Όπως σας έχουμε αποδείξει με τη μέχρι τώρα παρουσία μας, εδώ στον «Πολίτη Αργολίδας», δεν έχουμε «φόβο» να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και σε θέματα που αφορούν τον αθλητισμό.
Υπάρχουν «φωνές» που αναφέρουν ότι το ποδόσφαιρο στον νομό μας έχει πιάσει ιστορικό… χαμηλό σε πολλά θέματα. Το θέμα είναι εάν μπορεί κάποιος που παρακολουθεί τα δρώμενα από κοντά, να στηρίξει αυτές τις ενστάσεις με γεγονότα. Εσείς τι λέτε; Ποιες θα είναι οι διαπιστώσεις του;
Συνολικά, οι ομάδες είναι χωρισμένες σε δυο κατηγορίες (Α1, Α2, Β'), στα «σαλόνια» είναι πολύ μικρό το ενδιαφέρον, μόνο για την 1η θέση κάτι… κινείται. Εάν κάποιος είδε πριν από μερικές εβδομάδες παιχνίδια των ομάδων που προηγούνται στον βαθμολογικό πίνακα της Α1 κατηγορίας, δεν θα… πέταγε, πάντως, από τη χαρά του για το θέαμα. Πάθος και δύναμη για το αποτέλεσμα, ατομικές εξάρσεις, τίποτε καινούργιο στους αγωνιστικούς χώρους σε θέμα τακτικής και προπονητικής. Για να μην πάμε σε ομάδες που είναι πιο χαμηλά στη βαθμολογία, ούτε φυσικά στην πιο κάτω κατηγορία.
Το επίπεδο ποδοσφαίρου είναι πολύ χαμηλό, θα λέγαμε αυτό συμβαίνει σε όλες τις βαθμίδες, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Υπάρχουν για παράδειγμα γήπεδα που ακόμα… ετοιμάζονται για να υποδεχτούν ομάδες!
Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να «κερδηθούν» νέα παιδιά και να στραφούν στα γήπεδα, απουσιάζουν και οι καλοί προπονητές, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι αυτοί οι τεχνικοί που λειτουργούν όπως αρμόζει στο άθλημα…
Φτάσαμε στο σημείο, σύλλογοι με σημαντική πορεία στο παρελθόν, να κάνουν προπονήσεις με κάτω από 10 παίκτες, άλλες ομάδες με το... ζόρι συμπλήρωναν 11άδα για τα παιχνίδια τους. Εδώ, ολόκληρη πρωτεύουσα (Ναύπλιο) και δεν έχει φέτος εκπροσώπηση στα... γήπεδα!
Ασχολούνται με συλλόγους άνθρωποι – κάποιοι και από ανάγκη, αφού δεν υπάρχουν άλλοι – που προτάσσουν το «εγώ», θέλουν να είναι απλά πρώτοι στο… χωριό, χωρίς να διακατέχονται από πνεύμα συνεργασίας, ώστε το αποτέλεσμα να είναι καλύτερο. Οικονομικά ομάδες «ματώνουν» για να τα βγάλουν πέρα και στεκόμαστε μόνο στα βασικά που χρειάζονται. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι υπάρχουν κάποιοι που κοιτάνε πρώτα να… ψοφήσει η «κατσίκα» του… γείτονά τους, παρά να βρουν μαζί «τροφή» και συνάμα «ζωή» και για τους... δυο!
Για να μην αναφερθούμε και σε συγκεκριμένα περιστατικά εντάσεων, ευτυχώς αυτά τα φαινόμενα έχουν περιοριστεί κατά πολύ, αλλά και φέτος δεν αποφύγαμε… κουτουλιές. Επεισόδια είχαμε, μάλιστα, και σε αγώνες σχολικών πρωταθλημάτων, εκεί το πιο λυπηρό είναι πως κάποιοι γονείς αντί να «σβήνουν» τη «φωτιά», κοιτούσαν να ρίξουν «λάδι» σ’ αυτήν!
Βρέθηκε, ο διαιτητής που για πολλούς ήταν ο καλύτερος, αλλά … εξαφανίστηκε μέσα σε μια… αγωνιστική; Εξηγήσεις δόθηκαν από τους αρμόδιους; Μπα, ακόμα περιμένουμε… Την ίδια ώρα που η περσινή πρωταθλήτρια ακόμα… περιμένει για την απονομή του τροπαίου. Ας γίνει, πλέον, μαζί με αυτή της φετινής σεζόν!
Φτάσαμε στο σημείο να διαβάζουμε για πρωτοφανής απόφαση στη Super League 2, και αναφερόμαστε στην τιμωρία του Παναργειακού (και της Ηλιούπολης) με χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ , καθώς αποδείχθηκε σύμφωνα με την Επιτροπή Δεοντολογίας της ΕΠΟ πως περσινό παιχνίδι τους ήταν χειραγωγημένο σε βαθμό comfortable satisfaction (μεγαλύτερος από απλή πιθανολόγηση και μικρότερος από την απόδειξη πέραν πάσης αμφιβολίας). Αφορά το παιχνίδι έγινε στο Άργος στις 2 Φεβρουαρίου 2025 και έληξε 1-1.
Απόφαση με πολλές απορίες, καθώς δεν υπήρξε τελεσίδικα τιμωρία φυσικών προσώπων (απαλλάχθηκε το ένα που αρχικά είχε τιμωρηθεί). Και δικαίως ρωτάνε πολλοί: Πώς γίνεται να «στηθεί» ένα παιχνίδι χωρίς την εμπλοκή φυσικών προσώπων; Για ποιον λόγο δεν έγινε γνωστή η απόφαση; Για να προστατευτεί το προϊόν; Δηλαδή, κάθε ομάδα μπορεί να «στήνει» αγώνες, να πληρώνει 50.000 ευρώ και να «καθαρίζει»;
Με τους «λύκους» αγωνιστικά να μην μπορούν φέτος να «δαγκώσουν» μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημά τους…
Αυτά… Με την ελπίδα μέσα στο 2026 να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα. Μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, να δούμε και την ουσία, ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;


