Τύπος και υπογραμμός

Όχι δε θέλουμε το κράτος του ρουσφετιού σε καμία μορφή του. Όχι δε θέλουμε τη χώρα που να υπάρχουν απάτες, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι σ’ αυτή την περίπτωση το βάρος μιας παράνομής πράξης είναι πολύ μεγαλύτερο. Και όσοι είναι ελεγχόμενοι για απάτες και παράνομη συμπεριφορά, όπως όταν μιλάμε για δημόσιες και ευρωπαϊκές δαπάνες, οφείλει η δικαιοσύνη να… φτάνει το «μαχαίρι» μέχρι το «κόκαλο» και να αποδίδονται οι πραγματικές ευθύνες. Μόνο έτσι οι πολίτες θα αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στην πολιτική και γενικότερα στους θεσμούς στη χώρα μας.

Τα τελευταία μηνύματα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το ένα τηλεοπτικό, το άλλο από τη σελίδα του στο Facebook, για όσα έχουν αποκαλυφθεί για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούν ουσιαστικά παραδοχή «ήττας». «Η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ…», είπε ο Πρωθυπουργός.

Ξέρετε τι παραδέχεστε κ. Πρωθυπουργέ; Ότι δεν μπορέσατε από το 2019 που κυβερνάτε να ελέγξετε κάποιους που δρούσαν… κάτω από τη μύτη σας. Παραδέχεστε ότι δεν πήρατε χαμπάρι τι γινόταν. Γ’ αυτόν τον λόγο ακούγονται φωνές που αναφέρουν ότι «είστε ανίκανος γι’ αυτή τη θέση». Αυτές οι «φωνές» θυμήθηκαν και τι λέγατε πριν από περίπου 10 χρόνια, σχετικά με τις ενέργειες που θα κάνατε, εφόσον αναλαμβάνατε την εξουσία και τη δημιουργία επιτελικού κράτους. Τονίζεται για σκάνδαλα επί θητείας σας ότι η κυβέρνηση του θέλει να λάμψει η αλήθεια και ότι επτά χρόνια τώρα πολεμάει με το «βαθύ» κράτος;

Και αποφασίσατε ο ΟΠΕΚΕΠΕ να ενσωματωθεί επίσημα στην ΑΑΔΕ από την 1η Ιανουαρίου 2026, με αποτέλεσμα πολλοί να λένε ότι αυτό συνέβη στην… πορεία των αποκαλύψεων για το συγκεκριμένο σκάνδαλο. Και τονίσατε ότι η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί στη διασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοπιστίας και του ψηφιακού εκσυγχρονισμού στη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων.

Και όλα αυτά τα χρόνια τι γινόταν; Μήπως υπήρχαν, τελικά, πολλά «οφέλη» από «δικούς» σας για τα «δικά» σας «παιδιά» με αποτέλεσμα να δημιουργήσετε ένα ακροατήριο που θυμίζει «μπετόν» και σας ακολουθηθεί «τυφλά»; Δεν το λέμε εμείς, το λένε «ανοιχτά» πολιτικοί σας αντίπαλοι, το έχουν αναφέρει και δημοσιογράφοι. Αχ αυτοί οι ψήφοι και οι «σταυροί». Μήπως έτσι «χτίσατε» ένα δικό σας… ακροατήριο που πάντα γι’ αυτό ο «γάιδαρος πετάει», εφόσον αυτό λέει και το κόμμα. Φτάσατε στο σημείο να μιλήσετε για ασυμβίβαστο ανάμεσα σε βουλευτή και Υπουργό, με δεδομένο ότι η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική, αλλά κανείς δεν κατάλαβε τι εννοούσατε.

Με όσα έχουμε ακούσει, καταλαβαίνει κάποιος ότι η κυβέρνηση είχε τις τελευταίες ημέρες ένα συγκεκριμένο αφήγημα, που αναφέρει ότι κάποια από τα ρουσφέτια δεν έγιναν ή ότι δεν υπήρχε όφελος για τους βουλευτές σ’ αυτά που έγιναν. Και ρωτάμε εμείς: «Δηλαδή η παρανομία, η κλοπή και η απάτη μπορούν να μπουν σε… ζυγαριά; Έχουν κάποια μονάδα μέτρησης;».

Οι διάλογοι απ' τη δικογραφία αποτελούν, πάντως, ντροπή για όλους! Και όταν είσαι ελεγκτέος, οδηγήσε σε παραίτηση, δεν περιμένεις να σε οδηγήσουν σε παραίτηση, μέχρι η υπόθεση να τελεσιδικήσει.

Από τους διαλόγους φάνηκε, πάντως, ότι κάποιοι που κέρδιζαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, άφηναν το… «κάτι τις» στο ταμείο αυτών που άνοιξαν «δρόμο» σε κάτι μη νόμιμο, που μπορεί και να μην ήταν βουλευτές. Απ’ την άλλη, όταν ένας πολιτικός, ένας βουλευτής κάνει ένα ρουσφέτι, έστω κάτι που μπορεί να πει κάποιος αποτελεί μια διευκόλυνση, που δεν είναι επιλήψιμη, δεν… προσδοκά σε ψήφους και «σταυρούς».

Έτσι, έχουμε φτάσει στη «σταύρωση» της κοινωνίας και όλοι προσδοκούμε την «Ανάσταση» αυτής της χώρας, ειδικά θέματα άσκησης εξουσίας, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας.

Είπαμε, ωστόσο, άλλο «βάρος» έχει ένα απλό ρουσφέτι και άλλο όταν φτάσει κάποιος να κάνει απάτη και έγκλημα, εφόσον αυτό αποδειχτεί. Εμείς δεν θέλουμε, βέβαια, να υπάρχει καν η σκέψη για ρουσφέτι στη χώρα μας. Το ρουσφέτι είναι μια μεγάλη «πληγή» για την κοινωνία μας, που οδήγησε πολλούς και σε παράνομες συμπεριφορές.

Το πιο λυπηρό είναι ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι που υπερηφανεύονται για τα ρουσφέτια και για τις γνωριμίες τους με Υπουργούς και βουλευτές. Κάποιοι άλλοι το παίζουν και διασομελαβητές. Και ξέρετε τι λένε; Ό,τι μόνο μέσω του συγκεκριμένου «δρόμου» μπορείς να φτάσεις στο επιθυμητικό αποτέλεσμα. «Όχι, να μας λείπει το συγκεκριμένο… βύσσινο», απαντάμε εμείς, διότι αυτός ο «δρόμος» μόνο «κακό» μπορεί να κάνει στο γενικό σύνολο. Με το «βύσσινο» στο τέλος να αποδεικνύεται «σάπιο»…

Τώρα κατάλαβαν κάποιοι ότι κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη σε θεσμούς, δικαιοσύνη, πολιτικό σύστημα και… τρέχουν να προλάβουν! Μπορεί να ρωτήσει κάποιος, «να προλάβουν τι;». Βλέπετε, «χτίστηκε» ολόκληρο κράτος πάνω σ’ αυτή τη λογική του «σάπιοι «βύσσινου», «χτίστηκε»… κουλτούρα για να ζήσει κάποιος, για να αναδειχθεί και να επιτύχει.

Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τη χώρα για τους παραπάνω λόγους τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά το 2010, μέχρι τα χρόνια που είναι πιο κοντά στο σήμερα; «Πατώσαμε», γίναμε ένα με τη «λάσπη», η «βυσσινάδα»… αποπνέει ένα απωθητικό άρωμα, η γεύση της ως κοινωνία σε γεμίζει με απελπισία, αλλά μυαλό δεν έχουμε βάλει. Για να μην πάμε σ’ αυτούς που «μάτωσαν» και «ματώνουν» όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας από την εποχή της οικονομικής κρίσης…

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να κατηγορούν κάποιοι από τη συμπολίτευση την Ευρωπαία εισαγγελέα (ανεξάρτητο όργανο της ΕΕ που ανέλαβε καθήκοντα από το 2021) και να της αποδίδουν μέχρι και πολιτικά παιχνίδια για τις δικογραφίες που απέστειλε, ζητώντας έλεγχο συγκεκριμένων προσώπων. Σαν δε ντρέπονται κάποιοι.

Και έρχεται η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» να γράψει για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ότι υπάρχει καταγγελία και στο ευρωκοινοβούλιο, με αποτέλεσμα αντιπροσωπεία του να αναμένεται στη χώρα μας μέσα στον Μάιο. «Η κυβέρνηση αποτελεί ένα είδος συμμορίας μέσα στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου με υπεξαίρεση δημόσιων & ευρωπαϊκών πόρων, μεταξύ άλλων, μέσω της επιλεκτικής διανομής σημαντικών ποσών σε κοντινά πρόσωπα», τονίζεται και συμπληρώνεται: «Σε κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί». Αναφέρει, επίσης, πως το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα σκάνδαλα της κυβερνητικής θητείας Μητσοτάκη, ο οποίος λέει, προσπαθεί ανεπιτυχώς να διαχειριστεί την πολιτική κρίση που έχει προκύψει. Αυτά… Και αναμένουμε τις δικαστικές εξελίξεις.

«Δεν ανησυχώ ιδιαίτερα, γιατί από αυτά που ακούω μιλάμε για πολιτικές εξυπηρετήσεις. Αν ακούσατε εσείς ότι ρουσφέτια γίνονται μόνο τώρα, εντάξει. Και απ' ό,τι βλέπω από τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλές καταδίκες δεν έχει επιτύχει», απάντησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο εάν ανησυχεί για τις νέες διώξεις βουλευτών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όντως, όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις όπως αυτή της Κατερίνας Παπακώστας που ελέγχεται για ηθική αυτουργία σε απιστία, απάτη σε υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση. Όπως αυτή του Κώστα Αχ. Καραμανλή που ελέγχεται για απάτη σε ευρωπαϊκά κονδύλια.

Είναι πολύ αρνητικό, θα λέγαμε εξοργιστικό να κάνουν κάποιοι πως δεν καταλαβαίνουν και να έχουν, παράλληλα, αλαζονική, πολλές φορές και προκλητική συμπεριφορά, κουνώντας και το δάχτυλο. Συνήθως, ακολουθούν αυτό τον «δρόμο» όσοι δεν έχουν επιχειρήματα και θέλουν με το «έτσι θέλω» ότι όλα έγιναν καλώς.

Μα καλά, δεν μπορείτε ακόμα και τώρα να αντιληφθείτε το γιατί ήρθαν τώρα οι νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την ευρωπαϊκή εισαγγελέα. Δεν έχει καταλάβει πως σ’ ένα τόσο σοβαρό θέμα, που υπήρχαν πληροφορίες και από… μέσα, έπρεπε να «δεθεί». Απομένει να δούμε τι θα αποφασίσει η δικαιοσύνη.

Με τέτοιες συμπεριφορές ενισχύετε την άποψη όσων αναφέρουν ότι λειτουργείτε με το σκεπτικό… «και ρουσφέτια κάνουμε, και δεν μας πιάνουν». Και πολλοί είναι αυτοί που το… μεταφράζουν με τα εξής λόγια: «Θέλετε καλή δουλειά και μια καλή θέση, θέλετε να αναδειχθείτε, θέλετε να κάνετε σταδιοδρομία, να πάρετε προαγωγή, αλλά δεν έχετε τα προσόντα, λείπε κάτι από το βιογραφικό σας, υστερείτε σε θέματα εκπαίδευσης; Θέλετε ένα έργο, αλλά χωρίς διαγωνισμός; Θέλετε επιδοτήσεις, αλλά δεν έχετε αγρόκτημα και ζώα; Η παράταξη που κυβερνάει να είναι καλά…».

Θα επαναλάβουμε ότι το διαβιβαστικό της ευρωπαίας εισαγγελέως μιλάει, μεταξύ άλλων, για απάτη οικονομικών συμφερόντων σε βάρος της ΕΕ, απάτη με υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση, νόθευση εγγράφων, δωροληψία υπαλλήλου, και για σύσταση συμμορίας.

Πάντα με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας όσων εμπλέκονται. Γι’ αυτό υπάρχει και η δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι ανεξάρτητη. Επαναλαμβάνουμε το τελευταίο, για όσους θέλησαν να φέρουν στη δημόσια συζήτηση το «ρουσφέτι» και να εξισώσουν αυτή την παθογένεια με την αναφορά για σύσταση σε συμμορία. Δεν θα μας τρελάνετε κάποιοι…

Προσέξτε πού το έφτασαν κάποιοι. Απειλούν την αντιπολίτευση να μην μιλήσει, αναφέροντας δημόσια έχει στην κατοχή του «κοινωνικά αιτήματα» πολιτικών. Σαν τους απειλούν ότι «και εσείς τα ίδια κάνετε άρα μη μιλάτε» γιατί αν μιλήσουν θα τα βγάλει στη φόρα. «Μη μιλάτε γιατί και εσείς δεν είστε καλύτεροι», του λένε, εμμέσως πλην σαφώς, στα… μούτρα όσων ασκούν κριτική.

Και το αναφέρουμε αυτό χωρίς να μας ενδιαφέρει ποιος κυβερνάει και ποιος είναι στην αντιπολίτευση. Τη νοοτροπία του «σάπιου» – σαν το «βύσσινο» που σας αναφέραμε – τρόπου σκέψης καυτηριάζουμε. Σ’ ένα σοβαρό κράτος αυτοί που απειλούν θα είχαν ήδη κληθεί για εξηγήσεις από τη δικαιοσύνη για να ελεγχθούν οι ίδιοι και όποιον άλλον μπορεί να εμπλέκεται σε τυχόν αξιόποινες πράξεις.

ΥΓ. 1: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωστοποίησε και την εισήγησή του για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού μετά τις ερχόμενες εκλογές, με αφορμή τις εξελίξεις για τις νέες δικογραφίες για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα, και ανέφερε ότι «κανείς από τους βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος», καλώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αποφανθεί ταχύτατα εάν θα ασκήσει νέες διώξεις. Αυτό ανέφερε στο τηλεοπτικό μήνυμά του. Πρόκειται για ένα μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη σε χώρες όπως η Γαλλία και η Κύπρος, έχοντας ως στόχο του τον σαφή διαχωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία.

Μήπως όμως ο όρος «ασυμβίβαστο» έπρεπε να είχε εφαρμοστεί από εσάς που ασκείται την εκτελεστική από τη νομοθετική εξουσία πριν φτάσουμε στο σημείο που είμαστε τώρα; Και είναι πολλά τα παραδείγματα και τα γεγονότα, που έφεραν μεγάλη μερίδα του κόσμου να μη σας πιστεύει και να μην έχει εμπιστοσύνη γενικότερα στους θεσμούς.

Πώς νομίζετε ότι θα αλλάξει κάτι, εάν ένας εκλεγμένος βουλευτής που αναλαμβάνει θέση στο υπουργικό συμβούλιο θα παραιτείται προσωρινά από τη βουλευτική του ιδιότητα και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα της εκλογικής του περιφέρειας, ενώ σε περίπτωση που αποχωρήσει από την κυβέρνηση θα επιστρέφει αυτοδικαίως στη βουλή με τον επιλαχόντα να παραιτείται αντίστοιχα;

ΥΓ. 2: Υπάρχει μερίδα του κόσμου που αναφέρει ότι πολλοί ψηφίζουν με βάση τα οφέλη που θα έχουν οι ίδιοι από ένα κόμμα. Αναφέρουν δηλαδή ότι, πλέον, υπάρχει κόσμος που αναφέρει «δεν πάει να έχουν αποκαλυφθεί τόσα σκάνδαλα ή γενικά αρνητικές πλευρές για μια παράταξη, εφόσον εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, τότε είμαστε καλά». Κάποιοι το ονομάζουν και σταθερότητα αυτό και το θέτουν ως δίλλημα, άλλοι μιλούν για «ορθολογισμό» και «ανορθολογισμό».

Ακόμα και εάν έχουν να λαμβάνειν «ψίχουλα», μπορεί και με παράτυπο τρόπο, δεν τους ενδιαφέρει, αρκεί που παίρνουν το κάτι τις τους. Και είναι του κόμματος. Για πολλούς η πολιτική, όπως και άλλες δραστηριότητες, έχουν συναλλακτικό «χρώμα;». Τι θα μας δώσετε, τι να προσδοκάμε από εσάς για να σας ψηφίσουμε; Και αυτό το ερώτημα δεν έχει συλλογικό ή κοινωνικό «χρώμα», αλλά ατομικό, θα λέγαμε οικογενειακό. Είπαμε, υπάρχουν και οι κουμπαριές.

Κάποιοι νιώθουν, μάλιστα, ότι σε περίπτωση που μια πολιτική έχει οφέλη γενικότερα για το σύνολο, είναι… ριγμένοι, Θέλουν να έχουν αυτοί τον πρώτο λόγο, αφού είναι του κόμματος. Το θεωρούν πολλοί προτέρημα να είναι οι ευεργετηθέντες του κόμματος. Το ίδιο νιώθει και ένας… δικός του πολιτικός, καθώς νομίζει ότι έχει το «χρίσμα» ότι μόνο αυτός κάνει καλά τη δουλειά και φροντίζει τους ψηφοφόρους του, πιστεύουμε οι περισσότεροι όχι σε βάρος άλλων. Ή νομίζετε ότι δεν ισχύει αυτό και κάποιοι βάζουν σε δεύτερο ρόλο την ισότητα και την ισονομία;

Και έτσι εμφανίζεται «μπετόν» συγκεκριμένο ποσοστό. Με τη λογική που έχουν πολλοί να αναφέρουν ότι εμείς έχουμε την ηγεσία που μας αξίζει για τις «δουλειές» μας, αφού κουτσά… στραβά όλοι τρώμε «ψωμάκι». Οι υπόλοιποι ας κόψουν τον λαιμό τους!

ΥΓ. 3: Θα σας αναφέρουμε κάποια λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου που έχει ζήσει πολλά και θέλησε να τονίσει τη διαφορά ανάμεσα σε παρατάξεις και ιδεολογίες. Ο ίδιος προσπάθησε να εξηγήσει σε νεότερους ότι ακόμα και στο «φαγητό» υπάρχουν παρατάξεις που ιδεολογικά κοιτούν φανατικά μόνο τους «δικούς» τους και η «πίτα» δεν μοιράζετε σε όλους. Ήθελε να τους τονίσει πόσο σημαντική είναι η ψήφος τους. «Θα το καταλάβετε μετά από μερικά χρόνια», είχε πει κάποτε, κοιτώντας το αμπέλι του. Είχε περάσει πολλά…

ΥΓ. 4: Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί και η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη, σχετικά με την πρόσληψή του πριν από χρόνια ως επιστημονικού συμβούλου στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου. Με βάση τον νόμο, η θέση αυτή απαιτεί πτυχίο αναγνωρισμένου ΑΕΙ της Ελλάδας ή του εξωτερικού. Μέχρι τώρα έχει αναφερθεί ότι ο τίτλος σπουδών που έχει, είναι μια βεβαίωση σπουδών από το Εργαστήριο Ελεύθερων Σπουδών College of Southeastern Europe.

Ο ίδιος έκανε, πριν από το Πάσχα, μια δήλωση και πέρασε στην «επίθεση» για το εάν είχε προσληφθεί παράνομα. Νομίζουμε ότι δεν είναι πρέπον να αναφέρει ότι το πρόβλημα το έχει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς που δέχτηκε τα δικαιολογητικά του. Δηλαδή εάν, τελικά, κάποιος κάνει κάτι παράνομα δε φέρει αυτός την κύρια ευθύνη, αλλά, για παράδειγμα μία υπηρεσία που δεν έκανε σωστά τον έλεγχο; Πολλοί θυμήθηκαν και την εποχή που ο κ. Λαζαρίδης κουνούσε το δάχτυλο για την εικόνα στα Δημόσια Πανεπιστήμια.

Εάν, τελικά, φανεί ότι δεν έχετε το πτυχίο (όπως και έγινε) που χρειαζόταν, τι έχετε να πείτε σε όσους αναφέρουν ότι και εσείς επιβεβαιώνεται το σκεπτικό, «εμείς έχουμε το καρπούζι, εμείς και το μαχαίρι, και κόβουμε τις… φέτες όπως θέλουμε»; Αυτό δε θα λέγεται «απάτη»; Σε μια τέτοια περίπτωση, αφήστε το, θα ζητήσουμε εμείς ως πολίτες συγγνώμη για το γεγονός πως είστε μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Οφείλει, όμως, σε μια τέτοια περίπτωση να δούμε τι θα πει και ο Πρωθυπουργός. Για να μην μείνουν οι «σκιές» από όσους αναφέρουν ότι σας έδωσε… προαγωγή σε υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τώρα που το είχε ανάγκη, λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τις… υπηρεσίες που παρείχατε και εσείς σε μια ακόμα Εξεταστική. Τότε που αποφευχθήκατε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Δεν θα απολογηθώ για επιλογές ζωής πριν από 40 χρόνια. Ο διορισμός μου ήταν νόμιμος. Δεν σκέφτηκα την παραίτηση, είμαι πολύ καθαρός και έντιμος», τόνισε ο ίδιος, μεταξύ άλλων, στην εκπομπή «10 Παντού» στο «OPEN TV» την Τρίτη (14/04), ενώ η αντιπολίτευση πιέζει για να παραιτηθεί, μιλώντας για τον διορισμό του ειδικού επιστήμονα το 2007 χωρίς πτυχίο ΑΕΙ, για τον δεύτερο διορισμό του το 2013 ως ειδικός σύμβουλος στο γραφείο της γενικής γραμματείας ισότητας. Όπως ανέφερε ο Μακάριος Λαζαρίδης, το 1987, σε ηλικία 18 ετών, επέλεξε συνειδητά να φοιτήσει σε κολέγιο. Έδειξε, μάλιστα, το πτυχίο από το εργαστήρι σπουδών με δίπλωμα στις Τέχνες.

ΥΓ. 5: Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να κατέχει κάποιος θέση από άλλον που την άξιζε, και σήμερα κουνάει και το δάχτυλο σε κάθε άξιο νέο εκεί έξω.

ΥΓ. 6: Γράφει η Christina Amerikanou στο προφίλ της στο Facebook:

«Τώρα νομίζω καταλάβαμε όλοι γιατί ο λαός ξαναψήφισε τον Καραμανλή των Τεμπών.

Επειδή ο λαός έχει μάθει να ψηφίζει όποιον του κάνει τα χατίρια.
Δεν ψηφίζει ούτε για το καλό της πατρίδας, ούτε για το συμφέρον της κοινωνίας. Κοιτάζει το συμφέρον του.

Δεν τον νοιάζει αν ένας υπουργός είχε ή όχι την πολιτική ευθύνη του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Τον νοιάζει που του έκανε τα ρουσφέτια του. Εδώ και δεκαετίες όχι τώρα μόνο! Και αυτό είναι το πλέον στενάχωρο.

Όχι δεν είναι μετακύλιση ευθύνης στον λαό, αλλά κάποια στιγμή ας σταματήσουμε να χαϊδεύουμε τον λαό για τις επιλογές του.

Κάποιοι ζητάνε τα ρουσφέτια, κάποιοι ψηφίζουν τους ρουσφετολόγους και όχι τους δίκαιους και τους σωστούς.

Δημοκρατία έχουμε. Δεν σας πάνε στο παραβάν με το πιστόλι στον κρόταφο. Κάπου ώπα…»

ΥΓ. 7: Αναφέρει ο Νίκος Μποζιονέλος στη σελίδα του στο Facebook:

«Ρουσφέτι είναι να βάλει το παιδί σου σε καμιά δουλειά ή να κάνει στρατό σε ήρεμη μονάδα κοντά στο σπίτι.

Να απαιτείς μίζα για να πάρει ψηφοφόρος σου παράνομα χρήματα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ εις βάρος δικαιούχων ή να απαιτείς από υπαλλήλους να παρανομήσουν προτάσσοντας την εξουσία του υπουργείου συνιστά εγκληματική οργάνωση.

Όπως συνιστά αλητεία να επικαλείσαι καθαρό ουρανό που αστραπές δεν φοβάται αλλά να κρύβεσαι πίσω από τη βουλευτική ασυλία.

Επίσης το να στέλνει η ευρωπαϊκή εισαγγελία και να ζητά άρση ασυλίας, το ζητά επειδή προφανώς έχει στοιχεία και έφτιαξε υπόθεση. Δεν ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να κάνει έρευνα διότι έχει ήδη γίνει.

Αυτά, για να ξέρουμε τι λέμε. Και τι λένε κυρίως».

ΥΓ. 8: Κάποιοι αναλαμβάνουν θέσεις, επειδή είναι πρόθυμοι να κάνουν ότι δεν μπορούν άλλοι να πράξουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει το κόστος. Ο νοών νοείτω.

ΥΓ. 9: Απ' το... εσωτερικό θα το βρουν κάποιοι. Αναφερόμαστε και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό με τους πολέμους. Να το θυμηθείτε αυτό, όταν θα έρθει η ώρα.

ΥΓ. 10: Θα το επαναλάβουμε. Μεγάλο θέμα οι απευθείας αναθέσεις. Από κεντρική εξουσία και αυτοδιοίκηση.

ΥΓ. 11: «Έλα θείε, εμείς είμαστε… Άνοιξε ήρθαμε για μερικά ρουσφέτια». «Εσείς είστε, και εγώ περίμενα τον “κουμπάρο”»!

ΥΓ. 12: Όπου υπάρχει υποχρέωση για να κάνουμε κάτι όλοι, πολλές φορές κρύβεται... φαγητό και εξυπηρέτηση. Ξέρουν οι αρμόδιοι.

ΥΓ. 13: Αχ, αυτά τα «δικά» μας παιδιά! Τι έχουν τραβήξει και αυτή στο όνομα της… εξυπηρέτησης. Μέχρι την παρανομία φαίνεται να έχουν φτάσει πολλοί!

ΥΓ. 14: Πόσα θέματα σας έχουμε αναφέρει, υπό τη μορφή ρεπορτάζ αλλά και παρασκηνίου πάντα μέσα από πληροφόρηση σε όλα τα επίπεδα, πόσα ζητήματα έχουμε καυτηριάσει και μετά από… λίγο εμφανίζονται μπροστά μας.

Απλά να σας θυμίσουμε ότι είχαμε κάνει αναφορά στα όσα αποφάσισε στο συνέδριό του το ΠΑΣΟΚ για τυχόν συνεργασία με τη ΝΔ (σας είχαμε γράψει ότι αυτό απασχολεί και μεγάλη μερίδα κόσμου που ανήκουν στο κέντρο, κάτι που λογικά κατάλαβαν και στη Χαριλάου Τρικούπη). Επίσης, από… εδώ σας είχαμε μιλήσει για την ακυβερνησία στον Δήμο Ναυπλίεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για όσα έχουν επακολουθήσει για στο σκάνδαλο των υποκλοπών, για τις… απευθείας αναθέσεις, για… κουμπαριές και άλλα!

Ενδεικτικά πρόσφατα στα γράψαμε σε ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη "διαφάνεια" έχουν, πάντως, κάποιοι "μαλώσει", και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι "καθαρά"»;

Αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός, όπως είχε αποφασιστεί και είχε ψηφιστεί στον προϋπολογισμό εν μέσω μεγάλης οικονομικής κρίσης, λόγω και του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

«Ο κατώτατος μισθός των 920€ ενισχύει το εισόδημα των εργαζομένων», είπε, μάλιστα, η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως. «Ο κόσμος θα δει σημαντική βελτίωση», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Μάλιστα… Όλα αυτά εν μέσω επιδομάτων για καύσιμα, σούπερ μάρκετ, μπορεί να ακολουθήσει και η ενέργεια. Και να σας αναφέρουμε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι τα 950 ευρώ το 2027. Πάντα τηρώντας συγκεκριμένα δημοσιονομικά κριτήρια.

Η κυβέρνηση υπερηφανεύεται για την οικονομική πορεία της χώρας, υπογραμμίζει ότι η απασχόληση και η ανάπτυξη τρέχουν με πολύ καλούς ρυθμούς.

Την ίδια ώρα, διαβάζουμε ότι η φτώχεια έφτασε στο 27,5% του πληθυσμού της χώρας, ποσοστό ίδιο με το 2019 που η Ελλάδα προσπαθούσε να βρει από τα μνημόνια…

Την ίδια ώρα, οι δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι η κατάσταση για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της χώρας παραμένει στα δυστοπικά μνημονιακά χρόνια.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα τοποθετείται στο χαμηλότερο επίπεδο της ευρωπαϊκής κατάταξης μαζί με τη Βουλγαρία, στον δείκτη κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat.

Σύμφωνα με το σχετικό γράφημα, ο δείκτης για την Ελλάδα διαμορφώνεται στις 68 μονάδες, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ορίζεται στις 100. Η συγκεκριμένη μέτρηση θεωρείται ενδεικτική του πραγματικού επιπέδου διαβίωσης, καθώς αποτυπώνει την οικονομική δυνατότητα των πολιτών να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Την ίδια ώρα, χώρες της δυτικής και βόρειας Ευρώπης εμφανίζουν σαφώς καλύτερες επιδόσεις. Ξεχωρίζουν κράτη όπως το Λουξεμβούργο, η Ιρλανδία και οι Κάτω Χώρες, που καταγράφουν πολύ υψηλότερους δείκτες, επιβεβαιώνοντας το χάσμα στο εσωτερικό της ΕΕ.

Για πολλούς αναλυτές, το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία δεν είναι μόνο η χαμηλή θέση της Ελλάδας, αλλά το ότι η αγοραστική δύναμη παραμένει σε τόσο ασθενές επίπεδο σε σχέση με τους ευρωπαίους εταίρους της. Παρά τις επιμέρους θετικές ενδείξεις στην οικονομία, η Ελλάδα εξακολουθεί να απέχει κατά πολύ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και αυτό να αποτυπώνεται στην καθημερινή ζωή των πολιτών.

Αυτή η εικόνα δεν έχει αλλάξει τα τελευταία έξι χρόνια, μέσα σε πολέμους συνέχεια ακούμε ότι η κρίση έρχεται από… έξω! Σε μια χώρα που ο πληθωρισμός πάντα... καλπάζει! Περιμένετε να δείτε πότε θα πέσει η τιμή της βενζίνης.

Μας έχουν… δέσει «χειροπόδαρα» από τότε που ξεκίνησε η κρίση και μπήκαμε στα μνημόνια, αλλά δεν μας τα έχουν εξηγήσει όλα…

«Καλό κουράγιο». Το ακούσαμε τον Μάρτιο του 2010! Συγκεκριμένα, με αυτή τη φράση, διατυπωμένη στα ελληνικά και όχι στα αγγλικά, έκλεισε τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τότε ο κοινοτικός επίτροπος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Όλι Ρεν, στέλνοντας σαφές μήνυμα για το τι θα βιώσει η χώρα μετά την ανακοίνωση των νέων μέτρων από την κυβέρνηση.

Ο Όλι Ρεν στις δηλώσεις του δεν άφησε κανένα περιθώριο στην κυβέρνηση να καθυστερήσει τη λήψη των επιπλέον μέτρων και, χωρίς να δώσει κάποιες λεπτομέρειες για το σχέδιο διάσωσης της χώρας, υποστήριξε ότι εφόσον η Ελλάδα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, η Ευρωζώνη έχει τους μηχανισμούς να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα.

Τότε, ο υπογράφων είχε απευθυνθεί σε γνωστό οικονομολόγο για να του εξηγήσει τι σημαίνουν αυτά τα λόγια με την Ελλάδα να… διανύει τα πρώτα «χιλιόμετρα» σε επίπεδο… μνημονίων! «Το "καλό κουράγιο"… μεταφράζεται σε υπομονή και μάχη για τα επόμενα τουλάχιστον 30 με 35 χρόνια. Τόσα θα είναι τα χρόνια που λογικά η χώρα θα επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς, εφόσον υλοποιηθούν όλα όσα έχουν σχεδιασθεί, μετά τη χρεωκοπία μας», ήταν τα λόγια του.

Από τότε έχουν περάσει 16 χρόνια και έχουμε δρόμο μπροστά μας, διάστημα στο οποίο αντιμετωπίσαμε πολλά, ζήσαμε πολλά, με τη λέξη «κρίση» να αποτελεί τον «εφιάλτη» μας. Υπάρχουν γενιές πολιτών που καταστράφηκαν, ειδικά αυτές που ήταν πάνω στα πιο παραγωγικά χρόνια…

Από την ημέρα που βγήκαμε από τα μνημόνια, δεν σημαίνει ότι είμαστε και «ελεύθεροι» οικονομικά… Δεν μπορούμε να φτάσουμε άλλες χώρες και γι’ αυτό φταίμε όλοι μας, αλλά περισσότερο οι πολιτικές που ακολουθούνται. Για να είστε ενήμεροι, όποιο μέτρο ανακοινώνεται και εμπεριέχει κάποια διευκόλυνση, όποιες δεσμεύσεις από την εποχή των μνημονίων αίρονται, αυτό δεν είναι αποκλειστικά επιτυχία της εκάστοτε κυβέρνησης, καθώς απαιτείται και η γνώμη των δανειστών μας, αυτών που μας… έσωσαν. Γι’ αυτό κυνηγάμε υπερπλεονάσματα (τέτοια μπορεί να χαρακτηριστεί και το «μαξιλάρι» που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019) με το «κουπί» να το τραβάνε οι πολίτες… Δείτε για παράδειγμα σε πόσες υπηρεσίες που πληρώνουμε ποιες είναι οι πραγματικές τιμές αυτών που απολαμβάνουμε και ποια είναι τα «λοιπά» και τα «επιπλέον» που πληρώνουμε…

Ήρθαν και έρχονται, επίσης, πολλά κονδύλια, οικονομικές ενισχύσεις, και την Ευρώπη, όπως το περίφημο «Ταμείο Ανάκαμψης», που αποφασίστηκε λόγω και της πανδημίας, κυρίως από Γερμανία και Γαλλία, εμείς έχουμε, όμως, και τα «σκάνδαλα». Με πολλά χρήματα να πηγαίνουν στους… δικούς μας, θα επαναλάβουμε ότι αποτελούν μεγάλη «πληγή», μαζί με τις όποιες διευκολύνσεις παρέχουν, οι απευθείας αναθέσεις, σε όλα τα επίπεδα διοίκησης. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, τα έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν.

Και διαβάζουμε, για παράδειγμα, ότι νέο σκάνδαλο προέκυψε με τα ευρωπαϊκά κονδύλια κατάρτισης. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει λόγο για απάτη δείχνοντας για ακόμη μία φορά και την κυβέρνηση.

Εξαπατούσαν τον ΕΦΚΑ για οκτώ, τον χρέωσαν για πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ, και έκαναν χλιδάτη ζωή. Κατασχέθηκαν πολυτελή αυτοκίνητα, πλάκες χρυσού και πανάκριβα ρολόγια.

Και ρωτάει κάποιος: «Καλέ συμβαίνουν όλα αυτά στην Ελλάδα;».

Ποτέ… Πάλι πέσαμε από τα σύννεφα! «Καλό κουράγιο»… 

Έχουμε δρόμο ακόμα. Και μπορεί αυτός ο δρόμος να μακραίνει, με τις πολιτικές που ακολουθούνται και με τα σκάνδαλα που πάντα... ταλανίζουν αυτή τη χώρα.

Τύπος και υπογραμός

Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…

Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.

Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.

Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.

Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.

Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.

Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).

Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.  

ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!

ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!

ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…

????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.

What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI

— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026

ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…

ΥΓ. 5: Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.

Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;

ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!

ΥΓ. 7: Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!

ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.

Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;

Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.

Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!

ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.

Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».

Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.

Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.

ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.

ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;

ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.

Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.

ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.

Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών

Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…

Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!

ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!

Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!

ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.

Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;

ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;

ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:

Αναλυτικά:

Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.

Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…

ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…

Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…

Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.

Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».

Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη

Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.

Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.

Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.

ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»

Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.

Διαβάστε στο «dnews.gr»:

Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.

Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.

ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.

Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.

Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!

ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Εμείς σ’ αυτή τη… γωνιά, δεν είμαστε εδώ για να «χαϊδεύουμε»… αυτιά, όσοι μας εμπιστεύεστε και μας διαβάζετε, το έχετε καταλάβει αυτό, αναφέροντας ότι υπάρχουν εκπρόσωποι της εξουσίας πολλές φορές μιλώντας και για βουλευτές, ευρισκόμενοι… σε μια δική τους «γυάλα», χωρίς να έχουν επαφή με το πως τα βγάζουν πέρα πολλοί από τους πολίτες.

Εάν ρωτήσετε κόσμο, είναι πολλοί που αναφέρουν ότι υπάρχουν κάποιοι εκλεγμένοι που θεωρούν την έδρα σαν «τίτλο αφεντικού» και όχι σαν υποχρέωση να εργάζονται για τους πολίτες. Και αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει το πολιτικό μας σύστημα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τον τρόπο με τον οποίο ειπώθηκε από τη βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, το «τζάμπα πέθανε» σε τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Talk» με τον Τάκη Χατζή στο «One Channel». Μπορεί στη συνέχεια να προσπάθησε η κυβέρνηση και η ίδια η βουλευτής να το μαζέψει, αλλά μόνο και το γεγονός ότι ειπώθηκε, δείχνει νοοτροπία… Κάποιοι εκείνη την εποχή είχαν πει ότι «αυτή είναι η αλήθεια που βαθύτατα πιστεύει η εν λόγω βουλευτής».

Και προκύπτουν κάποια ερωτήματα: «Μπορεί βουλευτές να αποκρύπτουν τα “πιστεύω” και τις πραγματικές τους απόψεις για να μην προκαλέσουν;» «Πώς σκέφτονται την κοινοβουλευτική τους δράση και την ψήφο που έχουν εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος πολιτών;», «Ποια είναι η θέση της κ. Αλεξοπούλου και της κάθε κ. Αλεξοπούλου στο Κοινοβούλιο για εκπαιδευτικούς και για άλλες πληθυσμιακές ομάδες που έχουν θέμα επιβίωσης;».

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται», είχε πει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ιδρυτής της ΝΔ.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις αντιδράσεις και τις σοβαρές αιχμές για «φωτογραφική» – για την Όλγα Κεφαλογιάννη – διάταξη που προκάλεσε η τροπολογία την οποία έφερε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δίνει τη δυνατότητα σε γονέα που διαφωνεί με απόφαση Πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα να μην περιμένει την εκδίκαση στο Εφετείο, αλλά να καταθέτει νέα αγωγή προκειμένου να κριθεί εκ νέου σε πρώτο βαθμό η υπόθεση. Κάτι που προκάλεσε απαντήσεις από κυβερνητικής πλευράς.

Η υπουργός Τουρισμού χαρακτήρισε τη νομοθετική ρύθμιση «σωστή και δίκαιη», ενώ πρόσθεσε πως αντιμετωπίζει «μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα» με τα παιδιά της, ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, που κατέθεσε την επίμαχη τροπολογία, κάλυψε την Όλγα Κεφαλογιάννη, λέγοντας ότι πρόκειται για ρύθμιση «υπέρ των πολιτών».

Εμείς απλά θα αναφέρουμε ότι την ίδια περίοδο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Ανδρέας Κουτσολάμπρος έκανε παρέμβαση για τη συγκεκριμένη υπόθεση και την τροπολογία που πέρασε σε μια… νύχτα, όπως τόνισαν πολλοί, για να εξυπηρετήσει προσωπική της υπόθεση. Συγκεκριμένα, με ανάρτησή του κάνει λόγο για «κακή νομοθέτηση» και τάσσεται υπέρ της κατάργησης της τροπολογίας.

Την ίδια περίοδο διαβάσαμε σε ρεπορτάζ του «ieidiseis.gr»: «"Δίνουμε μια εικόνα καθεστωτική, που δεν μας αρμόζει" σχολίαζε το πρωί στο τηλέφωνο στους συνομιλητές του κυβερνητικό στέλεχος. Δηλαδή ότι "όταν δεν μας βολεύει μια δικαστική απόφαση, αλλάζουμε τον νόμο"».

Τότε γινόταν σαφές, ότι μια απόφαση «εξόδου» θεωρείτο δύσκολη, καθώς την ευθύνη για την κατάθεση τροπολογιών στα νομοσχέδια της έχει η Γραμματεία της Κυβέρνησης, ενώ την ψήφισε στην Ολομέλεια της Βουλής το σύνολο της ΚΟ της ΝΔ, καθώς είχε γραφτεί ότι υπήρχαν εισηγήσεις στον Πρωθυπουργό ακόμα και έξοδο της υπουργού Τουρισμού, προκειμένου να μην μπαίνει ολόκληρη η κυβέρνηση στο «κάδρο» των ευθυνών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του «Manos Lambrakis» στο προφίλ του Facebook:

«Δεν πρόκειται για σκάνδαλο. Πρόκειται για εγχειρίδιο χρήσης της εξουσίας για προσωπική κατανάλωση. Μια υπουργός, η Όλγα Κεφαλογιάννη, χάνει στο δικαστήριο, δεν της αρέσει το αποτέλεσμα, και το κράτος πρόθυμο, δουλικό και γονατισμένο, αλλάζει τον νόμο για να της δώσει ρεβάνς.

Όχι αύριο. Όχι γενικά. Τώρα. Επείγον. Φωτογραφικά. Με την υπογραφή της ίδιας και με τον Γιώργου Φλωρίδη στον ρόλο του θεσμικού εκτελεστή, που μετατρέπει τη Δικαιοσύνη σε πρόχειρο excel: σβήνεις γραμμή, ξαναγράφεις από την αρχή, μέχρι να σου βγει το αποτέλεσμα που θέλεις.

Η πρωτόδικη απόφαση δεν καταργήθηκε επειδή ήταν άδικη. Καταργήθηκε επειδή τόλμησε να μην υπακούσει.

Και η νέα διάταξη δεν θεσπίστηκε για τα παιδιά, ούτε για τους γονείς, ούτε για την κοινωνία.

Θεσπίστηκε για μία συγκεκριμένη ενόχληση. Μάλιστα με προτεραιότητα στα δικαστήρια, γιατί η υπουργική δυσαρέσκεια δεν μπορεί να περιμένει στη σειρά μαζί με τους κοινούς θνητούς. Αυτοί έχουν νόμους.

Εκείνη έχει νομοθέτηση κατ’ απαίτηση.

Και το αποκορύφωμα; Όλα αυτά βαφτίζονται θεσμικότητα, δημοκρατία, ευρωπαϊκός πολιτισμός. Μια κυβέρνηση που διδάσκει ότι ο νόμος είναι μαλακός σαν πλαστελίνη όταν τον ζυμώνει η εξουσία, ζητά ταυτόχρονα σεβασμό στους θεσμούς. Όχι, δεν πρόκειται για ύβρη απέναντι στη Δικαιοσύνη. Είναι κατάληψή της.
Σε μια στοιχειώδη δημοκρατία, μετά από κάτι τέτοιο δεν γράφονται ανακοινώσεις, δεν δίνονται συνεντεύξεις, δεν γίνονται συμψηφισμοί.

Παραδίδεται το χαρτοφυλάκιο και τελειώνει η ιστορία.

Όλα τα άλλα είναι απλώς το θράσος να επιμένεις ότι αυτό που είδαμε δεν ήταν αυτό που ήταν».

«Ορθή» η διάταξη για τη συνεπιμέλεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε, πάντως, «ορθή» τη διάταξη για τη συνεπιμέλεια, χωρίς να αναφερθεί στη χρήση αυτής: «Είναι προσωπικό ζήτημα, υπάρχουν παιδιά στη μέση, θα μείνω στην ορθότητα της διάταξης αυτής». Είπε πάντως με κάποια δόση αιχμής ότι «όταν κατέχουμε δημόσιο αξίωμα, είναι απαραίτητο να προσέχουμε και τις εντυπώσεις». Ερωτηθείς εάν θα υπάρξουν συνέπειες για την Όλγα Κεφαλογιάννη, απάντησε αρνητικά. Σας αναφέραμε το γιατί... 

ΥΓ. 1: Το φαινόμενο να «βαπτίζονται» με χαρακτηρισμούς που εμπεριέχουν χρώματα ή σημεία του ορίζοντα όσοι ασκούν κριτική και θέτουν ερωτήματα σε κυβερνώντες σε όλες τις βαθμίδες άσκησης εξουσίας έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο… Και μόνο αρνητικές εντυπώσεις έχει για όσους κουβαλούν μαζί τους «πινέλα» και «βούρτσες» στον λόγο τους και στην άσκηση εξουσίας.

Δηλαδή για εσάς δεν μπορούν να υπάρχουν στη χώρα και στον πλανήτη ελεύθεροι σκεπτόμενοι πολίτες; Και μην ξεχνάτε ότι όταν είστε στην εξουσία εκπροσωπείτε όλους τους πολίτες και όλους τους Έλληνες. Εμείς τις μόνες ταμπέλες που ξέρουμε είναι αυτές του ΚΟΚ και όσες έχουν τα καταστήματα, δεν χρειάζεται να βάζετε και σε όσους διαφωνούν μαζί σας.

ΥΓ. 2: Το να επικαλείστε και τη «δικαιοσύνη», σαν να πρόκειται για δική σας… υπηρεσία σε όσους βγαίνουν με επιχειρήματα να ρωτήσουν ή να τοποθετηθούν (και μέσα από ρεπορτάζ, όταν πρόκειται για δημοσιογράφους), ξεπερνάει κάθε… όριο! Κανονικά θα έπρεπε να είχε ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος που δεν έχει την ταμπέλα «στρατιώτες»!

ΥΓ. 3: Υπάρχουν περιπτώσεις που οι όποιοι ευθύνες για μια υπόθεση, ειδικά με αρνητικό «χρώμα», πάνε σε πρόσωπα, μάλλον λόγω της… ατομικής ευθύνης που λανσάρεται εδώ και καιρό. Τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο του πλανήτη υπάρχουν ή όχι κάποιοι που έχουν «τιμόνι» στα χέρια τους και ευθύνονται για κάποιο «τρακάρισμα»; Εκτός εάν εδώ ασκούν εξουσία μεμονωμένες μονάδες.

ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη «διαφάνεια» έχουν, πάντως, κάποιοι «μαλώσει», και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι «καθαρά»;

ΥΓ. 5: Γενικά, το ποιοι είναι οι ελεγχόμενοι και το ποιοι κάνουν τους ελέγχους, ούτε που ξέρουμε σ’ αυτή τη χώρα. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που με τις... κουμπαριές λύνονται πολλές από τις δυσκολίες, και δεν... πιάνεσαι από κανέναν!

ΥΓ. 6: Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις που ακούει κάποιος κυβερνητικούς, θα πω γενικότερα πολιτικούς, και με όσα λένε «γελάνε και οι πέτρες»... Ειδικά για κάτι θέματα σαν τις… υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη. Μα καλά, δεν ξέρουν ότι ο κόσμος έχει, πλέον, ενημέρωση από όλα τα… σημεία του ορίζοντα. Νομίζετε ότι όλοι λειτουργούν σαν τους «πελάτες» σας, κρατώντας «ταμπέλες»;

ΥΓ. 7: Και υπάρχουν θύματα των υποκλοπών που κάνουν τις «κότες», και δεν τους ενδιαφέρει να καταφύγουν στη δικαιοσύνη; Μήπως επειδή ήξεραν ποιοι τους παρακολουθούσαν; Άλλοι λένε ότι ως δημόσια πρόσωπα δεν έχουν κάτι να κρύψουν! Τι μας λέτε μωρέ; Είναι το ίδιο ένα δημόσιο πρόσωπο με τη γενική έννοια του όρου, μ’ έναν Υπουργό, που ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία, αλλά μπορεί να χειριστεί υψηλού κινδύνου υποθέσεις για τη χώρα; Δηλαδή οι υποκλοπές και οι παρακολουθήσεις είναι ένα φυσιολογικό γεγονός;

ΥΓ. 8: Σας ακούμε να μιλάτε για διαχρονικά, αλλά και για διακομματικά προβλήματα στη διοίκηση του κράτους και υπάρχουν λαμόγια που ευημερούν, ενώ έχουμε περάσει και περνάμε δύσκολες καταστάσεις από το την εποχή των μνημονίων. Ρε… παληκαριά της πολιτικής, πότε περιμένετε να φτιάξετε τα πράγματα και τη δημόσια διοίκηση, ώστε, πρωταρχικά, να παίρνουν αυτά που πρέπει όσοι πραγματικά το αξίζουν σε όλα τα επίπεδα (δεν μιλάμε μόνο οικονομικά); Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει ότι φταίνε οι προηγούμενοι, ότι φταίμε όλοι μαζί! Θα αναλάβει κάποιος την ευθύνη και να πει «ναι, φταίω – και – εγώ. Πρέπει να κάνουμε αυτά και αυτά». Πώς να… σπάσετε, όμως, «αυγά», όταν εσείς οι ίδιοι κάνετε τις «κότες» μπροστά στις ευθύνες, αλλά και μπροστά στην δικαιοσύνη;

ΥΓ. 9: Θυμάστε τη δήλωση του Μάρκου Λέγγα, ο οποίος ήταν μέσα στο πρώτο γκρουπ αγροτών που συναντήθηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μπλόκα στο Μέγαρο Μαξίμου;. Ήταν το γκρουπ αγροτών, που έχουν περισσότερο… γαλάζιο χρώμα, λες και δεν ξέραμε οι υπόλοιποι για ποιον λόγο έκαναν αυτή την κίνηση. «Όταν δεν συμμετέχεις σε ένα τραπέζι κινδυνεύεις να είσαι στο μενού», είχε πει. Στη συνέχεια ακολούθησε, πάντως, νέα συνάντηση με το 2ο γκρουπ αγροτών, με τους πιο «σκληρούς» και κεντροαριστερούς κατά το Μέγαρο Μαξίμου, και όπως φάνηκε… κάτι κέρδισε ο κλάδος τους. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορείς να συμμετέχεις σ’ ένα τραπέζι και να… φαγωθείς, χωρίς να το ξέρεις.

ΥΓ. 10: Υπάρχουν πολιτικοί που δεν διανοούνται να αφήσουν την «καρέκλα» τους, ακόμα και εάν… βυθίσουν το «πλοίο»! Καλά, δεν μιλάμε καν για ανάληψη ευθυνών. Κάποιοι έχουν την… τιμή να κουβαλούν μαζί τους και πολιτικό «τζάκι». Λέτε να μην έχουν ενσυναίσθηση της ανικανότητας τους; Το κακό είναι πως πολλές φορές παίζουν με τα νεύρα και τη νοημοσύνη μας.

ΥΓ. 11: Ξέρετε τι μάχες γίνονται παρασκηνιακά για το κόψιμο μιας κορδέλας, που θα συνοδεύεται και από μια καλή φωτογραφία; Μπορούν, πάντως, να αφήσουν κάποιοι να κόβουν τις κορδέλες, είτε εκπρόσωποι της Εκκλησίας, είτε απλοί πολίτες! Όποιοι το πράξουν αυτό, θα έχουν περισσότερα θετικά αποτελέσματα από το κρατήσουν αυτοί το ψαλίδι!

ΥΓ. 12: Νομίζουμε ότι ησυχάσαμε, πλέον, και με το κόψιμο βασιλοπιτών για τη χρονιά που διανύουμε. Ε, κάπου ώπα δηλαδή, Πάσχα έρχεται!

ΥΓ. 13: Όπως είχε γίνει γνωστό, η εταιρεία ορκωτών λογιστών Leverage (Leverage Ορκωτοί Ελεγκτές Λογιστές ΑΕ) παραιτήθηκε από τον έλεγχο των οικονομικών και λογιστικών στοιχείων του ΟΠΕΚΕΠΕ για τη χρήση 2024, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα που εμπόδιζαν το έργο της, γεγονός που προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις τον Ιανουάριο του 2026.

Τι θέλουμε και εμείς και πιάνουμε στο… στόμα μας ορκωτούς λογιστές! Εδώ στα μέρη μας ήρθαν, αλλά δεν μπήκαν καν μέσα σε επιχείρηση, ούτε για… νερό δεν κόπιασαν, παρότι έδειχναν κουρασμένοι. Βρήκαν κανένα εμπόδιο;

ΥΓ. 14: Να προσέχετε τα λουλούδια… Κάποιοι ψάχνουν και τις «ρίζες» τους, βλέπετε δεν μυρίζουν όλα το ίδιο και δεν αφήνουν ευχάριστο άρωμα!

ΥΓ. 15: Είναι πολλές οι κοινές παρουσίες προέδρου «γαλάζιας» απόχρωσης με μάνατζερ και στην πρωτεύουσα το νομού. Τους ενώνει το… καλό του κόμματος. Εάν το κόμμα συνεχίσει σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όλοι θα βρουν άκρες με τις δουλειές τους!

ΥΓ. 16: Είδατε που μια νεκροφόρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε… γάμο; Με αυτόν τον… πρωτότυπο τρόπο γαμπρός επέλεξε να εμφανιστεί τον Ιανουάριο στην εκκλησία στο Ηράκλειο. Υπάρχει λόγος που ασχολούμαστε με… νεκροφόρες, όπως βλέπετε, κάνουν και άλλες δουλειές…

Τύπος και υπογραμμός

Μέσα στον Φεβρουάριο ακόμα μια υπόθεση με «οσμή» σκανδάλου (χρησιμοποιούμε αυτόν τον χαρακτηρισμό, περιμένοντας τη διερεύνηση) απασχόλησε την κοινή γνώμη και την πολιτική ζωή και αναφερόμαστε στην υπόθεση Παναγόπουλου… Δεν θα σταθούμε σε «χρώματα»… κομμάτων, καθώς και αυτή η υπόθεση έφερε και πολιτική κόντρα, λόγω του «πράσινου» φόντου του Παναγόπουλου, απλά θα επαναλάβουμε ότι σε οτιδήποτε γίνεται στη χώρα, ειδικά στην απορροή χρημάτων και κονδυλίων, η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στα μέλη της κυβέρνησης.

Θέλουμε να σταθούμε, ωστόσο, και σε ακόμα μία παράμετρο που επιτρέπει σε κάποιους, να έχουν, πολλές φορές, συμπεριφορές μη νόμιμες. Σε καίριες θέσεις άσκησης εξουσίας, οργανισμών, θα λέγαμε και Ομοσπονδιών, ακόμα και εάν οι επιλογές γίνονται με εκλογές και αφορά όσους ψηφίζουν, δεν θα πρέπει να είναι πολλά χρόνια συγκεκριμένα πρόσωπα. Νομίζω καταλαβαίνετε όλοι το γιατί.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο site «kathimerinh.gr»: «Ο Γιάννης Παναγόπουλος πήρε στα χέρια του το τιμόνι της ΓΣΕΕ το 2006. Άντεξε ακόμη και στα χρόνια των μνημονίων. Δεν αποκλείεται να διεκδικούσε την επανεκλογή του, παρόλο που έχει κλείσει τα 71 του χρόνια, αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι η συνδικαλιστική διαδρομή του φτάνει στο τέρμα». Αυτό και τίποτε άλλο…

Όσον αφορά Υπουργούς έχουμε πει πολλά από εδώ και για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο άρθρο 86 για την απόδοση δικαιοσύνης και σ’ αυτά τα πρόσωπα. Φυσικά και θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό και δημοσιευμένο το Πόθεν Έσχες όλων όσων πρέπει να ελέγχονται, ανάμεσά τους και μέλη των διοικήσεων πολυμελών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Για εμάς δεν θα πρέπει, επίσης, εκλογές σε Οργανισμούς, στον συνδικαλισμό, στα πανεπιστήμια κ.α. να έχουν σχέση με τα κόμματα. Όπως είπαν, άλλωστε, παλιές… καραβάνες στο ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση Παναγόπουλου έφερε ξανά στο φως ένα παράδειγμα κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό, που θυμίζει «ωραία χρόνια» με την κακή έννοια.

Η υπόθεση Παναγόπουλου αφορά δικαστική έρευνα για φερόμενη υπεξαίρεση ύψους 2,1 εκατ. ευρώ από κονδύλια της ΓΣΕΕ και της ΕΕ μέσω εταιρειών-«οχημάτων». Εμπλέκονται έξι άτομα και ελέγχονται οι τραπεζικές κινήσεις τους για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, αρνείται τις κατηγορίες.

Την ίδια ώρα, την παραίτησή της από την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου για την αγορά υπέβαλε η διορισμένη ως υποδιοικήτρια, Άννα Στρατινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύζυγος της φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου.

Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Ανάπτυξης, «η κυρία Άννα Στρατινάκη δεν θα τοποθετηθεί στη θέση του υποδιοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς στο πεδίο του Συνηγόρου του Καταναλωτή, καθώς υπέβαλε την παραίτησή της για οικογενειακούς λόγους υγείας, όπως η ίδια αναφέρει στην επιστολή της». Αξίζει να σημειωθεί ότι, για την περίπτωση της κυρίας Στρατινάκη, ενώ είχε εγκριθεί ο διορισμός της, δεν είχε εκδοθεί το σχετικό ΦΕΚ. Στο παρελθόν είχε διατελέσει σύμβουλος σε υπουργεία (π.χ. επί Λούκας Κατσέλη) και θεωρείται στέλεχος με μακρά εμπειρία στον κρατικό μηχανισμό… Βέβαια, από το 2019 στο τιμόνι της χώρας είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την ίδια ώρα, για την υπόθεση Παναγόπουλου, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Γιώργος Κακούσης (έδωσε τη δική του ερμηνεία), σε συνεννόηση με τη διοίκηση, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης.

ΥΓ. 1: Ως πολίτες έχετε νιώσει ποτέ ότι σας πιάνουν κοροΐδα, έχετε πιάσει τον εαυτό σας να λέει ότι κάποιοι… κονομάνε, ενώ εσείς δίνετε μάχη για να επιβιώσετε; Να θυμάστε, όμως, ότι αυτό που έχει σημασία είναι πως και η ψυχή δεν έχει τιμή. Έχει αξία. Και η αξιοπρέπεια επίσης.

Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη χώρα και κάνουν πολλούς να διερωτώνται: «Θα τα ανεχόταν κανένας άλλος Ευρωπαίος πολίτης που πληρώνει φόρους στο κράτος του;». Εμείς νομίζουμε κανένας. Εμείς γιατί τα ανεχόμαστε;

Τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι πολλά, οι λύσεις είτε απουσιάζουν, είτε αργούν πάρα πολύ, κάτι που το παραδέχονται στα... μούτρα μας κυβερνώντες, πολλές φορές οι ευθύνες «κρύβονται» και καλύπτονται, αλλά το χειροκρότημα από πολλούς είναι συνεχόμενο και υποτακτικό προς τα πρόσωπά τους. Πώς το δέχεστε πολλοί; Να νιώθετε ότι έχετε την ανάγκη άλλων;

ΥΓ. 2: Με πολλές τραγικές καταστάσεις που έχει ζήσει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είτε στην ενδοχώρα, είτε στην παραμεθόριο (ειδικά στη θάλασσα) και με βάση συγκεκριμένες συμπεριφορές, θα υπογραμμίζουμε ότι είναι πολύ αρνητικό να μας γίνει συνήθεια ο θάνατος… Διαβάζει κάποιος σχόλια από ανθρώπους που γράφουν σαν να μην υπάρχει ίχνος ενσυναίσθησης, ανθρωπιάς και σεβασμού. Και πολλές φορές αυτό γίνεται οργανωμένα και επιθετικά. Βέβαια, αυτό το φαινόμενο υπήρχε και στο παρελθόν, αλλά τώρα νομίζουμε έχει χαθεί κάθε μέτρο. Σαν να έχει κανονικοποιηθεί η σκληρότητα.

Μα καλά, τόσο άνιωθοι είστε κάποιοι; Βλέπεις κύματα… μίσους και για πολλούς αυτό είναι κανονικότητα και «φυσιολογική» αντίδραση. Βασικό πράγμα για τις ζωές μας είναι να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας. Διαφορετικά θα γίνουμε σαν τα ζώα. Και το καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα… ζώα είναι η «ζούγκλα», με ό,τι σημαίνει αυτό… Σκεφτείτε, απλά, ότι μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να είναι στη θέση θυμάτων, με οποιαδήποτε σημασία έχει ο όρος «θύμα».

ΥΓ. 3: Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να γράψει ακόμα, για το έγκλημα των Τεμπών. Όσα έχουν συμβεί με τα πειστήρια από αυτό το τραγικό δυστύχημα, θα έπρεπε να κάνουν κάποιους να νιώθουν ντροπή για το γεγονός πως συνεχίζουν να έχουν λόγο στα δρώμενα της χώρας, κουνώντας ορισμένοι από αυτούς και το… δάχτυλο! Τελικά, υπήρξαν ή όχι παραβάσεις και λάθη;