Τύπος και υπογραμμός

Μέσα στον Φεβρουάριο ακόμα μια υπόθεση με «οσμή» σκανδάλου (χρησιμοποιούμε αυτόν τον χαρακτηρισμό, περιμένοντας τη διερεύνηση) απασχόλησε την κοινή γνώμη και την πολιτική ζωή και αναφερόμαστε στην υπόθεση Παναγόπουλου… Δεν θα σταθούμε σε «χρώματα»… κομμάτων, καθώς και αυτή η υπόθεση έφερε και πολιτική κόντρα, λόγω του «πράσινου» φόντου του Παναγόπουλου, απλά θα επαναλάβουμε ότι σε οτιδήποτε γίνεται στη χώρα, ειδικά στην απορροή χρημάτων και κονδυλίων, η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στα μέλη της κυβέρνησης.

Θέλουμε να σταθούμε, ωστόσο, και σε ακόμα μία παράμετρο που επιτρέπει σε κάποιους, να έχουν, πολλές φορές, συμπεριφορές μη νόμιμες. Σε καίριες θέσεις άσκησης εξουσίας, οργανισμών, θα λέγαμε και Ομοσπονδιών, ακόμα και εάν οι επιλογές γίνονται με εκλογές και αφορά όσους ψηφίζουν, δεν θα πρέπει να είναι πολλά χρόνια συγκεκριμένα πρόσωπα. Νομίζω καταλαβαίνετε όλοι το γιατί.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο site «kathimerinh.gr»: «Ο Γιάννης Παναγόπουλος πήρε στα χέρια του το τιμόνι της ΓΣΕΕ το 2006. Άντεξε ακόμη και στα χρόνια των μνημονίων. Δεν αποκλείεται να διεκδικούσε την επανεκλογή του, παρόλο που έχει κλείσει τα 71 του χρόνια, αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι η συνδικαλιστική διαδρομή του φτάνει στο τέρμα». Αυτό και τίποτε άλλο…

Όσον αφορά Υπουργούς έχουμε πει πολλά από εδώ και για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο άρθρο 86 για την απόδοση δικαιοσύνης και σ’ αυτά τα πρόσωπα. Φυσικά και θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό και δημοσιευμένο το Πόθεν Έσχες όλων όσων πρέπει να ελέγχονται, ανάμεσά τους και μέλη των διοικήσεων πολυμελών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Για εμάς δεν θα πρέπει, επίσης, εκλογές σε Οργανισμούς, στον συνδικαλισμό, στα πανεπιστήμια κ.α. να έχουν σχέση με τα κόμματα. Όπως είπαν, άλλωστε, παλιές… καραβάνες στο ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση Παναγόπουλου έφερε ξανά στο φως ένα παράδειγμα κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό, που θυμίζει «ωραία χρόνια» με την κακή έννοια.

Η υπόθεση Παναγόπουλου αφορά δικαστική έρευνα για φερόμενη υπεξαίρεση ύψους 2,1 εκατ. ευρώ από κονδύλια της ΓΣΕΕ και της ΕΕ μέσω εταιρειών-«οχημάτων». Εμπλέκονται έξι άτομα και ελέγχονται οι τραπεζικές κινήσεις τους για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, αρνείται τις κατηγορίες.

Την ίδια ώρα, την παραίτησή της από την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου για την αγορά υπέβαλε η διορισμένη ως υποδιοικήτρια, Άννα Στρατινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύζυγος της φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου.

Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Ανάπτυξης, «η κυρία Άννα Στρατινάκη δεν θα τοποθετηθεί στη θέση του υποδιοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς στο πεδίο του Συνηγόρου του Καταναλωτή, καθώς υπέβαλε την παραίτησή της για οικογενειακούς λόγους υγείας, όπως η ίδια αναφέρει στην επιστολή της». Αξίζει να σημειωθεί ότι, για την περίπτωση της κυρίας Στρατινάκη, ενώ είχε εγκριθεί ο διορισμός της, δεν είχε εκδοθεί το σχετικό ΦΕΚ. Στο παρελθόν είχε διατελέσει σύμβουλος σε υπουργεία (π.χ. επί Λούκας Κατσέλη) και θεωρείται στέλεχος με μακρά εμπειρία στον κρατικό μηχανισμό… Βέβαια, από το 2019 στο τιμόνι της χώρας είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την ίδια ώρα, για την υπόθεση Παναγόπουλου, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Γιώργος Κακούσης (έδωσε τη δική του ερμηνεία), σε συνεννόηση με τη διοίκηση, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης.

ΥΓ. 1: Ως πολίτες έχετε νιώσει ποτέ ότι σας πιάνουν κοροΐδα, έχετε πιάσει τον εαυτό σας να λέει ότι κάποιοι… κονομάνε, ενώ εσείς δίνετε μάχη για να επιβιώσετε; Να θυμάστε, όμως, ότι αυτό που έχει σημασία είναι πως και η ψυχή δεν έχει τιμή. Έχει αξία. Και η αξιοπρέπεια επίσης.

Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη χώρα και κάνουν πολλούς να διερωτώνται: «Θα τα ανεχόταν κανένας άλλος Ευρωπαίος πολίτης που πληρώνει φόρους στο κράτος του;». Εμείς νομίζουμε κανένας. Εμείς γιατί τα ανεχόμαστε;

Τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι πολλά, οι λύσεις είτε απουσιάζουν, είτε αργούν πάρα πολύ, κάτι που το παραδέχονται στα... μούτρα μας κυβερνώντες, πολλές φορές οι ευθύνες «κρύβονται» και καλύπτονται, αλλά το χειροκρότημα από πολλούς είναι συνεχόμενο και υποτακτικό προς τα πρόσωπά τους. Πώς το δέχεστε πολλοί; Να νιώθετε ότι έχετε την ανάγκη άλλων;

ΥΓ. 2: Με πολλές τραγικές καταστάσεις που έχει ζήσει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είτε στην ενδοχώρα, είτε στην παραμεθόριο (ειδικά στη θάλασσα) και με βάση συγκεκριμένες συμπεριφορές, θα υπογραμμίζουμε ότι είναι πολύ αρνητικό να μας γίνει συνήθεια ο θάνατος… Διαβάζει κάποιος σχόλια από ανθρώπους που γράφουν σαν να μην υπάρχει ίχνος ενσυναίσθησης, ανθρωπιάς και σεβασμού. Και πολλές φορές αυτό γίνεται οργανωμένα και επιθετικά. Βέβαια, αυτό το φαινόμενο υπήρχε και στο παρελθόν, αλλά τώρα νομίζουμε έχει χαθεί κάθε μέτρο. Σαν να έχει κανονικοποιηθεί η σκληρότητα.

Μα καλά, τόσο άνιωθοι είστε κάποιοι; Βλέπεις κύματα… μίσους και για πολλούς αυτό είναι κανονικότητα και «φυσιολογική» αντίδραση. Βασικό πράγμα για τις ζωές μας είναι να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας. Διαφορετικά θα γίνουμε σαν τα ζώα. Και το καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα… ζώα είναι η «ζούγκλα», με ό,τι σημαίνει αυτό… Σκεφτείτε, απλά, ότι μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να είναι στη θέση θυμάτων, με οποιαδήποτε σημασία έχει ο όρος «θύμα».

ΥΓ. 3: Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να γράψει ακόμα, για το έγκλημα των Τεμπών. Όσα έχουν συμβεί με τα πειστήρια από αυτό το τραγικό δυστύχημα, θα έπρεπε να κάνουν κάποιους να νιώθουν ντροπή για το γεγονός πως συνεχίζουν να έχουν λόγο στα δρώμενα της χώρας, κουνώντας ορισμένοι από αυτούς και το… δάχτυλο! Τελικά, υπήρξαν ή όχι παραβάσεις και λάθη;