Η κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί το «Ξενία» στο Ναύπλιο, ήρθε ξανά στο προσκήνιο, μετά το ατύχημα μαθήτριας στον συγκεκριμένο χώρο, που θυμίζει εδώ και χρόνια σημεία εγκατάλειψης.

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις, το θέμα όχι απλά ήρθε ξανά στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά έφτασε έως τη Βουλή, και δείχνει παραπάνω από αναγκαία μια λύση και άμεσα. Με τον συγκεκριμένο χώρο να αποκτάει μια μορφή που του αξίζει, βάσει και της θέσεως που έχει στην πρωτεύουσα του νομού Αργολίδας.

Η εγκατάλειψη στους χώρους είναι εμφανή στο συγκεκριμένο σημείο, αποτελεί, πλέον, αρνητική εικόνα στην πόλη, αλλά το πιο σημαντικό είναι πως υπάρχει θέμα ασφάλειας. Αυτός ο χώρος θα πρέπει να εκμεταλλευτεί και να αποτελεί σημείο αναφοράς για το Ναύπλιο, αποκτώντας ξανά λειτουργική εικόνα, ή εάν θέλετε, ας μετατραπεί σε μνημείο αναφοράς στο παρελθόν, με μουσειακή αξία.

Δείτε σχετικό βίντεο από το Αργολικό Πρακτορείο:

Το συγκεκριμένο κτήριο και γενικά οι χώροι του Ξενία είναι σε μια εμβληματική και στρατηγική θέση στο Ναύπλιο, ανάμεσα σε σημαντικά μνημεία και σε κάστρα της περιοχής. Είτε είναι θέμα ιδιώτη, είτε είναι υπόθεση που αφορά το Δημόσιο, είτε την τοπική αυτοδιοίκηση, είτε την κεντρική εξουσία, είναι επιτακτική ανάγκη να αλλάξει εικόνα το συγκεκριμένο σημείο, κάτι που θα ωφελήσει γενικότερα όλη την περιοχή. Να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που υπήρχαν για ανακαινίσεις. Το «Ξενία Ναυπλίου» αποτελεί, άλλωστε, ένα ιστορικό ξενοδοχείο, χτισμένο στην περιοχή της Ακροναυπλίας, με θέα στον Αργολικό κόλπο τόσο από βορρά όσο και από νότο.

Η πρόσφατη πτώση μαθήτριας πριν από μερικές εβδομάδες από το ερειπωμένο κτήριο έφερε ξανά στην επικαιρότητα ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη άμεσης θεώρησης της ασφάλειας, αλλά και της εικόνα του χώρου στο μέλλον.

Έχουμε διαβάσει ότι ο χώρος είναι πλήρως ρημαγμένος και κατεστραμμένος, θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο από τη φθορά, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο κατεδάφισης, με δεδομένο την απουσία προστασίας. Η πρόσβαση είναι επισήμως απαγορευμένη, αλλά όπως φάνηκε οι περιπλανήσεις ανηλίκων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Ακροναυπλίας, δείχνουν ότι δεν υπάρχουν αυστηρά μέτρα ασφαλείας.

Όπως ενημερωθήκαμε σε σχετικά ρεπορτάζ, το «Ξενία Ναυπλίου», παραμένει «εστία κινδύνων και δυσφήμισης» για την πρωτεύουσα της Αργολίδας, επικίνδυνο για το περιβάλλον, για την εικόνα της περιοχής, αλλά και επικίνδυνο για όσους βρεθούν στον χώρο του. Και αυτό οφείλουν όλοι να τρέξουν, από οποιοδήποτε πόστο έχουν, για να αλλάξει… Άμεσα θα πρέπει να γίνουν ενέργειες αποκατάστασης και γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρξουν πιέσεις και συνεργασία, όσων έχουν σχέση με αυτή την κατάσταση.

Το «Ξενία» στο Ναύπλιο βρίσκεται σε προνομιακή θέση εντός κηρυγμένου μνημείου, το κάστρο της Ακροναυπλίας, με αρχαιολογικό και ιστορικό καθεστώς προστασίας.

Σήμερα το παλιό Ξενία είναι εντελώς κλειστό και εγκαταλελειμμένο, είναι άκρως επικίνδυνο και αυτή η εικόνα πρέπει να αλλάξει. Πριν από λίγες ώρες βρέθηκε ξανά στην Αργολίδα η Λίνα Μενδώνη. Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού επισκέφτηκε το Άργος, για την πορεία των πολιτιστικών έργων, τονίστηκε ότι έως το καλοκαίρι θα έχει γίνει η ολοκλήρωση του Αρχαιολογικού Μουσείου της πόλης, λογικά θα ενημερώθηκε από κάποιον και για την κατάσταση στο «Ξενία Ναυπλίου»…

Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης «αλιεύσαμε» τα παρακάτω στοιχεία για το πώς φτάσαμε σ’ αυτή την πολύ αρνητική κατάσταση, ενώ υπάρχει, πλέον, και θέμα ασφάλειας:

Το «Ξενία Ναυπλίου» κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 (μελέτη 1958, περάτωση 1960) από τον αρχιτέκτονα Ιωάννη Τριανταφυλλίδη, με συμβολή και από τον Άρη Κωνσταντινίδη, άρχισε να λειτουργεί το 1961. Ήταν μέρος του προγράμματος «Ξενία» του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ), που δημιουργήθηκε για να αναπτύξει τον τουρισμό στην Ελλάδα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το κτήριο ανεγέρθηκε σε κατάληψη τμήματος του αρχαιολογικού χώρου του κάστρου Ακροναυπλίας, με απόφαση του 1960 για μετατροπή σε «Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα». Ήταν, ουσιαστικά, ένα από τα πρώτα σημαντικά έργα του ΕΟΤ ενταγμένα στο εθνικό πρόγραμμα «Ξενία» (όπου επιλεγμένα τοπία αξιοποιήθηκαν τουριστικά). Ήταν «εμβληματικό δείγμα του ελληνικού μοντερνισμού» με απλή, γεωμετρική μορφολογική γλώσσα, πιλότους στο ισόγειο και εμφανή ρυθμική επανάληψη στοιχείων στις όψεις. Λειτούργησε ως ξενοδοχείο του ΕΟΤ (τουριστικό συγκρότημα 58 δωματίων) από το 1961 έως το 1999 και έκτοτε παραμένει εγκαταλελειμμένο, σε προχωρημένη φθορά και επικινδύνως ετοιμόρροπο.

Ανήκει στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) και από το 2000 μισθώθηκε για 30 έτη στην «Αργολικός Ήλιος ΑΕ» με υποχρέωση ανακαίνισης. Μεταβιβάστηκε για εκμετάλλευση: με σύμβαση μίσθωσης ΕΟΤ – «Αργολικός Ήλιος ΑΕ» (30 έτη) απαιτούνταν η ανακαίνιση του ξενοδοχείου. Με διαδοχικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ), το κτήριο υπεβλήθη σε μελέτες ανακαίνισης (2005) και αιτήματα κήρυξης ως νεότερο μνημείο (2007, 2021), εγκρίθηκε σχετική μελέτη εκσυγχρονισμού, αλλά το ΚΑΣ/ΚΣΝΜ έκρινε ότι «δεν διαθέτει ιδιαιτέρως αξιόλογα αρχιτεκτονικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά», με αποτέλεσμα να παραμείνει χωρίς νομική προστασία.

Έτσι, οι εργασίες δεν πραγματοποιήθηκαν. Το κτηριακό συγκρότημα παρέμεινε σε αδράνεια, έως ότου το 2007 κατατέθηκε στο ΥΠΠΟ αίτημα κήρυξης του ως μνημείο (εισήγηση ΔΙΝΕΣΑΚ). Παρά τις γνωμοδοτήσεις (ΚΑΣ-ΚΣΝΜ το 2007 – μη χαρακτηρισμός) και πρόσφατες παρεμβάσεις (παρακλήσεις τοπικών φορέων), το κτήριο παραμένει σε κατάσταση εγκατάλειψης, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση αποκατάστασης…