Τύπος και υπογραμός

Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…

Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.

Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.

Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.

Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.

Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.

Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).

Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.  

ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!

ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!

ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…

????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.

What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI

— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026

ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…

ΥΓ. 5: Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.

Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;

ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!

ΥΓ. 7: Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!

ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.

Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;

Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.

Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!

ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.

Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».

Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.

Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.

ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.

ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;

ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.

Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.

ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.

Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών

Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…

Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!

ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!

Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!

ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.

Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;

ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;

ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:

Αναλυτικά:

Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.

Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…

ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…

Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…

Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.

Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».

Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη

Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.

Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.

Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.

ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»

Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.

Διαβάστε στο «dnews.gr»:

Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.

Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.

ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.

Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.

Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!

ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Εμείς σ’ αυτή τη… γωνιά, δεν είμαστε εδώ για να «χαϊδεύουμε»… αυτιά, όσοι μας εμπιστεύεστε και μας διαβάζετε, το έχετε καταλάβει αυτό, αναφέροντας ότι υπάρχουν εκπρόσωποι της εξουσίας πολλές φορές μιλώντας και για βουλευτές, ευρισκόμενοι… σε μια δική τους «γυάλα», χωρίς να έχουν επαφή με το πως τα βγάζουν πέρα πολλοί από τους πολίτες.

Εάν ρωτήσετε κόσμο, είναι πολλοί που αναφέρουν ότι υπάρχουν κάποιοι εκλεγμένοι που θεωρούν την έδρα σαν «τίτλο αφεντικού» και όχι σαν υποχρέωση να εργάζονται για τους πολίτες. Και αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει το πολιτικό μας σύστημα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τον τρόπο με τον οποίο ειπώθηκε από τη βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, το «τζάμπα πέθανε» σε τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Talk» με τον Τάκη Χατζή στο «One Channel». Μπορεί στη συνέχεια να προσπάθησε η κυβέρνηση και η ίδια η βουλευτής να το μαζέψει, αλλά μόνο και το γεγονός ότι ειπώθηκε, δείχνει νοοτροπία… Κάποιοι εκείνη την εποχή είχαν πει ότι «αυτή είναι η αλήθεια που βαθύτατα πιστεύει η εν λόγω βουλευτής».

Και προκύπτουν κάποια ερωτήματα: «Μπορεί βουλευτές να αποκρύπτουν τα “πιστεύω” και τις πραγματικές τους απόψεις για να μην προκαλέσουν;» «Πώς σκέφτονται την κοινοβουλευτική τους δράση και την ψήφο που έχουν εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος πολιτών;», «Ποια είναι η θέση της κ. Αλεξοπούλου και της κάθε κ. Αλεξοπούλου στο Κοινοβούλιο για εκπαιδευτικούς και για άλλες πληθυσμιακές ομάδες που έχουν θέμα επιβίωσης;».

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται», είχε πει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ιδρυτής της ΝΔ.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις αντιδράσεις και τις σοβαρές αιχμές για «φωτογραφική» – για την Όλγα Κεφαλογιάννη – διάταξη που προκάλεσε η τροπολογία την οποία έφερε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δίνει τη δυνατότητα σε γονέα που διαφωνεί με απόφαση Πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα να μην περιμένει την εκδίκαση στο Εφετείο, αλλά να καταθέτει νέα αγωγή προκειμένου να κριθεί εκ νέου σε πρώτο βαθμό η υπόθεση. Κάτι που προκάλεσε απαντήσεις από κυβερνητικής πλευράς.

Η υπουργός Τουρισμού χαρακτήρισε τη νομοθετική ρύθμιση «σωστή και δίκαιη», ενώ πρόσθεσε πως αντιμετωπίζει «μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα» με τα παιδιά της, ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, που κατέθεσε την επίμαχη τροπολογία, κάλυψε την Όλγα Κεφαλογιάννη, λέγοντας ότι πρόκειται για ρύθμιση «υπέρ των πολιτών».

Εμείς απλά θα αναφέρουμε ότι την ίδια περίοδο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Ανδρέας Κουτσολάμπρος έκανε παρέμβαση για τη συγκεκριμένη υπόθεση και την τροπολογία που πέρασε σε μια… νύχτα, όπως τόνισαν πολλοί, για να εξυπηρετήσει προσωπική της υπόθεση. Συγκεκριμένα, με ανάρτησή του κάνει λόγο για «κακή νομοθέτηση» και τάσσεται υπέρ της κατάργησης της τροπολογίας.

Την ίδια περίοδο διαβάσαμε σε ρεπορτάζ του «ieidiseis.gr»: «"Δίνουμε μια εικόνα καθεστωτική, που δεν μας αρμόζει" σχολίαζε το πρωί στο τηλέφωνο στους συνομιλητές του κυβερνητικό στέλεχος. Δηλαδή ότι "όταν δεν μας βολεύει μια δικαστική απόφαση, αλλάζουμε τον νόμο"».

Τότε γινόταν σαφές, ότι μια απόφαση «εξόδου» θεωρείτο δύσκολη, καθώς την ευθύνη για την κατάθεση τροπολογιών στα νομοσχέδια της έχει η Γραμματεία της Κυβέρνησης, ενώ την ψήφισε στην Ολομέλεια της Βουλής το σύνολο της ΚΟ της ΝΔ, καθώς είχε γραφτεί ότι υπήρχαν εισηγήσεις στον Πρωθυπουργό ακόμα και έξοδο της υπουργού Τουρισμού, προκειμένου να μην μπαίνει ολόκληρη η κυβέρνηση στο «κάδρο» των ευθυνών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του «Manos Lambrakis» στο προφίλ του Facebook:

«Δεν πρόκειται για σκάνδαλο. Πρόκειται για εγχειρίδιο χρήσης της εξουσίας για προσωπική κατανάλωση. Μια υπουργός, η Όλγα Κεφαλογιάννη, χάνει στο δικαστήριο, δεν της αρέσει το αποτέλεσμα, και το κράτος πρόθυμο, δουλικό και γονατισμένο, αλλάζει τον νόμο για να της δώσει ρεβάνς.

Όχι αύριο. Όχι γενικά. Τώρα. Επείγον. Φωτογραφικά. Με την υπογραφή της ίδιας και με τον Γιώργου Φλωρίδη στον ρόλο του θεσμικού εκτελεστή, που μετατρέπει τη Δικαιοσύνη σε πρόχειρο excel: σβήνεις γραμμή, ξαναγράφεις από την αρχή, μέχρι να σου βγει το αποτέλεσμα που θέλεις.

Η πρωτόδικη απόφαση δεν καταργήθηκε επειδή ήταν άδικη. Καταργήθηκε επειδή τόλμησε να μην υπακούσει.

Και η νέα διάταξη δεν θεσπίστηκε για τα παιδιά, ούτε για τους γονείς, ούτε για την κοινωνία.

Θεσπίστηκε για μία συγκεκριμένη ενόχληση. Μάλιστα με προτεραιότητα στα δικαστήρια, γιατί η υπουργική δυσαρέσκεια δεν μπορεί να περιμένει στη σειρά μαζί με τους κοινούς θνητούς. Αυτοί έχουν νόμους.

Εκείνη έχει νομοθέτηση κατ’ απαίτηση.

Και το αποκορύφωμα; Όλα αυτά βαφτίζονται θεσμικότητα, δημοκρατία, ευρωπαϊκός πολιτισμός. Μια κυβέρνηση που διδάσκει ότι ο νόμος είναι μαλακός σαν πλαστελίνη όταν τον ζυμώνει η εξουσία, ζητά ταυτόχρονα σεβασμό στους θεσμούς. Όχι, δεν πρόκειται για ύβρη απέναντι στη Δικαιοσύνη. Είναι κατάληψή της.
Σε μια στοιχειώδη δημοκρατία, μετά από κάτι τέτοιο δεν γράφονται ανακοινώσεις, δεν δίνονται συνεντεύξεις, δεν γίνονται συμψηφισμοί.

Παραδίδεται το χαρτοφυλάκιο και τελειώνει η ιστορία.

Όλα τα άλλα είναι απλώς το θράσος να επιμένεις ότι αυτό που είδαμε δεν ήταν αυτό που ήταν».

«Ορθή» η διάταξη για τη συνεπιμέλεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε, πάντως, «ορθή» τη διάταξη για τη συνεπιμέλεια, χωρίς να αναφερθεί στη χρήση αυτής: «Είναι προσωπικό ζήτημα, υπάρχουν παιδιά στη μέση, θα μείνω στην ορθότητα της διάταξης αυτής». Είπε πάντως με κάποια δόση αιχμής ότι «όταν κατέχουμε δημόσιο αξίωμα, είναι απαραίτητο να προσέχουμε και τις εντυπώσεις». Ερωτηθείς εάν θα υπάρξουν συνέπειες για την Όλγα Κεφαλογιάννη, απάντησε αρνητικά. Σας αναφέραμε το γιατί... 

ΥΓ. 1: Το φαινόμενο να «βαπτίζονται» με χαρακτηρισμούς που εμπεριέχουν χρώματα ή σημεία του ορίζοντα όσοι ασκούν κριτική και θέτουν ερωτήματα σε κυβερνώντες σε όλες τις βαθμίδες άσκησης εξουσίας έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο… Και μόνο αρνητικές εντυπώσεις έχει για όσους κουβαλούν μαζί τους «πινέλα» και «βούρτσες» στον λόγο τους και στην άσκηση εξουσίας.

Δηλαδή για εσάς δεν μπορούν να υπάρχουν στη χώρα και στον πλανήτη ελεύθεροι σκεπτόμενοι πολίτες; Και μην ξεχνάτε ότι όταν είστε στην εξουσία εκπροσωπείτε όλους τους πολίτες και όλους τους Έλληνες. Εμείς τις μόνες ταμπέλες που ξέρουμε είναι αυτές του ΚΟΚ και όσες έχουν τα καταστήματα, δεν χρειάζεται να βάζετε και σε όσους διαφωνούν μαζί σας.

ΥΓ. 2: Το να επικαλείστε και τη «δικαιοσύνη», σαν να πρόκειται για δική σας… υπηρεσία σε όσους βγαίνουν με επιχειρήματα να ρωτήσουν ή να τοποθετηθούν (και μέσα από ρεπορτάζ, όταν πρόκειται για δημοσιογράφους), ξεπερνάει κάθε… όριο! Κανονικά θα έπρεπε να είχε ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος που δεν έχει την ταμπέλα «στρατιώτες»!

ΥΓ. 3: Υπάρχουν περιπτώσεις που οι όποιοι ευθύνες για μια υπόθεση, ειδικά με αρνητικό «χρώμα», πάνε σε πρόσωπα, μάλλον λόγω της… ατομικής ευθύνης που λανσάρεται εδώ και καιρό. Τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο του πλανήτη υπάρχουν ή όχι κάποιοι που έχουν «τιμόνι» στα χέρια τους και ευθύνονται για κάποιο «τρακάρισμα»; Εκτός εάν εδώ ασκούν εξουσία μεμονωμένες μονάδες.

ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη «διαφάνεια» έχουν, πάντως, κάποιοι «μαλώσει», και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι «καθαρά»;

ΥΓ. 5: Γενικά, το ποιοι είναι οι ελεγχόμενοι και το ποιοι κάνουν τους ελέγχους, ούτε που ξέρουμε σ’ αυτή τη χώρα. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που με τις... κουμπαριές λύνονται πολλές από τις δυσκολίες, και δεν... πιάνεσαι από κανέναν!

ΥΓ. 6: Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις που ακούει κάποιος κυβερνητικούς, θα πω γενικότερα πολιτικούς, και με όσα λένε «γελάνε και οι πέτρες»... Ειδικά για κάτι θέματα σαν τις… υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη. Μα καλά, δεν ξέρουν ότι ο κόσμος έχει, πλέον, ενημέρωση από όλα τα… σημεία του ορίζοντα. Νομίζετε ότι όλοι λειτουργούν σαν τους «πελάτες» σας, κρατώντας «ταμπέλες»;

ΥΓ. 7: Και υπάρχουν θύματα των υποκλοπών που κάνουν τις «κότες», και δεν τους ενδιαφέρει να καταφύγουν στη δικαιοσύνη; Μήπως επειδή ήξεραν ποιοι τους παρακολουθούσαν; Άλλοι λένε ότι ως δημόσια πρόσωπα δεν έχουν κάτι να κρύψουν! Τι μας λέτε μωρέ; Είναι το ίδιο ένα δημόσιο πρόσωπο με τη γενική έννοια του όρου, μ’ έναν Υπουργό, που ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία, αλλά μπορεί να χειριστεί υψηλού κινδύνου υποθέσεις για τη χώρα; Δηλαδή οι υποκλοπές και οι παρακολουθήσεις είναι ένα φυσιολογικό γεγονός;

ΥΓ. 8: Σας ακούμε να μιλάτε για διαχρονικά, αλλά και για διακομματικά προβλήματα στη διοίκηση του κράτους και υπάρχουν λαμόγια που ευημερούν, ενώ έχουμε περάσει και περνάμε δύσκολες καταστάσεις από το την εποχή των μνημονίων. Ρε… παληκαριά της πολιτικής, πότε περιμένετε να φτιάξετε τα πράγματα και τη δημόσια διοίκηση, ώστε, πρωταρχικά, να παίρνουν αυτά που πρέπει όσοι πραγματικά το αξίζουν σε όλα τα επίπεδα (δεν μιλάμε μόνο οικονομικά); Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει ότι φταίνε οι προηγούμενοι, ότι φταίμε όλοι μαζί! Θα αναλάβει κάποιος την ευθύνη και να πει «ναι, φταίω – και – εγώ. Πρέπει να κάνουμε αυτά και αυτά». Πώς να… σπάσετε, όμως, «αυγά», όταν εσείς οι ίδιοι κάνετε τις «κότες» μπροστά στις ευθύνες, αλλά και μπροστά στην δικαιοσύνη;

ΥΓ. 9: Θυμάστε τη δήλωση του Μάρκου Λέγγα, ο οποίος ήταν μέσα στο πρώτο γκρουπ αγροτών που συναντήθηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μπλόκα στο Μέγαρο Μαξίμου;. Ήταν το γκρουπ αγροτών, που έχουν περισσότερο… γαλάζιο χρώμα, λες και δεν ξέραμε οι υπόλοιποι για ποιον λόγο έκαναν αυτή την κίνηση. «Όταν δεν συμμετέχεις σε ένα τραπέζι κινδυνεύεις να είσαι στο μενού», είχε πει. Στη συνέχεια ακολούθησε, πάντως, νέα συνάντηση με το 2ο γκρουπ αγροτών, με τους πιο «σκληρούς» και κεντροαριστερούς κατά το Μέγαρο Μαξίμου, και όπως φάνηκε… κάτι κέρδισε ο κλάδος τους. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορείς να συμμετέχεις σ’ ένα τραπέζι και να… φαγωθείς, χωρίς να το ξέρεις.

ΥΓ. 10: Υπάρχουν πολιτικοί που δεν διανοούνται να αφήσουν την «καρέκλα» τους, ακόμα και εάν… βυθίσουν το «πλοίο»! Καλά, δεν μιλάμε καν για ανάληψη ευθυνών. Κάποιοι έχουν την… τιμή να κουβαλούν μαζί τους και πολιτικό «τζάκι». Λέτε να μην έχουν ενσυναίσθηση της ανικανότητας τους; Το κακό είναι πως πολλές φορές παίζουν με τα νεύρα και τη νοημοσύνη μας.

ΥΓ. 11: Ξέρετε τι μάχες γίνονται παρασκηνιακά για το κόψιμο μιας κορδέλας, που θα συνοδεύεται και από μια καλή φωτογραφία; Μπορούν, πάντως, να αφήσουν κάποιοι να κόβουν τις κορδέλες, είτε εκπρόσωποι της Εκκλησίας, είτε απλοί πολίτες! Όποιοι το πράξουν αυτό, θα έχουν περισσότερα θετικά αποτελέσματα από το κρατήσουν αυτοί το ψαλίδι!

ΥΓ. 12: Νομίζουμε ότι ησυχάσαμε, πλέον, και με το κόψιμο βασιλοπιτών για τη χρονιά που διανύουμε. Ε, κάπου ώπα δηλαδή, Πάσχα έρχεται!

ΥΓ. 13: Όπως είχε γίνει γνωστό, η εταιρεία ορκωτών λογιστών Leverage (Leverage Ορκωτοί Ελεγκτές Λογιστές ΑΕ) παραιτήθηκε από τον έλεγχο των οικονομικών και λογιστικών στοιχείων του ΟΠΕΚΕΠΕ για τη χρήση 2024, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα που εμπόδιζαν το έργο της, γεγονός που προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις τον Ιανουάριο του 2026.

Τι θέλουμε και εμείς και πιάνουμε στο… στόμα μας ορκωτούς λογιστές! Εδώ στα μέρη μας ήρθαν, αλλά δεν μπήκαν καν μέσα σε επιχείρηση, ούτε για… νερό δεν κόπιασαν, παρότι έδειχναν κουρασμένοι. Βρήκαν κανένα εμπόδιο;

ΥΓ. 14: Να προσέχετε τα λουλούδια… Κάποιοι ψάχνουν και τις «ρίζες» τους, βλέπετε δεν μυρίζουν όλα το ίδιο και δεν αφήνουν ευχάριστο άρωμα!

ΥΓ. 15: Είναι πολλές οι κοινές παρουσίες προέδρου «γαλάζιας» απόχρωσης με μάνατζερ και στην πρωτεύουσα το νομού. Τους ενώνει το… καλό του κόμματος. Εάν το κόμμα συνεχίσει σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όλοι θα βρουν άκρες με τις δουλειές τους!

ΥΓ. 16: Είδατε που μια νεκροφόρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε… γάμο; Με αυτόν τον… πρωτότυπο τρόπο γαμπρός επέλεξε να εμφανιστεί τον Ιανουάριο στην εκκλησία στο Ηράκλειο. Υπάρχει λόγος που ασχολούμαστε με… νεκροφόρες, όπως βλέπετε, κάνουν και άλλες δουλειές…

Τύπος και υπογραμμός

Μέσα στον Φεβρουάριο ακόμα μια υπόθεση με «οσμή» σκανδάλου (χρησιμοποιούμε αυτόν τον χαρακτηρισμό, περιμένοντας τη διερεύνηση) απασχόλησε την κοινή γνώμη και την πολιτική ζωή και αναφερόμαστε στην υπόθεση Παναγόπουλου… Δεν θα σταθούμε σε «χρώματα»… κομμάτων, καθώς και αυτή η υπόθεση έφερε και πολιτική κόντρα, λόγω του «πράσινου» φόντου του Παναγόπουλου, απλά θα επαναλάβουμε ότι σε οτιδήποτε γίνεται στη χώρα, ειδικά στην απορροή χρημάτων και κονδυλίων, η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στα μέλη της κυβέρνησης.

Θέλουμε να σταθούμε, ωστόσο, και σε ακόμα μία παράμετρο που επιτρέπει σε κάποιους, να έχουν, πολλές φορές, συμπεριφορές μη νόμιμες. Σε καίριες θέσεις άσκησης εξουσίας, οργανισμών, θα λέγαμε και Ομοσπονδιών, ακόμα και εάν οι επιλογές γίνονται με εκλογές και αφορά όσους ψηφίζουν, δεν θα πρέπει να είναι πολλά χρόνια συγκεκριμένα πρόσωπα. Νομίζω καταλαβαίνετε όλοι το γιατί.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο site «kathimerinh.gr»: «Ο Γιάννης Παναγόπουλος πήρε στα χέρια του το τιμόνι της ΓΣΕΕ το 2006. Άντεξε ακόμη και στα χρόνια των μνημονίων. Δεν αποκλείεται να διεκδικούσε την επανεκλογή του, παρόλο που έχει κλείσει τα 71 του χρόνια, αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι η συνδικαλιστική διαδρομή του φτάνει στο τέρμα». Αυτό και τίποτε άλλο…

Όσον αφορά Υπουργούς έχουμε πει πολλά από εδώ και για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο άρθρο 86 για την απόδοση δικαιοσύνης και σ’ αυτά τα πρόσωπα. Φυσικά και θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό και δημοσιευμένο το Πόθεν Έσχες όλων όσων πρέπει να ελέγχονται, ανάμεσά τους και μέλη των διοικήσεων πολυμελών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Για εμάς δεν θα πρέπει, επίσης, εκλογές σε Οργανισμούς, στον συνδικαλισμό, στα πανεπιστήμια κ.α. να έχουν σχέση με τα κόμματα. Όπως είπαν, άλλωστε, παλιές… καραβάνες στο ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση Παναγόπουλου έφερε ξανά στο φως ένα παράδειγμα κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό, που θυμίζει «ωραία χρόνια» με την κακή έννοια.

Η υπόθεση Παναγόπουλου αφορά δικαστική έρευνα για φερόμενη υπεξαίρεση ύψους 2,1 εκατ. ευρώ από κονδύλια της ΓΣΕΕ και της ΕΕ μέσω εταιρειών-«οχημάτων». Εμπλέκονται έξι άτομα και ελέγχονται οι τραπεζικές κινήσεις τους για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, αρνείται τις κατηγορίες.

Την ίδια ώρα, την παραίτησή της από την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου για την αγορά υπέβαλε η διορισμένη ως υποδιοικήτρια, Άννα Στρατινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύζυγος της φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου.

Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Ανάπτυξης, «η κυρία Άννα Στρατινάκη δεν θα τοποθετηθεί στη θέση του υποδιοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς στο πεδίο του Συνηγόρου του Καταναλωτή, καθώς υπέβαλε την παραίτησή της για οικογενειακούς λόγους υγείας, όπως η ίδια αναφέρει στην επιστολή της». Αξίζει να σημειωθεί ότι, για την περίπτωση της κυρίας Στρατινάκη, ενώ είχε εγκριθεί ο διορισμός της, δεν είχε εκδοθεί το σχετικό ΦΕΚ. Στο παρελθόν είχε διατελέσει σύμβουλος σε υπουργεία (π.χ. επί Λούκας Κατσέλη) και θεωρείται στέλεχος με μακρά εμπειρία στον κρατικό μηχανισμό… Βέβαια, από το 2019 στο τιμόνι της χώρας είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την ίδια ώρα, για την υπόθεση Παναγόπουλου, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Γιώργος Κακούσης (έδωσε τη δική του ερμηνεία), σε συνεννόηση με τη διοίκηση, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης.

ΥΓ. 1: Ως πολίτες έχετε νιώσει ποτέ ότι σας πιάνουν κοροΐδα, έχετε πιάσει τον εαυτό σας να λέει ότι κάποιοι… κονομάνε, ενώ εσείς δίνετε μάχη για να επιβιώσετε; Να θυμάστε, όμως, ότι αυτό που έχει σημασία είναι πως και η ψυχή δεν έχει τιμή. Έχει αξία. Και η αξιοπρέπεια επίσης.

Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη χώρα και κάνουν πολλούς να διερωτώνται: «Θα τα ανεχόταν κανένας άλλος Ευρωπαίος πολίτης που πληρώνει φόρους στο κράτος του;». Εμείς νομίζουμε κανένας. Εμείς γιατί τα ανεχόμαστε;

Τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι πολλά, οι λύσεις είτε απουσιάζουν, είτε αργούν πάρα πολύ, κάτι που το παραδέχονται στα... μούτρα μας κυβερνώντες, πολλές φορές οι ευθύνες «κρύβονται» και καλύπτονται, αλλά το χειροκρότημα από πολλούς είναι συνεχόμενο και υποτακτικό προς τα πρόσωπά τους. Πώς το δέχεστε πολλοί; Να νιώθετε ότι έχετε την ανάγκη άλλων;

ΥΓ. 2: Με πολλές τραγικές καταστάσεις που έχει ζήσει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είτε στην ενδοχώρα, είτε στην παραμεθόριο (ειδικά στη θάλασσα) και με βάση συγκεκριμένες συμπεριφορές, θα υπογραμμίζουμε ότι είναι πολύ αρνητικό να μας γίνει συνήθεια ο θάνατος… Διαβάζει κάποιος σχόλια από ανθρώπους που γράφουν σαν να μην υπάρχει ίχνος ενσυναίσθησης, ανθρωπιάς και σεβασμού. Και πολλές φορές αυτό γίνεται οργανωμένα και επιθετικά. Βέβαια, αυτό το φαινόμενο υπήρχε και στο παρελθόν, αλλά τώρα νομίζουμε έχει χαθεί κάθε μέτρο. Σαν να έχει κανονικοποιηθεί η σκληρότητα.

Μα καλά, τόσο άνιωθοι είστε κάποιοι; Βλέπεις κύματα… μίσους και για πολλούς αυτό είναι κανονικότητα και «φυσιολογική» αντίδραση. Βασικό πράγμα για τις ζωές μας είναι να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας. Διαφορετικά θα γίνουμε σαν τα ζώα. Και το καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα… ζώα είναι η «ζούγκλα», με ό,τι σημαίνει αυτό… Σκεφτείτε, απλά, ότι μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να είναι στη θέση θυμάτων, με οποιαδήποτε σημασία έχει ο όρος «θύμα».

ΥΓ. 3: Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να γράψει ακόμα, για το έγκλημα των Τεμπών. Όσα έχουν συμβεί με τα πειστήρια από αυτό το τραγικό δυστύχημα, θα έπρεπε να κάνουν κάποιους να νιώθουν ντροπή για το γεγονός πως συνεχίζουν να έχουν λόγο στα δρώμενα της χώρας, κουνώντας ορισμένοι από αυτούς και το… δάχτυλο! Τελικά, υπήρξαν ή όχι παραβάσεις και λάθη;

Τύπος και υπογραμμός

Σας θέλουν χωρισμένους, και προσπαθούν πάντα και παντού να σας βάζουν «χρώματα»… Και ομιλούμε για αυτούς που ασκούν εξουσία σε όλες τις μορφές, βάσει των όσων βιώνουμε στη χώρα και τα τελευταία χρόνια. Αυτό το «χρώμα»… παρουσιάζει τόσο η κεντρική εξουσία, όσο και η τοπική αυτοδιοίκηση.

Σας έχουμε αναφέρει ξανά από αυτό το site τη συγκεκριμένη τακτική, ειδικά όταν η εξουσία νιώθει πιεσμένη, όταν βλέπει ότι δεν «παίζει» μόνη της... μπάλα. Υπάρχει λόγος γι’ αυτό, ειδικά εάν αυτός που ασκεί εξουσία, έχει και δεξιές πεποιθήσεις. Ξέρετε ποιο είναι το σκεπτικό τους. «Θα διχάσουμε, θα βάλουμε κάποιους, ας είναι και πολλοί αυτοί, απέναντί μας, αλλά έτσι θα έχουμε μαζί, ακόμα πιο πορωμένους, τους… δικούς μας», αναφέρει το σχέδιό τους και είστε πολλοί εσείς που… πέφτετε, τελικά, στην παγίδα τους.

Τα παραδείγματα πολλά στην πορεία της ιστορίας αυτού του τόπου, δείτε το με ενέργειες που έχουν γίνει πράξη, ακόμα και με τροπολογία σε Κοινοβούλιο, αλλά και με τον τρόπο που λειτουργούν οι «άρχοντες» στα… χωριά μας.

Ένας συμπολίτης μας, που ζητάει δικαιοσύνη και ψάχνει να μάθε το πώς χάθηκε το παιδί του, κατάφερε και τους… έκανε «άνω-κάτω», τη στιγμή που το «οξυγόνο» για κάτι… νέο έχει περιοριστεί πολύ, βρέθηκε, τελικά, ένα «αφήγημα» για τον… «Άγνωστο Στρατιώτη», που επί της βάσεως του δεν έχει καμία ουσία. Ξέρουν καλύτερα αυτοί που «βλέπουν» μόνο τους εαυτούς τους σαν… νοικοκυραίους. Φαίνεται, όμως, ότι… λογαριάζουν, πλέον, χωρίς τους πραγματικούς «νοικοκυραίους», που δεν θέλουν το… «αποφασίζουμε και διατάζουμε», πίσω από τον «μανδύα» της πλειοψηφίας, με παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Και… ανακαλύπτουν «διλήμματα» της… κακιάς ώρας, λες και ο σεβασμός, θέλει νομοθετική ρύθμιση για να απονεμηθεί, λες και δεν υπήρχαν νόμοι για «ομπρέλα» προστασίας σε όποιον ξεφύγει. Βρίσκουν και τα… κάνουν, διότι έχουν μεριμνήσει να έχουν τον δικό τους «στρατό», τους… δικούς τους ανθρώπους, ξέρετε, αυτούς που τους… φτιάχνουν, αυτούς που τους… βολεύουν, και οι τελευταίοι είναι έτοιμοι να «πολεμήσουν» για τους «άρχοντές» τους, να τους υπερασπιστούν μέχρι την τελευταία… ρανίδα του «αίματός» τους, ακόμα και εάν η εξουσία του λέει ότι ο «γάιδαρος»… πετάει!

Γι’ αυτό έχουν στο μυαλό τους και σε θέση προτεραιότητας να… φτιάχνουν πρώτα τους «δικούς» τους και μετά «φωνάζουν» όταν τους λένε ότι πρωτίστως βλέπουν την εξουσία και τις καρέκλες ως «λάφυρα». Μια εικόνα που πολλές φορές αποτελεί «ζωγραφιά» και στην τοπική αυτοδιοίκηση, εκεί όπου οι «εχθροί» μπορεί να είναι και «μονάδες», αλλά παίρνει η… μπάλα ολόκληρους οργανισμούς!

Εκεί που κάποιοι… πάνε όπου θεωρούν ότι υπάρχουν «ανταλλάγματα», «ξεχνώντας» με ποια «πινέλα» διαμορφώθηκε η εικόνα στο… καμβά διαμόρφωσης συγκεκριμένων ισορροπιών. Για «ψαχτείτε»… λίγο κάποιοι και θα καταλάβετε πολλά, αρκεί να έχετε στο μυαλό σας πόσο μεγάλη είναι η δύναμη των πολιτών, ειδικά όταν αυτοί είναι ενωμένοι!

Και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι, πλέον, ορατό να αποτελέσει «ταφόπλακα» στην πορεία που έχει διαγράψει, η τροπολογία για τον «Άγνωστο Στρατιώτη», με βάση όσων έχουν προηγηθεί και όσων έχουν διαδραματιστεί από την ημέρα που έγινε γνωστή αυτή η πρωτοβουλία. Ο Πρωθυπουργός έβαλε πάνω απ’ όλα τη… σωτηρία ψήφων από τη δεξιά «δεξαμενή», αλλά και την επιβίωσή του από τα εσωκομματικά βέλη, ειδικά στο… μέτωπο που υπάρχει με τον Νίκο Δένδια, αλλά προκάλεσε… ρωγμή με κεντρώους ψηφοφόρους που τον όχι απλά ανήκουν στους «νοικοκυραίους», αλλά τον στήριξαν και στις κάλπες.

Σαν ήχους που τους αναγκάζουν να κλείσουν τα αυτιά τους ακούγονται σ’ αυτούς τους πολίτες τα λόγια που είχε πει ο Άδωνις Γεωργιάδης, όταν η Βουλή αποφάσισε να μη διεξαχθεί Προανακριτική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. «Εμείς έχουμε την πλειοψηφία και εμείς αποφασίσουμε ποιοι είναι ένοχοι και ποιοι όχι», είχε πει ο Υπουργός Υγείας, σχετικά με τις ποινικές ευθύνες.

Το ίδιο αποκρουστικό γι’ αυτούς τους πολίτες, ήταν σε εικόνα, με το δάχτυλο ψηλά, αλλά και σε ήχους με όσα άκουγαν, ήταν το σκηνικό με τον Πρωθυπουργό από βήματος της Βουλής να υποστηρίζει αυτή την πρωτοβουλία και να λέει ότι στον συγκεκριμένο χώρο που φτάνει έως τη Λεωφόρο Αμαλίας, απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις και οι συναθροίσεις.

Ζητάτε να εφαρμοστεί κάτι που και εσείς δεν το έχετε… τηρήσει στο παρελθόν. Διότι και εσείς έχετε διαδηλώσει στον συγκεκριμένο χώρο. Εσείς δεν ήσασταν τότε «Τύπος και Υπογραμμός»; Όπως και εμείς έχουμε πράξει το ίδιο, με σεβασμό στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και σε όσα πρεσβεύει, ειδικά το σημείο από τους Εύζωνες και πίσω, τιμώντας και τη μνήμη όσων έχουν πέσει για την πατρίδα. Ο λαός μας λέει ότι «ο σεβασμός κερδίζεται και δεν επιβάλλεται» και όσοι είχαν βρεθεί στο παρελθόν στον συγκεκριμένο χώρο όπου και εάν ανήκουν, πάντα είχαν στο μυαλό τους την ιερότητα και τη σημασία αυτού του χώρου, λίγες ήταν οι εξαιρέσεις.

Είναι ρύθμιση «εθνικής ευθύνης και δημοκρατικής ευαισθησίας» κατά τον Πρωθυπουργό. Λες και θα βάλουμε… μέτρο για να μετράμε τον πατριωτισμό, έννοια που θα κάποιος εξαντλείται, απλά, στην κατάθεση στεφάνων. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου, πάνε πιο… πίσω. Ας είναι καλά ο χώρος μας και το κόμμα μας.

Ο «Άγνωστος Στρατιώτης» θέλει να τον τιμούν επειδή τον σέβονται, όχι γιατί φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν… Και εάν πιάσουμε τι έχει κάνει η πατρίδα, αλλά και αυτοί που καταθέτουν με περηφάνια στεφάνια, για πεσόντες, μέσα στην ιστορία, θα… γράψουμε βιβλίο, για στρατιώτες που η θυσία τους έγινε με υπαιτιότητα της εξουσίας. Ας μην την πιάσουμε αυτή την ιστορία.

Είπαμε, όμως, είδατε και βλέπετε ένα ρεύμα ικανό να σας παρασύρει, εντός και εκτός του κόμματός σας, και ανοίξατε τους… ασκούς του «διχασμού» για ακόμα μία φορά, εσείς που λέτε ότι σέβεστε τους θεσμούς, εσείς που λέτε ότι σέβεστε τη δικαιοσύνη, αλλά δίνατε, με τον τρόπο σας, τον… τόνο και τον… ρυθμό στους δικαστές στο «καυτό» θέμα του εγκλήματος των Τεμπών, σχετικά με τις εκταφές και τις τοξολογικές εξετάσεις. Λες και εάν η δίκη ξεκινήσει, τελικά, την ημερομηνία που έχει ανακοινωθεί, θα εμπεριέχει τους πραγματικούς κατηγορούμενους.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Νίκος Δένδιας στις πρώτες αντιδράσεις του υπογράμμισε… «Δεν θα αντιμετωπίσουμε τον "Άγνωστο Στρατιώτη" σαν αντικείμενο άσκησης πολιτικής και διχασμού της κοινωνίας». Μια πρόταση, που εμπεριέχει τόσους πολλούς συμβολισμούς, τους οποίους μάλλον κατάλαβε και ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος… έτρεξε για να… συνετίσει τον Υπουργό Άμυνας. Ο Νίκος Δένδιας είναι, φυσικά, πολιτικός που έχει το ειδικό βάρος να αντιμετωπίσει… αλώβητος «λακκούβες» και δεν ξέρουμε εάν, τελικά, στο τέλος ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρεθεί αυτός μέσα σε… βρώμικα νερά στον δρόμο που ακολουθεί και στο συγκεκριμένο θέμα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλέξης Παπαχελάς χαρακτήριζε, σε άρθρό του στην «Καθημερινή» την τροπολογία ως μια «εξαιρετική ιδέα που μπορεί εύκολα να γίνει μπούμερανγκ»! Ο διευθυντής της εφημερίδας κατέληγε προειδοποιητικά, σημειώνοντας πως «αν τα πράγματα πάνε στραβά, από αυτό το ναρκοπέδιο δεν θα βγει αλώβητη η κυβέρνηση στο σύνολό της». Και μας ήρθε αυτό το άρθρο στα χέρια μας, ενώ είχαμε βάλει στις σκέψεις μας σε μια σειρά, ενισχύοντας τους προβληματισμούς μας για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η εξουσία κάθε μορφής.

Και δεν ξέρουμε, εάν όντως, η συγκεκριμένη τροπολογία ήταν ιδέα, όπως γράφτηκε, του Υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου, ίσως ο τελευταίος να τη… σκέφτηκε χαζεύοντας το… ηλιοβασίλεμα. Ένας… κεντρώος να πάρει στο «λαιμό» του τον Πρωθυπουργό του;

Κύριοι, τα αυτονόητα δεν θέλουν νόμους για να προστατευτούν. Πόσω μάλλον για ένα θέμα που υπήρχε νομοθετικό πλαίσιο, μέσω του οποίου καθοριζόντουσαν όλες οι αρμοδιότητες. Τελικά, το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ορίζεται από το μπλε πλαίσιο και φτάνει έως τη Λεωφόρο Αμαλίας ή ξεκινάει λίγο πιο πίσω, εκεί όπου είναι η διακεκομμένη γραμμή. Μήπως καθορίζεται από το κόκκινο πλαίσιο; Ο ηλικιωμένος, τον οποίο απωθούσαν δυνάμεις των ΜΑΤ, ήταν, πάντως, στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Αμαλίας και οι αστυνομικές δυνάμεις τον…. έστελναν στον δρόμο.

Και έρχεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, σαν… ειρηνοποιός να μας πει ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να μη σβήσει τα 57 ονόματα των νεκρών από την τραγωδία και το έγκλημα στα Τέμπη, για να μην οξύνει τα πνεύματα. Τελικά, για τόσο ανόητους μας περνάνε; Λες και η… φθορά δεν θα έρθει με το πέρας του χρόνου, εφόσον αποφασίσουν κάποιοι οι άνδρες των ΜΑΤ να κάθονται εκεί, στο πεζοδρόμιο, σαν ακούνητα στρατιωτάκια! Πόση ανοησία; Στο τέλος, μόνοι σας θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε…

«Είναι νοητή η απόλυτη απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης στον συγκεκριμένο δημόσιο χώρο, η οποία κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα (άρθ. 14) και σε διεθνείς συμβάσεις υπερνομοθετικής ισχύος; Αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση, που εισήγαγε την τροπολογία, ότι πέρα από το δικαίωμα της συνάθροισης περιορίζει ένα ακόμη πιο ισχυρά προστατευόμενο δικαίωμα, αυτό της ελευθερίας της έκφρασης;», είναι τα ερωτήματα που θέλει ο Ξενοφών Κοντιάδης στο προφίλ του στο Facebook.

«Βρισκόμαστε μπροστά σε μία επιχείρηση συστηματικής περιστολής θεμελιωδών δικαιωμάτων με πρωτοφανείς μεθόδους, τρομοκρατώντας όποιον εκφράζει αντίλογο σε κυβερνητικές αποφάσεις και επιδιώκοντας να συσπειρώθει ένα συντηρητικό ακροατήριο. Πολύ φοβάμαι ότι η υποχώρηση του κράτους δικαίου και των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων θα συνεχιστεί ακόμη πιο βίαιη και απροκάλυπτη από ό,τι μέχρι σήμερα. Είναι ευθύνη του νομικού κόσμου και όλων των πολιτών να μην ανεχθούν τη συστηματική παραβίαση των θεμελιωδών μας δικαιωμάτων», γράφει ακόμα, ο συνταγματολόγος, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου. Δικηγόρος και συγγραφέας.

Αφού το μνημείο δεν ενώνει, αλλά προκαλεί… φόβο, γιατί δεν βάζετε και μια περίφραξη;

ΥΓ. 1: «Όταν ο άρχων φοβάται τον λαό, είναι σημείο πως η πόλη (το κράτος) δεν κυβερνάται με δικαιοσύνη…». Επίκαιρη η φράση του Πλάτωνα από την «Πολιτεία».

ΥΓ. 2: «Κάθε κυβέρνηση είναι αδίστακτη, γιατί τίποτα δεν είναι τόσο αδίστακτο όσο η ατιμωρησία» και «Ελευθερία σημαίνει υπευθυνότητα. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται», έχει γράψει ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω (Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας).

ΥΓ. 3: Αυτό είναι το… σύστημα της εξουσίας! Υπηρετεί πρώτα τους δικούς του, για να μπορεί να τους έχει μαζί του ανά πάσα στιγμή.

ΥΓ. 4: Διαβάσαμε πρόσφατα από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα: «Δίνουμε ως κυβέρνηση, μια μάχη διαρκή και θα συνεχίσουμε να τη δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις, για τον εκσυγχρονισμό του πρωτογενή τομέα και την αποκατάσταση της διαφάνειας στο σύστημα πληρωμών». Βάσει και των τελευταίων αποκαλύψεων, τι έκανε η κυβέρνηση από το 2019;

ΥΓ. 5: Πώς το καταφέρατε; Να υπάρχει όλο και περισσότερος κόσμος που αναφέρει με ένταση τη φράση «Μέχρι τέλους»…

ΥΓ. 6: Οι κυβερνήσεις και το πώς ασκούν κάποιοι εξουσία, κρίνονται πολλές φορές όχι με βάση τους όποιους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά με βάση την αποτελεσματικότητα των έργων τους και την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας.

Φτάσατε στο σημείο κάποιοι να μιλάτε για «οπτική ρύπανση», σε μια ειδική συνθήκη για τη χώρα, χρησιμοποιήσατε και τη λέξη «τσαντίρια», για γονείς που πενθούν και πονούν. Ομιλούμε για εκπροσώπους του συναφιού μας. Ταξικό μίσος και μικροαστική απέχθεια. Η… νοικοκυροσύνη σας σας «έφαγε»…

ΥΓ. 7: Μεγάλη μπίζνα, τελικά, ο ΟΠΕΚΕΠΕ παιδιά, πολύ μεγάλη μπίζνα... Από παντού «ξεφυτρώνουν»… κυκλώματα σε όλη τη χώρα, θα λέγαμε καλύτερες «παρέες», που έβαζαν το… δάχτυλό τους στο «μέλι». Οι παρέες γράφουν ιστορία!!!

Την ίδια ώρα ακούμε καταγγελίες – σοκ και είναι σαν μια ακόμα ημέρα σ’ αυτή τη… χώρα. Κάναμε… καθημερινότητα τη λαμογιά και την απατεωνιά. Ακούς για εκφοβισμούς, στοχοποιήσεις και ρουσφέτια στον ΟΠΕΚΕΠΕ, κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή από την Παρασκευή Τυχεροπούλου και όλα… καλά!

Η πρώην προϊσταμένη Διεύθυνσης Άμεσων Ενισχύσεων και Αγοράς του Οργανισμού έκανε λόγο για ένα ισχυρό «σύστημα» ή «κύκλωμα» που λειτουργούσε με πολιτικές πλάτες και δεν… κουνιέται φύλλο!

ΥΓ. 8: Παρατηρείται, πάντως, το φαινόμενο στα… μέρη μας, άνθρωποι της υπαίθρου και της κτηνοτροφίας, να αλλάζουν… κουβέντα, όταν τους μιλάς για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Υπενθυμίζεται ότι πριν από μερικές ημέρες έγινε γνωστό ότι βρέθηκαν σε 48ωρη αναστολή λειτουργίας και δυο κέντρα στην Πελοπόννησο, στο Άργος και στη Σπάρτη. Εκεί όπου δραστηριοποιούνται ενεργά ΚΥΔ για τους παραγωγούς της περιοχής…

ΥΓ. 9: Σε συνέχεια των παραπάνω, σας υπενθυμίζουμε ότι ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, δήλωσε πριν από μερικές ημέρες σε τηλεοπτική εκπομπή στον «ANT1» ότι δεν πρέπει να κάνουμε «θόρυβο» με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε πως δεν είναι κανένα μεγάλο ζήτημα. «Έλα τώρα, 10, 20, 30, 40 εκατομμύρια το πολύ… Δεν είναι και πολλά», είπε όταν του ανέφεραν ότι κάποιοι φέρεται να έχουν καταχραστεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Διανοείστε τι ανέφερε δημόσια ένα μέλος της κυβέρνησης, θέλοντας να υποτιμήσει σκάνδαλο που αφορά εκατομμύρια; Μιλάμε για… αποθέωση της διαφθοράς. Και εμείς πώς το ανεχόμαστε αυτό; Τι κάνουμε; Το φιλτράρουμε σαν να πρόκειται για… συνήθεια; Μήπως αυτό θέλει και η εξουσία; Πού είναι η αξιοπρέπειά μας;

Τελικά, το πρόστιμο για το σκάνδαλο ποιοι θα το πληρώσουν; Τόσα χρήματα χαμένα και τόσα διαφυγόντα έσοδα. Υπολογίστε και τα χρήματα που χάνονται, σε σχέση με τα κέρδη που είχαμε, αν αξιοποιούσε σωστά τις επιδοτήσεις. Ας ρωτήσουμε και τους Ολλανδούς που στηρίζουν πολλά στην οικονομία σ’ αυτόν τον τομέα.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να ακούμε ότι στελέχη κομμάτων πήγαιναν όποτε ήθελαν στις υπηρεσίες τους, αμείβονταν πλουσιοπάροχα, έκαναν και εταιρείες με συγγενείς τους. Όλοι αυτοί συμπεριλαμβάνονται στους «άριστους»;

Ποιος μας έφερε σ' αυτό το αποτέλεσμα; Θα μας εξηγήσει κάποιος;

ΥΓ. 10: Από… εδώ είχαμε, πάντως, μάθει πρώτοι για τις καθυστερήσεις πληρωμών απ’ τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για τις αποζημιώσεις για ζημιές, βάσει καταγραφών του ΕΛΓΑ, λόγω του σκανδάλου. Και… πληρώνουν τη «νύφη» οι τίμιοι!

ΥΓ. 11: Κάποιοι έχουν πολύ… θράσος, νομίζουν ότι μας περνάνε για χαζούς. Γράφει η δημοσιογράφος Γεωργία Λαγού, για σχετικό της θέμα στο δελτίο ειδήσεων του «ANT1»:

«?Προκλητική, ανεξήγητη και πέρα για πέρα απίστευτη!

?Δύο μήνες μετά την καταδίκη του Ν.Χ. για απάτη στο σκάνδαλο του #ΟΠΕΚΕΠΕ, το Υπουργείο Περιβάλλοντος του αναθέτει δημόσια σύμβαση 33.500 ευρώ, για μελέτη δασικών χαρτών.

?Του ίδιου ανθρώπου που το Μονομελές Εφετείο Αθηνών και η εντεταλμένη Ευρωπαία Εισαγγελέας καταδίκασε στις 29 Ιουλίου, στη πρώτη Δίκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

⚠️Πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Περιβάλλοντος να δίνει νέα δουλειά σε καταδικασμένο για απάτη εις βάρος του Δημοσίου;

⚠️Και ποιος υπέγραψε χωρίς να αναρωτηθεί ούτε στιγμή για το ηθικό και πολιτικό βάρος αυτής της απόφασης;

ΥΓ. 12: Ακούς δημοσιογράφους και πολλές φορές… τραβάς τα μαλλιά σου από τοποθετήσεις τους, διαπιστώνοντας το πόσο ανενημέρωτοι είναι. Και μιλάμε για θέματα που αφορούν ειδήσεις των τελευταίων ωρών. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, οφείλουν κάποιοι να καταλάβουν ότι υπάρχει κόσμος που περιμένουν ενημέρωση, κάποιοι μας διαβάζουν και μας ακούν σαν να είμαστε καθηγητές…

ΥΓ. 13: Θα σας επαναλάβουμε ότι όσοι κοινοποιείτε ανακοινώσεις, να προσέχετε μία και δυο φορές πριν κάνετε γνωστά όσα έχετε γράψει. Υπάρχουν λάθη που βγάζουν… μάτια. Καλύτερα είναι να πάρετε κάποιον ειδικό, βάλτε και το… χέρι στην τσέπη.

ΥΓ. 14: Έρχονται φεστιβάλ και γιορτές στα μέρη μας, θα έρθουν ξανά πολιτικοί, ενώ τα προβλήματα είναι πολλά. Για να δούμε, και αυτή τη φορά απλά θα… χορέψετε και θα φάτε μαζί τους, ή θα τους ρωτήσετε και για «καυτά» θέματα;

ΥΓ. 15: Θα σας παραθέσουμε απόσπασμα από τοποθέτηση του δημοσιογράφου Μάριου Αραβαντινού στο προφίλ του στο Facebook, για να γνωρίζουν… κάποιοι με τους έχουν να κάνουν. Αναφέρεται σε συγκεκριμένα πράγματα που τα έχουμε θίξει κατ’ επανάληψη από εδώ, μη σταθείτε σε… χρώματα και πρόσωπα.

Γράφει, μεταξύ άλλων: «Πολλοί δημοσιογράφοι, λόγω της δημόσιας κριτικής ή της καταγγελτικής στάσης τους απέναντι στην κυβέρνηση, έχουν αυθαίρετα καταταγεί στη συνείδηση πολλών ως κομματικά στρατευμένοι. Ως αποτέλεσμα, διάφοροι "γαλάζιοι" κομματικοί οπαδοί τους αποδίδουν σκοτεινά κίνητρα και φαντασιακές σχέσεις με την αντιπολίτευση, ενώ στον αντίποδα, οπαδοί άλλων παρατάξεων αποδίδουν την κριτική προς το κόμμα που υποστηρίζουν ή προς στελέχη του, σε αλλαγή στάσης, συχνά έναντι κάποιου ανταλλάγματος.

Μη γελιόμαστε. Για αρκετούς εξ’ αυτών, η ελευθερία του λόγου και του Τύπου την οποία κατά καιρούς επικαλούνται, αποτελούν δικαίωμα μόνο αν η άποψη που εκφράζεται στρέφεται αποκλειστικά κατά του πολιτικού αντιπάλου τους. Η ιδέα ότι μπορεί κανείς να ελέγχει την κυβέρνηση και ταυτόχρονα να κρίνει τη στάση και τις θέσεις της αντιπολίτευσης απλώς ως δημοσιογράφος χωρίς εξαρτήσεις και όχι επειδή υπηρετεί συμφέροντα, ούτε που τους περνά απ’ το μυαλό.

Προσωπικά για παράδειγμα τυχαίνει να χαρακτηρίζομαι ταυτόχρονα ως ντουντούκα του Αλέξη Τσίπρα επειδή επικρίνω συστηματικά την πολιτική Μητσοτάκη και περίπου ως μίσθαρνο του Μαξίμου επειδή εξέφρασα αρνητική άποψη για τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού στην Εφημερίδα των Συντακτών ή παλαιότερα, για τη στάση μέρους της αντιπολίτευσης στο ζήτημα των Τεμπών.

Στην πραγματικότητα, το μοναδικό πράγμα στη ζωή μου που αντιμετωπίζω αμιγώς συναισθηματικά, έχοντας συμβιβαστεί με το γεγονός πως πρόκειται για λάθος που δύσκολα θα διορθώσω και με την ιδέα πως αδυνατώ να κρίνω με νηφαλιότητα, είναι ο Ολυμπιακός. Άπαντες πλην αυτού, εμού συμπεριλαμβανομένου ασφαλώς, κρίνονται και θα κρίνονται.

Σε μεσσίες παντός είδους ομνύουν μόνο οι φονταμενταλιστές. Οι δημοκρατικοί και πολιτικά ενεργοί πολίτες διαλέγονται με επιχειρήματα και αναγνωρίζουν το δικαίωμα στη διαφωνία, χωρίς να την αποδίδουν σε ιδιοτέλεια του συνομιλητή τους. Ή τουλάχιστον αυτό θα ήταν λογικό να συμβαίνει».

Υπάρχουν στην εποχή μας άνθρωποι που ενοχλούνται από όλους όσοι μιλούν και γράφουν ενάντια στην άποψη τους, ενάντια στην πολιτική τους, ενάντια σε (ή μη) ενέργειές! Ανήκουν σε όλους τους χώρους, κάποιοι… πληρώνονται γι’ αυτό, βάζοντας πάνω τους έναν «μανδύα». Υπάρχουν και κάποιοι που πάντα βλέπουν «εχθρούς», όπως για παράδειγμα σε ιδεολογικά θέματα…

ΥΓ. 16 : Πριν από μία εβδομάδα, τοπικός άρχοντας έκανε γνωστό ότι συνάντησε πρέσβη Βασιλείου σε λιμάνι, μετά από ιδιωτική επίσκεψη της τελευταίας στα μέρη του, με τζιπ του διπλωματικού σώματος. Θα σας αναφέρουμε ότι ο τοπικός άρχοντας δέχτηκε την πρέσβη σε γνωστό εστιατόριο, που ξεχωρίζει για την ποιότητά του. Δεν ήταν μόνοι τους, ο τοπικός άρχοντας και η πρέσβειρα, κάποια στιγμή είχε τέσσερα άτομα το τραπέζι τους. 

Έμειναν για ώρα σε συγκεκριμένο εξωτερικό χώρο, το εστιατόριο σου... έδινε την εντύπωση ότι άνοιξε μόνο γι’ αυτούς. Κάποια στιγμή μιλούσαν με πολύ μεγάλη προσοχή για συγκεκριμένα θέματα. Η βασιλική οικογένεια της χώρας της… φιλοξενούμενης είχε και έχει, άλλωστε, σχέσεις με τη συγκεκριμένη περιοχή και γενικότερα με τη χώρα μας. Ο τοπικός άρχοντας έχει τελευταία  επαφές και σε γνωστό ξενοδοχείο του τόπου του. Ο τουρισμός αποτελεί, άλλωστε, βασική πηγή εργασίας και εσόδων για την περιοχή του…

Ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει ξεκάθαρα τι θέλει ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους για την τραγωδία και το έγκλημα των Τεμπών και όπως φαίνεται μόνο η Λάουρα Κοβέσι έχει πιάσει τον… παλμό των πολιτών. Κύριοι της πολιτικής, της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας, η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει εξαιρέσεις!

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ήρθε στη χώρα μας και μίλησε για αλλαγές στον θεσμό της δικαιοσύνης και έδειξε ενδιαφέρον για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος (περί ευθύνης υπουργών).

Εμείς σας είχαμε αναφέρει, μετά και τις συγκεντρώσεις στην Αργολίδα, τον περασμένο Φεβρουάριο, ανήμερα της επετείου της «μαύρης» επετείου, τότε που ο κόσμος είχε «πλημμυρίσει» για ακόμα μία φορά τις πλατείες και τους δρόμους όλης της χώρας.

Σας είχαμε τονίσει:

«Κατέβηκε κόσμος που δεν είχε καμία «ταμπέλα». Πολίτες όλων των ηλικιών. Παιδιά, μαθητές, μαθήτριες έδωσαν τον παλμό, εκεί ήταν ενήλικες, ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι, επιχειρηματίες, παπάδες…

Ο τρόπος λειτουργίας του κράτους, του κράτους-δικαίου, η κανονικότητα, η ασφάλεια, αφορά όλους μας και γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένα… ποτάμι κόσμου και στο Κρανίδι. Οι πολίτες με μια φωνή ζήτησαν, επίσης, δικαιοσύνη, ζήτησαν να αποδοθούν οι ευθύνες είτε σε πολιτικά, είτε σε φυσικά πρόσωπα.

Ζήτησαν τη διάκριση των εξουσιών, εάν θέλουμε να λέμε ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα.

Ζήτησαν να καταργηθεί ο νόμος που προσφέρει ασυλία στους βουλευτές, να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών για να μπορεί η δικαιοσύνη να ενεργεί όπως με κάθε πολίτη.

Ζήτησαν οι ανώτατοι δικαστικοί να μην ορίζονται από την πολιτική ηγεσία. η Δημοκρατία βρίσκει «οξυγόνο» για να συνεχίσει. Εκφράστηκε η λαϊκή βούληση προς το πολιτικό σύστημα για αλήθεια και δικαιοσύνη, για οξυγόνο. Οξυγόνο που θα δώσει ακόμα μεγαλύτερο ύψος στη «φλόγα» του κόσμου για ένα μέλλον, όπως αρμόζει σε όλους μας, με αρχές, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και τους θεσμούς πυλώνες του κράτους-δικαίου...».

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, ξεκαθάρισε πως ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη ανακοινώσει την αναθεώρησή του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Και ρωτάμε τους πολιτικούς που ήταν στην εξουσία όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τι κάνατε όλη αυτήν την περίοδο; Περιμένατε να βγει ο κόσμος στους δρόμους και να αναλάβει δράση η Ευρωπαία Εισαγγελέας;

Εάν θυμάστε, το καλοκαίρι ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μετά την ψηφοφορία στη Βουλή για το εάν θα υπάρξει Προανακριτική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με το Κοινοβούλιο να λέει «όχι» και στη συνέχεια να αποφασίζετε να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή, είχε πει ανοιχτά ότι εμείς έχουμε την πλειοψηφία και έτσι μπορούσε βάσει Συντάγματος εάν θα αποδοθούν ποινικές ή πολιτικές ευθύνες και για ποιους θα γίνει αυτό. Μια υπόθεση που έστειλε στη Βουλή η Λάουρα Κοβέσι, καθώς δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, όταν οι ευθύνες έφτασαν σε Υπουργούς…

Το θετικό είναι, πάντως, ότι όλο και περισσότεροι βουλευτές, ειδικότερα και της ΝΔ, λένε ότι να βγαίνουν όλα στο «φως», να αποδίδονται ευθύνες, με αλλαγές στα όσα ισχύουν με τους πολιτικούς και ειδικά με τους Υπουργούς.

Η Λάουρα Κοβέσι έβαλε στο τραπέζι το άρθρο περί ευθύνης υπουργών

Ας δούμε το ρεπορτάζ από το «ieidiseis.gr» για την επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι:

«Την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι υποδέχθηκαν νωρίτερα σήμερα Τετάρτη (1/10) ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης και ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας.

Η συνάντηση διήρκεσε περίπου 30 λεπτά, κατά τη διάρκεια της οποίας η κ. Κοβέσι ζήτησε ενίσχυση του ελληνικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προκειμένου να ανταποκρίνεται επαρκώς στις αυξανόμενες απαιτήσεις των ερευνών για υποθέσεις που σχετίζονται με ευρωπαϊκά κονδύλια και διασυνοριακή οικονομική εγκληματικότητα.

Συγκεκριμένα, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ζήτησε την ενίσχυση του ελληνικού τμήματος με 3 ακόμη εισαγγελείς (απασχολούνται σήμερα 10), την πρόσληψη 6 διοικητικών υπαλλήλων, την αύξηση των απολαβών όσων απασχολούνται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Ελλάδα, αλλά και τη βελτίωση των κτιριακών υποδομών και του χώρου όπου εργάζονται.

Παράλληλα, ο Έλληνας Ευρωπαίος εισαγγελέας Νίκος Πασχάλης δήλωσε πολύ ικανοποιημένος από τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με τις ελληνικές αρχές.

Από την πλευρά της, η κ. Κοβέσι έδειξε ενδιαφέρον για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος (περί ευθύνης υπουργών), με τον κ. Φλωρίδη να ξεκαθαρίζει πως ο πρωθυπουργός έχει ήδη ανακοινώσει την αναθεώρησή του.

Η κ. Κοβέσι δήλωσε ιδιαίτερα ικανοποιημένη και από τη συνάντησή της με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη.

Συνάντηση της Λάουρα Κοβέσι και με τον εισαγγελέα Κ. Τζαβέλλα

Στη συνέχεια, η Λάουρα Κοβέσι συναντήθηκε με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα.

Κατά τη συνάντηση, η οποία διήρκησε περίπου 15 λεπτά, η κ. Κοβέσι ζήτησε την αύξηση των οργανικών θέσεων των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων, αίτημα το οποίο είχε υποβάλει προηγούμενα και στον υπουργό Δικαιοσύνης.

Ακόμη, ζήτησε και να της δοθεί η δυνατότητα να ανανεώνει η ίδια την απόσπαση ορισμένων Ελλήνων ευρωεισαγγελέων που λήγει η θητεία τους και όχι κατόπιν απόφασης του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου (ΑΔΣ), όπως προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.