Τύπος και υπογραμός
Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…
Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.
Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.
Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.
Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.
Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.
Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).
Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.
ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!
ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!
ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…
????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.
— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026
What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI
ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…
ΥΓ. 5: Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.
Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;
ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!
ΥΓ. 7: Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!
ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.
Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;
Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.
Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!
ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.
Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.
Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».
Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.
Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.
ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.
ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;
ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.
Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.
ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».
Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.
Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών
Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…
Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!
ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!
Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!
ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.
Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;
ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;
ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:
Αναλυτικά:
Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.
Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.
Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…
ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι
Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…
Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…
Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:
Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.
Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».
Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη
Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.
Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.
Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.
Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.
ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»
Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.
Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.
Διαβάστε στο «dnews.gr»:
Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.
Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.
Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.
Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.
ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.
Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.
Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.
Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».
Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!
ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;
