Πριν στεγνώσει με μελάνι...

Η τοξικότητα στην κοινωνία έχει αυξηθεί κατά πολύ και αυτό το διαπιστώνει κάποιος από πολλές εκφάνσεις δραστηριοτήτων μέσα σ’ αυτήν. Όταν φτάνει σε «αρρωστημένα» όρια που έχει και αρνητικές αποχρώσεις, ειδικά από ενήλικες, θα πρέπει να «καυτηριάζεται», πόσω μάλλον, όταν αυτό γίνεται για ένα αθλητικό γεγονός που θα πρέπει να προάγει άλλα πράγματα! Θα πρέπει να «καυτηριάζεται», διότι αποτελεί αρνητικό γεγονός για πολλά παιδιά, τα οποία αποτελούν το μέλλον του τόπου.   

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σ’ αυτό,,, βοηθούν και τα social media. Είναι ένα από τα θετικά στοιχεία των social media, ώστε να αποκαλύπτονται κάποιοι σχετικά με την προσωπικότητά τους. Αφορά αυτό και τον κλάδο μας, για να είμαστε δίκαιοι… 

Για τον συγκεκριμένο λόγο, θα «κλέψουμε» ένα κείμενο του Argirios Pagartanis από το προφίλ του στο Facebook. Όπως αναφέρει, «πέφτουν κάποιες μάσκες και ξέρεις πια απολύτως με ποιον (ή με τι) έχεις να κάνεις». 

Αναλυτικά: 

«Έχει και τη χρησιμότητά της αυτή η αρρωστημένη τοξικότητα στους τελικούς της Basket League.

Μαθαίνεις πολλά από τις αναρτήσεις φίλων, "φίλων" και γνωστών. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό. Φαίνεται:

1. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ.

2. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ, αν και είναι (ή μάλλον δηλώνει) προπονητής μπάσκετ!

3. Ποιος είναι σχετικά σχετικός από μπάσκετ, αλλά εν γνώσει του υποστηρίζει βολικά αφηγήματα για ευνόητους (σ' αυτόν) λόγους.

4. Ποιος παρασύρεται πιο εύκολα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και ποιος πιο δύσκολα.

5. Ποιος χρησιμοποιεί το προφίλ του με "επαγγελματικό" τρόπο και υποστηρίζει αυτό που "πρέπει", άσχετα με το τι πιστεύει ο ίδιος.

6. Ποιος ψάχνει φταίχτες όλη την ώρα για να δικαιολογήσει στο μυαλό του αυτό που βλέπει.

7. Ποιος είναι ανυπόμονος να καταγράψει τη γνώμη του, πιθανόν για να τον αναγνωρίσει πιο πριν ο αλγόριθμος του FB και να μαζέψει likes, με κίνδυνο ξεβρακώματος σε λίγη ώρα.

8. Ποιος τυφλώνεται τόσο πολύ από τον οπαδισμό του, που ολισθαίνει σε κρίσεις και σχόλια, τα οποία τελικά τον απαξιώνουν σε ανθρώπους που τον είχαν σε εκτίμηση, λόγω άλλης του ιδιότητας.

9. Ποιος όταν τελειώνει την ανάρτησή του και πατάει το μπλε κουμπάκι την κάνει κι ένα copy/paste ως καλός "συνεργάτης" για να καταγραφεί η "δουλειά" και να διεκδικήσει τη συγκεκριμένη "αμοιβή".

10. Ποιος προσπαθεί να παρακολουθήσει τους αγώνες μένοντας έξω απ' όλα αυτά.

Ακριβά το πληρώνουμε το ξεκαθάρισμα αυτό, δε νομίζετε; Αλλά τουλάχιστον πέφτουν κάποιες μάσκες και ξέρεις πια απολύτως με ποιον (ή με τι) έχεις να κάνεις».

Όπως διαπιστώθηκε, υπάρχουν πολίτες που κατέχουν σημαντικές θέσεις, όπως στον τομέα άσκησης εξουσίας, και εκφράζονται με κείμενα και ήχους… πεζοδρομίου, το ελάχιστο που μπορούμε να γράψουμε με όσα διαβάζουμε. Υπάρχουν πολίτες που παρουσιάζονται ως σοβαροί επιχειρηματίες, πολίτες που έχουν για παράδειγμα θέσεις σε ΔΣ συλλόγων και οργανισμών, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, γονείς που μεγαλώνουν παιδιά, και τοποθετούνται με λέξεις που έχουν το «χρώμα» της βίας, θα λέγαμε για κάποιους και του ρατσισμού…  

Όλοι με τα γραπτά τους, τις αναρτήσεις τους και τα σχόλια τους «αποκαλύπτονται»!!!

Φυσικά, ίδια είναι η θέση μας και ακόμα πιο καυστική, για όσους πράττουν τα ίδια σε πολλές άλλες εκφάνσεις της κοινωνίας μας, όχι απλά μέσα από τα social media. 

Σ’ αυτό το Μέσο στηρίζουμε τον σεβασμό προς όλους, την αλληλεγγύη και τον διάλογο. Είμαστε απέναντι σε κάθε μορφή βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της. Είτε σωματική, είτε λεκτική, είτε ψυχολογική. Πόσω μάλλον απέναντι στη χειροδικία. Και όπως έχουμε αποδείξει σε πολλά θέματα που έχουμε θίξει, ειδικά υπό μορφή σχολίου, πάντα με στοιχεία από ρεπορτάζ, δεν έχουμε την… ανάγκη να ανήκουμε κάπου, να μας ακολουθεί ένα «χρώμα» για να γράψουμε κάτι και δεν θα τα κάναμε αυτό με σκοπό το όφελος.  

Όσοι παρασύρεστε και γράφετε, έχοντας ως βάση της λογικής σας το «ξύλο», τις φράσεις «καλέ του έκανε», «να ποιος το ξεκίνησε», «μα φταίει γιατί τον προκάλεσε» (για παράδειγμα με το… ντύσιμο μια κοπέλας), «να… αγιάσει το χέρι σου», «σίχαμα» κ.α., ή εκφράζεστε με άκρως ρατσιστικές λέξεις, όπως τον όρο «πηθικόφατσα» για αθλητές, τότε θα μας βρίσκεστε μπροστά σας.      

Άλλο η αγάπη και σε υπερβολικό βαθμό για κάτι, και άλλο η έκφραση μίσους και χυδαιότητας προς τον… απέναντι, προς αυτόν που έχει διαφορετική άποψη για κάτι. Εάν κάποιοι φτάνουν, μάλιστα, στο σημείο, σε τέτοια φαινόμενα να ξεφεύγουν εκτός των ορίων της έκφρασης και να πηγαίνουμε στο στάδιο της πράξης, τότε θα πρέπει να επεμβαίνουν άμεσα οι αρμόδιες αρχές.     

ΥΓ. 1: Θέλει να έχει κάποιος μεγάλη δύναμη και ξεχωριστό χαρακτήρα για να παραδεχτεί… «ναι, έκανα λάθος και δεν με τιμάει αυτό. Ζητώ συγγνώμη». Και από αυτούς μπορείς να περιμένεις να έχουν αυτοκριτική, με στόχο να είναι πάνω απ’ όλα στο μέλλον, καλύτεροι άνθρωποι. Αυτό έχει τη μεγαλύτερη αξία και σημασία… Να μοχθείτε ώστε να είστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Να ξεχωρίζετε για τις ηθικές αξίες και την ικανότητα για μάχεστε για πολιτισμό, μεταφέροντας αυτά τα στοιχεία και στα νέα παιδιά. 

ΥΓ. 2: Παιδιά, το να κάνετε κάποιοι καμιά συνεδρία με ψυχολόγο δεν είναι κακό, πολλές φορές ίσως να σας αποφέρει και τη λύτρωση, δείχνοντας σας τον σωστό δρόμο.

ΥΓ. 3: Όταν κάτι αποτελεί ντροπή, θα το αναδεικνύουμε και θα το «καυτηριάζουμε». Το να κάθεται κάποιος να δέχεται προσβολές και να μην αντιδρά, μόνο χειρότερα αποτελέσματα μπορεί να έχει για την κοινωνία μας.

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Είναι πολλές οι φορές που ως πολίτες ερχόμαστε σε επαφή με συνανθρώπους μας, οι οποίοι έχουν αποφασίσει να υπηρετήσουν την κοινωνία μας μέσω των κοινών, μέσω της πολιτική, γενικά μέσω της άσκησης εξουσίας και το συναίσθημα που λαμβάνουμε από αυτούς είναι η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ. 

Θλίψη και απογοήτευση από τον τρόπο με τον οποίο προτείνουν λύσεις, από τα κριτήρια (εδώ πολλές φορές μπορεί κάποιος και να εξοργιστεί) που εξετάζουν για να υλοποιηθεί κάτι, ένα έργο. Πολλές φορές ακόμα και σ’ αυτά τα θέματα το «εγώ» έρχεται στον… αφρό, άσχετα εάν οι αποφάσεις παίρνονται με βάση την πλειοψηφία.

Η κατάσταση που επικρατεί στην πολιτική και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, έχει κάνει πολλούς από τους πολίτες που έχουν την παιδεία και γενικότερα το υπόβαθρο να προσφέρουν, να κρατούνται… μακριά από το πάρουν την απόφαση να υπηρετήσουν και αυτοί το σύνολο. Ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, είναι η «χαλαρή» ψήφος σε εκλογές, με αποτέλεσμα θέσεις ευθύνης να πηγαίνουν και σε πρόσωπα, που στην πράξη δείχνουν να μην μπορούν να σηκώσουν το «βάρος» της εκλογής τους. Και είναι πολλοί αυτοί που διαπιστώνουν εκ των υστέρων ότι έκαναν λάθος επιλογή στην κάλπη, όταν έρχεται η ώρα των πράξεων. 

Είναι σημαντικό να ενεργοποιηθούν άνθρωποι που έχουν τις βάσεις για να προσφέρουν πραγματικά στον τόπο τους, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς, με όσα βλέπουν να εξελίσσονται στον τομέα άσκησης εξουσίας και στον τρόπο με τον οποίο προσφέρουν αιρετοί και πολίτες, αποφασίζουν, τελικά, να απέχουν. Για να μην πάμε στην κατηγορία που αποφασίζουν να πάνε... αλλού να ζήσουν, ακόμα και στο εξωτερικό, λόγω της κατάστασης που επικρατεί γενικότερα στη χώρα σε πολλούς βασικούς τομείς που επηρεάζουν τις συνθήκες που βιώνουμε.  

ΥΓ. 1: Είναι θετικό που υπάρχουν αυτοδιοικητικοί, οι οποίοι μιλούν, πλέον, για θέματα που έχει καυτηριάσει ο «Πολίτη Αργολίδας». Ένα βασικό είναι η διχόνοια που επικρατεί – και μεταφέρεται από τους εκλεγμένους – σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Επίσης, βασικό είναι και το θέμα των προτεραιοτήτων σχετικά με τα οικονομικά και την αναθεώρηση του προϋπολογισμού, ανάλογα με τις ανάγκες που έχει κάθε περιοχή…

ΥΓ. 2: Είτε συσκέπτεστε 15, είτε λιγότεροι, ακόμα και… τρεις, να ξέρετε ότι όλα μπορούμε να τα μάθουμε, σχετικά με όσα λέτε και αποφασίζετε, και μιλάμε για θέματα που αφορούν τη ζωή των πολιτών. Τίποτε δε μένει κρυφό, ειδικά για ανθρώπους που σκέφτονται με απόλυτο τρόπο! Και όταν εκλέγεσαι, είναι ακόμα μεγαλύτερη η ευθύνη και στη συμπεριφορά σου, ειδικά στα όσα αναφέρεις και γράφεις. Μακριά από εμάς οι τραμπουκισμοί όλων των ειδών. Και όπου βλέπετε μεγάλους «σταυρούς» δε σημαίνει ότι όλοι είναι... Άγιοι!

ΥΓ. 3: Όπως ενημερωθήκαμε, δήμαρχος που έχει πάρει... πάνω του και τη ΔΕΥΑ κατέθεσε μήνυση στον Εισαγγελέα για κακουργηματική υπεξαίρεση ύψους περίπου 140.000€ από τα ταμεία της επιχείρησης. Η μήνυση στρέφεται κατά δύο υπαλλήλων της ΔΕΥΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Εμείς είχαμε μιλήσει από τον Ιανουάριο για «διερεύνηση, διαφάνεια και κάθαρση», αναφέροντας ότι αυτή είναι η μόνη οδός για την ορθή χρήση των οικονομικών στον συγκεκριμένο δήμο, αλλά και γενικότερα στην αυτοδιοίκηση και όχι μόνο.  

ΥΓ. 4: Κυριαρχεί στην ειδησιογραφία και το θέμα της διαφθοράς στην πολεοδομία, βάσει των εξελίξεων, έγιναν και προφυλακίσεις για το σκάνδαλο σε Κηφισιά, Εκάλη και Μαρούσι. Όπως έχει γίνει γνωστό, στο πλαίσιο της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη, εξετάζεται το ενδεχόμενο ύπαρξης διασυνδέσεων και με άλλους Δήμους ή πολεοδομικές υπηρεσίες. Κρατήστε το αυτό… Μιλάμε για μια υπόθεση που ξεκίνησε από μια ομάδα πολιτών, όταν είδαν να παραβιάζονται συγκεκριμένοι όροι δόμησης στις περιοχές τους. 

Τελικά, για πείτε μας… Η διαφθορά στην πολεοδομία εξαπλώνεται και σε άλλες περιοχές; Όπως έχει φανεί από τις έρευνες, πάντα με τους κατηγορούμενους να έχουν το τεκμήριο της αθωότητας, έβγαιναν άδειες δόμησης παράτυπα ή κατά προτεραιότητα, γινόντουσαν τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, υπήρξε μείωση προστίμων, όλα αυτά φέρεται να τα αναλάμβαναν κάποιοι έναντι αμοιβής.

Το κύκλωμα στις πολεοδομίες, φαίνεται να προκαλεί αναταράξεις στο υπουργείο Περιβάλλοντος, στο υπουργείο Πολιτισμού, στην Επιθεώρηση Εργασίας, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, ακόμα και σε δικαστικούς λειτουργούς.

ΥΓ. 5:  Διαβάσαμε για νέα εικόνα στο παραλιακό μέτωπο, μέσω ενός έργου πολλών χιλιάδων ευρώ. Εμείς οφείλουμε να πούμε ότι πρέπει να υπάρξει περισσότερο πράσινο, ενώ αξία μέσω αυτού του έργου αποκτούν και καταστήματα που είναι στο ίδιο… μήκος με την ακτή και αυτό έχει τη σημασία του, ξεχωριστή για κάποιους.  

ΥΓ. 6: Εάν πέφτει το ρευστό, κάποιους θα σας βάλουνε μέχρι και τα... μουστάκια σας να... ξυρίσετε! Μεταφορικά μιλώντας, διότι δεν έχετε όλοι μουστάκι. Κάτι δικά μας, εννοώ για το συνάφι μας!

ΥΓ. 7: Το είδαμε και αυτό… Με επεισοδιακό τρόπο εξελίχθηκε πριν από μερικές ημέρες η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στον Δήμο Ηλιούπολης, καθώς η ένταση μεταξύ εκπροσώπων της δημοτικής αρχής, συμβούλων και παρευρισκομένων οδήγησε σε αντεγκλήσεις και προσωρινή διακοπή της διαδικασίας.

Η συνεδρίαση μετατράπηκε σε αγώνα του μποξ, κάποιοι πιάστηκαν στα χέρια! Για τη θυελλώδη συνεδρίαση αποτέλεσαν οι εξελίξεις γύρω από την ανάπλαση της περιοχής Χαλικάκι και η πρόταση της ΕΤΑΔ για παραχώρηση της έκτασης στον Δήμο Ηλιούπολης, προκειμένου να προχωρήσει το έργο βιοκλιματικής αναβάθμισης… 

Αυτές οι εικόνες είναι καλό να μη γίνονται… 

«Εμμανουήλ Ρέπουλης – Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920)». Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα πρέπει να βρίσκεται στα γραφεία πολιτικών, στο σπίτι κάθε Έλληνα πολίτη…

Ο σύλλογος των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης» με πρόεδρο τον Δημήτρη Καμιζή και οι εκδόσεις «Κουκκίδα» παρουσίασαν την Τετάρτη (13/05) στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής στην οδό Σταδίου στην Αθήνα) τη συγκεκριμένο βιβλίο. Πρόκειται για μία έκδοση με διαχρονική αξία, όπως φάνηκε μέσα και από τη συγκεκριμένη εκδήλωση πνευματικής «αύρας» και ιστορικού «χρώματος».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» βρέθηκε στην Παλαιά Βουλή, χώρος που δεν επιλέχτηκε τυχαία για την παρουσίαση του συγκεκριμένου βιβλίου, που αφορά το έργο και την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη, μιας σπουδαίας προσωπικότητας που καταγόταν από το Κρανίδι, την πρωτεύουσα της Ερμιονίδας.

Βλέπετε στον ίδιο χώρο, πριν από χρόνια, αγόρευε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης, οπότε θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η μορφή και ο λόγος του σπουδαίου σπάνιου αυτού Κρανιδιώτη πολιτικού, δημοσιογράφου και διανοητή, συγκίνησαν ξανά στην Παλαιά Βουλή, μέσω των όσων ακούστηκαν για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Δείτε όσα ειπώθηκαν στην εκδήλωση από το κανάλι των εκδόσεων «Κουκκίδα» στο youtube:

Ο Δημήτρης Καμιζής (πρόεδρος του συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», γιατρός, πρώην Δήμαρχος Κρανιδίου και Ερμιονίδας) που έγραψε το βιβλίο και κυκλοφόρησε από τις κδόσεις «Κουκκίδα» και εκδότη Δημήτρη Δημόπουλο, θέλει να εξηγήσει στο σήμερα τις εξής έξι λέξεις: «Αφανής εγεννήθη. Ανερχόμενος ηγωνίσθη. Διακεκριμένος απέθανεν»! Είναι οι έξι λέξεις, με τις οποίες ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος συμπύκνωσε αριστοτεχνικά την ουσία του βίου και της πολιτείας του μεγάλου Έλληνα πολιτικού Εμμανουήλ Π. Ρέπουλη (Κρανίδι 1863 – Κρανίδι, 13 Μαΐου 1924), αποχαιρετώντας τον στο πλαίσιο της ΛΘ’ Συνεδρίασης της «Δ’ εν Αθήναις Συντακτικής των Ελλήνων Συνελεύσεως» στις 19 Μαΐου 1924, που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του πολυΐδμονος άνδρα.

Έχοντας συμπληρωθεί 100 χρόνια από τον θάνατό του, μπορεί κάποιος μέσα από το βιβλίο να δει, πώς ο εξέχων Κρανιδιώτης πολιτικός κατάφερε να δώσει νέα πνοή στα δημόσια πράγματα και να συντελέσει στη δημιουργία μίας πιο ισχυρής Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα, ως αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου, ενώ η χώρα βίωνε και τον εθνικό διχασμό.

Ο Θανάσης Χρήστου (καθηγητής νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) ήταν ένας από τους ομιλητές στην εκδήλωση και με όσα είπε καθήλωσε, αναδεικνύοντας την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Γι’ αυτόν τον λόγο αυτή η έκδοση έχει διαχρονική αξία. Λόγω και της διαχρονικότητας των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού, όπως τόνισε και ο Δημήτρης Καμιζής απευθυνόμενος και στους τωρινούς πολιτικούς που βρέθηκαν στην εκδήλωση…

Αφήνοντας μια παρακαταθήκη ελπίδας, μέσα από την ορθή πολιτική κρίση και την οξυδέρκεια που είχε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης ως δημοσιογράφος και πολιτικός, όντας εμπνευστής και ευπατρίδης, έχοντας ξεχωριστό τρόπο να πείθει με γνώμονα το συνολικά καλό.

Χαιρετισμούς απεύθυναν ακόμα, ο Ιωάννης Γεωργόπουλος (Δήμαρχος Ερμιονίδας), Ιωάννης Μαργέτας (επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Ερμιονίδας), η Δήμητρα Δέμου-Φωστίνη, (χορηγός της έκδοσης του βιβλίου και της εκδήλωσης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης»). Στην εκδήλωση μίλησε και η Λενέτα Στράνη (ποιήτρια, συγγραφέας).

Την εκδήλωση τίμησαν, ακόμα, με την παρουσία τους ο βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης (ΠΑΣΟΚ), ο Κώστας Σκανδαλίδης (ιστορικό και εμβληματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και με συγγραφικό έργο), ο Δημήτρης Χατζησωκράτης (πολιτικός μηχανικός, οικονομολόγος, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς με συνδικαλιστική διαδρομή, μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που έχει γεννηθεί στην Ερμιόνη και έχει μικρασιατική καταγωγή), ο Αναστάσιος Γανώσης (εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών), ο Αναστάσιος Λάμπρου (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης), ο Ιωσήφ Γανώσης (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας).

Χαιρετιστήρια μηνύματα απέστειλαν ο πρόεδρος της Βουλής, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο βουλευτής Αργολίδας, Γιάννης Ανδριανός (ΝΔ), ο ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης (πολιτικός, μηχανικός και καθηγητής πανεπιστημίου με καταγωγή από την Αργολίδα), καθώς δεν μπόρεσαν να βρεθούν στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ήταν την ίδια ώρα στο Ναύπλιο στην απονομή των βραβείων του Επιμελητηρίου Αργολίδας στο Ναύπλιο.

Την παρουσίαση και τον συντονισμό πραγματοποίησε ο Γιάννης Σπετσιώτης (εκπαιδευτικός, επίτιμος σχολικός σύμβουλος ΕΑ).

Στα έδρανα της Παλαιάς Βουλής βρέθηκαν, ακόμα, μέλη της πανεπιστημιακής και ακαδημαϊκής κοινότητας, επιστήμονες από πολλούς κλάδους, μέλη του συλλόγου των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», κάτοικοι της Ερμιονίδας κ.α. Εκεί ήταν και η οικογένεια του Δημήτρη Καμιζή! 

Θα σας παρουσιάσουμε και όσα έγραψε η Τζένη Ντεστάκου (συγγραφέας, εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ερευνήτρια, που ασχολείται και την ιστορία της Ερμιονίδας) για την εκδήλωση, καθώς με το κείμενο της «φωτίζει» αυτή την «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε, δηλαδή την Παλαιά Βουλή:

Μια Βραδιά Ιστορικής Μνήμης στην Παλαιά Βουλή

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ»

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής εξελίχθηκε σε μια κορυφαία πνευματική και ιστορική στιγμή. Μέσα από τον μεστό λόγο του εκπαιδευτικού και μελετητή της Τοπικής Ιστορίας κ. Γιάννη Σπετσιώτη, ο οποίος είχε τον άψογο συντονισμό, η «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε. Η σύμπτωση δε των επετείων θανάτου του Εμμανουήλ Ρέπουλη και του Ελευθερίου Βενιζέλου έδωσε μια ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα στην εκδήλωση.

Η έναρξη με το σπάνιο ηχητικό από τηλεοπτικό αφιέρωμα της ΕΡΤ (1983), λειτούργησε ως μια «μηχανή του χρόνου» αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού.

Η εκδήλωση φωτίστηκε από τη σπουδαία προσφορά της κας Δήμητρας Φωστίνη – Δέμου (Αντιπροέδρου του Συλλόγου). Η ευγενική χορηγία για την έκδοση στη μνήμη των γονέων και του συζύγου της, Σταύρου Δέμου, ιδρυτή της φαρμακοβιομηχανίας DEMO, αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα σύγχρονης ευεργεσίας με βαθιά ανθρώπινο πρόσωπο. Η αναφορά στα κοινά μαθητικά χρόνια της χορηγού με τον συντονιστή στο Γυμνάσιο Κρανιδίου πρόσθεσε μια νότα γνήσιας τοπικής συγκίνησης…

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας Στράνη, η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. Η κυρία Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. Με έναν καθηλωτικό, θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να «ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. Η λυρικότητα της φωνής της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού, αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια.

Η παρουσία του κ. Δημήτρη Καμιζή (γιατρού, πρώην Δημάρχου Κρανιδίου και Ερμιονίδας) έδειξε πώς η ιατρική και η πολιτική δράση μπορούν να συνδυαστούν με το πάθος για την Τοπική Ιστορία. Η προσπάθειά του να φέρει την ιστορική μνήμη σε κάθε σπίτι συγκίνησε το κοινό. Ως εμπνευστής αυτής της προσπάθειας, ανέλυσε τον εσωτερικό κόσμο του Ρέπουλη και το ηθικό του ανάστημα στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ομιλίας του κ. Καμιζή ήταν η ανάγνωση της διαθήκης του Εμμανουήλ Ρέπουλη, ένα ντοκουμέντο που αποκάλυψε το μέγεθος της αφιλοχρηματίας και της απόλυτης εντιμότητάς του.

Ένας άνθρωπος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας ως Υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβερνήσεως, πέθανε χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, αφήνοντας πίσω του μονάχα ένα μικρό κτήμα και τα καθημερινά οικιακά του σκεύη!

Αυτή η υποδειγματική πολιτική ηθική, δεν γλίτωσε, ωστόσο, τον Ρέπουλη από τα πολιτικά πάθη της εποχής του. Όπως αποκαλύφθηκε, η μαρμάρινη προτομή του, αν και είχε κατασκευαστεί έγκαιρα, άργησε να στηθεί στο Κρανίδι εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων και των εμποδίων που έθετε η τότε τοπική πολιτική αρχή. Μια ιστορική αδικία που φωτίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο ακέραιοι ηγέτες απέναντι στον φανατισμό...

Την επιστημονική σφραγίδα στη βραδιά έβαλε ο καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Αθανάσιος Χρήστου, που υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης. Με την καθηλωτική του ομιλία, ανέδειξε την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού: Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης», (λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη μελέτη για την προέλευση των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας Τσιρτσίκου.

Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο Κρανιδιώτης πολιτικός. Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα, κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο χώρο...

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. Η απαγγελία από τον κ. Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. Η εικόνα με τα πουλιά που παίρνουν τη γνώμη του Ρέπουλη για να τη φέρουν στη Βουλή συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν και τον ανέδειξε σε πολιτικό πρότυπο – μια πολύτιμη πυξίδα για τις μέρες μας!

Φύγαμε από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό μας το ρητό του Ευριπίδη που ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη: «Όλβιος όστις της Ιστορίης έσχεν μάθησιν» (Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας). Παράλληλα, η εκδήλωση μάς υπενθύμισε τη σπουδαιότητα της Τοπικής Ιστορίας. Όπως τονίστηκε στην έναρξη, «η καταγραφή της πορείας ενός τόπου ενισχύει την αγάπη για την πατρίδα και οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα σχολεία μας».

Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ» και στις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ». Ήταν μια βραδιά – πηγή ιστορικής μνήμης, που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε.

 

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Τελικά πόσοι και ποιοι μάχονται για δίκαιο και διαφάνεια, που αποτελούν σημαντικές βάσεις της Δημοκρατίας, την ώρα που μεγάλη μερίδα του κόσμου, όπως σας έχουμε αναφέρει από τον «Πολίτη Αργολίδας», έχει χάσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς;

Έχετε μπλέξει τα… μπούτια σας πολιτικοί, εισαγγελείς και ΕΥΠ! Τελικά, θα υπάρξει θέμα εθνικής ασφάλειας με τις υποκλοπές; Κάνετε ό,τι περνάει από το... χέρι σας για να μην ανοίξει δικαστικά η υπόθεση, και με τόση προσπάθεια, στο τέλος θα… αποκαλυφθείτε μόνοι σας!

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάσισε να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά την απόφαση – σταθμό του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που καταδίκασε τους τέσσερις υπεύθυνους της «Intellexa» σε 126 χρόνια φυλακή.

Σας είχαμε αναφέρει από εδώ ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις. Και έρχονται κυβερνητικοί και μας αναφέρουν ότι δεν ασχολείται ο κόσμος με τις υποκλοπές.

Έρχεται ξανά στη χώρα μας η Λάουρα Κοβέσι και αναφέρει ότι «βασιλεύει» η διαφθορά, μετά και τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά και για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και κάποιοι βλέπουν πολιτικά παιχνίδια πίσω της, ρίχνοντας και «βέλη» πάνω της, μέχρι και η χώρα καταγωγής της (Ρουμανία) φταίει… σε ορισμένους.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν τα κόμματα και οι πολιτικοί. Μας «καίει» όμως όταν δέχεται «πληγές» η ορθή λειτουργία του κράτους, η Δημοκρατία, μέσα από πολιτικές σκοπιμότητες, από παρασκηνιακές συμφωνίες και θεσμικές μεθοδεύσεις, όπως οι ίδιοι αναφέρετε…

Από εδώ σας είχαμε γράψει, ότι δεν θα μας… τρελάνετε εσείς. Αφήστε τα… όλα στο αρχείο, μέχρι να βάλετε και τη σχέση με τους πολίτες σε «φάκελο», καθώς όλο και περισσότερο κόσμος γυρνάει την πλάτη.

Έρχονται από ένα δικαστήριο νέα στοιχεία για μια υπόθεση, αλλά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και η κυβέρνηση μας αναφέρουν ότι αυτά δεν είναι επαρκή.

Αυτή η γελοιογραφία λέει πολλά

Στεκόμαστε σ' αυτά, πάντα με γνώμονα τη σωστή έρευνα, αλλά και με βασικό δεδομένο ότι οι κατηγορίες δεν σημαίνουν και ενοχή! Πώς θα φανεί, όμως, η ενοχή ή η αθωότητα, εάν η έρευνα… σταματάει. Έχουμε πει και στο παρελθόν για το Σύνταγμα και συγκεκριμένα του άρθρα, σ' αυτό το θέμα έχουν αναφερθεί τα τελευταία χρόνια και οι πολιτικοί, βλέποντας τον κόσμο να αντιδράει!

«Οι υποκλοπές θυμίζουν σε όλους, ότι, εκτός από τον νόμο, για την υπεράσπιση της δημοκρατικής συνύπαρξης, ο καθένας είναι το τελευταίο φυλάκιο. Μετά δεν υπάρχει κανείς», έγραψε ο Λευτέρης Κουσουλής στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Σημαντικό ρεπορτάζ είχε και ο δημοσιογράφος Πάνος Τσικάλας στο «in.gr» για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ που έγιναν με υπογραφή του τότε αναπληρωτή εισαγγελέα της ΕΥΠ και νυν εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα. Όπως αναφέρεται, παρά την εμπλοκή του στην υπόθεση των παρακολουθήσεων, ο κ. Τζαβέλλας δεν ζήτησε εξαίρεση από την ποινική διερεύνηση των υποκλοπών και τελικά αποφάσισε να μην ανασύρει το σκάνδαλο από το αρχείο, παρά τα νέα στοιχεία που προέκυψαν στη δίκη του «Predator».

Ο οικονομικός εισαγγελέας εποπτευόταν από την ΕΥΠ με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα. Ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υπέγραψε 11 παρακολουθήσεις; Παραβίασε τον νόμο για να χειριστεί την υπόθεση των υποκλοπών; Και γιατί δεν θέλησε να εξαιρεθεί; 

Όπως έγινε γνωστό, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) ζήτησε την παραίτηση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα ζητά, λόγω του συγκεκριμένου θέματος και του σκανδάλου των υποκλοπών. Ο ΔΣΑ κάνει λόγο για «θεσμική εκτροπή», υπογραμμίζοντας πως τίθεται ζήτημα δεοντολογίας λόγω προηγούμενης εμπλοκής του ίδιου εισαγγελικού λειτουργού στην υπόθεση

Λεζάντα: Σκίτσο με πολύ νόημα από τον Δημήτρη Χαντζόπουλο στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Σε πολλά από τα άρθρα μας φιλοξενούμε και απόψεις που έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον, όπως όσα έγραψε ο Manos Lambrakis στο προφίλ του στο Facebook:

«Στους Δελφούς σήμερα η Λάουρα Κοβέσι δεν έκανε εκείνο που τόσο αγαπά το ελληνικό σύστημα: δεν χάιδεψε, δεν υπαινίχθηκε, δεν ψιθύρισε. Μίλησε με τη δυσάρεστη καθαρότητα εκείνου του ευρωπαϊκού λόγου που, όταν δεν έχει εξαγοραστεί από τη διπλωματία των αβροτήτων, ακούγεται σχεδόν προσβλητικός για μια χώρα μαθημένη να μεταφράζει τη θεσμική αταξία σε εθνικό ιδίωμα.

Και όταν μια Ευρωπαία εισαγγελέας δηλώνει, δημοσίως και μέσα στο πιο φωτογενές πεδίο των ελληνικών ελίτ, ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει καταντήσει ακρωνύμιο της διαφθοράς, του νεποτισμού και των πελατειακών σχέσεων, δεν εκφέρει απλώς μια αιχμηρή φράση. Διατυπώνει διάγνωση για την ηθική οργάνωση του ελληνικού κρατισμού.

Αυτό βέβαια που ενόχλησε δεν είναι μόνο η αυστηρότητα της Κοβέσι. Είναι ότι τόλμησε να στερήσει από το ελληνικό πολιτικό προσωπικό το τελευταίο του καταφύγιο: το δικαίωμα να βαφτίζει τη θεσμική εκτροπή "ιδιαιτερότητα", την ατιμωρησία "ευελιξία", το πελατειακό πλέγμα "κοινωνική γνώση του πεδίου".

Επί δεκαετίες ο τόπος αυτός επιβίωσε όχι επειδή θεραπεύτηκε από τις παθογένειές του, αλλά επειδή ανέπτυξε μια ανώτερη ρητορική συγκάλυψής τους. Ένα κράτος όπου σχεδόν τα πάντα μπορούν να συγχωρηθούν, αρκεί να περάσουν πρώτα από το λουτρό της γνωστής εθνικής μελαγχολίας: "Έτσι γίνονται αυτά εδώ". Η Κοβέσι ακριβώς αυτό το "εδώ" αρνήθηκε να σεβαστεί. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη βλασφημία της απέναντι στο εγχώριο καθεστώς της συναίνεσης.

Γι’ αυτό και η παρέμβασή της έχει βαρύτερη σημασία από μια ακόμη διεθνή επίπληξη. Δεν έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη ξένο αξιωματούχο που ήρθε να μας κάνει μάθημα καλής συμπεριφοράς, ώστε έπειτα να δειπνήσει ευγενικά με όσους κατήγγειλε. Έχουμε να κάνουμε με μια θεσμική φωνή που υπενθύμισε κάτι σχεδόν ανυπόφορο για τη μεταπολιτευτική μας αυτάρκεια: ότι ο νόμος, όταν εφαρμόζεται, δεν αναγνωρίζει τις ιερές αγελάδες της ελληνικής κομματοκρατίας.

Δεν συγκινείται από επώνυμα, από τζάκια, από παλιούς μηχανισμούς, από περιφέρειες όπου η ψήφος αγοράζεται με το άγγιγμα του υπουργικού χεριού στον ώμο.

Και κυρίως δεν θεωρεί ότι η υποψία διαφθοράς αποτελεί αναπόφευκτο επαγγελματικό κίνδυνο της πολιτικής, κάτι σαν γραφική παρενέργεια της διακυβέρνησης. Εδώ ακριβώς ο ευρωπαϊκός λόγος ακούγεται σκληρός, επειδή έρχεται να καταργήσει την ελληνική μεταχείριση της διαφθοράς ως εθίμου.
Υπάρχει, βέβαια, και κάτι βαθύτερα κωμικό μέσα σε όλη αυτή τη σκηνή. Η ελληνική άρχουσα τάξη λατρεύει την Ευρώπη όσο η Ευρώπη λειτουργεί ως σκηνικό: σημαίες στο φόντο, πάνελ υψηλού κύρους, αγγλικά με σοβαρό ύφος, badges, διαπιστεύσεις, ασφαλισμένες λέξεις όπως "ανθεκτικότητα", "συμπερίληψη", "βιωσιμότητα", "μετασχηματισμός".

Όταν όμως η Ευρώπη παύει να είναι σκηνικό και εμφανίζεται ως μηχανισμός ελέγχου, τότε ξαφνικά ανακαλύπτεται η εθνική ευαισθησία, η ιδιοσυστασία της έννομης τάξης, η πολιτισμική ιδιαιτερότητα του τόπου, σχεδόν η μεταφυσική μοναδικότητα της ελληνικής παθογένειας.

Με άλλα λόγια: θέλουμε μια Ευρώπη αρκετά ισχυρή για να χρηματοδοτεί, αλλά όχι τόσο ισχυρή ώστε να ερευνά· αρκετά παρούσα για να επικυρώνει, αλλά όχι τόσο παρούσα ώστε να κρίνει.

Η φράση της για την ελληνική πρακτική, ότι εδώ μπορεί κάποιος να επιστρέψει χρήματα και να παραμείνει ελεύθερος, δεν ακούστηκε απλώς ως μομφή. Ακούστηκε ως η βίαιη κατάρρευση μιας ολόκληρης εθνικής αυτοεικόνας, που για χρόνια επένδυσε στην πεποίθηση ότι η θεσμική ατιμωρησία είναι ένα είδος λαϊκής σοφίας, μια ηπιότητα του συστήματος, μια επιεικής εκδοχή της δημοκρατίας. Αλλά η δημοκρατία δεν είναι το καθεστώς όπου όλοι ξέρουν και κανείς δεν πληρώνει.

Δεν είναι η τέχνη να παραμένει το πολιτικό προσωπικό ποινικά αβαρές και η κοινωνία ηθικά εξαντλημένη. Αντίθετα, αυτό είναι το ακριβές σημείο όπου η δημοκρατία αδειάζει από περιεχόμενο και μετατρέπεται σε θέαμα διοίκησης, σε μια ευγενική παράσταση νομιμότητας για εσωτερική κατανάλωση και εξωτερική εξαπάτηση.

Έτσι, στους Δελφούς δεν εκτέθηκε μόνο ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε μόνο η κυβέρνηση, ούτε μόνο ο συνήθης ελληνικός μηχανισμός αναβολής της λογοδοσίας. Εκτέθηκε κάτι πιο ενοχλητικό: ότι κάτω από τη ρητορική του εκσυγχρονισμού, κάτω από τα συνέδρια, τα policy papers, τις επενδυτικές ευχές και τις φωτογραφίες των σοβαρών ανθρώπων με τα σωστά σακάκια, επιζεί ένας παλιός, χονδροειδής, σχεδόν βαλκανικός πυρήνας εξουσίας, ο οποίος θεωρεί το δημόσιο χρήμα διαχειρίσιμη ομίχλη και τη δικαιοσύνη ζήτημα συσχετισμών.

Η Κοβέσι, με λίγες προτάσεις, έκανε αυτό που αποφεύγει συστηματικά η εγχώρια πολιτική τάξη: αφαίρεσε από το σύστημα το δικαίωμα να αυτοπεριγράφεται με τους δικούς του ευφημισμούς.

Και γι’ αυτό η παρουσία της δεν ήταν μια ακόμα συμμετοχή σε φόρουμ. Ήταν το δυσάρεστο συμβάν μιας αλήθειας που ειπώθηκε μέσα στον ναό της οργανωμένης αυταπάτης.

ΥΓ. : Υπάρχει μια σχεδόν ακατάσχετα ειρωνική διάσταση στο ότι όλα αυτά εκτυλίσσονται στους Δελφούς. Στον τόπο του μέτρου, της αινιγματικής αλήθειας, της τραγικής αυτογνωσίας, στήνεται κάθε χρόνο ένα τεχνοκρατικό προσκύνημα όπου ο ομφαλός της γης μετατρέπεται σε λόμπι ξενοδοχείου με κάρτες εισόδου, corporate χορηγίες και γλώσσα πλαστικοποιημένη μέχρι αφωνίας.
Εκεί όπου άλλοτε ζητούνταν χρησμός, σήμερα παράγεται networking.

Εκεί όπου η σιωπή του τοπίου επέβαλλε δέος, τώρα επιβάλλεται το βουητό της συναλλακτικής ευπρέπειας.

Δεν βεβηλώνουμε πια τους ιερούς τόπους με βαρβαρότητα, αλλά με panels».

Το ίδιο ισχύει και με όσα έγραψε ο Yannis Almpanis στο προφίλ του στο Facebook:

«Στο ερώτημα γιατί το σύστημα εξουσίας έχει τέτοιο μένος με την Κοβέσι, η απάντηση δόθηκε σήμερα. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά την απόφαση-σταθμό του Μονομελούς Πρωτοδικείου που καταδίκασε τους 4 υπεύθυνους της "Intellexa" σε 126 χρόνια φυλακή. Ο φάκελος των υποκλοπών δεν ανοίγει ξανά:

- παρά τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια της δίκης

- παρά το ότι στη δίκη αναδείχτηκαν οι σκνδαλώδεις "παραλείψεις" στη διερεύνηση της υπόθεσης

- παρά το ότι στη δίκη κατέστη σαφές ότι υπάρχει ζήτημα κατασκοπίας σε βάρος ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων με το ενδεχόμενο του εκβιασμού

- παρά το ότι ο ιδιοκτήτης της "Intellexa" δήλωσε ότι το "Predator" πωλείται ΜΟΝΟ σε κυβερνήσεις και ΜΟΝΟ κυβερνητικοί υπάλληλοι το χειρίζονται.

Πρόκειται για μια ακραία προκλητική απόφαση, απόφαση-συγκάλυψης του σκανδάλου, απόφαση που δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα.

Γίνεται λοιπόν σαφές ποιο είναι το πρόβλημα με την Κοβέσι. Σε μια χώρα όπου η συγκάλυψη αποτελεί τον κανόνα, η πραγματική διερεύνηση υποθέσεων διαφθοράς συνιστά την εξαίρεση. Την εξαίρεση που φοβίζει το σύστημα εξουσίας».

Θα σταθώ και σε όσα έγραψε ο Γιώργος Χουδαλάκης στο προφίλ του στο Facebook, με παραπομπή σε άρθρο του στο «flash.gr»:

«Η συζήτηση έχει πια ξεφύγει δεν ψαχνόμαστε για αυτούς που πολλαπλασίασαν τα γιδοπρόβατα και τα βοσκοτόπια, δεν ψάχνουμε δηλαδή για απατεώνες, αλλά για το αν η ευρωπαία εισαγγελέας μας έχει στήσει μια πολιτική συνομωσία»...

Κάποιοι είναι ικανοί να αντιπαρατεθούν και με οπαδικά συνθήματα! Όπως έγραψε ο Haris Heiz στο Facebook: «Πάμε τώρα να φτιάξουμε οπαδικά και γηπεδικά συνθήματα, ξεκινάω πρώτος: Ρε Κο-βέσιιιι.. Είσαι τρέ-λλαααα... Είσαι τρέ-λλααα με την μπλε τη φουστανέ-λααααα... Ο Α-δω-νής επά-νω του έ-χει χέεεεσεειιι, ρε Κοβέεεεεσιιιιι... ρε Κοβέεεσσιιιι...».

Θα σας αναφέρουμε ακριβώς τι είπε ο Λάουρα Κοβέσι, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στον Παύλο Τζήμα:

«Δεν μπορώ να ακούω πως έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα. Αλήθεια; Δεν το νομίζω. Έχω γνωρίσει πολλούς Έλληνες. Έχω λάβει πολλά παράπονα, πολλές επιστολές από Έλληνες. Έλαβα επιστολή από μία αγρότισσα η οποία μου έγραψε ότι δεν έλαβε επιδοτήσεις για το αγρόκτημά της επειδή δεν γνώριζε κάποιον πολιτικό, ενώ άλλοι έλαβαν και έκαναν πολυτελή ταξίδια και αγόρασαν πολυτελή αυτοκίνητα. Όταν λαμβάνεις τέτοια γράμματα, δεν μπορείς να πιστέψεις ότι οι Έλληνες αποδέχονται τη διαφθορά ως τρόπο ζωής. Δεν το πιστεύω αυτό.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων. Για εμένα, για τους συναδέλφους μου, ως εισαγγελείς, βλέπουμε διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, απάτη, εμπορία επιρροής. Αυτά είναι εγκλήματα. Ορίζονται ως έγκλημα στο ελληνικό δίκαιο, ορίζονται ως εγκλήματα σχεδόν σε όλα τα άλλα μέλη της ΕΕ. Λοιπόν, κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι αυτές οι κατηγορίες είναι μέρος της περιγραφής της δουλειάς των πολιτικών.

Στην Ελλάδα, αν κάνεις κάποια παρανομία, αν κλέψεις χρήματα, τα δίνεις πίσω και είσαι ελεύθερος. Για μας αυτό ήταν σοκ. Απορρίπτω τις κατηγορίες (πως τα στοιχεία της έρευνας δίνονται σταδιακά). Δεν είναι αληθείς. Είναι μια προσπάθεια να μετακινηθεί η κουβέντα από το τι έγινε πράγματι στον ΟΠΕΚΕΠΕ και ποιος είναι υπεύθυνος... Έχουμε μόνο έναν αστυνομικό και δύο εισαγγελείς που πρέπει που και που να κοιμούνται. Έχουμε ακόμη μερικές υποθέσεις και λάβαμε πολλές καταγγελίες τελευταία».

Διαφθορά, νεποτισμός, πελατειακές σχέσεις… Έβαλε μέσα δημάρχους, πολιτικούς, ιδιοκτήτες μεγάλων ομάδων, πολλοί από τους οποίους έχουν «στρατούς» για να τους υπερασπίζονται, καθώς υπάρχει… μάσα! «Και ποιος έχει συμφέρον να μην ανανεωθεί η θητεία των εισαγγελέων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας στην Ελλάδα», ρώτησε, θυμάστε για το θέμα που είχε τεθεί από κάποιους, προφανώς για να στρέψουν αλλού την ουσία.

ΥΓ. 1: Η Λάουρα Κοβέσι είπε, ακόμα, στο Φόρουμ των Δελφών ότι κατόπιν καταγγελιών, ελέγχονται έργα που έχουν υπαχθεί και χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης. Από εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι πρέπει να ελεγχθούν και άλλες χρηματοδοτήσεις από την… Ευρώπη.

ΥΓ. 2: Υπενθυμίζουμε ότι ο Μάριος Σαλμάς, ανεξάρτητος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας μετά την αποχώρησή του από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, εκλεγμένος για πρώτη φορά με τη Νέα Δημοκρατία το 2000, έχει καταγγείλει ότι ευρωπαϊκά χρήματα πήγαν στους ιδιώτες αντί στη δημόσια υγεία! 

ΥΓ. 3: Τελικά, πολλές από τις επενδύσεις και όχι μόνο, γίνονται για το δημόσιο καλό, ή έχουν οφέλη και ιδιωτικές επιχειρήσεις που προσφέρουν «ψωμάκι» από μεγάλες «πίτες» σε εργαζόμενους; Με τους τελευταίους να λένε: «Αφού έχουμε τη δουλίτσα μας, καλά είμαστε... Σταθερότητα!!!».

ΥΓ. 4: Μεγάλο πρόβλημα οι πιστοί «υπηρέτες»… Σε όλες τις βαθμίδες, και στους πολίτες. 

ΥΓ. 5: Σε κάποιους έγιναν ενέργειες για να σας παρακολουθήσουν, όπως έχει αποδειχθεί, σας έστειλαν link στα τηλέφωνά σας. Ακόμα και εάν δεχτούμε ότι αυτή η ενέργεια έγινε μέσω των νόμιμων επισυνδέσεων της ΕΥΠ, εσείς δε θέλετε να μάθετε ποιος ήθελε να σας παρακολουθήσει;

ΥΓ. 6: Υπενθυμίζουμε ότι με τον 1ο νόμο για το επιτελικό κράτος, η ΕΥΠ υπήχθη απευθείας στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, μεταφερόμενη από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε την επιλογή αυτή, δηλώνοντας ότι «δεν θα επιτρέψει να υπονομευθεί η ΕΥΠ» και κρίνοντας σωστή την υπαγωγή της στον Πρωθυπουργό». Το ίδιο είχε συμβεί και με το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ).

ΥΓ. 7:Θα επαναλάβουμε ότι σας είχαμε γράψει σε ΥΓ. 15 πριν από μερικές ημέρες: «Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!». 

ΥΓ. 8: Μεγάλο το παρασκήνιο εν όψει της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. «Με το "όπλο παρά πόδα" οι βουλευτές», διαβάζουμε στα ρεπορτάζ...  

ΥΓ. 9: Σε μια χώρα στην οποία η συγκάλυψη αποτελεί τον κανόνα και η πραγματική διερεύνηση σε υποθέσεις διαφθοράς, εφόσον υπάρχουν στοιχεία και ενδείξεις, συνιστά την εξαίρεση. Αυτή η διερεύνηση φοβίζει το σύστημα εξουσίας. Και υπάρχουν πολίτες κάνουν τεμενάδες σε πολιτικούς και σε όποιον λέει ότι ασκεί εξουσία, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι μπορεί στο μέλλον να βρεθούν σε θέσεις που δεν θα έχουν… καλύψεις!

ΥΓ. 10: Ο επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης αναφέρθηκε στο Φόρουμ των Δελφών σε στοιχεία για τις δεσμεύσεις της Αρχής για σε ό,τι αφορά τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ που φθάνουν ως τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ το σύνολο των δεσμεύσεων σε ένα χρόνο έχει φθάσει το 1 δισ. ευρώ.

Απαντώντας ο κ. Βουρλιώτης σε ερώτηση, για το ποια είναι η γνώμη του για το επίπεδο διαφθοράς στη χώρα μας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Με το πέρασμα του χρόνου, η διαφθορά στην ελληνική πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται κουλτούρα ανοχής, κουλτούρα επιδοκιμασίας και, στο τέλος, κουλτούρα μιμητισμού».

ΥΓ. 11: Τον ξέρετε, τελικά, τον Ντίλιαν;

ΥΓ. 12: Ακέφαλες οι Ανεξάρτητες Αρχές! Ακόμα και σ’ αυτά τα εξειδικευμένα όργανα προέχουν για κάποιους τα πολιτικά παιχνίδια! Απ’ την άλλη, κάποιοι όπως… έστρωσαν ας… κοιμηθούν!

ΥΓ. 13: Έχετε κάνει… κουρέλι τη διάκριση των Εξουσιών! Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία λειτουργούν με βάση τα όσα επιτάσσουν οι νόμοι;

ΥΓ. 14: Τελικά, στις τελευταίες περιοδείες εν όψει του συνεδρίου της ΝΔ συμμετείχε ή όχι ο κ. Δημητριάδης, μαζί με στελέχη της «Ομάδας Αλήθειας»; Όπως είχε γίνει πριν από μερικούς μήνες!

ΥΓ. 15: Σε 12 μήνες φυλακή και πρόστιμο 1.000 ευρώ καταδικάστηκε προφίλ στο «Χ» με το όνομα «Georghy Zhukov» για συκοφαντική δυσφήμιση της δικηγόρου Ιωάννας Κούρτοβικ.

Αποδείχθηκε πως πίσω από αυτό το προφίλ είναι ο πρώην αστυνομικός Θεοδόσης Μούγιος ο οποίος αποτάχθηκε από την Αστυνομία λόγω καταδικών-υπεξαίρεση, απιστία, πλαστογραφία.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ είχε διοριστεί ειδικός σύμβουλος του Υφυπουργού Εσωτερικών Θεοδώρου Λιβάνιου, ενώ για ένα διάστημα εργαζόταν και για την εταιρεία δημοσίων σχέσεων «Blue Skies», που έχει συνδεθεί άμεσα με τη λειτουργία και τη χρηματοδότηση της «Ομάδας Αλήθειας».

Με δήλωσή του ο Θεοδόσης Μούγιος αναφέρει: «Πέρσι το καλοκαίρι, ο δημοσιογράφος-φωτογράφος Μάριος-Ραφαήλ Μπίκος δημοσίευσε ψευδώς ότι έχει στοιχεία που με συνδέουν με ανώνυμο λογαριασμό στο Twitter, προσκείμενο στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Επικοινώνησα μαζί του και μετά από λίγες ώρες κατέβασε την ανάρτηση και μου ζήτησε δημοσίως συγγνώμη. Ωστόσο, η ανάρτηση αυτή συσχετίστηκε με έγκληση που είχε υποβληθεί βάρος του συγκεκριμένου λογαριασμού και αποτέλεσε τη βάση για την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος μου.

Δηλώνω προς κάθε κατεύθυνση κατηγορηματικά ότι δεν είχα και ούτε έχω ουδεμία σχέση με κομματικά μισθολόγια ή οποιονδήποτε λογαριασμό σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Δεν έχω υπάρξει ποτέ ως τώρα μέλος κανενός κόμματος και καμίας κομματικής νεολαίας.

Σημειωτέο ότι η βάρος μου δικογραφία δεν περιέχει απολύτως κανένα στοιχείο που να με συνδέει με οποιονδήποτε λογαριασμό σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, παρά μόνο δύο παντελώς αστήρικτα δημοσιεύματα (ένα από σάιτ της επαρχίας και ένα από κομματικό σάιτ), τα οποία απλώς αναπαράγουν την εν λόγω ανάρτηση του Μπίκου.

Σε κάθε περίπτωση, η Δικαιοσύνη είναι η μόνη αρμόδια να κρίνει τελεσίδικα. Παρακαλώ για την αποκατάσταση της αλήθειας και δηλώνω ότι για οποιαδήποτε αναφορά ή συσχετισμό με τον εν λόγω λογαριασμό θα προσφύγω στη Δικαιοσύνη».

ΥΓ. 16: «Μπουμπούκια» φαίνεται ότι κρύβονται πίσω από τρολ που όχι απλά σχολιάζουν, αλλά «δολοφονούν» και χαρακτήρες, εάν αυτό θέλουν τα «αφεντικά»

ΥΓ. 17: Θα το επαναλάβουμε… Κάποιοι μας περνάτε για τόσο χαζούς; Εσείς νομίζετε ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε εάν... δημοσιογραφικό κείμενο προέρχεται από ρεπορτάζ ή εάν έχει υπάρξει πριν «παραγγελία», οπότε και... μαγείρεμα;

ΥΓ. 18: Τα e-mails να τα σβήνετε καλά και από τα pc σας και από τα κινητά σας. Τι άλλο θα ακούσουμε...

ΥΓ. 19: Δε σεβόσαστε τίποτε ρε… Ούτε τον πόνο των γονιών! Να ξέρετε, όμως, όλα… πληρώνονται! Όλοι θα περάσουμε από το «ταμείο»!

ΥΓ. 20: Διάκριση εξουσιών… αλά καρτ! Τελικά, κάποιοι έχετε πολύ γέλιο, βλέπει ο κόσμος και χάνει ακόμα περισσότερο την πίστη του στους θεσμούς και στη δικαιοσύνη. Κάποιοι είστε τυφλοί σε οφθαλμοπαθή καταστάσεις και πράγματα. Θα σας το πούμε ξανά. Εσείς δεν θα μας τρελάνετε. Κάνατε τη δημοκρατία σαν τα κουρέλια... Και κουνάτε και το δάχτυλο! Λέμε κάποιοι τα προφανή και δεχόμαστε επίθεση! Θα τα βρείτε όλα μπροστά σας!

ΥΓ. 21: Σταματήστε να υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας, κύριοι. Το να μην πατάει άνθρωπος στις εκδηλώσεις σας είναι ένα θέμα που λύνεται με αυτοκριτική. Το να μας λέτε όμως κατάμουτρα ότι το «τίποτα» είναι «γεμάτο», ξεπερνάει τα όρια της γραφικότητας και αγγίζει τα όρια του απόλυτου θράσους.

ΥΓ. 22: Ορισμένοι δεν έχετε αξιοπρέπεια; Δεν έχει τσίπα; Πότε θα βρείτε την ευθιξία για να παραιτηθείτε;

ΥΓ. 23: Όπως διαβάσαμε για το δυστύχημα στα Τέμπη, το ελληνικό Δημόσιο δήλωσε παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας μόνο για τους τρεις σταθμάρχες και τον επιθεωρητή, διοίκησης του ΟΣΕ στη Λάρισα, κατά τη διάρκεια της 4ης δικάσιμου της δίκης, που διεξάγεται στο συγκρότημα «Γαιόπολις».

Δικηγόροι έκαναν λόγο για αναπαραγωγή του αφηγήματος του «ανθρώπινου λάθους» από το Δημόσιο. Καμιά αναφορά στα ηλεκτρονικά μέτρα ασφαλείας και τη σύμβαση 717/2014 που ήταν ανύπαρκτα.

ΥΓ. 24: Οι αντιδράσεις μελών της κυβέρνησης σε όσα έχουν αποκαλυφθεί για τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ δείχνουν ψυχρό κυνισμό, με κούνημα των δαχτύλων! Η επόμενη ημέρα μας… τρομάζει με βάση το πώς αντιμετωπίζουν κάποιοι συγκεκριμένες καταστάσεις.

ΥΓ. 25: Ο σεβασμός στη Δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της δεν είναι προαιρετικός. Είναι επιβεβλημένος… Αρκεί η τελευταία να είναι ανεξάρτητη! Αυτό επιβάλει και το κράτος δικαίου.

ΥΓ. 26: «Χρόνια τα λέμε, χρόνια φωνάζουμε και δεν ασχολείται κανείς». Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είπε τα παραπάνω λόγια για την κατάσταση σχετικά με την ασφάλεια στα δικαστήρια, μετά τα όσα έγιναν με τον ηλικιωμένο άνδρα και τους πυροβολισμούς σε ΕΦΚΑ και Εφετείο. Αυτά…

ΥΓ. 27: «Ο πόλεμος έχει σκορπίσει αβεβαιότητα σε κλάδους εργασίας και σε επενδύσεις, στασιμότητα στον τουρισμό», είχαμε γράψει σε σχετικό θέμα και πριν από μερικές εβδομάδες το «news247.gr» υπογράμμιζε:

«Σε μια ακόμη περίοδο έντονων προκλήσεων εισέρχεται ο ελληνικός τουρισμός, ο οποίος, μετά από μια δεκαπενταετία αλλεπάλληλων κρίσεων-οικονομική ύφεση, πανδημία και ενεργειακή αστάθεια– βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπος με ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Η γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με το πληθωριστικό κύμα και την αύξηση του κόστους μεταφορών, δημιουργεί ένα σύνθετο σκηνικό, όπου η αισιοδοξία συνυπάρχει με την επιφυλακτικότητα».

«Αισιόδοξα τα μηνύματα για την τρέχουσα τουριστική περίοδο. Η Ελλάδα διατηρεί ισχυρή δυναμική», είπε από την πλευρά της η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Αυτό που δεν έχει τονιστεί, επίσης, είναι τα κενά που υπάρχουν σε καίριες θέσεις που αφορούν στον τουρισμό.

ΥΓ. 28: Στον «Πολίτη Αργολίδας» σας αναλύσαμε το γιατί αποτελεί μεγάλη «πληγή» για τη χώρα το «ρουσφέτι», αλλά σας αναφέραμε ότι είναι άλλο ο έλεγχος για απάτες τη δεδομένη περίοδο και άλλο οι… παθογένειες, που μιλούσε η κυβέρνηση για να τα «τσουβαλιάσει» όλα.

Θέση για το θέμα πήρε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης με βίντεο στο Facebook, αναφέροντας ότι «οι παλιές πρακτικές δεν τελειώνουν με ωραία λόγια, αλλά με πολιτικές οι οποίες έχουν αποτέλεσμα»…

Ας δούμε αναλυτικά τι ανέφερε:

Ένα δικό μας… παιδί, ο Νίκος Μποζιονέλος, που κατάγεται από το Άργος και κάνει καριέρα ως δημοσιογράφος με μακρόχρονη πορεία στον αθλητικό, πολιτικό και μιντιακό χώρο στην πρωτεύουσα, ξεκίνησε το συγγραφικό έργο. Βλέπετε, έγραψε το βιβλίο «Μουντιάλ εμπιστευτικό», το οποίο παρουσίασε πρόσφατα, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, εκεί όπου βρέθηκε πλήθος κόσμου. 

Το «Μουντιάλ εμπιστευτικό» είναι ένα ξεχωριστό ερευνητικό βιβλίο που φωτίζει τη διασύνδεση της πολιτικής, της γεωπολιτικής και των οικονομικών συμφερόντων με το ποδόσφαιρο στη μεγαλύτερη διοργάνωση του «βασιλιά των σπορ» σε όλη τη διάρκεια της ζωής του Παγκοσμίου Κυπέλλου, δηλαδή από το 1930 μέχρι και σήμερα αλλά και… τα επόμενα. Με τον συγγραφέα να εστιάζει σε όσα έχουν συμβεί «πίσω από τις κουρτίνες». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τον Εκδοτικό Οίκο «Historical Quest», βρίσκεται, πλέον, σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Ο Νίκος Μποζιονέλος μπορεί να δραστηριοποιείται το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου στην Αττική, αλλά δεν ξεχνάει το Άργος - την πόλη που μεγάλωσε - και γενικότερα την Αργολίδα. Έχει, άλλωστε, ασχοληθεί και με τα κοινά στον Δήμο του, ενώ πάντα εκφράζει χωρίς… φόβος και πάθος τις θέσεις του για πολλά θέματα, όντας ένας από εμάς!

Νικόλα, θα σου ευχηθούμε αυτή να είναι μόνο η αρχή για πολλά ακόμα όμορφα συγγραφικά ταξίδια και το «Μουντιάλ εμπιστευτικό» να βρεθεί σε πολλά χέρια αναγνωστών, σε μια χρονιά που θα διεξαχθεί τελική φάση Παγκόσμιου Κυπέλλου.

Για την παρουσίαση του βιβλίου θα φιλοξενήσουμε το ρεπορτάζ από το «mononews.gr»:

Τον δημοσιογράφο και συγγραφέα τίμησαν με την παρουσία τους στην εκδήλωση ο γενικός γραμματέας Αθλητισμού, Γιώργος Μαυρωτάς και από τον πολιτικό κόσμο ήταν επίσης ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Χρηστίδης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην υπουργός, Νίκος Παππάς και ο ανεξάρτητος βουλευτής Χάρης Κατσιβαρδάς.

Τη συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος Χριστίνα Βίδου και στο πάνελ μετείχαν επίσης οι δημοσιογράφοι Αλέξης Σπυρόπουλος, Ιωσήφ Καλαμαράκης καθώς και ο Θανάσης Κολιτσιδάκης, μέλος της Εθνικής στο πρώτο Μουντιάλ που έλαβε μέρος το 1994.

Ο Κολιτσιδάκης θυμήθηκε με τι δέος έβλεπαν τότε οι διεθνείς του Αλκέτα Παναγούλια τον Ντιέγκο Μαραντόνα στον αγώνα Αργεντινή – Ελλάδα, ότι μετά τη λήξη του ματς έτρεξαν όλη για τη φανέλα του (αλλά δεν την έδωσε σε κάποιον!) αλλά και την υποψία, λίγες ώρες μετά όταν έγινε γνωστό παίκτης «που φορούσε τη φανέλα με το 10» είχε βγει θετικός σε αντιντόπινγκ κοντρόλ. «Όλοι σκεφτήκαμε τότε τον Τάσο Μητρόπουλο, που φορούσε το 10 και ήταν 40 ετών! Πού να φανταστούμε ότι ήταν τελικά ο Μαραντόνα…», διηγήθηκε.

Γιατί αποφάσισε να εκδώσει βιβλίο, ρωτήθηκε ο Νίκος Μποζιονέλος. «Δεν θα σας αρέσει η απάντηση: είναι θέμα… ηλικίας! Συνειδητοποίησα ότι πρέπει πλέον να κάνουμε πράγματα στη ζωή μας που μένουν. Και τι πιο ωραίο από ένα βιβλίο, ειδικά όταν έχεις συλλέξει με τα χρόνια τόσο πολύ υλικό για έρευνα;», απάντησε.

Από θεσμικούς ποδοσφαιρικούς φορείς το «παρών» έδωσε η αναπληρώτρια πρόεδρος της Super League, Κάτια Κοξένογλου, από δημοσιογραφικές ενώσεις, ο πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ, Σωτήρης Τριανταφύλλου και από τον ΠΣΑΤ ο α’ αντιπρόεδρος του, Μάνος Σταραμόπουλος, η έφορος β’, Ζέτα Θεοδωρακοπούλου και το μέλος του ΔΣ, Νίκος Σηφάκης, αλλά και το μέλος του ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, Πάνος Σαμαράς.

Και βέβαια, πάρα πολλοί ήταν οι δημοσιογράφοι που τίμησαν τον Νίκο Μποζιονέλο, μεταξύ των οποίων η Σόνια Χαϊμαντά του «mononews», οι Γιάννης Μαμουζέλος, Νίκος Γαβαλάς (Διευθυντής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της ΠΑΕ Ολυμπιακός), Μένιος Σακελλαρόπουλος (πέρα από δημοσιογράφος και πολυγραφότατος συγγραφέας), Γιάννης Μπίλιος (μέλος του γραφείου Τύπου της ΠΑΕ ΑΕΚ), Γιώργος Φραδελάκης (γραφείο Τύπου ΠΑΕ Λεβαδειακός), Χρήστος Κοντός, Στέλιος Σοφιανός, Κώστας Μανωλιουδάκης, Τάσος Καπετανάκος, Θάνος Σαρρής, Χρήστος Γεωργίου, Ανδρέας Αρμάος, Νίκος Τσούκας, Παύλος Κατώνης, Φεβρωνία Παντελή, Γεωργία Παναγιωτοπούλου, Ευδοκία Λάμπρου, Πόπη Δομάζου, Δημήτρης Δημητρίου, Μάγδα Τσέγκου, Τζώρτζια Σύριχα, Παναγιώτης Σουρέλης, Νίκος Γιαννόπουλος, Τάσος Καπετανάκος, Αργύρης Παγαρτάνης, Αντώνης Ντινιακός, Γιάννης Ψαράκης, Τάσος Νικολόπουλος, Βαγγέλης Νεραντζιάς και αρκετοί άλλοι δημοσιογράφοι, φίλοι και αναγνώστες του συγγραφέα.

Τι εξετάζει το βιβλίο «Μουντιάλ εμπιστευτικό»

Μια εκτενέστατη έρευνα, 640 σελίδων, εξετάζει το Παγκόσμιο Κύπελλο πέρα από τα στενά όρια του αγωνιστικού χώρου και πίσω από την… κουρτίνα. Το βιβλίο «Μουντιάλ εμπιστευτικό» καλύπτει την περίοδο από το 1930 έως σήμερα, φωτίζοντας τη σύνδεση του ποδοσφαίρου με την πολιτική, τη γεωπολιτική και τα οικονομικά συμφέροντα.

Με τεκμηριωμένη προσέγγιση και ιστορικό πλαίσιο, καταγράφονται γεγονότα, πρόσωπα και αποφάσεις που επηρέασαν τη διοργάνωση, συχνά μακριά από τα φώτα του γηπέδου. Στις σελίδες του αναλύονται, μεταξύ άλλων, η αξιοποίηση του Μουντιάλ από δικτατορικά καθεστώτα, οι πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από αναθέσεις διοργανώσεων, οι «ηχηρές» απουσίες μεγάλων ποδοσφαιριστών, καθώς και αμφιλεγόμενα περιστατικά που σημάδεψαν τη διοργάνωση. Παράλληλα, επιχειρείται μια συνολική αποτύπωση της FIFA ως υπερεθνικού οργανισμού με ισχυρή επιρροή σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

Το «Μουντιάλ εμπιστευτικό» δεν αποτελεί ένα ακόμη αθλητικό βιβλίο, αλλά μια απόπειρα κατανόησης του πλαισίου μέσα στο οποίο εξελίχθηκε και συνεχίζει να εξελίσσεται η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση παγκοσμίως. Δεν επιχείρησε να ακυρώσει το ποδόσφαιρο. Ούτε να το εξιδανικεύσει. Επιχείρησε να το τοποθετήσει στο πραγματικό του περιβάλλον. Να θυμίσει ότι οι διοργανώσεις δεν πέφτουν από τον ουρανό. Χτίζονται μέσα σε συστήματα εξουσίας, συμφερόντων και ιδεολογιών.

Η Οδύσσεια του… καταστρώματος, το Μουντιάλ του Μουσολίνι, η δωροδοκία με χρώμα… ελληνικό, ο Αυστριακός που τιμώρησε τον Χίτλερ, ο άπατρις γκολτζής που ένιωθε τύψεις, το χαμένο ταξίδι της Ινδίας, ο 14χρονος που μίσησαν οι Ισπανοί, ο παράλογος απομονωτισμός της Αργεντινής, το ηθικό τείχος της Σουηδίας, ο σοβιετικός «Πελέ», η βιτρίνα του Σαλαζάρ, ο κομμουνιστής που έστησε την ωραιότερη ομάδα όλων των εποχών, ο αποτροπιασμός του Ζαΐρ, ένα Παγκόσμιο Κύπελλο βουτηγμένο στο αίμα και ο εμφύλιος της Γιουγκοσλαβίας στα γήπεδα είναι μερικά από τα συνολικά 71 κεφάλαια.