Τύπος και υπογραμμός

Τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως και η υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη «γκρεμίζουν» τη ΝΔ στις προτιμήσεις των πολιτών στις δημοσκοπήσεις, βάσει και των τελευταίων ρεπορτάζ.

Και θα ασχοληθούμε ξανά με την υπόθεση του πρώην Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, ώστε να επισημάνουμε κάποια πράγματα.

Στις 14 Απριλίου 2026 σας αναφέραμε σε άρθρο μας με τίτλο… «Η μεγάλη "πληγή" που λέγεται "ρουσφέτι" – Άλλο ο έλεγχος για απάτες και άλλο οι… παθογένειες», στο ΥΓ. 4: «Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί και η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη»…

Και λέγαμε να δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η υπόθεση, διότι με τα δεδομένα που είχαμε, φαινόταν πως δεν υπήρχε άλλη λύση για τον βουλευτή Καβάλας με τη ΝΔ από το να παραιτηθεί, διότι υπήρχαν συγκεκριμένα «επιβαρυντικά» πράγματα. Άσχετα με το τι ανέφερε ο ίδιος στην παραίτησή του…

Στο ίδιο άρθρο μας σας αναφέραμε ακόμα: «Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τη χώρα για τους παραπάνω λόγους τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά το 2010, μέχρι τα χρόνια που είναι πιο κοντά στο σήμερα;». Και συμπληρώναμε στο ΥΓ. 5: «Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από να κατέχει κάποιος θέση που μπορεί να ανήκε σε κάποιον άλλον που την άξιζε, και σήμερα ο πρώτος να κουνάει και το δάχτυλο σε κάθε άξιο νέο εκεί έξω». Όλα αυτά, ενώ ο δημόσιος τομέας και η εξουσία θα πρέπει να είναι θεματοφύλακας των αρχών και των θεσμών.

Και εάν θυμάστε, πρωί Σαββάτου (18/04) ήταν, όταν η Ντόρα Μπακογιάννη βγήκε στην εκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο» και μετά το «Χριστός Ανέστη»… σταύρωσε τον Μακάριο και είπε ότι όφειλε να διευκολύνει τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και να άφηνε τη θέση του Υφυπουργού με όσα είχαν συμβεί με το πτυχίο του και τους χειρισμούς της υπόθεσης.

Θυμάστε τι είχε πει η Ντόρα Μπακογιάννη; Είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι αυτή η υπόθεση είχε κόστος για τη ΝΔ, κυρίως επειδή ερχόταν σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει το κόμμα της για ίσες ευκαιρίες σε όλους, για νέες θέσεις εργασίας και επιστροφή συμπατριωτών μας στη χώρα… Μίλησε για λάθος μήνυμα, έκανα μνεία και σε γελοιογραφίες, κάποιες σας τις παρουσιάζουμε, όπως αυτές του Ανδρέα Πετρουλάκη (Καθημερινή) και του Γεωργοπάλη. 

Κάποιοι είπαν ότι… «Μετά από μία βδομάδα περιφοράς στα κανάλια κυβερνητικών στελεχών που κάλυπταν τον Λαζαρίδη και διαρροών ότι δεν υπάρχει θέμα, ο Λαζαρίδης παραιτήθηκε μόλις το ζήτησε η αδελφή του Πρωθυπουργού». Εμείς δεν το συμμεριζόμαστε αυτό, νομίζουμε ότι ακόμα και εάν δεν έβγαινε η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Μακάριος Λαζαρίδης δεν γινόταν να μη… θυσιάσει τη θέση του Υφυπουργού, με τον αντίκτυπο που είχε το θέμα, με τα στοιχεία που είχαν βγει, ενώ η κυβέρνηση ταλανιζόταν και συνεχίζει να γίνεται αυτά με σκάνδαλα.

Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να μιλούν για «κυβέρνηση αυλικών». Πολλοί έλεγαν ότι τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης στην υπόθεση αποδεικνύονται επί της ουσίας ανύπαρκτα, σαν το πτυχίο του Μακάριου Λαζαρίδη. Έτσι, ο τελευταίος έγινε μετά τον Αρίστο Δοξιάδη, ο 2ος Υφυπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ μέσα σ' ένα χρόνο που δεν θα προλάβει να… καθίσει στην καρέκλα του Υπουργείου.

Ο Yannis Almpanis έγραψε στο προφίλ του στο Facebook για το ίδιο θέμα, λίγες ώρες μετά την παραίτηση Λαζαρίδη:

«Μόλις παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια μικρή νίκη απέναντι στην κυβερνητική αυθαιρεσία και την αλαζονεία της εξουσίας. Αυτό που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο, έγινε μόνο μετά από μια σκληρή πολιτική σύγκρουση και μόνο επειδή υπήρξε κοινωνική κατακραυγή. Κατακραυγή που συνεχίστηκε και μετά τις επικοινωνιακές κωλοτούμπες της κυβέρνησης.

Μπορεί η παραίτηση/αποπομπή Λαζαρίδη να μας δίνει μια μικρή ηθική ικανοποίηση, αλλά το πολιτικό ζήτημα παραμένει.

Ο Λαζαρίδης είχε την απόλυτη στήριξη Μητσοτάκη μέχρι την τελευταία στιγμή, μέχρι δηλαδή να διαπιστώσει το Μαξίμου ότι η παραμονή του στην κυβέρνηση δεν ήταν πια βιώσιμη πολιτικά. Από τη σκοπιά της πολιτικής ηθικής λοιπόν, ο πρωθυπουργός παραμένει έκθετος. Επιπλέον, το σύστημα εξουσίας που γεννάει και αναπαράγει τα φαινόμενα Λαζαρίδη παραμένει άθικτο.

Είναι στο χέρι των πολιτών αυτή η μικρή νίκη να γίνει η αρχή ενός μεγάλου αγώνα ενάντια στην ασυδοσία της Εξουσίας».

Ο δημοσιογράφος Lucas Velidakis ανέφερε, επίσης, στο προφίλ του στο Facebook:

«Παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης και στην Ελλάδα το αυτονόητο είναι είδηση. Έπρεπε να είχε απομακρυνθεί από τον πρωθυπουργό τη στιγμή που συνελήφθη ψευδόμενος για το πτυχίο του – όχι να σέρνεται το θέμα και η ειδησεογραφία να δαπανά χρόνο και ενέργεια για κωμικές-θλιβερές υποθέσεις.

Ο κόσμος τρέχει, είμαστε μικρή χώρα, δεν έχουμε χρόνο για ανοησίες και αποδοχή συμπεριφορών που παραπέμπουν σε μία Ελλάδα του παρελθόντος - μία χώρα που χρεοκόπησε και το πληρώσαμε όλοι ακριβά. Αν δεν το καταλάβουμε, ειδικά ο πολιτικός κόσμος, θα χρεοκοπήσουμε ξανά. Και δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία.

Επιτέλους, έπραξε το αυτονόητο.

Για κάθε άνθρωπο με πτυχίο και μεταπτυχιακό που αναγκάστηκε να ξενιτευθεί επειδή δεν ήταν παιδί κάποιου κόμματος.

Η υπόθεση είναι κομβική. Περιμένω να δω πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει η Ελληνική Πολιτεία και τα φυτευτά τσιράκια- αυτό δεν έχει να κάνει με κόμματα, έχει να κάνει με ζημιά ανεπανόρθωτη στη συνείδηση των πολιτών.

Κυρία μου συνεχίστε, και αν ξεφτιλιστούν κι άλλο κατεβείτε στην πολιτική. Δεν φαντάζεστε πόσο διψάει ο κόσμος».

Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Άδωνις Γεωργιάδης για την υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του «ANT1»:

ΥΓ. 1: Με κάποια από τα λεγόμενα από τα κυβερνητικά στελέχη, μπορεί κάποιος να νομίζει ότι έχουμε «σκάνδαλο» όταν οι πολίτες πληροφορούνται ότι η εξουσία ελέγχεται για κάτι που κανονικά θα έπρεπε να μείνει κρυφό!

ΥΓ. 2: Το κόστος τους πληγώνει. Αυτό μετράνε πρώτα και μετά εάν κάποιοι για παράδειγμα «ρίχνονται», «πληγώνονται» από κάτι…

ΥΓ. 3: Είδατε, με το που παραιτήθηκε ο Μακάριος Λαζαρίδης, καμία αναφορά από άλλα στελέχη ή αυτοκριτική για τους λάθος χειρισμούς όσο έρχονταν στοιχεία για την υπόθεση. Ο ίδιος κάτι… ψέλλισε, έκανε και μια λάθος αναδημοσίευση σε tweet, αλλά μετά σιγή…

ΥΓ. 4: Ευτυχώς, αυτό σταμάτησε με μια αναφορά στη Βουλή, εάν και εκεί μιλάμε για θεσμικό κατήφορο. Αναφερόμαστε στο έωλο και γελοίο αφήγημα της τοξικότητας (εμείς θα πούμε και της αυστηρής κριτικής προς την εξουσία) που την εμπλέκει με ζητήματα υγείας και η εργαλειοποίηση της περιπέτειας υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, όπως ενώ είχαν προηγηθεί τα τηλεοπτικά «παπαγαλάκια» της. Μιλάμε για άνθρωπο που ήταν και στη λίστα παρακολουθήσεων... Σωστά;

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Τελικά πόσοι και ποιοι μάχονται για δίκαιο και διαφάνεια, που αποτελούν σημαντικές βάσεις της Δημοκρατίας, την ώρα που μεγάλη μερίδα του κόσμου, όπως σας έχουμε αναφέρει από τον «Πολίτη Αργολίδας», έχει χάσει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς;

Έχετε μπλέξει τα… μπούτια σας πολιτικοί, εισαγγελείς και ΕΥΠ! Τελικά, θα υπάρξει θέμα εθνικής ασφάλειας με τις υποκλοπές; Κάνετε ό,τι περνάει από το... χέρι σας για να μην ανοίξει δικαστικά η υπόθεση, και με τόση προσπάθεια, στο τέλος θα… αποκαλυφθείτε μόνοι σας!

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάσισε να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά την απόφαση – σταθμό του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που καταδίκασε τους τέσσερις υπεύθυνους της «Intellexa» σε 126 χρόνια φυλακή.

Σας είχαμε αναφέρει από εδώ ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις. Και έρχονται κυβερνητικοί και μας αναφέρουν ότι δεν ασχολείται ο κόσμος με τις υποκλοπές.

Έρχεται ξανά στη χώρα μας η Λάουρα Κοβέσι και αναφέρει ότι «βασιλεύει» η διαφθορά, μετά και τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά και για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και κάποιοι βλέπουν πολιτικά παιχνίδια πίσω της, ρίχνοντας και «βέλη» πάνω της, μέχρι και η χώρα καταγωγής της (Ρουμανία) φταίει… σε ορισμένους.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρουν τα κόμματα και οι πολιτικοί. Μας «καίει» όμως όταν δέχεται «πληγές» η ορθή λειτουργία του κράτους, η Δημοκρατία, μέσα από πολιτικές σκοπιμότητες, από παρασκηνιακές συμφωνίες και θεσμικές μεθοδεύσεις, όπως οι ίδιοι αναφέρετε…

Από εδώ σας είχαμε γράψει, ότι δεν θα μας… τρελάνετε εσείς. Αφήστε τα… όλα στο αρχείο, μέχρι να βάλετε και τη σχέση με τους πολίτες σε «φάκελο», καθώς όλο και περισσότερο κόσμος γυρνάει την πλάτη.

Έρχονται από ένα δικαστήριο νέα στοιχεία για μια υπόθεση, αλλά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και η κυβέρνηση μας αναφέρουν ότι αυτά δεν είναι επαρκή.

Αυτή η γελοιογραφία λέει πολλά

Στεκόμαστε σ' αυτά, πάντα με γνώμονα τη σωστή έρευνα, αλλά και με βασικό δεδομένο ότι οι κατηγορίες δεν σημαίνουν και ενοχή! Πώς θα φανεί, όμως, η ενοχή ή η αθωότητα, εάν η έρευνα… σταματάει. Έχουμε πει και στο παρελθόν για το Σύνταγμα και συγκεκριμένα του άρθρα, σ' αυτό το θέμα έχουν αναφερθεί τα τελευταία χρόνια και οι πολιτικοί, βλέποντας τον κόσμο να αντιδράει!

«Οι υποκλοπές θυμίζουν σε όλους, ότι, εκτός από τον νόμο, για την υπεράσπιση της δημοκρατικής συνύπαρξης, ο καθένας είναι το τελευταίο φυλάκιο. Μετά δεν υπάρχει κανείς», έγραψε ο Λευτέρης Κουσουλής στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Σημαντικό ρεπορτάζ είχε και ο δημοσιογράφος Πάνος Τσικάλας στο «in.gr» για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ που έγιναν με υπογραφή του τότε αναπληρωτή εισαγγελέα της ΕΥΠ και νυν εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα. Όπως αναφέρεται, παρά την εμπλοκή του στην υπόθεση των παρακολουθήσεων, ο κ. Τζαβέλλας δεν ζήτησε εξαίρεση από την ποινική διερεύνηση των υποκλοπών και τελικά αποφάσισε να μην ανασύρει το σκάνδαλο από το αρχείο, παρά τα νέα στοιχεία που προέκυψαν στη δίκη του «Predator».

Ο οικονομικός εισαγγελέας εποπτευόταν από την ΕΥΠ με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα. Ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υπέγραψε 11 παρακολουθήσεις; Παραβίασε τον νόμο για να χειριστεί την υπόθεση των υποκλοπών; Και γιατί δεν θέλησε να εξαιρεθεί; 

Όπως έγινε γνωστό, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) ζήτησε την παραίτηση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα ζητά, λόγω του συγκεκριμένου θέματος και του σκανδάλου των υποκλοπών. Ο ΔΣΑ κάνει λόγο για «θεσμική εκτροπή», υπογραμμίζοντας πως τίθεται ζήτημα δεοντολογίας λόγω προηγούμενης εμπλοκής του ίδιου εισαγγελικού λειτουργού στην υπόθεση

Λεζάντα: Σκίτσο με πολύ νόημα από τον Δημήτρη Χαντζόπουλο στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Σε πολλά από τα άρθρα μας φιλοξενούμε και απόψεις που έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον, όπως όσα έγραψε ο Manos Lambrakis στο προφίλ του στο Facebook:

«Στους Δελφούς σήμερα η Λάουρα Κοβέσι δεν έκανε εκείνο που τόσο αγαπά το ελληνικό σύστημα: δεν χάιδεψε, δεν υπαινίχθηκε, δεν ψιθύρισε. Μίλησε με τη δυσάρεστη καθαρότητα εκείνου του ευρωπαϊκού λόγου που, όταν δεν έχει εξαγοραστεί από τη διπλωματία των αβροτήτων, ακούγεται σχεδόν προσβλητικός για μια χώρα μαθημένη να μεταφράζει τη θεσμική αταξία σε εθνικό ιδίωμα.

Και όταν μια Ευρωπαία εισαγγελέας δηλώνει, δημοσίως και μέσα στο πιο φωτογενές πεδίο των ελληνικών ελίτ, ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει καταντήσει ακρωνύμιο της διαφθοράς, του νεποτισμού και των πελατειακών σχέσεων, δεν εκφέρει απλώς μια αιχμηρή φράση. Διατυπώνει διάγνωση για την ηθική οργάνωση του ελληνικού κρατισμού.

Αυτό βέβαια που ενόχλησε δεν είναι μόνο η αυστηρότητα της Κοβέσι. Είναι ότι τόλμησε να στερήσει από το ελληνικό πολιτικό προσωπικό το τελευταίο του καταφύγιο: το δικαίωμα να βαφτίζει τη θεσμική εκτροπή "ιδιαιτερότητα", την ατιμωρησία "ευελιξία", το πελατειακό πλέγμα "κοινωνική γνώση του πεδίου".

Επί δεκαετίες ο τόπος αυτός επιβίωσε όχι επειδή θεραπεύτηκε από τις παθογένειές του, αλλά επειδή ανέπτυξε μια ανώτερη ρητορική συγκάλυψής τους. Ένα κράτος όπου σχεδόν τα πάντα μπορούν να συγχωρηθούν, αρκεί να περάσουν πρώτα από το λουτρό της γνωστής εθνικής μελαγχολίας: "Έτσι γίνονται αυτά εδώ". Η Κοβέσι ακριβώς αυτό το "εδώ" αρνήθηκε να σεβαστεί. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη βλασφημία της απέναντι στο εγχώριο καθεστώς της συναίνεσης.

Γι’ αυτό και η παρέμβασή της έχει βαρύτερη σημασία από μια ακόμη διεθνή επίπληξη. Δεν έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη ξένο αξιωματούχο που ήρθε να μας κάνει μάθημα καλής συμπεριφοράς, ώστε έπειτα να δειπνήσει ευγενικά με όσους κατήγγειλε. Έχουμε να κάνουμε με μια θεσμική φωνή που υπενθύμισε κάτι σχεδόν ανυπόφορο για τη μεταπολιτευτική μας αυτάρκεια: ότι ο νόμος, όταν εφαρμόζεται, δεν αναγνωρίζει τις ιερές αγελάδες της ελληνικής κομματοκρατίας.

Δεν συγκινείται από επώνυμα, από τζάκια, από παλιούς μηχανισμούς, από περιφέρειες όπου η ψήφος αγοράζεται με το άγγιγμα του υπουργικού χεριού στον ώμο.

Και κυρίως δεν θεωρεί ότι η υποψία διαφθοράς αποτελεί αναπόφευκτο επαγγελματικό κίνδυνο της πολιτικής, κάτι σαν γραφική παρενέργεια της διακυβέρνησης. Εδώ ακριβώς ο ευρωπαϊκός λόγος ακούγεται σκληρός, επειδή έρχεται να καταργήσει την ελληνική μεταχείριση της διαφθοράς ως εθίμου.
Υπάρχει, βέβαια, και κάτι βαθύτερα κωμικό μέσα σε όλη αυτή τη σκηνή. Η ελληνική άρχουσα τάξη λατρεύει την Ευρώπη όσο η Ευρώπη λειτουργεί ως σκηνικό: σημαίες στο φόντο, πάνελ υψηλού κύρους, αγγλικά με σοβαρό ύφος, badges, διαπιστεύσεις, ασφαλισμένες λέξεις όπως "ανθεκτικότητα", "συμπερίληψη", "βιωσιμότητα", "μετασχηματισμός".

Όταν όμως η Ευρώπη παύει να είναι σκηνικό και εμφανίζεται ως μηχανισμός ελέγχου, τότε ξαφνικά ανακαλύπτεται η εθνική ευαισθησία, η ιδιοσυστασία της έννομης τάξης, η πολιτισμική ιδιαιτερότητα του τόπου, σχεδόν η μεταφυσική μοναδικότητα της ελληνικής παθογένειας.

Με άλλα λόγια: θέλουμε μια Ευρώπη αρκετά ισχυρή για να χρηματοδοτεί, αλλά όχι τόσο ισχυρή ώστε να ερευνά· αρκετά παρούσα για να επικυρώνει, αλλά όχι τόσο παρούσα ώστε να κρίνει.

Η φράση της για την ελληνική πρακτική, ότι εδώ μπορεί κάποιος να επιστρέψει χρήματα και να παραμείνει ελεύθερος, δεν ακούστηκε απλώς ως μομφή. Ακούστηκε ως η βίαιη κατάρρευση μιας ολόκληρης εθνικής αυτοεικόνας, που για χρόνια επένδυσε στην πεποίθηση ότι η θεσμική ατιμωρησία είναι ένα είδος λαϊκής σοφίας, μια ηπιότητα του συστήματος, μια επιεικής εκδοχή της δημοκρατίας. Αλλά η δημοκρατία δεν είναι το καθεστώς όπου όλοι ξέρουν και κανείς δεν πληρώνει.

Δεν είναι η τέχνη να παραμένει το πολιτικό προσωπικό ποινικά αβαρές και η κοινωνία ηθικά εξαντλημένη. Αντίθετα, αυτό είναι το ακριβές σημείο όπου η δημοκρατία αδειάζει από περιεχόμενο και μετατρέπεται σε θέαμα διοίκησης, σε μια ευγενική παράσταση νομιμότητας για εσωτερική κατανάλωση και εξωτερική εξαπάτηση.

Έτσι, στους Δελφούς δεν εκτέθηκε μόνο ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε μόνο η κυβέρνηση, ούτε μόνο ο συνήθης ελληνικός μηχανισμός αναβολής της λογοδοσίας. Εκτέθηκε κάτι πιο ενοχλητικό: ότι κάτω από τη ρητορική του εκσυγχρονισμού, κάτω από τα συνέδρια, τα policy papers, τις επενδυτικές ευχές και τις φωτογραφίες των σοβαρών ανθρώπων με τα σωστά σακάκια, επιζεί ένας παλιός, χονδροειδής, σχεδόν βαλκανικός πυρήνας εξουσίας, ο οποίος θεωρεί το δημόσιο χρήμα διαχειρίσιμη ομίχλη και τη δικαιοσύνη ζήτημα συσχετισμών.

Η Κοβέσι, με λίγες προτάσεις, έκανε αυτό που αποφεύγει συστηματικά η εγχώρια πολιτική τάξη: αφαίρεσε από το σύστημα το δικαίωμα να αυτοπεριγράφεται με τους δικούς του ευφημισμούς.

Και γι’ αυτό η παρουσία της δεν ήταν μια ακόμα συμμετοχή σε φόρουμ. Ήταν το δυσάρεστο συμβάν μιας αλήθειας που ειπώθηκε μέσα στον ναό της οργανωμένης αυταπάτης.

ΥΓ. : Υπάρχει μια σχεδόν ακατάσχετα ειρωνική διάσταση στο ότι όλα αυτά εκτυλίσσονται στους Δελφούς. Στον τόπο του μέτρου, της αινιγματικής αλήθειας, της τραγικής αυτογνωσίας, στήνεται κάθε χρόνο ένα τεχνοκρατικό προσκύνημα όπου ο ομφαλός της γης μετατρέπεται σε λόμπι ξενοδοχείου με κάρτες εισόδου, corporate χορηγίες και γλώσσα πλαστικοποιημένη μέχρι αφωνίας.
Εκεί όπου άλλοτε ζητούνταν χρησμός, σήμερα παράγεται networking.

Εκεί όπου η σιωπή του τοπίου επέβαλλε δέος, τώρα επιβάλλεται το βουητό της συναλλακτικής ευπρέπειας.

Δεν βεβηλώνουμε πια τους ιερούς τόπους με βαρβαρότητα, αλλά με panels».

Το ίδιο ισχύει και με όσα έγραψε ο Yannis Almpanis στο προφίλ του στο Facebook:

«Στο ερώτημα γιατί το σύστημα εξουσίας έχει τέτοιο μένος με την Κοβέσι, η απάντηση δόθηκε σήμερα. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, παρά την απόφαση-σταθμό του Μονομελούς Πρωτοδικείου που καταδίκασε τους 4 υπεύθυνους της "Intellexa" σε 126 χρόνια φυλακή. Ο φάκελος των υποκλοπών δεν ανοίγει ξανά:

- παρά τα νέα στοιχεία που ήρθαν στο φως κατά τη διάρκεια της δίκης

- παρά το ότι στη δίκη αναδείχτηκαν οι σκνδαλώδεις "παραλείψεις" στη διερεύνηση της υπόθεσης

- παρά το ότι στη δίκη κατέστη σαφές ότι υπάρχει ζήτημα κατασκοπίας σε βάρος ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων με το ενδεχόμενο του εκβιασμού

- παρά το ότι ο ιδιοκτήτης της "Intellexa" δήλωσε ότι το "Predator" πωλείται ΜΟΝΟ σε κυβερνήσεις και ΜΟΝΟ κυβερνητικοί υπάλληλοι το χειρίζονται.

Πρόκειται για μια ακραία προκλητική απόφαση, απόφαση-συγκάλυψης του σκανδάλου, απόφαση που δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα.

Γίνεται λοιπόν σαφές ποιο είναι το πρόβλημα με την Κοβέσι. Σε μια χώρα όπου η συγκάλυψη αποτελεί τον κανόνα, η πραγματική διερεύνηση υποθέσεων διαφθοράς συνιστά την εξαίρεση. Την εξαίρεση που φοβίζει το σύστημα εξουσίας».

Θα σταθώ και σε όσα έγραψε ο Γιώργος Χουδαλάκης στο προφίλ του στο Facebook, με παραπομπή σε άρθρο του στο «flash.gr»:

«Η συζήτηση έχει πια ξεφύγει δεν ψαχνόμαστε για αυτούς που πολλαπλασίασαν τα γιδοπρόβατα και τα βοσκοτόπια, δεν ψάχνουμε δηλαδή για απατεώνες, αλλά για το αν η ευρωπαία εισαγγελέας μας έχει στήσει μια πολιτική συνομωσία»...

Κάποιοι είναι ικανοί να αντιπαρατεθούν και με οπαδικά συνθήματα! Όπως έγραψε ο Haris Heiz στο Facebook: «Πάμε τώρα να φτιάξουμε οπαδικά και γηπεδικά συνθήματα, ξεκινάω πρώτος: Ρε Κο-βέσιιιι.. Είσαι τρέ-λλαααα... Είσαι τρέ-λλααα με την μπλε τη φουστανέ-λααααα... Ο Α-δω-νής επά-νω του έ-χει χέεεεσεειιι, ρε Κοβέεεεεσιιιιι... ρε Κοβέεεσσιιιι...».

Θα σας αναφέρουμε ακριβώς τι είπε ο Λάουρα Κοβέσι, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στον Παύλο Τζήμα:

«Δεν μπορώ να ακούω πως έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα. Αλήθεια; Δεν το νομίζω. Έχω γνωρίσει πολλούς Έλληνες. Έχω λάβει πολλά παράπονα, πολλές επιστολές από Έλληνες. Έλαβα επιστολή από μία αγρότισσα η οποία μου έγραψε ότι δεν έλαβε επιδοτήσεις για το αγρόκτημά της επειδή δεν γνώριζε κάποιον πολιτικό, ενώ άλλοι έλαβαν και έκαναν πολυτελή ταξίδια και αγόρασαν πολυτελή αυτοκίνητα. Όταν λαμβάνεις τέτοια γράμματα, δεν μπορείς να πιστέψεις ότι οι Έλληνες αποδέχονται τη διαφθορά ως τρόπο ζωής. Δεν το πιστεύω αυτό.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ακρωνύμιο διαφθοράς, νεποτισμού και πελατειακών σχέσεων. Για εμένα, για τους συναδέλφους μου, ως εισαγγελείς, βλέπουμε διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, απάτη, εμπορία επιρροής. Αυτά είναι εγκλήματα. Ορίζονται ως έγκλημα στο ελληνικό δίκαιο, ορίζονται ως εγκλήματα σχεδόν σε όλα τα άλλα μέλη της ΕΕ. Λοιπόν, κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι αυτές οι κατηγορίες είναι μέρος της περιγραφής της δουλειάς των πολιτικών.

Στην Ελλάδα, αν κάνεις κάποια παρανομία, αν κλέψεις χρήματα, τα δίνεις πίσω και είσαι ελεύθερος. Για μας αυτό ήταν σοκ. Απορρίπτω τις κατηγορίες (πως τα στοιχεία της έρευνας δίνονται σταδιακά). Δεν είναι αληθείς. Είναι μια προσπάθεια να μετακινηθεί η κουβέντα από το τι έγινε πράγματι στον ΟΠΕΚΕΠΕ και ποιος είναι υπεύθυνος... Έχουμε μόνο έναν αστυνομικό και δύο εισαγγελείς που πρέπει που και που να κοιμούνται. Έχουμε ακόμη μερικές υποθέσεις και λάβαμε πολλές καταγγελίες τελευταία».

Διαφθορά, νεποτισμός, πελατειακές σχέσεις… Έβαλε μέσα δημάρχους, πολιτικούς, ιδιοκτήτες μεγάλων ομάδων, πολλοί από τους οποίους έχουν «στρατούς» για να τους υπερασπίζονται, καθώς υπάρχει… μάσα! «Και ποιος έχει συμφέρον να μην ανανεωθεί η θητεία των εισαγγελέων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας στην Ελλάδα», ρώτησε, θυμάστε για το θέμα που είχε τεθεί από κάποιους, προφανώς για να στρέψουν αλλού την ουσία.

ΥΓ. 1: Η Λάουρα Κοβέσι είπε, ακόμα, στο Φόρουμ των Δελφών ότι κατόπιν καταγγελιών, ελέγχονται έργα που έχουν υπαχθεί και χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης. Από εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι πρέπει να ελεγχθούν και άλλες χρηματοδοτήσεις από την… Ευρώπη.

ΥΓ. 2: Υπενθυμίζουμε ότι ο Μάριος Σαλμάς, ανεξάρτητος βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας μετά την αποχώρησή του από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, εκλεγμένος για πρώτη φορά με τη Νέα Δημοκρατία το 2000, έχει καταγγείλει ότι ευρωπαϊκά χρήματα πήγαν στους ιδιώτες αντί στη δημόσια υγεία! 

ΥΓ. 3: Τελικά, πολλές από τις επενδύσεις και όχι μόνο, γίνονται για το δημόσιο καλό, ή έχουν οφέλη και ιδιωτικές επιχειρήσεις που προσφέρουν «ψωμάκι» από μεγάλες «πίτες» σε εργαζόμενους; Με τους τελευταίους να λένε: «Αφού έχουμε τη δουλίτσα μας, καλά είμαστε... Σταθερότητα!!!».

ΥΓ. 4: Μεγάλο πρόβλημα οι πιστοί «υπηρέτες»… Σε όλες τις βαθμίδες, και στους πολίτες. 

ΥΓ. 5: Σε κάποιους έγιναν ενέργειες για να σας παρακολουθήσουν, όπως έχει αποδειχθεί, σας έστειλαν link στα τηλέφωνά σας. Ακόμα και εάν δεχτούμε ότι αυτή η ενέργεια έγινε μέσω των νόμιμων επισυνδέσεων της ΕΥΠ, εσείς δε θέλετε να μάθετε ποιος ήθελε να σας παρακολουθήσει;

ΥΓ. 6: Υπενθυμίζουμε ότι με τον 1ο νόμο για το επιτελικό κράτος, η ΕΥΠ υπήχθη απευθείας στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, μεταφερόμενη από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε την επιλογή αυτή, δηλώνοντας ότι «δεν θα επιτρέψει να υπονομευθεί η ΕΥΠ» και κρίνοντας σωστή την υπαγωγή της στον Πρωθυπουργό». Το ίδιο είχε συμβεί και με το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ).

ΥΓ. 7:Θα επαναλάβουμε ότι σας είχαμε γράψει σε ΥΓ. 15 πριν από μερικές ημέρες: «Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!». 

ΥΓ. 8: Μεγάλο το παρασκήνιο εν όψει της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. «Με το "όπλο παρά πόδα" οι βουλευτές», διαβάζουμε στα ρεπορτάζ...  

ΥΓ. 9: Σε μια χώρα στην οποία η συγκάλυψη αποτελεί τον κανόνα και η πραγματική διερεύνηση σε υποθέσεις διαφθοράς, εφόσον υπάρχουν στοιχεία και ενδείξεις, συνιστά την εξαίρεση. Αυτή η διερεύνηση φοβίζει το σύστημα εξουσίας. Και υπάρχουν πολίτες κάνουν τεμενάδες σε πολιτικούς και σε όποιον λέει ότι ασκεί εξουσία, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι μπορεί στο μέλλον να βρεθούν σε θέσεις που δεν θα έχουν… καλύψεις!

ΥΓ. 10: Ο επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης αναφέρθηκε στο Φόρουμ των Δελφών σε στοιχεία για τις δεσμεύσεις της Αρχής για σε ό,τι αφορά τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ που φθάνουν ως τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ το σύνολο των δεσμεύσεων σε ένα χρόνο έχει φθάσει το 1 δισ. ευρώ.

Απαντώντας ο κ. Βουρλιώτης σε ερώτηση, για το ποια είναι η γνώμη του για το επίπεδο διαφθοράς στη χώρα μας, τόνισε μεταξύ άλλων: «Με το πέρασμα του χρόνου, η διαφθορά στην ελληνική πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται κουλτούρα ανοχής, κουλτούρα επιδοκιμασίας και, στο τέλος, κουλτούρα μιμητισμού».

ΥΓ. 11: Τον ξέρετε, τελικά, τον Ντίλιαν;

ΥΓ. 12: Ακέφαλες οι Ανεξάρτητες Αρχές! Ακόμα και σ’ αυτά τα εξειδικευμένα όργανα προέχουν για κάποιους τα πολιτικά παιχνίδια! Απ’ την άλλη, κάποιοι όπως… έστρωσαν ας… κοιμηθούν!

ΥΓ. 13: Έχετε κάνει… κουρέλι τη διάκριση των Εξουσιών! Εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία λειτουργούν με βάση τα όσα επιτάσσουν οι νόμοι;

ΥΓ. 14: Τελικά, στις τελευταίες περιοδείες εν όψει του συνεδρίου της ΝΔ συμμετείχε ή όχι ο κ. Δημητριάδης, μαζί με στελέχη της «Ομάδας Αλήθειας»; Όπως είχε γίνει πριν από μερικούς μήνες!

ΥΓ. 15: Σε 12 μήνες φυλακή και πρόστιμο 1.000 ευρώ καταδικάστηκε προφίλ στο «Χ» με το όνομα «Georghy Zhukov» για συκοφαντική δυσφήμιση της δικηγόρου Ιωάννας Κούρτοβικ.

Αποδείχθηκε πως πίσω από αυτό το προφίλ είναι ο πρώην αστυνομικός Θεοδόσης Μούγιος ο οποίος αποτάχθηκε από την Αστυνομία λόγω καταδικών-υπεξαίρεση, απιστία, πλαστογραφία.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ είχε διοριστεί ειδικός σύμβουλος του Υφυπουργού Εσωτερικών Θεοδώρου Λιβάνιου, ενώ για ένα διάστημα εργαζόταν και για την εταιρεία δημοσίων σχέσεων «Blue Skies», που έχει συνδεθεί άμεσα με τη λειτουργία και τη χρηματοδότηση της «Ομάδας Αλήθειας».

Με δήλωσή του ο Θεοδόσης Μούγιος αναφέρει: «Πέρσι το καλοκαίρι, ο δημοσιογράφος-φωτογράφος Μάριος-Ραφαήλ Μπίκος δημοσίευσε ψευδώς ότι έχει στοιχεία που με συνδέουν με ανώνυμο λογαριασμό στο Twitter, προσκείμενο στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Επικοινώνησα μαζί του και μετά από λίγες ώρες κατέβασε την ανάρτηση και μου ζήτησε δημοσίως συγγνώμη. Ωστόσο, η ανάρτηση αυτή συσχετίστηκε με έγκληση που είχε υποβληθεί βάρος του συγκεκριμένου λογαριασμού και αποτέλεσε τη βάση για την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος μου.

Δηλώνω προς κάθε κατεύθυνση κατηγορηματικά ότι δεν είχα και ούτε έχω ουδεμία σχέση με κομματικά μισθολόγια ή οποιονδήποτε λογαριασμό σε οποιοδήποτε μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Δεν έχω υπάρξει ποτέ ως τώρα μέλος κανενός κόμματος και καμίας κομματικής νεολαίας.

Σημειωτέο ότι η βάρος μου δικογραφία δεν περιέχει απολύτως κανένα στοιχείο που να με συνδέει με οποιονδήποτε λογαριασμό σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, παρά μόνο δύο παντελώς αστήρικτα δημοσιεύματα (ένα από σάιτ της επαρχίας και ένα από κομματικό σάιτ), τα οποία απλώς αναπαράγουν την εν λόγω ανάρτηση του Μπίκου.

Σε κάθε περίπτωση, η Δικαιοσύνη είναι η μόνη αρμόδια να κρίνει τελεσίδικα. Παρακαλώ για την αποκατάσταση της αλήθειας και δηλώνω ότι για οποιαδήποτε αναφορά ή συσχετισμό με τον εν λόγω λογαριασμό θα προσφύγω στη Δικαιοσύνη».

ΥΓ. 16: «Μπουμπούκια» φαίνεται ότι κρύβονται πίσω από τρολ που όχι απλά σχολιάζουν, αλλά «δολοφονούν» και χαρακτήρες, εάν αυτό θέλουν τα «αφεντικά»

ΥΓ. 17: Θα το επαναλάβουμε… Κάποιοι μας περνάτε για τόσο χαζούς; Εσείς νομίζετε ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε εάν... δημοσιογραφικό κείμενο προέρχεται από ρεπορτάζ ή εάν έχει υπάρξει πριν «παραγγελία», οπότε και... μαγείρεμα;

ΥΓ. 18: Τα e-mails να τα σβήνετε καλά και από τα pc σας και από τα κινητά σας. Τι άλλο θα ακούσουμε...

ΥΓ. 19: Δε σεβόσαστε τίποτε ρε… Ούτε τον πόνο των γονιών! Να ξέρετε, όμως, όλα… πληρώνονται! Όλοι θα περάσουμε από το «ταμείο»!

ΥΓ. 20: Διάκριση εξουσιών… αλά καρτ! Τελικά, κάποιοι έχετε πολύ γέλιο, βλέπει ο κόσμος και χάνει ακόμα περισσότερο την πίστη του στους θεσμούς και στη δικαιοσύνη. Κάποιοι είστε τυφλοί σε οφθαλμοπαθή καταστάσεις και πράγματα. Θα σας το πούμε ξανά. Εσείς δεν θα μας τρελάνετε. Κάνατε τη δημοκρατία σαν τα κουρέλια... Και κουνάτε και το δάχτυλο! Λέμε κάποιοι τα προφανή και δεχόμαστε επίθεση! Θα τα βρείτε όλα μπροστά σας!

ΥΓ. 21: Σταματήστε να υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας, κύριοι. Το να μην πατάει άνθρωπος στις εκδηλώσεις σας είναι ένα θέμα που λύνεται με αυτοκριτική. Το να μας λέτε όμως κατάμουτρα ότι το «τίποτα» είναι «γεμάτο», ξεπερνάει τα όρια της γραφικότητας και αγγίζει τα όρια του απόλυτου θράσους.

ΥΓ. 22: Ορισμένοι δεν έχετε αξιοπρέπεια; Δεν έχει τσίπα; Πότε θα βρείτε την ευθιξία για να παραιτηθείτε;

ΥΓ. 23: Όπως διαβάσαμε για το δυστύχημα στα Τέμπη, το ελληνικό Δημόσιο δήλωσε παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας μόνο για τους τρεις σταθμάρχες και τον επιθεωρητή, διοίκησης του ΟΣΕ στη Λάρισα, κατά τη διάρκεια της 4ης δικάσιμου της δίκης, που διεξάγεται στο συγκρότημα «Γαιόπολις».

Δικηγόροι έκαναν λόγο για αναπαραγωγή του αφηγήματος του «ανθρώπινου λάθους» από το Δημόσιο. Καμιά αναφορά στα ηλεκτρονικά μέτρα ασφαλείας και τη σύμβαση 717/2014 που ήταν ανύπαρκτα.

ΥΓ. 24: Οι αντιδράσεις μελών της κυβέρνησης σε όσα έχουν αποκαλυφθεί για τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ δείχνουν ψυχρό κυνισμό, με κούνημα των δαχτύλων! Η επόμενη ημέρα μας… τρομάζει με βάση το πώς αντιμετωπίζουν κάποιοι συγκεκριμένες καταστάσεις.

ΥΓ. 25: Ο σεβασμός στη Δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της δεν είναι προαιρετικός. Είναι επιβεβλημένος… Αρκεί η τελευταία να είναι ανεξάρτητη! Αυτό επιβάλει και το κράτος δικαίου.

ΥΓ. 26: «Χρόνια τα λέμε, χρόνια φωνάζουμε και δεν ασχολείται κανείς». Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είπε τα παραπάνω λόγια για την κατάσταση σχετικά με την ασφάλεια στα δικαστήρια, μετά τα όσα έγιναν με τον ηλικιωμένο άνδρα και τους πυροβολισμούς σε ΕΦΚΑ και Εφετείο. Αυτά…

ΥΓ. 27: «Ο πόλεμος έχει σκορπίσει αβεβαιότητα σε κλάδους εργασίας και σε επενδύσεις, στασιμότητα στον τουρισμό», είχαμε γράψει σε σχετικό θέμα και πριν από μερικές εβδομάδες το «news247.gr» υπογράμμιζε:

«Σε μια ακόμη περίοδο έντονων προκλήσεων εισέρχεται ο ελληνικός τουρισμός, ο οποίος, μετά από μια δεκαπενταετία αλλεπάλληλων κρίσεων-οικονομική ύφεση, πανδημία και ενεργειακή αστάθεια– βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπος με ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Η γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με το πληθωριστικό κύμα και την αύξηση του κόστους μεταφορών, δημιουργεί ένα σύνθετο σκηνικό, όπου η αισιοδοξία συνυπάρχει με την επιφυλακτικότητα».

«Αισιόδοξα τα μηνύματα για την τρέχουσα τουριστική περίοδο. Η Ελλάδα διατηρεί ισχυρή δυναμική», είπε από την πλευρά της η Υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Αυτό που δεν έχει τονιστεί, επίσης, είναι τα κενά που υπάρχουν σε καίριες θέσεις που αφορούν στον τουρισμό.

ΥΓ. 28: Στον «Πολίτη Αργολίδας» σας αναλύσαμε το γιατί αποτελεί μεγάλη «πληγή» για τη χώρα το «ρουσφέτι», αλλά σας αναφέραμε ότι είναι άλλο ο έλεγχος για απάτες τη δεδομένη περίοδο και άλλο οι… παθογένειες, που μιλούσε η κυβέρνηση για να τα «τσουβαλιάσει» όλα.

Θέση για το θέμα πήρε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης με βίντεο στο Facebook, αναφέροντας ότι «οι παλιές πρακτικές δεν τελειώνουν με ωραία λόγια, αλλά με πολιτικές οι οποίες έχουν αποτέλεσμα»…

Ας δούμε αναλυτικά τι ανέφερε:

Τύπος και υπογραμμός

Όχι δε θέλουμε το κράτος του ρουσφετιού σε καμία μορφή του. Όχι δε θέλουμε τη χώρα που να υπάρχουν απάτες, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι σ’ αυτή την περίπτωση το βάρος μιας παράνομής πράξης είναι πολύ μεγαλύτερο. Και όσοι είναι ελεγχόμενοι για απάτες και παράνομη συμπεριφορά, όπως όταν μιλάμε για δημόσιες και ευρωπαϊκές δαπάνες, οφείλει η δικαιοσύνη να… φτάνει το «μαχαίρι» μέχρι το «κόκαλο» και να αποδίδονται οι πραγματικές ευθύνες. Μόνο έτσι οι πολίτες θα αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στην πολιτική και γενικότερα στους θεσμούς στη χώρα μας.

Τα τελευταία μηνύματα του Κυριάκου Μητσοτάκη, το ένα τηλεοπτικό, το άλλο από τη σελίδα του στο Facebook, για όσα έχουν αποκαλυφθεί για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελούν ουσιαστικά παραδοχή «ήττας». «Η αληθινή ευθύνη κρίνεται στις στιγμές που αναμετριόμαστε με τις διαχρονικές και διακομματικές παθογένειες του τόπου, όπως και με τις δικές μας αστοχίες. Δύο στοιχεία που συναντήθηκαν, δυστυχώς, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ…», είπε ο Πρωθυπουργός.

Ξέρετε τι παραδέχεστε κ. Πρωθυπουργέ; Ότι δεν μπορέσατε από το 2019 που κυβερνάτε να ελέγξετε κάποιους που δρούσαν… κάτω από τη μύτη σας. Παραδέχεστε ότι δεν πήρατε χαμπάρι τι γινόταν. Γ’ αυτόν τον λόγο ακούγονται φωνές που αναφέρουν ότι «είστε ανίκανος γι’ αυτή τη θέση». Αυτές οι «φωνές» θυμήθηκαν και τι λέγατε πριν από περίπου 10 χρόνια, σχετικά με τις ενέργειες που θα κάνατε, εφόσον αναλαμβάνατε την εξουσία και τη δημιουργία επιτελικού κράτους. Τονίζεται για σκάνδαλα επί θητείας σας ότι η κυβέρνηση του θέλει να λάμψει η αλήθεια και ότι επτά χρόνια τώρα πολεμάει με το «βαθύ» κράτος;

Και αποφασίσατε ο ΟΠΕΚΕΠΕ να ενσωματωθεί επίσημα στην ΑΑΔΕ από την 1η Ιανουαρίου 2026, με αποτέλεσμα πολλοί να λένε ότι αυτό συνέβη στην… πορεία των αποκαλύψεων για το συγκεκριμένο σκάνδαλο. Και τονίσατε ότι η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί στη διασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοπιστίας και του ψηφιακού εκσυγχρονισμού στη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων.

Και όλα αυτά τα χρόνια τι γινόταν; Μήπως υπήρχαν, τελικά, πολλά «οφέλη» από «δικούς» σας για τα «δικά» σας «παιδιά» με αποτέλεσμα να δημιουργήσετε ένα ακροατήριο που θυμίζει «μπετόν» και σας ακολουθηθεί «τυφλά»; Δεν το λέμε εμείς, το λένε «ανοιχτά» πολιτικοί σας αντίπαλοι, το έχουν αναφέρει και δημοσιογράφοι. Αχ αυτοί οι ψήφοι και οι «σταυροί». Μήπως έτσι «χτίσατε» ένα δικό σας… ακροατήριο που πάντα γι’ αυτό ο «γάιδαρος πετάει», εφόσον αυτό λέει και το κόμμα. Φτάσατε στο σημείο να μιλήσετε για ασυμβίβαστο ανάμεσα σε βουλευτή και Υπουργό, με δεδομένο ότι η επόμενη Βουλή είναι αναθεωρητική, αλλά κανείς δεν κατάλαβε τι εννοούσατε.

Με όσα έχουμε ακούσει, καταλαβαίνει κάποιος ότι η κυβέρνηση είχε τις τελευταίες ημέρες ένα συγκεκριμένο αφήγημα, που αναφέρει ότι κάποια από τα ρουσφέτια δεν έγιναν ή ότι δεν υπήρχε όφελος για τους βουλευτές σ’ αυτά που έγιναν. Και ρωτάμε εμείς: «Δηλαδή η παρανομία, η κλοπή και η απάτη μπορούν να μπουν σε… ζυγαριά; Έχουν κάποια μονάδα μέτρησης;».

Οι διάλογοι απ' τη δικογραφία αποτελούν, πάντως, ντροπή για όλους! Και όταν είσαι ελεγκτέος, οδηγήσε σε παραίτηση, δεν περιμένεις να σε οδηγήσουν σε παραίτηση, μέχρι η υπόθεση να τελεσιδικήσει.

Από τους διαλόγους φάνηκε, πάντως, ότι κάποιοι που κέρδιζαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, άφηναν το… «κάτι τις» στο ταμείο αυτών που άνοιξαν «δρόμο» σε κάτι μη νόμιμο, που μπορεί και να μην ήταν βουλευτές. Απ’ την άλλη, όταν ένας πολιτικός, ένας βουλευτής κάνει ένα ρουσφέτι, έστω κάτι που μπορεί να πει κάποιος αποτελεί μια διευκόλυνση, που δεν είναι επιλήψιμη, δεν… προσδοκά σε ψήφους και «σταυρούς».

Έτσι, έχουμε φτάσει στη «σταύρωση» της κοινωνίας και όλοι προσδοκούμε την «Ανάσταση» αυτής της χώρας, ειδικά θέματα άσκησης εξουσίας, δικαιοσύνης και αξιοκρατίας.

Είπαμε, ωστόσο, άλλο «βάρος» έχει ένα απλό ρουσφέτι και άλλο όταν φτάσει κάποιος να κάνει απάτη και έγκλημα, εφόσον αυτό αποδειχτεί. Εμείς δεν θέλουμε, βέβαια, να υπάρχει καν η σκέψη για ρουσφέτι στη χώρα μας. Το ρουσφέτι είναι μια μεγάλη «πληγή» για την κοινωνία μας, που οδήγησε πολλούς και σε παράνομες συμπεριφορές.

Το πιο λυπηρό είναι ότι υπάρχουν ανάμεσά μας άνθρωποι που υπερηφανεύονται για τα ρουσφέτια και για τις γνωριμίες τους με Υπουργούς και βουλευτές. Κάποιοι άλλοι το παίζουν και διασομελαβητές. Και ξέρετε τι λένε; Ό,τι μόνο μέσω του συγκεκριμένου «δρόμου» μπορείς να φτάσεις στο επιθυμητικό αποτέλεσμα. «Όχι, να μας λείπει το συγκεκριμένο… βύσσινο», απαντάμε εμείς, διότι αυτός ο «δρόμος» μόνο «κακό» μπορεί να κάνει στο γενικό σύνολο. Με το «βύσσινο» στο τέλος να αποδεικνύεται «σάπιο»…

Τώρα κατάλαβαν κάποιοι ότι κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη σε θεσμούς, δικαιοσύνη, πολιτικό σύστημα και… τρέχουν να προλάβουν! Μπορεί να ρωτήσει κάποιος, «να προλάβουν τι;». Βλέπετε, «χτίστηκε» ολόκληρο κράτος πάνω σ’ αυτή τη λογική του «σάπιοι «βύσσινου», «χτίστηκε»… κουλτούρα για να ζήσει κάποιος, για να αναδειχθεί και να επιτύχει.

Ξέρετε πόσοι έφυγαν από τη χώρα για τους παραπάνω λόγους τόσο πριν από την κρίση όσο και μετά το 2010, μέχρι τα χρόνια που είναι πιο κοντά στο σήμερα; «Πατώσαμε», γίναμε ένα με τη «λάσπη», η «βυσσινάδα»… αποπνέει ένα απωθητικό άρωμα, η γεύση της ως κοινωνία σε γεμίζει με απελπισία, αλλά μυαλό δεν έχουμε βάλει. Για να μην πάμε σ’ αυτούς που «μάτωσαν» και «ματώνουν» όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας από την εποχή της οικονομικής κρίσης…

Εδώ φτάσαμε στο σημείο να κατηγορούν κάποιοι από τη συμπολίτευση την Ευρωπαία εισαγγελέα (ανεξάρτητο όργανο της ΕΕ που ανέλαβε καθήκοντα από το 2021) και να της αποδίδουν μέχρι και πολιτικά παιχνίδια για τις δικογραφίες που απέστειλε, ζητώντας έλεγχο συγκεκριμένων προσώπων. Σαν δε ντρέπονται κάποιοι.

Και έρχεται η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» να γράψει για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ότι υπάρχει καταγγελία και στο ευρωκοινοβούλιο, με αποτέλεσμα αντιπροσωπεία του να αναμένεται στη χώρα μας μέσα στον Μάιο. «Η κυβέρνηση αποτελεί ένα είδος συμμορίας μέσα στο ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου με υπεξαίρεση δημόσιων & ευρωπαϊκών πόρων, μεταξύ άλλων, μέσω της επιλεκτικής διανομής σημαντικών ποσών σε κοντινά πρόσωπα», τονίζεται και συμπληρώνεται: «Σε κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί». Αναφέρει, επίσης, πως το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα σκάνδαλα της κυβερνητικής θητείας Μητσοτάκη, ο οποίος λέει, προσπαθεί ανεπιτυχώς να διαχειριστεί την πολιτική κρίση που έχει προκύψει. Αυτά… Και αναμένουμε τις δικαστικές εξελίξεις.

«Δεν ανησυχώ ιδιαίτερα, γιατί από αυτά που ακούω μιλάμε για πολιτικές εξυπηρετήσεις. Αν ακούσατε εσείς ότι ρουσφέτια γίνονται μόνο τώρα, εντάξει. Και απ' ό,τι βλέπω από τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλές καταδίκες δεν έχει επιτύχει», απάντησε ο Άδωνις Γεωργιάδης, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο εάν ανησυχεί για τις νέες διώξεις βουλευτών της ΝΔ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όντως, όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις όπως αυτή της Κατερίνας Παπακώστας που ελέγχεται για ηθική αυτουργία σε απιστία, απάτη σε υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση. Όπως αυτή του Κώστα Αχ. Καραμανλή που ελέγχεται για απάτη σε ευρωπαϊκά κονδύλια.

Είναι πολύ αρνητικό, θα λέγαμε εξοργιστικό να κάνουν κάποιοι πως δεν καταλαβαίνουν και να έχουν, παράλληλα, αλαζονική, πολλές φορές και προκλητική συμπεριφορά, κουνώντας και το δάχτυλο. Συνήθως, ακολουθούν αυτό τον «δρόμο» όσοι δεν έχουν επιχειρήματα και θέλουν με το «έτσι θέλω» ότι όλα έγιναν καλώς.

Μα καλά, δεν μπορείτε κάποιοι, ακόμα και μετά τις τελευταίες εξελίξεις, να αντιληφθείτε το γιατί ήρθαν τώρα οι νέες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ από την ευρωπαϊκή εισαγγελέα; Δεν έχει καταλάβει πως ένα τόσο σοβαρό θέμα, που υπήρχαν πληροφορίες και από… μέσα, έπρεπε να «δεθεί»; Απομένει να δούμε τι θα αποφασίσει και η δικαιοσύνη (μετά τις άρσεις ασυλίας). 

Με τέτοιες συμπεριφορές ενισχύετε την άποψη όσων αναφέρουν ότι λειτουργείτε με το σκεπτικό… «και ρουσφέτια κάνουμε, και δεν μας πιάνουν». Και πολλοί είναι αυτοί που το… μεταφράζουν με τα εξής λόγια: «Θέλετε καλή δουλειά και μια καλή θέση, θέλετε να αναδειχθείτε, θέλετε να κάνετε σταδιοδρομία, να πάρετε προαγωγή, αλλά δεν έχετε τα προσόντα, λείπε κάτι από το βιογραφικό σας, υστερείτε σε θέματα εκπαίδευσης; Θέλετε ένα έργο, αλλά χωρίς διαγωνισμός; Θέλετε επιδοτήσεις, αλλά δεν έχετε αγρόκτημα και ζώα; Η παράταξη που κυβερνάει να είναι καλά…».

Θα επαναλάβουμε ότι το διαβιβαστικό της ευρωπαίας εισαγγελέως μιλάει, μεταξύ άλλων, για απάτη οικονομικών συμφερόντων σε βάρος της ΕΕ, απάτη με υπολογιστή και ψευδή βεβαίωση, νόθευση εγγράφων, δωροληψία υπαλλήλου, και για σύσταση συμμορίας.

Πάντα με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας όσων εμπλέκονται. Γι’ αυτό υπάρχει και η δικαιοσύνη, που οφείλει να είναι ανεξάρτητη. Επαναλαμβάνουμε το τελευταίο, για όσους θέλησαν να φέρουν στη δημόσια συζήτηση το «ρουσφέτι» και να εξισώσουν αυτή την παθογένεια με την αναφορά για σύσταση σε συμμορία. Δεν θα μας τρελάνετε κάποιοι…

Προσέξτε πού το έφτασαν κάποιοι. Απειλούν την αντιπολίτευση να μην μιλήσει, αναφέροντας δημόσια ότι έχουν στην κατοχή τους «κοινωνικά αιτήματα» πολιτικών. Σαν να τους απειλούν ότι «και εσείς τα ίδια κάνετε άρα μη μιλάτε», γιατί αν μιλήσουν θα τα βγάλει στη φόρα. «Μη μιλάτε γιατί και εσείς δεν είστε καλύτεροι», του λένε, εμμέσως πλην σαφώς, στα… μούτρα όσων ασκούν κριτική.

Και το αναφέρουμε αυτό χωρίς να μας ενδιαφέρει ποιος κυβερνάει και ποιος είναι στην αντιπολίτευση. Τη νοοτροπία του «σάπιου» – σαν το «βύσσινο» που σας αναφέραμε – τρόπου σκέψης καυτηριάζουμε. Σ’ ένα σοβαρό κράτος αυτοί που απειλούν θα είχαν ήδη κληθεί για εξηγήσεις από τη δικαιοσύνη για να ελεγχθούν οι ίδιοι και όποιον άλλον μπορεί να εμπλέκεται σε τυχόν αξιόποινες πράξεις.

ΥΓ. 1: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωστοποίησε και την εισήγησή του για το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού μετά τις ερχόμενες εκλογές, με αφορμή τις εξελίξεις για τις νέες δικογραφίες για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα, και ανέφερε ότι «κανείς από τους βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος», καλώντας την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αποφανθεί ταχύτατα εάν θα ασκήσει νέες διώξεις. Αυτό ανέφερε στο τηλεοπτικό μήνυμά του. Πρόκειται για ένα μοντέλο που εφαρμόζεται ήδη σε χώρες όπως η Γαλλία και η Κύπρος, έχοντας ως στόχο του τον σαφή διαχωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία.

Μήπως, όμως, ο όρος «ασυμβίβαστο» έπρεπε να είχε εφαρμοστεί από εσάς που ασκείται την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία πριν φτάσουμε στο σημείο που είμαστε τώρα; Και είναι πολλά τα παραδείγματα και τα γεγονότα, που έφεραν μεγάλη μερίδα του κόσμου να μη σας πιστεύει και να μην έχει εμπιστοσύνη γενικότερα στους θεσμούς.

Πώς νομίζετε ότι θα αλλάξει κάτι, εάν ένας εκλεγμένος βουλευτής που αναλαμβάνει θέση στο υπουργικό συμβούλιο θα παραιτείται προσωρινά από τη βουλευτική του ιδιότητα και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα της εκλογικής του περιφέρειας, ενώ σε περίπτωση που αποχωρήσει από την κυβέρνηση θα επιστρέφει αυτοδικαίως στη Βουλή με τον επιλαχόντα να παραιτείται αντίστοιχα;

ΥΓ. 2: Υπάρχει μερίδα του κόσμου που αναφέρει ότι πολλοί ψηφίζουν με βάση τα οφέλη που θα έχουν οι ίδιοι από ένα κόμμα. Τονίζουν δηλαδή ότι, πλέον, υπάρχει κόσμος που λέει «δεν πάει να έχουν αποκαλυφθεί τόσα σκάνδαλα ή γενικά αρνητικές πλευρές για μια παράταξη, εφόσον εμείς κάνουμε τη δουλειά μας, τότε είμαστε καλά». Κάποιοι το ονομάζουν και σταθερότητα αυτό και το θέτουν ως δίλλημα, άλλοι μιλούν για «ορθολογισμό» και «ανορθολογισμό».

Ακόμα και εάν έχουν να λαμβάνειν «ψίχουλα», μπορεί και με παράτυπο τρόπο, δεν τους ενδιαφέρει, αρκεί που παίρνουν το κάτι τις τους. Και είναι του κόμματος. Για πολλούς η πολιτική, όπως και άλλες δραστηριότητες, έχουν συναλλακτικό «χρώμα;». Τι θα μας δώσετε, τι να προσδοκάμε από εσάς για να σας ψηφίσουμε; Και αυτό το ερώτημα δεν έχει συλλογικό ή κοινωνικό «χρώμα», αλλά ατομικό, θα λέγαμε οικογενειακό. Είπαμε, υπάρχουν και οι... κουμπαριές!

Κάποιοι νιώθουν, μάλιστα, ότι σε περίπτωση που μια πολιτική έχει οφέλη γενικότερα για το σύνολο, είναι… ριγμένοι, Θέλουν να έχουν αυτοί τον πρώτο λόγο, αφού είναι του κόμματος. Το θεωρούν πολλοί προτέρημα να είναι οι ευεργετηθέντες του κόμματος. Το ίδιο νιώθει και ένας… δικός του πολιτικός, καθώς νομίζει ότι έχει το «χρίσμα» ότι μόνο αυτός κάνει καλά τη δουλειά και φροντίζει τους ψηφοφόρους του, πιστεύουμε οι περισσότεροι όχι σε βάρος άλλων. Ή νομίζετε ότι δεν ισχύει αυτό και κάποιοι βάζουν σε δεύτερο ρόλο την ισότητα και την ισονομία;

Και έτσι εμφανίζεται «μπετόν» συγκεκριμένο ποσοστό. Με τη λογική που έχουν πολλοί να αναφέρουν ότι εμείς έχουμε την ηγεσία που μας αξίζει για τις «δουλειές» μας, αφού κουτσά… στραβά όλοι τρώμε «ψωμάκι». Οι υπόλοιποι ας κόψουν τον λαιμό τους!

ΥΓ. 3: Θα σας αναφέρουμε κάποια λόγια ενός μεγάλου ανθρώπου που έχει ζήσει πολλά και θέλησε να τονίσει τη διαφορά ανάμεσα σε παρατάξεις και ιδεολογίες. Ο ίδιος προσπάθησε να εξηγήσει σε νεότερους ότι ακόμα και στο «φαγητό» υπάρχουν παρατάξεις που ιδεολογικά κοιτούν φανατικά μόνο τους «δικούς» τους και η «πίτα» δεν μοιράζετε σε όλους. Ήθελε να τους τονίσει πόσο σημαντική είναι η ψήφος τους. «Θα το καταλάβετε μετά από μερικά χρόνια», είχε πει κάποτε, κοιτώντας το αμπέλι του. Είχε περάσει πολλά…

ΥΓ. 4: Περιμένουμε να δούμε πως θα εξελιχθεί και η περίπτωση του Μακάριου Λαζαρίδη, σχετικά με την πρόσληψή του πριν από χρόνια ως επιστημονικού συμβούλου στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου. Με βάση τον νόμο, η θέση αυτή απαιτεί πτυχίο αναγνωρισμένου ΑΕΙ της Ελλάδας ή του εξωτερικού. Μέχρι τώρα έχει αναφερθεί ότι ο τίτλος σπουδών που έχει, είναι μια βεβαίωση σπουδών από το Εργαστήριο Ελεύθερων Σπουδών College of Southeastern Europe.

Ο ίδιος έκανε, πριν από το Πάσχα, μια δήλωση και πέρασε στην «επίθεση» για το εάν είχε προσληφθεί παράνομα. Νομίζουμε ότι δεν είναι πρέπον να αναφέρει ότι το πρόβλημα το έχει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς που δέχτηκε τα δικαιολογητικά του. Δηλαδή εάν, τελικά, κάποιος κάνει κάτι παράνομα δε φέρει αυτός την κύρια ευθύνη, αλλά, για παράδειγμα μία υπηρεσία που δεν έκανε σωστά τον έλεγχο; Πολλοί θυμήθηκαν και την εποχή που ο κ. Λαζαρίδης κουνούσε το δάχτυλο για την εικόνα στα Δημόσια Πανεπιστήμια.

Εάν, τελικά, φανεί ότι δεν έχετε το πτυχίο (όπως και έγινε) που χρειαζόταν, τι έχετε να πείτε σε όσους αναφέρουν ότι και εσείς επιβεβαιώνεται το σκεπτικό, «εμείς έχουμε το καρπούζι, εμείς και το μαχαίρι, και κόβουμε τις… φέτες όπως θέλουμε»; Αυτό δε θα λέγεται «απάτη»; Σε μια τέτοια περίπτωση, αφήστε το, θα ζητήσουμε εμείς ως πολίτες συγγνώμη για το γεγονός πως είστε μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου. Οφείλουμε, όμως, να δούμε τι θα πει και ο Πρωθυπουργός. Για να μην μείνουν «σκιές» από όσους αναφέρουν ότι σας έδωσε… προαγωγή σε υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τώρα που το είχε... ανάγκη, λόγω του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, για τις… υπηρεσίες που παρείχατε και εσείς σε μια ακόμα Εξεταστική. Τότε που αποφευχθήκατε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο του ΠΕΚΕΠΕ.

«Δεν θα απολογηθώ για επιλογές ζωής πριν από 40 χρόνια. Ο διορισμός μου ήταν νόμιμος. Δεν σκέφτηκα την παραίτηση, είμαι πολύ καθαρός και έντιμος», τόνισε ο ίδιος, μεταξύ άλλων, στην εκπομπή «10 Παντού» στο «OPEN TV» την Τρίτη (14/04), ενώ η αντιπολίτευση πιέζει για να παραιτηθεί, μιλώντας για τον διορισμό του ειδικού επιστήμονα το 2007 χωρίς πτυχίο ΑΕΙ, για τον δεύτερο διορισμό του το 2013 ως ειδικός σύμβουλος στο γραφείο της γενικής γραμματείας ισότητας. Όπως ανέφερε ο Μακάριος Λαζαρίδης, το 1987, σε ηλικία 18 ετών, επέλεξε συνειδητά να φοιτήσει σε κολέγιο. Έδειξε, μάλιστα, το πτυχίο από το εργαστήρι σπουδών με δίπλωμα στις Τέχνες.

ΥΓ. 5: Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από να κατέχει κάποιος θέση που μπορεί να ανήκε σε κάποιον άλλον που την άξιζε, και σήμερα ο πρώτος να κουνάει και το δάχτυλο σε κάθε άξιο νέο εκεί έξω.

ΥΓ. 6: Γράφει η Christina Amerikanou στο προφίλ της στο Facebook:

«Τώρα νομίζω καταλάβαμε όλοι γιατί ο λαός ξαναψήφισε τον Καραμανλή των Τεμπών.

Επειδή ο λαός έχει μάθει να ψηφίζει όποιον του κάνει τα χατίρια.
Δεν ψηφίζει ούτε για το καλό της πατρίδας, ούτε για το συμφέρον της κοινωνίας. Κοιτάζει το συμφέρον του.

Δεν τον νοιάζει αν ένας υπουργός είχε ή όχι την πολιτική ευθύνη του τραγικού δυστυχήματος στα Τέμπη. Τον νοιάζει που του έκανε τα ρουσφέτια του. Εδώ και δεκαετίες όχι τώρα μόνο! Και αυτό είναι το πλέον στενάχωρο.

Όχι δεν είναι μετακύλιση ευθύνης στον λαό, αλλά κάποια στιγμή ας σταματήσουμε να χαϊδεύουμε τον λαό για τις επιλογές του.

Κάποιοι ζητάνε τα ρουσφέτια, κάποιοι ψηφίζουν τους ρουσφετολόγους και όχι τους δίκαιους και τους σωστούς.

Δημοκρατία έχουμε. Δεν σας πάνε στο παραβάν με το πιστόλι στον κρόταφο. Κάπου ώπα…»

ΥΓ. 7: Αναφέρει ο Νίκος Μποζιονέλος στη σελίδα του στο Facebook:

«Ρουσφέτι είναι να βάλει το παιδί σου σε καμιά δουλειά ή να κάνει στρατό σε ήρεμη μονάδα κοντά στο σπίτι.

Να απαιτείς μίζα για να πάρει ψηφοφόρος σου παράνομα χρήματα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ εις βάρος δικαιούχων ή να απαιτείς από υπαλλήλους να παρανομήσουν προτάσσοντας την εξουσία του υπουργείου συνιστά εγκληματική οργάνωση.

Όπως συνιστά αλητεία να επικαλείσαι καθαρό ουρανό που αστραπές δεν φοβάται αλλά να κρύβεσαι πίσω από τη βουλευτική ασυλία.

Επίσης το να στέλνει η ευρωπαϊκή εισαγγελία και να ζητά άρση ασυλίας, το ζητά επειδή προφανώς έχει στοιχεία και έφτιαξε υπόθεση. Δεν ζητά από την ελληνική κυβέρνηση να κάνει έρευνα διότι έχει ήδη γίνει.

Αυτά, για να ξέρουμε τι λέμε. Και τι λένε κυρίως».

ΥΓ. 8: Κάποιοι αναλαμβάνουν θέσεις, επειδή είναι πρόθυμοι να κάνουν ότι δεν μπορούν άλλοι να πράξουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει το κόστος. Ο νοών νοείτω.

ΥΓ. 9: Απ' το... εσωτερικό θα το βρουν κάποιοι. Αναφερόμαστε και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό με τους πολέμους. Να το θυμηθείτε αυτό, όταν θα έρθει η ώρα.

ΥΓ. 10: Θα το επαναλάβουμε. Μεγάλο θέμα οι απευθείας αναθέσεις. Από κεντρική εξουσία και αυτοδιοίκηση.

ΥΓ. 11: «Έλα θείε, εμείς είμαστε… Άνοιξε ήρθαμε για μερικά ρουσφέτια». «Εσείς είστε, και εγώ περίμενα τον “κουμπάρο”»!

ΥΓ. 12: Όπου υπάρχει υποχρέωση για να κάνουμε κάτι όλοι, πολλές φορές κρύβεται... φαγητό και εξυπηρέτηση. Ξέρουν οι αρμόδιοι.

ΥΓ. 13: Αχ, αυτά τα «δικά» μας παιδιά! Τι έχουν τραβήξει και αυτή στο όνομα της… εξυπηρέτησης. Μέχρι την παρανομία φαίνεται να έχουν φτάσει πολλοί!

ΥΓ. 14: Πόσα θέματα σας έχουμε αναφέρει, υπό τη μορφή ρεπορτάζ αλλά και παρασκηνίου πάντα μέσα από πληροφόρηση σε όλα τα επίπεδα, πόσα ζητήματα έχουμε καυτηριάσει και μετά από… λίγο εμφανίζονται μπροστά μας.

Απλά να σας θυμίσουμε ότι είχαμε κάνει αναφορά στα όσα αποφάσισε στο συνέδριό του το ΠΑΣΟΚ για τυχόν συνεργασία με τη ΝΔ (σας είχαμε γράψει ότι αυτό απασχολεί και μεγάλη μερίδα κόσμου που ανήκουν στο κέντρο, κάτι που λογικά κατάλαβαν και στη Χαριλάου Τρικούπη). Επίσης, από… εδώ σας είχαμε μιλήσει για την ακυβερνησία στον Δήμο Ναυπλίεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για όσα έχουν επακολουθήσει για στο σκάνδαλο των υποκλοπών, για τις… απευθείας αναθέσεις, για… κουμπαριές και άλλα!

Ενδεικτικά πρόσφατα στα γράψαμε σε ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη "διαφάνεια" έχουν, πάντως, κάποιοι "μαλώσει", και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι "καθαρά"»;

Αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός, όπως είχε αποφασιστεί και είχε ψηφιστεί στον προϋπολογισμό εν μέσω μεγάλης οικονομικής κρίσης, λόγω και του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

«Ο κατώτατος μισθός των 920€ ενισχύει το εισόδημα των εργαζομένων», είπε, μάλιστα, η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως. «Ο κόσμος θα δει σημαντική βελτίωση», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Μάλιστα… Όλα αυτά εν μέσω επιδομάτων για καύσιμα, σούπερ μάρκετ, μπορεί να ακολουθήσει και η ενέργεια. Και να σας αναφέρουμε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι τα 950 ευρώ το 2027. Πάντα τηρώντας συγκεκριμένα δημοσιονομικά κριτήρια.

Η κυβέρνηση υπερηφανεύεται για την οικονομική πορεία της χώρας, υπογραμμίζει ότι η απασχόληση και η ανάπτυξη τρέχουν με πολύ καλούς ρυθμούς.

Την ίδια ώρα, διαβάζουμε ότι η φτώχεια έφτασε στο 27,5% του πληθυσμού της χώρας, ποσοστό ίδιο με το 2019 που η Ελλάδα προσπαθούσε να βρει από τα μνημόνια…

Την ίδια ώρα, οι δείκτες της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι η κατάσταση για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της χώρας παραμένει στα δυστοπικά μνημονιακά χρόνια.

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα τοποθετείται στο χαμηλότερο επίπεδο της ευρωπαϊκής κατάταξης μαζί με τη Βουλγαρία, στον δείκτη κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat.

Σύμφωνα με το σχετικό γράφημα, ο δείκτης για την Ελλάδα διαμορφώνεται στις 68 μονάδες, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ ορίζεται στις 100. Η συγκεκριμένη μέτρηση θεωρείται ενδεικτική του πραγματικού επιπέδου διαβίωσης, καθώς αποτυπώνει την οικονομική δυνατότητα των πολιτών να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Την ίδια ώρα, χώρες της δυτικής και βόρειας Ευρώπης εμφανίζουν σαφώς καλύτερες επιδόσεις. Ξεχωρίζουν κράτη όπως το Λουξεμβούργο, η Ιρλανδία και οι Κάτω Χώρες, που καταγράφουν πολύ υψηλότερους δείκτες, επιβεβαιώνοντας το χάσμα στο εσωτερικό της ΕΕ.

Για πολλούς αναλυτές, το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία δεν είναι μόνο η χαμηλή θέση της Ελλάδας, αλλά το ότι η αγοραστική δύναμη παραμένει σε τόσο ασθενές επίπεδο σε σχέση με τους ευρωπαίους εταίρους της. Παρά τις επιμέρους θετικές ενδείξεις στην οικονομία, η Ελλάδα εξακολουθεί να απέχει κατά πολύ από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και αυτό να αποτυπώνεται στην καθημερινή ζωή των πολιτών.

Αυτή η εικόνα δεν έχει αλλάξει τα τελευταία έξι χρόνια, μέσα σε πολέμους συνέχεια ακούμε ότι η κρίση έρχεται από… έξω! Σε μια χώρα που ο πληθωρισμός πάντα... καλπάζει! Περιμένετε να δείτε πότε θα πέσει η τιμή της βενζίνης.

Μας έχουν… δέσει «χειροπόδαρα» από τότε που ξεκίνησε η κρίση και μπήκαμε στα μνημόνια, αλλά δεν μας τα έχουν εξηγήσει όλα…

«Καλό κουράγιο». Το ακούσαμε τον Μάρτιο του 2010! Συγκεκριμένα, με αυτή τη φράση, διατυπωμένη στα ελληνικά και όχι στα αγγλικά, έκλεισε τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τότε ο κοινοτικός επίτροπος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Όλι Ρεν, στέλνοντας σαφές μήνυμα για το τι θα βιώσει η χώρα μετά την ανακοίνωση των νέων μέτρων από την κυβέρνηση.

Ο Όλι Ρεν στις δηλώσεις του δεν άφησε κανένα περιθώριο στην κυβέρνηση να καθυστερήσει τη λήψη των επιπλέον μέτρων και, χωρίς να δώσει κάποιες λεπτομέρειες για το σχέδιο διάσωσης της χώρας, υποστήριξε ότι εφόσον η Ελλάδα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο, η Ευρωζώνη έχει τους μηχανισμούς να διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα.

Τότε, ο υπογράφων είχε απευθυνθεί σε γνωστό οικονομολόγο για να του εξηγήσει τι σημαίνουν αυτά τα λόγια με την Ελλάδα να… διανύει τα πρώτα «χιλιόμετρα» σε επίπεδο… μνημονίων! «Το "καλό κουράγιο"… μεταφράζεται σε υπομονή και μάχη για τα επόμενα τουλάχιστον 30 με 35 χρόνια. Τόσα θα είναι τα χρόνια που λογικά η χώρα θα επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς, εφόσον υλοποιηθούν όλα όσα έχουν σχεδιασθεί, μετά τη χρεωκοπία μας», ήταν τα λόγια του.

Από τότε έχουν περάσει 16 χρόνια και έχουμε δρόμο μπροστά μας, διάστημα στο οποίο αντιμετωπίσαμε πολλά, ζήσαμε πολλά, με τη λέξη «κρίση» να αποτελεί τον «εφιάλτη» μας. Υπάρχουν γενιές πολιτών που καταστράφηκαν, ειδικά αυτές που ήταν πάνω στα πιο παραγωγικά χρόνια…

Από την ημέρα που βγήκαμε από τα μνημόνια, δεν σημαίνει ότι είμαστε και «ελεύθεροι» οικονομικά… Δεν μπορούμε να φτάσουμε άλλες χώρες και γι’ αυτό φταίμε όλοι μας, αλλά περισσότερο οι πολιτικές που ακολουθούνται. Για να είστε ενήμεροι, όποιο μέτρο ανακοινώνεται και εμπεριέχει κάποια διευκόλυνση, όποιες δεσμεύσεις από την εποχή των μνημονίων αίρονται, αυτό δεν είναι αποκλειστικά επιτυχία της εκάστοτε κυβέρνησης, καθώς απαιτείται και η γνώμη των δανειστών μας, αυτών που μας… έσωσαν. Γι’ αυτό κυνηγάμε υπερπλεονάσματα (τέτοια μπορεί να χαρακτηριστεί και το «μαξιλάρι» που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2019) με το «κουπί» να το τραβάνε οι πολίτες… Δείτε για παράδειγμα σε πόσες υπηρεσίες που πληρώνουμε ποιες είναι οι πραγματικές τιμές αυτών που απολαμβάνουμε και ποια είναι τα «λοιπά» και τα «επιπλέον» που πληρώνουμε…

Ήρθαν και έρχονται, επίσης, πολλά κονδύλια, οικονομικές ενισχύσεις, και την Ευρώπη, όπως το περίφημο «Ταμείο Ανάκαμψης», που αποφασίστηκε λόγω και της πανδημίας, κυρίως από Γερμανία και Γαλλία, εμείς έχουμε, όμως, και τα «σκάνδαλα». Με πολλά χρήματα να πηγαίνουν στους… δικούς μας, θα επαναλάβουμε ότι αποτελούν μεγάλη «πληγή», μαζί με τις όποιες διευκολύνσεις παρέχουν, οι απευθείας αναθέσεις, σε όλα τα επίπεδα διοίκησης. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο, τα έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν.

Και διαβάζουμε, για παράδειγμα, ότι νέο σκάνδαλο προέκυψε με τα ευρωπαϊκά κονδύλια κατάρτισης. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κάνει λόγο για απάτη δείχνοντας για ακόμη μία φορά και την κυβέρνηση.

Εξαπατούσαν τον ΕΦΚΑ για οκτώ, τον χρέωσαν για πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ, και έκαναν χλιδάτη ζωή. Κατασχέθηκαν πολυτελή αυτοκίνητα, πλάκες χρυσού και πανάκριβα ρολόγια.

Και ρωτάει κάποιος: «Καλέ συμβαίνουν όλα αυτά στην Ελλάδα;».

Ποτέ… Πάλι πέσαμε από τα σύννεφα! «Καλό κουράγιο»… 

Έχουμε δρόμο ακόμα. Και μπορεί αυτός ο δρόμος να μακραίνει, με τις πολιτικές που ακολουθούνται και με τα σκάνδαλα που πάντα... ταλανίζουν αυτή τη χώρα.

Τύπος και υπογραμμός

Σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, σε μια συλλογική προσπάθεια γενικότερα, θα λέγαμε και στον αθλητισμό, πολλές φορές δεν έχει θετικό αντίκτυπο το να εξαρτάται η πορεία του συνόλου από μια κατάσταση που παρουσιάζεται ως η «μοναδική λύση». Βλέπετε, αυτό μπορεί ταυτόχρονα να είναι και «τροχοπέδη» με το βλέμμα στο μέλλον…

Ο όρος «ευνομούμενη πολιτεία» περιγράφει ένα κράτος ή μια κοινωνία που διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στους νόμους. Είναι η πολιτεία όπου το δίκαιο εφαρμόζεται ισότιμα για όλους και οι θεσμοί λειτουργούν με διαφάνεια και τάξη.

Εάν τα παραπάνω λόγια τα παραφράσουμε σ’ ένα σύνολο, μπορεί να πει κάποιος ότι αυτή η προσπάθεια διέπεται από χρηστή διοίκηση και απόλυτο σεβασμό στο σύνολο. Είναι το «σύνολο» στο οποίο το δίκαιο και οι ενέργειες διοίκησης εφαρμόζονται ισότιμα για όλους με διαφάνεια και τάξη.

Αυτό ισχύει και στην πολιτική, σε μια κυβερνώσα παράταξη εάν δεν υπάρχει αντίπαλο «δέος», εάν δεν υπάρχει ικανή αντιπολίτευση. Αυτό ισχύει και σε κάθε μορφή συλλογικής προσπάθειας, όταν υπάρχει κάποιος που παρουσιάζεται και λειτουργεί ως «μοναδική λύση», ως ο πιο κατάλληλος, καθώς ως μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης αποτελεί το γεγονός ότι προσφέρει.

Τότε αυτομάτως θα υπάρχουν, όμως, και φαινόμενα αλαζονείας, με τη «μοναδική λύση» να παρουσιάζεται πολλές φορές αυταρχική, αυτόνομη ή απόλυτη. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» έχει ποσοστά σαν αυτά του… Κιμ Γιονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα. Ειδικά, εάν η «μοναδική λύση» στη διοίκηση ενός συνόλου φτάσει στο σημείο να αποφασίζει μόνη της, λόγω αυτού του γεγονότος που αναφέραμε, μένοντας μόνο αυτή σε ενεργό ρόλο εξουσίας.

Και όταν αυτό το φαινόμενο αποτελεί «τροχοπέδη», όταν αποκτάει την εικόνα του εμποδίου, όταν επιβραδύνει μια κατάσταση, μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει στο σύνολο.

Σ’ ένα περιβάλλον εργασίας, κάποιος που αποφασίζει μόνος του μπορεί να θεωρηθεί αυτοδύναμος (συνήθως έχει και θετικές προεκτάσεις) ή συγκεντρωτικός (μπορεί να αποτελεί αρνητικό φαινόμενο – συγκεντρώνει όλες τις αποφάσεις σε αυτόν).

Γιατί τότε να υπάρχει διοίκηση στη λειτουργία ενός συνόλου; Ακόμα και εάν υπάρχει η παραδοχή από όλους ότι η «μοναδική λύση» έχει όντως προσφέρει, αλλά όλα… χαλάνε, όταν φτάσουμε στο παραπάνω σημείο. Την ίδια ώρα, πάντα υπάρχει ένα σημείο «καμπής» σε μια πορεία, ώστε να υπάρξει η αλλαγή.  

ΥΓ. 1: Όταν πέφτεις, η συνέχεια θέλει προγραμματισμό, υπομονή και οργάνωση, προκειμένου στην πορεία να καταφέρεις να σηκωθείς… Πολλές φορές η ανόρθωση μπορεί να αργήσει. Το αρνητικό είναι να μη μπορέσεις ξανά να σηκωθείς, οπότε να γίνουν… συνήθεια τα τοπικά «προϊόντα»!

ΥΓ. 2: Ο προγραμματισμός, η ανάπτυξη μιας βιώσιμης στρατηγικής, ο σχεδιασμός, το «χτίσιμο» και με νεαρούς παίκτες θέλουν όραμα, τόλμη, εμπειρία αλλά και εύλογο χρόνο για να εξελιχθούν και να αποδώσουν, κάτι που, όπως έχει αποδειχθεί κατά κόρον στην Ελλάδα, δεν «βολεύει» τους… παράγοντες!

ΥΓ. 3: Πριν από τρία χρόνια ήταν στη Ligue 1 και αποτελούσε το καμάρι του νησιού! Τώρα βρίσκεται στην 7η κατηγορία της χώρας της. Βασίστηκε σε «ήρωες»…

????????????️ AC Ajaccio were in Ligue 1 only three years ago, but now they find themselves languishing in the seventh tier of French football.

What on earth happened? From homecoming heroes to mafia assassinations, this is the story of the fall of football on the island of Corsica.… pic.twitter.com/t1QbshQHAI

— The Sweeper (@SweeperPod) March 21, 2026

ΥΓ. 4: Το «εγώ» και η «υπεροψία»… αποτελούν «τροχοπέδη» για πολλούς και πολλές καταστάσεις. Απωθούν και πολλούς από το να υπάρχουν συνεργασίες. «Εάν δεν ήμουν εγώ, δε θα λειτουργούσε τίποτε», ακούς από πολλούς. Ξέρετε πόσο αρνητικά ακούγεται αυτό, όταν υπάρχει συλλογική προσπάθεια, όταν μοχθούν πολλοί για ένα αποτέλεσμα; Ξέρετε πόσο πιο χρήσιμο θα ήταν και για εσάς που προσφέρετε, αλλά βάζετε το «εγώ» πάνω απ’ όλα; Υπάρχει και η λέξη «σεβασμός» που από πολλούς αγνοείται… Σεβασμός για την προσωπικότητα κάποιου, για το έργο του, ειδικά εάν αυτό επιτελείται κάτω από δύσκολες συνθήκες…

ΥΓ. 5:  Διαβάζουμε στο «sdna.gr», μιλώντας για ερασιτεχνικό αθλητισμό: «Η ιστορία, οι ομάδες, οι νικητές και οι νικήτριες, ιδρύονται και δεν αγοράζονται. Μοχθούν. Παλεύουν. Κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί. Αντέχοντας στα δύσκολα και υπομένοντας τις πίκρες στις κακές εποχές. "Δένονται" με τον κόσμο τους, δημιουργώντας αθλητική παιδεία. Έναν αθλητικό «έρωτα» που είναι δύσκολο να τον αντιληφθούν όσοι μετρούν τις επιτυχίες σε ευρώ, συγχωνεύσεις, απορροφήσεις ομάδων.

Τα λεφτά αγοράζουν αθλήτριες, δεν αγοράζουν αθλητισμό όμως. Αγοράζουν ομάδες, δεν αγοράζουν νικητές και νικήτριες ομάδες. "Χτίζουν" ευκαιριακές ιστοριούλες, δεν φτιάχνουν ιστορία». Συμφωνείτε;

ΥΓ. 6: Καθυστέρησε να ξεκινήσει το ματς Αιγάλεω-Ελλάς Σύρου για τα playouts στη Super League 2, καθώς έψαχναν τα σημαιάκια του κόρνερ για 10 λεπτά! Κάποιοι τα έχουν αφήσει… μόνιμα στον αγωνιστικό χώρο στα μέρη μας και δεν έχουν τέτοια προβλήματα!

ΥΓ. 7:  Τι ζητάει ο κόσμος από τους πολιτικούς και όσους ασκούν εξουσία; Βγείτε και ρωτήστε τους πολίτες. «Εντιμότητα», «ήθος», «ειλικρίνεια» και «αλήθεια» είναι οι λέξεις που ακούς από τους περισσότερους… Αυτές λένε και σε δημοσκοπήσεις!

ΥΓ. 8: «Δικάζουμε τη διαφθορά που σκότωσε τα παιδιά μας», είπαν συγγενείς των θυμάτων στον «Flash» από το έγκλημα των Τεμπών. Και αυτό είναι που πειράζει την εξουσία. Ότι τους κατηγορούν για τη διαφθορά.

Και έρχεται ο Γιώργος Φλωρίδης, χωρίς ίχνος ντροπής, να κρίνει ενέργειες της Μαρία Καρυστιανού για όσα τραγελαφικά συνέβησαν με την αίθουσα της δίκης, όχι ως μάνα, αλλά ως υποψήφια αρχηγού κόμματος. Αντί να είναι το κράτος κοντά σ’ αυτούς τους χαροκαμένους γονείς, είναι απέναντί τους. Για ποιον λόγο; Επειδή τους κατηγορούν για έλλειψη διαφάνειας, συγκάλυψη και μπάζωμα;

Και με αυτές τις ενέργειες που κάνετε «μπαζώνετε» και τη διαδικασία της συγκεκριμένης δίκης, με συγκεκριμένους κατηγορούμενους. Το ίδιο κάνουν κάποιοι και με άλλους γονείς. Κύριε Υπουργέ Δικαιοσύνης, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας. Η πορεία και οι ενέργειες όλων κρίνονται. Και πιστέψτε με, θα είναι πολύ αυστηρός μαζί σας.

Πρόσφατα ο Γιώργος Φλωρίδης είχε πει για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ετοιμάζουν: «Η συνταγματική αναθεώρηση, είναι μεγάλη ευκαιρία ανανέωσης και βαθύτε-ρου εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος»… Τραγική ειρωνία!

ΥΓ. 9: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε την Κυριακή (29/03) στην εβδομαδιαία αναφορά στη σελίδα του στο Facebook για «εικόνες ελλιπούς οργάνωσης» στην 1η ημέρα της δίκης, για «σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» για «αστοχίες», που πρέπει να ξεπεραστούν.

Αυτό λέγεται παραδοχή λάθους στον σχεδιασμό, κάτι που ο κ. Φλωρίδης δεν το κατάλαβε.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε πως υπηρετεί το «αυτονόητο χρέος όλων απέναντι στην αλήθεια και τη μνήμη των θυμάτων». «Η υποχρέωσή μας, πλέον, είναι μία: να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να λειτουργήσει ελεύθερη και μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες», συμπλήρωσε και συνέχισε: «Με κοινό στόχο να αναδειχθεί η αλήθεια. Και η υπόθεση να διαλευκανθεί πλήρως, ώστε να δοθούν οι απαντήσεις που οφείλονται στην κοινωνία και, πρωτίστως, στις οικογένειες των θυμάτων».

Καταλαβαίνει και ο ίδιος πόσο μεγάλη είναι η πίεση και για τον ίδιο.

Και εάν δεν υπάρξει απόλυτη διαφάνεια δεν θα ησυχάσουν ποτέ οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων, μαζί τους και η πλειοψηφία των πολιτών αυτής της χώρας.

ΥΓ. 10: Πολλές φορές η αλήθεια μάχεται απέναντι στον… θόρυβο. Βλέπετε, έχουμε να πορευτούμε και με τα «fake news», που επιχειρούν να αλλοιώσουν τα δεδομένα της έρευνας και πραγματικά γεγονότα.

ΥΓ. 11: Τα πράγματα είναι σοβαρά… Έχουν βγει όλοι έξω και μιλούν για έργα, για ανάπτυξη, κάπου διαβάσαμε ότι είναι σε εξέλιξη το μεγαλύτερο πρόγραμμα την τελευταία 20ετία σε συγκεκριμένο τομέα. Τελικά, είναι τόσο χαμηλές οι επιδόσεις και τα ποσοστά;

ΥΓ. 12: Εδώ σας είχαμε αναφέρει ότι γίνονται… δουλίτσες μέσα από κουμπαριές. Πολλές φορές με… φόντο και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

ΥΓ. 13: Τελικά, υπήρξε δικαίωση για την Παρασκευή Τυχεροπούλου! Συγκεκριμένα, το μονομελές πρωτοδικείο στο οποίο είχε προσφύγει έρχεται και τη δικαιώνει για τον υποβιβασμό της από τη διοίκηση (Μπαμπασίδη) του ΟΠΕΚΕΠΕ σε θέση στο πρωτόκολλο της Υπηρεσίας (θεωρείτο υποβάθμιση) και την επαναφέρει στη θέση της διευθύντριας εσωτερικού ελέγχου.

Όσοι είχαν βρεθεί σε αυτή τη δίκη, μίλησαν για «πόλεμο» ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε μια υπάλληλο που απλώς έκανε σωστά τη δουλειά της. Απομένει η υπηρεσία να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση.

ΥΓ. 14: Μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο των υποκλοπών κανένας δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι τα ονόματα των παρακολουθούμενων είναι «λίστα αμφίβολης προέλευσης» ή «συκοφαντίες κίτρινων δημοσιογράφων».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι με τις αποκαλύψεις που έχουν γίνει για το σκάνδαλο των υποκλοπών, θα έπρεπε να είχε γυρίσει ο κόσμος… ανάποδα από τις αντιδράσεις.

Ο ισραηλινός ιδιοκτήτης της «Intellexa» και του «Predator», Ταλ Ντίλιαν, που είναι στους κατηγορούμενους, με δήλωσή του στην εκπομπή «Mega Stories» του «Mega», έδειξε την ελληνική κυβέρνηση ως συνεργάτη του στο σκάνδαλο των υποκλοπών

Μετά την καταδίκη του από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, επέλεξε να περάσει, μάλιστα, στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το σκάνδαλο του Ρίτσαρντ Νίξον στις ΗΠΑ, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για τις προσπάθειες συγκάλυψης που, όπως υποστηρίζει, ενορχηστρώνονται από την κορυφή της ελληνικής εκτελεστικής εξουσίας. «Ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές», τόνισε…

Κάποιους τους έχουμε ικανούς να παρακολουθούν ακόμα και τους εαυτούς τους και να μην πάρουν... χαμπάρι!

ΥΓ. 15: Και όπως έγραψε ο Βασίλης Σκουρής στη στήλη του «Παιχνίδια Εξουσίας», αφορμή πολέμου αποτελεί για το Μέγαρο Μαξίμου τυχόν κατάθεση μήνυσης για τις υποκλοπές από Υπουργό ή άλλο «γαλάζιο» στέλεχος που παρακολουθούνταν!

Όπως τονίστηκε στο σχετικό ρεπορτάζ, έγινε σαφές από… ανωτέρους ότι θα βρεθεί εκτός κυβέρνησης όποιος Υπουργός καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές!

ΥΓ. 16: Υπενθυμίζουμε ότι η «Δημοκρατία» μίλησε για σκοτεινό σχέδιο πίσω από την υπαρκτή ανάγκη λήψης μέτρων για τα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο πήγε πίσω και η εφαρμογή. Η εφημερίδα σε κυριακάτικη έκδοση εξηγούσε το πώς ο ψηφιακός έλεγχος μετατρέπεται σε εργαλείο μαζικής παρακολούθησης και εκλογικής χειραγώγησης.

Τελικά, αυτοί που αναφέρουν ότι η νυν κυβέρνηση εργαλειοποιεί προβλήματα και καταστάσεις για να εξυπηρετήσει άλλα σχέδια και σκοπιμότητες έχουν δίκιο;

ΥΓ. 17: Στο θέμα με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα και τα… λάθη του μετά την στρατιωτική παρέλαση στο Σύνταγμα για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, υπήρξε και κάτι ακόμα σας όσα είπε, που εμάς μας παραξένεψαν. Μας μίλησε σήμερα για την «κατακτημένη μας ελευθερία». Γλώσσα λανθάνουσα μας είπε την… αλήθεια. Ή αποτέλεσε ένα είδος αυτοκριτικής;

ΥΓ. 18: Γράφει ο «Μιντιάρχης» στη στήλη του στο «dailymedia.com» για «μοντάζ πραγματικότητας», μπλέκοντας και τον ρόλο των δημοσιογράφων, κάτι για το οποίο σας έχουμε μιλήσει και εμείς κατ’ επανάληψη:

Αναλυτικά:

Υπάρχει ένα μοτίβο που πια δεν κρύβεται καν. Επιλεκτική προβολή, επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική «αλήθεια». Ο Νίκος Πλακιάς, που είδε στο έγκλημα των Τεμπών νεκρές τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του, γίνεται «σημαία» όταν βολεύει το αφήγημα απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού. Αλλά, όταν λέει κάτι που δεν ταιριάζει στο κάδρο – όπως όταν ζητά την παραίτηση του Γιώργου Φλωρίδη μετά τον τραγέλαφο στη δικαστική αίθουσα στη Λάρισα – απλώς… εξαφανίζεται από τη ροή των ειδήσεων.

Δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι μοντάζ πραγματικότητας. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο η στάση των Μέσων. Είναι ότι έχει κανονικοποιηθεί. Ο κόσμος το βλέπει, το καταλαβαίνει, αλλά το προσπερνά. Σαν να έχουμε συμφωνήσει σιωπηρά ότι η αλήθεια είναι πλέον θέμα επιλογής και όχι γεγονότων.

Η δίκη για τα Τέμπη θα έπρεπε να είναι ιερό πεδίο. Αντί γι’ αυτό, έχει καταντήσει πεδίο μικροπολιτικής, προσωπικών στρατηγικών και επικοινωνιακών παιχνιδιών. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε τίτλους και «γραμμές», χάνονται τα βασικά: η δικαιοσύνη και η μνήμη…

ΥΓ. 19: Οι σοβαρές αποκαλύψεις της Λάουρα Κοβέσι

Η Λάουρα Κοβέσι αποκάλυψε ότι πολιτικά και συνταγματικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, περιορίζουν τις έρευνες διαφθοράς και την πλήρη απόδοση ευθυνών…

Σας είχαμε μιλήσει από… εδώ για όσα «είδε» και κατέγραψε η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, η οποία μίλησε στο «Euractiv»…

Διαβάστε αναλυτικά από το «instanews.gr»:

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στο δίκτυο «Euractiv», η «σιδηρά κυρία» της ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης, Λάουρα Κοβέσι ξεκαθαρίζει πως το πραγματικό στοίχημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν η ίδια η δημιουργία μιας ανεξάρτητης εισαγγελικής αρχής, αλλά το εάν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ήταν τελικά διατεθειμένοι να την αφήσουν να επιτελέσει το έργο της απρόσκοπτα.

Σκιαγραφώντας έναν διαρκή και επίπονο αγώνα απέναντι στη γραφειοκρατία και τη θεσμική απροθυμία των Βρυξελλών, η Κοβέσι αποκάλυψε ένα πρωτοφανές περιστατικό ωμής παρέμβασης. Όπως κατήγγειλε, κορυφαίος αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε ευθέως να «χαμηλώσει τους τόνους» γύρω από το τεράστιο μέγεθος της διαφθοράς που έφερναν στο φως οι έρευνες του γραφείου της. Η απάντησή της ήταν αφοπλιστική και ενδεικτική των προθέσεών της: «Του απάντησα: "Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι"».

Το «αγκάθι» του ελληνικού Συντάγματος και η τραγωδία στα Τέμπη

Κάνοντας ειδική μνεία στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι εισαγγελείς ανά κράτος-μέλος, η Λάουρα Κοβέσι στάθηκε ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδας και στα θεσμικά εμπόδια που υψώνονται ως ασπίδα προστασίας για τα πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον χαρακτηριστικό και επώδυνο παράδειγμα αυτής της συνταγματικής ιδιαιτερότητας είναι η διερεύνηση της υπόθεσης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που προορίζονταν για την ασφάλεια του δικτύου.

Σύμφωνα με την ίδια, η έρευνα προσέκρουσε ευθέως στο νομικό πλαίσιο και τη βουλευτική ασυλία, εμποδίζοντας την αρχή να συλλέξει τα απαραίτητα στοιχεία. «Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδείξεις, αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα», υπογράμμισε με νόημα. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, πως για τη συγκεκριμένη τραγωδία είναι ήδη αργά, καθώς οι όποιες νομοθετικές αλλαγές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, σημειώνοντας πως το γραφείο της έκανε το μέγιστο δυνατό υπό τις παρούσες συνθήκες: «Είναι ήδη αργά, γιατί οι νόμοι δεν έχουν αναδρομική ισχύ. Αυτό ήταν το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε» ανέφερε συγκεκριμένα.

Το κύριο πρόβλημα, όπως εξήγησε, δεν είναι απλώς η ύπαρξη της ασυλίας, αλλά το γεγονός ότι αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά στο να στοιχειοθετηθούν έστω τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης.

ΥΓ. 20: «Ο ελεγχόμενος δεν μπορεί να προσδιορίσει πως θα του γίνει ο έλεγχος»

Ο Χρήστος Ράμμος, πρώην αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, τοποθετήθηκε με σαφήνεια απέναντι στο «Alitheia Forum», ένα συνέδριο που παρουσιάζεται ως πρωτοβουλία προώθησης της αντικειμενικότητας στα μέσα ενημέρωσης.

Θυμάστε αυτό που διοργανώθηκε στις 10-11 Μαρτίου από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, κατά και των face news, ενώ ξοδεύτηκαν και πολλά χρήματα γι’ αυτό.

Διαβάστε στο «dnews.gr»:

Με ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό κείμενο, ασκεί έμμεση αλλά έντονη κριτική στη λογική ενός τέτοιου εγχειρήματος, θέτοντας στο επίκεντρο τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου και των θεσμικών εγγυήσεων της δημοκρατίας.

Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι η ελευθερία της δημοσιογραφικής κριτικής αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζει πως «ο ελεγχόμενος δεν μπορεί ποτέ να προσδιορίσει πώς θα του γίνει ο έλεγχος στον οποίο υπόκειται», υπογραμμίζοντας ότι η εξουσία δεν έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τους όρους με τους οποίους ασκείται η κριτική απέναντί της.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι δεν είναι συνταγματικά αποδεκτό η ίδια η εξουσία να επιχειρεί να ορίσει ποια είναι τα όρια της κριτικής ή να αποφασίζει τι θεωρείται αληθές, καλόπιστο ή άξιο δημοσιογραφικής διερεύνησης. Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πρακτική θα οδηγούσε αναπόφευκτα στον περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου και στην ποινικοποίηση της δημόσιας κριτικής.

Με τη θέση του αυτή, ο Χρήστος Ράμμος υπενθυμίζει ότι σε μια δημοκρατική κοινωνία ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης είναι να ελέγχουν την εξουσία – όχι να ελέγχονται από αυτήν ως προς το τι επιτρέπεται να ερευνούν και να δημοσιεύουν.

ΥΓ. 21: Ανατρεπτικές είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση με το Πόθεν Έσχες του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, που είχε αρχειοθετηθεί από την αρμόδια εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά το πόρισμα του Προέδρου της Αρχής για το ξέπλυμα Χαράλαμπου Βουρλιώτη, ο οποίος σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του αρχισυνδικαλιστή, για το αδίκημα της μη υποβολής πόθεν έσχες.

Όπως ενημερωθήκαμε, σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρμόδιος εισαγγελέας Εφετών διαφώνησε με την αρχειοθέτηση της έρευνας και επέστρεψε τη δικογραφία στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, ζητώντας περαιτέρω έρευνα.

Η δικογραφία αφορούσε αδήλωτα ποσά 3,2 εκατομμυρίων ευρώ και σχηματίστηκε μετά από έλεγχο της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος στο πλαίσιο έρευνας για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η οποία συνεχίζεται από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Η ανατρεπτική εξέλιξη στην υπόθεση του πόθεν έσχες του κ. Παναγόπουλου ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του στην «ΕΡΤ», με τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ να υποστηρίζει ότι, «σύμφωνα με νομοθετικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει από διάφορες κυβερνήσεις και από γνωματεύσεις που έχω από κορυφαίους νομικούς, δεν είχα την υποχρέωση να καταθέσω πόθεν έσχες».

Εμείς σας είχαμε αναφέρει ότι είναι καλό όχι απλά να ελέγχονται συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά και να μη μένουν πολλά χρόνια σε συγκεκριμένες θέσεις, καθώς τότε δημιουργείται... καθεστωτική νοοτροπία. Άσε που στον συνδικαλισμό είναι καλό να μην υπάρχουν «χρώματα» κομμάτων!

ΥΓ. 22: Στο εδώλιο κάθεται η Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου και τρεις ακόμη κατηγορούμενοι για την υπόθεση της διαρροής e-mail αποδήμων Ελλήνων λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2024. Η πρώην βουλευτής και Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν γνώριζε ότι ήταν απόρρητο το αρχείο. Σ’ αυτή την κυβέρνηση υπάρχει κάποιος που να γνωρίζει κάτι, ειδικά όταν πρέπει να απολογηθούν για κάτι;