«Δεν έχει τύχει να δω τέτοιο… μακελειό, στα μικρά οι αγώνες είναι πιο ήρεμοι», έλεγε μια γυναίκα έξω απ’ το γήπεδο, όταν οι παλμοί είχαν πέσει, έχοντας κοντά της συμπολίτης της που ασχολείται με τα κοινά στην περιοχή. «Έπρεπε και από τις δυο πλευρές να το σταματήσουμε… Όλα καλά τώρα. Πού να έβλεπες πέρυσι τι έγινε, όταν το Λουτράκι ήρθε με μια διμοιρία ΜΑΤ», αποκρίθηκε ο τελευταίος, που έδειχνε να καταλαβαίνει ότι ο αθλητισμός δεν είναι «πόλεμος», έχοντας και την οικογένειά του δίπλα…
Τα παραπάνω λόγια, που ειπώθηκαν ώρα μετά τη «μάχη», καταδεικνύουν τη μεγάλη ένταση, κάτω από την οποία έγινε το παιχνίδι ανάμεσα στον ΑΟ Κορωνίς Λυγουριού και τον ΑΟ Ερμιονίδας για την 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος Α1 Ανδρών ΕΣΚΑΚ. Παιχνίδι στο οποίο είχαμε σύρραξη – ευτυχώς για λίγα λεπτά – στο παρκέ, επεισόδια, αλλά και τραυματισμό παίκτη μετά από αντιαθλητικό μαρκάρισμα αντιπάλου του.
Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο», κάτι δεν πάει καλά στη χώρα. Όπως βλέπετε το φαινόμενο είναι, άλλωστε, γενικό στους αγωνιστικούς χώρους, αυτά είναι τα αποτελέσματα από την έλλειψη παιδείας και σεβασμού, και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ματς με «μάτια» μέσα στα «χαρακώματα», εάν όλοι δεν παραδεχθούν ότι αυτές οι συνθήκες αποτελούν «μόνο ντροπή» και δεν αποφασίσουν να παρθούν μέτρα με οποιοδήποτε κόστος.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι διεξήχθη με πολλή ένταση, αγωνιστικά το πάθος ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους δεν είναι κατακριτέο, ίσα, ίσα, αυτό το στοιχείο προσφέρει και ωραία ματς, αλλά όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον κοινό παρανομαστή του όρου «σεβασμός», όταν ένα παιχνίδι κυριεύεται από συνθήκες… πολέμου, τότε υπάρχει πρόβλημα.
Και οι φράσεις αξιωματούχου του παιχνιδιού ότι «αυτά γίνονται συχνά», «στα περισσότερα γήπεδα έχουμε αυτές τις εικόνες, αυτό το χαμηλό επίπεδο», δεν αρμόζουν στον όρο «αθλητισμός», έτσι δεν θα βρεθούν λύσεις και τέτοια φαινόμενα θα «παγιωθούν». Αυτά τα λόγια καταδεικνύουν το πρόβλημα. Και τα προβλήματα, που σε φέρνουν σε… χαμηλό επίπεδο, δεν τα βάζεις κάτω απ’ το… χαλί, διότι κάποια στιγμή μπορεί να μην υπάρχει… επιστροφή.
Η μεγάλη ένταση κορυφώθηκε, όταν παίκτης έφτασε στο σημείο να προβεί σε αντιαθλητικό χτύπημα σε αντίπαλό του, ο οποίος… προσγειώθηκε εκτός αγωνιστικού χώρου, έχοντας τραυματιστεί. Τότε, για μερικά λεπτά είχαμε αψιμαχίες στο παρκεί, σημειώθηκε σύρραξη, κάποιοι αποφάσισαν από τις κερκίδες (δεν υπάρχουν στο γήπεδο διαχωριστικά κάγκελα) να μπουν στο παρκέ. Από αυτούς, οι περισσότεροι το έκαναν, βέβαια, για να ηρεμήσουν την κατάσταση, αυτό προσπάθησαν και τα μέλη των ομάδων, ωστόσο η είσοδος δεν επιτρέπεται σε άτομα που δεν έχουν δουλειά στο παρκέ, παρότι κάποιοι βλέπουν αυτά τα ματς πιο χαλαρά.
Ο παίκτης που τραυματίστηκε δεν μπόρεσε να προσφέρει ξανά στην ομάδα του, δέχτηκε τη φροντίδα από τον γιατρό (του έδεσε με επίδεσμο το πόδι), ενώ κοντά του βρέθηκαν και μέλη της γηπεδούχου, όπως ο πρόεδρος. Υπήρξαν από τους διαιτητές δυο αποβολές, μία για κάθε σύλλογο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο παίκτης που τραυμάτισε τον αντίπαλό του, μετά την αποβολή του, αποχώρησε για τα αποδυτήρια, με πολλούς από την κερκίδα να τον αποθεώνουν, ενώ και ο ίδιος χειροκροτούσε.
Αυτοί που ενέργησαν μ’ αυτόν τον τρόπο, έδιναν την εντύπωση ότι απέναντί μας έχουμε έναν «εχθρό», οπότε του αποφέραμε καίριο… χτύπημα. Το ματς ολοκληρώθηκε τελικά μέσα σε ηλεκτρισμένο κλίμα, αλλά χωρίς άλλα «παρατράγουδα», και το αναφέρουμε αυτό διότι βρέθηκαν φίλαθλοι και των δυο ομάδων στις κερκίδες, ανάμεσά τους γονείς και πολλά μικρά παιδιά, ευτυχώς υπάρχουν πάντα και οι ψυχραιμότεροι που βλέπουν τα πράγματα ήρεμα, βάσει των όσων επιτάσσει ο αθλητισμός.
Πάμε να δούμε κάποιους προβληματισμούς με βάση και αυτά τα γεγονότα. Δεν αφορούν όλους και όλες που μπορούν να βρεθούν σ’ ένα γήπεδο με οποιαδήποτε ιδιότητα. Όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που σέβονται. Γιατί να φτάνουμε, όμως, στο σημείο αθλητές να ξεφεύγουν μέσα στο γήπεδο, με αποτέλεσμα αντιαθλητικά χτυπήματα; Ένα δυνατό μαρκάρισμα είναι μέσα στους όρους ενός παιχνιδιού, αλλά μέχρι εκεί…
Γιατί παιχνίδια να πραγματοποιούνται σε συνθήκες που κατεβάζουν πολύ το επίπεδο, συνθήκες «ζούγκλας», όπου για κάποιους επικρατεί η λογική ότι «θα επικρατήσω με κάθε τρόπο», με βρισιές σε βαθμό χυδαιότητας και χειρονομίες τόσο από πρωταγωνιστές στο παρκέ όσο και από πολλούς θεατές; Ξέρουμε ότι το «γήπεδο δεν είναι εκκλησία», όπως λένε πολλοί, αλλά όλα έχουν ένα… όριο, ώστε να μη φτάσεις να τρέχεις να «σβήσεις» τη «φωτιά» που δημιουργεί μια σύρραξη.
Δεν γνωρίζει αξιωματούχος του αγώνα ότι δεν πρέπει να έχει συμπεριφορά που θυμίζει εικόνα οπαδού σε στιγμές ενός ματς; Δεν γνωρίζει ότι είναι άλλος ο ρόλος του σ’ αυτή την περίπτωση και δεν έχει σχέση με τη θέση του που μπορεί να έχει σε άλλα παιχνίδια στην κερκίδα; Ακόμα και εάν αγωνίζεται συγγενικό του πρόσωπο. Μετά αναπόφευκτα θα… τρέχει να απομακρύνει 15χρονα και 16χρονα παιδιά που επιτέθηκαν φραστικά σε μέλη των φιλοξενούμενων κατά την αποχώρησή τους. Πώς θα βρεθεί η... γιατρειά για τέτοια φαινόμενα;
Όπως σας είχε επισημάνει ο «Πολίτης Αργολίδας» για συμπεριφορά συγκεκριμένων ατόμων σε γήπεδα, το κακό σ’ αυτή τη χώρα, είναι ότι βλέπεις σε αρνητικές εικόνες να «μπλέκουν» κάποιοι που φοράνε το «κοστούμι» – που μπορεί να αποδειχτεί και «μανδύας» – του καλού πολίτη. Οι ίδιοι μπορεί την επόμενη ημέρα να μιλάνε για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει καλή συμπεριφορά στους αγωνιστικούς χώρους και σεβασμός προς όλους, αλλά λίγες ώρες πριν τους... παρέσυρε το πάθος!
Ξεχωριστό κομμάτι αποτελούν οι διαιτητές, οι οποίοι πολλές φορές έρχονται σε δύσκολη θέση σε ματς με «πολεμικό κλίμα», εμείς είμαστε οι τελευταίοι που θα πούμε κάτι αρνητικό, εφόσον η απόδοσή τους κάνει και τους ίδιους να αποχωρούν από το γήπεδο με το σκεπτικό ότι «έπαιξα καλά». Οφείλουν, όμως, και αυτοί να ξέρουν ότι η θέση τους είναι πολύ σημαντική, σε όλες τις φάσεις ενός αγώνα, πέρα από το πόσο γνωστοί είναι με τους πρωταγωνιστές, δεν αναφερόμαστε μόνο στο διαιτητικό κομμάτι.
Αυτό έχει ως προϋπόθεση ότι οφείλουν να βλέπουν τα λάθη τους και να βελτιώνονται. Υπάρχουν διαιτητές που φαίνονται… λίγοι για συγκεκριμένα ματς, δεν μπορούν να μπουν στο «πνεύμα του αγώνα», δεν είναι μόνο ο τρόπος που «σφυρίζουν» και η εφαρμογή των κανονισμών. Άραγε σας προβλημάτισε το γεγονός ότι μετά τη λήξη του συγκεκριμένου αγώνα, ήρθε κοντά σας παίκτης των νικητών, και σας είπε «να σου πω, τώρα που έπεσαν οι παλμοί, εγώ παραδέχομαι ότι έριξα αγκωνιά στον αντίπαλο, αλλά φταίτε εσείς γι’ αυτό, διότι επιτρέψατε να φτάσει το παιχνίδι… εκεί»; Εκτός από τις αποβολές ποιες ήταν οι ενέργειές τους τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και στη συνέχεια, όταν είδαν σύρραξη και είσοδο φιλάθλων στο γήπεδο; Υπάρχουν όργανα για να τους κρίνουν…
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες υπήρχαν και κάποιοι, που δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους για όσα συνέβησαν και είδαν, και σκεφτόντουσαν εάν πραγματικά αυτός είναι ο αθλητισμός. Υπήρξε πρωταγωνιστής που έφυγε αηδιασμένος απ’ το γήπεδο!
Δεν είναι η 1η φορά που βλέπουμε επεισόδια σε γήπεδο και αγωνιστικούς χώρους στα μέρη μας. Μιας και μιλάμε για το μπάσκετ, θα θυμηθούμε ότι διεκόπη το παιχνίδι Ολύμπια Αργολίδας και τον Λέοντα 2014, τότε όλοι έλεγαν πως έπρεπε να κάτσουν σ’ ένα τραπέζι, ώστε οι αγώνες να αποτελούν γιορτή, «γεννώντας» σωστά πρότυπα για τα παιδιά. Και πέρυσι στον τελικό του Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ, ανάμεσα στον ΑΟ Ερμιονίδας και τον Παναργειακό BC πήγε να ανάψει… σπίθα έντασης, αλλά «έσβησε» άμεσα.
Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι, είτε λέγονται διοργανώτρια αρχή, είτε παράγοντες, είτε γενικά μέλη των συλλόγων, ποιες είναι οι ευθύνες τους. Εμείς, απλά, θα αναφέρουμε ότι δεν πάμε γήπεδο να βγάλουμε τα απωθημένα μας, πάμε να δούμε αγώνα και να χαρούμε! Σεβόμαστε άπαντες, παίκτες, αντιπάλους, διαιτητές, το γήπεδο, τα καθίσματα, όλα, τα πάντα… Εμείς, απλά, εκτός από την καταγραφή αρνητικών γεγονότων θα γράψουμε στο κλείσιμο ξανά δυο λέξεις: «Παιδεία» και «σεβασμός».
Αρνητικά γεγονότα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες και σε άλλα γήπεδα, εντός και εκτός της χώρας, σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Κάτι πρέπει να πράξουν, όμως, όλοι, για να μειωθούν αυτά τα γεγονότα, παίρνοντας πραγματικά μέτρα όταν συμβαίνουν, ώστε στο μέλλον όλο και περισσότεροι αγώνες να αποτελούν γιορτή…
Esta secuencia de Malachi Flynn en la liga turca ????????????
— Gigantes del Basket (@GIGANTESbasket) November 1, 2025
Con 36 puntos (7/10 triples), anota la canasta ganadora para el Bahcesehir, roba el balón y se lo lanza al público rival.
????️ @NeoRock06 pic.twitter.com/TycpprZkut
