Στην πολιτική ζωή της χώρας όλα παίρνουν τον… δρόμο τους! Σύμφωνα με τα τελευταία ρεπορτάζ είναι πολύ πιθανό να έχουμε εθνικές εκλογές το φθινόπωρο και εξηγεί τους λόγους ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας» στο «dnews.gr». Αναφέροντας το γιατί το Μέγαρο Μαξίμου απέρριψε τις κάλπες πριν από το καλοκαίρι, με την κυβέρνηση να βρίσκεται στη «δίνη των σκανδάλων».

Εκτός και εάν η κυβέρνηση χάσει τη δεδηλωμένη, από τους… 11 βουλευτές που βρέθηκαν στην επικαιρότητα μετά τις τελευταίες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Βλέπετε, ρεπορτάζ στο «Βήμα της Κυριακής» του Γιάννη Χρηστάκου, ανέφερε ότι οι 11 συζήτησαν σοβαρά να αποχωρήσουν από τη ΝΔ και να συγκροτήσουν ανεξάρτητη κοινοβουλευτική ομάδα.

Βλέπετε, όλες οι υποθέσεις δεν έχουν την ίδια βαρύτητα, κάποιοι δεν απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη που περίμεναν από την κυβέρνηση, γεγονός που τους έχει πειράξει, αφού μπήκαν στο «τσουβάλι» με τις πιο σοβαρές υποθέσεις, όπως οι ίδιοι αναφέρουν. Με το Μέγαρο Μαξίμου και την κυβέρνηση να έχει προσφέρει στήριξη στο παρελθόν σε άλλους. Έτσι είναι, όταν στηρίζεις κάποιους (και μέσω συγκεκριμένων διαδικασιών στο Κοινοβούλιο) συγκεκριμένους, περιμένουν και οι υπόλοιποι το ίδιο. Σκεφτείτε πχ όταν έρθουν στη Βουλή και οι επόμενες δικογραφίες τις μπορεί να συμβεί.

Την ώρα που τα σενάρια των πρόωρων εκλογών παίζουν γερά για το φθινόπωρο, σε εγρήγορση είναι και τα υπόλοιπα κόμματα, ενώ η ΝΔ έχει μπροστά της και το 16ο Συνέδριο. Τρέχει… η γαλάζια παράταξη, τα ποσοστά δεν είναι, πλέον, υψηλά, η λέξη αυτοδυναμία δεν ακούγεται από κανέναν, ενώ και η περίοδος δεν είναι καλή για τη ΝΔ σχετικά με συγκλήσεις. Εμείς απλά αναφέρουμε ότι το ιστορικό χαμηλό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας σημειώθηκε στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, όταν το κόμμα έλαβε 18,85% με τον Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία, σε μια πολυτάραχη περίοδο, με την οικονομική κρίση να έχει «φουντώσει» και τη χώρα να έχει μπει σε περίοδο μνημονίων.

Αυτό το διάστημα συνεχίζονται τα προσυνέδρια σε περιοχές της Ελλάδας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται πως θα έρθει και στο Ναύπλιο, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Πειραιώς. Όπως έχουμε αναφέρει, η επιλογή της πρωτεύουσας της Αργολίδας μόνο τυχαία δεν είναι. Αυτό τόνισαν και οι «argolikeseidhseis», υπογραμμίζοντας ότι «η πόλη του Ναυπλίου κουβαλά έντονο πολιτικό συμβολισμό για τη Νέα Δημοκρατία, καθώς είχε φιλοξενήσει προσυνέδριο επί προεδρίας του Αντώνης Σαμαράς και αποτελεί, ουσιαστικά, τη δεύτερη πολιτική του έδρα μετά την Καλαμάτα»! Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε, άλλωστε, Ανάσταση στον Άγιο Νικόλαο Ναυπλίου. Έχοντας δίπλα τη σύζυγό του που κατάγεται από το Ναύπλιο.

Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι η εικόνα της ΝΔ σε Αργολίδα και γενικότερα σε Πελοπόννησο, σε σχέση με άλλους σχηματισμούς που είναι και πιο… δεξιά, αποτελεί βαρόμετρο για τις δυνάμεις που έχει το κυβερνών κόμμα.

Όλα θα γίνουν στην ώρα τους. Μπαίνουν όλα σε μια σειρά και με τα νέα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού, απομένει να δούμε ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά.

Στο ΠΑΣΟΚ αναφέρουν ότι βγήκαν κερδισμένοι και ενωμένοι από το Συνέδριο τους. Ένα από τα βασικά στοιχεία που φέρεται να ανέδειξε το Συνέδριο του κόμματος είναι η επίσημη δέσμευση ότι δεν πρόκειται να υπάρξει μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία.

Το είχαμε αναφέρει και από… εδώ ότι γι’ αυτό το θέμα έπρεπε να παρθεί απόφαση, καθώς υπήρχε μερίδα του κόσμου που ζητούσε να γνωρίζει, με τις κάλπες να έρχονται, παρότι τα κόμματα συνήθως δεν κάνουν γνωστό πως θα πράξουν εάν δεν έχουν στα χέρια τους αποτελέσματα εκλογών. Τώρα το ΠΑΣΟΚ είπε «νίκη έστω με μία ψήφο, όχι σε συνεργασία με τη ΝΔ». Βέβαια, μετά τις εκλογές, εάν δεν έρθει η νίκη, θα δούμε τι θα πράξει η αξιωματική αντιπολίτευση, διότι τότε πολλά δεδομένα αλλάζουν.

Θετικό είναι για το ΠΑΣΟΚ και το γεγονός πως στελέχη από την εποχή του Σημίτη έχουν αποχωρήσει, έχουν μεταπηδήσει σε άλλα κόμματα, πολλά είναι καιρό (και με θέσεις ακόμα και στη κυβέρνηση) στη ΝΔ. Είναι στοίχημα για το τωρινό ΠΑΣΟΚ να αφήσει στη μνήμη πολιτών την εποχή που συγκυβέρνησε με ΝΔ και ΛΑΟΣ, σε μια δύσκολη περίοδο με ΔΝΤ και μνημόνια.

Αυτοκριτική, σεμνότητα και προγραμματισμό θέλει ο κόσμος. Και δυνάμεις του κέντρου (εκεί όπου μπήκε στο παρελθόν η ΝΔ, αλλά τώρα χάνει έδαφος όπως και στην παραδοσιακή δεξιά) γνωρίζουν ότι για να βρουν κοινό δρόμο, με «πινελιές» και από την Αριστερά, δεν χρειάζονται εγωισμοί και εγωπάθειες… Κάποτε ήταν αυτός ο συγκεκριμένος προοδευτικός χώρος που εγγυόταν τη σταθερότητα, έννοια που δεν αποτελεί προνόμιο κανενός.

Περισσότερα την Πέμπτη (16/04) στη συζήτηση στη Βουλή, που ζήτησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης για το κράτος δικαίου, μετά και τις τελευταίες εξελίξεις με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και με τον Μακάριο Λαζαρίδη.

ΥΓ. 1: Προσέξτε τι διαβάζετε και πού το διαβάζετε. Ειδικά τώρα που κάποιοι θα τα παίξουν… όλα για όλα για να μη χαθούν.

Τύπος και υπογραμμός

Όχι δε θέλουμε το κράτος του ρουσφετιού σε καμία μορφή του. Όχι δε θέλουμε τη χώρα που να υπάρχουν απάτες, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι σ’ αυτή την περίπτωση το βάρος μιας παράνομής πράξης είναι πολύ μεγαλύτερο. Και όσοι είναι ελεγχόμενοι για απάτες και παράνομη συμπεριφορά, όπως όταν μιλάμε για δημόσιες και ευρωπαϊκές δαπάνες, οφείλει η δικαιοσύνη να… φτάνει το «μαχαίρι» μέχρι το «κόκαλο» και να αποδίδονται οι πραγματικές ευθύνες. Μόνο έτσι οι πολίτες θα αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στην πολιτική και γενικότερα στους θεσμούς στη χώρα μας.

Τα τελευταία μηνύματα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το ένα τηλεοπτικό, το άλλο από τη σελίδα του στο Facebook, για όσα έχουν αποκαλυφθεί για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούν ουσιαστικά παραδοχή «ήττας». «Η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ…», είπε ο Πρωθυπουργός.

Ξέρετε τι παραδέχεστε κ. Πρωθυπουργέ; Ότι δεν μπορέσατε από το 2019 που κυβερνάτε να ελέγξετε κάποιους που δρούσαν… κάτω από τη μύτη σας. Παραδέχεστε ότι δεν πήρατε χαμπάρι τι γινόταν. Γ’ αυτόν τον λόγο ακούγονται φωνές που αναφέρουν ότι «είστε ανίκανος γι’ αυτή τη θέση». Αυτές οι «φωνές» θυμήθηκαν και τι λέγατε πριν από περίπου 10 χρόνια, σχετικά με τις ενέργειες που θα κάνατε, εφόσον αναλαμβάνατε την εξουσία και τη δημιουργία επιτελικού κράτους. Τονίζεται για σκάνδαλα επί θητείας σας ότι η κυβέρνηση του θέλει να λάμψει η αλήθεια και ότι επτά χρόνια τώρα πολεμάει με το «βαθύ» κράτος;

Και αποφασίσατε ο ΟΠΕΚΕΠΕ να ενσωματωθεί επίσημα στην ΑΑΔΕ από την 1η Ιανουαρίου 2026, με αποτέλεσμα πολλοί να λένε ότι αυτό συνέβη στην… πορεία των αποκαλύψεων για το συγκεκριμένο σκάνδαλο. Και τονίσατε ότι η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί στη διασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοπιστίας και του ψηφιακού εκσυγχρονισμού στη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων.

Και όλα αυτά τα χρόνια τι γινόταν; Μήπως υπήρχαν, τελικά, πολλά «οφέλη» από «δικούς» σας για τα «δικά» σας «παιδιά» με αποτέλεσμα να δημιουργήσετε ένα ακροατήριο που θυμίζει «μπετόν» και σας ακολουθηθεί «τυφλά»; Δεν το λέμε εμείς, το λένε «ανοιχτά» πολιτικοί σας αντίπαλοι, το έχουν αναφέρει και δημοσιογράφοι. Αχ αυτοί οι ψήφοι και οι «σταυροί». Μήπως έτσι «χτίσατε» ένα δικό σας… ακροατήριο που πάντα γι’ αυτό ο «γάιδαρος πετάει», εφόσον αυτό λέει και το κόμμα. Φτάσατε στο σημείο να μιλήσετε για ασυμβίβαστο ανάμεσα σε βουλευτή και Υπουργό, με δεδομένο ότι η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική, αλλά κανείς δεν κατάλαβε τι εννοούσατε.

Με όσα έχουμε ακούσει, καταλαβαίνει κάποιος ότι η κυβέρνηση είχε τις τελευταίες ημέρες ένα συγκεκριμένο αφήγημα, που αναφέρει ότι κάποια από τα ρουσφέτια δεν έγιναν ή ότι δεν υπήρχε όφελος για τους βουλευτές σ’ αυτά που έγιναν. Και ρωτάμε εμείς: «Δηλαδή η παρανομία, η κλοπή και η απάτη μπορούν να μπουν σε… ζυγαριά; Έχουν κάποια μονάδα μέτρησης;».

Οι διάλογοι απ' τη δικογραφία αποτελούν, πάντως, ντροπή για όλους! Και όταν είσαι ελεγκτέος, οδηγήσε σε παραίτηση, δεν περιμένεις να σε οδηγήσουν σε παραίτηση, μέχρι η υπόθεση να τελεσιδικήσει.

Από τους διαλόγους φάνηκε, πάντως, ότι κάποιοι που κέρδιζαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, άφηναν το… «κάτι τις» στο ταμείο αυτών που άνοιξαν «δρόμο» σε κάτι μη νόμιμο, που μπορεί και να μην ήταν βουλευτές. Απ’ την άλλη, όταν ένας πολιτικός, ένας βουλευτής κάνει ένα ρουσφέτι, έστω κάτι που μπορεί να πει κάποιος αποτελεί μια διευκόλυνση, που δεν είναι επιλήψιμη, δεν… προσδοκά σε ψήφους και «σταυρούς».

Έτσι, έχουμε φτάσει στη «σταύρωση» της κοινωνίας και όλοι προσδοκούμε την «Ανάσταση» αυτής της χώρας, ειδικά θέματα άσκησης εξουσίας, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας.

Είπαμε, ωστόσο, άλλο «βάρος» έχει ένα απλό ρουσφέτι και άλλο όταν φτάσει κάποιος να κάνει απάτη και έγκλημα, εφόσον αυτό αποδειχτεί. Εμείς δεν θέλουμε, βέβαια, να υπάρχει καν η σκέψη για ρουσφέτι στη χώρα μας. Το ρουσφέτι είναι μια μεγάλη «πληγή» για την κοινωνία μας, που οδήγησε πολλούς και σε παράνομες συμπεριφορές.

Το πιο λυπηρό είναι ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι που υπερηφανεύονται για τα ρουσφέτια και για τις γνωριμίες τους με Υπουργούς και βουλευτές. Κάποιοι άλλοι το παίζουν και διασομελαβητές. Και ξέρετε τι λένε; Ό,τι μόνο μέσω του συγκεκριμένου «δρόμου» μπορείς να φτάσεις στο επιθυμητικό αποτέλεσμα. «Όχι, να μας λείπει το συγκεκριμένο… βύσσινο», απαντάμε εμείς, διότι αυτός ο «δρόμος» μόνο «κακό» μπορεί να κάνει στο γενικό σύνολο. Με το «βύσσινο» στο τέλος να αποδεικνύεται «σάπιο»…

Τώρα κατάλαβαν κάποιοι ότι κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη σε θεσμούς, δικαιοσύνη, πολιτικό σύστημα και… τρέχουν να προλάβουν! Μπορεί να ρωτήσει κάποιος, «να προλάβουν τι;». Βλέπετε, «χτίστηκε» ολόκληρο κράτος πάνω σ’ αυτή τη λογική του «σάπιοι «βύσσινου», «χτίστηκε»… κουλτούρα για να ζήσει κάποιος, για να αναδειχθεί και να επιτύχει.

Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τη χώρα για τους παραπάνω λόγους τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά το 2010, μέχρι τα χρόνια που είναι πιο κοντά στο σήμερα; «Πατώσαμε», γίναμε ένα με τη «λάσπη», η «βυσσινάδα»… αποπνέει ένα απωθητικό άρωμα, η γεύση της ως κοινωνία σε γεμίζει με απελπισία, αλλά μυαλό δεν έχουμε βάλει. Για να μην πάμε σ’ αυτούς που «μάτωσαν» και «ματώνουν» όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας από την εποχή της οικονομικής κρίσης…

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να κατηγορούν κάποιοι από τη συμπολίτευση την Ευρωπαία εισαγγελέα (ανεξάρτητο όργανο της ΕΕ που ανέλαβε καθήκοντα από το 2021) και να της αποδίδουν μέχρι και πολιτικά παιχνίδια για τις δικογραφίες που απέστειλε, ζητώντας έλεγχο συγκεκριμένων προσώπων. Σαν δε ντρέπονται κάποιοι.

Και έρχεται η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» να γράψει για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ότι υπάρχει καταγγελία και στο ευρωκοινοβούλιο, με αποτέλεσμα αντιπροσωπεία του να αναμένεται στη χώρα μας μέσα στον Μάιο. «Η κυβέρνηση αποτελεί ένα είδος συμμορίας μέσα στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου με υπεξαίρεση δημόσιων & ευρωπαϊκών πόρων, μεταξύ άλλων, μέσω της επιλεκτικής διανομής σημαντικών ποσών σε κοντινά πρόσωπα», τονίζεται και συμπληρώνεται: «Σε κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί». Αναφέρει, επίσης, πως το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα σκάνδαλα της κυβερνητικής θητείας Μητσοτάκη, ο οποίος λέει, προσπαθεί ανεπιτυχώς να διαχειριστεί την πολιτική κρίση που έχει προκύψει. Αυτά… Και αναμένουμε τις δικαστικές εξελίξεις.

«Δεν ανησυχώ ιδιαίτερα, γιατί από αυτά που ακούω μιλάμε για πολιτικές εξυπηρετήσεις. Αν ακούσατε εσείς ότι ρουσφέτια γίνονται μόνο τώρα, εντάξει. Και απ' ό,τι βλέπω από τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλές καταδίκες δεν έχει επιτύχει», απάντησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο εάν ανησυχεί για τις νέες διώξεις βουλευτών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όντως, όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις όπως αυτή της Κατερίνας Παπακώστας που ελέγχεται για ηθική αυτουργία σε απιστία, απάτη σε υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση. Όπως αυτή του Κώστα Αχ. Καραμανλή που ελέγχεται για απάτη σε ευρωπαϊκά κονδύλια.

Είναι πολύ αρνητικό, θα λέγαμε εξοργιστικό να κάνουν κάποιοι πως δεν καταλαβαίνουν και να έχουν, παράλληλα, αλαζονική, πολλές φορές και προκλητική συμπεριφορά, κουνώντας και το δάχτυλο. Συνήθως, ακολουθούν αυτό τον «δρόμο» όσοι δεν έχουν επιχειρήματα και θέλουν με το «έτσι θέλω» ότι όλα έγιναν καλώς.

Μα καλά, δεν μπορείτε ακόμα και τώρα να αντιληφθείτε το γιατί ήρθαν τώρα οι νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την ευρωπαϊκή εισαγγελέα. Δεν έχει καταλάβει πως σ’ ένα τόσο σοβαρό θέμα, που υπήρχαν πληροφορίες και από… μέσα, έπρεπε να «δεθεί». Απομένει να δούμε τι θα αποφασίσει η δικαιοσύνη.

Με τέτοιες συμπεριφορές ενισχύετε την άποψη όσων αναφέρουν ότι λειτουργείτε με το σκεπτικό… «και ρουσφέτια κάνουμε, και δεν μας πιάνουν». Και πολλοί είναι αυτοί που το… μεταφράζουν με τα εξής λόγια: «Θέλετε καλή δουλειά και μια καλή θέση, θέλετε να αναδειχθείτε, θέλετε να κάνετε σταδιοδρομία, να πάρετε προαγωγή, αλλά δεν έχετε τα προσόντα, λείπε κάτι από το βιογραφικό σας, υστερείτε σε θέματα εκπαίδευσης; Θέλετε ένα έργο, αλλά χωρίς διαγωνισμός; Θέλετε επιδοτήσεις, αλλά δεν έχετε αγρόκτημα και ζώα; Η παράταξη που κυβερνάει να είναι καλά…».

Θα επαναλάβουμε ότι το διαβιβαστικό της ευρωπαίας εισαγγελέως μιλάει, μεταξύ άλλων, για απάτη οικονομικών συμφερόντων σε βάρος της ΕΕ, απάτη με υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση, νόθευση εγγράφων, δωροληψία υπαλλήλου, και για σύσταση συμμορίας.

Πάντα με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας όσων εμπλέκονται. Γι’ αυτό υπάρχει και η δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι ανεξάρτητη. Επαναλαμβάνουμε το τελευταίο, για όσους θέλησαν να φέρουν στη δημόσια συζήτηση το «ρουσφέτι» και να εξισώσουν αυτή την παθογένεια με την αναφορά για σύσταση σε συμμορία. Δεν θα μας τρελάνετε κάποιοι…

Προσέξτε πού το έφτασαν κάποιοι. Απειλούν την αντιπολίτευση να μην μιλήσει, αναφέροντας δημόσια έχει στην κατοχή του «κοινωνικά αιτήματα» πολιτικών. Σαν τους απειλούν ότι «και εσείς τα ίδια κάνετε άρα μη μιλάτε» γιατί αν μιλήσουν θα τα βγάλει στη φόρα. «Μη μιλάτε γιατί και εσείς δεν είστε καλύτεροι», του λένε, εμμέσως πλην σαφώς, στα… μούτρα όσων ασκούν κριτική.

Και το αναφέρουμε αυτό χωρίς να μας ενδιαφέρει ποιος κυβερνάει και ποιος είναι στην αντιπολίτευση. Τη νοοτροπία του «σάπιου» – σαν το «βύσσινο» που σας αναφέραμε – τρόπου σκέψης καυτηριάζουμε. Σ’ ένα σοβαρό κράτος αυτοί που απειλούν θα είχαν ήδη κληθεί για εξηγήσεις από τη δικαιοσύνη για να ελεγχθούν οι ίδιοι και όποιον άλλον μπορεί να εμπλέκεται σε τυχόν αξιόποινες πράξεις.

ΥΓ. 1: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωστοποίησε και την εισήγησή του για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού μετά τις ερχόμενες εκλογές, με αφορμή τις εξελίξεις για τις νέες δικογραφίες για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα, και ανέφερε ότι «κανείς από τους βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος», καλώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αποφανθεί ταχύτατα εάν θα ασκήσει νέες διώξεις. Αυτό ανέφερε στο τηλεοπτικό μήνυμά του. Πρόκειται για ένα μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη σε χώρες όπως η Γαλλία και η Κύπρος, έχοντας ως στόχο του τον σαφή διαχωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία.

Μήπως όμως ο όρος «ασυμβίβαστο» έπρεπε να είχε εφαρμοστεί από εσάς που ασκείται την εκτελεστική από τη νομοθετική εξουσία πριν φτάσουμε στο σημείο που είμαστε τώρα; Και είναι πολλά τα παραδείγματα και τα γεγονότα, που έφεραν μεγάλη μερίδα του κόσμου να μη σας πιστεύει και να μην έχει εμπιστοσύνη γενικότερα στους θεσμούς.

Πώς νομίζετε ότι θα αλλάξει κάτι, εάν ένας εκλεγμένος βουλευτής που αναλαμβάνει θέση στο υπουργικό συμβούλιο θα παραιτείται προσωρινά από τη βουλευτική του ιδιότητα και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα της εκλογικής του περιφέρειας, ενώ σε περίπτωση που αποχωρήσει από την κυβέρνηση θα επιστρέφει αυτοδικαίως στη βουλή με τον επιλαχόντα να παραιτείται αντίστοιχα;

ΥΓ. 2: Υπάρχει μερίδα του κόσμου που αναφέρει ότι πολλοί ψηφίζουν με βάση τα οφέλη που θα έχουν οι ίδιοι από ένα κόμμα. Αναφέρουν δηλαδή ότι, πλέον, υπάρχει κόσμος που αναφέρει «δεν πάει να έχουν αποκαλυφθεί τόσα σκάνδαλα ή γενικά αρνητικές πλευρές για μια παράταξη, εφόσον εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, τότε είμαστε καλά». Κάποιοι το ονομάζουν και σταθερότητα αυτό και το θέτουν ως δίλλημα, άλλοι μιλούν για «ορθολογισμό» και «ανορθολογισμό».

Ακόμα και εάν έχουν να λαμβάνειν «ψίχουλα», μπορεί και με παράτυπο τρόπο, δεν τους ενδιαφέρει, αρκεί που παίρνουν το κάτι τις τους. Και είναι του κόμματος. Για πολλούς η πολιτική, όπως και άλλες δραστηριότητες, έχουν συναλλακτικό «χρώμα;». Τι θα μας δώσετε, τι να προσδοκάμε από εσάς για να σας ψηφίσουμε; Και αυτό το ερώτημα δεν έχει συλλογικό ή κοινωνικό «χρώμα», αλλά ατομικό, θα λέγαμε οικογενειακό. Είπαμε, υπάρχουν και οι κουμπαριές.

Κάποιοι νιώθουν, μάλιστα, ότι σε περίπτωση που μια πολιτική έχει οφέλη γενικότερα για το σύνολο, είναι… ριγμένοι, Θέλουν να έχουν αυτοί τον πρώτο λόγο, αφού είναι του κόμματος. Το θεωρούν πολλοί προτέρημα να είναι οι ευεργετηθέντες του κόμματος. Το ίδιο νιώθει και ένας… δικός του πολιτικός, καθώς νομίζει ότι έχει το «χρίσμα» ότι μόνο αυτός κάνει καλά τη δουλειά και φροντίζει τους ψηφοφόρους του, πιστεύουμε οι περισσότεροι όχι σε βάρος άλλων. Ή νομίζετε ότι δεν ισχύει αυτό και κάποιοι βάζουν σε δεύτερο ρόλο την ισότητα και την ισονομία;

Και έτσι εμφανίζεται «μπετόν» συγκεκριμένο ποσοστό. Με τη λογική που έχουν πολλοί να αναφέρουν ότι εμείς έχουμε την ηγεσία που μας αξίζει για τις «δουλειές» μας, αφού κουτσά… στραβά όλοι τρώμε «ψωμάκι». Οι υπόλοιποι ας κόψουν τον λαιμό τους!

ΥΓ. 3: Θα σας αναφέρουμε κάποια λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου που έχει ζήσει πολλά και θέλησε να τονίσει τη διαφορά ανάμεσα σε παρατάξεις και ιδεολογίες. Ο ίδιος προσπάθησε να εξηγήσει σε νεότερους ότι ακόμα και στο «φαγητό» υπάρχουν παρατάξεις που ιδεολογικά κοιτούν φανατικά μόνο τους «δικούς» τους και η «πίτα» δεν μοιράζετε σε όλους. Ήθελε να τους τονίσει πόσο σημαντική είναι η ψήφος τους. «Θα το καταλάβετε μετά από μερικά χρόνια», είχε πει κάποτε, κοιτώντας το αμπέλι του. Είχε περάσει πολλά…

ΥΓ. 4: Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί και η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη, σχετικά με την πρόσληψή του πριν από χρόνια ως επιστημονικού συμβούλου στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου. Με βάση τον νόμο, η θέση αυτή απαιτεί πτυχίο αναγνωρισμένου ΑΕΙ της Ελλάδας ή του εξωτερικού. Μέχρι τώρα έχει αναφερθεί ότι ο τίτλος σπουδών που έχει, είναι μια βεβαίωση σπουδών από το Εργαστήριο Ελεύθερων Σπουδών College of Southeastern Europe.

Ο ίδιος έκανε, πριν από το Πάσχα, μια δήλωση και πέρασε στην «επίθεση» για το εάν είχε προσληφθεί παράνομα. Νομίζουμε ότι δεν είναι πρέπον να αναφέρει ότι το πρόβλημα το έχει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς που δέχτηκε τα δικαιολογητικά του. Δηλαδή εάν, τελικά, κάποιος κάνει κάτι παράνομα δε φέρει αυτός την κύρια ευθύνη, αλλά, για παράδειγμα μία υπηρεσία που δεν έκανε σωστά τον έλεγχο; Πολλοί θυμήθηκαν και την εποχή που ο κ. Λαζαρίδης κουνούσε το δάχτυλο για την εικόνα στα Δημόσια Πανεπιστήμια.

Εάν, τελικά, φανεί ότι δεν έχετε το πτυχίο (όπως και έγινε) που χρειαζόταν, τι έχετε να πείτε σε όσους αναφέρουν ότι και εσείς επιβεβαιώνεται το σκεπτικό, «εμείς έχουμε το καρπούζι, εμείς και το μαχαίρι, και κόβουμε τις… φέτες όπως θέλουμε»; Αυτό δε θα λέγεται «απάτη»; Σε μια τέτοια περίπτωση, αφήστε το, θα ζητήσουμε εμείς ως πολίτες συγγνώμη για το γεγονός πως είστε μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Οφείλει, όμως, σε μια τέτοια περίπτωση να δούμε τι θα πει και ο Πρωθυπουργός. Για να μην μείνουν οι «σκιές» από όσους αναφέρουν ότι σας έδωσε… προαγωγή σε υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τώρα που το είχε ανάγκη, λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τις… υπηρεσίες που παρείχατε και εσείς σε μια ακόμα Εξεταστική. Τότε που αποφευχθήκατε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Δεν θα απολογηθώ για επιλογές ζωής πριν από 40 χρόνια. Ο διορισμός μου ήταν νόμιμος. Δεν σκέφτηκα την παραίτηση, είμαι πολύ καθαρός και έντιμος», τόνισε ο ίδιος, μεταξύ άλλων, στην εκπομπή «10 Παντού» στο «OPEN TV» την Τρίτη (14/04), ενώ η αντιπολίτευση πιέζει για να παραιτηθεί, μιλώντας για τον διορισμό του ειδικού επιστήμονα το 2007 χωρίς πτυχίο ΑΕΙ, για τον δεύτερο διορισμό του το 2013 ως ειδικός σύμβουλος στο γραφείο της γενικής γραμματείας ισότητας. Όπως ανέφερε ο Μακάριος Λαζαρίδης, το 1987, σε ηλικία 18 ετών, επέλεξε συνειδητά να φοιτήσει σε κολέγιο. Έδειξε, μάλιστα, το πτυχίο από το εργαστήρι σπουδών με δίπλωμα στις Τέχνες.

ΥΓ. 5: Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να κατέχει κάποιος θέση από άλλον που την άξιζε, και σήμερα κουνάει και το δάχτυλο σε κάθε άξιο νέο εκεί έξω.

ΥΓ. 6: Γράφει η Christina Amerikanou στο προφίλ της στο Facebook:

«Τώρα νομίζω καταλάβαμε όλοι γιατί ο λαός ξαναψήφισε τον Καραμανλή των Τεμπών.

Επειδή ο λαός έχει μάθει να ψηφίζει όποιον του κάνει τα χατίρια.
Δεν ψηφίζει ούτε για το καλό της πατρίδας, ούτε για το συμφέρον της κοινωνίας. Κοιτάζει το συμφέρον του.

Δεν τον νοιάζει αν ένας υπουργός είχε ή όχι την πολιτική ευθύνη του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Τον νοιάζει που του έκανε τα ρουσφέτια του. Εδώ και δεκαετίες όχι τώρα μόνο! Και αυτό είναι το πλέον στενάχωρο.

Όχι δεν είναι μετακύλιση ευθύνης στον λαό, αλλά κάποια στιγμή ας σταματήσουμε να χαϊδεύουμε τον λαό για τις επιλογές του.

Κάποιοι ζητάνε τα ρουσφέτια, κάποιοι ψηφίζουν τους ρουσφετολόγους και όχι τους δίκαιους και τους σωστούς.

Δημοκρατία έχουμε. Δεν σας πάνε στο παραβάν με το πιστόλι στον κρόταφο. Κάπου ώπα…»

ΥΓ. 7: Αναφέρει ο Νίκος Μποζιονέλος στη σελίδα του στο Facebook:

«Ρουσφέτι είναι να βάλει το παιδί σου σε καμιά δουλειά ή να κάνει στρατό σε ήρεμη μονάδα κοντά στο σπίτι.

Να απαιτείς μίζα για να πάρει ψηφοφόρος σου παράνομα χρήματα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ εις βάρος δικαιούχων ή να απαιτείς από υπαλλήλους να παρανομήσουν προτάσσοντας την εξουσία του υπουργείου συνιστά εγκληματική οργάνωση.

Όπως συνιστά αλητεία να επικαλείσαι καθαρό ουρανό που αστραπές δεν φοβάται αλλά να κρύβεσαι πίσω από τη βουλευτική ασυλία.

Επίσης το να στέλνει η ευρωπαϊκή εισαγγελία και να ζητά άρση ασυλίας, το ζητά επειδή προφανώς έχει στοιχεία και έφτιαξε υπόθεση. Δεν ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να κάνει έρευνα διότι έχει ήδη γίνει.

Αυτά, για να ξέρουμε τι λέμε. Και τι λένε κυρίως».

ΥΓ. 8: Κάποιοι αναλαμβάνουν θέσεις, επειδή είναι πρόθυμοι να κάνουν ότι δεν μπορούν άλλοι να πράξουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει το κόστος. Ο νοών νοείτω.

ΥΓ. 9: Απ' το... εσωτερικό θα το βρουν κάποιοι. Αναφερόμαστε και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό με τους πολέμους. Να το θυμηθείτε αυτό, όταν θα έρθει η ώρα.

ΥΓ. 10: Θα το επαναλάβουμε. Μεγάλο θέμα οι απευθείας αναθέσεις. Από κεντρική εξουσία και αυτοδιοίκηση.

ΥΓ. 11: «Έλα θείε, εμείς είμαστε… Άνοιξε ήρθαμε για μερικά ρουσφέτια». «Εσείς είστε, και εγώ περίμενα τον “κουμπάρο”»!

ΥΓ. 12: Όπου υπάρχει υποχρέωση για να κάνουμε κάτι όλοι, πολλές φορές κρύβεται... φαγητό και εξυπηρέτηση. Ξέρουν οι αρμόδιοι.

ΥΓ. 13: Αχ, αυτά τα «δικά» μας παιδιά! Τι έχουν τραβήξει και αυτή στο όνομα της… εξυπηρέτησης. Μέχρι την παρανομία φαίνεται να έχουν φτάσει πολλοί!

ΥΓ. 14: Πόσα θέματα σας έχουμε αναφέρει, υπό τη μορφή ρεπορτάζ αλλά και παρασκηνίου πάντα μέσα από πληροφόρηση σε όλα τα επίπεδα, πόσα ζητήματα έχουμε καυτηριάσει και μετά από… λίγο εμφανίζονται μπροστά μας.

Απλά να σας θυμίσουμε ότι είχαμε κάνει αναφορά στα όσα αποφάσισε στο συνέδριό του το ΠΑΣΟΚ για τυχόν συνεργασία με τη ΝΔ (σας είχαμε γράψει ότι αυτό απασχολεί και μεγάλη μερίδα κόσμου που ανήκουν στο κέντρο, κάτι που λογικά κατάλαβαν και στη Χαριλάου Τρικούπη). Επίσης, από… εδώ σας είχαμε μιλήσει για την ακυβερνησία στον Δήμο Ναυπλίεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για όσα έχουν επακολουθήσει για στο σκάνδαλο των υποκλοπών, για τις… απευθείας αναθέσεις, για… κουμπαριές και άλλα!

Ενδεικτικά πρόσφατα στα γράψαμε σε ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη "διαφάνεια" έχουν, πάντως, κάποιοι "μαλώσει", και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι "καθαρά"»;

Τύπος και υπογραμός

Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…

Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.

Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.

Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.

Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.

Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.

Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).

Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.  

ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!

ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!

ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…

????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.

What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI

— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026

ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…

ΥΓ. 5: Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.

Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;

ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!

ΥΓ. 7: Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!

ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.

Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;

Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.

Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!

ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.

Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».

Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.

Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.

ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.

ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;

ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.

Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.

ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.

Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών

Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…

Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!

ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!

Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!

ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.

Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;

ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;

ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:

Αναλυτικά:

Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.

Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…

ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…

Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…

Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.

Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».

Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη

Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.

Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.

Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.

ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»

Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.

Διαβάστε στο «dnews.gr»:

Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.

Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.

ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.

Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.

Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!

ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;

«Οι πολίτες της Ερμιόνης υπήρξαν αποδέκτες της ανιδιοτελούς προσφοράς της, καθώς ήταν παρούσα σε κάθε δυσκολία, πρόθυμη να ευεργετήσει τον τόπο της. Μόνιμος προορισμός και καταφύγιό της, το πατρικό της σπίτι, όπου περνούσε γαλήνια τις ημέρες των διακοπών της». Δανειζόμαστε… τα συγκεκριμένα λόγια από την «Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος» για τον αποχαιρετισμό στην Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, η οποία έφυγε από τη ζωή (1934-2026), έχοντας συνδέσει το όνομά της και με την Ερμιονίδα…

Μια προσωπικότητα που ταύτισε το όνομά της με ιστορικές πρωτιές για το γυναικείο φύλο, η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη υπηρέτησε με σθένος τη Νομική Επιστήμη και τον δημόσιο βίο, όπως ανέφερε το «tovima.gr». Τονίζοντας ότι ήταν μία γυναίκα που έσπασε «άβατα». Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Έσπασε «στεγανά», όπως και η αποθανούσα Ελένη Γλυκατζη Αρβελέρ…

«Για όλα αυτά, αγαπημένη μας Πρόεδρε, σε αποχαιρετούμε με σεβασμό. Σε ευχαριστούμε για την ανιδιοτελή προσφορά σου και σου αποδίδουμε την αιώνια ευγνωμοσύνη μας», υπογράμμισε, ακόμα, η Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος.

Θλίψη είχε σκορπίσει στην Ερμιονίδα και ο θάνατος του Λίνου Μπενάκη το 2022, σύζυγος της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, καθώς είχε προσφέρει πολλά στη συγκεκριμένη περιοχή, από την οποία καταγόταν η πρώην πρόεδρος της Βουλής.

Ας διαβάσουμε τον αποχαιρετισμό της Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος για να μάθουμε πράγματα για τη σχέση της με την Ερμιόνη και τον Δήμο Ερμιονίδας:

«Στους ευεργέτες χρωστούμε και αποδίδουμε ευγνωμοσύνη»

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε τη δυσάρεστη είδηση της εκδημίας της συμπατριώτισσάς μας Άννας Ψαρούδα – Μπενάκη, της δικής μας Άννας, της Προέδρου, όπως την αποκαλούσαμε, μοναχοκόρης του Υδραίου ναυάρχου Ευάγγελου Ψαρούδα και της Ερμιονίτισσας Αικατερίνης Αντωνίου, της γυναίκας που διακρίθηκε στα πεδία της Επιστήμης, του Πολιτισμού και της Πολιτικής.

Ως Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ υπηρέτησε με σθένος τη Νομική Επιστήμη. Η λαμπρή ακαδημαϊκή της πορεία επισφραγίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών, όπου υπήρξε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα της Προέδρου.

Διακρίθηκε στον στίβο της Πολιτικής, εκλεγόμενη επί 28 συναπτά έτη (1981-2009) Βουλευτής Αθηνών. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Δικαιοσύνης, ενώ η πορεία της κορυφώθηκε με την ανάδειξή της ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Η διαδρομή της χαρακτηρίστηκε από ήθος, ανιδιοτέλεια, ειλικρίνεια και ευαισθησία στα προβλήματα των ανθρώπων.

Καθοριστική υπήρξε η προσφορά της στον Πολιτισμό. Ιδιαίτερα στην Ερμιονίδα η παρέμβασή της υπήρξε καταλυτική για την αποκατάσταση του κτηρίου της Γ' Εθνικής Συνέλευσης (ΙΛΜΕ) και την αναστήλωση της Μονής του Αυγού.

Οι πολίτες της Ερμιόνης υπήρξαν αποδέκτες της ανιδιοτελούς προσφοράς της, καθώς ήταν παρούσα σε κάθε δυσκολία, πρόθυμη να ευεργετήσει τον τόπο της. Μόνιμος προορισμός και καταφύγιό της, το πατρικό της σπίτι, όπου περνούσε γαλήνια τις ημέρες των διακοπών της.

Ζούσε αληθινά τις χαρές και τις λύπες της Ερμιόνης τιμώντας τα ήθη και έθιμα του τόπου μας. Μαζί με τον συνοδοιπόρο της στη ζωή, τον αείμνηστο Λίνο Μπενάκη, τον πρώτο Πρόεδρο της Εταιρείας μας, στήριζε έμπρακτα τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας και τις εκδόσεις του περιοδικού μας.

Η καρδιά της χτυπούσε πάντα στην Ερμιόνη και είναι αλήθεια ότι με τη δική της καταλυτική συμβολή υλοποιήθηκαν έργα που διαμορφώνουν τη σημερινή εικόνα και λειτουργία της πόλης μας, αποδεικνύοντας πως η αγάπη της για τη μητρώα γη μετουσιωνόταν πάντα σε έργο και προσφορά.

Για όλα αυτά, αγαπημένη μας Πρόεδρε, σε αποχαιρετούμε με σεβασμό. Σε ευχαριστούμε για την ανιδιοτελή προσφορά σου και σου αποδίδουμε την αιώνια ευγνωμοσύνη μας.

Καλό ταξίδι!

Το ΔΣ της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ

Η γυναίκα που έσπασε τα «άβατα»

Θα δανειστούμε και το θέμα που φιλοξένησε το «tovima.gr» για την Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη για την σπουδαία πορεία της:

Εμβληματική μορφή της νομικής επιστήμης και του δημόσιου βίου, η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη, η οποία έφυγε από την ζωή πλήρης ημερών έχοντας διανύσει μια μακρά καταξιωμένη διαδρομή τόσο στο ακαδημαϊκό πεδίο όσο και στο πολιτικό, καταγράφοντας στο δυναμικό της «πρωτιές» που την καθιστούν διακριτική μορφή: ήταν η πρώτη γυναίκα που κάθισε στην έδρα του Προέδρου της Βουλής καθώς και η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών σπάζοντας ένα άβατο δεκαετιών (η Ακαδημία Αθηνών ιδρύθηκε το 1926 ως Ακαδημία των Επιστημών, των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών).

Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων αναδείχθηκε το 2004, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για τον τρίτο τη τάξει πολιτειακό θεσμό, έχοντας διανύσει μια σημαντική πορεία στο πεδίο της πολιτικής και της νομικής. Εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 2010 και η επίσημη υποδοχή της έγινε το 2011, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Τάξης Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών και μέλος της Συγκλήτου το 2012.

Ως ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών ανήλθε όλη την πανεπιστημιακή ιεραρχία στη Νομική Σχολή Αθηνών (βοηθός, επιμελήτρια, υφηγήτρια, καθηγήτρια την περίοδο 1962-2001) και δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών (το 1957), έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Ποινικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο της Βόννης (το 1961). Κατά μακρά διαστήματα εργάστηκε ερευνητικά στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ (Max-Planck) Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ Γερμανίας, του οποίου έγινε συνεργάτρια.

Η πολιτική σταδιοδρομία και οι υπουργικοί θώκοι

Στην πολιτική μπήκε το 1981 επί Γεωργίου Ράλλη και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ, ενώ επί σειρά ετών εκλεγόταν στην Α΄ Αθηνών και πέρασε από διάφορους υπουργικούς θώκους: αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας (1989), υπουργός Πολιτισμού (1990-92), υπουργός Δικαιοσύνης (1992-93) και κορύφωσε την πολιτική της σταδιοδρομία ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Η θητεία της όμως δεν διήρκεσε πολύ. Εξελέγη το 2004, όταν ανήλθε στην εξουσία το κόμμα της υπό τον Κώστα Καραμανλή, αλλά μετά τις (πρόωρες) εκλογές του 2007 ο τότε πρωθυπουργός της επιφύλαξε μια δυσάρεστη έκπληξη – δεν την πρότεινε εκ νέου, επιλέγοντας τον Δημήτρη Σιούφα.

Δεν ήταν άλλωστε ενθουσιασμένος μαζί της, όπως θυμούνται παλαιότεροι, επικαλούμενοι διάφορα περιστατικά, μεταξύ των οποίων η χορήγηση επί των ημερών της ενός καθόλου ευκαταφρόνητου επιδόματος σε πρώην βουλευτές, κάτι που είχε προκαλέσει πολιτικές αναταράξεις. Μεταξύ εκείνων που είχαν αντιδράσει ήταν και ο Κωστής Στεφανόπουλος.

Η Μπενάκη δεν είχε διστάσει να επιφυλάξει δηλητηριώδη σχόλια για τον επί 10ετία Πρόεδρο της Δημοκρατίας: «Ο κ. Στεφανόπουλος είχε καταδικαστεί σε δεκαετή αφωνία και επειδή δεν εκλεγόταν βουλευτής και επειδή ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μόλις τελείωσε τη θητεία του άρχισε να κάνει παρεμβάσεις. Έπειτα από δέκα χρόνια αφωνίας, στο εξής θα τον ακούμε πολύ συχνά» είχε πει, σημειώνοντας μάλιστα για τον ίδιο ότι «προς το παρόν είναι ένα πρόσωπο απόλυτα σοβαρό…».

Οι κοινοβουλευτικές εντάσεις

Κάποιοι θυμούνται και τη σύγκρουσή της με τον τότε (2006) αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΠαΣοΚ Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος στηλιτεύοντας τη ΝΔ είχε πει από του βήματος της Βουλής: «Για εσάς δεν υπάρχουν Έλληνες, υπάρχουν “εθνικόφρονες” και “μιάσματα”. Εσείς πάντα θέλετε και χωρίζετε τον ελληνικό λαό». Η Πρόεδρος της Βουλής τον είχε διακόψει επισημαίνοντάς του: «Κύριε πρόεδρε, παρακαλώ! Διατυπώσατε μια φράση οξύτατη». Και ο Παπανδρέου ενοχλημένος της είχε πει: «Κυρία Πρόεδρε, δεν είστε εκπρόσωπος της κυβέρνησης – είστε Πρόεδρος της Βουλής. Επιτέλους!».

Μια αινιγματική φράση της έγκριτης καθηγήτριας Δικαίου είχε γίνει αντικείμενο πολιτικών σχολίων, παίρνοντας μάλιστα προεκτάσεις συνωμοσιολογικές. Είχε ειπωθεί από την τότε Πρόεδρο της Βουλής κατά την προσφώνηση του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια το 2005. Με αφορμή τις μεταβολές στο πλαίσιο του Ευρωσυντάγματος είχε προβλέψει ότι με την ευρωπαϊκή ενοποίηση «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται από Αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και, πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Το τέλος μιας μεγάλης θητείας

Χρειάστηκαν οι διευκρινίσεις της ότι δεν εννοούσε πως θα χάναμε τα εθνικά μας σύνορα, αλλά ότι χρειαζόταν η διαφύλαξη ενός μίνιμουμ του εθνικού κράτους. Mε το κύρος της καθηγήτριας Δικαίου και το αυστηρό προφίλ που δεν αντιστοιχούσε πάντα στον χαρακτήρα της, η Μπενάκη ολοκλήρωσε την κοινοβουλευτική της πορεία πριν από τις εκλογές του 2009 ανακοινώνοντας την απόφασή της να μην είναι ξανά υποψήφια ύστερα από 28 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας.

«Αισθάνομαι ότι ήλθε η ώρα να διευκολύνω την ανανέωση της Βουλής και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας» ανέφερε στην επιστολή της προς τον Καραμανλή, ο οποίος την είχε ευχαριστήσει για όσα σημαντικά προσέφερε στον τόπο και στη δημοκρατία, «κυρίως όμως για το παράδειγμα ήθους και αξιοπρέπειας που κατέθεσε στα δημόσια πράγματα».

*Η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, που είχε τη δική της συμβολή στην ολοκλήρωση της πρωτοβουλίας της Ένωσης Γυναικών Θράκης «ΔΟΜΝΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗ ΒΙΣΒΙΖΗ» για την τοποθέτηση της προτομής της Θρακιώτισσας Ηρωίδας του 1821, της Καπετάνισσας της "Καλομοίρας", στη Λεωφόρο των Ηρώων στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα. Η πρώτη έγκριση του εγχειρήματος είχε γίνει επί προεδρίας του Απόστολου Κακλαμάνη. Την προτομή φιλοτέχνησε ο διεθνούς αναγνώρισης Εβρίτης γλύπτης, από τα Βρυσικά Διδυμοτείχου, Απόστολος Φανακίδης. Ιούνιος 2005, πριν από 21 χρόνια!

Διαβάστε ακόμα:

«Έφυγε» ο σύζυγος της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη: Το αντίο του Δημάρχου Ερμιονίδας (εικόνα)

Θα σας το γράψουμε λαϊκά… «Ο “Καποδίστριας” με επίκεντρο το Ναύπλιο και την αύρα ιστορίας που έχει αυτή η πόλη, τους… χαλάει τη… σούπα. Η συγκεκριμένη ταινία πάει κόντρα στο τωρινό προφίλ που θέλουν να περάσουν οι περισσότεροι πολιτικοί και η νυν τάξη πραγμάτων».

Αναλύοντας αυτά τα λόγια, δε θα σταθούμε στην παραγωγή του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, αλλά στα μηνύματα που περνάει στον κόσμο αυτό το «φιλμ». Μηνύματα που πολλοί θέλουν να μην αποτελούν αιτία αφύπνισης των πολιτών και ειδικά των νέων ανθρώπων. Με πιο βασικό ότι οι πολιτικοί και όσοι εκλέγονται σε κάθε μορφή εξουσίες, ανεβαίνουν σε συγκεκριμένες θέσεις για να υπηρετούν τους πολίτες και το δίκαιο, με βοήθεια στους αδύναμους. Δεν βλέπουν την εξουσία, τα Δημαρχεία, τα Μέγαρα και τα Κοινοβούλια σαν… τσιφλίκια τους.

Αναφέρουν πολλοί ότι αυτή η ταινία δέχθηκε και δέχεται «πόλεμο», αλλά δεν είναι τυχαίο ότι σημειώνει μεγάλη επιτυχία, καθώς στους περισσότερους κινηματογράφους που παίζεται, οι αίθουσες είναι γεμάτες, με τον κόσμο να χειροκροτεί, όταν ολοκληρώνεται η προβολή της.

Ο Έλληνας είναι συνδεδεμένος με την ιστορία του και αυτό δύσκολα θα το αλλάξει κάποιος. Βλέποντας την ταινία πολλοί παρομοιάζουν όσους πολέμησαν και τελικά δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια με την τωρινή πολιτική ελίτ στη χώρα μας, βλέπουν όσα διαδραματίζονται με συγκίνηση. Πολλοί υποκλίνονται, μέσω της ταινίας, στα όσα έχουν πετύχει οι πρόγονοί μας, στο μεγαλείο του πολιτικού και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Ενός οραματιστή με δράση και εκτός Ελλάδας, έχοντας γεννηθεί στην Κέρκυρα.

Αναφέρουν ότι μέσω του «Καποδίστρια»… βλέπουν ότι η Ελλάδα ακόμα φοβάται τον ίδιο της τον εαυτό, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τη δολοφονία του. Τονίζουν ότι ο Καποδίστριας δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός, ήταν όραμα, αρχές, αξιοπρέπεια, θυσία. Αυτό επεσήμανε και η «Litsa Manwla» στο προφίλ της στο Facebook, συμπληρώνοντας: «Ήταν ο άνθρωπος που προσπάθησε να βάλει τις ελληνικές αξίες σε τάξη και εκκίνηση, σε έναν λαό ρημαγμένο αλλά ζωντανό. Και γι’ αυτό τον πολέμησαν τότε. Και γι’ αυτό τον φοβούνται ακόμα. Μπράβο, λοιπόν, στον Γιάννη Σμαραγδή που μας χάρισε μια τόσο διδακτική για τη νέα γενιά ταινία»!

Δείτε εδώ τι είπε ο Γιάννης Σμαραγδής για τη γυναίκα του, παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή και της αφιέρωσε την ταινία. Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.

Εμείς θα σας παρουσιάσουμε απόψεις διακεκριμένων πολιτών μας.

Ο Άρης Δαβαράκης (στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός) έγραψε χαρακτηριστικά στο Facebook:

«Στο τέλος του "Καποδίστρια" στο Cinobo Οπερα η sold out αίθουσα ξέσπασε σε χειροκρότημα. Αρέσει η ταινία σ' ένα πολύ μεγάλο κοινό γιατί μας υπενθυμίζει πώς θα είχε προχωρήσει η Ελλάδα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι 25 κοτζαμπάσηδες που μέχρι και σήμερα διαφεντεύουν τον τόπο με τσαμπουκά, μαφιόζικες μεθόδους και μαύρο χρήμα.

Ο κυβερνήτης Καποδίστριας, υπουργός εξωτερικών του Τσάρου της Ρωσίας και δημιουργός της Ελβετίας με τα καντόνια και τη λειτουργική δημοκρατία της, ήταν απόλυτα ταγμένος σε μια Ελλάδα οπού οι πολύ πλούσιοι (οι ολιγάρχες) θα πλήρωναν φόρους και θα χαιρόντουσαν να "προσφέρουν" στους πιο αδύναμους Έλληνες. Ήθελε σχολεία και βιβλία και ισότητα, ήθελε ελληνική ιστορία και σύνδεση με το παρελθόν μας, δημοκρατία, αρχές και φιλότιμο. Οι ολιγαρχίες δεν ήταν και δεν είναι για τέτοια. Θέλουν να ελέγχουν την Ελλάδα που τη θεωρούν τσιφλίκι τους.

Αυτό είναι νομίζω το κεντρικό μήνυμα της ταινίας του Σμαραγδή και είναι ξεκάθαρο. "Κόμης, κόντες και δεν ξέρω τι άλλο θα’ ρθει να μας πει τι θα κάνουμε και θα μας βάλει να πλερώνουμε και φόρους - που ούτε στους Οθωμανούς δεν πληρώναμε; Ρε άντε από κει. Σε χαντάκι θα τον βρούνε" – να’ ναι καλά οι Μαυρομιχαλαίοι και όλοι οι όμοιοι τους διαχρονικά.

Είναι μια ταινία που ίσως δεν μπορεί να διεκδικήσει υψηλές καλλιτεχνικές δάφνες, θα έπρεπε όμως να σκεφτεί το Υπουργείο Παιδείας μήπως πρέπει να παίζεται στα σχολεία. Περιέχει την αλφαβήτα της ιστορίας μας και κάποιες "αρχές" που ακόμα παλεύουν κάποιοι Έλληνες να τις κρατήσουν ζωντανές – με νύχια και με δόντια».

Ο Άρης Δαβαράκης είναι στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 31 Ιουλίου 1953. Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, ακολούθως δε εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σε νεαρή ηλικία, από το 1977 έως το 1981, εργάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι.

Συνεργάστηκε ως στιχουργός με τον Μάνο Χατζιδάκη, την Ευανθία Ρεμπούτσικα, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και άλλους συνθέτες.

Από την πλευρά του Dr Γρηγόρης Βασιλειάδης (ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής) τόνισε στη σελίδα του στο Facebook:

«Πρωτοφανής επιτυχία η ταινία για τον Καποδίστρια (όπως και η σειρά του Αγίου Παΐσιου, όταν πριν από λίγο καιρό παίχτηκε στην τηλεόραση).

Μεγάλη επιτυχία γιατί έσπασε τα ταμεία από τις εισπράξεις.

Γιατί έσπασε τα νεύρα του νεοταξικού "προοδευταριού".

Των συστημικών νεοφασιστών, χλεχλέδων που χέζονται πάνω τους μπρος σε κάθε απόπειρα ιεροποίησης του όντως σημαντικού (και των αληθινά σημαντικών της Ιστορίας) και σπεύδουν να εμέσουν τη χολή τους, αφού οι προθέσεις τους και το ποιον τους ελέγχεται ανυπόφορα από ιδεώδη που θέλουν να σβήσουν με το στανιό, στις ψυχές τους και στις ψυχές των απλών ανθρώπων.

Μεγάλη επιτυχία, επειδή δεν "έτυχε" (γι’ αυτό πέτυχε). Ο σκοπός της ήταν να αναδείξει, όχι μονάχα την ιστορική, αλλά κυρίως μια υπερχρονική Αλήθεια: Το γεγονός πως όποιος βάζει τον εαυτό του δεύτερο – ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να κοιτάξει τα στενά ατομικά ή πολιτικά του συμφέροντα –, μένει διαχρονικά στη συνείδηση των ανθρώπων ως ψυχικό και ηθικό μέγεθος, αξεπέραστο και ζωοποιό.

Μεγάλη επιτυχία, επειδή ο κόσμος μέσα στις αίθουσες σηκώνεται όρθιος και χειροκροτεί. Όχι επειδή ο κύριος Σμαραγδής είναι ο αψεγάδιαστος σκηνοθέτης, ούτε μόνο επειδή αγιοποιείται το πρόσωπο του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη. Αλλά κυρίως επειδή όλοι εμείς που βλέπουμε εδώ και μερικές δεκαετίες την αξιοπρέπεια μας να ευτελίζετε μεθοδικά και συστημικά, αντικρύζουμε στο πανί κάποιους φιλαλήθεις καλλιτέχνες που θέλουν να μας θυμίσουν τα χαμένα αυτονόητα:

Πως, ναι, υπήρξαν άνθρωποι, και δη κυβερνήτες, που έβαλαν το ατομικό τους θέλω πίσω, την περιουσία τους, και την ίδια τους τη ζωή, από αγάπη για ένα έθνος, έναν λαό που αξίζει να φροντιστεί, να ζει καλύτερα και να σκέφτεται ελεύθερα.

Πως, ναι, αν και ο μετανεωτερικός χυλός ζητάει την εδώ και τώρα κατάργηση των υπερατομικών αξίων και ιδεωδών, προσφέροντας ως φτηνά ανταλλάγματα, τις άπειρες ψηφιακές ευκολίες, και τα μπατηροεπιδόματα σε ήδη αξιωμένους από το σύστημα ανθρώπους, ο ελληνικός λαός, ο απλός Έλληνας μέσα στην ψυχή του ακόμα ελπίζει.

Ελπίζει και ποθεί ένα καλύτερο εαυτό από από ‘κείνον που τον έκαναν να πιστεύει πως είναι.

Ελπίζει και ποθεί καλύτερους ηγέτες, θυσιαστικούς κυβερνήτες, πολιτικούς που λειτουργούν ως αγαπητικοί πατεράδες που θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ενηλικιωθούν από αγάπη, καταβάλλοντας προσωπικό κόστος.

Η ταινία σπάζει τα ταμεία επειδή διέρρηξε αρχικά τις καρδίες μας".

Όσους από μας επιμένουν να έχουν καρδιές ανοιχτές, και εύφορα εγκυμονούσες, στην ελπίδα και στο θαύμα.

Η ιστορία της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι παραμύθι, είναι αληθινή.

Η μάλλον, είναι μια ακόμα Αλήθεια που επειδή βαθιά μας παρηγορεί, είναι άκρως παραμυθητική για τις ζωντανές ψυχές που προσβλέπουν στην ανάκαμψη και στην ανάσταση».

Με τα δικά της μηνύματα και η αναφορά του Γιάννη Κωνσταντάτου (Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρουπολης) στο προφίλ του στο Facebook:

«Όταν είδα την πρεμιέρα του Καποδίστρια σας είχα προαναγγείλει πως ο Ελληνικός Λαός που τον αγάπησε τότε και τον αποκαλούσε πατέρα και σήμερα ο ίδιος Λαός θα πάει να τη δεί και θα την σηκώσει στους ώμους του "πλημμυρίζοντας" τις αίθουσες γιατί διψάει για Ελλάδα, αδιαφορώντας αν ήταν ή δεν ήταν αριστούργημα ή οσκαρικού επίπεδου σκηνοθετικά!

Αυτές τις βλακώδεις αναλύσεις τις αφήνουμε στους "ειδικούς" κριτικούς και μας είναι αδιάφορα. Δεν καταλαβαίνουν τον συμβολισμό της ταινίας δυστυχώς και το περιεχόμενο που αποτελεί πυξίδα για τον Ελληνισμό 200 χρονιατώρα!

Ας μην πάρει Όσκαρ ο Σμαραγδής, παίρνει τα εύσημα του έθνους για την προσπάθεια και το πείσμα του να ακουστεί με τα πενιχρά μέσα του η ιστορία και το πρόσωπο του πολιτικού ηγέτη που η χώρα χρειαζόταν ανέκαθεν.

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε με τον κύριο Σμαραγδή παρόντα την 1η Φεβρουαρίου στα αποκαλυπτήρια του Ανδριάντα του Καποδίστρια στο Δημαρχείο μας, του πρώτου που θα τοποθετηθεί σε Δήμο της Αττικής»!

Σμαραγδής για «Καποδίστρια»: Δέχθηκα απειλές θανάτου για να μη γυριστεί η ταινία

Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η επίσημη πρεμιέρα της νέας ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή με τίτλο «Καποδίστριας». Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης μίλησε δημόσια για πρώτη φορά με τόση ένταση για την απώλεια της συζύγου του Ελένης, στην οποία αφιερώνει το έργο, αλλά και για τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ολοκληρωθεί η παραγωγή, σχετικό θέμα φιλοξένησε στο site της και η εφημερίδα «Αναγνώστης».

Ο Γιάννης Σμαραγδής χαρακτήρισε την ταινία «όνειρο ζωής» της συζύγου του, τονίζοντας ότι εκείνη στάθηκε καθοριστικός παράγοντας σε κάθε στάδιο της δημιουργίας. Όπως ανέφερε, η Ελένη είχε ενεργό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση του σεναρίου όσο και στις τελικές διορθώσεις πριν φύγει από τη ζωή, επισημαίνοντας πως αισθάνεται ότι συνεχίζει να τον «καθοδηγεί» ακόμη και σήμερα.

Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, ο σκηνοθέτης παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή. «Ήταν εκείνη που οργάνωνε τα πάντα και εγώ απλώς ακολουθούσα», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σε κάποια στιγμή σκέφτηκε ακόμη και να μη βάλει το όνομά του στους τίτλους, θεωρώντας ότι απλώς υπηρέτησε το όραμα της ταινίας.

Ο Γιάννης Σμαραγδής αποκάλυψε, παράλληλα, ότι η ολοκλήρωση της ταινίας «Καποδίστριας» μόνο δεδομένη δεν ήταν. Σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση είχε μιλήσει ανοιχτά για οικονομικά αδιέξοδα, διακοπές στα γυρίσματα αλλά και για απειλές που, όπως είπε, δέχθηκε ώστε να μην προβληθεί η ταινία στη μεγάλη οθόνη.

Όπως εξήγησε, τα γυρίσματα ξεκίνησαν χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και βασίστηκαν σε υποσχέσεις, με αποτέλεσμα να διακοπούν προσωρινά. «Όταν καταπιάνεσαι με τον “Καποδίστρια”, δεν περιμένεις ότι θα αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις», σημείωσε, αποκαλύπτοντας ότι υπήρξαν ακόμη και απειλές κατά της ζωής του.

Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.

Η ταινία «Καποδίστριας» αναμένεται να προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον, τόσο για το ιστορικό της περιεχόμενο όσο και για το φορτισμένο προσωπικό υπόβαθρο πίσω από τη δημιουργία της, αποτελώντας μία ακόμη σημαντική στιγμή για τον ελληνικό κινηματογράφο.

Διαβάστε ακόμα:

Κοντογιαννίδης: «Μέγα εξουσιαστικό-κυβερνητικό-lobby η Επίδαυρος» – Η τραγωδία και τα μπιφτέκια του «Λεωνίδα»! (εικόνες)