Πριν από περίπου έναν χρόνο ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε ασχοληθεί με το θέμα της εκπαίδευσης και το δημόσιο σχολείο, λόγω και των κενών εκπαιδευτικών που είχαμε εκείνη την περίοδο από την 1η ημέρα λειτουργίας των σχολείων.
«Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, αλλά πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά», σας αναφέραμε τότε και θα επανέλθουμε στο θέμα της εκπαίδευσης και στις συνθήκες που παρέχεται αυτή και σε οικισμούς στα μέρη μας για να αναδείξουμε ένα σημαντικό θέμα που αφορά το Ηλιόκαστρο στην Ερμιονίδα.
Φέτος η εικόνα με τον αριθμό των καθηγητών, όπως έχουμε πληροφορηθεί έχει βελτιωθεί, ωστόσο τα προβλήματα δεν απουσιάζουν και το πιο σημαντικό αυτό το γεγονός έχει αποδέκτες με αρνητικό τρόπο τα παιδιά σε μια «τρυφερή» ηλικία, στην οποία αποκτούν βάσεις για να είναι ομαλή η μετέπειτα πορεία τους στην εκπαίδευση και στην σχολή τους διαδρομή.
Ο «Πολίτης Αργολίδας» φέρνει στο «φως» την αγωνία που έχουν στο Ηλιόκαστρο παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί, τοπικοί άρχοντες και γενικότερα η κοινωνία της περιοχής για άμεση στελέχωση του Δημοτικού σχολείου με 2ο δάσκαλο. Όπως ενημερωθήκαμε, στάλθηκε και σχετικό αίτημα σε όλους του αρμόδιους.
Τα γεγονότα και τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα. Το σχολείο με βάση των αριθμών των παιδιών (εξυπηρετεί και τον οικισμό Λουκαΐτι) λειτουργεί ως διθέσιο και έχει μαθητές σε όλες τις τάξεις (από 1η έως και 6η). Κατά την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, η λειτουργικότητα του σχολείου καλύπτεται από μία μόνο εκπαιδευτικό με οργανική θέση σε αυτό.
Με βάση τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, οι προσλήψεις και η διάθεση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στα δημοτικά σχολεία (Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση) για το σχολικό έτος 2026-2027 έχουν προχωρήσει μέσα από τις δύο κύριες φάσεις και μια συμπληρωματική (Β2).
Για το συγκεκριμένα σχολείο, ορίστηκε δάσκαλος στην α’ φάση προσλήψεων, αλλά προέκυψε στην πορεία ξανά κενό λόγω μη ανάληψη υπηρεσίας ή παραίτησης. Ακολούθησε και η β’ φάση, όπως και μια συμπληρωματική (Β2), ήρθε δάσκαλος, αλλά… μετακόμισε σε σχολική μονάδα στην πρωτεύουσα της Ερμιονίδας, στο Κρανίδι. Με αποτέλεσμα το Δημοτικό σχολείο να μείνει μ’ έναν εκπαιδευτικό, έχοντας αριθμό μαθητών για διθέσιο, με παιδιά σε όλες τις τάξεις…
Και γιατί συμβαίνει αυτό; Ρωτάμε, διότι όπως αναφέρουν και πολίτες στην περιοχή, επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας και ενέχει ο κίνδυνος μετεγγραφής πολλών μαθητών σε μεγαλύτερο σχολείο, ώστε να διασφαλίσουν ισότιμες συνθήκες εκπαίδευσης. Πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός να διδάξει την ύλη από την 1η έως την 6η Δημοτικού, όταν με βάση το πρόγραμμα του Υπουργείου, έχει ένα 20λεπτο παράδοσης-εξέτασης για κάθε τάξη; Τι να πρωτοκάνει η εκπαιδευτικός που διδάσκει;
Και εάν λιγοστεύει ο αριθμός στο συγκεκριμένο Δημοτικό σχολείο, θα γίνει μονοθέσιο και δεν αποκλείεται στην πορεία να κλείσει, κάτι που μόνο «πληγή» μπορεί να αποτελέσει για την περιοχή και γενικότερα. Σε μια περίοδο που η Πολιτεία θέλει να πάρει μέτρα και για την υπογεννητικότητα… Αυτό δεν θα είναι υποβιβασμός του σχολείου και της περιοχής; Οδηγούμαστε έτσι σε μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη του σχολείου μας και κατ’ επέκταση στην αναστολή λειτουργίας αυτού;
Σημειώστε, μάλιστα, ότι στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν κλείσει και άλλες σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συγκεκριμένη κατάσταση, με τα παιδιά να είναι «θύματα» αυτής της κατάστασης, καθώς η ύλη δε διδάσκεται κάτω από ιδανικές συνθήκες; Δεν πρέπει σε όλα τα παιδιά να παρέχεται ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευσης; Ποια είναι η θέση της περιφερειακής διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΔΕ Πελοποννήσου);
Και εάν τελικά, το σχολείο κλείσει, θα πρέπει οι γονείς να επωμιστούν το κόστος μετακίνησης των παιδιών τους, κάτι που στην παρούσα κατάσταση είναι δυσβάστακτο. Θα αναλάβει κάποιος τη μετακίνηση των παιδιών σε μεγαλύτερο σχολείο; Ήδη κάποιοι μαθητές από την περιοχή έχουν μετακομίσει σε άλλα σχολεία. Και γιατί να υπάρχει αυτή η κατάσταση σ' ένα σχολείο, στο οποίο με βάση την οργανικότητά του, χρειάζεται δυο εκπαιδευτικούς;
Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε και την κατάσταση με τα Σχολεία Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) στη χώρα μας, μονάδες που απευθύνονται σε μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρία (όπως νοητική αναπηρία, διαταραχές αυτιστικού φάσματος, αισθητηριακές αναπηρίες, μαθησιακές δυσκολίες).
Η εκπαίδευση αποτελεί το θεμέλιο της προσωπικής ανάπτυξης για τους μαθητές και τον κεντρικό πυλώνα ευημερίας για τους πολίτες και την κοινωνία γενικότερα και πρέπει να παρέχεται όπως αρμόζει σ’ ένα σύγχρονο κράτος. Δεν αφορά μόνο την απόκτηση γνώσεων, αλλά τη διαμόρφωση χαρακτήρα και τη δημιουργία ενεργών μελών μιας κοινωνίας…
