Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Θα μπορούσε να πει κάποιος, με όσα έχουν διαδραματιστεί στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τα όσα μεταδόθηκαν LIVE στις τηλεοράσεις μας, μαζί με τις πρόσφατες αντιδράσεις και τις… παρενέργειες αυτών, ότι η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση αυτής της κυβέρνησης, είναι ότι έκανε το κανάλι της Βουλής… κομμάτι του Netflix! Εμείς θα σας προτείνουμε να βάλετε και συνδρομή για να βγαίνει και μέρος των εξόδων! 

Μετατρέψατε τη Βουλή σε επιθεώρηση, ειδικά με όσα ακούστηκαν από μάρτυρες και από την πλευρά της πλειοψηφίας, λόγω και της πίεσης της αντιπολίτευσης, έτρεχε κόσμος να προλάβει τη live μετάδοση, όπως τότε που όλοι έβλεπαν «Λάμψη» και «Καλημέρα Ζωή». Την ώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών γυρνάει την πλάτη στους πολιτικούς, δεν θέλει να ακούει για αυτούς που ασκούν εξουσία, πολλοί έτρεχαν για να παρακολουθήσουν το κανάλι της Βουλής! Πού φτάσαμε; Μόνο που αυτός ο κόσμος έκανε λόγο για «Δελφινάριο»…

Και έτσι είπαν να περιορίσουν την εικόνα απ’ το κανάλι της Βουλής, ακόμα και να ρίξουν… μαύρο και ο κόσμος να ενημερώνεται από τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες (εάν το... καλοσκεφτεί κάποιος αυτό δεν κολακεύει τους τελευταίους), χωρίς να... μπαίνουν απευθείας στα σπίτια των πολιτών όσα ακούγονται στην Εξεταστική. Γιατί άραγε; Μήπως αποκαλύπτονται πολλά από τον τρόπο δράσης ορισμένων που ήξεραν καλά τι γινόταν στην πλάτη άλλων; Μήπως το επιτελικό κράτος, που υποτίθεται ότι συγκέντρωσε την εποπτεία και τον έλεγχο για λόγους αποτελεσματικότητας, λειτούργησε στην πράξη ως φίλτρο… σιωπής;

Τώρα τους έπιασε ο... πόνος για την εικόνα που εκπέμπει το Κοινοβούλιο, μέσω των όσων τραγελαφικών καταστάσεων έχουν προηγηθεί στην Εξεταστική; Ή μήπως τους πείραξε η τηλεθέαση ρεκόρ, με βάση τα όσα… ακούγονται και αποκαλύπτονται; Και ξέρετε ποιον φοβούνται περισσότερο; Τον τηλεθεατή της μεσαίας τάξης, αυτόν που τα τελευταία χρόνια έχει… σωπάσει, έχει απομακρυνθεί από τις εξελίξεις, απέχει από τα πολιτικά δρώμενα, βλέποντας την κατάντια της χώρας, ειδικά σε επίπεδο θεσμών, διαφάνειας, δικαιοσύνης και δημοκρατίας…

Ποιοι τελικά σκέφτηκαν να... φιμώσουν τη Βουλή, βάζοντας ακόμα και «μαύρο» στην τηλεοπτική κάλυψη της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Και μην ξεχνάτε ότι «φαγώθηκε» δημόσιο και κοινοτικό χρήμα και κάποιοι… τρέχουν για να διαχωρίσουν τις θέσεις τους από τους «Φραπέδες» και τους «Χασάπηδες»…

Θα σας μεταφέρουμε τι είχε συμβεί στις 9 Ιουλίου 2019, θυμηθείτε τι είχε συμβεί λίγο πριν. Διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της εποχής:

«Στον απόλυτο και κυρίαρχο έλεγχο του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, περνούν κομβικές αρμοδιότητες και υπηρεσίες σύμφωνα με το πρώτο ΦΕΚ της νέας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Στον Κυριάκο Μητσοτάκη, περνάει η εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, της ΕΡΤ, και του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων.

Επίσης η ειδική γραμματεία του Εθνικού Τυπογραφείου, η οποία υπαγόταν στον πρώην Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, περνά στις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού.

Τέλος, ο ευαίσθητος τομέας της ΕΥΠ, είναι άλλη μια αρμοδιότητα που περνά στο σύνολό της υπό τον έλεγχο του πρωθυπουργού».

«Ξυπνάει», όμως, μερίδα του κόσμου, διότι έχει πληροφόρηση και από αλλού. Δεν σας κρύβουμε ότι είναι ανησυχητικό ότι υπάρχει και μερίδα πολιτών που δεν τους πέφτει… καρφί, όταν έχουμε σοβαρές… παραβιάσεις, ειδικά από την εξουσία, σε θέματα διαφάνειας, δικαιοσύνης, αξιοκρατίας και θεωρούν, πλέον, ότι αυτό είναι κάτι φυσιολογικό στη χώρα μας.

Λένε πολλοί ότι η δυστοπία της χώρας πηγάζει από άρθρα του Συντάγματος και το έχουμε αναφέρει και εμείς από εδώ, ειδικά όταν μιλάμε για ευθύνες Υπουργών και βουλευτών, ενώ συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες σε αυτόν που κυβερνά. Με μπόνους εδρών στο 1ο κόμμα από ένα ποσοστό και πάνω, ακαταδίωκτο υπουργών, συγκέντρωση εξουσιών… Γι’ αυτό και η αναθεώρηση είναι, πλέον, σε πρώτο πλάνο, με τις συναινέσεις να είναι απαραίτητες περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Βλέπεις κάποιους να επιστρατεύουν την ειρωνεία ως επίθεση, την αλαζονεία ως όπλο, έχοντας μανδύα την απαξίωση. Όλα αυτά μαζί με εθισμό πολλών στην ατιμωρησία. Μιλάμε για «τέρας» που θα μας… καταπιεί χωρίς να το καταλάβουμε!

Μια χώρα που λειτουργεί στο παρασκήνιο, με συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, με τα λαμόγια και τους… κουμπάρους να είναι πρωταγωνιστές, κάποιοι να παρανομούν και να μιλάμε σαν να έχουν εξουσία. Πάνε στην Εξεταστική Επιτροπή και εμφανίζονται ως μάρτυρες μέσα στην πρόκληση, σαν να ξέρουν ότι δεν θα υπάρχουν συνέπειες γι’ αυτούς. Μιλάνε σαν να βρίσκονται στο καφενείο, η εικόνα είναι ντροπιαστική, αλλά συνάμα και ελκυστική για πολύ κόσμο στην τηλεόραση. Επιθεώρηση σε live μετάδοση.

Κάποιοι έχουν τέτοιο θράσος, που μοιάζει σε πολλούς σαν κάτι το φυσικό, βλέπετε έχει γαλουχηθεί κόσμος με αυτή τη νοοτροπία. Φαίνεται, όμως, ότι όλο και περισσότεροι αντιδρούν και θέλουν μια κοινωνία, η οποία σεβόμενη την ύπαρξή της και τους πολίτες θα τιμωρούσε αυτές τις συμπεριφορές, αλλά και την εξουσία για τις… πλάτες της! Και όχι αυτά να τα βλέπουμε μόνο σε καμιά παράσταση…

Τα χάλια μας και η ξεφτίλα μας πρέπει να μας ενεργοποιήσουν και όχι να συνεχίζουμε τις ζωές μας σα να μην συμβαίνει τίποτα, δεν μας ταιριάζει το να είμαστε ατάραχοι, όπως πολλοί θέλουν. Νιώθουν ότι, πλέον, όλο και λιγότεροι μένουν κάτι αποβλακωμένους θεατές μπροστά από την TV, όταν το θέαμα σε εξοργίζει… Το κανάλι της Βουλής και τα… μάτια σας! Προέχει η εικόνα από το ναό της Δημοκρατίας.

«Εσείς θα μπαίνατε σε ένα καράβι που ο καπετάνιος το έστειλε μια φορά στα βράχια; Διαβάζοντας το βιβλίο βλέπω ότι έσπευσε να βγει πρώτος από το πλοίο, πήρε όλες τις σωσίβιες λέμβους και τα σωσίβια και έριξε όλη την ευθύνη στο πλήρωμα», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τόσο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου «Ιθάκη», όσο και μετά την παρουσίασή του από τον Αλέξη Τσίπρα!

Η… επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο προσκήνιο έχει ταράξει τα… νερά του πολιτικού σκηνικού και για το θέμα αυτό σας είχε βάλει στην… Ιθάκη, ανακαλύπτοντας τον νέο «Οδυσσέα», αναλύοντας τις κινήσεις του, πριν αυτός τις κάνει, αλλά και τώρα που έκανε μέρος από τα «αποκαλυπτήρια» του!

«Αποτάσσεσαι την Αριστερά», κύριε Τσίπρα. «Αποτάσσομαι όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης»! «Απετάξω τῇ Αριστερά;» κύριε Τσίπρα; «Απεταξάμην» «Συνετάξω τῇ - νέα - κεντροαριστερά;». «Συνεταξάμην». Θα μπορούσε να είναι ο διάλογος του πρώην Πρωθυπουργού με τον… ιερέα, πριν από τη… βάπτιση και το νέο όνομα στο κόμμα ή φορέα που θα ακολουθήσει την «Ιθάκη», με την οποία θέλησε να… ανοίξει τον δρόμο, μέσω της κυκλοφορίας, με τα όσα έγραψε, αλλά και με όσα έγιναν στην παρουσίαση του βιβλίου.

Ας θυμηθούμε τι σας είχε γράψει ο «Πολίτης Αργολίδας» αρχές Σεπτεμβρίου:

«ΥΓ. 5: Στη κεντροαριστερά και γενικότερα στην πολιτική σκηνή όλοι είναι σε αναμονή του κόμματος Τσίπρα, μετά και την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη από το βήμα του συνεδρίου του Economist, τώρα που ο πρώην Πρωθυπουργός βρίσκει καθαρισμένο συγκεκριμένο χώρο από "βαρίδια" του παρελθόντος από τότε που άφησε τον ενεργό ρόλο. Είχαμε γράψει ότι για να μπορεί να ελπίζει σε πρωταγωνιστικό ρόλο ειδικά στον χώρο του κέντρου, θα πρέπει, όντως, να ξεφορτωθεί "βαρίδια" του παρελθόντος, ώστε να επικοινωνήσει καλύτερα για όσα τονίζει ότι πέτυχε ως Πρωθυπουργός – στον οικονομικό τομέα – μετά τις παλινωδίες του 2015 και την υπογραφή του τελευταίου μνημονίου! Σας είχαμε αναφέρει ακόμα ότι η νέα κίνηση λογικά δεν θα έχει… μέσα τους όρους "Αριστερά" και "Ριζοσπαστική Αριστερά"… Η πορεία του είναι από το… κέντρο προς τα αριστερά.

Και έρχεται να γράψει ο Νίκος Γιαννόπουλος στο προφίλ του στο Facebook, λίγες ώρες μετά την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα: "Σε ποιον ήθελε να απευθυνθεί χθες ο Αλέξης Τσίπρας; Προφανώς όχι στους πρώην συντρόφους του και στην Αριστερά εν γένει.

Ο πρώην Πρωθυπουργός ήταν απολύτως προσεκτικός. Ακόμα και η σοβαρή διαπίστωσή του για το μεταναστευτικό – τολμηρή για τα μέτρα της ελληνικής κοινωνίας – συνοδεύτηκε από την καθησυχαστική φράση “όχι βέβαια πολιτική ανοιχτών συνόρων”.

Ο φόβος μήπως ερεθιστούν τα όχι και τόσο παλιά αντανακλαστικά του αντισύριζα μετώπου εμφανής. Ο Αλέξης έχει διαβεί τον ιδεολογικό ρουβίκωνα. Μιλά, πορεύεται και πράττει ως ένας σοσιαλδημοκράτης πολιτικός και ως τέτοιος θα κρίνεται από εδώ και πέρα.

Αφήνει, βέβαια, τεράστιο κενό στα αριστερά και μία μεγάλη ευκαιρία στο χώρο να ανασυσταθεί/αναγεννηθεί έτσι ώστε να προσφέρει μία πραγματικά ριζοσπαστική εναλλακτική στην ελληνική κοινωνία"».

Και πάμε στα νέα επεισόδια…

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει ένα μεγάλο στοίχημα μπροστά του για να καταφέρει να κάνει ενιαίο «μέτωπο» κατά της κυβέρνησης. Αυτό είναι να δείξει ότι ακριβώς του καταλόγισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις πρόσφατες αντιδράσεις του, ότι είναι δηλαδή ικανός, καλός και νέος καπετάνιος, βάσει των συνθηκών που υπάρχουν τώρα, χωρίς μνημόνια πάνω απ’ το κεφάλι του, αν ακόμα η χώρα εκπληρώνει «γραμμάτια» των δανειστών μας.

Ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να κάνει σαφές σε όλους ότι η κυβέρνησή του, με όλα τα λάθη της, ήταν αυτή που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, αφήνοντας και χρήματα στο «μαξιλάρι», μέσω των οποίων η ΝΔ κατάφερε να σταθεί όρθια στην πανδημία. Τότε που είχε βρεθεί στην Ιθάκη για να μιλήσει για την έξοδο από τα μνημόνια. Διότι για τον ίδιο δεν έχει γίνει αυτό σαφές σε μεγάλη μερίδα του κόσμου, με τη ΝΔ να το... παίρνει πάνω τους, ούσα στην κυβέρνηση από το 2019. 

Ο πρώην Πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του έχουν δει ότι όποιος δεν έχει… σχέση με το κόμματα της μεταπολίτευσης, όποιος είναι άφθαρτος και νέος, όπως για παράδειγμα «ο κανένας» στις δημοσκοπήσεις, κερδίζει τον κόσμο. Αυτό έχει φανεί και στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές. Γι' αυτόν τον λόγο παραιτήθηκε, αρχικά, και από βουλευτής, για να δείξει ότι γυρίσει την... πλάτη του στο υπάρχον πολιτικό σκηνικό, άσχετα εάν η κυβέρνηση τον κατηγορεί ότι πήδηξε από το «καράβι». Την ίδια ώρα, μιλώντας για μια καταστροφική εικόνα, θέλησε να δείξει ότι είναι ο πιο έντιμος, έκανε, μάλιστα, κάλεσμα στους Δημοκρατικούς και στους Προοδευτικούς πολίτες, ξέροντας ότι θα υπάρξουν νέοι πολιτικοί συσχετισμοί.

Θέλει να φέρει τη νέα... αλλαγή, όπως το 1981 ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Η ελπίδα, η αλλαγή, η δικαιοσύνη είναι ο καθένας από μας, οι ίδιοι οι πολίτες, που αποφασίζουν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν ένα καλύτερο μέλλον», είχε γράψει, μεταξύ άλλων, στο Facebook για την εκλογή του Ζόραν Μαμντάν ως Δημάρχου στη Νέα Υόρκη. Δεν είναι τυχαίο ότι είπε ότι ένα σημείο του κύκλου, μπορεί να είναι το τέλος αλλά και η αρχή του, θέλοντας να θέσει την εκκίνηση μιας νέας μεταπολίτευσης, μιας και ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου δεν θέλει να ακούει για τα τωρινά κόμματα. Ξέρετε πού ποντάρει ο Αλέξης Τσίπρας; Να… ξυπνήσει το μεγάλο ποσοστό πολιτών μας που είναι απογοητευμένοι, πολλοί από αυτούς δεν κατέβηκαν να ψηφίσουν στις τελευταίες εθνικές εκλογές.

Αυτό τόνισε και ο Γιώργος Κατρούγκαλος (συνταγματολόγος και πρώην υπουργός, έχει επιλεγεί σε θέση ανεξάρτητου ειδικού εμπειρογνώμονα από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ), όταν εμφανίστηκε πρόσφατα στην εκπομπή «Πίσω από τις γραμμές» στο «ACTION 24». Και οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν στον χώρο του κέντρου και της Αριστεράς. Πολίτες που ψάχνουν ηγέτης για τους κερδίσει και να οδηγήσει τη χώρα, ίσως έτσι να κερδίσει και κεντρώους που είχαν στραφεί στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό ήθελε να πράξει και ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τότε είχε «βαρίδια», ενώ δεν μπορούσε να... απορροφήσει το ΠΑΣΟΚ. 

Με δεδομένοι πως η ΝΔ έχει «μπετόν» ένα ποσοστό 15-20%, βάσει και των χρόνων που κυβερνάει, τις βάσεις που έχει και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, όπως και σε πολλούς οργανισμούς, λόγω και των σχέσεων της. Είναι χαρακτηριστικό ότι όπως ειπώθηκε στη συγκεκριμένη εκπομπή, η ΝΔ στις τελευταίες εκλογές πήρε λιγότερους ψήφους από την εποχή που σημείωσε το ιστορικό χαμηλό επί Αντώνη Σαμαρά, αλλά το 2023 ψήφισε πολύ λιγότερος κόσμος. Καταλαβαίνετε τι εννοούμε.

Με όσα – απαξιωτικά έως και μηδενιστικά λόγια – είπε ο πρώην Πρωθυπουργός για την αντιπολίτευση και πρώην συνεργάτες του, θέλει να φέρει προς των ευθυνών κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι… επίτηδες διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία με όσα έγιναν με την αποχώρηση Τσίπρα, ώστε να φανεί ότι το ΠΑΣΟΚ έχει… ταβάνι και ως αξιωματική αντιπολίτευση!

Θα σας παραθέσω όσα είπε για το τι γράφει στην «Ιθάκη» του ο Αλέξης Τσίπρας, ο συνταγματολόγος, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Πρόεδρο του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου Ξενοφών Κοντιάδη.

«Η "Ιθάκη" είναι εκ πρώτης όψεως ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το παρελθόν», έγραψε ο κ. Κοντιάδης και συνεχίζει: «Δεν διστάζει να συγκρουστεί με πρόσωπα με τα οποία συνεργάστηκε στην κυβέρνησή του… Έτσι επιδιώκει να διαχωρίσει τη θέση του, αναδεικνύοντας τις μεγάλες τους διαφορές: Εκείνος ένας αριστερός οραματιστής, αλλά ταυτόχρονα εχέφρων, ρεαλιστής, προσγειωμένος στην πραγματικότητα, ενώ εκείνοι επιπόλαιοι ή ανερμάτιστοι… Το βιβλίο αποτελεί μία προβολή στο μέλλον: Επιδιώκει να σκιαγραφήσει έναν πολιτικό έμπειρο, με αρχές, ικανό να οδηγήσει τη χώρα προς την Ιθάκη των προοδευτικών πολιτικών χωρίς να υποκύπτει στις Σειρήνες των εύκολων λύσεων και αντιστεκόμενο στους Κύκλωπες εξωθεσμικών συμφερόντων».

Έτσι, δεν ήταν τυχαίο και η επιλογή να βρεθούν στον εξώστη του Παλλάς οι πολιτικοί και πρώην σύντροφοι του και στην πλατεία οι πολίτες, κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη».

Αξίζει να διαβάσετε μέρος των όσων έγραψε ο Yannis Almpanis στο προφίλ του στο Facebook:

«3. Αν κάτι αλλάζει σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι πλέον ο Τσίπρας τοποθετείται χωρίς αμφισημίες στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Οι βασικές αναφορές του φαίνεται να είναι ο Σάντσεθ και η αριστερά του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, Μπέρνι Σάντερς κτλ.. Από τη μια μεριά δίνει έμφαση στην ανάγκη αναδιανομής του κοινωνικού εισοδήματος και από την άλλη ξεκαθαρίζει ότι είναι προτεραιότητά του η "εμπιστοσύνη των αγορών" – το δεύτερο εκφράστηκε κατεξοχήν με την παρέμβαση του Γιώργου Χουλιαράκη στη χτεσινή εκδήλωση.

Ο Τσίπρας αφήνει μεγάλο κενό στα αριστερά του, αλλά ποντάρει στο ότι ο χώρος της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα παραμείνει στη σημερινή κατάστασή του, οπότε την ώρα της κάλπης θα μπορέσει να τον μαζέψει στο μεγαλύτερο μέρος του, στη βάση της αντίθεσης στον Μητσοτάκη. Βεβαίως, το κενό που ανοίγεται αποτελεί ευκαιρία για τη ριζοσπαστική Αριστερά, αν αυτή μπορέσει να παρουσιάσει μια φρέσκια, σοβαρή και μαχητική πρόταση.

4. Φαίνεται ότι ο στόχος του Τσίπρας σε αυτή τη φάση είναι η επανασυγκρότηση του χώρου που είχε τα τελευταία χρόνια αναφορά στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας δηλαδή δεν απευθύνεται γενικώς στην κοινωνία ούτε κάνει ιδιαίτερη προσπάθεια να μεταπείσει όσους τον έχουν απορρίψει τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά -αν και στέλνει το μήνυμα ότι έχει παρέλθει οριστικά η εποχή των «ακροτήτων». Απευθύνεται με πολύ συνειδητό και συγκεκριμένο τρόπο στο 20% το οποίο τον παρακολουθεί, όπως δείχνουν οι έρευνες.

Η "Ιθάκη", η οποία πρέπει να διαβαστεί ολόκληρη ως ενιαία αφήγηση, αποτελεί έναν διάλογο μεταξύ του Τσίπρα και των ανθρώπων που είναι θετικά διακείμενοι απέναντι του, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν κλονιστεί. Στην κριτική και τις ερωτήσεις αυτών των ανθρώπων επιχειρεί να απαντήσει. Γι’ αυτό, ενώ επιμένει στις στρατηγικές επιλογές του, κάνει παραδοχές για λάθη και αστοχίες. Όταν συγκροτήσει το χώρο του και κατακτήσει δεσπόζουσα θέση στην Κεντροαριστερά, θα περάσει στη δεύτερη φάση του εγχειρήματός του.

5. Η χτεσινή εκδήλωση αποτέλεσε μια τελετουργία εμπέδωσης των ιεραρχιών του νέου πολιτικού φορέα. Ο ταπεινωτικός τρόπος με τον οποίο απευθύνθηκε ο Τσίπρας στα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς τα οποία μάλιστα ήταν παρόντα στο Παλλάς, έδειξε δύο βασικές προθέσεις του για τον νέο φορέα: Πρώτον, δεν υπάρχει συζήτηση για οποιουδήποτε τύπου "ομοσπονδίας" ή συμμετοχής συλλογικοτήτων στον νέο φορέα. Δεύτερον, στον νέο φορέα τα παλιά ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να συμμετάσχουν (όχι όλοι βέβαια), αλλά δεν θα έχουν πρώτους ρόλους. Χτες έκανε λόγο για «πρωτοβουλίες που θα είναι ανοιχτές στην επιθυμία όλων να είναι συνεπιβάτες στο ταξίδι, μα αδιάβατες στην επιθυμία κάποιων να ταξιδεύουν πάντα στην πρώτη θέση».

6. Σίγουρα ο Τσίπρας έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα πολύ μεγάλο πολιτικό γεγονός που τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα του προοδευτικού χώρου. Ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει ορθολογική εκτίμηση για την από εδώ και πέρα πορεία του. Πέρα από το ότι υπάρχουν πολλοί απρόβλεπτοι παράγοντες όπως το αν θα κατέβει η Καρυστιανού, ο Τσίπρας πρέπει να ξεπεράσει πολύ μεγάλα εμπόδια, όπως το ότι αυτή τη στιγμή δεν έχει διαύλους επικοινωνίας με τη νεολαία, κάτι που φάνηκε στη σύνθεση του ακροατηρίου στο Παλλάς».

Βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που αναφέρουν ότι αν δεχτούμε ότι αυτά που τους αποδίδει ο Αλέξης Τσίπρας στους πρώην Υπουργούς και συντρόφους του είναι ορθά, τότε τι κρίση να εξάγει κανείς για τον ίδιο που τους επέλεξε; Αυτό δεν του πρόσαψε άμεσα η κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου. Είπαμε, όμως, η τελεία σ’ έναν κύκλο είναι είτε το τέλος, είτε η αρχή του. Ανάλογα ποιος χαράζει αυτόν τον κύκλο. Πόσω μάλλον όταν ο ίδιος βλέπει ότι μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στο να φανεί πόσο θα είναι η διάμετρος του νέου κύκλου, στην πίτα του εκλογικού σώματος…

Τύπος και υπογραμμός

Σας θέλουν χωρισμένους, και προσπαθούν πάντα και παντού να σας βάζουν «χρώματα»… Και ομιλούμε για αυτούς που ασκούν εξουσία σε όλες τις μορφές, βάσει των όσων βιώνουμε στη χώρα και τα τελευταία χρόνια. Αυτό το «χρώμα»… παρουσιάζει τόσο η κεντρική εξουσία, όσο και η τοπική αυτοδιοίκηση.

Σας έχουμε αναφέρει ξανά από αυτό το site τη συγκεκριμένη τακτική, ειδικά όταν η εξουσία νιώθει πιεσμένη, όταν βλέπει ότι δεν «παίζει» μόνη της... μπάλα. Υπάρχει λόγος γι’ αυτό, ειδικά εάν αυτός που ασκεί εξουσία, έχει και δεξιές πεποιθήσεις. Ξέρετε ποιο είναι το σκεπτικό τους. «Θα διχάσουμε, θα βάλουμε κάποιους, ας είναι και πολλοί αυτοί, απέναντί μας, αλλά έτσι θα έχουμε μαζί, ακόμα πιο πορωμένους, τους… δικούς μας», αναφέρει το σχέδιό τους και είστε πολλοί εσείς που… πέφτετε, τελικά, στην παγίδα τους.

Τα παραδείγματα πολλά στην πορεία της ιστορίας αυτού του τόπου, δείτε το με ενέργειες που έχουν γίνει πράξη, ακόμα και με τροπολογία σε Κοινοβούλιο, αλλά και με τον τρόπο που λειτουργούν οι «άρχοντες» στα… χωριά μας.

Ένας συμπολίτης μας, που ζητάει δικαιοσύνη και ψάχνει να μάθε το πώς χάθηκε το παιδί του, κατάφερε και τους… έκανε «άνω-κάτω», τη στιγμή που το «οξυγόνο» για κάτι… νέο έχει περιοριστεί πολύ, βρέθηκε, τελικά, ένα «αφήγημα» για τον… «Άγνωστο Στρατιώτη», που επί της βάσεως του δεν έχει καμία ουσία. Ξέρουν καλύτερα αυτοί που «βλέπουν» μόνο τους εαυτούς τους σαν… νοικοκυραίους. Φαίνεται, όμως, ότι… λογαριάζουν, πλέον, χωρίς τους πραγματικούς «νοικοκυραίους», που δεν θέλουν το… «αποφασίζουμε και διατάζουμε», πίσω από τον «μανδύα» της πλειοψηφίας, με παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Και… ανακαλύπτουν «διλήμματα» της… κακιάς ώρας, λες και ο σεβασμός, θέλει νομοθετική ρύθμιση για να απονεμηθεί, λες και δεν υπήρχαν νόμοι για «ομπρέλα» προστασίας σε όποιον ξεφύγει. Βρίσκουν και τα… κάνουν, διότι έχουν μεριμνήσει να έχουν τον δικό τους «στρατό», τους… δικούς τους ανθρώπους, ξέρετε, αυτούς που τους… φτιάχνουν, αυτούς που τους… βολεύουν, και οι τελευταίοι είναι έτοιμοι να «πολεμήσουν» για τους «άρχοντές» τους, να τους υπερασπιστούν μέχρι την τελευταία… ρανίδα του «αίματός» τους, ακόμα και εάν η εξουσία του λέει ότι ο «γάιδαρος»… πετάει!

Γι’ αυτό έχουν στο μυαλό τους και σε θέση προτεραιότητας να… φτιάχνουν πρώτα τους «δικούς» τους και μετά «φωνάζουν» όταν τους λένε ότι πρωτίστως βλέπουν την εξουσία και τις καρέκλες ως «λάφυρα». Μια εικόνα που πολλές φορές αποτελεί «ζωγραφιά» και στην τοπική αυτοδιοίκηση, εκεί όπου οι «εχθροί» μπορεί να είναι και «μονάδες», αλλά παίρνει η… μπάλα ολόκληρους οργανισμούς!

Εκεί που κάποιοι… πάνε όπου θεωρούν ότι υπάρχουν «ανταλλάγματα», «ξεχνώντας» με ποια «πινέλα» διαμορφώθηκε η εικόνα στο… καμβά διαμόρφωσης συγκεκριμένων ισορροπιών. Για «ψαχτείτε»… λίγο κάποιοι και θα καταλάβετε πολλά, αρκεί να έχετε στο μυαλό σας πόσο μεγάλη είναι η δύναμη των πολιτών, ειδικά όταν αυτοί είναι ενωμένοι!

Και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι, πλέον, ορατό να αποτελέσει «ταφόπλακα» στην πορεία που έχει διαγράψει, η τροπολογία για τον «Άγνωστο Στρατιώτη», με βάση όσων έχουν προηγηθεί και όσων έχουν διαδραματιστεί από την ημέρα που έγινε γνωστή αυτή η πρωτοβουλία. Ο Πρωθυπουργός έβαλε πάνω απ’ όλα τη… σωτηρία ψήφων από τη δεξιά «δεξαμενή», αλλά και την επιβίωσή του από τα εσωκομματικά βέλη, ειδικά στο… μέτωπο που υπάρχει με τον Νίκο Δένδια, αλλά προκάλεσε… ρωγμή με κεντρώους ψηφοφόρους που τον όχι απλά ανήκουν στους «νοικοκυραίους», αλλά τον στήριξαν και στις κάλπες.

Σαν ήχους που τους αναγκάζουν να κλείσουν τα αυτιά τους ακούγονται σ’ αυτούς τους πολίτες τα λόγια που είχε πει ο Άδωνις Γεωργιάδης, όταν η Βουλή αποφάσισε να μη διεξαχθεί Προανακριτική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. «Εμείς έχουμε την πλειοψηφία και εμείς αποφασίσουμε ποιοι είναι ένοχοι και ποιοι όχι», είχε πει ο Υπουργός Υγείας, σχετικά με τις ποινικές ευθύνες.

Το ίδιο αποκρουστικό γι’ αυτούς τους πολίτες, ήταν σε εικόνα, με το δάχτυλο ψηλά, αλλά και σε ήχους με όσα άκουγαν, ήταν το σκηνικό με τον Πρωθυπουργό από βήματος της Βουλής να υποστηρίζει αυτή την πρωτοβουλία και να λέει ότι στον συγκεκριμένο χώρο που φτάνει έως τη Λεωφόρο Αμαλίας, απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις και οι συναθροίσεις.

Ζητάτε να εφαρμοστεί κάτι που και εσείς δεν το έχετε… τηρήσει στο παρελθόν. Διότι και εσείς έχετε διαδηλώσει στον συγκεκριμένο χώρο. Εσείς δεν ήσασταν τότε «Τύπος και Υπογραμμός»; Όπως και εμείς έχουμε πράξει το ίδιο, με σεβασμό στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και σε όσα πρεσβεύει, ειδικά το σημείο από τους Εύζωνες και πίσω, τιμώντας και τη μνήμη όσων έχουν πέσει για την πατρίδα. Ο λαός μας λέει ότι «ο σεβασμός κερδίζεται και δεν επιβάλλεται» και όσοι είχαν βρεθεί στο παρελθόν στον συγκεκριμένο χώρο όπου και εάν ανήκουν, πάντα είχαν στο μυαλό τους την ιερότητα και τη σημασία αυτού του χώρου, λίγες ήταν οι εξαιρέσεις.

Είναι ρύθμιση «εθνικής ευθύνης και δημοκρατικής ευαισθησίας» κατά τον Πρωθυπουργό. Λες και θα βάλουμε… μέτρο για να μετράμε τον πατριωτισμό, έννοια που θα κάποιος εξαντλείται, απλά, στην κατάθεση στεφάνων. Η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου, πάνε πιο… πίσω. Ας είναι καλά ο χώρος μας και το κόμμα μας.

Ο «Άγνωστος Στρατιώτης» θέλει να τον τιμούν επειδή τον σέβονται, όχι γιατί φοβούνται ότι θα τιμωρηθούν… Και εάν πιάσουμε τι έχει κάνει η πατρίδα, αλλά και αυτοί που καταθέτουν με περηφάνια στεφάνια, για πεσόντες, μέσα στην ιστορία, θα… γράψουμε βιβλίο, για στρατιώτες που η θυσία τους έγινε με υπαιτιότητα της εξουσίας. Ας μην την πιάσουμε αυτή την ιστορία.

Είπαμε, όμως, είδατε και βλέπετε ένα ρεύμα ικανό να σας παρασύρει, εντός και εκτός του κόμματός σας, και ανοίξατε τους… ασκούς του «διχασμού» για ακόμα μία φορά, εσείς που λέτε ότι σέβεστε τους θεσμούς, εσείς που λέτε ότι σέβεστε τη δικαιοσύνη, αλλά δίνατε, με τον τρόπο σας, τον… τόνο και τον… ρυθμό στους δικαστές στο «καυτό» θέμα του εγκλήματος των Τεμπών, σχετικά με τις εκταφές και τις τοξολογικές εξετάσεις. Λες και εάν η δίκη ξεκινήσει, τελικά, την ημερομηνία που έχει ανακοινωθεί, θα εμπεριέχει τους πραγματικούς κατηγορούμενους.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Νίκος Δένδιας στις πρώτες αντιδράσεις του υπογράμμισε… «Δεν θα αντιμετωπίσουμε τον "Άγνωστο Στρατιώτη" σαν αντικείμενο άσκησης πολιτικής και διχασμού της κοινωνίας». Μια πρόταση, που εμπεριέχει τόσους πολλούς συμβολισμούς, τους οποίους μάλλον κατάλαβε και ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος… έτρεξε για να… συνετίσει τον Υπουργό Άμυνας. Ο Νίκος Δένδιας είναι, φυσικά, πολιτικός που έχει το ειδικό βάρος να αντιμετωπίσει… αλώβητος «λακκούβες» και δεν ξέρουμε εάν, τελικά, στο τέλος ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρεθεί αυτός μέσα σε… βρώμικα νερά στον δρόμο που ακολουθεί και στο συγκεκριμένο θέμα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλέξης Παπαχελάς χαρακτήριζε, σε άρθρό του στην «Καθημερινή» την τροπολογία ως μια «εξαιρετική ιδέα που μπορεί εύκολα να γίνει μπούμερανγκ»! Ο διευθυντής της εφημερίδας κατέληγε προειδοποιητικά, σημειώνοντας πως «αν τα πράγματα πάνε στραβά, από αυτό το ναρκοπέδιο δεν θα βγει αλώβητη η κυβέρνηση στο σύνολό της». Και μας ήρθε αυτό το άρθρο στα χέρια μας, ενώ είχαμε βάλει στις σκέψεις μας σε μια σειρά, ενισχύοντας τους προβληματισμούς μας για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η εξουσία κάθε μορφής.

Και δεν ξέρουμε, εάν όντως, η συγκεκριμένη τροπολογία ήταν ιδέα, όπως γράφτηκε, του Υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου, ίσως ο τελευταίος να τη… σκέφτηκε χαζεύοντας το… ηλιοβασίλεμα. Ένας… κεντρώος να πάρει στο «λαιμό» του τον Πρωθυπουργό του;

Κύριοι, τα αυτονόητα δεν θέλουν νόμους για να προστατευτούν. Πόσω μάλλον για ένα θέμα που υπήρχε νομοθετικό πλαίσιο, μέσω του οποίου καθοριζόντουσαν όλες οι αρμοδιότητες. Τελικά, το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ορίζεται από το μπλε πλαίσιο και φτάνει έως τη Λεωφόρο Αμαλίας ή ξεκινάει λίγο πιο πίσω, εκεί όπου είναι η διακεκομμένη γραμμή. Μήπως καθορίζεται από το κόκκινο πλαίσιο; Ο ηλικιωμένος, τον οποίο απωθούσαν δυνάμεις των ΜΑΤ, ήταν, πάντως, στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Αμαλίας και οι αστυνομικές δυνάμεις τον…. έστελναν στον δρόμο.

Και έρχεται ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, σαν… ειρηνοποιός να μας πει ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να μη σβήσει τα 57 ονόματα των νεκρών από την τραγωδία και το έγκλημα στα Τέμπη, για να μην οξύνει τα πνεύματα. Τελικά, για τόσο ανόητους μας περνάνε; Λες και η… φθορά δεν θα έρθει με το πέρας του χρόνου, εφόσον αποφασίσουν κάποιοι οι άνδρες των ΜΑΤ να κάθονται εκεί, στο πεζοδρόμιο, σαν ακούνητα στρατιωτάκια! Πόση ανοησία; Στο τέλος, μόνοι σας θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε…

«Είναι νοητή η απόλυτη απαγόρευση της ελεύθερης έκφρασης στον συγκεκριμένο δημόσιο χώρο, η οποία κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα (άρθ. 14) και σε διεθνείς συμβάσεις υπερνομοθετικής ισχύος; Αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση, που εισήγαγε την τροπολογία, ότι πέρα από το δικαίωμα της συνάθροισης περιορίζει ένα ακόμη πιο ισχυρά προστατευόμενο δικαίωμα, αυτό της ελευθερίας της έκφρασης;», είναι τα ερωτήματα που θέλει ο Ξενοφών Κοντιάδης στο προφίλ του στο Facebook.

«Βρισκόμαστε μπροστά σε μία επιχείρηση συστηματικής περιστολής θεμελιωδών δικαιωμάτων με πρωτοφανείς μεθόδους, τρομοκρατώντας όποιον εκφράζει αντίλογο σε κυβερνητικές αποφάσεις και επιδιώκοντας να συσπειρώθει ένα συντηρητικό ακροατήριο. Πολύ φοβάμαι ότι η υποχώρηση του κράτους δικαίου και των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων θα συνεχιστεί ακόμη πιο βίαιη και απροκάλυπτη από ό,τι μέχρι σήμερα. Είναι ευθύνη του νομικού κόσμου και όλων των πολιτών να μην ανεχθούν τη συστηματική παραβίαση των θεμελιωδών μας δικαιωμάτων», γράφει ακόμα, ο συνταγματολόγος, καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου. Δικηγόρος και συγγραφέας.

Αφού το μνημείο δεν ενώνει, αλλά προκαλεί… φόβο, γιατί δεν βάζετε και μια περίφραξη;

ΥΓ. 1: «Όταν ο άρχων φοβάται τον λαό, είναι σημείο πως η πόλη (το κράτος) δεν κυβερνάται με δικαιοσύνη…». Επίκαιρη η φράση του Πλάτωνα από την «Πολιτεία».

ΥΓ. 2: «Κάθε κυβέρνηση είναι αδίστακτη, γιατί τίποτα δεν είναι τόσο αδίστακτο όσο η ατιμωρησία» και «Ελευθερία σημαίνει υπευθυνότητα. Γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι τη φοβούνται», έχει γράψει ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω (Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας).

ΥΓ. 3: Αυτό είναι το… σύστημα της εξουσίας! Υπηρετεί πρώτα τους δικούς του, για να μπορεί να τους έχει μαζί του ανά πάσα στιγμή.

ΥΓ. 4: Διαβάσαμε πρόσφατα από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστα Τσιάρα: «Δίνουμε ως κυβέρνηση, μια μάχη διαρκή και θα συνεχίσουμε να τη δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις, για τον εκσυγχρονισμό του πρωτογενή τομέα και την αποκατάσταση της διαφάνειας στο σύστημα πληρωμών». Βάσει και των τελευταίων αποκαλύψεων, τι έκανε η κυβέρνηση από το 2019;

ΥΓ. 5: Πώς το καταφέρατε; Να υπάρχει όλο και περισσότερος κόσμος που αναφέρει με ένταση τη φράση «Μέχρι τέλους»…

ΥΓ. 6: Οι κυβερνήσεις και το πώς ασκούν κάποιοι εξουσία, κρίνονται πολλές φορές όχι με βάση τους όποιους πολιτικούς τους αντιπάλους, αλλά με βάση την αποτελεσματικότητα των έργων τους και την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας.

Φτάσατε στο σημείο κάποιοι να μιλάτε για «οπτική ρύπανση», σε μια ειδική συνθήκη για τη χώρα, χρησιμοποιήσατε και τη λέξη «τσαντίρια», για γονείς που πενθούν και πονούν. Ομιλούμε για εκπροσώπους του συναφιού μας. Ταξικό μίσος και μικροαστική απέχθεια. Η… νοικοκυροσύνη σας σας «έφαγε»…

ΥΓ. 7: Μεγάλη μπίζνα, τελικά, ο ΟΠΕΚΕΠΕ παιδιά, πολύ μεγάλη μπίζνα... Από παντού «ξεφυτρώνουν»… κυκλώματα σε όλη τη χώρα, θα λέγαμε καλύτερες «παρέες», που έβαζαν το… δάχτυλό τους στο «μέλι». Οι παρέες γράφουν ιστορία!!!

Την ίδια ώρα ακούμε καταγγελίες – σοκ και είναι σαν μια ακόμα ημέρα σ’ αυτή τη… χώρα. Κάναμε… καθημερινότητα τη λαμογιά και την απατεωνιά. Ακούς για εκφοβισμούς, στοχοποιήσεις και ρουσφέτια στον ΟΠΕΚΕΠΕ, κατά τη διάρκεια της Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή από την Παρασκευή Τυχεροπούλου και όλα… καλά!

Η πρώην προϊσταμένη Διεύθυνσης Άμεσων Ενισχύσεων και Αγοράς του Οργανισμού έκανε λόγο για ένα ισχυρό «σύστημα» ή «κύκλωμα» που λειτουργούσε με πολιτικές πλάτες και δεν… κουνιέται φύλλο!

ΥΓ. 8: Παρατηρείται, πάντως, το φαινόμενο στα… μέρη μας, άνθρωποι της υπαίθρου και της κτηνοτροφίας, να αλλάζουν… κουβέντα, όταν τους μιλάς για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Υπενθυμίζεται ότι πριν από μερικές ημέρες έγινε γνωστό ότι βρέθηκαν σε 48ωρη αναστολή λειτουργίας και δυο κέντρα στην Πελοπόννησο, στο Άργος και στη Σπάρτη. Εκεί όπου δραστηριοποιούνται ενεργά ΚΥΔ για τους παραγωγούς της περιοχής…

ΥΓ. 9: Σε συνέχεια των παραπάνω, σας υπενθυμίζουμε ότι ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, δήλωσε πριν από μερικές ημέρες σε τηλεοπτική εκπομπή στον «ANT1» ότι δεν πρέπει να κάνουμε «θόρυβο» με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ, είπε πως δεν είναι κανένα μεγάλο ζήτημα. «Έλα τώρα, 10, 20, 30, 40 εκατομμύρια το πολύ… Δεν είναι και πολλά», είπε όταν του ανέφεραν ότι κάποιοι φέρεται να έχουν καταχραστεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Διανοείστε τι ανέφερε δημόσια ένα μέλος της κυβέρνησης, θέλοντας να υποτιμήσει σκάνδαλο που αφορά εκατομμύρια; Μιλάμε για… αποθέωση της διαφθοράς. Και εμείς πώς το ανεχόμαστε αυτό; Τι κάνουμε; Το φιλτράρουμε σαν να πρόκειται για… συνήθεια; Μήπως αυτό θέλει και η εξουσία; Πού είναι η αξιοπρέπειά μας;

Τελικά, το πρόστιμο για το σκάνδαλο ποιοι θα το πληρώσουν; Τόσα χρήματα χαμένα και τόσα διαφυγόντα έσοδα. Υπολογίστε και τα χρήματα που χάνονται, σε σχέση με τα κέρδη που είχαμε, αν αξιοποιούσε σωστά τις επιδοτήσεις. Ας ρωτήσουμε και τους Ολλανδούς που στηρίζουν πολλά στην οικονομία σ’ αυτόν τον τομέα.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να ακούμε ότι στελέχη κομμάτων πήγαιναν όποτε ήθελαν στις υπηρεσίες τους, αμείβονταν πλουσιοπάροχα, έκαναν και εταιρείες με συγγενείς τους. Όλοι αυτοί συμπεριλαμβάνονται στους «άριστους»;

Ποιος μας έφερε σ' αυτό το αποτέλεσμα; Θα μας εξηγήσει κάποιος;

ΥΓ. 10: Από… εδώ είχαμε, πάντως, μάθει πρώτοι για τις καθυστερήσεις πληρωμών απ’ τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για τις αποζημιώσεις για ζημιές, βάσει καταγραφών του ΕΛΓΑ, λόγω του σκανδάλου. Και… πληρώνουν τη «νύφη» οι τίμιοι!

ΥΓ. 11: Κάποιοι έχουν πολύ… θράσος, νομίζουν ότι μας περνάνε για χαζούς. Γράφει η δημοσιογράφος Γεωργία Λαγού, για σχετικό της θέμα στο δελτίο ειδήσεων του «ANT1»:

«?Προκλητική, ανεξήγητη και πέρα για πέρα απίστευτη!

?Δύο μήνες μετά την καταδίκη του Ν.Χ. για απάτη στο σκάνδαλο του #ΟΠΕΚΕΠΕ, το Υπουργείο Περιβάλλοντος του αναθέτει δημόσια σύμβαση 33.500 ευρώ, για μελέτη δασικών χαρτών.

?Του ίδιου ανθρώπου που το Μονομελές Εφετείο Αθηνών και η εντεταλμένη Ευρωπαία Εισαγγελέας καταδίκασε στις 29 Ιουλίου, στη πρώτη Δίκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

⚠️Πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Περιβάλλοντος να δίνει νέα δουλειά σε καταδικασμένο για απάτη εις βάρος του Δημοσίου;

⚠️Και ποιος υπέγραψε χωρίς να αναρωτηθεί ούτε στιγμή για το ηθικό και πολιτικό βάρος αυτής της απόφασης;

ΥΓ. 12: Ακούς δημοσιογράφους και πολλές φορές… τραβάς τα μαλλιά σου από τοποθετήσεις τους, διαπιστώνοντας το πόσο ανενημέρωτοι είναι. Και μιλάμε για θέματα που αφορούν ειδήσεις των τελευταίων ωρών. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, οφείλουν κάποιοι να καταλάβουν ότι υπάρχει κόσμος που περιμένουν ενημέρωση, κάποιοι μας διαβάζουν και μας ακούν σαν να είμαστε καθηγητές…

ΥΓ. 13: Θα σας επαναλάβουμε ότι όσοι κοινοποιείτε ανακοινώσεις, να προσέχετε μία και δυο φορές πριν κάνετε γνωστά όσα έχετε γράψει. Υπάρχουν λάθη που βγάζουν… μάτια. Καλύτερα είναι να πάρετε κάποιον ειδικό, βάλτε και το… χέρι στην τσέπη.

ΥΓ. 14: Έρχονται φεστιβάλ και γιορτές στα μέρη μας, θα έρθουν ξανά πολιτικοί, ενώ τα προβλήματα είναι πολλά. Για να δούμε, και αυτή τη φορά απλά θα… χορέψετε και θα φάτε μαζί τους, ή θα τους ρωτήσετε και για «καυτά» θέματα;

ΥΓ. 15: Θα σας παραθέσουμε απόσπασμα από τοποθέτηση του δημοσιογράφου Μάριου Αραβαντινού στο προφίλ του στο Facebook, για να γνωρίζουν… κάποιοι με τους έχουν να κάνουν. Αναφέρεται σε συγκεκριμένα πράγματα που τα έχουμε θίξει κατ’ επανάληψη από εδώ, μη σταθείτε σε… χρώματα και πρόσωπα.

Γράφει, μεταξύ άλλων: «Πολλοί δημοσιογράφοι, λόγω της δημόσιας κριτικής ή της καταγγελτικής στάσης τους απέναντι στην κυβέρνηση, έχουν αυθαίρετα καταταγεί στη συνείδηση πολλών ως κομματικά στρατευμένοι. Ως αποτέλεσμα, διάφοροι "γαλάζιοι" κομματικοί οπαδοί τους αποδίδουν σκοτεινά κίνητρα και φαντασιακές σχέσεις με την αντιπολίτευση, ενώ στον αντίποδα, οπαδοί άλλων παρατάξεων αποδίδουν την κριτική προς το κόμμα που υποστηρίζουν ή προς στελέχη του, σε αλλαγή στάσης, συχνά έναντι κάποιου ανταλλάγματος.

Μη γελιόμαστε. Για αρκετούς εξ’ αυτών, η ελευθερία του λόγου και του Τύπου την οποία κατά καιρούς επικαλούνται, αποτελούν δικαίωμα μόνο αν η άποψη που εκφράζεται στρέφεται αποκλειστικά κατά του πολιτικού αντιπάλου τους. Η ιδέα ότι μπορεί κανείς να ελέγχει την κυβέρνηση και ταυτόχρονα να κρίνει τη στάση και τις θέσεις της αντιπολίτευσης απλώς ως δημοσιογράφος χωρίς εξαρτήσεις και όχι επειδή υπηρετεί συμφέροντα, ούτε που τους περνά απ’ το μυαλό.

Προσωπικά για παράδειγμα τυχαίνει να χαρακτηρίζομαι ταυτόχρονα ως ντουντούκα του Αλέξη Τσίπρα επειδή επικρίνω συστηματικά την πολιτική Μητσοτάκη και περίπου ως μίσθαρνο του Μαξίμου επειδή εξέφρασα αρνητική άποψη για τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού στην Εφημερίδα των Συντακτών ή παλαιότερα, για τη στάση μέρους της αντιπολίτευσης στο ζήτημα των Τεμπών.

Στην πραγματικότητα, το μοναδικό πράγμα στη ζωή μου που αντιμετωπίζω αμιγώς συναισθηματικά, έχοντας συμβιβαστεί με το γεγονός πως πρόκειται για λάθος που δύσκολα θα διορθώσω και με την ιδέα πως αδυνατώ να κρίνω με νηφαλιότητα, είναι ο Ολυμπιακός. Άπαντες πλην αυτού, εμού συμπεριλαμβανομένου ασφαλώς, κρίνονται και θα κρίνονται.

Σε μεσσίες παντός είδους ομνύουν μόνο οι φονταμενταλιστές. Οι δημοκρατικοί και πολιτικά ενεργοί πολίτες διαλέγονται με επιχειρήματα και αναγνωρίζουν το δικαίωμα στη διαφωνία, χωρίς να την αποδίδουν σε ιδιοτέλεια του συνομιλητή τους. Ή τουλάχιστον αυτό θα ήταν λογικό να συμβαίνει».

Υπάρχουν στην εποχή μας άνθρωποι που ενοχλούνται από όλους όσοι μιλούν και γράφουν ενάντια στην άποψη τους, ενάντια στην πολιτική τους, ενάντια σε (ή μη) ενέργειές! Ανήκουν σε όλους τους χώρους, κάποιοι… πληρώνονται γι’ αυτό, βάζοντας πάνω τους έναν «μανδύα». Υπάρχουν και κάποιοι που πάντα βλέπουν «εχθρούς», όπως για παράδειγμα σε ιδεολογικά θέματα…

ΥΓ. 16 : Πριν από μία εβδομάδα, τοπικός άρχοντας έκανε γνωστό ότι συνάντησε πρέσβη Βασιλείου σε λιμάνι, μετά από ιδιωτική επίσκεψη της τελευταίας στα μέρη του, με τζιπ του διπλωματικού σώματος. Θα σας αναφέρουμε ότι ο τοπικός άρχοντας δέχτηκε την πρέσβη σε γνωστό εστιατόριο, που ξεχωρίζει για την ποιότητά του. Δεν ήταν μόνοι τους, ο τοπικός άρχοντας και η πρέσβειρα, κάποια στιγμή είχε τέσσερα άτομα το τραπέζι τους. 

Έμειναν για ώρα σε συγκεκριμένο εξωτερικό χώρο, το εστιατόριο σου... έδινε την εντύπωση ότι άνοιξε μόνο γι’ αυτούς. Κάποια στιγμή μιλούσαν με πολύ μεγάλη προσοχή για συγκεκριμένα θέματα. Η βασιλική οικογένεια της χώρας της… φιλοξενούμενης είχε και έχει, άλλωστε, σχέσεις με τη συγκεκριμένη περιοχή και γενικότερα με τη χώρα μας. Ο τοπικός άρχοντας έχει τελευταία  επαφές και σε γνωστό ξενοδοχείο του τόπου του. Ο τουρισμός αποτελεί, άλλωστε, βασική πηγή εργασίας και εσόδων για την περιοχή του…

Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από βουλευτής και με δήλωσή του σκιαγράφησε την επόμενη μέρα, στέλνοντας συγκεκριμένα μηνύματα… Στεκόμαστε στο μέλλον και στα μηνύματα, καθώς ο «Πολίτης Αργολίδας» σας είχε κάνει σχετική αναφορά, όταν, σας μιλούσε για τις εξελίξεις που περιμένουν όλοι στην Αργολίδα με τίτλο… «Η “μάχη” για το κόψιμο της κορδέλας θα “φουντώσει” στα… ηλιοβασιλέματα» και σταθήκαμε στην εξελίξεις στην κεντροαριστερά στο ΥΓ. 5!

Ας δούμε τι γράφαμε στις 10 Αυγούστου 2025:

«ΥΓ. 5: Στη κεντροαριστερά και γενικότερα στην πολιτική σκηνή όλοι είναι σε αναμονή του κόμματος Τσίπρα, μετά και την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη από το βήμα του συνεδρίου του Economist, τώρα που ο πρώην Πρωθυπουργός βρίσκει καθαρισμένο συγκεκριμένο χώρο από "βαρίδια" του παρελθόντος από τότε που άφησε τον ενεργό ρόλο…

Είχαμε γράψει ότι για να μπορεί να ελπίζει σε πρωταγωνιστικό ρόλο ειδικά στον χώρο του κέντρου, θα πρέπει, όντως, να ξεφορτωθεί «βαρίδια» του παρελθόντος, ώστε να επικοινωνήσει καλύτερα για όσα τονίζει ότι πέτυχε ως Πρωθυπουργός – στον οικονομικό τομέα – μετά τις παλινωδίες του 2015 και την υπογραφή του τελευταίου μνημονίου! Σας είχαμε αναφέρει ακόμα ότι η νέα κίνηση λογικά δεν θα έχει… μέσα τους όρους "Αριστερά" και "Ριζοσπαστική Αριστερά"… Η πορεία του είναι από το… κέντρο προς τα αριστερά».

Από τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα κρατάω τα εξής:

«-Ζητείται ελπίς

-Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας.

-Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα».

Δεν είναι τυχαίο και το χρώμα στο φόντο που στάθηκε ο Αλέξης Τσίπρας και μαγνητοσκόπησε τη συγκεκριμένη δήλωση. Λευκό χρώμα, ουδέτερο που εκπροσωπεί το νέο και το φως της ελπίδας.

Διαβάζουμε από το «AI»: «Το λευκό είναι ένα αχρωματικό χρώμα που αντιπροσωπεύει την πλήρη ανάκλαση του ορατού φωτός, αντίθετα με το μαύρο που είναι η απουσία του. Επίσης, το λευκό μπορεί να προέλθει από την προσθετική ανάμιξη των τριών βασικών χρωμάτων του φωτός: κόκκινου, πράσινου και μπλε (RGB), και είναι ένα διαχρονικό και κλασικό χρώμα με πολλές αποχρώσεις και υποτόνους».

Επαναλαμβάνουμε… «προσθετική ανάμιξη των τριών βασικών χρωμάτων του φωτός: κόκκινου, πράσινου και μπλε»!

«Ο Οκτώβριος ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι κρύβει πολιτικές εξελίξεις… Θα δούμε εάν κάποια πράγματα επισπευστούν», σας είχαμε υπογραμμίσει, ακόμα, και ο συγκεκριμένος μήνας… τρέχει.

Διαβάστε και τι έγραψε ο πρώην Πρωθυπουργός στη δήλωσή του:

«Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:

Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν από την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής την παραίτησή μου.

Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη, ούτε και αβασάνιστη.

Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν.

Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή, που δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν.

Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση.

Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων. Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης.

Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα τη κοινωνία και τις ανάγκες της. Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν.

Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο. Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό.

Ζητείται ελπίς. Μέσα από τις πράξεις και όχι μόνο με λόγια.

Τις πράξεις που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Τις πράξεις, που μόνο μ’ αυτές μπορούμε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.

Δεν πιστεύω σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου. Πιστεύω όμως στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη.

Πιστεύω στη βούληση και τις πράξεις των πολλών. Με αυτούς, τις ανάγκες και τις ελπίδες τους, είμαι αποφασισμένος να συναντηθώ.

Θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους μου, σε όλους όσους πορευτήκαμε μαζί ως εδώ και μοιραστήκαμε αγώνες, αγωνίες, ελπίδες και όνειρα.

Δεν θα είμαστε αντίπαλοι. Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες.

Κυρίως όμως, θέλω να απευθυνθώ στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά:

Η λεηλασία της πατρίδας μας από ένα καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς που γεννά ανισότητες και αδικία, δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο.

Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε.

Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας.

Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα».

Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:

Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής… pic.twitter.com/zgQi5iYij0

— Αλέξης Τσίπρας - Alexis Tsipras (@atsipras) October 6, 2025

Διαβάστε ακόμα:

Μεγάλο μέρος της κοινωνίας «βράζει», πιεσμένη… η κυβέρνηση – Δεν είναι λύση η βία και οι τραμπουκισμοί

Η «μάχη» για το κόψιμο της κορδέλας θα «φουντώσει» στα… ηλιοβασιλέματα (εικόνες)

Αργολίδα: Άπαντες σε εγρήγορση, οι εξελίξεις που έρχονται με ορατό το ενδεχόμενο εκλογών

Δεν έχουν χρόνο για διακοπές οι ίδιοι και τα επιτελεία τους μέσα στο καλοκαίρι, ακόμα και τώρα που διανύουμε Αύγουστο, διότι έχουν πάρει τα… μαντάτα ότι οι εξελίξεις μπορεί να μην αργήσουν. Εξελίξεις που στο βάθος δεν αποκλείεται να επιφέρουν και εκλογές.

Οι παρεμβάσεις τους, οι εξαγγελίες τους, η υλοποίηση και ο προγραμματισμός έργων, κυρίως από αυτούς που ασκούν εξουσία, οι παρουσίες σε εκδηλώσεις και σε πανηγύρια, είναι συνεχείς αυτή την περίοδο, ειδικά μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα έγιναν στη Βουλή, με τον ευτελισμό του Κοινοβουλίου και τον τρόπο που φτάσαμε για να εγκριθεί η Εξεταστική Επιτροπή για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Φάνηκε, άλλωστε, ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν ελέγχει την κοινοβουλευτική ομάδα. Για πολλούς όλα αυτά τα γεγονότα αποτελούν την απαρχή εξελίξεων, περιμένοντας και τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη.

Ο Γιάννης Ανδριανός και ως Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει κινήσει… γη και ουρανό για να γίνουν πράγματα για την Αργολίδα. Την ίδια ώρα, οι παρεμβάσεις των βουλευτών Ανδρέα Πουλά (ΠΑΣΟΚ) και Γιώργου Γαβρήλου (ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ) γίνονται σε… ημερήσια διάταξη, καταγγέλλοντας παραλείψεις και προβλήματα, επιδιώκοντας λύσεις από την κυβέρνηση. 

Έργα παρουσιάζει και εξαγγέλλει, ακόμα, ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Βασίλης Σιδέρης, ο οποίος και στις τελευταίες εθνικές εκλογές είχε διεκδικήσει είσοδο στη Βουλή με τη ΝΔ. Είναι πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας με σημαντικές θέσεις και στην ΕΠΟ (πρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής). Δεν είναι τυχαίο ότι μιλώντας στην κλήρωση για τη Γ’ Εθνική κατηγορία, θύμισε και τη θέση που έχει στην Περιφέρεια, με στόχο να υλοποιήσει έργα που αφορούν τις υποδομές στο ποδόσφαιρο… Παρουσιάσε και την άλλη ιδιότητά του, αυτή που έχει στον πολιτικό στίβο. 

ΥΓ. 1: Σε ώρα μάχης έχουν μπει και άλλοι πολιτευτές των κομμάτων. Έχουν πάρει και αυτοί το μήνυμα ότι ίσως τρέξουν πράγματα και καταστάσεις.

ΥΓ. 2: «Τελείωσαν πράγματι τα δύσκολα για την Ελλάδα;» διερωτάται το «Politico» σε άρθρο που υπογράφει ο επικεφαλής ειδήσεων, Christian Oliver. Διαβάζοντας τα όσα αναφέρει, καταλαβαίνει κάποιος ότι «η σαπίλα στη χώρα μας παραμένει» με τον συντάκτη να τονίζει ότι υπάρχουν «μεγάλα τα ερωτήματα για το κράτος δικαίου». Και κάποιοι σ’ αυτή τη χώρα δε ντρέπονται για όλα αυτά…

Πέρασαν πάνω από 10 χρόνια μετά την οικονομική κρίση που έφερε τη χώρα στο χείλος της εξόδου από το ευρώ, η Ελλάδα εμφανίζεται να έχει αλλάξει σελίδα, με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πλεονασματικό προϋπολογισμό και επιστροφή των επενδυτών, αλλά το άρθρο του «Politico», αναφέρει ότι κάτω από αυτή τη «μακροοικονομική βιτρίνα» παραμένουν σοβαρές παθογένειες που αγγίζουν τον πυρήνα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Ο Christian Oliver τονίζει ότι η πελατειακή νοοτροπία και η διαφθορά εξακολουθούν να διαβρώνουν την πολιτική ζωή της χώρας, υπονομεύοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.

ΥΓ. 3: Άλλοι γράφουν «εδώ» και άλλοι «αιδώ»… Το ίδιο ακούγονται αυτές οι δυο λέξεις στα αυτιά μας, αλλά η σημασία τους είναι διαφορετική. Ποιοι γνωρίζουν αυτή της 2ης λέξης;

ΥΓ. 4: Καταλαβαίνουμε αυτούς που λένε ότι μαρτύριο να ζει κοντά σας ένας υγιής πολίτης με ήθος και κριτική ικανότητα, με πολλά απ’ όσα βιώνει στη χώρα.

ΥΓ. 5: Τελικά, εξαγοράζονται ψήφοι, έστω και με… υποσχετική; Ρωτάμε σε εθνικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο.

ΥΓ. 6: Πόσο περισσότερο πιθανό είναι να μπουν στους «εκλεκτούς», για παράδειγμα για ανοιχτές… θέσεις εργασίας, οι φίλοι του τάδε, οι δικοί μας του συνδυασμού, στελέχη του κόμματος, άντε να πούμε και οι... αυλικοί του Μαξίμου;

ΥΓ. 7: Όταν βρεθούν κάποιοι να πουν ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη για το χάλι που υπάρχει σε πολλούς τομείς, θα υπάρξει και μεγάλη πρόοδο σε πολλά θέματα που μας αφορούν. Όπως διαβάσαμε σ’ ένα άρθρο: «Καμιά παραίτηση, κάποιο χεράκι θα σηκωθεί να πει εγώ φταίω;».

ΥΓ. 8: Ζούμε έναν ξεπεσμό των αξιών, με την υποκρισία να περισσεύει… Στον μέγιστο βαθμό!

ΥΓ. 9: Φτάσαμε στο σημείο Υπουργός της κυβέρνησης να κάνει γνωστό ότι πληρώνεται από την εξουσία δημοσιογράφο (άντε να δεχτούμε ότι δεν ασκεί, πλέον, το επάγγελμα) και απαιτεί δημόσια και χωρίς αποστροφές από αυτή να μην ασκεί κριτική στην κυβέρνηση γιατί πληρώνεται από αυτή. Επαναλαμβάνουμε και όλα αυτά δημόσια. Τελικά σε ποια εποχή της Δημοκρατίας ζούμε; Εδώ και χρόνια η θέση μας είναι ότι δεν αποτελεί κακό κάποιος να είναι εκπρόσωπος Τύπου ή να έχει υπαλληλική σχέση με κόμματα, κυβερνήσεις, ομάδες, Υπουργούς, βουλευτές, κόμματα.

Αρκεί σ’ αυτή την περίοδο να… αναστέλλεται η δημοσιογραφική ιδιότητα. Ένας καλός δημοσιογράφος, για όσους δεν το γνωρίζουν πολλοί στη χώρα μας, που θέλουν «υπαλλήλους» κοντά τους, είτε ως… εξουσία, είτε ως πολίτες, ουσιαστικά θα πρέπει να είναι, πάντα, απέναντι, σε κάθε μορφής εξουσία! Αν είναι... κοντά της και δίπλα της, τότε δεν είναι δημοσιογράφος!!!

Δεν είναι κακό ως Μέσο ή ως δημοσιογράφος να απευθύνεσαι και σε κάποιο συγκεκριμένο κοινό, να έχεις μια «α» ταυτότητα. Το κακό είναι η ταύτιση και η εξάρτηση. Η ανεξαρτησία προσφέρει τον ρόλο που οφείλει να έχει ένας δημοσιογράφος, ώστε να... μπορεί να γράψει, εάν διαπιστώσει μέσω του ρεπορτάζ ότι ένας από τον… δικό σου χώρο, πράττει λάθος. Δεν θυσιάζεις το λειτούργημά σου στον βωμό ενός κοινού χώρου…

ΥΓ. 10: Φτάσαμε, επίσης, στο σημείο συνταξιούχος δημοσιογράφος να αυτοπυρποληθεί στο Ζάππειο, γιατί δεν είχε να φάει. Όπως ανέφερε η Ειρήνη Παραδεισανού στο προφίλ της στο Facebook, «ήταν δημοσιογράφος με ακέραιη συνείδηση και την ενδιέφερε η αλήθεια σε μια χώρα βουτηγμένη στο ψέμα». Οπότε ποιος να ασχοληθεί μαζί της.

ΥΓ. 11: Πόσο άλλο να ευτελιστούν σ’ αυτή τη χώρα θεσμοί σε όλα τα επίπεδα; Υπάρχει και παρακάτω ή έχουμε πιάσει… πάτο;