Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας
January 05, 2026Όπως σας έχουμε αποδείξει με τη μέχρι τώρα παρουσία μας, εδώ στον «Πολίτη Αργολίδας», δεν έχουμε «φόβο» να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους και σε θέματα που αφορούν τον αθλητισμό.
Υπάρχουν «φωνές» που αναφέρουν ότι το ποδόσφαιρο στον νομό μας έχει πιάσει ιστορικό… χαμηλό σε πολλά θέματα. Το θέμα είναι εάν μπορεί κάποιος που παρακολουθεί τα δρώμενα από κοντά, να στηρίξει αυτές τις ενστάσεις με γεγονότα. Εσείς τι λέτε; Ποιες θα είναι οι διαπιστώσεις του;
Συνολικά, οι ομάδες είναι χωρισμένες σε δυο κατηγορίες (Α1, Α2, Β'), στα «σαλόνια» είναι πολύ μικρό το ενδιαφέρον, μόνο για την 1η θέση κάτι… κινείται. Εάν κάποιος είδε πριν από μερικές εβδομάδες παιχνίδια των ομάδων που προηγούνται στον βαθμολογικό πίνακα της Α1 κατηγορίας, δεν θα… πέταγε, πάντως, από τη χαρά του για το θέαμα. Πάθος και δύναμη για το αποτέλεσμα, ατομικές εξάρσεις, τίποτε καινούργιο στους αγωνιστικούς χώρους σε θέμα τακτικής και προπονητικής. Για να μην πάμε σε ομάδες που είναι πιο χαμηλά στη βαθμολογία, ούτε φυσικά στην πιο κάτω κατηγορία.
Το επίπεδο ποδοσφαίρου είναι πολύ χαμηλό, θα λέγαμε αυτό συμβαίνει σε όλες τις βαθμίδες, εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Υπάρχουν για παράδειγμα γήπεδα που ακόμα… ετοιμάζονται για να υποδεχτούν ομάδες!
Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να «κερδηθούν» νέα παιδιά και να στραφούν στα γήπεδα, απουσιάζουν και οι καλοί προπονητές, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι αυτοί οι τεχνικοί που λειτουργούν όπως αρμόζει στο άθλημα…
Φτάσαμε στο σημείο, σύλλογοι με σημαντική πορεία στο παρελθόν, να κάνουν προπονήσεις με κάτω από 10 παίκτες, άλλες ομάδες με το... ζόρι συμπλήρωναν 11άδα για τα παιχνίδια τους. Εδώ, ολόκληρη πρωτεύουσα (Ναύπλιο) και δεν έχει φέτος εκπροσώπηση στα... γήπεδα!
Ασχολούνται με συλλόγους άνθρωποι – κάποιοι και από ανάγκη, αφού δεν υπάρχουν άλλοι – που προτάσσουν το «εγώ», θέλουν να είναι απλά πρώτοι στο… χωριό, χωρίς να διακατέχονται από πνεύμα συνεργασίας, ώστε το αποτέλεσμα να είναι καλύτερο. Οικονομικά ομάδες «ματώνουν» για να τα βγάλουν πέρα και στεκόμαστε μόνο στα βασικά που χρειάζονται. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι υπάρχουν κάποιοι που κοιτάνε πρώτα να… ψοφήσει η «κατσίκα» του… γείτονά τους, παρά να βρουν μαζί «τροφή» και συνάμα «ζωή» και για τους... δυο!
Για να μην αναφερθούμε και σε συγκεκριμένα περιστατικά εντάσεων, ευτυχώς αυτά τα φαινόμενα έχουν περιοριστεί κατά πολύ, αλλά και φέτος δεν αποφύγαμε… κουτουλιές. Επεισόδια είχαμε, μάλιστα, και σε αγώνες σχολικών πρωταθλημάτων, εκεί το πιο λυπηρό είναι πως κάποιοι γονείς αντί να «σβήνουν» τη «φωτιά», κοιτούσαν να ρίξουν «λάδι» σ’ αυτήν!
Βρέθηκε, ο διαιτητής που για πολλούς ήταν ο καλύτερος, αλλά … εξαφανίστηκε μέσα σε μια… αγωνιστική; Εξηγήσεις δόθηκαν από τους αρμόδιους; Μπα, ακόμα περιμένουμε… Την ίδια ώρα που η περσινή πρωταθλήτρια ακόμα… περιμένει για την απονομή του τροπαίου. Ας γίνει, πλέον, μαζί με αυτή της φετινής σεζόν!
Φτάσαμε στο σημείο να διαβάζουμε για πρωτοφανής απόφαση στη Super League 2, και αναφερόμαστε στην τιμωρία του Παναργειακού (και της Ηλιούπολης) με χρηματικό πρόστιμο 50.000 ευρώ , καθώς αποδείχθηκε σύμφωνα με την Επιτροπή Δεοντολογίας της ΕΠΟ πως περσινό παιχνίδι τους ήταν χειραγωγημένο σε βαθμό comfortable satisfaction (μεγαλύτερος από απλή πιθανολόγηση και μικρότερος από την απόδειξη πέραν πάσης αμφιβολίας). Αφορά το παιχνίδι έγινε στο Άργος στις 2 Φεβρουαρίου 2025 και έληξε 1-1.
Απόφαση με πολλές απορίες, καθώς δεν υπήρξε τελεσίδικα τιμωρία φυσικών προσώπων (απαλλάχθηκε το ένα που αρχικά είχε τιμωρηθεί). Και δικαίως ρωτάνε πολλοί: Πώς γίνεται να «στηθεί» ένα παιχνίδι χωρίς την εμπλοκή φυσικών προσώπων; Για ποιον λόγο δεν έγινε γνωστή η απόφαση; Για να προστατευτεί το προϊόν; Δηλαδή, κάθε ομάδα μπορεί να «στήνει» αγώνες, να πληρώνει 50.000 ευρώ και να «καθαρίζει»;
Με τους «λύκους» αγωνιστικά να μην μπορούν φέτος να «δαγκώσουν» μέχρι στιγμής στο πρωτάθλημά τους…
Αυτά… Με την ελπίδα μέσα στο 2026 να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα. Μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, να δούμε και την ουσία, ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;
Μαίρη & Δώρα Μπούκουρα: Το βόλεϊ είναι τρόπος ζωής με πολλά οφέλη, είναι ένα κομμάτι της οικογένειάς μας (εικόνες)
January 04, 2026Δυο αδελφές γράφουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία στον χώρο του βόλεϊ και κάνουν περήφανους όλους και στην Αργολίδα. Μιλάμε για τη Μαίρη και τη Δώρα Μπούκουρα, οι οποίες αγωνίζονται με τη φανέλα του Περσέα Άργους, ενώ στο παρελθόν έχει περάσει και από συλλόγους που έπαιζαν στην Α1 κατηγορία. Τα δυο κορίτσια – «διαμάντια» του βόλεϊ – μιλάνε για τις δικές τους διαδρομές στον χώρο του αθλητισμού, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι απαριθμούν και τα θετικά στοιχεία που έχουν αποκομίσει από αυτή την πλευρά των ζωών τους.
Όταν κρίνουμε ότι υπάρχει κάποιο θέμα σε άλλο Μέσο που αξίζει προβολής και περνάει θετικά μηνύματα στην κοινωνία, ειδικά σε επίπεδο συνεντεύξεων, τότε θα το αναδημοσιεύουμε για να μπορέσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι να γίνουν δέκτες αυτών… Έτσι, στον «Πολίτη Αργολίδας» θα βρείτε ξανά στην ενότητα «Πες τα όλα», συνέντευξη από την εφημερίδα «Ενημέρωση Πελοποννήσου» και αναφερόμαστε στα όσα είπαν η Μαίρη&Δώρα Μπούκουρα σε φύλλο που κυκλοφόρησε μέσα στον Νοέμβριο… Κορίτσια που αγαπάνε τον αθλητισμό και το βόλεϊ και είναι τιμή η παρουσίας τους στα γήπεδα και όχι μόνο για την Αργολίδα και γενικότερα για τη χώρα.
Αναλυτικά, η συνέντευξη που έδωσαν τα δυο κορίτσια στην εφημερίδα «Ενημέρωση Πελοποννήσου», διαβάστε και σταθείτε στα όσα θετικά αναφέρουν ότι προσφέρει στις ζωές τους η ενασχόλησή τους με το βόλεϊ και τον αθλητισμό:
Ευγενείς ως προσωπικότητες, στοιχείο το οποίο αποπνέουν οι τοποθετήσεις τους στις ερωτήσεις μας. Διακεκριμένες ως αθλήτριες της πετοσφαίρισης (βόλεϊ), δεδομένου ότι το επώνυμο τους φιγουράριζε και στα σαλόνια της Α1, ενώ και οι δύο τους, με τη συμμετοχή τους σε πολλές ομάδες της ελληνικής επικράτειας αναμφισβήτητα έχουν αποκομίσει σημαντικές προσλαμβάνουσες.
Στην ακόλουθη συνέντευξη, η Μαίρη και η αδελφή της Δώρα Μπούκουρα, μιλούν για την αθλητική τους σταδιοδρομία, το αγωνιστικό θαύμα του Περσέα Άργους, αλλά και για τα πολύτιμα οφέλη τα οποία προσδίδει στην ψυχοσύνθεση των νέων ανθρώπων η ενασχόληση με τον αθλητισμό.
- Μαίρη, Δώρα, ποιοι ήταν οι λόγοι για τους οποίους η πετοσφαίριση μπήκε στη ζωή σας;
Mαίρη Μπούκουρα: Η σχέση μου με την πετοσφαίριση δεν ήταν μια επιλογή που ήρθε στην εφηβεία, αλλά μια κληρονομιά που ξεκίνησε από τα πρώτα μου χρόνια. Το «μικρόβιο» του βόλεϊ μπήκε στη ζωή μου από πολύ νωρίς χάρη στους γονείς μου, οι οποίοι είναι χρόνια αναγνωρισμένοι στον χώρο. Ακόμα και τώρα θυμάμαι ιστορίες που μου έλεγαν, όπως το ότι με πήγαινε η μητέρα μου με το καρότσι στο γήπεδο επειδή είχε προπονήσεις. Θα φαινόταν, λοιπόν, παράξενο αν δεν ακολουθούσα αυτόν τον δρόμο. Η αρχική ώθηση ήταν καθαρά οικογενειακή, με αποτέλεσμα να αγαπήσω το άθλημα με όλη μου την ψυχή.
Δώρα Μπούκουρα: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, το βόλεϊ υπήρχε πάντα μέσα στην καθημερινότητά μου. Οι γονείς μου είναι γυμναστές, ήταν και οι δύο αθλητές βόλεϊ και στη συνέχεια προπονητές, οπότε το γήπεδο ήταν ουσιαστικά το «δεύτερο σπίτι» μας. Με έπαιρναν μαζί τους στις προπονήσεις και στους αγώνες τους από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου και μεγάλωσα βλέποντας την αγάπη, την αφοσίωση και το πάθος τους για το άθλημα. Όλη αυτή η εικόνα, όλη αυτή η ενέργεια, πέρασε σε μένα πολύ φυσικά. Το βόλεϊ δεν μπήκε κάποια στιγμή στη ζωή μου — ήταν εκεί από την αρχή. Μου έγινε τρόπος ζωής, μου έμαθε πειθαρχία, συνεργασία, στόχους, και με έκανε να θέλω να το ακολουθήσω όλα αυτά τα χρόνια με την ίδια θέληση και το ίδιο πάθος που έβλεπα στους γονείς μου. Και γι’ αυτό πάντα θα νιώθω πως το βόλεϊ δεν είναι απλώς ένα άθλημα για μένα, αλλά ένα κομμάτι της οικογένειάς μου.
- Σας «έκλεισε το μάτι» ποτέ και κάποιο άλλο άθλημα; Ή εξαρχής ταχθήκατε στο βόλεϊ;
Μαίρη Μπούκουρα: Είναι αλήθεια ότι η αφοσίωση στο βόλεϊ ήταν σχεδόν δεδομένη λόγω της οικογενειακής μου επιρροής, ωστόσο όπως όλα τα παιδιά δοκίμασα και άλλα αθλήματα σε μικρή ηλικία παράλληλα όπως ο στίβος, το κολύμπι και η ρυθμική γυμναστική. Το βόλεϊ με κέρδισε, όμως, οριστικά και θυμάμαι χαρακτηριστικά την καθηγήτρια μου στη ρυθμική να μου λέει πως λόγω της αυξημένης μυϊκής μου μάζας στα πόδια έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα στα δύο αθλήματα. Η καρδιά μου λοιπόν μίλησε αμέσως: η αδρεναλίνη της μπάλας που πετάει, το ομαδικό πνεύμα και η χαρά της συνεργασίας με την ομάδα στο γήπεδο του βόλεϊ ήταν αδιαπραγμάτευτα.
Δώρα Μπούκουρα: Παρότι μεγάλωσα μέσα στα γήπεδα του βόλεϊ, οι γονείς μου δεν μου επέβαλαν ποτέ να ακολουθήσω το δικό τους άθλημα. Αντιθέτως, ήταν οι πρώτοι που με ενθάρρυναν να δοκιμάσω κι άλλα αθλήματα, να δω τι μου ταιριάζει και να επιλέξω μόνη μου τι πραγματικά θέλω να κάνω. Μου έδωσαν απόλυτη ελευθερία να ψάξω, να πειραματιστώ και να κατασταλάξω χωρίς κανέναν περιορισμό. Όσο κι αν δοκίμασα διαφορετικά αθλήματα, κανένα δεν μου έδωσε, όμως, όσα μου πρόσφερε το βόλεϊ. Κανένα δεν είχε αυτή τη χημεία, τη χαρά, την ένταση και την αίσθηση του «ανήκειν» που ένιωθα στο γήπεδο. Έτσι, πάντα κατέληγα πάλι εκεί – στο άθλημα που από μικρή θεωρούσα σπίτι μου.
- Έχετε αμφότερες αγωνιστεί με αρκετές ομάδες ανά την ελληνική επικράτεια, αναμφισβήτητα έχετε αποκομίσει αρκετές εμπειρίες σε αγωνιστικό επίπεδο. Ποιες στιγμές θα ξεχωρίζατε στην αθλητική σας πορεία μέχρι σήμερα;
Μαίρη Μπούκουρα: Μπορώ να ξεχωρίσω κάποιες πορείες μου μέχρι σήμερα και αυτές είναι οι στιγμές μου στην Α1 Εθνική κατηγορία που αγωνίστηκα στην Κόρινθο, στη Λαμία όσον αφορά στο γυναικείο πρωτάθλημα. Δεν μπορώ να παραβλέψω όμως όλα αυτά τα πρωταθλήματα νεανίδων – κορασίδων που έχω κατακτήσει με τις ομάδες μου και τις προσωπικές μου διακρίσεις σαν αθλήτρια.
Δώρα Μπούκουρα: Έχω αγωνιστεί σε διάφορες ομάδες, σε διαφορετικές κατηγορίες και πόλεις, και κάθε στάση στην πορεία μου είχε κάτι να μου δώσει. Κάθε ομάδα, κάθε προπονητής, κάθε χρονιά άφησε το δικό της αποτύπωμα και με βοήθησε να εξελιχθώ ως αθλήτρια και ως άνθρωπος. Αν πρέπει να ξεχωρίσω πραγματικά στιγμές, πάντα γυρίζω, ωστόσο, στις χρονιές που αγωνίστηκα δίπλα στην αδερφή μου, όπως και φέτος. Έχουμε μεγαλώσει με την ίδια φιλοσοφία για το βόλεϊ, τις ίδιες αξίες, το ίδιο πάθος, κι αυτό κάνει τη χημεία μας μέσα στο γήπεδο μοναδική. Δεν είναι μόνο αγώνας. Είναι συνεργασία, πάθος, χημεία. Αυτές οι στιγμές είναι που με γεμίζουν και με κάνουν να αγαπώ το άθλημα ακόμα πιο πολύ. Αυτές είναι οι στιγμές που μένουν.
- Ο Περσέας Άργους αν και νεοσύστατος, προελαύνει στη Β’ Εθνική Γυναικών προφανώς και με τη δική σας συμβολή. Ποιες είναι οι προσδοκίες της ομάδας για το μέλλον;
Μαίρη Μπούκουρα: Οι προσδοκίες και η φιλοσοφία που διέπουν την ομάδα μας είναι θεμελιώδεις και ξεκινούν από το πιο ουσιώδες: να έχουμε όλοι υγεία και να δίνουμε πάντα την καλύτερη δυνατή προσπάθεια. Πέρα από αυτό, πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι στόχοι είναι η κινητήριος δύναμή μας. Για εμάς, οι στόχοι δεν είναι απλά οροφές, αλλά οδηγοί. Τους θέτουμε πάντοτε υψηλούς για να λειτουργούν ως μόνιμη καθοδήγηση και να μας κρατούν σε συνεχή επαγρύπνηση. Είναι αυτή η φιλοδοξία που μας ωθεί να παλεύουμε καθημερινά στο γήπεδο, να εξελισσόμαστε και να μη σταματάμε ποτέ να κυνηγάμε την υπέρβαση. Γιατί αν δεν στοχεύεις ψηλά, η προσπάθεια δεν έχει νόημα.
Δώρα Μπούκουρα: Ο Περσέας μπορεί να είναι μια νεοσύστατη ομάδα, όμως έχει δείξει από την πρώτη κιόλας χρονιά ότι έχει χαρακτήρα και φιλοδοξία. Πέρσι πρωταγωνιστήσαμε στο πρωτάθλημα και καταφέραμε να ανέβουμε κατηγορία με σκληρή δουλειά και πίστη στον στόχο μας. Φέτος, ο αγωνιστικός μας στόχος ήταν να βρεθούμε όσο πιο ψηλά γίνεται στο βαθμολογικό πίνακα της Β’ Εθνικής ως μια ανταγωνιστική και υπολογίσιμη ομάδα. Ο Περσέας δεν χτίστηκε, όμως, μόνο για τις νίκες. Στόχος του είναι να μεταφέρει στα νέα παιδιά την αγάπη, την αφοσίωση και τις αξίες που μας έδωσε και εμάς το βόλεϊ. Να μάθουν τι σημαίνει ομαδικότητα, χαρά, πάθος, αδρεναλίνη, σεβασμός και προσπάθεια. Θέλουμε να δείξουμε στα παιδιά ότι ο αθλητισμός μπορεί να γίνει τρόπος ζωής, ένας υγιής, όμορφος και δημιουργικός δρόμος που θα τους ακολουθεί για πάντα. Αυτό είναι το όραμα του Περσέα: μια ομάδα που εξελίσσεται αγωνιστικά, αλλά ταυτόχρονα διαμορφώνει χαρακτήρες και δημιουργεί την επόμενη γενιά ανθρώπων που θα αγαπήσουν το άθλημα όπως το αγαπήσαμε κι εμείς.
- Πέραν των αγωνιστικών κινήτρων αλλά και της «δίψας» για την κατάκτηση τίτλων, υπάρχει και η ανάγκη για την διάδοση του αθλητικού πνεύματος αλλά και των ιδεωδών του αθλητισμού. Θεωρείτε ότι τη σήμερον τα ανωτέρω βοηθούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων ανθρώπων;
Μαίρη Μπούκουρα: Εννοείται! Πέραν των αγωνιστικών κινήτρων, η διάδοση του αθλητικού πνεύματος και των ιδεωδών του συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων ανθρώπων. Η ομαδικότητα και η συνεργασία διδάσκει στους νέους να θέτουν το «εμείς» πάνω από το «εγώ», κάτι που μελλοντικά θα τους βοηθήσει έξω στην κοινωνία. Η πειθαρχία και ο αυτοέλεγχος στην τήρηση κανόνων, η συνέπεια στις προπονήσεις και η διαχείριση της έντασης χτίζουν την εσωτερική πειθαρχία. Η ανθεκτικότητα στην διαχείριση μιας ήττας και των αποτυχιών μέσα στο γήπεδο τους διδάσκει να μην τα παρατούν και να επιστρέφουν δυνατότεροι μετά από μια δυσκολία. Τέλος το Fair play και ο σεβασμός προάγει την ηθική της έντιμης άμιλλας και τον σεβασμό στον αντίπαλο και στην αρχή.
Δώρα Μπούκουρα: Σίγουρα οι τίτλοι και οι αγωνιστικές επιτυχίες δίνουν κίνητρο και χαρά, όμως δεν είναι ο λόγος που ο αθλητισμός έχει τόση δύναμη στη ζωή μας. Από τη δική μου εμπειρία, ο αθλητισμός δεν διαμορφώνει μόνο αθλητές, διαμορφώνει χαρακτήρες. Πιστεύω πραγματικά ότι οι αξίες που συνοδεύουν τον αθλητισμό, η πειθαρχία, η συνεργασία, ο σεβασμός, η αφοσίωση, η διαχείριση της πίεσης και των συναισθημάτων παίζουν τεράστιο ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός νέου ανθρώπου. Μέσα στο γήπεδο μαθαίνεις να δουλεύεις για έναν κοινό στόχο, να σηκώνεσαι όταν πέφτεις, να διαχειρίζεσαι ήττες, να χαίρεσαι σωστά τις νίκες και να σέβεσαι τόσο τους συμπαίκτες όσο και τους αντιπάλους σου. Αυτά είναι «μαθήματα ζωής» και δεν τα μαθαίνεις εύκολα αλλού. Αυτές οι αξίες δεν μένουν στο γήπεδο περνούν στην καθημερινότητα και γίνονται κομμάτι της προσωπικότητας ενός νέου ανθρώπου. Ο αθλητισμός μπορεί να χτίσει χαρακτήρες, να καλλιεργήσει υγιή πρότυπα και να δώσει στους νέους μια βάση αξιών που θα τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή.
Πηγή: enpel.gr
Απινιδωτές: Το ρεπορτάζ του «Π» και η ενημέρωση του Δήμου για τη σωστή λειτουργία (εικόνα)
November 17, 2025«Ποιοι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση των απινιδωτών σε συγκεκριμένους χώρους;», ρώτησε ο «Πολίτης Αργολίδας» τέλη Οκτωβρίου, όταν μέσα από ρεπορτάζ αποκαλύψαμε ότι σε περιοχή του νομού μας υπήρχε θέμα με την ορθή λειτουργία των συγκεκριμένων πολύ σημαντικών ιατρικών συσκευών, που υπάρχουν πλέον σε γήπεδα, δημόσιους χώρους, υπηρεσίες κ.α.
Και υπήρξε αντίδραση και κινητοποίηση, καθώς ο Δήμος Ερμιονίδας και η αντιδήμαρχος Αγγελική Λούμη-Γιαννικοπούλου έστειλαν σχετική ενημέρωση σε όλους τους συλλόγους της περιοχής, στην οποία υπήρξε και το θέμα. Σ’ αυτή την ενημέρωση γίνεται λόγο για «προσωρινή παύση της λειτουργίας των απινιδωτών» για «λόγους ασφαλείας και ορθής λειτουργίας της συσκευής».
Η ενημέρωση από τον Δήμο Ερμιονίδας αναφέρει, μεταξύ άλλων:
«Προσωρινή παύση της λειτουργίας των απινιδωτών
Αξιότιμοι κυρίες/οι
Αναφορικά με το αντικείμενο του θέματος, σας ενημερώνουμε ότι τα ηλεκτρόδια των απινιδωτών (AED), τα οποία βρίσκονται στην κατοχή σας, ύστερα από πρωτοβουλία του Δήμου Ερμιονίδας, με σκοπό να καλυφθεί ο εξοπλισμός όλων των δημοτικών γηπέδων για να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο της απώλειας ανθρώπινης ζωής, έχουν λήξει.
Για λόγους ασφαλείας και ορθής λειτουργίας της συσκευής, παρακαλείσθε να διακόψετε προσωρινά τη χρήση του απινιδωτή, μέχρι την ολοκλήρωση της αντικατάστασης των ηλεκτροδίων.
Η συνεργασία σας είναι καθοριστική για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, και την αποτελεσματική ετοιμότητα των φορέων μας.
Για διευκρίνηση ή ενημέρωση σχετικά με την αντικατάσταση, να επικοινωνείτε με το Γραφείο του Δημάρχου στο τηλέφωνο 2754360028.
Η αντιδήμαρχος
Αγγελική Λούμη-Γιαννικοπούλου».
Θυμηθείτε παρακάτω μέρος από το ρεπορτάζ του «Πολίτη Αργολίδας»:
«Πριν από μερικές ημέρες, βάσει ενημέρωσης που είχε διοργανώτρια αρχή, διαπιστώθηκε ότι σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων, υπήρχαν απινιδωτές, οι οποίοι δεν μπορούσαν να τεθούν στη διάθεση γιατρού, διότι είχε λήξει η περίοδος χρήσης των ηλεκτροδίων, που συνοδεύουν τις συγκεκριμένες ιατρικές συσκευές.
Συγκεκριμένα, αθλητικό γεγονός ξεκίνησε με καθυστέρηση μισή ώρας, καθώς αξιωματούχοι διαπίστωσαν ότι ο απινιδωτής που υπήρχε στον χώρο, δεν είχε κατάλληλα ηλεκτρόδια, καθώς είχε λήξει η περίοδος χρήσης τους. Σύμφωνα με την ενημέρωση που παρείχαν οι αξιωματούχοι στη διοργανώτρια αρχή, σε συνεννόηση με τη γιατρό, ήταν ίδια η κατάσταση και άλλων απινιδωτών που ήρθαν από άλλη αθλητική εγκατάσταση, αλλά και από δημόσια υπηρεσία (Λιμενική Αρχή). Συγκεκριμένος αξιωματούχος πήρε, τελικά, τη διαβεβαίωση ότι θα έρθει στον χώρο ασθενοφόρο που έφερε λειτουργικό απινιδωτή, όπως και έγινε, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει το συγκεκριμένο αθλητικό γεγονός με καθυστέρηση μισής ώρας.
Τα παραπάνω στοιχεία και η σχετική γραπτή ενημέρωση είναι στα χέρια του «Πολίτη Αργολίδας» και αναφέρουμε τα συγκεκριμένα περιστατικά, ώστε να κινητοποιηθούν όσοι είναι υπεύθυνοι, καθώς εφόσον χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί ένας απινιδωτής να μπορεί να λειτουργήσει κανονικά. Διότι, μπορεί σε συγκεκριμένη περιοχή να βρεθεί ένας ακατάλληλος απινιδωτής, στον οποίο κάποια εξαρτήματα να έχουν λήξει, για παράδειγμα, εδώ και μερικούς μήνες, έστω και από αμέλεια. Το να υπάρχουν, όμως, τουλάχιστον τρεις στην ίδια κατάσταση, στην ίδια περιοχή, ένας εξ αυτών σε Δημόσια Υπηρεσία, όπως ανέφεραν συγκεκριμένοι αξιωματούχοι στην ενημέρωση που παρείχαν στους… ανωτέρους τους, είναι κάτι σημαντικό και από αυτό το γεγονός προκύπτουν ερωτήματα».
«Είστε επικίνδυνοι για τα παιδιά σας πρωτίστως» (βίντεο)
November 05, 2025Έχουμε σταθεί στον «Πολίτης Αργολίδας» με αρνητικές καταστάσεις σε γήπεδα και στα μέρη μας, μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν «παιδεία» και «σεβασμός», αλλά και να μην… καλύπτονται τέτοιες καταστάσεις και να αντιμετωπίζονται. Κάθε μορφή βίας, οι ύβρεις και ο ρατσισμός δεν έχουν θέση στα γήπεδα και αυτό θα το «φωνάζουμε» για όλους, είτε φοράνε κάποιοι γραβάτες, είτε όχι, είτε είναι πρωταγωνιστές στους αγωνιστικούς χώρους είτε όχι. Περισσότερο ισχύει για αυτούς που είναι θεατές σ’ ένα αθλητικό γεγονός.
Ξεχάστε συλλόγους και ομάδες, ξεχάστε περιοχές, και απλά ακούστε όσα λέει ο Γιώργος Μανταίος, δημοσιογράφος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ που ασχολείται και με τις μικρές ηλικίες παικτών, για γεγονότα που έγιναν πριν από λίγες ημέρες στη Λάρισα. Ξεκάθαρο το μήνυμα, ειδικά σε γονείς, που φτάνουν σ’ αυτό το σημείο:
«Θα πρέπει να σας απαγορευτεί δια βίου οποιαδήποτε ενασχόληση με το ποδόσφαιρο και να μην πλησιάζετε οποιοδήποτε γήπεδο σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου. Είστε επικίνδυνοι για τα παιδιά σας πρωτίστως, για τα παιδιά των άλλων και για το ποδόσφαιρο».
@gmantaios Κάφροι γονείς σε ματς ΑΕΛ-Ολυμπιακός Κ19 #youthfootball #footballacademy #footballtalent #football #superleague ♬ πρωτότυπος ήχος - Mantaios
Ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε ασχοληθεί και με τη συμπεριφορά που πρέπει να έχουν οι γονείς σε σχέση με τα παιδιά τους, τον αθλητισμό, τους προπονητές και τους συλλόγους, εφόσον ανήκουν αυτά σε ακαδημία κάποια ομάδας.
Ακολουθεί και το σχετικό ρεπορτάζ από το ΑΠΕ-ΜΠΕ:
Ύβρεις, ρατσισμός και ιπτάμενα μπουκάλια
Την Παρασκευή 17/10 στο γήπεδο της Τερψιθέας Λάρισας, η ΑΕΛ υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό, έχοντας αποδεχτεί το αίτημά του, για να κερδίσει μία ημέρα παραπάνω ενόψει του αγώνα με τη Μπαρτσελόνα για το Youth League (22/10). Όσοι βρέθηκαν εκεί, βίωσαν μια πρωτοφανή αθλιότητα από κάποιους θεατές, ενδεχομένως και γονείς των παικτών της ΑΕΛ. Χυδαίες ύβρεις προς τους 17χρονους και 18χρονους παίκτες του Ολυμπιακού, ρατσιστικό παραλήρημα σε βάρος συγκεκριμένου παίκτη, αλλά και ένα...ιπτάμενο μπουκάλι που πέρασε δίπλα από το κεφάλι του Έρικ Χάμζα. Απίστευτες καταστάσεις, με τον παρατηρητή της Super League να καταγράφει τα συμβάντα, ειδικά τα ρατσιστικά σχόλια.
Οι άνθρωποι της ΑΕΛ προσπάθησαν να εκτονώσουν την κατάσταση και στο β΄ ημίχρονο έστειλαν κάποιους προπονητές στην κερκίδα για να μπορέσουν να ελέγξουν -όσο αυτό ήταν δυνατό- την κατάσταση. Είναι δεδομένο ότι καταδικάζουν τα άθλια γεγονότα και μάλιστα ο Ολυμπιακός δεν είχε κανένα παράπονο από τους «βυσσινί». Αναμένουμε όμως συγκεκριμένα μέτρα εναντίον ανθρώπων οι οποίοι βγάζουν το οπαδικό τους μένος σε μικρά παιδιά...
Κρίμα, γιατί επισκίασαν μια παλικαρίσια εμφάνιση των παικτών του Σπύρου Πλακιά, που πήραν την ισοπαλία 2-2 παρότι βρέθηκαν πίσω 2-0 και έπαιζαν με παίκτη λιγότερο από το 23΄ λόγω αποβολής του Γκρόζου. Φανταστική εμφάνιση απ΄όλους όσοι αγωνίστηκαν, με προεξέχοντες τους στόπερ Μπαργιώτα, Παπαδημητρίου, τους εξτρέμ Δημηνίκο, Μπρισίμη και βέβαια τον χάφ Βαρσάμη που προπονείται με την πρώτη ομάδα και έκανε τη διαφορά. Για τον Ολυμπιακό, οι συνήθεις ύποπτοι Χάμζα, Κολκοκοτρώνης ξεχώρισαν, καθώς και ο αριστερός μπακ Φράγκος.
Μεγάλη ένταση, σύρραξη και επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ της ΕΣΚΑΚ – Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο» (βίντεο, εικόνες)
November 04, 2025«Δεν έχει τύχει να δω τέτοιο… μακελειό, στα μικρά οι αγώνες είναι πιο ήρεμοι», έλεγε μια γυναίκα έξω απ’ το γήπεδο, όταν οι παλμοί είχαν πέσει, έχοντας κοντά της συμπολίτης της που ασχολείται με τα κοινά στην περιοχή. «Έπρεπε και από τις δυο πλευρές να το σταματήσουμε… Όλα καλά τώρα. Πού να έβλεπες πέρυσι τι έγινε, όταν το Λουτράκι ήρθε με μια διμοιρία ΜΑΤ», αποκρίθηκε ο τελευταίος, που έδειχνε να καταλαβαίνει ότι ο αθλητισμός δεν είναι «πόλεμος», έχοντας και την οικογένειά του δίπλα…
Τα παραπάνω λόγια, που ειπώθηκαν ώρα μετά τη «μάχη», καταδεικνύουν τη μεγάλη ένταση, κάτω από την οποία έγινε το παιχνίδι ανάμεσα στον ΑΟ Κορωνίς Λυγουριού και τον ΑΟ Ερμιονίδας για την 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος Α1 Ανδρών ΕΣΚΑΚ. Παιχνίδι στο οποίο είχαμε σύρραξη – ευτυχώς για λίγα λεπτά – στο παρκέ, επεισόδια, αλλά και τραυματισμό παίκτη μετά από αντιαθλητικό μαρκάρισμα αντιπάλου του.
Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο», κάτι δεν πάει καλά στη χώρα. Όπως βλέπετε το φαινόμενο είναι, άλλωστε, γενικό στους αγωνιστικούς χώρους, αυτά είναι τα αποτελέσματα από την έλλειψη παιδείας και σεβασμού, και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ματς με «μάτια» μέσα στα «χαρακώματα», εάν όλοι δεν παραδεχθούν ότι αυτές οι συνθήκες αποτελούν «μόνο ντροπή» και δεν αποφασίσουν να παρθούν μέτρα με οποιοδήποτε κόστος.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι διεξήχθη με πολλή ένταση, αγωνιστικά το πάθος ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους δεν είναι κατακριτέο, ίσα, ίσα, αυτό το στοιχείο προσφέρει και ωραία ματς, αλλά όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον κοινό παρανομαστή του όρου «σεβασμός», όταν ένα παιχνίδι κυριεύεται από συνθήκες… πολέμου, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Και οι φράσεις αξιωματούχου του παιχνιδιού ότι «αυτά γίνονται συχνά», «στα περισσότερα γήπεδα έχουμε αυτές τις εικόνες, αυτό το χαμηλό επίπεδο», δεν αρμόζουν στον όρο «αθλητισμός», έτσι δεν θα βρεθούν λύσεις και τέτοια φαινόμενα θα «παγιωθούν». Αυτά τα λόγια καταδεικνύουν το πρόβλημα. Και τα προβλήματα, που σε φέρνουν σε… χαμηλό επίπεδο, δεν τα βάζεις κάτω απ’ το… χαλί, διότι κάποια στιγμή μπορεί να μην υπάρχει… επιστροφή.
Η μεγάλη ένταση κορυφώθηκε, όταν παίκτης έφτασε στο σημείο να προβεί σε αντιαθλητικό χτύπημα σε αντίπαλό του, ο οποίος… προσγειώθηκε εκτός αγωνιστικού χώρου, έχοντας τραυματιστεί. Τότε, για μερικά λεπτά είχαμε αψιμαχίες στο παρκεί, σημειώθηκε σύρραξη, κάποιοι αποφάσισαν από τις κερκίδες (δεν υπάρχουν στο γήπεδο διαχωριστικά κάγκελα) να μπουν στο παρκέ. Από αυτούς, οι περισσότεροι το έκαναν, βέβαια, για να ηρεμήσουν την κατάσταση, αυτό προσπάθησαν και τα μέλη των ομάδων, ωστόσο η είσοδος δεν επιτρέπεται σε άτομα που δεν έχουν δουλειά στο παρκέ, παρότι κάποιοι βλέπουν αυτά τα ματς πιο χαλαρά.
Ο παίκτης που τραυματίστηκε δεν μπόρεσε να προσφέρει ξανά στην ομάδα του, δέχτηκε τη φροντίδα από τον γιατρό (του έδεσε με επίδεσμο το πόδι), ενώ κοντά του βρέθηκαν και μέλη της γηπεδούχου, όπως ο πρόεδρος. Υπήρξαν από τους διαιτητές δυο αποβολές, μία για κάθε σύλλογο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο παίκτης που τραυμάτισε τον αντίπαλό του, μετά την αποβολή του, αποχώρησε για τα αποδυτήρια, με πολλούς από την κερκίδα να τον αποθεώνουν, ενώ και ο ίδιος χειροκροτούσε.
Αυτοί που ενέργησαν μ’ αυτόν τον τρόπο, έδιναν την εντύπωση ότι απέναντί μας έχουμε έναν «εχθρό», οπότε του αποφέραμε καίριο… χτύπημα. Το ματς ολοκληρώθηκε τελικά μέσα σε ηλεκτρισμένο κλίμα, αλλά χωρίς άλλα «παρατράγουδα», και το αναφέρουμε αυτό διότι βρέθηκαν φίλαθλοι και των δυο ομάδων στις κερκίδες, ανάμεσά τους γονείς και πολλά μικρά παιδιά, ευτυχώς υπάρχουν πάντα και οι ψυχραιμότεροι που βλέπουν τα πράγματα ήρεμα, βάσει των όσων επιτάσσει ο αθλητισμός.
Πάμε να δούμε κάποιους προβληματισμούς με βάση και αυτά τα γεγονότα. Δεν αφορούν όλους και όλες που μπορούν να βρεθούν σ’ ένα γήπεδο με οποιαδήποτε ιδιότητα. Όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που σέβονται. Γιατί να φτάνουμε, όμως, στο σημείο αθλητές να ξεφεύγουν μέσα στο γήπεδο, με αποτέλεσμα αντιαθλητικά χτυπήματα; Ένα δυνατό μαρκάρισμα είναι μέσα στους όρους ενός παιχνιδιού, αλλά μέχρι εκεί…
Γιατί παιχνίδια να πραγματοποιούνται σε συνθήκες που κατεβάζουν πολύ το επίπεδο, συνθήκες «ζούγκλας», όπου για κάποιους επικρατεί η λογική ότι «θα επικρατήσω με κάθε τρόπο», με βρισιές σε βαθμό χυδαιότητας και χειρονομίες τόσο από πρωταγωνιστές στο παρκέ όσο και από πολλούς θεατές; Ξέρουμε ότι το «γήπεδο δεν είναι εκκλησία», όπως λένε πολλοί, αλλά όλα έχουν ένα… όριο, ώστε να μη φτάσεις να τρέχεις να «σβήσεις» τη «φωτιά» που δημιουργεί μια σύρραξη.
Δεν γνωρίζει αξιωματούχος του αγώνα ότι δεν πρέπει να έχει συμπεριφορά που θυμίζει εικόνα οπαδού σε στιγμές ενός ματς; Δεν γνωρίζει ότι είναι άλλος ο ρόλος του σ’ αυτή την περίπτωση και δεν έχει σχέση με τη θέση του που μπορεί να έχει σε άλλα παιχνίδια στην κερκίδα; Ακόμα και εάν αγωνίζεται συγγενικό του πρόσωπο. Μετά αναπόφευκτα θα… τρέχει να απομακρύνει 15χρονα και 16χρονα παιδιά που επιτέθηκαν φραστικά σε μέλη των φιλοξενούμενων κατά την αποχώρησή τους. Πώς θα βρεθεί η... γιατρειά για τέτοια φαινόμενα;
Όπως σας είχε επισημάνει ο «Πολίτης Αργολίδας» για συμπεριφορά συγκεκριμένων ατόμων σε γήπεδα, το κακό σ’ αυτή τη χώρα, είναι ότι βλέπεις σε αρνητικές εικόνες να «μπλέκουν» κάποιοι που φοράνε το «κοστούμι» – που μπορεί να αποδειχτεί και «μανδύας» – του καλού πολίτη. Οι ίδιοι μπορεί την επόμενη ημέρα να μιλάνε για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει καλή συμπεριφορά στους αγωνιστικούς χώρους και σεβασμός προς όλους, αλλά λίγες ώρες πριν τους... παρέσυρε το πάθος!
Ξεχωριστό κομμάτι αποτελούν οι διαιτητές, οι οποίοι πολλές φορές έρχονται σε δύσκολη θέση σε ματς με «πολεμικό κλίμα», εμείς είμαστε οι τελευταίοι που θα πούμε κάτι αρνητικό, εφόσον η απόδοσή τους κάνει και τους ίδιους να αποχωρούν από το γήπεδο με το σκεπτικό ότι «έπαιξα καλά». Οφείλουν, όμως, και αυτοί να ξέρουν ότι η θέση τους είναι πολύ σημαντική, σε όλες τις φάσεις ενός αγώνα, πέρα από το πόσο γνωστοί είναι με τους πρωταγωνιστές, δεν αναφερόμαστε μόνο στο διαιτητικό κομμάτι.
Αυτό έχει ως προϋπόθεση ότι οφείλουν να βλέπουν τα λάθη τους και να βελτιώνονται. Υπάρχουν διαιτητές που φαίνονται… λίγοι για συγκεκριμένα ματς, δεν μπορούν να μπουν στο «πνεύμα του αγώνα», δεν είναι μόνο ο τρόπος που «σφυρίζουν» και η εφαρμογή των κανονισμών. Άραγε σας προβλημάτισε το γεγονός ότι μετά τη λήξη του συγκεκριμένου αγώνα, ήρθε κοντά σας παίκτης των νικητών, και σας είπε «να σου πω, τώρα που έπεσαν οι παλμοί, εγώ παραδέχομαι ότι έριξα αγκωνιά στον αντίπαλο, αλλά φταίτε εσείς γι’ αυτό, διότι επιτρέψατε να φτάσει το παιχνίδι… εκεί»; Εκτός από τις αποβολές ποιες ήταν οι ενέργειές τους τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και στη συνέχεια, όταν είδαν σύρραξη και είσοδο φιλάθλων στο γήπεδο; Υπάρχουν όργανα για να τους κρίνουν…
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες υπήρχαν και κάποιοι, που δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους για όσα συνέβησαν και είδαν, και σκεφτόντουσαν εάν πραγματικά αυτός είναι ο αθλητισμός. Υπήρξε πρωταγωνιστής που έφυγε αηδιασμένος απ’ το γήπεδο!
Δεν είναι η 1η φορά που βλέπουμε επεισόδια σε γήπεδο και αγωνιστικούς χώρους στα μέρη μας. Μιας και μιλάμε για το μπάσκετ, θα θυμηθούμε ότι διεκόπη το παιχνίδι Ολύμπια Αργολίδας και τον Λέοντα 2014, τότε όλοι έλεγαν πως έπρεπε να κάτσουν σ’ ένα τραπέζι, ώστε οι αγώνες να αποτελούν γιορτή, «γεννώντας» σωστά πρότυπα για τα παιδιά. Και πέρυσι στον τελικό του Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ, ανάμεσα στον ΑΟ Ερμιονίδας και τον Παναργειακό BC πήγε να ανάψει… σπίθα έντασης, αλλά «έσβησε» άμεσα.
Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι, είτε λέγονται διοργανώτρια αρχή, είτε παράγοντες, είτε γενικά μέλη των συλλόγων, ποιες είναι οι ευθύνες τους. Εμείς, απλά, θα αναφέρουμε ότι δεν πάμε γήπεδο να βγάλουμε τα απωθημένα μας, πάμε να δούμε αγώνα και να χαρούμε! Σεβόμαστε άπαντες, παίκτες, αντιπάλους, διαιτητές, το γήπεδο, τα καθίσματα, όλα, τα πάντα… Εμείς, απλά, εκτός από την καταγραφή αρνητικών γεγονότων θα γράψουμε στο κλείσιμο ξανά δυο λέξεις: «Παιδεία» και «σεβασμός».
Αρνητικά γεγονότα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες και σε άλλα γήπεδα, εντός και εκτός της χώρας, σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Κάτι πρέπει να πράξουν, όμως, όλοι, για να μειωθούν αυτά τα γεγονότα, παίρνοντας πραγματικά μέτρα όταν συμβαίνουν, ώστε στο μέλλον όλο και περισσότεροι αγώνες να αποτελούν γιορτή…
Esta secuencia de Malachi Flynn en la liga turca ????????????
— Gigantes del Basket (@GIGANTESbasket) November 1, 2025
Con 36 puntos (7/10 triples), anota la canasta ganadora para el Bahcesehir, roba el balón y se lo lanza al público rival.
????️ @NeoRock06 pic.twitter.com/TycpprZkut
