Δεν έχουν χρόνο για διακοπές οι ίδιοι και τα επιτελεία τους μέσα στο καλοκαίρι, ακόμα και τώρα που διανύουμε Αύγουστο, διότι έχουν πάρει τα… μαντάτα ότι οι εξελίξεις μπορεί να μην αργήσουν. Εξελίξεις που στο βάθος δεν αποκλείεται να επιφέρουν και εκλογές.

Οι παρεμβάσεις τους, οι εξαγγελίες τους, η υλοποίηση και ο προγραμματισμός έργων, κυρίως από αυτούς που ασκούν εξουσία, οι παρουσίες σε εκδηλώσεις και σε πανηγύρια, είναι συνεχείς αυτή την περίοδο, ειδικά μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα έγιναν στη Βουλή, με τον ευτελισμό του Κοινοβουλίου και τον τρόπο που φτάσαμε για να εγκριθεί η Εξεταστική Επιτροπή για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Φάνηκε, άλλωστε, ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν ελέγχει την κοινοβουλευτική ομάδα. Για πολλούς όλα αυτά τα γεγονότα αποτελούν την απαρχή εξελίξεων, περιμένοντας και τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη.

Ο Γιάννης Ανδριανός και ως Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει κινήσει… γη και ουρανό για να γίνουν πράγματα για την Αργολίδα. Την ίδια ώρα, οι παρεμβάσεις των βουλευτών Ανδρέα Πουλά (ΠΑΣΟΚ) και Γιώργου Γαβρήλου (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) γίνονται σε… ημερήσια διάταξη, καταγγέλλοντας παραλείψεις και προβλήματα, επιδιώκοντας λύσεις από την κυβέρνηση. 

Έργα παρουσιάζει και εξαγγέλλει, ακόμα, ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Βασίλης Σιδέρης, ο οποίος και στις τελευταίες εθνικές εκλογές είχε διεκδικήσει είσοδο στη Βουλή με τη ΝΔ. Είναι πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας με σημαντικές θέσεις και στην ΕΠΟ (πρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής). Δεν είναι τυχαίο ότι μιλώντας στην κλήρωση για τη Γ’ Εθνική κατηγορία, θύμισε και τη θέση που έχει στην Περιφέρεια, με στόχο να υλοποιήσει έργα που αφορούν τις υποδομές στο ποδόσφαιρο… Παρουσιάσε και την άλλη ιδιότητά του, αυτή που έχει στον πολιτικό στίβο. 

ΥΓ. 1: Σε ώρα μάχης έχουν μπει και άλλοι πολιτευτές των κομμάτων. Έχουν πάρει και αυτοί το μήνυμα ότι ίσως τρέξουν πράγματα και καταστάσεις.

ΥΓ. 2: «Τελείωσαν πράγματι τα δύσκολα για την Ελλάδα;» διερωτάται το «Politico» σε άρθρο που υπογράφει ο επικεφαλής ειδήσεων, Christian Oliver. Διαβάζοντας τα όσα αναφέρει, καταλαβαίνει κάποιος ότι «η σαπίλα στη χώρα μας παραμένει» με τον συντάκτη να τονίζει ότι υπάρχουν «μεγάλα τα ερωτήματα για το κράτος δικαίου». Και κάποιοι σ’ αυτή τη χώρα δε ντρέπονται για όλα αυτά…

Πέρασαν πάνω από 10 χρόνια μετά την οικονομική κρίση που έφερε τη χώρα στο χείλος της εξόδου από το ευρώ, η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει αλλάξει σελίδα, με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πλεονασματικό προϋπολογισμό και επιστροφή των επενδυτών, αλλά το άρθρο του «Politico», αναφέρει ότι κάτω από αυτή τη «μακροοικονομική βιτρίνα» παραμένουν σοβαρές παθογένειες που αγγίζουν τον πυρήνα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Ο Christian Oliver τονίζει ότι η πελατειακή νοοτροπία και η διαφθορά εξακολουθούν να διαβρώνουν την πολιτική ζωή της χώρας, υπονομεύοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

ΥΓ. 3: Άλλοι γράφουν «εδώ» και άλλοι «αιδώ»… Το ίδιο ακούγονται αυτές οι δυο λέξεις στα αυτιά μας, αλλά η σημασία τους είναι διαφορετική. Ποιοι γνωρίζουν αυτή της 2ης λέξης;

ΥΓ. 4: Καταλαβαίνουμε αυτούς που λένε ότι μαρτύριο να ζει κοντά σας ένας υγιής πολίτης με ήθος και κριτική ικανότητα, με πολλά απ’ όσα βιώνει στη χώρα.

ΥΓ. 5: Τελικά, εξαγοράζονται ψήφοι, έστω και με… υποσχετική; Ρωτάμε σε εθνικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο.

ΥΓ. 6: Πόσο περισσότερο πιθανό είναι να μπουν στους «εκλεκτούς», για παράδειγμα για ανοιχτές… θέσεις εργασίας, οι φίλοι του τάδε, οι δικοί μας του συνδυασμού, στελέχη του κόμματος, άντε να πούμε και οι... αυλικοί του Μαξίμου;

ΥΓ. 7: Όταν βρεθούν κάποιοι να πουν ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη για το χάλι που υπάρχει σε πολλούς τομείς, θα υπάρξει και μεγάλη πρόοδο σε πολλά θέματα που μας αφορούν. Όπως διαβάσαμε σ’ ένα άρθρο: «Καμιά παραίτηση, κάποιο χεράκι θα σηκωθεί να πει εγώ φταίω;».

ΥΓ. 8: Ζούμε έναν ξεπεσμό των αξιών, με την υποκρισία να περισσεύει… Στον μέγιστο βαθμό!

ΥΓ. 9: Φτάσαμε στο σημείο Υπουργός της κυβέρνησης να κάνει γνωστό ότι πληρώνεται από την εξουσία δημοσιογράφο (άντε να δεχτούμε ότι δεν ασκεί, πλέον, το επάγγελμα) και απαιτεί δημόσια και χωρίς αποστροφές από αυτή να μην ασκεί κριτική στην κυβέρνηση γιατί πληρώνεται από αυτή. Επαναλαμβάνουμε και όλα αυτά δημόσια. Τελικά σε ποια εποχή της Δημοκρατίας ζούμε; Εδώ και χρόνια η θέση μας είναι ότι δεν αποτελεί κακό κάποιος να είναι εκπρόσωπος Τύπου ή να έχει υπαλληλική σχέση με κόμματα, κυβερνήσεις, ομάδες, Υπουργούς, βουλευτές, κόμματα.

Αρκεί σ’ αυτή την περίοδο να… αναστέλλεται η δημοσιογραφική ιδιότητα. Ένας καλός δημοσιογράφος, για όσους δεν το γνωρίζουν πολλοί στη χώρα μας, που θέλουν «υπαλλήλους» κοντά τους, είτε ως… εξουσία, είτε ως πολίτες, ουσιαστικά θα πρέπει να είναι, πάντα, απέναντι, σε κάθε μορφής εξουσία! Αν είναι... κοντά της και δίπλα της, τότε δεν είναι δημοσιογράφος!!!

Δεν είναι κακό ως Μέσο ή ως δημοσιογράφος να απευθύνεσαι και σε κάποιο συγκεκριμένο κοινό, να έχεις μια «α» ταυτότητα. Το κακό είναι η ταύτιση και η εξάρτηση. Η ανεξαρτησία προσφέρει τον ρόλο που οφείλει να έχει ένας δημοσιογράφος, ώστε να... μπορεί να γράψει, εάν διαπιστώσει μέσω του ρεπορτάζ ότι ένας από τον… δικό σου χώρο, πράττει λάθος. Δεν θυσιάζεις το λειτούργημά σου στον βωμό ενός κοινού χώρου…

ΥΓ. 10: Φτάσαμε, επίσης, στο σημείο συνταξιούχος δημοσιογράφος να αυτοπυρποληθεί στο Ζάππειο, γιατί δεν είχε να φάει. Όπως ανέφερε η Ειρήνη Παραδεισανού στο προφίλ της στο Facebook, «ήταν δημοσιογράφος με ακέραιη συνείδηση και την ενδιέφερε η αλήθεια σε μια χώρα βουτηγμένη στο ψέμα». Οπότε ποιος να ασχοληθεί μαζί της.

ΥΓ. 11: Πόσο άλλο να ευτελιστούν σ’ αυτή τη χώρα θεσμοί σε όλα τα επίπεδα; Υπάρχει και παρακάτω ή έχουμε πιάσει… πάτο;