Με το θέμα του νερού σε όλες τις προεκτάσεις του και τα προβλήματα που υπάρχουν στον νομό μας έχει ασχοληθεί πολλές φορές ο «Πολίτης Αργολίδας». Αυτή τη φορά αναφερθήκαμε σε συγκεκριμένους τομείς πάνω στο συγκεκριμένο πλαίσιο στην εκπομπή «WaterTalk» του «water24.gr»… 

Μιλώντας με τον δημοσιογράφο Γιώργο Μαζιά, μας απασχόλησε περισσότερο η ποσότητα, η ποιότητα και η κατάσταση των δικτύων, ενώ μιλήσαμε και για τα έργα που αναμένονται και για τις προσπάθειες που γίνονται από τους αρμόδιους, η κατάσταση να γίνει πιο ομαλή. Η Αργολίδα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας, υφάλμυρου νερού και παλαιωμένων δικτύων, ενώ κάτοικοι, αγρότες και επαγγελματίες περιμένουν λύσεις.

Μιλήσαμε για τη λειψυδρία, το υφάλμυρο νερό, το πρόσθετο οικονομικό βάρος των νοικοκυριών, τις ανάγκες του τουρισμού και της αγροτικής παραγωγής, αλλά και για τις μονάδες αφαλάτωσης, την επέκταση του Αναβάλου και τα έργα υποδομών που αναμένουν οι κάτοικοι, οι οποίοι σε πολλές περιοχές αναγκάζονται να αγοράζουν εμφιαλωμένο νερό!

Πρόκειται, άλλωστε, για μια περιοχή με τόσο σημαντική τουριστική και αγροτική δραστηριότητα και η πρόσβαση σε επαρκές και ασφαλές πόσιμο νερό παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα της καθημερινότητας. 

Και βρισκόμαστε σε περίοδο αλλαγών, καθώς αναμένουμε τι θα ισχύσει, μετά το νομοσχέδιο – που πέρασε από τη Βουλή στα τέλη Ιουλίου, παρά τις έντονες αντιδράσεις φορέων και περιβαντολογικών οργανώσεων – του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την επέκταση αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει τη μεταρρύθμιση ως ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας, της κλιματικής κρίσης και των μεγάλων απωλειών νερού στα δίκτυα ύδρευσης. Από την άλλη πλευρά, η κατάργηση δεκάδων ΔΕΥΑ, πολλές εκ των οποίων έχουν οφειλές και χρέη – και η συγκέντρωση της διαχείρισης σε δύο μεγάλες ανώνυμες εταιρείες δημιουργεί έντονο διάλογο για το μέλλον της διαχείρισης του νερού στη χώρα. Τι θα γίνει με την τιμολογιακή πολιτική;

Βλέπετε, τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται σε αφορούν μόνο τις οφειλές. Η σχετική πρόταση προβλέπει τη μεταβίβαση της κυριότητας των σχετικών παγίων και την ανάληψη από την ΕΥΔΑΠ της ευθύνης για την παροχή ύδρευσης και αποχέτευσης. Αυτό σημαίνει ότι στο «τραπέζι» βρίσκονται τα δίκτυα, οι εγκαταστάσεις, τα έργα και συνολικά η υποδομή ύδρευσης των Δήμων. Την ίδια ώρα, σε Δήμους έχουν δρομολογηθεί σημαντικές επενδύσεις για την ενίσχυση της υδροδότησης!

Για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που τους αφορά κυρίως η άρδευση, και γενικότερα για όλους τους πολίτες, θέσαμε περισσότερο το θέμα της ποιότητας και της ποσότητας του νερού, μιλήσαμε για τον Ανάβαλο, τονίσαμε ότι είναι ανάγκη να επισπευστούν τα έργα που έχουν εξαγγελθεί. Υπάρχουν και άλλα θέματα που απασχολούν, ειδικά όσους ασχολούνται με επαγγέλματα που έχουν σχέση με το νερό, όπως η ενέργεια, και εδώ… κολλάει το κόστος αυτής, όπως και της οικονομικής πολιτικής.     

Αναφέραμε ότι στο εσωτερικό του νομού το πρόβλημα με την ποιότητα του νερού είναι λιγότερο «οξύ». Βλέπετε, δεν είναι μόνο ότι το νερό σε πολλές περιοχές είναι υφάλμυρο, καθώς υπάρχει και το πρόβλημα με τα νιτρικά άλατα στην Αργολίδα, κάτι που έχει πολλές «πηγές» και το είχαμε αναφέρει στο παρελθόν… 

Για το θέμα της ποσότητας αναφέραμε, ακόμα, πόσο εμφανής ήταν η διαφορά στα υπόγεια νερά πολλών περιοχών, λόγω των βροχοπτώσεων των δυο τελευταίων ετών – σε κάποιες περιπτώσεις και με καταστροφικό χαρακτήρα λόγω πλημμυρών – γεγονός που έχει θετική επίδραση και στην ποιότητα. Πώς θα μπορούσε να μη χάνεται η μεγαλύτερη ποσότητα από αυτό το νερό; Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε για παράδειγμα και το χιόνι που είχε πέσει στην Ερμιονίδα και σε άλλες περιοχές του νομού το 2022 (βλέπετε σχετικά φωτογραφίες από το Ηλιόκαστρο και το Κρανίδι); Παραμένουμε, όμως, μια περιοχή με υψηλούς δείκτες ξηρασίας και η διαχείριση του νερού είναι σημαντικό θέμα.

Όταν μας ζητήθηκε να αναφερθούμε και σε άλλα προβλήματα, μιλήσαμε και για τις βελτιώσεις που χρειάζεται το οδικό δίκτυο, τομέας που επίσης έχουμε αναφερθεί στον «Πολίτη Αργολίδας», με τους αρμόδιους να κάνουν έργα, αλλά χρειάζονται και άλλα. Εδώ θα μπορούσε κάποιος να σταθεί και στον τομέα της «Υγείας», ειδικά στη στελέχωση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων.  

Όσο για τους αρμόδιους, εμείς αναφέραμε ότι είναι αναγκαίο να αφουγκραστούν την αγωνία των πολιτών στο θέμα του νερού και να τρέξουν καταστάσεις… Να συμπληρώσουμε, επίσης, ότι είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει πλήρης ενημέρωση, τεκμηρίωση και δημόσια συζήτηση και στη συνέχεια να παίρνονται οι όποιες αποφάσεις.

Διότι για παράδειγμα, οι μονάδες αφαλάτωσης θα δώσουν λύσεις, αλλά έχουν και αρνητικές επιπτώσεις – όπως στο περιβάλλον – τι οποίες οφείλεις να πάρεις μέτρα, ώστε να μην παρουσιαστούν, θέμα στο οποίο είχε αναφερθεί, επίσης, ο «Πολίτης Αργολίδας». Είναι σημαντικό τι θα παραδοθεί στις επόμενες γενιές, τι θα εξασφαλιστεί και ποια μοντέλα θέλουμε για το νερό…  

Πηγή: water24.gr

Παρότι από τις 21 Ιουλίου 2026 μπήκε νέο αυστηρότερο πλαίσιο για τα ηλεκτρικά πατίνια με νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα συνεχίζονται στη χώρα μας. Και το αρνητικό είναι πως χάνουν τις ζωές τους και τραυματίζονται παιδιά. 

Είναι ένα θέμα που απασχολεί οικογένειες και στα μέρη μας, καθώς πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα παιδιά τους. Οδηγοί αυτοκινήτων έχουν δει ανήλικα ακόμα και σε κεντρικούς, επαρχιακούς δρόμους, χωρίς να φορούν κράνη, όπως συνέβη πρόσφατα και έξω απ’ την Ερμιόνη, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο, ακόμα και εάν λάβουμε υπόψη ότι το όριο ταχύτητας είναι 40χλμ.  

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση, ακριβώς για να αντιμετωπιστεί αυτό το γεγονός, έφερε τέσσερις βασικές παρεμβάσεις, καθώς ήταν μεγάλη η ανησυχία και στους γονείς.  

Η νέα ρύθμιση που εντάχθηκε, τελικώς, αυτόνομα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, χωρίς να προχωρήσουν οι υπόλοιπες αλλαγές του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) που είχαν προαναγγελθεί, προβλέπει, μεταξύ άλλων, απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών για ανηλίκους που δεν έχουν συμπληρώσει τα 17 τους χρόνια, υποχρεωτική ασφάλιση και τσουχτερά πρόστιμα, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις υπερδεκαπλασιάζονται από τα σημερινά…

Η διάταξη για την απαγόρευση χρήσης των πατινιών επιχειρεί να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη ανησυχία που προκαλούν τα τροχαία ατυχήματα με ελαφρά προσωπικά ηλεκτρικά οχήματα (ΕΠΗΟ), ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ανήλικοι και γι’ αυτό προχωρά κατά προτεραιότητα.

Τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα δεν έχουν, ωστόσο, σταματήσει. 

Ενδεικτικό είναι το ρεπορτάζ που έπαιξε στην εκπομπή «Αταίριαστους» στον «ΣΚΑΪ» την Τρίτη (08/09):

Ηλεκτρικά πατίνια: Αυτές είναι οι νέες ρυθμίσεις

Ειδικότερα με το νέο πλαίσιο προβλέπονται:

• Απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από άτομα κάτω των 17 ετών.
• Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια και τους χρήστες τους.
• Αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις, όπως η κίνηση σε δρόμους όπου το όριο ταχύτητας ξεπερνά τα 50 χλμ./ώρα.
• Απαγόρευση στις εταιρείες να πωλούν, να νοικιάζουν ή να παραχωρούν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών.

Παράλληλα, δημιουργείται ειδικό μητρώο ηλεκτρικών πατινιών στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ώστε να είναι ευκολότερη η ταυτοποίηση τόσο του κατόχου όσο και του χρήστη κάθε οχήματος.

Όπως εξήγησε ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας, οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα και με ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο «ethnos.gr»… όπως επισημαίνεται στα άρθρα 67 και 68 του σχεδίου νόμου, βασικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και αυστηρότερου πλαισίου που θα ρυθμίζει τόσο την κυκλοφορία όσο και τη διάθεση των ηλεκτρικών πατινιών.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την ηλικία των οδηγών, καθώς στο εξής θα απαγορεύεται η χρήση ηλεκτρικών πατινιών από άτομα ηλικίας κάτω των 17 ετών, με εξαίρεση ειδικά οχήματα που προορίζονται για άτομα με αναπηρία. Η παράβαση της διάταξης κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α του ΚΟΚ, που αντιστοιχεί σε διοικητικό πρόστιμο 150 ευρώ.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, στην πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων και κυρίως στην προστασία των ανηλίκων, καθώς το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί σοβαρά περιστατικά με ηλεκτρικά πατίνια, αρκετά από τα οποία είχαν ως θύματα παιδιά και εφήβους.

Παράλληλα, εφόσον το πατίνι είναι ιδιωτικής χρήσης, προβλέπεται και υποχρεωτική ακινητοποίηση του οχήματος, το οποίο θα αφαιρείται από τον κάτοχό του για διάστημα είκοσι ημερών.

Αντίστοιχες απαγορεύσεις θα ισχύουν και για τα ενοικιαζόμενα πατίνια καθώς θεσπίζονται υποχρεώσεις και για όσους τα διαθέτουν στην αγορά. Το νέο θεσμικό πλαίσιο απαγορεύει την πώληση, εκμσίθωση και κάθε μορφή διάθεσης πατινιών σε άτομα κάτω των 17 ετών.

Οι επιχειρήσεις θα υποχρεούνται να επαληθεύουν την ηλικία κάθε πελάτη, ζητώντας την επίδειξη έντυπου ή ψηφιακού δημόσιου εγγράφου ταυτοποίησης ή μέσω της σχετικής ψηφιακής υπηρεσίας επαλήθευσης ηλικίας, ενώ εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για την ηλικία του ενδιαφερόμενου, η συναλλαγή δεν θα μπορεί να ολοκληρωθεί.

Στην περίπτωση που εντοπιστούν εταιρείες που πωλούν, διαθέτουν ή εκμισθώνουν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών, θα τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο 1.000 ευρώ.

Παράλληλα διατηρούνται οι ήδη ισχύουσες υποχρεώσεις για τις εταιρείες κοινόχρηστων πατινιών, όπως ο γεωεντοπισμός των οχημάτων, ο αυτόματος περιορισμός της ταχύτητας στα 25 χλμ./ώρα και η δυνατότητα αποκλεισμού κυκλοφορίας σε περιοχές που θα ορίζουν οι δήμοι ή οι αρμόδιες αρχές.

Επιπλέον αυστηροποιούνται και οι κυρώσεις για όσους κινούνται με ηλεκτρικό πατίνι σε δρόμους όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι σήμερα η συγκεκριμένη παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο 30 ευρώ, αλλά με το νέο πλαίσιο, η παράβαση μεταφέρεται στην κατηγορία Ε3-Α και το πρόστιμο αυξάνεται στα 350 ευρώ, δηλαδή υπερδεκαπλασιάζεται. Η εκτόξευση του προστίμου αποσκοπεί στο να αποτραπεί η κυκλοφορία των πατινιών σε οδικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας, όπου ο κίνδυνος σοβαρού τροχαίου είναι ιδιαίτερα αυξημένος.

Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια

Για πρώτη φορά καθιερώνεται υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης για τα ηλεκτρικά πατίνια. Συγκεκριμένα, οι ιδιοκτήτες ή κάτοχοι των οχημάτων θα πρέπει να διαθέτουν ασφαλιστήριο συμβόλαιο που να καλύπτει σωματικές βλάβες τρίτων, θάνατο, υλικές ζημιές, καθώς και την αστική ευθύνη του οδηγού.

Το ελάχιστο όριο κάλυψης ορίζεται στις 50.000 ευρώ ετησίως, ενώ προβλέπεται επιπλέον κάλυψη προσωπικού ατυχήματος του οδηγού ύψους τουλάχιστον 10.000 ευρώ. Σε περίπτωση κυκλοφορίας χωρίς ασφαλιστήριο προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 250 ευρώ.

Επιπλέον οι οδηγοί ηλεκτρικών πατινιών θα πρέπει πλέον, σε κάθε έλεγχο, να επιδεικνύουν νόμιμο έγγραφο ταυτοποίησης (έντυπο ή ψηφιακό) και το αποδεικτικό ασφαλιστικής κάλυψης.

Απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων 

Για το θέμα και τη νέα νομοθετική ρύθμιση, πριν ψηφιστεί, είχε μιλήσει στον «ΣΚΑΪ», ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας. Τόνισε ότι αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων.

Ειδικότερα, όπως εξήγησε σε θέμα του φιλοξένησε το «ieidiseis.gr», οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών.

«Φέρνουμε μια πρωτοβουλία προκειμένου να προστατεύσουμε κατά κύριο λόγο τους ανήλικους. Προτεραιοποιήσαμε αυτή την ανάγκη, γιατί είχαμε δει βάσει στατιστικών ότι κυρίως στους συμπολίτες μας που είναι κάτω των 17 ετών υπάρχουν αυξημένα ποσοστά και ατυχημάτων και πιο σοβαρών ατυχημάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Γιώργος Κώτσηρας υπογράμμισε ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων, αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση. «Πλέον έχουμε ένα πληρέστερο νομοθετικό περιβάλλον, ειδικά για τους ανήλικους συμπολίτες μας, προκειμένου να προστατεύσουμε τη σωματική τους ακεραιότητα και να στείλουμε το μήνυμα ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει»

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών τόνισε ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις προωθούνται άμεσα και αυτόνομα, χωρίς να περιμένουν τις υπόλοιπες αλλαγές που σχεδιάζονται στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

«Έχουμε βάλει στο πρόγραμμα και άλλες παρεμβάσεις για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, όμως προτεραιοποιήσαμε τώρα αυτές τις διατάξεις για τα ηλεκτρικά πατίνια, γιατί κρίναμε ότι η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει άλλο», είπε.

Όπως πρόσθεσε, στόχος είναι το αυστηρότερο πλαίσιο να τεθεί σε ισχύ μέσα στο καλοκαίρι.

Ο αναπληρωτής υπουργός υπενθύμισε ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι βασικές υποχρεώσεις για όλους τους χρήστες ηλεκτρικών πατινιών, όπως η χρήση κράνους, η απαγόρευση χρήσης κινητού τηλεφώνου ή ακουστικών κατά την οδήγηση, ενώ πλέον προστίθεται και η υποχρεωτική ασφάλιση.

«Οι προϋποθέσεις θα είναι κοινές για όλους: κράνος, μη χρήση κινητού και ακουστικών, ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ηλικιακό όριο, όπου προβλέπεται. Από εκεί και πέρα θα εξαρτάται και το πρόστιμο που θα επιβάλλεται», ανέφερε.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Τέλος, επισήμανε ότι οι νέες ρυθμίσεις εντάσσονται στο συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης για την οδική ασφάλεια, σημειώνοντας πως ο συνδυασμός αυστηρότερων κυρώσεων και εντατικών ελέγχων από την Ελληνική Αστυνομία έχει ήδη συμβάλει στη μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων.

Θα ασχοληθούμε και με το ευαίσθητο θέμα που αφορά την ασφάλεια στους δρόμους, μετά από περιστατικά που βίωσαν αναγνώστες σε δρόμους στην Ερμιονίδα σε διάστημα λιγότερο από έναν μήνα. Στο συγκεκριμένα περιστατικά αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, λόγω της ψυχραιμίας οδηγών που δεν έκαναν κάτι λάθος. 

Με τα μέτρα που έχουν παρθεί και τις ποινές που προβλέπονται τα τελευταία χρόνια με βάση συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις από την Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία, έχουν μειωθεί κατά πολύ τα δυστυχήματα και τα ατύχημα στους δρόμους, αλλά συνεχίζουν να συμβαίνουν, κυρίως λόγω της συμπεριφοράς συγκεκριμένων που πιάνουν τιμόνι. Η επιθετική οδήγηση, ο μη σεβασμός στους άλλους και στους δρόμους που περπατάμε, η έλλειψη παιδείας συνεχίζουν να υπάρχουν και να δημιουργούν προβλήματα. Παρά τη σημαντική πρόοδο, ο αριθμός των νεκρών παραμένει υψηλός σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και η κυβέρνηση επισημαίνει ότι η προσπάθεια συνεχίζεται.

Παραθέτουμε όπως μας το έστειλε συμπολίτης μας:

«Μόλις είχε βραδιάσει και… ανέβαινα με το αυτοκίνητο από το Πόρτο Χέλι προς το Κρανίδι. Ξαφνικά, στο ύψος που είναι το σούπερ μάρκετ «My Market». Το ημερολόγιο έγραφε 19 Αυγούστου 2026. Ξαφνικά ένιωσαν είδα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου άλλο ΙΧ να φτάνει σε… μισό μέτρο απόσταση και με επιθετικό τρόπο. Είχε προσπεράσει και άλλο αμάξι, με τον οδηγό του τελευταίου να κάνει άκρη δεξιά και από φόβο. Επιχείρησε να με προσπεράσει, βγήκε στο αντίθετο ρεύμα, ενώ αυτό δεν επιτρεπόταν λόγω διπλής γραμμής, αλλά… μαζεύτηκε, καθώς από την απέναντι πλευρά, πριν φτάσουμε σε στροφή, βγήκε άλλο αμάξι προς το Πόρτο Χέλι. 

Τελικά, κατάφερε με επιθετική οδήγηση να με προσπεράσει λίγα μέτρα πιο… πάνω, πριν από τον κυκλικό κόμβο, δεν κατάφερε να κάνει το ίδιο με αυτοκίνητο που ήταν πιο μπροστά, καθώς ξανά είχε αμάξια το αντίθετο ρεύμα. Ο βιαστικός οδηγός, που είχε και συνοδηγό, ενός αυτοκινήτου πολλών χρόνων, προσπέρασε και το επόμενο αυτοκίνητο, με το που μπήκαμε στον Περιφερειακό του Κρανιδίου, παραβιάζοντας τη διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα κυκλοφορίας και με το όριο ταχύτητας στα 50χλμ, ενώ ακολουθούσε δεξιά στροφή.

Λίγο πιο κάτω με περίμενε ακόμα ένα πιο τρομακτικό περιστατικό. Με το που βγήκα στην κατηφορική ευθεία προς το άγαλμα της μητέρας, έχοντας αυτοκίνητο μπροστά μου και πίσω σου. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων που κατηφορίζαμε, είδαμε στο ρεύμα μας να έρχεται πάνω μας ένας άλλο αυτοκίνητο, που επιχειρούσε προσπέραση σε βαρύ όχημα (βυτιοφόρο), αλλά δεν την είχε ολοκληρώσει, ενώ έφτανε σε στροφή, πάντα με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Όλοι μας στρίψαμε τα αυτοκίνητά μας προς τα δεξιά, ευτυχώς έκοψε ταχύτητα και το βυτιοφόρο και ο παραβάτης οδηγός κατάφερε να μπει ξανά στο ρεύμα του δεξιά, μπροστά από το βαρύ όχημα, χωρίς να πέσει πάνω μας!

Ήταν πρωινό της 5ης  Σεπτεμβρίου 2026 και ένα επαγγελματικό κλειστό όχημα, στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει το Κρανίδι με την Κόρινθο και το Ναύπλιο, επιχείρησε να προσπεράσει όσα οχήματα ήταν μπροστά του, ανάμεσα στα οποία ήταν και το δικό μου, στου ύψος των Διδύμων, σε σημείο με πολλές συνεχόμενες στροφές, μετά από μικρές ευθείες, με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά του στο αντίθετο ρεύμα αυτοκίνητα που πήγαιναν κανονικά στην πορεία τους. Ο παραβάτης οδηγός μπήκε πολύ γρήγορα στα δεξιά, μαζεύτηκε στο ρεύμα του, ευτυχώς που είχε χώρο να το πράξει αυτό, και στο… τσακ δεν είχαμε μετωπική. Να πηγαίνεις πρωί στις δουλειές σου και να κοντεύεις να σκοτωθείς».

Δείτε σχετική φωτογραφία από το 1ο περιστατικό στον Περιφερειακό Κρανιδίου:

Απέχουμε δευτερόλεπτα από την τραγωδία

Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι στον δρόμο δεν είμαστε μόνοι μας. Η επιθετική οδήγηση δεν είναι «μαγκιά». Η βιασύνη δεν είναι δικαίωμα. Η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια. Στον δρόμο, όλα αυτά μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μετατραπούν σε τραγωδία.

Στην Ελλάδα, η οδική συμπεριφορά εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της καθημερινότητάς μας. Οδηγοί που κινούνται επιθετικά, προσπερνούν χωρίς λόγο, παραβιάζουν σηματοδότες και προτεραιότητες, χρησιμοποιούν το κινητό, δεν τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας ή θεωρούν ότι ο δρόμος είναι ένας χώρος όπου «κερδίζει» ο πιο τολμηρός. Και κάπου εκεί χάνεται το αυτονόητο που αναφέρει ότι «ο δρόμος είναι κοινός χώρος και δεν είμαστε μόνοι μας».

Δεν έχει σημασία αν οδηγούμε ένα μικρό αυτοκίνητο, μια μεγάλη μοτοσικλέτα ή ένα επαγγελματικό όχημα. Απέναντί μας μπορεί να βρίσκεται ένας γονιός που πηγαίνει το παιδί του στο σχολείο, ένας ηλικιωμένος, ένας νέος οδηγός, ένας εργαζόμενος που επιστρέφει στο σπίτι του. Ένας άνθρωπος που, όπως κι εμείς, θέλει απλώς να φτάσει με ασφάλεια στον προορισμό του.

Τα τελευταία χρόνια, τα μέτρα της Πολιτείας και η αυστηροποίηση των ποινών έχουν συμβάλει στη μείωση ορισμένων δεικτών τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Είναι ένα θετικό βήμα και αποδεικνύει ότι οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.

Μόνο που οι ποινές από μόνες τους δεν αρκούν. Γιατί κανένα πρόστιμο δεν μπορεί να επαναφέρει μια ανθρώπινη ζωή. Καμία αφαίρεση διπλώματος δεν μπορεί να σβήσει τον πόνο μιας οικογένειας. Και καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει όσα συνέβησαν σε μια στιγμή απερισκεψίας.

Χρειάζεται οδηγική παιδεία 

Η παιδεία από την οικογένεια, από το σχολείο, από την Πολιτεία, από τις σχολές οδηγών, αλλά κυρίως από εμάς τους ίδιους, είναι κάτι πολύ πιο πάνω από την έννοια που έχει η λέξη «απαραίτητη». Οφείλουμε όλοι να μάθουμε να θεωρούμε φυσιολογικό το να αφήνουμε έναν πεζό να περάσει. Να σταματάμε στο κόκκινο. Να φοράμε ζώνη και κράνος. Να μην πιάνουμε το κινητό. Να μην οδηγούμε όταν έχουμε πιει. Να μην πατάμε το γκάζι επειδή «βιαζόμαστε», παραβιάζοντας βασικούς κανόνες, χωρίς να είμαστε προσαρμοσμένοι στους δρόμους που έχουμε. 

Και, πάνω απ' όλα, να σεβόμαστε. Να σεβόμαστε τον άνθρωπο που οδηγεί δίπλα μας, αυτόν που έρχεται από απέναντι, τον πεζό, τον ποδηλάτη, τον μοτοσικλετιστή. Να καταλάβουμε ότι το να φτάσουμε δύο ή πέντε λεπτά νωρίτερα δεν αξίζει περισσότερο από μια ανθρώπινη ζωή.

Οι ελληνικοί δρόμοι έχουν τις δικές τους δυσκολίες. Σε αρκετές περιοχές η κατάσταση του οδικού δικτύου δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Υπάρχουν προβλήματα σε φωτισμό, σήμανση, διαγραμμίσεις και υποδομές. Βήματα έχουμε γίνει και σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά και στον καλύτερο δρόμο του κόσμου, ο απρόσεκτος και επιθετικός οδηγός μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο.

Γι' αυτό η πραγματική αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την κάμερα, την Τροχαία ή το πρόστιμο. Χρειάζεται να φοβόμαστε την πιθανότητα να καταστρέψουμε τη δική μας ζωή ή τη ζωή κάποιου άλλου.

Τα τροχαία δυστυχήματα δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν πίνακα. Πίσω από κάθε θάνατο υπάρχει ένα σπίτι που αδειάζει, μια οικογένεια που αλλάζει για πάντα, άνθρωποι που περιμένουν κάποιον να επιστρέψει και δεν επιστρέφει ποτέ.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε την οδήγηση ως πεδίο επίδειξης, ανταγωνισμού και εκτόνωσης. Ο δρόμος δεν είναι πίστα. Δεν είναι αρένα. Δεν είναι χώρος για εγωισμό. Είναι ο χώρος που μοιραζόμαστε όλοι. Και ο πολιτισμός μας φαίνεται και εκεί, δηλαδή «στο πόσο σεβόμαστε τη ζωή του άλλου όταν κρατάμε το τιμόνι».

Αυτή η φωτογραφια, που εστάλη στα γραφεία μας, είναι από τον νομό μας, με ενήλικα να οδηγεί μηχανάκι σε επαρχιακό δρόμο, να έχει παιδί πίσω του, χωρίς κάποιος να φοράρει κράνος

Βασικά στοιχεία της μείωσης θανατηφόρων τροχαίων

Η Ελλάδα πέτυχε ιστορική μείωση στα θανατηφόρα τροχαία το 2025, με πτώση 22% σε σχέση με το 2024, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ας δούμε βασικά στοιχεία της μείωσης (2025), με τη βοήθεια και της ΤΝ:

• Θάνατοι από τροχαία: 517 το 2025 έναντι 665 το 2024, δηλαδή μείωση 22%.
• Κατάταξη στην ΕΕ: Η Ελλάδα κατέγραψε τη 2η μεγαλύτερη μείωση θανάτων από τροχαία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.
• Ιστορικό χαμηλό: Το 2025 ήταν η χρονιά με τον χαμηλότερο αριθμό θανατηφόρων τροχαίων των τελευταίων δεκαετιών (ρεκόρ 60ετίας).

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, τόνισε ότι η μείωση οφείλεται σε «μια συνολική στρατηγική για την Οδική Ασφάλεια» που υλοποιήθηκε με συνεργασία πολλών υπουργείων.

Σύμφωνα με κυβερνητικές ανακοινώσεις:

• Το 2025 έκλεισε με 522 νεκρούς (εθνικά στοιχεία), μείωση 21,5% σε σχέση με τους 665 του 2024.
• Το πρώτο εξάμηνο του 2026 καταγράφηκαν 11,6% λιγότερα θανατηφόρα τροχαία σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Μέτρα και ποινές που συνέβαλαν

Η κυβέρνηση και η Τροχαία έχουν εφαρμόσει σειρά μέτρων και αυστηροποιήσεων στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), μεταξύ των οποίων:

• Εντατικοί έλεγχοι της ΕΛ.ΑΣ. (αλκοτέστ, ταχύτητα, ζώνες, κράνη, κινητά).
• Αυστηρότερες ποινές για σοβαρές παραβάσεις (π.χ. οδήγηση χωρίς δίπλωμα, παραβάσεις με υψηλό ρίσκο).
• Νέος ΚΟΚ με αυστηρότερες διατάξεις, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από το 2025.
• Ψηφιακά μέσα: Έξυπνες κάμερες, τεχνητή νοημοσύνη και έργα υποδομής για την πρόληψη ατυχημάτων (ειδικά στην Αττική).
• Ρυθμίσεις για ηλεκτρικά πατίνια (όριο ηλικίας, κανόνες χρήσης) ως μέρος του στρατηγικού σχεδίου οδικής ασφάλειας.

Στατιστικά ελέγχων: λιγότεροι μεθυσμένοι οδηγοί

Σε επίπεδο ελέγχων, η «Εφημερίδα των Συντακτών» παρουσίασε στοιχεία που δείχνουν:

• Μείωση 52% στα θετικά αλκοτέστ σε σχέση με παλαιότερες περιόδους, παρά την αύξηση των ελέγχων.
• Αυτό υποδηλώνει αλλαγή συμπεριφοράς των οδηγών, πιθανώς λόγω της αυξημένης παρουσίας της Τροχαίας και των αυστηρότερων κυρώσεων.

Τα στοιχεία και με διάγραμμα:

Το διάγραμμα απεικονίζει την εξέλιξη των νεκρών από οδικά τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα την περίοδο 2015-2025, βάσει των επίσημων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δείτε το με τη βοήθεια της ΤΝ:

Βασικά σημεία

• 2015-2019: Σχετική σταθεροποίηση με μικρές διακυμάνσεις (700-824 νεκροί ετησίως).
• 2020: Απότομη πτώση στους 584 νεκρούς (−15,1%), κυρίως λόγω των περιορισμών κυκλοφορίας για την πανδημία COVID-19.
• 2021-2024: Επιστροφή σε υψηλότερα επίπεδα, με κορύφωση τους 665 νεκρούς το 2024 (ρεκόρ πενταετίας).
• 2025: Ιστορική πτώση στους 517 νεκρούς (−22,3% σε σχέση με το 2024), το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών. 

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ (2015-2024) & Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2025)

Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

«Τα "θολά"… νερά που άφησε η "πλημμύρα" φαίνονται πλέον "καθαρά";», είχε διερωτηθεί ο «Πολίτης Αργολίδας» μέσα στον Ιούλιο για συγκεκριμένη… επιστροφή και μετά από τρεις ημέρες ακολούθησαν νέες παραιτήσεις-ανεξαρτητοποιήσεις Δημοτικών Συμβούλων της πλειοψηφίας.

Σας τονίσαμε ότι ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει για την εύθραυστη κατάσταση στον Δήμο Ναυπλιέων και σας είχε αναφέρει πως το «καράβι»… πήγαινε στα «βράχια», καθώς έμοιαζε ακυβέρνητο, με τις τόσες πολλές ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από την πλειοψηφία και όφειλε κάποιος να πάρει θέση!

«Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο;», είχαμε αναρωτηθεί και κάποιοι έψαχναν να βρουν ποιοι είναι πίσω από αυτό το site! Δεν θα ασχοληθούμε, πλέον, με συγκεκριμένα πρόσωπα, ή καθαρά με την… επιστροφή, που δικαίως επέφερε «γκρίνια» και νέες εσωτερικές έριδες, όπως και με το εάν μπορεί, βάσει της νομοθεσίας να συγκροτηθούν Δημοτικές Επιτροπές.  

Θα είμαστε, όμως, εδώ για να ελέγχουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο και την άσκηση εξουσίας προς τους πολίτες, πάντα μέσα και από τα γεγονότα που συμβαίνουν, ή μέσα από το ρεπορτάζ.   

Σας τονίσαμε ότι η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται (εδώ παίζει ρόλο και ο τρόπος), αλλά από τη συνέπεια με την οποία αυτές υπηρετούνται, με κοινό παρανομαστή και την ηθική. Και συμπληρώναμε ότι θεωρούμε πως οι συναινέσεις για να υπάρξει διοίκηση, όταν έχει χαθεί η πλειοψηφία, πολλές φορές παράγουν πιο γόνιμες διαδικασίες, που οδηγούν σε σωστές αποφάσεις.

Υπάρχουν και απόψεις, όπως έγραψε και ο Τάσος Ηλιάδης στο Facebook, που αναφέρουν, ωστόσο, ότι «οι διαγραφές και οι ανεξαρτοποιήσεις δημοτικών συμβούλων δεν είναι απλώς εσωτερικά θέματα, είναι η επίσημη ομολογία της αποτυχίας. Ανίκανοι να διοικήσουν, εγκλωβισμένοι σε προσωπικούς ναρκισσισμούς και εσωτερικούς πολέμους, κατάφεραν το αδιανόητο. Κατάφεραν να διαλύσουν τη δική τους πλειοψηφία».

Μπορεί, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Καράπαυλο (μίλησε στο «anagnostis.org»), η λειτουργία του Σώματος να μην είχε στην πράξη ποτέ μια απολύτως σταθερή πλειοψηφία, αφού αρκετές αποφάσεις περνούσαν με τη στήριξη ή την ανοχή συμβούλων της μειοψηφίας, αλλά η κατάσταση που έχει «γεννηθεί» δημιουργεί νέα δεδομένα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια θετική ανάγνωση. Σε μια αυτοδιοίκηση χωρίς δεδομένες πλειοψηφίες, οι συναινέσεις μπορούν – υπό προϋποθέσεις – να αποδειχθούν πιο γόνιμες. Η ανάγκη να αναζητούνται συγκλίσεις, να ακούγονται διαφορετικές απόψεις και να διαμορφώνονται ευρύτερες συμφωνίες μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις, απαλλαγμένες από τη λογική του «έχουμε την πλειοψηφία, αποφασίζουμε».

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ένα: μπορεί αυτή η εύθραυστη ισορροπία να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της θητείας; Γιατί άλλο η συναίνεση που γεννιέται από διάλογο και άλλο η ανοχή που εξασφαλίζει απλώς την αριθμητική επιβίωση μιας διοίκησης.

Ο Δήμος Ναυπλιέων χρειάζεται σταθερότητα, λειτουργικότητα και αποφάσεις με προοπτική. Αν η απώλεια της πλειοψηφίας μετατραπεί σε ευκαιρία για πραγματικές συναινέσεις, μπορεί τελικά να προκύψει κάτι θετικό. Αν όμως οδηγήσει σε διαρκείς ισορροπίες, παρασκηνιακές συμφωνίες και αβεβαιότητα, τότε η επόμενη περίοδος θα είναι δύσκολη. Το στοίχημα, πλέον, δεν είναι ποιος έχει την πλειοψηφία. Είναι αν μπορεί να υπάρξει διοίκηση που να πείθει και χωρίς αυτήν, ενώ απομένουν δύο χρόνια μέχρι την επόμενη κάλπη, έχοντας... χάσει σημαντικά στελέχη!

Προσέξτε ότι οι τρεις Αντιδήμαρχοι της δημοτικής αρχής που υπέβαλαν, μέσα σε λίγες ώρες, τις παραιτήσεις τους στις 17 Ιουλίου 2026, μιλούσαν στις επιστολές τους για έλλειψη θεσμικής λειτουργίας, έλλειψη συλλογικότητας, έλλειψη εμπιστοσύνης, προβλήματα στον τρόπο διοίκησης, ζητήματα αξιοπρέπειας και διαφάνειας. Όταν αυτές οι διαπιστώσεις προέρχονται από ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στη διοίκηση του Δήμου επί δυόμισι χρόνια! Δείχνουν πολλά και αυτά τα στοιχεία... Κάποιοι πρέπει να δώσουν απαντήσεις όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα. Το θέμα είναι εάν μπορούν να το πράξουν.

Ακολουθεί η θέση του Δημάρχου Δημήτρη Ορφανού, όπως είχε δημοσιοποιηθεί στη σελίδα του Δήμου Ναυπλιέων, μιλώντας και για τη... συγγνώμη μέσω της... επιστροφής συγκεκριμένου συμβούλου, που είχε ως αποτέλεσμα νέο «κύμα» παραιτήσεων:

Διαβάστε ακόμα:

Τα «θολά»… νερά που άφησε η «πλημμύρα» φαίνονται πλέον «καθαρά»;

Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο; Ακόμα μεγαλύτερη η πίεση, μετά και τη «μεταγραφή»… αεροδρομίου

Κάποιος πρέπει να πάρει θέση και αυτός είναι ο Δήμαρχος, πριν... βουλιάξει το «καράβι»!

Ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι: Γι’ αυτό πήραμε αυτή την απόφαση – «Τα χειρότερα για το Ναύπλιο είναι μπροστά…»

Το «Όραμα Δημιουργίας» φαντάζει εγκλωβισμένο σε… αδιέξοδο – Θολή η επόμενη μέρα

Το «καράβι» βρήκε και… ξύνεται στα βράχια – Θα υπάρξει συνεννόηση και ενότητα;

Της… παιδικής χαράς το «ανάγνωσμα» στο Ναύπλιο

Ναύπλιο: «Ακυβέρνητο καράβι» η… πρωτεύουσά μας – «Ναυαγήσαμε» κι οι δυο μέσα απ' τα λάθη μας (βίντεο)

Ναύπλιο: Το… γήπεδο δημιούργησε και άλλο μεγάλο «ρήγμα» – Ο αθλητισμός και ο τρόπος διοίκησης (εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Το ΔΣ δεν θα μείνει… ορφανό από εντάσεις και εσωτερικές διαμάχες (βίντεο, εικόνες)

Αναταραχή, αποχωρήσεις, αιχμές με αποκαλύψεις και πεδίο… μάχης τα οικονομικά

«Κύμα» παραιτήσεων, αναζητούνται… «κυματοθραύστης» και πειστικές απαντήσεις

Ναύπλιο: Τάραξε… τα «νερά» ο πολιτισμός – Η παραίτηση με πολλά ερωτήματα και τα φεστιβάλ ταινιών