«Εμμανουήλ Ρέπουλης – Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920)». Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα πρέπει να βρίσκεται στα γραφεία πολιτικών, στο σπίτι κάθε Έλληνα πολίτη…

Ο σύλλογος των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης» με πρόεδρο τον Δημήτρη Καμιζή και οι εκδόσεις «Κουκκίδα» παρουσίασαν την Τετάρτη (13/05) στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής στην οδό Σταδίου στην Αθήνα) τη συγκεκριμένο βιβλίο. Πρόκειται για μία έκδοση με διαχρονική αξία, όπως φάνηκε μέσα και από τη συγκεκριμένη εκδήλωση πνευματικής «αύρας» και ιστορικού «χρώματος».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» βρέθηκε στην Παλαιά Βουλή, χώρος που δεν επιλέχτηκε τυχαία για την παρουσίαση του συγκεκριμένου βιβλίου, που αφορά το έργο και την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη, μιας σπουδαίας προσωπικότητας που καταγόταν από το Κρανίδι, την πρωτεύουσα της Ερμιονίδας.

Βλέπετε στον ίδιο χώρο, πριν από χρόνια, αγόρευε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης, οπότε θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η μορφή και ο λόγος του σπουδαίου σπάνιου αυτού Κρανιδιώτη πολιτικού, δημοσιογράφου και διανοητή, συγκίνησαν ξανά στην Παλαιά Βουλή, μέσω των όσων ακούστηκαν για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Δείτε όσα ειπώθηκαν στην εκδήλωση από το κανάλι των εκδόσεων «Κουκκίδα» στο youtube:

Ο Δημήτρης Καμιζής (πρόεδρος του συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», γιατρός, πρώην Δήμαρχος Κρανιδίου και Ερμιονίδας) που έγραψε το βιβλίο και κυκλοφόρησε από τις κδόσεις «Κουκκίδα» και εκδότη Δημήτρη Δημόπουλο, θέλει να εξηγήσει στο σήμερα τις εξής έξι λέξεις: «Αφανής εγεννήθη. Ανερχόμενος ηγωνίσθη. Διακεκριμένος απέθανεν»! Είναι οι έξι λέξεις, με τις οποίες ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος συμπύκνωσε αριστοτεχνικά την ουσία του βίου και της πολιτείας του μεγάλου Έλληνα πολιτικού Εμμανουήλ Π. Ρέπουλη (Κρανίδι 1863 – Κρανίδι, 13 Μαΐου 1924), αποχαιρετώντας τον στο πλαίσιο της ΛΘ’ Συνεδρίασης της «Δ’ εν Αθήναις Συντακτικής των Ελλήνων Συνελεύσεως» στις 19 Μαΐου 1924, που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του πολυΐδμονος άνδρα.

Έχοντας συμπληρωθεί 100 χρόνια από τον θάνατό του, μπορεί κάποιος μέσα από το βιβλίο να δει, πώς ο εξέχων Κρανιδιώτης πολιτικός κατάφερε να δώσει νέα πνοή στα δημόσια πράγματα και να συντελέσει στη δημιουργία μίας πιο ισχυρής Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα, ως αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου, ενώ η χώρα βίωνε και τον εθνικό διχασμό.

Ο Θανάσης Χρήστου (καθηγητής νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) ήταν ένας από τους ομιλητές στην εκδήλωση και με όσα είπε καθήλωσε, αναδεικνύοντας την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Γι’ αυτόν τον λόγο αυτή η έκδοση έχει διαχρονική αξία. Λόγω και της διαχρονικότητας των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού, όπως τόνισε και ο Δημήτρης Καμιζής απευθυνόμενος και στους τωρινούς πολιτικούς που βρέθηκαν στην εκδήλωση…

Αφήνοντας μια παρακαταθήκη ελπίδας, μέσα από την ορθή πολιτική κρίση και την οξυδέρκεια που είχε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης ως δημοσιογράφος και πολιτικός, όντας εμπνευστής και ευπατρίδης, έχοντας ξεχωριστό τρόπο να πείθει με γνώμονα το συνολικά καλό.

Χαιρετισμούς απεύθυναν ακόμα, ο Ιωάννης Γεωργόπουλος (Δήμαρχος Ερμιονίδας), Ιωάννης Μαργέτας (επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Ερμιονίδας), η Δήμητρα Δέμου-Φωστίνη, (χορηγός της έκδοσης του βιβλίου και της εκδήλωσης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης»). Στην εκδήλωση μίλησε και η Λενέτα Στράνη (ποιήτρια, συγγραφέας).

Την εκδήλωση τίμησαν, ακόμα, με την παρουσία τους ο βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης (ΠΑΣΟΚ), ο Κώστας Σκανδαλίδης (ιστορικό και εμβληματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και με συγγραφικό έργο), ο Δημήτρης Χατζησωκράτης (πολιτικός μηχανικός, οικονομολόγος, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς με συνδικαλιστική διαδρομή, μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που έχει γεννηθεί στην Ερμιόνη και έχει μικρασιατική καταγωγή), ο Αναστάσιος Γανώσης (εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών), ο Αναστάσιος Λάμπρου (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης), ο Ιωσήφ Γανώσης (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας).

Χαιρετιστήρια μηνύματα απέστειλαν ο πρόεδρος της Βουλής, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο βουλευτής Αργολίδας, Γιάννης Ανδριανός (ΝΔ), ο ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης (πολιτικός, μηχανικός και καθηγητής πανεπιστημίου με καταγωγή από την Αργολίδα), καθώς δεν μπόρεσαν να βρεθούν στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ήταν την ίδια ώρα στο Ναύπλιο στην απονομή των βραβείων του Επιμελητηρίου Αργολίδας στο Ναύπλιο.

Την παρουσίαση και τον συντονισμό πραγματοποίησε ο Γιάννης Σπετσιώτης (εκπαιδευτικός, επίτιμος σχολικός σύμβουλος ΕΑ).

Στα έδρανα της Παλαιάς Βουλής βρέθηκαν, ακόμα, μέλη της πανεπιστημιακής και ακαδημαϊκής κοινότητας, επιστήμονες από πολλούς κλάδους, μέλη του συλλόγου των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», κάτοικοι της Ερμιονίδας κ.α. Εκεί ήταν και η οικογένεια του Δημήτρη Καμιζή! 

Θα σας παρουσιάσουμε και όσα έγραψε η Τζένη Ντεστάκου (συγγραφέας, εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ερευνήτρια, που ασχολείται και την ιστορία της Ερμιονίδας) για την εκδήλωση, καθώς με το κείμενο της «φωτίζει» αυτή την «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε, δηλαδή την Παλαιά Βουλή:

Μια Βραδιά Ιστορικής Μνήμης στην Παλαιά Βουλή

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ»

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής εξελίχθηκε σε μια κορυφαία πνευματική και ιστορική στιγμή. Μέσα από τον μεστό λόγο του εκπαιδευτικού και μελετητή της Τοπικής Ιστορίας κ. Γιάννη Σπετσιώτη, ο οποίος είχε τον άψογο συντονισμό, η «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε. Η σύμπτωση δε των επετείων θανάτου του Εμμανουήλ Ρέπουλη και του Ελευθερίου Βενιζέλου έδωσε μια ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα στην εκδήλωση.

Η έναρξη με το σπάνιο ηχητικό από τηλεοπτικό αφιέρωμα της ΕΡΤ (1983), λειτούργησε ως μια «μηχανή του χρόνου» αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού.

Η εκδήλωση φωτίστηκε από τη σπουδαία προσφορά της κας Δήμητρας Φωστίνη – Δέμου (Αντιπροέδρου του Συλλόγου). Η ευγενική χορηγία για την έκδοση στη μνήμη των γονέων και του συζύγου της, Σταύρου Δέμου, ιδρυτή της φαρμακοβιομηχανίας DEMO, αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα σύγχρονης ευεργεσίας με βαθιά ανθρώπινο πρόσωπο. Η αναφορά στα κοινά μαθητικά χρόνια της χορηγού με τον συντονιστή στο Γυμνάσιο Κρανιδίου πρόσθεσε μια νότα γνήσιας τοπικής συγκίνησης…

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας Στράνη, η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. Η κυρία Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. Με έναν καθηλωτικό, θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να «ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. Η λυρικότητα της φωνής της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού, αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια.

Η παρουσία του κ. Δημήτρη Καμιζή (γιατρού, πρώην Δημάρχου Κρανιδίου και Ερμιονίδας) έδειξε πώς η ιατρική και η πολιτική δράση μπορούν να συνδυαστούν με το πάθος για την Τοπική Ιστορία. Η προσπάθειά του να φέρει την ιστορική μνήμη σε κάθε σπίτι συγκίνησε το κοινό. Ως εμπνευστής αυτής της προσπάθειας, ανέλυσε τον εσωτερικό κόσμο του Ρέπουλη και το ηθικό του ανάστημα στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ομιλίας του κ. Καμιζή ήταν η ανάγνωση της διαθήκης του Εμμανουήλ Ρέπουλη, ένα ντοκουμέντο που αποκάλυψε το μέγεθος της αφιλοχρηματίας και της απόλυτης εντιμότητάς του.

Ένας άνθρωπος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας ως Υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβερνήσεως, πέθανε χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, αφήνοντας πίσω του μονάχα ένα μικρό κτήμα και τα καθημερινά οικιακά του σκεύη!

Αυτή η υποδειγματική πολιτική ηθική, δεν γλίτωσε, ωστόσο, τον Ρέπουλη από τα πολιτικά πάθη της εποχής του. Όπως αποκαλύφθηκε, η μαρμάρινη προτομή του, αν και είχε κατασκευαστεί έγκαιρα, άργησε να στηθεί στο Κρανίδι εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων και των εμποδίων που έθετε η τότε τοπική πολιτική αρχή. Μια ιστορική αδικία που φωτίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο ακέραιοι ηγέτες απέναντι στον φανατισμό...

Την επιστημονική σφραγίδα στη βραδιά έβαλε ο καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Αθανάσιος Χρήστου, που υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης. Με την καθηλωτική του ομιλία, ανέδειξε την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού: Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης», (λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη μελέτη για την προέλευση των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας Τσιρτσίκου.

Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο Κρανιδιώτης πολιτικός. Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα, κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο χώρο...

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. Η απαγγελία από τον κ. Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. Η εικόνα με τα πουλιά που παίρνουν τη γνώμη του Ρέπουλη για να τη φέρουν στη Βουλή συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν και τον ανέδειξε σε πολιτικό πρότυπο – μια πολύτιμη πυξίδα για τις μέρες μας!

Φύγαμε από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό μας το ρητό του Ευριπίδη που ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη: «Όλβιος όστις της Ιστορίης έσχεν μάθησιν» (Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας). Παράλληλα, η εκδήλωση μάς υπενθύμισε τη σπουδαιότητα της Τοπικής Ιστορίας. Όπως τονίστηκε στην έναρξη, «η καταγραφή της πορείας ενός τόπου ενισχύει την αγάπη για την πατρίδα και οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα σχολεία μας».

Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ» και στις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ». Ήταν μια βραδιά – πηγή ιστορικής μνήμης, που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε.

 

Τύπος και υπογραμμός

Τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως και η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη «γκρεμίζουν» τη ΝΔ στις προτιμήσεις των πολιτών στις δημοσκοπήσεις, βάσει και των τελευταίων ρεπορτάζ.

Και θα ασχοληθούμε ξανά με την υπόθεση του πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, ώστε να επισημάνουμε κάποια πράγματα.

Στις 14 Απριλίου 2026 σας αναφέραμε σε άρθρο μας με τίτλο… «Η μεγάλη "πληγή" που λέγεται "ρουσφέτι" – Άλλο ο έλεγχος για απάτες και άλλο οι… παθογένειες», στο ΥΓ. 4: «Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί και η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη»…

Και λέγαμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η υπόθεση, διότι με τα δεδομένα που είχαμε, φαινόταν πως δεν υπήρχε άλλη λύση για τον βουλευτή Καβάλας με τη ΝΔ από το να παραιτηθεί, διότι υπήρχαν συγκεκριμένα «επιβαρυντικά» πράγματα. Άσχετα με το τι ανέφερε ο ίδιος στην παραίτησή του…

Στο ίδιο άρθρο μας σας αναφέραμε ακόμα: «Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τη χώρα για τους παραπάνω λόγους τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά το 2010, μέχρι τα χρόνια που είναι πιο κοντά στο σήμερα;». Και συμπληρώναμε στο ΥΓ. 5: «Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από να κατέχει κάποιος θέση που μπορεί να ανήκε σε κάποιον άλλον που την άξιζε, και σήμερα ο πρώτος να κουνάει και το δάχτυλο σε κάθε άξιο νέο εκεί έξω». Όλα αυτά, ενώ ο δημόσιος τομέας και η εξουσία θα πρέπει να είναι θεματοφύλακας των αρχών και των θεσμών.

Και εάν θυμάστε, πρωί Σαββάτου (18/04) ήταν, όταν η Ντόρα Μπακογιάννη βγήκε στην εκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο» και μετά το «Χριστός Ανέστη»… σταύρωσε τον Μακάριο και είπε ότι όφειλε να διευκολύνει τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και να άφηνε τη θέση του Υφυπουργού με όσα είχαν συμβεί με το πτυχίο του και τους χειρισμούς της υπόθεσης.

Θυμάστε τι είχε πει η Ντόρα Μπακογιάννη; Είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι αυτή η υπόθεση είχε κόστος για τη ΝΔ, κυρίως επειδή ερχόταν σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει το κόμμα της για ίσες ευκαιρίες σε όλους, για νέες θέσεις εργασίας και επιστροφή συμπατριωτών μας στη χώρα… Μίλησε για λάθος μήνυμα, έκανα μνεία και σε γελοιογραφίες, κάποιες σας τις παρουσιάζουμε, όπως αυτές του Ανδρέα Πετρουλάκη (Καθημερινή) και του Γεωργοπάλη. 

Κάποιοι είπαν ότι… «Μετά από μία βδομάδα περιφοράς στα κανάλια κυβερνητικών στελεχών που κάλυπταν τον Λαζαρίδη και διαρροών ότι δεν υπάρχει θέμα, ο Λαζαρίδης παραιτήθηκε μόλις το ζήτησε η αδελφή του Πρωθυπουργού». Εμείς δεν το συμμεριζόμαστε αυτό, νομίζουμε ότι ακόμα και εάν δεν έβγαινε η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν γινόταν να μη… θυσιάσει τη θέση του Υφυπουργού, με τον αντίκτυπο που είχε το θέμα, με τα στοιχεία που είχαν βγει, ενώ η κυβέρνηση ταλανιζόταν και συνεχίζει να γίνεται αυτά με σκάνδαλα.

Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να μιλούν για «κυβέρνηση αυλικών». Πολλοί έλεγαν ότι τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης στην υπόθεση αποδεικνύονται επί της ουσίας ανύπαρκτα, σαν το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη. Έτσι, ο τελευταίος έγινε μετά τον Αρίστο Δοξιάδη, ο 2ος Υφυπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ μέσα σ' ένα χρόνο που δεν θα προλάβει να… καθίσει στην καρέκλα του Υπουργείου.

Ο Yannis Almpanis έγραψε στο προφίλ του στο Facebook για το ίδιο θέμα, λίγες ώρες μετά την παραίτηση Λαζαρίδη:

«Μόλις παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια μικρή νίκη απέναντι στην κυβερνητική αυθαιρεσία και την αλαζονεία της εξουσίας. Αυτό που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο, έγινε μόνο μετά από μια σκληρή πολιτική σύγκρουση και μόνο επειδή υπήρξε κοινωνική κατακραυγή. Κατακραυγή που συνεχίστηκε και μετά τις επικοινωνιακές κωλοτούμπες της κυβέρνησης.

Μπορεί η παραίτηση/αποπομπή Λαζαρίδη να μας δίνει μια μικρή ηθική ικανοποίηση, αλλά το πολιτικό ζήτημα παραμένει.

Ο Λαζαρίδης είχε την απόλυτη στήριξη Μητσοτάκη μέχρι την τελευταία στιγμή, μέχρι δηλαδή να διαπιστώσει το Μαξίμου ότι η παραμονή του στην κυβέρνηση δεν ήταν πια βιώσιμη πολιτικά. Από τη σκοπιά της πολιτικής ηθικής λοιπόν, ο πρωθυπουργός παραμένει έκθετος. Επιπλέον, το σύστημα εξουσίας που γεννάει και αναπαράγει τα φαινόμενα Λαζαρίδη παραμένει άθικτο.

Είναι στο χέρι των πολιτών αυτή η μικρή νίκη να γίνει η αρχή ενός μεγάλου αγώνα ενάντια στην ασυδοσία της Εξουσίας».

Ο δημοσιογράφος Lucas Velidakis ανέφερε, επίσης, στο προφίλ του στο Facebook:

«Παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης και στην Ελλάδα το αυτονόητο είναι είδηση. Έπρεπε να είχε απομακρυνθεί από τον πρωθυπουργό τη στιγμή που συνελήφθη ψευδόμενος για το πτυχίο του – όχι να σέρνεται το θέμα και η ειδησεογραφία να δαπανά χρόνο και ενέργεια για κωμικές-θλιβερές υποθέσεις.

Ο κόσμος τρέχει, είμαστε μικρή χώρα, δεν έχουμε χρόνο για ανοησίες και αποδοχή συμπεριφορών που παραπέμπουν σε μία Ελλάδα του παρελθόντος - μία χώρα που χρεοκόπησε και το πληρώσαμε όλοι ακριβά. Αν δεν το καταλάβουμε, ειδικά ο πολιτικός κόσμος, θα χρεοκοπήσουμε ξανά. Και δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία.

Επιτέλους, έπραξε το αυτονόητο.

Για κάθε άνθρωπο με πτυχίο και μεταπτυχιακό που αναγκάστηκε να ξενιτευθεί επειδή δεν ήταν παιδί κάποιου κόμματος.

Η υπόθεση είναι κομβική. Περιμένω να δω πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει η Ελληνική Πολιτεία και τα φυτευτά τσιράκια- αυτό δεν έχει να κάνει με κόμματα, έχει να κάνει με ζημιά ανεπανόρθωτη στη συνείδηση των πολιτών.

Κυρία μου συνεχίστε, και αν ξεφτιλιστούν κι άλλο κατεβείτε στην πολιτική. Δεν φαντάζεστε πόσο διψάει ο κόσμος».

Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Άδωνις Γεωργιάδης για την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του «ANT1»:

ΥΓ. 1: Με κάποια από τα λεγόμενα από τα κυβερνητικά στελέχη, μπορεί κάποιος να νομίζει ότι έχουμε «σκάνδαλο» όταν οι πολίτες πληροφορούνται ότι η εξουσία ελέγχεται για κάτι που κανονικά θα έπρεπε να μείνει κρυφό!

ΥΓ. 2: Το κόστος τους πληγώνει. Αυτό μετράνε πρώτα και μετά εάν κάποιοι για παράδειγμα «ρίχνονται», «πληγώνονται» από κάτι…

ΥΓ. 3: Είδατε, με το που παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης, καμία αναφορά από άλλα στελέχη ή αυτοκριτική για τους λάθος χειρισμούς όσο έρχονταν στοιχεία για την υπόθεση. Ο ίδιος κάτι… ψέλλισε, έκανε και μια λάθος αναδημοσίευση σε tweet, αλλά μετά σιγή…

ΥΓ. 4: Ευτυχώς, αυτό σταμάτησε με μια αναφορά στη Βουλή, εάν και εκεί μιλάμε για θεσμικό κατήφορο. Αναφερόμαστε στο έωλο και γελοίο αφήγημα της τοξικότητας (εμείς θα πούμε και της αυστηρής κριτικής προς την εξουσία) που την εμπλέκει με ζητήματα υγείας και η εργαλειοποίηση της περιπέτειας υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, όπως ενώ είχαν προηγηθεί τα τηλεοπτικά «παπαγαλάκια» της. Μιλάμε για άνθρωπο που ήταν και στη λίστα παρακολουθήσεων... Σωστά;

Στην πολιτική ζωή της χώρας όλα παίρνουν τον… δρόμο τους! Σύμφωνα με τα τελευταία ρεπορτάζ είναι πολύ πιθανό να έχουμε εθνικές εκλογές το φθινόπωρο και εξηγεί τους λόγους ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας» στο «dnews.gr». Αναφέροντας το γιατί το Μέγαρο Μαξίμου απέρριψε τις κάλπες πριν από το καλοκαίρι, με την κυβέρνηση να βρίσκεται στη «δίνη των σκανδάλων».

Εκτός και εάν η κυβέρνηση χάσει τη δεδηλωμένη, από τους… 11 βουλευτές που βρέθηκαν στην επικαιρότητα μετά τις τελευταίες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Βλέπετε, ρεπορτάζ στο «Βήμα της Κυριακής» του Γιάννη Χρηστάκου, ανέφερε ότι οι 11 συζήτησαν σοβαρά να αποχωρήσουν από τη ΝΔ και να συγκροτήσουν ανεξάρτητη κοινοβουλευτική ομάδα.

Βλέπετε, όλες οι υποθέσεις δεν έχουν την ίδια βαρύτητα, κάποιοι δεν απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη που περίμεναν από την κυβέρνηση, γεγονός που τους έχει πειράξει, αφού μπήκαν στο «τσουβάλι» με τις πιο σοβαρές υποθέσεις, όπως οι ίδιοι αναφέρουν. Με το Μέγαρο Μαξίμου και την κυβέρνηση να έχει προσφέρει στήριξη στο παρελθόν σε άλλους. Έτσι είναι, όταν στηρίζεις κάποιους (και μέσω συγκεκριμένων διαδικασιών στο Κοινοβούλιο) συγκεκριμένους, περιμένουν και οι υπόλοιποι το ίδιο. Σκεφτείτε πχ όταν έρθουν στη Βουλή και οι επόμενες δικογραφίες τις μπορεί να συμβεί.

Την ώρα που τα σενάρια των πρόωρων εκλογών παίζουν γερά για το φθινόπωρο, σε εγρήγορση είναι και τα υπόλοιπα κόμματα, ενώ η ΝΔ έχει μπροστά της και το 16ο Συνέδριο. Τρέχει… η γαλάζια παράταξη, τα ποσοστά δεν είναι, πλέον, υψηλά, η λέξη αυτοδυναμία δεν ακούγεται από κανέναν, ενώ και η περίοδος δεν είναι καλή για τη ΝΔ σχετικά με συγκλήσεις. Εμείς απλά αναφέρουμε ότι το ιστορικό χαμηλό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας σημειώθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, όταν το κόμμα έλαβε 18,85% με τον Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία, σε μια πολυτάραχη περίοδο, τότε που η οικονομική κρίση είχε «φουντώσει», τότε που η χώρα είχε μπει σε περίοδο μνημονίων.

Αυτό το διάστημα συνεχίζονται τα προσυνέδρια σε περιοχές της Ελλάδας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται πως θα έρθει και στο Ναύπλιο, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Πειραιώς. Όπως έχουμε αναφέρει, η επιλογή της πρωτεύουσας της Αργολίδας μόνο τυχαία δεν είναι. Αυτό τόνισαν και οι «argolikeseidhseis», υπογραμμίζοντας ότι «η πόλη του Ναυπλίου κουβαλά έντονο πολιτικό συμβολισμό για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς είχε φιλοξενήσει προσυνέδριο επί προεδρίας του Αντώνης Σαμαράς και αποτελεί, ουσιαστικά, τη δεύτερη πολιτική του έδρα μετά την Καλαμάτα»! Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε, άλλωστε, Ανάσταση στον Άγιο Νικόλαο Ναυπλίου. Έχοντας δίπλα τη σύζυγό του που κατάγεται από το Ναύπλιο.

Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι η εικόνα της ΝΔ σε Αργολίδα και γενικότερα σε Πελοπόννησο, σε σχέση με άλλους σχηματισμούς που είναι και πιο… δεξιά, αποτελεί βαρόμετρο για τις δυνάμεις που έχει το κυβερνών κόμμα.

Όλα θα γίνουν στην ώρα τους. Μπαίνουν όλα σε μια σειρά και με τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού, απομένει να δούμε ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά.

Στο ΠΑΣΟΚ αναφέρουν ότι βγήκαν κερδισμένοι και ενωμένοι από το Συνέδριο τους. Ένα από τα βασικά στοιχεία που φέρεται να ανέδειξε το Συνέδριο του κόμματος είναι η επίσημη δέσμευση ότι δεν πρόκειται να υπάρξει μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Το είχαμε αναφέρει και από… εδώ ότι γι’ αυτό το θέμα έπρεπε να παρθεί απόφαση, καθώς υπήρχε μερίδα του κόσμου που ζητούσε να γνωρίζει, με τις κάλπες να έρχονται, παρότι τα κόμματα συνήθως δεν κάνουν γνωστό πως θα πράξουν εάν δεν έχουν στα χέρια τους αποτελέσματα εκλογών. Τώρα το ΠΑΣΟΚ είπε «νίκη έστω με μία ψήφο, όχι σε συνεργασία με τη ΝΔ», κάτι που είχαν ζητήσει πριν από το Συνέδριο πολλά στελέχη, προεξέχοντος του Χάρη Δούκα. Βέβαια, μετά τις εκλογές, εάν δεν έρθει η νίκη, θα δούμε τι θα πράξει η αξιωματική αντιπολίτευση, διότι τότε πολλά δεδομένα αλλάζουν.

Θετικό είναι για το ΠΑΣΟΚ και το γεγονός πως στελέχη από την εποχή του Σημίτη έχουν αποχωρήσει, έχουν μεταπηδήσει σε άλλα κόμματα, πολλά είναι καιρό (και με θέσεις ακόμα και στη κυβέρνηση) στη ΝΔ. Είναι στοίχημα για το τωρινό ΠΑΣΟΚ να αφήσει στη μνήμη πολιτών την εποχή που συγκυβέρνησε με ΝΔ και ΛΑΟΣ, σε μια δύσκολη περίοδο με ΔΝΤ και μνημόνια.

Αυτοκριτική, σεμνότητα και προγραμματισμό θέλει ο κόσμος. Και δυνάμεις του κέντρου (εκεί όπου μπήκε στο παρελθόν η ΝΔ, αλλά τώρα χάνει έδαφος όπως και στην παραδοσιακή δεξιά) γνωρίζουν ότι για να βρουν κοινό δρόμο, με «πινελιές» και από την Αριστερά, δεν χρειάζονται εγωισμοί και εγωπάθειες… Κάποτε ήταν αυτός ο συγκεκριμένος προοδευτικός χώρος που εγγυόταν τη σταθερότητα, έννοια που δεν αποτελεί προνόμιο κανενός.

Περισσότερα την Πέμπτη (16/04) στη συζήτηση στη Βουλή, που ζήτησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης για το κράτος δικαίου, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και με τον Μακάριο Λαζαρίδη.

ΥΓ. 1: Προσέξτε τι διαβάζετε και πού το διαβάζετε. Ειδικά τώρα που κάποιοι θα τα παίξουν… όλα για όλα για να μη χαθούν.

Τύπος και υπογραμμός

Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…

Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.

Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.

Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.

Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.

Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.

Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).

Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.  

ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!

ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!

ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…

????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.

What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI

— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026

ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…

ΥΓ. 5:  Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.

Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;

ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!

ΥΓ. 7:  Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!

ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.

Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;

Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.

Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!

ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.

Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».

Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.

Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.

ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.

ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;

ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.

Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.

ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.

Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών

Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…

Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!

ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!

Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!

ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.

Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;

ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;

ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:

Αναλυτικά:

Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.

Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…

ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…

Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…

Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.

Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».

Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη

Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.

Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.

Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.

ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»

Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.

Διαβάστε στο «dnews.gr»:

Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.

Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.

ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.

Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.

Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!

ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Εμείς σ’ αυτή τη… γωνιά, δεν είμαστε εδώ για να «χαϊδεύουμε»… αυτιά, όσοι μας εμπιστεύεστε και μας διαβάζετε, το έχετε καταλάβει αυτό, αναφέροντας ότι υπάρχουν εκπρόσωποι της εξουσίας πολλές φορές μιλώντας και για βουλευτές, ευρισκόμενοι… σε μια δική τους «γυάλα», χωρίς να έχουν επαφή με το πως τα βγάζουν πέρα πολλοί από τους πολίτες.

Εάν ρωτήσετε κόσμο, είναι πολλοί που αναφέρουν ότι υπάρχουν κάποιοι εκλεγμένοι που θεωρούν την έδρα σαν «τίτλο αφεντικού» και όχι σαν υποχρέωση να εργάζονται για τους πολίτες. Και αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει το πολιτικό μας σύστημα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τον τρόπο με τον οποίο ειπώθηκε από τη βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, το «τζάμπα πέθανε» σε τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Talk» με τον Τάκη Χατζή στο «One Channel». Μπορεί στη συνέχεια να προσπάθησε η κυβέρνηση και η ίδια η βουλευτής να το μαζέψει, αλλά μόνο και το γεγονός ότι ειπώθηκε, δείχνει νοοτροπία… Κάποιοι εκείνη την εποχή είχαν πει ότι «αυτή είναι η αλήθεια που βαθύτατα πιστεύει η εν λόγω βουλευτής».

Και προκύπτουν κάποια ερωτήματα: «Μπορεί βουλευτές να αποκρύπτουν τα “πιστεύω” και τις πραγματικές τους απόψεις για να μην προκαλέσουν;» «Πώς σκέφτονται την κοινοβουλευτική τους δράση και την ψήφο που έχουν εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος πολιτών;», «Ποια είναι η θέση της κ. Αλεξοπούλου και της κάθε κ. Αλεξοπούλου στο Κοινοβούλιο για εκπαιδευτικούς και για άλλες πληθυσμιακές ομάδες που έχουν θέμα επιβίωσης;».

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται», είχε πει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ιδρυτής της ΝΔ.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις αντιδράσεις και τις σοβαρές αιχμές για «φωτογραφική» – για την Όλγα Κεφαλογιάννη – διάταξη που προκάλεσε η τροπολογία την οποία έφερε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δίνει τη δυνατότητα σε γονέα που διαφωνεί με απόφαση Πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα να μην περιμένει την εκδίκαση στο Εφετείο, αλλά να καταθέτει νέα αγωγή προκειμένου να κριθεί εκ νέου σε πρώτο βαθμό η υπόθεση. Κάτι που προκάλεσε απαντήσεις από κυβερνητικής πλευράς.

Η υπουργός Τουρισμού χαρακτήρισε τη νομοθετική ρύθμιση «σωστή και δίκαιη», ενώ πρόσθεσε πως αντιμετωπίζει «μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα» με τα παιδιά της, ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, που κατέθεσε την επίμαχη τροπολογία, κάλυψε την Όλγα Κεφαλογιάννη, λέγοντας ότι πρόκειται για ρύθμιση «υπέρ των πολιτών».

Εμείς απλά θα αναφέρουμε ότι την ίδια περίοδο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Ανδρέας Κουτσολάμπρος έκανε παρέμβαση για τη συγκεκριμένη υπόθεση και την τροπολογία που πέρασε σε μια… νύχτα, όπως τόνισαν πολλοί, για να εξυπηρετήσει προσωπική της υπόθεση. Συγκεκριμένα, με ανάρτησή του κάνει λόγο για «κακή νομοθέτηση» και τάσσεται υπέρ της κατάργησης της τροπολογίας.

Την ίδια περίοδο διαβάσαμε σε ρεπορτάζ του «ieidiseis.gr»: «"Δίνουμε μια εικόνα καθεστωτική, που δεν μας αρμόζει" σχολίαζε το πρωί στο τηλέφωνο στους συνομιλητές του κυβερνητικό στέλεχος. Δηλαδή ότι "όταν δεν μας βολεύει μια δικαστική απόφαση, αλλάζουμε τον νόμο"».

Τότε γινόταν σαφές, ότι μια απόφαση «εξόδου» θεωρείτο δύσκολη, καθώς την ευθύνη για την κατάθεση τροπολογιών στα νομοσχέδια της έχει η Γραμματεία της Κυβέρνησης, ενώ την ψήφισε στην Ολομέλεια της Βουλής το σύνολο της ΚΟ της ΝΔ, καθώς είχε γραφτεί ότι υπήρχαν εισηγήσεις στον Πρωθυπουργό ακόμα και έξοδο της υπουργού Τουρισμού, προκειμένου να μην μπαίνει ολόκληρη η κυβέρνηση στο «κάδρο» των ευθυνών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του «Manos Lambrakis» στο προφίλ του Facebook:

«Δεν πρόκειται για σκάνδαλο. Πρόκειται για εγχειρίδιο χρήσης της εξουσίας για προσωπική κατανάλωση. Μια υπουργός, η Όλγα Κεφαλογιάννη, χάνει στο δικαστήριο, δεν της αρέσει το αποτέλεσμα, και το κράτος πρόθυμο, δουλικό και γονατισμένο, αλλάζει τον νόμο για να της δώσει ρεβάνς.

Όχι αύριο. Όχι γενικά. Τώρα. Επείγον. Φωτογραφικά. Με την υπογραφή της ίδιας και με τον Γιώργου Φλωρίδη στον ρόλο του θεσμικού εκτελεστή, που μετατρέπει τη Δικαιοσύνη σε πρόχειρο excel: σβήνεις γραμμή, ξαναγράφεις από την αρχή, μέχρι να σου βγει το αποτέλεσμα που θέλεις.

Η πρωτόδικη απόφαση δεν καταργήθηκε επειδή ήταν άδικη. Καταργήθηκε επειδή τόλμησε να μην υπακούσει.

Και η νέα διάταξη δεν θεσπίστηκε για τα παιδιά, ούτε για τους γονείς, ούτε για την κοινωνία.

Θεσπίστηκε για μία συγκεκριμένη ενόχληση. Μάλιστα με προτεραιότητα στα δικαστήρια, γιατί η υπουργική δυσαρέσκεια δεν μπορεί να περιμένει στη σειρά μαζί με τους κοινούς θνητούς. Αυτοί έχουν νόμους.

Εκείνη έχει νομοθέτηση κατ’ απαίτηση.

Και το αποκορύφωμα; Όλα αυτά βαφτίζονται θεσμικότητα, δημοκρατία, ευρωπαϊκός πολιτισμός. Μια κυβέρνηση που διδάσκει ότι ο νόμος είναι μαλακός σαν πλαστελίνη όταν τον ζυμώνει η εξουσία, ζητά ταυτόχρονα σεβασμό στους θεσμούς. Όχι, δεν πρόκειται για ύβρη απέναντι στη Δικαιοσύνη. Είναι κατάληψή της.
Σε μια στοιχειώδη δημοκρατία, μετά από κάτι τέτοιο δεν γράφονται ανακοινώσεις, δεν δίνονται συνεντεύξεις, δεν γίνονται συμψηφισμοί.

Παραδίδεται το χαρτοφυλάκιο και τελειώνει η ιστορία.

Όλα τα άλλα είναι απλώς το θράσος να επιμένεις ότι αυτό που είδαμε δεν ήταν αυτό που ήταν».

«Ορθή» η διάταξη για τη συνεπιμέλεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε, πάντως, «ορθή» τη διάταξη για τη συνεπιμέλεια, χωρίς να αναφερθεί στη χρήση αυτής: «Είναι προσωπικό ζήτημα, υπάρχουν παιδιά στη μέση, θα μείνω στην ορθότητα της διάταξης αυτής». Είπε πάντως με κάποια δόση αιχμής ότι «όταν κατέχουμε δημόσιο αξίωμα, είναι απαραίτητο να προσέχουμε και τις εντυπώσεις». Ερωτηθείς εάν θα υπάρξουν συνέπειες για την Όλγα Κεφαλογιάννη, απάντησε αρνητικά. Σας αναφέραμε το γιατί... 

ΥΓ. 1: Το φαινόμενο να «βαπτίζονται» με χαρακτηρισμούς που εμπεριέχουν χρώματα ή σημεία του ορίζοντα όσοι ασκούν κριτική και θέτουν ερωτήματα σε κυβερνώντες σε όλες τις βαθμίδες άσκησης εξουσίας έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο… Και μόνο αρνητικές εντυπώσεις έχει για όσους κουβαλούν μαζί τους «πινέλα» και «βούρτσες» στον λόγο τους και στην άσκηση εξουσίας.

Δηλαδή για εσάς δεν μπορούν να υπάρχουν στη χώρα και στον πλανήτη ελεύθεροι σκεπτόμενοι πολίτες; Και μην ξεχνάτε ότι όταν είστε στην εξουσία εκπροσωπείτε όλους τους πολίτες και όλους τους Έλληνες. Εμείς τις μόνες ταμπέλες που ξέρουμε είναι αυτές του ΚΟΚ και όσες έχουν τα καταστήματα, δεν χρειάζεται να βάζετε και σε όσους διαφωνούν μαζί σας.

ΥΓ. 2: Το να επικαλείστε και τη «δικαιοσύνη», σαν να πρόκειται για δική σας… υπηρεσία σε όσους βγαίνουν με επιχειρήματα να ρωτήσουν ή να τοποθετηθούν (και μέσα από ρεπορτάζ, όταν πρόκειται για δημοσιογράφους), ξεπερνάει κάθε… όριο! Κανονικά θα έπρεπε να είχε ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος που δεν έχει την ταμπέλα «στρατιώτες»!

ΥΓ. 3: Υπάρχουν περιπτώσεις που οι όποιοι ευθύνες για μια υπόθεση, ειδικά με αρνητικό «χρώμα», πάνε σε πρόσωπα, μάλλον λόγω της… ατομικής ευθύνης που λανσάρεται εδώ και καιρό. Τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο του πλανήτη υπάρχουν ή όχι κάποιοι που έχουν «τιμόνι» στα χέρια τους και ευθύνονται για κάποιο «τρακάρισμα»; Εκτός εάν εδώ ασκούν εξουσία μεμονωμένες μονάδες.

ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη «διαφάνεια» έχουν, πάντως, κάποιοι «μαλώσει», και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι «καθαρά»;

ΥΓ. 5: Γενικά, το ποιοι είναι οι ελεγχόμενοι και το ποιοι κάνουν τους ελέγχους, ούτε που ξέρουμε σ’ αυτή τη χώρα. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που με τις... κουμπαριές λύνονται πολλές από τις δυσκολίες, και δεν... πιάνεσαι από κανέναν!

ΥΓ. 6: Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις που ακούει κάποιος κυβερνητικούς, θα πω γενικότερα πολιτικούς, και με όσα λένε «γελάνε και οι πέτρες»... Ειδικά για κάτι θέματα σαν τις… υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη. Μα καλά, δεν ξέρουν ότι ο κόσμος έχει, πλέον, ενημέρωση από όλα τα… σημεία του ορίζοντα. Νομίζετε ότι όλοι λειτουργούν σαν τους «πελάτες» σας, κρατώντας «ταμπέλες»;

ΥΓ. 7: Και υπάρχουν θύματα των υποκλοπών που κάνουν τις «κότες», και δεν τους ενδιαφέρει να καταφύγουν στη δικαιοσύνη; Μήπως επειδή ήξεραν ποιοι τους παρακολουθούσαν; Άλλοι λένε ότι ως δημόσια πρόσωπα δεν έχουν κάτι να κρύψουν! Τι μας λέτε μωρέ; Είναι το ίδιο ένα δημόσιο πρόσωπο με τη γενική έννοια του όρου, μ’ έναν Υπουργό, που ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία, αλλά μπορεί να χειριστεί υψηλού κινδύνου υποθέσεις για τη χώρα; Δηλαδή οι υποκλοπές και οι παρακολουθήσεις είναι ένα φυσιολογικό γεγονός;

ΥΓ. 8: Σας ακούμε να μιλάτε για διαχρονικά, αλλά και για διακομματικά προβλήματα στη διοίκηση του κράτους και υπάρχουν λαμόγια που ευημερούν, ενώ έχουμε περάσει και περνάμε δύσκολες καταστάσεις από το την εποχή των μνημονίων. Ρε… παληκαριά της πολιτικής, πότε περιμένετε να φτιάξετε τα πράγματα και τη δημόσια διοίκηση, ώστε, πρωταρχικά, να παίρνουν αυτά που πρέπει όσοι πραγματικά το αξίζουν σε όλα τα επίπεδα (δεν μιλάμε μόνο οικονομικά); Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει ότι φταίνε οι προηγούμενοι, ότι φταίμε όλοι μαζί! Θα αναλάβει κάποιος την ευθύνη και να πει «ναι, φταίω – και – εγώ. Πρέπει να κάνουμε αυτά και αυτά». Πώς να… σπάσετε, όμως, «αυγά», όταν εσείς οι ίδιοι κάνετε τις «κότες» μπροστά στις ευθύνες, αλλά και μπροστά στην δικαιοσύνη;

ΥΓ. 9: Θυμάστε τη δήλωση του Μάρκου Λέγγα, ο οποίος ήταν μέσα στο πρώτο γκρουπ αγροτών που συναντήθηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μπλόκα στο Μέγαρο Μαξίμου;. Ήταν το γκρουπ αγροτών, που έχουν περισσότερο… γαλάζιο χρώμα, λες και δεν ξέραμε οι υπόλοιποι για ποιον λόγο έκαναν αυτή την κίνηση. «Όταν δεν συμμετέχεις σε ένα τραπέζι κινδυνεύεις να είσαι στο μενού», είχε πει. Στη συνέχεια ακολούθησε, πάντως, νέα συνάντηση με το 2ο γκρουπ αγροτών, με τους πιο «σκληρούς» και κεντροαριστερούς κατά το Μέγαρο Μαξίμου, και όπως φάνηκε… κάτι κέρδισε ο κλάδος τους. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορείς να συμμετέχεις σ’ ένα τραπέζι και να… φαγωθείς, χωρίς να το ξέρεις.

ΥΓ. 10: Υπάρχουν πολιτικοί που δεν διανοούνται να αφήσουν την «καρέκλα» τους, ακόμα και εάν… βυθίσουν το «πλοίο»! Καλά, δεν μιλάμε καν για ανάληψη ευθυνών. Κάποιοι έχουν την… τιμή να κουβαλούν μαζί τους και πολιτικό «τζάκι». Λέτε να μην έχουν ενσυναίσθηση της ανικανότητας τους; Το κακό είναι πως πολλές φορές παίζουν με τα νεύρα και τη νοημοσύνη μας.

ΥΓ. 11: Ξέρετε τι μάχες γίνονται παρασκηνιακά για το κόψιμο μιας κορδέλας, που θα συνοδεύεται και από μια καλή φωτογραφία; Μπορούν, πάντως, να αφήσουν κάποιοι να κόβουν τις κορδέλες, είτε εκπρόσωποι της Εκκλησίας, είτε απλοί πολίτες! Όποιοι το πράξουν αυτό, θα έχουν περισσότερα θετικά αποτελέσματα από το κρατήσουν αυτοί το ψαλίδι!

ΥΓ. 12: Νομίζουμε ότι ησυχάσαμε, πλέον, και με το κόψιμο βασιλοπιτών για τη χρονιά που διανύουμε. Ε, κάπου ώπα δηλαδή, Πάσχα έρχεται!

ΥΓ. 13: Όπως είχε γίνει γνωστό, η εταιρεία ορκωτών λογιστών Leverage (Leverage Ορκωτοί Ελεγκτές Λογιστές ΑΕ) παραιτήθηκε από τον έλεγχο των οικονομικών και λογιστικών στοιχείων του ΟΠΕΚΕΠΕ για τη χρήση 2024, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα που εμπόδιζαν το έργο της, γεγονός που προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις τον Ιανουάριο του 2026.

Τι θέλουμε και εμείς και πιάνουμε στο… στόμα μας ορκωτούς λογιστές! Εδώ στα μέρη μας ήρθαν, αλλά δεν μπήκαν καν μέσα σε επιχείρηση, ούτε για… νερό δεν κόπιασαν, παρότι έδειχναν κουρασμένοι. Βρήκαν κανένα εμπόδιο;

ΥΓ. 14: Να προσέχετε τα λουλούδια… Κάποιοι ψάχνουν και τις «ρίζες» τους, βλέπετε δεν μυρίζουν όλα το ίδιο και δεν αφήνουν ευχάριστο άρωμα!

ΥΓ. 15: Είναι πολλές οι κοινές παρουσίες προέδρου «γαλάζιας» απόχρωσης με μάνατζερ και στην πρωτεύουσα το νομού. Τους ενώνει το… καλό του κόμματος. Εάν το κόμμα συνεχίσει σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όλοι θα βρουν άκρες με τις δουλειές τους!

ΥΓ. 16: Είδατε που μια νεκροφόρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε… γάμο; Με αυτόν τον… πρωτότυπο τρόπο γαμπρός επέλεξε να εμφανιστεί τον Ιανουάριο στην εκκλησία στο Ηράκλειο. Υπάρχει λόγος που ασχολούμαστε με… νεκροφόρες, όπως βλέπετε, κάνουν και άλλες δουλειές…