Οι φωτιές του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα θα ανάψουν αυτή τη χρονιά και στο Πόρτο Χέλι στην περιοχή της Ερμιονίδας. Η εκδήλωση στη συγκεκριμένη τουριστική περιοχή θα πραγματοποιηθεί μία ημέρα μετά από αυτές σε Ερμιόνη και Κοιλάδα, δηλαδή στις 24 Ιουνίου.

Όπως ανακοινώθηκε το έθμο του Κλήδονα στο Πόρτο Χέλι θα γίνει στο Παλιό Υδραγωγείο στις 21:00 με τη συμμετοχή και της χορευτικής ομάδας του δήμου Ερμιονίδας. Η οργάνωση της εκδήλωσης πραγματοποιείται από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πορτοχελίου «Φάρος» με την οικονομική στήριξη του Νομικού Προσώπου Κοινωνικής Πρόνοιας – Αλληλεγγύης – Παιδείας και Πολιτισμού του Δήμου Ερμιονίδας.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, πρόκεται για μια από τις γιορτές του Ορθόδοξου εορτολόγιου που γιορτάζει με ιδιαίτερη χαρά η τοπική κοινωνία του Πόρτο-Χελιού είναι και η γιορτή που αναφέρεται στη Γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου. Ο Κλήδονας είναι λαϊκό έθιμο που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τελείται στις 24 Ιουνίου, σύμφωνα με το οποίο εμφανίζεται στις άγαμες κοπέλες η ταυτότητα του μελλοντικού τους συζύγου. Ο κλήδονας εντάσσεται στη νεοελληνική λαϊκή λατρεία και ιδιαίτερα στα περιοδικά λατρευτικά έθιμα, όσα συνοδεύουν το εορτολόγιο και τις εποχές του έτους. Τέλος, ανήκει στην έντεχνη ή τεχνική και την έμμεσα νεοελληνική μαντεία.

Ο ιερός ναός της Γέννησης του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου ή Ψώριζα κατά άλλους ή Ψωριάρη ή Κλήδονα είναι τοποθετημένος στο Κοιμητήριο του Πορτοχελίου .Αυτή η τοποθέτηση του στο συγκεκριμένο χώρο και η ονομασία αυτή που τον συνοδεύει δεν είναι τυχαία. Λέγεται πως κατά τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του οικισμού που τοποθετείται πριν από την δημιουργία του Ελληνικού κράτους και την απελευθέρωση από τον Τούρκικο ζυγό, είχε προσβάλει τους κατοίκους του, η ασθένεια της ψώρας.

Πολλοί κάτοικοι είχαν πεθάνει από την αρρώστια και άλλοι υπέφεραν αρκετά . Μετά την πάροδο του χειμώνα και της άνοιξης το φαινόμενο πήρε μεγάλες διαστάσεις στους λιγοστούς κατοίκους του .Έτσι κάπου οι νεκροί θα έπρεπε να ενταφιαστούν. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως η γιορτή του Κλήδονα και το πήδημα της φωτιάς από τους κατοίκους του βοήθησε ώστε να απαλλαγούν από την ψώρα που τους βασάνιζε ως τότε. Περνώντας δηλαδή τρείς φορές – όπως θέλει το έθιμο-πάνω από την φωτιά απαλείφονταν και κάθε ίχνος της ασθένειας αυτής.

Έτσι αποφασίστηκε ο ναός που θα συνόδευε στην τελευταία κατοικία τους κατοίκους –που πολλοί από αυτούς χάθηκαν από την ασθένεια αυτή – θα γιόρταζε αυτή την μέρα.