Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha

Όταν ο… δρόμος αποκτά συνοδοιπόρο έναν σκύλο οδηγό (εικόνες) Featured

Συνέντευξη στον ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΚΑΝΟ

Υπάρχουν δρόμοι που δεν τους ανακαλύπτεις με τα μάτια, αλλά με την εμπιστοσύνη, την αφοσίωση και την παρουσία δίπλα σου ενός σκύλου οδηγού. 

Για έναν άνθρωπο με απώλεια όρασης, η παρουσία του δεν σημαίνει απλώς έναν ασφαλέστερο τρόπο μετακίνησης, αλλά έναν πολύτιμο συνοδοιπόρο σε μια πιο ανεξάρτητη καθημερινότητα. Πίσω από κάθε σκύλο οδηγό κρύβεται μια απαιτητική διαδικασία εκπαίδευσης, υπομονής και αμοιβαίας εμπιστοσύνης. 

Πόσο δύσκολο είναι να εκπαιδεύσεις έναν σκύλο ώστε να γίνει τα «μάτια» ενός άλλου; Πώς «χτίζεται» η εμπιστοσύνη; Τι αλλάζει πραγματικά στη ζωή ενός ανθρώπου όταν ένας τετράποδος φίλος γίνεται ο συνοδοιπόρος του; Σε αυτά τα ερωτήματα αλλά και σε όσα κρύβονται πίσω από αυτή την ιδιαίτερη σχέση, απαντά η Φωτεινή Μπενίση, εκπαιδεύτρια σκύλων οδηγών στη σχολή «Σκύλων Οδηγών Λάρα». 

-Φωτεινή, πώς γεννήθηκε η επιθυμία σου να ασχοληθείς με την εκπαίδευση σκύλων οδηγών; Τι ήταν εκείνο που σε έφερε κοντά σε αυτόν τον ξεχωριστό κόσμο;

«Η αλήθεια είναι ότι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχαμε πάντα στην οικογένεια έναν σκύλο. Αυτή τη στιγμή έχω στο σπίτι τρία δικά μου σκυλιά. Μετά το σχολείο, κατάλαβα ότι ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την εκπαίδευση σκύλων. Έτσι ξεκίνησα, εκπαιδεύοντας αρχικά σκύλους συντροφιάς. 

Μια μέρα, που είχα βγάλει βόλτα τον έναν σκύλο μου, ένας φίλος εκπαιδευτής με συνάντησε και μου είπε αν θα με ενδιέφερε να εκπαιδεύσω σκύλους οδηγούς για ανθρώπους με προβλήματα όρασης. Εκείνη την περίοδο μάλιστα μου ανέφερε πως ζητούσαν εκπαιδευτές στη σχολή "Σκύλων Οδηγών Λάρα". 

Με γοήτευσε η ιδέα να γνωρίσω από κοντά τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε έναν σκύλο οδηγό και τον χειριστή του. Το σκέφτηκα, ήρθα σε επαφή με τη σχολή και κάπως έτσι άρχισαν όλα…». 

-Στη σχολή «Σκύλων Οδηγών Λάρα» ποια χαρακτηριστικά αναζητάτε σε έναν σκύλο ώστε να τον επιλέξετε για να λάβει την εξειδικευμένη αυτή εκπαίδευση;

«Στη σχολή μας επιλέγουμε για εκπαίδευση τα Λαμπραντόρ. Είναι πολύ κοινωνικά, φιλικά και έχουν υψηλό δείκτη αντίληψης. Αντιμετωπίζουν τα ερεθίσματα με χαρά. Σπάνια εμφανίζουν φοβίες ή βγάζουν επιθετικότητα, είναι ανθεκτικά και είναι αρκετά έξυπνα για την απαιτητική δουλειά για την οποία προορίζονται. 

Ένας σκύλος οδηγός ολοκληρώνει συνήθως την εκπαίδευσή του και είναι έτοιμος να αναλάβει τον ρόλο του περίπου στην ηλικία των 2 ετών, ενώ εργάζεται συνήθως μέχρι τα 9 με 10 χρόνια. Μετά βγαίνει στη σύνταξη». 

-Ποια είναι τα στάδια της εκπαίδευσης. Τι προσπαθείς να του μάθεις πρώτα, την υπακοή ή την ικανότητα να παίρνει πρωτοβουλίες;

«Πρώτα απ’ όλα, καλλιεργούμε την κοινωνικοποίηση. Είναι πολύ σημαντικό ο σκύλος να εξοικειωθεί με διαφορετικά ερεθίσματα και καταστάσεις που θα συναντήσει αργότερα. Θέλουμε να μπορεί να κινείται με άνεση και ηρεμία σε διαφορετικά περιβάλλοντα, χωρίς να αποσπάται εύκολα η προσοχή του. 

Περνάμε σταδιακά στην υπακοή και στην εκμάθηση συγκεκριμένων εντολών, που αποτελούν τη βάση της συνεργασίας με τον χειριστή του. Στη συνέχεια, εκπαιδεύεται ώστε να κινείται με ασφάλεια στα πεζοδρόμια, να διασχίζει δρόμους, φανάρια και εμπόδια, να εντοπίζει σκάλες και εισόδους και γενικά να μάθει να προστατεύει τον άνθρωπο του από πιθανούς κινδύνους. 

Μαθαίνει να επιλέγει τις πιο εύκολες διαδρομές, ενώ εκπαιδεύεται και στο πως συμπεριφέρεται και σε έναν εσωτερικό χώρο. Τους τελευταίους πέντε μήνες εκπαιδεύεται φορώντας πια το ειδικό σαμάρι εργασίας, ενώ τον τελευταίο μήνα έρχεται σε επαφή με τον υποψήφιο χειριστή του για να δούμε πως θα συνεργαστούν οι δυο τους». 

-Πώς μαθαίνει ένας σκύλος να μην υπακούει όταν μια εντολή μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τον άνθρωπό του; 

«Αυτό μαθαίνεται μέσα από την εμπειρία και την εκπαίδευση που λαμβάνει ο σκύλος οδηγός. Ονομάζεται "έξυπνη ανυπακοή". Αν ο χειριστής του δώσει την εντολή να διασχίσει έναν δρόμο και εκείνη τη στιγμή ο σκύλος αντιληφθεί ότι πλησιάζει, για παράδειγμα, ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, το οποίο είναι ουσιαστικά αθόρυβο, τότε δεν υπακούει στην εντολή. Μένει ακίνητος και περιμένει να περάσει πρώτα το αυτοκίνητο. Έχει κάνει "έξυπνη ανυπακοή" και με αυτόν τον τρόπο έχει προστατεύσει από έναν ενδεχόμενο κίνδυνο τον χειριστή του». 

-Τι προϋποθέσεις χρειάζεται να πληροί ένας άνθρωπος με απώλεια όρασης για να αποκτήσει έναν σκύλο οδηγό;

«Αρχικά, ο χειριστής του σκύλου θα πρέπει να έχει ήδη εκπαιδευτεί στην κινητικότητα, στο "λευκό μπαστούνι" και να είναι ανεξάρτητος. Έπειτα, θα πρέπει να γνωρίζει πως ο σκύλος οδηγός δεν είναι μόνο ένας σκύλος εργασίας, αλλά έχει και αυτός τις δικές του ανάγκες. Παιχνίδι, βόλτα και εκτόνωση. 

Θα πρέπει ο άνθρωπος που θέλει να κάνει αυτό το βήμα να είναι διατεθειμένος να καλύψει όλες τις ανάγκες του σκύλου. Από την καθημερινή του τροφή, την περιποίηση, την ιατρική του φροντίδα, μέχρι τις έξτρα βόλτες και το παιχνίδι». 

-Πόσο εύκολο είναι για κάποιον να εμπιστευτεί έναν σκύλο οδηγό και να μοιραστεί μαζί του ουσιαστικά την καθημερινότητα του; 

«Ως εκπαιδεύτρια, θα έλεγα ότι ο άνθρωπος που αποκτά έναν σκύλο οδηγό θα πρέπει να τον εμπιστευτεί σε απόλυτο βαθμό. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα επιτευχθεί το "δέσιμο" της ομάδας, χειριστή- σκύλου και θα είναι αποτελεσματική και η συνεργασία των δύο. 

Ο σκύλος οδηγός καταλαβαίνει αυτόματα πότε του δείχνουμε εμπιστοσύνη και πότε όχι. Όταν εκπαίδευα ένα Λαμπραντόρ και είχα φορέσει μια μάσκα στα μάτια μου για να μην βλέπω, ο σκύλος παρουσίασε εντελώς διαφορετική συμπεριφορά απέναντί μου. Κατάλαβε αμέσως ότι είχα ουσιαστικά… αφεθεί σε αυτόν, μιας και εκείνη την ώρα εγώ δεν μπορούσα να δω, είχε τον πλήρη έλεγχο και οι κινήσεις του στον δρόμο ήταν πιο αργές και αρκετά προσεκτικές. Είναι σημαντικό να νιώθει ότι τον εμπιστευόμαστε απόλυτα». 

-Μέσα από την εμπειρία σου στην εκπαίδευση, τι έχεις διαπιστώσει για τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον σκύλο οδηγό και τον άνθρωπο που τον αποκτά;

«Η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε αυτό το κομμάτι, όμως μπορώ να πω από την εκπαίδευση που έχω κάνει σε σκύλους οδηγούς και χειριστές ότι αλλάζει ριζικά η καθημερινότητα των ανθρώπων με απώλεια όρασης. 

Δημιουργείται ένα απίστευτο "δέσιμο" μεταξύ των δύο και μια αληθινή αγάπη. Δεν είναι μόνο το κομμάτι της εργασίας. Ο χειριστής και ο σκύλος οδηγός γίνονται πια ένα και αναπτύσσουν μια ξεχωριστή σχέση».  

-Ποια είναι η πιο συνηθισμένη λάθος συμπεριφορά που συναντάς σε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τον ρόλο ενός σκύλου οδηγού. 

«Η πιο συνηθισμένη λάθος συμπεριφορά έχει να κάνει με τον τρόπο που προσεγγίζουν έναν σκύλο οδηγό όταν τον βλέπουν με τον χειριστή του στον δρόμο, μη γνωρίζοντας τον ρόλο του.  Πλησιάζουν για να τον χαϊδέψουν, να παίξουν μαζί του ή να τον ταΐσουν. Πρόκειται για συμπεριφορές που απαγορεύονται όταν ο σκύλος φοράει το ειδικό σαμάρι και βρίσκεται εν ώρα εργασίας. 

Αυτές οι κινήσεις μπορούν εύκολα να του αποσπάσουν την προσοχή και να τον αποπροσανατολίσουν από τη σωστή εκτέλεση της εργασίας του. Το πιο σημαντικό είναι η ενημέρωση του κόσμου». 

-Πόσο εξοικειωμένη είναι η κοινωνία μας με την παρουσία των σκύλων οδηγών στους δημόσιους χώρους. Υπάρχει πραγματικός σεβασμός στο δικαίωμα πρόσβασης των ανθρώπων που τους συνοδεύουν;

«Θα έλεγα πως δεν είναι καθόλου εξοικειωμένη, όσο απόλυτο κι’ αν ακούγεται αυτό. Στα μαγαζιά, σε δημόσιες υπηρεσίες, στα μέσα μεταφοράς, λίγοι γνωρίζουν τον ρόλο ενός σκύλου οδηγού και ότι ο χειριστής του επιτρέπεται από τον νόμο να τον έχει πάντα δίπλα του. Συνήθως έρχονται και απλά τονίζουν πως ο σκύλος απαγορεύεται. Το καταλαβαίνουν μόνο όταν τους το εξηγήσεις. Ακόμη κι έτσι πάντως, σε κάποιες περιπτώσεις αρνούνται να δεχθούν τον σκύλο». 

-Αν σου ζητούσα να απευθυνθείς στους ανθρώπους με απώλεια όρασης που θέλουν, αλλά διστάζουν να κάνουν το βήμα για να αποκτήσουν έναν σκύλο οδηγό, τι θα ήθελες να τους πεις; 

«Σίγουρα, να μη διστάσουν να κάνουν αυτό το βήμα. Πιστεύω πως ένας σκύλος οδηγός μπορεί να αλλάξει ριζικά την καθημερινότητά τους. Οι μετακινήσεις τους γίνονται πιο γρήγορες, αποκτούν μεγαλύτερη ανεξαρτησία και κυρίως έχουν δίπλα τους έναν πολύτιμο σύντροφο. Δεν είναι, όμως, μόνο η ασφάλεια που προσφέρει. Είναι η αγάπη που γεννιέται, η εμπιστοσύνη που μεγαλώνει καθημερινά και εκείνος ο ξεχωριστός δεσμός που κάνει δύο διαφορετικές ζωές να πορεύονται μαζί. 

Γιατί τελικά, δεν αποκτάς απλώς έναν σκύλο που σε βοηθά να βρίσκεις τον δρόμο σου. Αποκτάς έναν συνοδοιπόρο που σε βοηθά να ανακαλύπτεις ξανά πόσους δρόμους μπορείς να ανοίξεις στη ζωή σου…». 

Rate this item
(0 votes)
Last modified on Sunday, 22 November 2026 11:31

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Ad Sidebar
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.