Οι πολίτες ένωσαν τις φωνές τους σε όλη την Ελλάδα, αυτό συνέβη σε όλη την Αργολίδα, όπως και στην Ερμιονίδα, περιοχή για την οποία θα κάνουμε ειδική αναφορά! Μια… φωνή από μια μεγάλη μάζα κόσμου ακούστηκε, λοιπόν, και απ' το Κρανίδι. Κόσμος που δεν είχε καμία «ταμπέλα». Πολίτες όλων των ηλικιών. Παιδιά, μαθητές, μαθήτριες έδωσαν τον παλμό, εκεί ήταν ενήλικες, ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι, επιχειρηματίες, παπάδες…
Κόσμος ήρθε στην πλατεία Κύπρου χωρίς να σκεφτεί κάτι άλλο, δεν τον ενδιάφερε εάν είχε κηρυχτεί ή όχι απεργία, καθώς ήταν πάρα πολλοί αυτοί που άφησαν τις δουλειές τους χωρίς καμία σκέψη και πήγαν στην πλατεία, είτε είχαν καταστήματα, είτε εργάζονταν σε γραφεία, είτε δούλευαν σε μια οικοδομή, είτε ήταν στα χωράφια τους κ.α. Πηγαίνοντας κάποιος στον χώρο της συγκέντρωσης, έβλεπε από παντού να εμφανίζονται πολίτες τόσο απ' το Κρανίδι, όσο και από τις υπόλοιπες κοινότητες του Δήμου. Εκεί βρέθηκαν πολίτες μαζί με μέλη και του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ο τρόπος λειτουργίας του κράτους, του κράτους-δικαίου, η κανονικότητα, η ασφάλεια, αφορά όλους μας και γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένα… ποτάμι κόσμου και στο Κρανίδι. «Από τη δεκαετία του 1970, όσο θυμάμαι συγκεντρώσεις εδώ, δεν έχει συμβεί ξανά αυτό, να μαζευτούν τόσοι πολλοί πολίτες», είπε ένας μεγαλύτερος άνθρωπος συγκινημένος, ενώ κάποιος άλλος συμπλήρωσε: «Να ακούσουμε τα νέα παιδιά, καθώς εμείς οι μεγάλοι φταίμε για τον κόσμο και τη χώρα που μεγαλώνουν».
Οι πολίτες μίλησαν, ειρηνικά και μαζικά, η Ελλάδα αλλάζει σελίδα, αυτό φάνηκε και στην Αργολίδα, χαρακτηριστικές οι εικόνες από την Ερμιονίδα. Τίποτε δεν είναι, πλέον, ίδιο στη χώρα μας μετά από το μεσημέρι αυτής της Παρασκευής (28/02), με τους πολίτες να γράφουν ιστορία...
Και ο κόσμος στην Ερμιονίδα τίμησε τη μνήμη των νεκρών από την τραγωδία στα Τέμπη, εξέφρασε με ψήφισμα της συντονιστικής επιτροπής της συγκέντρωσης την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του προς τις οικογένειες αυτών που «έφυγαν» τόσο άδικα, για τον πόνο τους. Ακούστηκαν όλα τα ονόματα των νεκρών στα Τέμπη και εκείνη τη στιγμή όλοι στάθηκαν με σεβασμό και με προσοχή.
Οι πολίτες με μια φωνή ζήτησαν, επίσης, δικαιοσύνη, ζήτησαν να αποδοθούν οι ευθύνες είτε σε πολιτικά, είτε σε φυσικά πρόσωπα για την τραγωδία στα Τέμπη. Ζήτησαν τη διάκριση των εξουσιών, εάν θέλουμε να λέμε ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα. Ζήτησαν να καταργηθεί ο νόμος που προσφέρει ασυλία στους βουλευτές, να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών για να μπορεί η δικαιοσύνη να ενεργεί όπως με κάθε πολίτη. Ζήτησαν οι ανώτατοι δικαστικοί να μην ορίζονται από την πολιτική ηγεσία.
Όλοι μαζί, ενωμένοι, από την πλατεία Κύπρου μεταφέρθηκαν στο μνημείο πεσόντων, εκεί όπου μαθητές άφησαν λουλούδια στη μνήμη των νεκρών απ' την τραγωδία των Τεμπών. Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους, ανατριχίλα και συγκίνηση.
Όπως διαβάσαμε, αυτούς που είδατε στις πλατείες και στους δρόμους είναι ο λαός της Ελλάδας που κάποιοι του προσβάλατε τον ψυχισμό και τη νοημοσύνη. Οι πολίτες ένωσαν τη φωνή τους, ειρηνικά και δημοκρατικά σε όλη την Ελλάδα, το «αύριο» δεν είναι ίδιο, καθώς δεν μπορούν πάντα κάποιοι να υποτιμούν τον λαϊκό παράγοντα. Ακόμα και εάν παίζουν «θέατρο» επεισοδίων... Αυτή η λαοθάλασσα δεν μπορεί να κρυφτεί!
Διότι όταν μιλάει ο λαός, είναι η πιο ζωντανή «παράσταση» έκφραση της δημοκρατίας. Έτσι η Δημοκρατία βρίσκει «οξυγόνο» για να συνεχίσει. Εκφράστηκε η λαϊκή βούληση προς το πολιτικό σύστημα για αλήθεια και δικαιοσύνη, για οξυγόνο. Οξυγόνο που θα δώσει ακόμα μεγαλύτερο ύψος στη «φλόγα» του κόσμου για ένα μέλλον, όπως αρμόζει σε όλους μας, με αρχές, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και τους θεσμούς πυλώνες του κράτους-δικαίου...
«Π»
Δείτε φωτογραφίες από τη μεγάλη συγκέντρωση στο Κρανίδι Ερμιονίδας στην επίσημη σελίδα μας στο Facebook (ευχαριστούμε τον Γιάννη Σωτηρόπουλο για τις φωτογραφίες από drone…).
Δείτε φωτογραφίες και βίντεο από τις συγκεντρώσεις σε Ναύπλιο και Άργος
Διαβάστε ακόμα:
