Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Κάποτε υπήρχε μια… κουκίδα στον χάρτη, στην οποία ο «αυτοκράτοράς» της επόπτευε από κοντά την υλοποίηση συγκεκριμένου προγράμματος, που αφορούσε τον καθαρισμό της «κοπριάς» από… μαντριά, προς όφελος όλων των… κτηνοτρόφων, χωρίς να γίνονται διακρίσεις… Αυτό ήταν, άλλωστε, και το μότο του «αυτοκράτορα», ο οποίος ήθελε όλοι οι κάτοικοι να νιώθουν… μαζί!

Μια συγκεκριμένη ημέρα, το πρόγραμμα υλοποιούνταν σε μια ορεινή περιοχή και κοντά στον «αυτοκράτορα» βρισκόταν ο «έπαρχος» του συγκεκριμένου οικισμού, καθώς και άλλος τοπικός εκπρόσωπος του λαού. Αμφότεροι βρίσκονται στο πλευρό του «αυτοκράτορα». 

Κάποια στιγμή… έφεραν στη κουβέντα τους έναν «βοσκό», βλέπετε ο συγκεκριμένος περιμένει εδώ και χρόνια τον «καθαρισμό» της περιοχής του, ξέροντας ότι η υλοποίηση έργων εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, όπως τα προγράμματα στα οποία μπορεί να έχουν ενταχθεί… 

Αλλού είναι, όμως, το θέμα μας. Κάποια στιγμή ο «έπαρχος» φάνηκε να είναι αντίθετος με τον καθαρισμό – ανεξάρτητα από το πρόγραμμα – της περιοχής που είναι το «μαντρί» του συγκεκριμένου «βοσκού», καθώς όπως είπε, «αυτός δεν είναι… δικός μας, εμένα δεν με προτίμησε»! Τότε επενέβη ο άλλος τοπικός εκπρόσωπος – εκλεγμένος από τον λαό – και τόνισε: «Τι είναι αυτά που λες; Δεν ξέρω εάν προτίμησε ή όχι εσένα, αλλά εγώ γνωρίζω ότι εμπιστεύτηκε εμένα, όπως και την παράταξή μας». Ο «αυτοκράτορας» δεν είπε κάτι, απλά άκουγε, με τον συγκεκριμένο «έπαρχο» έχει, άλλωστε, θέματα με τον τρόπο που ασκεί τις αρμοδιότητές του.  

Το σίγουρο είναι πως η περιοχή του «βοσκού» παραμένει χωρίς να «καθαριστεί», μπορεί να συμβεί αυτό τώρα με τις βροχές, πατώντας ξανά ο συγκεκριμένος και μέσα στις λάσπες για να μπορεί να φτάσει στον χώρο του… Ίσως κάποιοι να έχουν προγραμματίσει το έργο να γίνει σε πρόγραμμα που… τρέχει ακόμα ή που θα υλοποιηθεί στο μέλλον. Αυτά είναι τα δεδομένα μέχρι τώρα.  

Εδώ προκύπτει, όμως, ένα ακόμα πιο σημαντικό θέμα. Χωρίζουμε τους πολίτες σε δικούς μας και σε… άλλους, ανάλογα με το ποιους νομίζουμε ότι μας «σταύρωσαν» ή όχι; Με ποια κριτήρια για κάποιους πρέπει να υλοποιούνται τα έργα; Και πώς ξέρει ο «έπαρχος» ποιες ήταν οι… προτιμήσεις συγκεκριμένων πολιτών; 

Το πιο νοσηρό απ’ όλα είναι πως υπάρχουν άνθρωποι με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης σε θέσεις ευθύνης. Το πιο νοσηρό είναι ότι κάποιοι από αυτούς έχουν και φασίζουσα νοοτροπία και δεν το κρύβουν, υπερηφανεύονται γι’ αυτό. Και ερωτώ όσους είναι στην ίδια… πλευρά της ιστορίας με τους συγκεκριμένους: «Πώς μπορείτε να συνεργάζεστε με ανθρώπους που λειτουργούν με νοοτροπία που έχει… χρώμα φασισμού;»… 

Ο «έπαρχος» διαλαλεί, μάλιστα, ότι μόνο αυτός ξέρει τον τρόπο να συνεχίσει να βρίσκεται σε θέση εξουσίας μέσω της προτίμησης πολιτών, και επικεφαλής συγκεκριμένης περιοχής! Νιώθει ατρόμητος και ακλόνητος… 

«Έτοιμη και αυτή η μερίδα», ακούσαμε από τον μάγειρα, τη στιγμή που αναλύαμε με στενό μου φίλο αυτούς τους προβληματισμούς για «αυτοκράτορες», «έπαρχους» και πολίτες. Βλέπετε, μας είχαν… «μαγνητίσει» οι νοστιμιές από την ταβέρνα «ο Κίτσουλας» στο Χαλάνδρι, που έχει γράψει τη δική της ιστορία στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα και είπαμε να μιλήσουμε εκεί. Αυτός ο «Κίτσουλας» δεν είναι μόνο «επαναστατικός» (λέτε να είναι τυχαίο που έχει… έδρα στην οδό Φιλικής Εταιρείας;), αλλά και «αυθεντικός» στις... γεύσεις του! 

Εκείνη τη στιγμή ο φίλος μου, με τα παιδιά από τον «Κίτσουλα» να λειτουργούν με βάση όσα επιτάσσει το πόστο τους, μου θύμισε και την περίπτωση στην περιοχή των Γαργαλιάνων Μεσσηνίας. Για να μου πει ότι υπάρχουν και χειρότερα… Σας τη μεταφέρω, για να θυμηθείτε και εσείς μια υπόθεση, που έχει πάρει τον δρόμο για το ακροατήριο, οπότε είναι πάντα σεβαστό το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά το κατηγορητήριο για συγκεκριμένους είναι «βαρύ». 

Ήταν Ιούλιος του 2026, όταν αποκαλύφτηκε μια σοβαρή υπόθεση εμπρησμών, εκβιασμών και απάτης στην κοινότητα Μεταμόρφωσης, στην ευρύτερη περιοχή των Γαργαλιάνων Μεσσηνίας. Όπως έγινε γνωστό, ύστερα από πολύμηνη έρευνα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν τρία άτομα: ένας 66χρονος πυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης, ο 52χρονος πρόεδρος (κοινοτάρχης) της τοπικής κοινότητας και ο 44χρονος αδελφός του.

Με τη βοήθεια της ΤΝ, διαβάζουμε ότι η δράση της συγκεκριμένης ομάδας, η οποία χαρακτηρίστηκε από τις αρχές ως «μαφιόζικη», περιλάμβανε τα εξής:

Το κύκλωμα του νερού: Οι κατηγορούμενοι είχαν αναλάβει τη διαχείριση και διανομή του αρδευτικού νερού στην περιοχή. Εκβίαζαν συστηματικά τους ντόπιους αγρότες, απαιτώντας παράνομα χρηματικά ποσά («ταρίφα») για να τους επιτρέψουν να ποτίσουν τις καλλιέργειές τους.

Εμπρησμοί ως αντίποινα: Όσοι παραγωγοί αρνούνταν να πληρώσουν ή δεν συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις τους, έπεφταν θύματα αντιποίνων. Η ομάδα τούς έκαιγε αγροτεμάχια, ελαιώνες και αποθήκες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι φωτιές επεκτάθηκαν και σε δασικές εκτάσεις. Συνολικά τους αποδόθηκαν τουλάχιστον 7 εμπρησμοί (3 δασικοί και 4 αγροτικοί) κατά τη διετία 2024-2025.

Κλοπές, φθορές και απάτες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εκτός από τους εμπρησμούς, κατηγορήθηκαν για καταστροφές αγροτικού εξοπλισμού, κοπή ξένων ελαιόδεντρων και κλοπές αγροτικών προϊόντων. Παράλληλα, ερευνήθηκε η εμπλοκή τους σε εκβιασμούς με σκοπό να αναγκάσουν παραγωγούς να τους μεταβιβάσουν ή να τους εκμισθώσουν εκτάσεις, ώστε να εισπράττουν παράνομα τις αντίστοιχες αγροτικές επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών της αστυνομίας βρέθηκαν και κατασχέθηκαν όπλα και πυρομαχικά. Μετά την απολογία τους στον ανακριτή Καλαμάτας, και οι τρεις κρίθηκαν προφυλακιστέοι.

Η δικαστική διαδικασία στα Δικαστήρια Καλαμάτας ολοκληρώθηκε στο στάδιο της ανάκρισης με την ομόφωνη προφυλάκιση και των τριών κατηγορουμένων. Οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν σε σωφρονιστικά καταστήματα, όπου και κρατούνται μέχρι τη σταδιακή παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη ενώπιον του αρμόδιου Εφετείου Κακουργημάτων.

Αυτά… 

ΥΓ. 1: Ο φίλος μου, μου πρότεινε να προτιμήσουμε για φαγητό την επόμενη φορά τα νότια προάστια και να πάμε στο «Mantri»! «Πού βρίσκεται;», τον ρώτησα… «Είσαι ελεύθερος άνθρωπος; Αυτόν να ψάξεις κάπου στη Γλυφάδα», μου απάντησε. Ελεύθερος Άνθρωπος… Η οδός που βρίσκεται το «Mantri». Και ως ελεύθεροι άνθρωποι δεν έχουμε ανάγκη κανέναν! 

ΥΓ. 2: Για όσους δεν θυμούνται, ο καθαρισμός των στάβλων του βασιλιά Αυγεία μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν έναν από τους άθλους του Ηρακλή, που έχει πολλά διδάγματα. Μόλις μία ημέρα χρειάστηκε ο Ηρακλής, με τη βοήθεια του νερού… Οι «κοπριές» όλων των ειδών, μπορούν να παρασυρθούν και με ορμή, και ακολούθως να τιμωρηθεί και ο «βασιλιάς»!

ΥΓ. 3:  Καλό κάνει η κοπριά, όταν ρίχνεται σε συγκεκριμένα φυτά. Μιλάμε για τη χωνεμένη κοπριά, η οποία είναι ένα εξαιρετικό φυσικό οργανικό λίπασμα που βελτιώνει τη δομή του εδάφους και προσφέρει θρεπτικά συστατικά στα φυτά. Χρειάζεται, όμως, προσοχή, διότι εάν η κοπριά δεν έχει… παλιώσει, μπορεί να κάψει τα φυτά, ενώ παίζει ρόλο και η εποχή που θα τη ρίξει κάποιος, ενδείκνυται την άνοιξη και το φθινόπωρο. Άσε που εάν είναι φρέσκια, μπορεί να έχει και ψύλλους μέσα με ό,τι συνεπάγεται αυτό…

ΥΓ. 4: Ο «έπαρχος», που βροντοφωνάζει ότι είναι ο μοναδικός που έχει τον τρόπο να βγαίνει… 1ος στο «χωριό», έμαθα ότι την ώρα της κρίσης έκανε «πόλεμο» σε… συντρόφους του! Του αρέσει, φαίνεται, να… είναι «μονοφαγάς»! Έχουν γνώση οι φύλακες!

Και αντί να κάνει αυτοκριτική και να προσπαθήσει να βρει τι φταίει που πολίτες στο «δουκάτο» του δεν γουστάρουν να συμμετέχουν σε κοινές δράσεις, προβαίνει συγκρίσεις με άλλα «πριγκιπάτα», κάνοντας αναφορά στην καθαριότητα! Ακόμα και αυτό το γεγονός δεν είναι υπέρ του, σχετικά με τον ίδιο και τις σχέσεις του με τους πολίτες! Πού να καταλάβει, όμως, τι σημαίνει να ασχολείσαι με τα κοινά; Στο παρελθόν είχε φτάσει στο σημείο να γράψει για «πόνο» και για... χώνεψη, Απευθυνόμενος σε ποιους;

ΥΓ. 5: Πού φτάσαμε; Να έχουν θέσεις ευθύνης όχι απλώς λάθος άνθρωποι, αλλά… φασίστες! Και να το λένε φόρα… παρτίδα ότι είναι φασίστες! Και αυτοί να παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον μας…  

ΥΓ. 6:  Μέσα στον Αύγουστο αναστατώθηκαν οι Σπέτσες και τα γειτονικά παράλια της Ερμιονίδας, όταν ένα ιδιωτικό ελικόπτερο πραγματοποίησε παράνομη και άκρως επικίνδυνη προσγείωση στην πολυσύχναστη παραλία Ζωγεριά (που είναι και είναι αρχαιολογικός χώρος) στο νησί του Αργοσαρωνικού.

Επενέβησαν οι αρχές, κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι επιβάτης είχε πετάξει μια τσάντα που περιείχε μικροποσότητες κοκαΐνης και κάνναβης. Το περιστατικό έχει πάρει τη νομική οδό. Είχε προηγηθεί κάτι παρόμοιο και στο Σαρακήνικο της Μήλου, όπου επίσης ελικόπτερο έκανε προσγείωση… Χειριστής του ελικοπτέρου «πάρκαρε» το ελικόπτερο πάνω στα πετρώματα της παραλίας και στη συνέχεια αποβίβασε τους.

Τα αναφέρω αυτό, διότι έμαθα ότι και στα μέρη μας ελικόπτερα προσγειώθηκαν μέσα στο καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Αύγουστο, σε χώρους, όπως σε Δημοτικά γήπεδα… Άραγε είχε δοθεί η σχετική άδεια, πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό; Διότι πέρα ότι είναι επικίνδυνο, γίνονται και ζημιές. 

ΥΓ. 7: Εδώ κάποιοι κοιτούν πώς να… βγάλουν τα «μάτια» και να «φανούν» περισσότερο από τους… αντιπάλους τους ακόμα και όταν είναι να ετοιμαστεί μια εκδήλωση μνήμης! Στις πατάτες και στις ντομάτες θα… κολλήσουν! Όπως μου μετέφεραν, το… αντάμωμα δημιούργησε, πάντως, πιο θετικές εντυπώσεις σχετικά με τους λόγους διεξαγωγής του. Εδώ… κολλάει ο ρόλος παρουσίας συλλόγων, που σας αναλύσαμε!    

ΥΓ. 8: Ξέρετε ότι σε μια ομάδα μπορεί να υπάρχουν τα «σκυλιά» και τα «μαντρόσκυλα»; Πολλές φορές αυτά προηγούνται, ανιχνεύουν τον χώρο, με το «αφεντικό» να μένει πιο πίσω, βλέπουν ποιοι είναι παρόντες, ποιοι μιλάνε με ποιους, ενημερώνουν τα «κεντρικά» και στη συνέχεια ακολουθεί η έλευση… Βέβαια, εάν το γεγονός δεν πραγματοποιείται από «δικούς» μας, μπορεί να μην είμαστε και… 1η μούρη! Επιλέγουμε και τα «ψηλά»… πατώματα! Νοοτροπία για «γέλια»!     

ΥΓ. 9: Στα παρελθόν είχαμε φτάσει στο σημείο, να δεχτεί κάποτε από τα «κεντρικά» επίπληξη πρόεδρος συλλόγου, διότι βρέθηκε σε εκδήλωση, η οποία δεν διοργανώθηκε από… ανθρώπους που να είναι στο πλευρό του «αυτοκράτορα», αλλά από «εχθρούς». Ο συγκεκριμένος θέλησε να τιμήσει τον θεσμικό ρόλο που είχε, έδωσε απλά την παρουσία του, λόγω και της πρόσκλησης που είχε δεχτεί ο σύλλογος, αλλά στο τέλος τα… άκουσε! Βλέπετε, για κάποιους οι… άλλοι είναι «εχθροί» και δεν τους στηρίζουμε ούτε με την παρουσία.

ΥΓ. 10: Αληθεύει ότι από τα «κεντρικά» στέλνονται και κείμενα σε όποιον… δικό τους ζητηθεί να πάρει θέση για κάποιο θέμα, αλλά δεν είναι σε θέση να το κάνει ή εάν αρνηθεί να το πράξει; Και εάν τελικά συμβεί αυτό, ακόμα και εάν ο τελευταίος τοποθετηθεί με… αλλαγές, τα μεγάλα «κεφάλια» έχουν τον τρόπο για να περάσουν το μήνυμά τους, με… έμμεσο τρόπο. Μεγάλη… ανακάλυψη το σχόλιο!  

ΥΓ. 11: Ήταν τέλος του μήνα και ο πάτερ μιλούσε στην ενορία στους πολίτες σε συγκεκριμένη Δημοτική Κοινότητα, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας. Μέσα σε όλα που είπε, ανέφερε ότι στην περιοχή μας έχουν πολλές ομορφιές και τα ορεινά χωριά και είναι καλό να αποκτήσουν και αυτά περισσότερο ζωή, ζητώντας πιο ενεργό ρόλο από τους πολίτες. Κάλεσε, μάλιστα, τους κατοίκους του συγκεκριμένου οικισμού να παραβρεθούν αργότερα το απόγευμα της ίδιας ημέρας στη γιορτή του ιερού ναού γειτονικού χωριού. 

«Είναι καλό να έρθετε στο διπλανό χωριό που γιορτάζει, όπως και οι γείτονές μας να έρχονται εδώ. Μόνο μέσα από την ομόνοια και την ενότητα μπορούμε να πετύχουμε πράγματα. Να μην είμαστε σαν τους… Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες, από την ταινία "Η νεράιδα και το παλικάρι"», είπε ο πάτερ στον λόγο του. Κάτι θα έχει διαπιστώσει και αυτός. Εμείς σας είχαμε μιλήσει για τη διχόνοια σε μια κοινωνία, το πόσο αρνητικό είναι αυτό, και για τον ρόλο των ανωτέρων… Θα σας αναφέρω ότι η συγκεκριμένη ιστορία «γράφτηκε» τέλη Ιουνίου! Σας τονίσαμε και το γιατί ο διχαστικός λόγος αποτελεί το 1ο… όπλο της εξουσίας σε όλες τις μορφές της.

ΥΓ. 12: Θα σας επαναλάβω ότι όπου βλέπετε να κάνουν μεγάλους... σταυρούς να είστε πάντα επιφυλακτικοί!

ΥΓ. 13: Κάποιοι θα… χορέψετε στο «ταψί»! Βλέπετε, υπάρχουν και αυτοί που όχι απλά δεν ξεχνάνε, αλλά έχουν κρατήσει και όσα είχατε υποσχεθεί σε προγράμματα και εξαγγελίες. Και να ξέρετε ότι ο χρόνος περνάει γρήγορα. 

ΥΓ. 14: Κάποιοι γίνονται... Μπιρσήμηδες για να δείχνουν τα πλάνα με πολύ κόσμο στις εκδηλώσεις. Εντάξει παιδιά, μας πείσατε. Όλες οι εκδηλώσεις σημειώνουν πολύ μεγάλη επιτυχία. Τώρα, εάν για παράδειγμα κάνουμε τη Γιορτή για το φασόλι, αλλά στο... χωριό έχουν μείνει από 20 παραγωγούς το πολύ δυο, δεν μας ενδιαφέρει. Αυτό είναι... αλλουνού «παπά» ευαγγέλιο! Όχι του... δικού μας! Κάτι σας αναφέραμε και για τα πανηγύρια και τον σκοπό διεξαγωγής τους.

ΥΓ. 15: Φυσικά και είναι προς τη θετική κατεύθυνση ότι φτιάχνετε είτε από το κράτος είτε με δωρεές, αρκεί να τηρούνται όλα τα προβλεπόμενα και όχι να γίνονται παρατυπίες στον… βωμό να μην χαθεί κάποιο έργο. Και κάποιοι οφείλουν να κάνουν ελέγχους. Κάποιοι φέρουν ευθύνη γι’ αυτό.

ΥΓ. 16: Και μέσα σε όλα… αυτά, ορισμένοι όχι απλά δε νιώθουν ποιες είναι οι «βαρύτατες» ευθύνες τους, αλλά βγαίνουν από… πάνω και μιλάνε κιόλας σαν να έχουν το «αλάθητο». Τουλάχιστον σιωπήστε… 

ΥΓ. 17: Εάν πάντως χρειαστεί κάποιος, ακόμα και λόγω της υπηρεσίας του, να ανοίξει… φακέλους, μπορεί να βρει πολλά!  

ΥΓ. 18: Μην αγχώνεστε κάποιοι πώς μαθαίνουμε πράγματα. Και να γνωρίζετε ότι ξέρουμε πολλά περισσότερα από όσα είμαστε σε θέση να γράψουμε. 

ΥΓ. 19: Κάποιοι… επιστρατεύουν και δημοσιογράφους που είναι πολύ… κοντά σε άλλον «αυτοκράτορα», ο οποίος ανήκει στον ίδιο ιδεολογικό χώρο. Λες και δεν ξέρουμε ποιοι είναι οι «φυτεμένοι» και τα «πρωτοπαλίκαρα» από αυτούς που και καλά ενημερώνουν.

ΥΓ. 20: Υπάρχει κόσμος που περνάει δύσκολα και βαρέθηκε να ακούει για χρόνιες παθογένειες που κληρονόμησαν αυτοί που είναι τώρα στο «τιμόνι», λόγω παλαιότερων επιλογών άλλων, αναφέρομαι και σε τοπικό επίπεδο. Μου θυμίζει την παρακάτω ατάκα που άκουγα από τότε που ήμουν παιδί από πολιτικούς: «Δεν φταίμε εμείς, παραλάβαμε άδεια ταμεία». Μέχρι που στο τέλος χρεοκοπήσαμε πραγματικά ως χώρα και ακόμα… τρέχουμε! Έχετε συνειδητοποιήσει κάποιοι ότι διοικείτε για πολλά χρόνια; 

Παρότι από τις 21 Ιουλίου 2026 μπήκε νέο αυστηρότερο πλαίσιο για τα ηλεκτρικά πατίνια με νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα συνεχίζονται στη χώρα μας. Και το αρνητικό είναι πως χάνουν τις ζωές τους και τραυματίζονται παιδιά. 

Είναι ένα θέμα που απασχολεί οικογένειες και στα μέρη μας, καθώς πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα παιδιά τους. Οδηγοί αυτοκινήτων έχουν δει ανήλικα ακόμα και σε κεντρικούς, επαρχιακούς δρόμους, χωρίς να φορούν κράνη, όπως συνέβη πρόσφατα και έξω απ’ την Ερμιόνη, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο, ακόμα και εάν λάβουμε υπόψη ότι το όριο ταχύτητας είναι 40χλμ.  

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση, ακριβώς για να αντιμετωπιστεί αυτό το γεγονός, έφερε τέσσερις βασικές παρεμβάσεις, καθώς ήταν μεγάλη η ανησυχία και στους γονείς.  

Η νέα ρύθμιση που εντάχθηκε, τελικώς, αυτόνομα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, χωρίς να προχωρήσουν οι υπόλοιπες αλλαγές του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) που είχαν προαναγγελθεί, προβλέπει, μεταξύ άλλων, απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών για ανηλίκους που δεν έχουν συμπληρώσει τα 17 τους χρόνια, υποχρεωτική ασφάλιση και τσουχτερά πρόστιμα, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις υπερδεκαπλασιάζονται από τα σημερινά…

Η διάταξη για την απαγόρευση χρήσης των πατινιών επιχειρεί να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη ανησυχία που προκαλούν τα τροχαία ατυχήματα με ελαφρά προσωπικά ηλεκτρικά οχήματα (ΕΠΗΟ), ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ανήλικοι και γι’ αυτό προχωρά κατά προτεραιότητα.

Τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα δεν έχουν, ωστόσο, σταματήσει. 

Ενδεικτικό είναι το ρεπορτάζ που έπαιξε στην εκπομπή «Αταίριαστους» στον «ΣΚΑΪ» την Τρίτη (08/09):

Ηλεκτρικά πατίνια: Αυτές είναι οι νέες ρυθμίσεις

Ειδικότερα με το νέο πλαίσιο προβλέπονται:

• Απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από άτομα κάτω των 17 ετών.
• Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια και τους χρήστες τους.
• Αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις, όπως η κίνηση σε δρόμους όπου το όριο ταχύτητας ξεπερνά τα 50 χλμ./ώρα.
• Απαγόρευση στις εταιρείες να πωλούν, να νοικιάζουν ή να παραχωρούν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών.

Παράλληλα, δημιουργείται ειδικό μητρώο ηλεκτρικών πατινιών στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ώστε να είναι ευκολότερη η ταυτοποίηση τόσο του κατόχου όσο και του χρήστη κάθε οχήματος.

Όπως εξήγησε ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας, οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα και με ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο «ethnos.gr»… όπως επισημαίνεται στα άρθρα 67 και 68 του σχεδίου νόμου, βασικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και αυστηρότερου πλαισίου που θα ρυθμίζει τόσο την κυκλοφορία όσο και τη διάθεση των ηλεκτρικών πατινιών.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την ηλικία των οδηγών, καθώς στο εξής θα απαγορεύεται η χρήση ηλεκτρικών πατινιών από άτομα ηλικίας κάτω των 17 ετών, με εξαίρεση ειδικά οχήματα που προορίζονται για άτομα με αναπηρία. Η παράβαση της διάταξης κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α του ΚΟΚ, που αντιστοιχεί σε διοικητικό πρόστιμο 150 ευρώ.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, στην πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων και κυρίως στην προστασία των ανηλίκων, καθώς το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί σοβαρά περιστατικά με ηλεκτρικά πατίνια, αρκετά από τα οποία είχαν ως θύματα παιδιά και εφήβους.

Παράλληλα, εφόσον το πατίνι είναι ιδιωτικής χρήσης, προβλέπεται και υποχρεωτική ακινητοποίηση του οχήματος, το οποίο θα αφαιρείται από τον κάτοχό του για διάστημα είκοσι ημερών.

Αντίστοιχες απαγορεύσεις θα ισχύουν και για τα ενοικιαζόμενα πατίνια καθώς θεσπίζονται υποχρεώσεις και για όσους τα διαθέτουν στην αγορά. Το νέο θεσμικό πλαίσιο απαγορεύει την πώληση, εκμσίθωση και κάθε μορφή διάθεσης πατινιών σε άτομα κάτω των 17 ετών.

Οι επιχειρήσεις θα υποχρεούνται να επαληθεύουν την ηλικία κάθε πελάτη, ζητώντας την επίδειξη έντυπου ή ψηφιακού δημόσιου εγγράφου ταυτοποίησης ή μέσω της σχετικής ψηφιακής υπηρεσίας επαλήθευσης ηλικίας, ενώ εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για την ηλικία του ενδιαφερόμενου, η συναλλαγή δεν θα μπορεί να ολοκληρωθεί.

Στην περίπτωση που εντοπιστούν εταιρείες που πωλούν, διαθέτουν ή εκμισθώνουν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών, θα τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο 1.000 ευρώ.

Παράλληλα διατηρούνται οι ήδη ισχύουσες υποχρεώσεις για τις εταιρείες κοινόχρηστων πατινιών, όπως ο γεωεντοπισμός των οχημάτων, ο αυτόματος περιορισμός της ταχύτητας στα 25 χλμ./ώρα και η δυνατότητα αποκλεισμού κυκλοφορίας σε περιοχές που θα ορίζουν οι δήμοι ή οι αρμόδιες αρχές.

Επιπλέον αυστηροποιούνται και οι κυρώσεις για όσους κινούνται με ηλεκτρικό πατίνι σε δρόμους όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι σήμερα η συγκεκριμένη παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο 30 ευρώ, αλλά με το νέο πλαίσιο, η παράβαση μεταφέρεται στην κατηγορία Ε3-Α και το πρόστιμο αυξάνεται στα 350 ευρώ, δηλαδή υπερδεκαπλασιάζεται. Η εκτόξευση του προστίμου αποσκοπεί στο να αποτραπεί η κυκλοφορία των πατινιών σε οδικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας, όπου ο κίνδυνος σοβαρού τροχαίου είναι ιδιαίτερα αυξημένος.

Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια

Για πρώτη φορά καθιερώνεται υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης για τα ηλεκτρικά πατίνια. Συγκεκριμένα, οι ιδιοκτήτες ή κάτοχοι των οχημάτων θα πρέπει να διαθέτουν ασφαλιστήριο συμβόλαιο που να καλύπτει σωματικές βλάβες τρίτων, θάνατο, υλικές ζημιές, καθώς και την αστική ευθύνη του οδηγού.

Το ελάχιστο όριο κάλυψης ορίζεται στις 50.000 ευρώ ετησίως, ενώ προβλέπεται επιπλέον κάλυψη προσωπικού ατυχήματος του οδηγού ύψους τουλάχιστον 10.000 ευρώ. Σε περίπτωση κυκλοφορίας χωρίς ασφαλιστήριο προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 250 ευρώ.

Επιπλέον οι οδηγοί ηλεκτρικών πατινιών θα πρέπει πλέον, σε κάθε έλεγχο, να επιδεικνύουν νόμιμο έγγραφο ταυτοποίησης (έντυπο ή ψηφιακό) και το αποδεικτικό ασφαλιστικής κάλυψης.

Απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων 

Για το θέμα και τη νέα νομοθετική ρύθμιση, πριν ψηφιστεί, είχε μιλήσει στον «ΣΚΑΪ», ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας. Τόνισε ότι αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων.

Ειδικότερα, όπως εξήγησε σε θέμα του φιλοξένησε το «ieidiseis.gr», οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών.

«Φέρνουμε μια πρωτοβουλία προκειμένου να προστατεύσουμε κατά κύριο λόγο τους ανήλικους. Προτεραιοποιήσαμε αυτή την ανάγκη, γιατί είχαμε δει βάσει στατιστικών ότι κυρίως στους συμπολίτες μας που είναι κάτω των 17 ετών υπάρχουν αυξημένα ποσοστά και ατυχημάτων και πιο σοβαρών ατυχημάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Γιώργος Κώτσηρας υπογράμμισε ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων, αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση. «Πλέον έχουμε ένα πληρέστερο νομοθετικό περιβάλλον, ειδικά για τους ανήλικους συμπολίτες μας, προκειμένου να προστατεύσουμε τη σωματική τους ακεραιότητα και να στείλουμε το μήνυμα ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει»

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών τόνισε ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις προωθούνται άμεσα και αυτόνομα, χωρίς να περιμένουν τις υπόλοιπες αλλαγές που σχεδιάζονται στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

«Έχουμε βάλει στο πρόγραμμα και άλλες παρεμβάσεις για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, όμως προτεραιοποιήσαμε τώρα αυτές τις διατάξεις για τα ηλεκτρικά πατίνια, γιατί κρίναμε ότι η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει άλλο», είπε.

Όπως πρόσθεσε, στόχος είναι το αυστηρότερο πλαίσιο να τεθεί σε ισχύ μέσα στο καλοκαίρι.

Ο αναπληρωτής υπουργός υπενθύμισε ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι βασικές υποχρεώσεις για όλους τους χρήστες ηλεκτρικών πατινιών, όπως η χρήση κράνους, η απαγόρευση χρήσης κινητού τηλεφώνου ή ακουστικών κατά την οδήγηση, ενώ πλέον προστίθεται και η υποχρεωτική ασφάλιση.

«Οι προϋποθέσεις θα είναι κοινές για όλους: κράνος, μη χρήση κινητού και ακουστικών, ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ηλικιακό όριο, όπου προβλέπεται. Από εκεί και πέρα θα εξαρτάται και το πρόστιμο που θα επιβάλλεται», ανέφερε.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Τέλος, επισήμανε ότι οι νέες ρυθμίσεις εντάσσονται στο συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης για την οδική ασφάλεια, σημειώνοντας πως ο συνδυασμός αυστηρότερων κυρώσεων και εντατικών ελέγχων από την Ελληνική Αστυνομία έχει ήδη συμβάλει στη μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων.

Μόνο θετικό αποτύπωμα μπορεί να έχει το γεγονός πως παιδιά από συλλόγους της Αργολίδας τράβηξαν τα βλέμματα συλλόγων της Super League, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν αυτά τα δικαίωμα να παλέψουν για να βρεθούν ακόμα πιο ψηλά μελλοντικά…

Ξεχώρισαν οι αποκτήσεις των Κλεό Λαπούσι (Κ-17), Στέλιου Δημαράκη (Κ-14) από τον Παναθηναϊκό και του Λάμπρου Μπάρδη (Κ-14) από την ΑΕΚ. Οι δυο πρώτοι φορούσαν μέχρι πρότινος με τα χρώματα της ΑΕ Ερμιονίδας και ο 3ος έπαιζε στον Αριστέα Άργους.  

Αυτό το καλοκαίρι από τον Αριστέα Άργους «πέταξαν» για πιο ψηλά και οι Δημήτρης Ζεπάτος, Γιάννης Καχριμάνης, Άγγελος Μποϊλής, Γεώργιος Μακρής. Οι τρεις πρώτοι πήραν μεταγραφή στον Αστέρα Τρίπολης και ο 3ος στον Παναιτωλικό. 

Υπενθυμίζεται ότι στα τμήματα υποδομής (Κ-15) του Παναθηναϊκού παίζει από την Ερμιονίδα και ο Αντώνης Πάλλης. Ο συγκεκριμένος νεαρός παίκτης ξεκίνησε και αυτός πολύ μικρός να παίζει μπάλα στην ΑΕ Ερμιονίδας και σε νεαρή ηλικία βρέθηκε στις ακαδημίες της ΑΕΚ. Επίσης, ο Γιώργος Κασίμος υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό του συμβόλαιο στον Παναθηναϊκό. Τη σεζόν 2025-2026 μεταγράφηκε από την ακαδημία του Αριστέα Άργους στους «πράσινους» και τη συγκεκριμένη σεζόν αγωίστηκε με την Κ-15 στο πρωτάθλημα της Super League. Επίσης αγωνίστηκε στην Εθνική Ομάδα Κ-15. Από αυτή την περίοδο (2026-27) ανήκει στο ρόστερ της Κ-17.   

Ο υπογράφων, θέλοντας να αναδείξει κάποια σημαντικά θέματα, θα αναφερθεί στον Κλεό Λαπούσι (Κ-17) αλλά και στον Στέλιο Δημαράκη (Κ-14), ειδικά τον 1ο τον έζησε τα τελευταία χρόνια σχεδόν καθημερινά στην ΑΕ Ερμιονίδας από τη σεζόν 2024-25, όταν και ανέβηκε στην ανδρική ομάδα, μαζί με άλλα παιδιά από τα τμήματα υποδομής. 

Ο φακός του «Πολίτη Αργολίδας» βρέθηκε, άλλωστε, πριν από μία εβδομάδα στο Δημοτικό στάδιο Αλίμου (Τράχωνες), όπου ο Κλεό Λαπούσι ήταν στην 11άδα της Κ-17 του Παναθηναϊκού κόντρα στον Λεβαδειακό για την 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Super League. Ο νεαρός παίκτης αγωνίστηκε μέχρι το 58ο λεπτό, πραγματοποιώντας πολύ καλή εμφάνιση, στο πρώτο ημίχρονο είδε προσπάθειά του να καταλήγει στο οριζόντιο δοκάρι.

Κοντά στα νεαρά παιδιά του Παναθηναϊκού βρέθηκε, μεταξύ άλλων, ο Τάκης Φύσσας (γ’ αντιπρόεδρος), ο οποίος τους έδωσε συγχαρητήρια για την απόδοσή τους και την επιτυχία τους. Ο προπονητής της Κ-17 του Παναθηναϊκού Ηλίας Κολοβός και ο συνεργάτης του Βαγγέλης Κωνσταντίνου έδωσαν, λοιπόν, θέση βασικού στον Κλεό Λαπούσι, έχοντας εικόνα για τις δυνατότητές του από την προετοιμασία του «τριφυλλιού» (μέρος της έγινε στο Βελβεντό Κοζάνης) και από τα φιλικά.    

Ο Κλεό Λαπούσι έπαιξε στη μεσαία γραμμή, σε θέση «8» και «10», έπαιρνε μπάλα για να την περνάει στην επίθεση, είτε άμεσα, είτε μετά από ατομική του προσπάθεια, όταν βρέθηκε για σουτ το έπραξε, με μία από τις προσπάθειές του να καταλήγει στο οριζόντιο δοκάρι, μετά από μικρή αλλαγή της πορείας της από αντίπαλο. Κατά τη διάρκεια του αγώνα γύρισε και σε θέση «6», μαζί με συμπαίκτη του, όταν οι «πράσινοι» έπαιξαν με 3-2-4-1. Ο Κλεό Λαπούσι πραγματοποιούσε, επίσης, εκτελέσεις στατικών φάσεων, έκανε όλα τα κόρνερ του Παναθηναϊκού, καθώς διαθέτει «καλά» χτυπήματα με το αριστερό πόδι. 

Οι συνθήκες που βιώνουν οι νεαροί αθλητές του Παναθηναϊκού είναι άκρως επαγγελματικές. Έχουν κοντά τους προπονητικό τιμ με πολλά μέλη, αναλυτές, γυμναστές, φυσικοθεραπευτές και γιατρούς, καταγράφονται τα πάντα σχετικά με τις επιδόσεις των παικτών μέσα στον αγωνιστικό χώρο, ώστε να παρακολουθείτε η πορεία τους και η εξέλιξή τους… Σ' ένα κλαμπ όπου είναι απαραίτητες και οι επιτυχίες.   

Όπως ανέφερε η ΑΕ Ερμιονίδας… «Ο Κλεό Λαπούσι την αγωνιστική περίοδο 2024-25 έκανε το μεγάλο βήμα στην ανδρική ομάδα, μαζί με ακόμη αρκετά παιδιά που προωθήθηκαν από τα τμήματα υποδομής. Φόρεσε για δύο σεζόν τη φανέλα της πρώτης ομάδας και είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί σε σημαντικές αναμετρήσεις.

Ξεχωρίζει η συμμετοχή του στο παιχνίδι της 3ης φάσης του Κυπέλλου Ελλάδος Betsson απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα, στο Δημοτικό Γήπεδο Κρανιδίου, ενώ στο τέλος εκείνης της σεζόν πανηγύρισε μαζί με την ομάδα την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας ΕΠΣ Αργολίδας. Την περίοδο 2025-26 πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής, παρουσιάζοντας σημαντική αγωνιστική βελτίωση μέσα από τη συστηματική δουλειά και τις εμπειρίες που αποκόμισε σε επίπεδο ανδρικού ποδοσφαίρου».

Με δουλειά και επιμονή

Ο Κλεό Λαπούσι διαθέτει ταλέντο και προσπαθεί να το εξελίξει. Πρόκειται για ένα παιδί χαμηλών τόνων, χωρίς φανφάρες, που προσπαθούσε για το καλύτερο αποτέλεσμα, με στόχο τη βελτίωσή του. Στην ΑΕ Ερμιονίδας, αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν η διάθεση να ακούει, να μαθαίνει και να γίνεται καθημερινά καλύτερος.

Άκουγε τους προπονητές του και προσπαθούσε να εφαρμόζει τις συμβουλές τους. Δεν σταματούσε, όμως, εκεί. Χαρακτηριστικό της νοοτροπίας του ήταν ότι άκουγε και τους μεγαλύτερους και πιο έμπειρους συμπαίκτες του. Κρατούσε τις συμβουλές τους, δεχόταν τις παρατηρήσεις τους και προσπαθούσε μέσα από αυτές να βελτιώσει ακόμη και τις λεπτομέρειες του παιχνιδιού του.

Το ταλέντο μπορεί να σου ανοίξει μια πόρτα, αλλά η καθημερινή δουλειά είναι αυτή που σε κρατάει μέσα. Στο παιχνίδι με τον ΠΑΣ Γιάννινα στο Δημοτικό γήπεδο Κρανιδίου για την γ’ φάση του Κυπέλλου Ελλάδος Betsson πριν από δυο χρόνια έπαιξε σε όλον τον αγώνα και ήταν από τους παίκτες που ξεχώρισαν και οι φιλοξενούμενοι. 

Κάποια στιγμή, η προσπάθειά του άρχισε να γίνεται ορατή και πέρα από τα όρια της ομάδας του. Έτσι, κατά τη διάρκεια της περσινής αγωνιστικής περιόδου, σ’ ένα δύσκολο παιχνίδι πρωταθλήματος, απέναντι σε ένα ιδιαίτερα δυνατό σύνολο, η νεανική ομάδα της ΑΕ Ερμιονίδας κλήθηκε να ανταποκριθεί σε μια απαιτητική αναμέτρηση. Ο Κλεό Λαπούσι ήταν από τους παίκτες που έδειξαν μέσα στον αγωνιστικό χώρο στοιχεία του ταλέντου και της ποιότητάς του, ειδικά στο επιθετικό κομμάτι και στη δημιουργία. 

Στις κερκίδες υπήρχαν, όμως, και… «μάτια» που παρακολουθούσαν. Άνθρωπος του Παναθηναϊκού είχε βρεθεί στο γήπεδο και είδε  την αναμέτρηση. Ανάμεσα στα ονόματα που κράτησε στο μπλοκάκι του ήταν και αυτό του Κλεό Λαπούσι. Ακολούθησε η κλήση από τον Παναθηναϊκό και η ευκαιρία για τον νεαρό ποδοσφαιριστή να βρεθεί, μέσα στο καλοκαίρι, στις εγκαταστάσεις των «πράσινων» στο Κορωπί.

Και κάπως έτσι, ένα παιδί που μέχρι τότε δούλευε αθόρυβα, χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς να ζητά τίποτα περισσότερο από την ευκαιρία να γίνει καλύτερο, βρέθηκε μπροστά σε μια σπουδαία πρόκληση. Η μεταγραφή του στην Κ-17 του Παναθηναϊκού αποτελεί μια σημαντική στιγμή για τον ίδιο, αλλά και μια ξεχωριστή επιβράβευση για την προσπάθεια που κατέβαλε όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Κλεό Λαπούσι απέκτησε δικαίωμα στο όνειρο διότι ακολούθησε συγκεκριμένο… δρόμο με τον σωστό τρόπο. Με δουλειά. Με συνέπεια. Με ταπεινότητα. Με διάθεση να ακούει και να μαθαίνει.

Όσον αφορά στον Στέλιο Δημαράκη, ο οποίος είναι πιο μικρός ηλικιακά και δεν μπορούσε να παίξει σε ανδρικό επίπεδο, το τμήμα σκάουτινγκ του Παναθηναϊκού τον εντόπισε μέσω των αγώνων των μικτών της ΕΠΣ Αργολίδας, ενώ τον είδαν και σε παιχνίδια τρων αγωνιστικών τμημάτων υποδομής της ΑΕ Ερμιονίδας. Όπως μάθαμε, στον Παναθηναϊκό πήγε αρχικά και ο Λάμπρος Μπάρδης από τον Αριστείωνα Άργους, αλλά ο τελευταίος έγινε, τελικά, μέλος της ΑΕΚ. Τα δυο νεαρά παιδιά γνωρίζονται, άλλωστε, πολύ καλά, έπαιζαν μαζί στις μικτές της ΕΠΣ Αργολίδας.

-Στο παιχνίδι των ομάδων Κ-17 ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Λεβαδειακό στο Δημοτικό στάδιο Αλίμου (Τράχωνες) βρέθηκε στις κερκίδες και ο πρώην προπονητής της ΑΕ Ερμιονίδας, Θοδωρής Γιακαλής, ο οποίος βρίσκεται στο τεχνικό επιτελείο της Μαρκό, ενώ εργάζεται και στα τμήματα υποδομής της Ηλικούπολης ως τεχνικός διευθυντής.

Πηγή: pao.gr

Φωτογραφία απ' την προετοιμασία της Κ-17 του Παναθηναϊκού στις αθλητικές εγκαταστάσεις στο Κορωπί:

Πηγή: pao.gr

Δείτε φωτογραφίες με τον Κλεό Λαπούσι και από την προετοιμασία του Παναθηναϊκού στο Βερβεντό Κοζάνης (πηγή: top-sport): 

Θα ασχοληθούμε και με το ευαίσθητο θέμα που αφορά την ασφάλεια στους δρόμους, μετά από περιστατικά που βίωσαν αναγνώστες σε δρόμους στην Ερμιονίδα σε διάστημα λιγότερο από έναν μήνα. Στο συγκεκριμένα περιστατικά αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, λόγω της ψυχραιμίας οδηγών που δεν έκαναν κάτι λάθος. 

Με τα μέτρα που έχουν παρθεί και τις ποινές που προβλέπονται τα τελευταία χρόνια με βάση συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις από την Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία, έχουν μειωθεί κατά πολύ τα δυστυχήματα και τα ατύχημα στους δρόμους, αλλά συνεχίζουν να συμβαίνουν, κυρίως λόγω της συμπεριφοράς συγκεκριμένων που πιάνουν τιμόνι. Η επιθετική οδήγηση, ο μη σεβασμός στους άλλους και στους δρόμους που περπατάμε, η έλλειψη παιδείας συνεχίζουν να υπάρχουν και να δημιουργούν προβλήματα. Παρά τη σημαντική πρόοδο, ο αριθμός των νεκρών παραμένει υψηλός σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και η κυβέρνηση επισημαίνει ότι η προσπάθεια συνεχίζεται.

Παραθέτουμε όπως μας το έστειλε συμπολίτης μας:

«Μόλις είχε βραδιάσει και… ανέβαινα με το αυτοκίνητο από το Πόρτο Χέλι προς το Κρανίδι. Ξαφνικά, στο ύψος που είναι το σούπερ μάρκετ «My Market». Το ημερολόγιο έγραφε 19 Αυγούστου 2026. Ξαφνικά ένιωσαν είδα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου άλλο ΙΧ να φτάνει σε… μισό μέτρο απόσταση και με επιθετικό τρόπο. Είχε προσπεράσει και άλλο αμάξι, με τον οδηγό του τελευταίου να κάνει άκρη δεξιά και από φόβο. Επιχείρησε να με προσπεράσει, βγήκε στο αντίθετο ρεύμα, ενώ αυτό δεν επιτρεπόταν λόγω διπλής γραμμής, αλλά… μαζεύτηκε, καθώς από την απέναντι πλευρά, πριν φτάσουμε σε στροφή, βγήκε άλλο αμάξι προς το Πόρτο Χέλι. 

Τελικά, κατάφερε με επιθετική οδήγηση να με προσπεράσει λίγα μέτρα πιο… πάνω, πριν από τον κυκλικό κόμβο, δεν κατάφερε να κάνει το ίδιο με αυτοκίνητο που ήταν πιο μπροστά, καθώς ξανά είχε αμάξια το αντίθετο ρεύμα. Ο βιαστικός οδηγός, που είχε και συνοδηγό, ενός αυτοκινήτου πολλών χρόνων, προσπέρασε και το επόμενο αυτοκίνητο, με το που μπήκαμε στον Περιφερειακό του Κρανιδίου, παραβιάζοντας τη διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα κυκλοφορίας και με το όριο ταχύτητας στα 50χλμ, ενώ ακολουθούσε δεξιά στροφή.

Λίγο πιο κάτω με περίμενε ακόμα ένα πιο τρομακτικό περιστατικό. Με το που βγήκα στην κατηφορική ευθεία προς το άγαλμα της μητέρας, έχοντας αυτοκίνητο μπροστά μου και πίσω σου. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων που κατηφορίζαμε, είδαμε στο ρεύμα μας να έρχεται πάνω μας ένας άλλο αυτοκίνητο, που επιχειρούσε προσπέραση σε βαρύ όχημα (βυτιοφόρο), αλλά δεν την είχε ολοκληρώσει, ενώ έφτανε σε στροφή, πάντα με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Όλοι μας στρίψαμε τα αυτοκίνητά μας προς τα δεξιά, ευτυχώς έκοψε ταχύτητα και το βυτιοφόρο και ο παραβάτης οδηγός κατάφερε να μπει ξανά στο ρεύμα του δεξιά, μπροστά από το βαρύ όχημα, χωρίς να πέσει πάνω μας!

Ήταν πρωινό της 5ης  Σεπτεμβρίου 2026 και ένα επαγγελματικό κλειστό όχημα, στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει το Κρανίδι με την Κόρινθο και το Ναύπλιο, επιχείρησε να προσπεράσει όσα οχήματα ήταν μπροστά του, ανάμεσα στα οποία ήταν και το δικό μου, στου ύψος των Διδύμων, σε σημείο με πολλές συνεχόμενες στροφές, μετά από μικρές ευθείες, με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά του στο αντίθετο ρεύμα αυτοκίνητα που πήγαιναν κανονικά στην πορεία τους. Ο παραβάτης οδηγός μπήκε πολύ γρήγορα στα δεξιά, μαζεύτηκε στο ρεύμα του, ευτυχώς που είχε χώρο να το πράξει αυτό, και στο… τσακ δεν είχαμε μετωπική. Να πηγαίνεις πρωί στις δουλειές σου και να κοντεύεις να σκοτωθείς».

Δείτε σχετική φωτογραφία από το 1ο περιστατικό στον Περιφερειακό Κρανιδίου:

Απέχουμε δευτερόλεπτα από την τραγωδία

Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι στον δρόμο δεν είμαστε μόνοι μας. Η επιθετική οδήγηση δεν είναι «μαγκιά». Η βιασύνη δεν είναι δικαίωμα. Η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια. Στον δρόμο, όλα αυτά μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μετατραπούν σε τραγωδία.

Στην Ελλάδα, η οδική συμπεριφορά εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της καθημερινότητάς μας. Οδηγοί που κινούνται επιθετικά, προσπερνούν χωρίς λόγο, παραβιάζουν σηματοδότες και προτεραιότητες, χρησιμοποιούν το κινητό, δεν τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας ή θεωρούν ότι ο δρόμος είναι ένας χώρος όπου «κερδίζει» ο πιο τολμηρός. Και κάπου εκεί χάνεται το αυτονόητο που αναφέρει ότι «ο δρόμος είναι κοινός χώρος και δεν είμαστε μόνοι μας».

Δεν έχει σημασία αν οδηγούμε ένα μικρό αυτοκίνητο, μια μεγάλη μοτοσικλέτα ή ένα επαγγελματικό όχημα. Απέναντί μας μπορεί να βρίσκεται ένας γονιός που πηγαίνει το παιδί του στο σχολείο, ένας ηλικιωμένος, ένας νέος οδηγός, ένας εργαζόμενος που επιστρέφει στο σπίτι του. Ένας άνθρωπος που, όπως κι εμείς, θέλει απλώς να φτάσει με ασφάλεια στον προορισμό του.

Τα τελευταία χρόνια, τα μέτρα της Πολιτείας και η αυστηροποίηση των ποινών έχουν συμβάλει στη μείωση ορισμένων δεικτών τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Είναι ένα θετικό βήμα και αποδεικνύει ότι οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.

Μόνο που οι ποινές από μόνες τους δεν αρκούν. Γιατί κανένα πρόστιμο δεν μπορεί να επαναφέρει μια ανθρώπινη ζωή. Καμία αφαίρεση διπλώματος δεν μπορεί να σβήσει τον πόνο μιας οικογένειας. Και καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει όσα συνέβησαν σε μια στιγμή απερισκεψίας.

Χρειάζεται οδηγική παιδεία 

Η παιδεία από την οικογένεια, από το σχολείο, από την Πολιτεία, από τις σχολές οδηγών, αλλά κυρίως από εμάς τους ίδιους, είναι κάτι πολύ πιο πάνω από την έννοια που έχει η λέξη «απαραίτητη». Οφείλουμε όλοι να μάθουμε να θεωρούμε φυσιολογικό το να αφήνουμε έναν πεζό να περάσει. Να σταματάμε στο κόκκινο. Να φοράμε ζώνη και κράνος. Να μην πιάνουμε το κινητό. Να μην οδηγούμε όταν έχουμε πιει. Να μην πατάμε το γκάζι επειδή «βιαζόμαστε», παραβιάζοντας βασικούς κανόνες, χωρίς να είμαστε προσαρμοσμένοι στους δρόμους που έχουμε. 

Και, πάνω απ' όλα, να σεβόμαστε. Να σεβόμαστε τον άνθρωπο που οδηγεί δίπλα μας, αυτόν που έρχεται από απέναντι, τον πεζό, τον ποδηλάτη, τον μοτοσικλετιστή. Να καταλάβουμε ότι το να φτάσουμε δύο ή πέντε λεπτά νωρίτερα δεν αξίζει περισσότερο από μια ανθρώπινη ζωή.

Οι ελληνικοί δρόμοι έχουν τις δικές τους δυσκολίες. Σε αρκετές περιοχές η κατάσταση του οδικού δικτύου δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Υπάρχουν προβλήματα σε φωτισμό, σήμανση, διαγραμμίσεις και υποδομές. Βήματα έχουμε γίνει και σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά και στον καλύτερο δρόμο του κόσμου, ο απρόσεκτος και επιθετικός οδηγός μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο.

Γι' αυτό η πραγματική αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την κάμερα, την Τροχαία ή το πρόστιμο. Χρειάζεται να φοβόμαστε την πιθανότητα να καταστρέψουμε τη δική μας ζωή ή τη ζωή κάποιου άλλου.

Τα τροχαία δυστυχήματα δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν πίνακα. Πίσω από κάθε θάνατο υπάρχει ένα σπίτι που αδειάζει, μια οικογένεια που αλλάζει για πάντα, άνθρωποι που περιμένουν κάποιον να επιστρέψει και δεν επιστρέφει ποτέ.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε την οδήγηση ως πεδίο επίδειξης, ανταγωνισμού και εκτόνωσης. Ο δρόμος δεν είναι πίστα. Δεν είναι αρένα. Δεν είναι χώρος για εγωισμό. Είναι ο χώρος που μοιραζόμαστε όλοι. Και ο πολιτισμός μας φαίνεται και εκεί, δηλαδή «στο πόσο σεβόμαστε τη ζωή του άλλου όταν κρατάμε το τιμόνι».

Αυτή η φωτογραφια, που εστάλη στα γραφεία μας, είναι από τον νομό μας, με ενήλικα να οδηγεί μηχανάκι σε επαρχιακό δρόμο, να έχει παιδί πίσω του, χωρίς κάποιος να φοράρει κράνος

Βασικά στοιχεία της μείωσης θανατηφόρων τροχαίων

Η Ελλάδα πέτυχε ιστορική μείωση στα θανατηφόρα τροχαία το 2025, με πτώση 22% σε σχέση με το 2024, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ας δούμε βασικά στοιχεία της μείωσης (2025), με τη βοήθεια και της ΤΝ:

• Θάνατοι από τροχαία: 517 το 2025 έναντι 665 το 2024, δηλαδή μείωση 22%.
• Κατάταξη στην ΕΕ: Η Ελλάδα κατέγραψε τη 2η μεγαλύτερη μείωση θανάτων από τροχαία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.
• Ιστορικό χαμηλό: Το 2025 ήταν η χρονιά με τον χαμηλότερο αριθμό θανατηφόρων τροχαίων των τελευταίων δεκαετιών (ρεκόρ 60ετίας).

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, τόνισε ότι η μείωση οφείλεται σε «μια συνολική στρατηγική για την Οδική Ασφάλεια» που υλοποιήθηκε με συνεργασία πολλών υπουργείων.

Σύμφωνα με κυβερνητικές ανακοινώσεις:

• Το 2025 έκλεισε με 522 νεκρούς (εθνικά στοιχεία), μείωση 21,5% σε σχέση με τους 665 του 2024.
• Το πρώτο εξάμηνο του 2026 καταγράφηκαν 11,6% λιγότερα θανατηφόρα τροχαία σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Μέτρα και ποινές που συνέβαλαν

Η κυβέρνηση και η Τροχαία έχουν εφαρμόσει σειρά μέτρων και αυστηροποιήσεων στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), μεταξύ των οποίων:

• Εντατικοί έλεγχοι της ΕΛ.ΑΣ. (αλκοτέστ, ταχύτητα, ζώνες, κράνη, κινητά).
• Αυστηρότερες ποινές για σοβαρές παραβάσεις (π.χ. οδήγηση χωρίς δίπλωμα, παραβάσεις με υψηλό ρίσκο).
• Νέος ΚΟΚ με αυστηρότερες διατάξεις, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από το 2025.
• Ψηφιακά μέσα: Έξυπνες κάμερες, τεχνητή νοημοσύνη και έργα υποδομής για την πρόληψη ατυχημάτων (ειδικά στην Αττική).
• Ρυθμίσεις για ηλεκτρικά πατίνια (όριο ηλικίας, κανόνες χρήσης) ως μέρος του στρατηγικού σχεδίου οδικής ασφάλειας.

Στατιστικά ελέγχων: λιγότεροι μεθυσμένοι οδηγοί

Σε επίπεδο ελέγχων, η «Εφημερίδα των Συντακτών» παρουσίασε στοιχεία που δείχνουν:

• Μείωση 52% στα θετικά αλκοτέστ σε σχέση με παλαιότερες περιόδους, παρά την αύξηση των ελέγχων.
• Αυτό υποδηλώνει αλλαγή συμπεριφοράς των οδηγών, πιθανώς λόγω της αυξημένης παρουσίας της Τροχαίας και των αυστηρότερων κυρώσεων.

Τα στοιχεία και με διάγραμμα:

Το διάγραμμα απεικονίζει την εξέλιξη των νεκρών από οδικά τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα την περίοδο 2015-2025, βάσει των επίσημων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δείτε το με τη βοήθεια της ΤΝ:

Βασικά σημεία

• 2015-2019: Σχετική σταθεροποίηση με μικρές διακυμάνσεις (700-824 νεκροί ετησίως).
• 2020: Απότομη πτώση στους 584 νεκρούς (−15,1%), κυρίως λόγω των περιορισμών κυκλοφορίας για την πανδημία COVID-19.
• 2021-2024: Επιστροφή σε υψηλότερα επίπεδα, με κορύφωση τους 665 νεκρούς το 2024 (ρεκόρ πενταετίας).
• 2025: Ιστορική πτώση στους 517 νεκρούς (−22,3% σε σχέση με το 2024), το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών. 

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ (2015-2024) & Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2025)

Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!