«Άρωμα» από προεκλογική περίοδο είχε το προηγούμενο διάστημα η Αργολίδα, με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ σε πρώτο… πλάνο! Ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει ξανά στοιχεία, που αφορούν την ουσία και από πληροφορίες που δεν παρουσιάζονται μόνο στα… πρώτα πλάνα φωτογραφιών.

Την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα με δημοσιεύματα, έχει θέσει τη ΝΔ σε κατάσταση κομματικής και οργανωτικής ετοιμότητας, ενώ αναμένουμε τις τελικές κινήσεις από Αλέξη Τσίπρα, Μαρία Καρυστιανού και… Αντώνη Σαμαρά (το τι θα πράξει ο πρώην πρωθυπουργός θα δείξει πολλά σε Αργολίδα και Πελοπόννησο), στον νομό μας ήρθαν κορυφαία στελέχη από την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση.

Η Αργολίδα είναι, άλλωστε, ένας νομός που δείχνει πολλά, σε σχέση με τη δυναμική των κομμάτων. Κρατήστε ότι υπάρχει εδώ και χρόνια ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου που δεν εκδηλώνεται, ανήκει κυρίως στον χώρο του κέντρου, στις τελευταίες εκλογές έχει κάτσει… σπίτι, και είναι στοίχημα ποιοι θα μπορέσουν να κινητοποιήσουν αυτούς τους πολίτες.

Για τη ΝΔ ήρθε στον νομό μας ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος πραγματοποίησε επίσκεψη για θέματα που αφορούν το χαρτοφυλάκιό του, αλλά παραβρέθηκε και στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΔΕΕΠ Αργολίδας στο Ναύπλιο. Είχε προηγηθεί η επίσκεψη στην Ερμιονίδα της Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφίας Ζαχαράκης, η οποία εγκαινίασε το νέο Εσπερινό ΕΠΑΛ Κρανιδίου. Ενδιάμεσα ο ευρωβουλευτής Γιώργος Αυτιάς έδωσε το «παρών» στον ίδιο Δήμο, καθώς παραβρέθηκε στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΔΗΜΤΟ Νέας Δημοκρατίας Ερμιονίδας!

Στη ΝΔ, ξέροντας πως υπάρχουν απώλειες, μετά από επτά χρόνια παρουσίας του κόμματός τους στην εξουσία, με πολλά λάθη, σκάνδαλα και τραγωδίες κατά τη διακυβέρνηση, προσπάθησαν σε επίπεδο στελεχών να υπάρξει συσπείρωση. Και το ήθελαν αυτό, καθώς υπάρχει πάντα η… απειλή που έχει το όνομα «Αντώνης Σαμαράς» για τα πιο παραδοσιακά στελέχη. Και σε μεγάλο ποσοστό στη ΝΔ κατάφεραν να υπάρξει συσπείρωση στελεχών, επιστρατεύτηκαν ξανά (όπως και πέρυσι) μέλη τους που είναι και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Κόσμος και πολίτες δεν στήριξαν σε μεγάλο ποσοστό. Συγγενείς των στελεχών ήταν οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι. Αγνοείται… και η νέα γενιά. Στην κοπή της πίτας της ΔΕΕΠ Αργολίδας βρέθηκε και ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, πρώην ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα).

Σημειώστε, ακόμα, ότι ο Υφυπουργός Εσωτερικών, Βασίλης Σπανάκης θα βρεθεί στο Άργος, ανταποκρινόμενος σε πρόσκληση της τοπικής οργάνωσης του κυβερνώντος κόμματος. Συγκεκριμένα, η Δημοτική Τοπική Οργάνωση (ΔΗΜΤΟ) Νέας Δημοκρατίας Άργους – Μυκηνών διοργανώνει εκδήλωση την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026 και απευθύνει κάλεσμα στα μέλη, τους φίλους της παράταξης, αλλά και τους πολίτες του δήμου, να παρευρεθούν. Παραδοσιακά η δεξιά (θα λέγαμε και η… πολύ δεξιά) «πολυκατοικία» έχει ψηφοφόρους στην Αργολίδα, το θέμα είναι πού θα βρεθούν αυτοί στην κάλπη, με όσα έχουν προηγηθεί κυρίως από το 2023, αλλά και με όσα θα ακολουθήσουν, μέχρι τις εθνικές εκλογές.

Το ΠΑΣΟΚ θέλει να έχει τον κεντρικό ρόλο στον χώρο της κεντροαριστεράς, αυτό φάνηκε και στις εκδηλώσεις που είχαμε στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου στην Αργολίδα, με τον Ανδρέα Πουλά (βουλευτή του κόμματος στον νομό) να ασκεί έντονη κριτική στις κυβερνητικές επιλογές σε όλους τους τομείς. Για το ΠΑΣΟΚ ήρθαν στο Άργος η Μιλένα Αποστολάκη, στο Κρανίδι Ερμιονίδας βρέθηκε ο Μιχάλης Κατρίνης, θα ακολουθήσουν και άλλοι…

Φάνηκε, πάντως, ότι χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά στο να έχει το κόμμα πρωταγωνιστικό ρόλο, πολλά θα κριθούν και στο επερχόμενο συνέδριο. Σημειώστε και κάτι ακόμα. Υπάρχουν, πλέον, πολλοί πολίτες που θέλουν να ξέρουν τι θα πράξει το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές, ειδικά εάν είναι 2ο κόμμα. Θα συνεργαστεί με τη ΝΔ ή όχι; Κάτι που θα απασχολήσει, επίσης, εκ των πραγμάτων στο συνέδριο.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στις επαφές και στις εκδηλώσεις απουσιάζει και από το ΠΑΣΟΚ η νεολαία. Το ΠΑΣΟΚ έχει να αντιμετωπίσει και το θέμα με τον έλεγχο και την έρευνα από εισαγγελέα και Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος, που αναμένεται για την υπόθεση του Προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου, σχετικά με τα εκατομμύρια που διατέθηκαν από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους για εκπαιδευτικά προγράμματα. Υπόθεση που... αγγίζει, ωστόσο, και Υπουργεία!

Κρατάμε ότι δυναμική, όπως έχει δείξει το παρελθόν, έχει στην Αργολίδα και ο κεντροαριστερός και προοδευτικός χώρος, αλλά ψάχνει «ταυτότητα», για παράδειγμα μένει να δούμε τι θα γίνει με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και με τους υπόλοιπους κομματικούς σχηματισμούς. Ο Γιώργος Γαβρήλος είναι, άλλωστε, στο Κοινοβούλιο από την Αργολίδα ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ…

Θα σταθούμε και σε ακόμα ένα στοιχείο, που αφορά τα κόμματα και τις επιρροές τους. Συγκεκριμένα, ένα από τα πλεονεκτήματα που έχει η ΝΔ στην Αργολίδα θα λέγαμε και στην υπόλοιπη Πελοπόννησο και όχι μόνο, είναι ότι, ούσα στην εξουσία κοντά στα επτά χρόνια, έχει πολλά ερείσματα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό φάνηκε και φέτος στον νομό μας στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΔΕΕΠ Αργολίδας. Υπήρξαν συγκεκριμένοι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, είτε από Δήμους, είτε από την Περιφέρεια, που φανερά δηλώνουν τη «γαλάζια» ταυτότητά τους στον πολιτικό χάρτη. Κάποιοι εκ των οποίων έχουν εκλεγεί, μάλιστα, χωρίς κομματικό χρίσμα και με ψήφους από πολίτες που δεν είναι ΝΔ, αφορά περισσότερο Δήμους. Υπάρχουν και αυτοί που έχουν εκλεγεί με τη σημαία της ΝΔ, οπότε μπορεί να πει κάποιος, ότι δικαίως δηλώνουν «παρών» και σε κομματικές εκδηλώσεις, όταν έρχεται ένας Υπουργός στα μέρη μας.  

Προσέξτε, οι συγκεκριμένοι δεν αποφάσισαν να παραβρεθούν απλά σε μια παρουσία ενός κυβερνητικού στελέχους στο πλαίσιο ενός έργου, αλλά φωνάζουν «παρών» σε κομματικές εκδηλώσεις της ΝΔ… Μέσω αυτών των ερεισμάτων το κυβερνών κόμμα κρατάει δυνάμεις, κάνοντας και πολιτικό «παιχνίδι» επικοινωνίας των θέσεων του ακόμα πιο εύκολα σε πολίτες, έχοντας διαχειριστεί από το 2019 και πολλά ευρωπαϊκά κονδύλια, μέσω των οποίων έχουν γίνει, βέβαια, και έργα…

Εδώ φτάσαμε στο σημείο, πέρυσι, τέτοια εποχή, δήμαρχοι όχι απλά να επαινούν τον Παύλο Μαρινάκη στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας της ΔΕΕΠ Αργολίδας, όταν η κυβέρνηση δεχόταν αυστηρή κριτική για την τραγωδία των Τεμπών και τους χειρισμούς, αλλά να τον προτρέπουν να… κρατήσει γερά, μέσω του έργου του στην ενημέρωση, το κόμμα ψηλά. Έλεγαν, μάλιστα, ότι οφείλουν και οι ίδιοι να επικοινωνήσουν τις θέσεις της ΝΔ στους πολίτες για να μην έχει άλλες απώλειες το κόμμα τους.

Τότε που ζήτησαν από τον Παύλο Μαρινάκη να μεταφέρει στον Κυριάκο Μητσοτάκη την επιθυμία τους να υπουργοποιήσει τον Γιάννη Ανδριανό, κάτι που έγινε, βέβαια, μέσω των παραιτήσεων για τον… ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάποιοι από αυτούς, για να δείξουν ότι δουλεύουν σκληρά για τον τόπο τους, κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, έχουν φτάσει στο σημείο να αναφέρουν ότι τηλεφώνησαν στο τάδε κυβερνητικό στέλεχος, ώστε δράσει γρήγορα μια υπηρεσία, λες και οι αρμόδιοι δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν…

Βέβαια, λίγες ημέρες αργότερα, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να ανακοπεί το ρεύμα για τεράστιες συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα στην επέτειο της τραγωδίας στα Τέμπη, κάποιοι από τους ίδιους, ζητούσαν και αυτοί στις πλατείες δικαιοσύνη για τις οικογένειες των θυμάτων και να μην υπάρξει συγκάλυψη. Από ποιους τα ζητούσαν αυτά; Από τα στελέχη του κόμματός τους;

Το οξύμωρο σε πολλές περιπτώσεις είναι ότι έχουν στους συνδυασμούς τους συμβούλους και συνεργάτες που ανήκουν σε κόμματα της κεντροαριστεράς. Οι τελευταίοι τονίζουν, μάλιστα, ότι δεν θέλουν να… συγχέουν την αυτοδιοίκηση με κομματικές παρατάξεις, βλέπετε έχουν επικριθεί γι’ αυτό από συντρόφους τους. Βέβαια, οι «ανώτεροι» τους μια χαρά κάνουν… παιχνίδι εδώ και χρόνια με την κεντρική εξουσία, προσδοκώντας, πάντως, και οφέλη σε επίπεδο έργων για τις περιοχές τους, και εκεί… πατάνε.

Εμείς ως γεγονότα σας αναφέρουμε αυτά τα στοιχεία, για να ξέρετε πώς έχει η κατάσταση σε Αργολίδα και όχι μόνο με τις δυνάμεις των κομμάτων σε σχέση και με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και το τι παίζεται, για να έχουν οι παρατάξεις πρωταγωνιστικό ρόλο στις ερχόμενες εθνικές εκλογές. Ο Δημήτρης Πτωχός (Περιφερειάρχης Πελοποννήσου), εξελέγη, άλλωστε, στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023 με τη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας, οπότε δικαίως ο ίδιος και στελέχη του να στηρίζουν το κόμμα. Εν ρωτάτε εμάς, είμαστε υπέρ της μη ανάμιξης κομμάτων στην αυτοδιοίκηση σε όλα τα επίπεδα, ειδικά σε επίπεδο Δήμων, αλλά αυτό θέλει κουβέντα για ώρες.

Θα σας αναφέρουμε και ένα περιστατικό για να καταλάβετε τι εννοούμε για τις επιρροές των κομμάτων σε πολίτες. Τον Μάιο του 2024 είχε έρθει στην Ερμιονίδα, εν όψει και Ευρωεκλογών, κυβερνητικό στέλεχος και έκανε περιοδεία. Κάποια στιγμή βρέθηκε σ’ ένα κατάστημα με ρούχα, συνοδευόμενος και από αυτοδιοικητικό μέλος του κόμματος. «Εγώ και όλη η οικογένειά μου, ψηφίζουμε ότι μας λέει ο κύριος… Ρίχνουμε μονοκούκι ότι μας πει», αναφώνησε με… περηφάνια η πωλήτρια στον Υπουργό, θέλοντας να δείξει «πιστή» στο κόμμα και όχι μόνο. Σαν μην έχει η ίδια κρίση, γι’ αυτόν τον λόφο σχεδόν όλοι οι παρευρισκόμενοι «κοκκίνισαν» από ντροπή.

Δεν απομένουν παρά λίγοι μήνες από το να μπούμε επίσημα σε προεκλογική περίοδο, εκτός εάν γίνει αυτό πιο γρήγορα. Βλέπετε, δεν αποκλείεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και έχει πει ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν το 2027, να θελήσει να προλάβει την ίδρυση κομμάτων από τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού.

Θα σας επαναλάβουμε το εξής, με τη ΝΔ να έχει υποστεί σημαντικές απώλειες σε σχέση με το ποσοστό που είχε τις τελευταίες εθνικές εκλογές, αλλά και στις Ευρωεκλογές: Κρατήστε ότι υπάρχει εδώ και χρόνια ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου που δεν εκδηλώνεται, ανήκει κυρίως στον χώρο του κέντρου, στις τελευταίες εκλογές έχει κάτσει… σπίτι, και είναι στοίχημα ποιοι θα μπορέσουν να κινητοποιήσουν αυτούς τους πολίτες.

Διαβάστε ακόμα:

Στο τραπέζι του Μαξίμου οι προτεραιότητες της Πελοποννήσου με «χρώμα» εκλογικό

Αργολίδα: Ο... Σαμαράς έχει «ανάψει» τη μάχη στα «γαλάζια» στελέχη – Όταν τα γεγονότα επιβεβαιώνουν το ρεπορτάζ του «Πολίτη» Featured

Το πολιτικό σκηνικό σε Αργολίδα και «Μωριά», τα μηνύματα και από την Καλαμάτα (βίντεο, εικόνες)

Σαμαράς: Αργολίδα και Πελοπόννησος «βαρόμετρο» των κινήσεων του

Τσίπρας: «Απετάξω τῇ Αριστερά;», «Απεταξάμην» – «Συνετάξω τῇ - νέα - κεντροαριστερά;», «Συνεταξάμην»!

Αργολίδα: Άπαντες σε εγρήγορση, οι εξελίξεις που έρχονται με ορατό το ενδεχόμενο εκλογών

Το παρασκήνιο πίσω απ’ την επιλογή Ανδριανού σε θέση εξουσίας – Τα… πορτοκάλια στην Αργολίδα (εικόνες)

Τέμπη: Πλήθος κόσμου και στην Αργολίδα ζήτησε «οξυγόνο» δικαιοσύνης και αξιοκρατίας από το πολιτικό σύστημα (εικόνες)

Αργολίδα: Δύο Δήμαρχοι βγήκαν… μπροστά για τη ΝΔ – Προβληματισμός για την άδεια αίθουσα (βίντεο, εικόνες)

Η στάση Γαβρήλου επιβεβαιώνει ότι διαμορφώνεται ο… χάρτης στον προοδευτικό χώρο (βίντεο)

Ο προοδευτικός χώρος ψάχνει τον «χάρτη» του και στην Αργολίδα (βίντεο)

ΠΑΣΟΚ: Η σχέση του Κώστα Τσουκαλά με την Τροιζηνία και την Ερμιονίδα – Πού «φορτίζει» τις… μπαταρίες του ο νέος εκπρόσωπος Τύπου (εικόνες)

Διαφωνείτε ότι έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο; Ήδη με υπάρχοντα κόμματα να βρίσκονται προ των πυλών συνεδρίων και άλλα στα «γεννητούρια», οι εξελίξεις τρέχουν με τα μέρη μας πάντα σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως σας έχει πληροφορήσει ο «Πολίτης Αργολίδας», μέσα από ρεπορτάζ πίσω από τις φωτογραφίες και τις λεζάντες. Αξιολογώντας δικό μας ρεπορτάζ, αλλά και αναφορές άλλων Μέσων, φιλοξενώντας και θέματα από άλλους δημοσιογράφους και ειδικούς, ώστε όσοι μας διαβάζετε να είστε μέσα στα πράγματα!

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε διάγγελμά του στην παρούσα φάση τόνισε ότι πρέπει να εκκινήσουν οι διαδικασίες αναθεώρησης του Συντάγματος (κορυφαία διαδικασία του κοινοβουλευτισμού) δηλώνοντας την πρόθεσή του για αλλαγές σε θέματα που και εμείς έχουμε αναφέρει ότι οι πολίτες έχουν μεγάλη δυσαρέσκεια. Αργότερα, στη συνέντευξη στον «ΣΚΑϊ» και στον Αλέξη Παπαχελά – έχει τη σημασία της ότι παρουσιάστηκε αυτή τη στιγμή – είδαμε και έναν Πρωθυπουργό… αλλαγμένο, προσγειωμένο στην πραγματικότητα, χωρίς το προσωπείο που αναφέρει «Εγώ είμαι και κανείς άλλος». Δεν είναι τυχαίο και το δίλλημα που έθεσε (σ.σ. «είναι Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος, δεν είναι Μητσοτάκης ή χάος»), δείχνοντας να έχει καταλάβει ότι υπάρχει θυμός και απογοήτευση στην κοινωνία.

Και έρχεται ο Αντώνης Σαμαράς να εξαπολύσει δριμεία επίθεση και «ρουκέτες» στον Κυριάκο Μητσοτάκη, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Best TV», δηλώνοντας ότι ο Πρωθυπουργός «είναι το χάος, γιατί δημιούργησε σκόπιμα συνθήκες πολιτικής αναρχίας», ενώ ανέφερε ουσιαστικά πως «σταθμίζει τα πράγματα», σε ό,τι αφορά στη δημιουργία ενός κόμματος. «Πέθανε η λαϊκή ψυχή της ΝΔ», τόνισε ακόμα...

Σας είχαμε μιλήσει, άλλωστε, για τη συνάντηση Αντώνη Σαμαρά, Κώστα Καραμανλή στην Καλαμάτα, ανήμερα της γιορτής της πόλης στις 2 Φλεβάρη (Υπαπαντή του Ιησού Χριστού). Εκεί όπου ο Δήμαρχος της πόλης, Θανάσης Βασιλόπουλος, ανακήρυξε τον Κώστα Καραμανλή επίτιμο δημότης της Καλαμάτας. Με άλλα ρεπορτάζ να αναφέρουν, πάντως, ότι οι δυο πρώην πρωθυπουργοί πάνε για… ειρήνη με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Απομένει να δούμε ποιες θα είναι, στους μήνες που ακολουθούν, οι πρωτοβουλίες του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έχει «στενές» σχέσεις με όλον τον «Μωριά» και με την Αργολίδα.

Στην Καλαμάτα δεν είναι τυχαίο ότι εκπροσώπησε την κυβέρνηση ένα από τα «βαριά» της «χαρτιά», ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης. Τη στιγμή που στην Αργολίδα αναμένεται να έρθει ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ως επίτιμος προσκεκλημένος στην εκδήλωση της ΔΕΕΠ για την κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Βασιλόπιτας την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026, στις 19:30, στο ξενοδοχείο «Amalia» στο Ναύπλιο.

Σε μια περίοδο, που η ΝΔ έχει χάσει ψηφοφόρους της σε Αργολίδα και Πελοπόννησο, περιοχές που σας είχαμε αναφέρει θα αποτελέσουν «βαρόμετρο» για τις ενέργειες του Αντώνη Σαμαρά, λόγω και των επιρροών που έχει…

Έχει τη σημασία της και η παρουσία του Άδωνι Γεωργιάδη στην Αργολίδα, με προσδοκία τη συσπείρωση… Την ίδια στιγμή που η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφίας Ζαχαράκη εγκαινίασε το νέο Εσπερινό ΕΠΑΛ Κρανιδίου, τη Δευτέρα (02/02), παρουσία και του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων Γιάννη Ανδριανού…

Οι «ρουκέτες» Σαμαρά από την Καλαμάτα

«Πέθανε η λαϊκή ψυχή της παράταξης», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αντώνης Σαμαράς στη συνέντευξή στον τηλεοπτικό σταθμό «Best Tv» και άρχισε να κλιμακώνει την επίθεση στην κυβέρνηση. «Μετά από επτά χρόνια βλέπω τα ίδια και τα ίδια, λόγια, συνεχώς δικαιολογίες», συμπλήρωσε ο πρώην πρυθυπουργός και έκανε λόγο για «εκτεταμένη ατμόσφαιρα διαφθοράς» στη χώρα, «ιδιοκτησιακή αντίληψη» γύρω από τους θεσμούς, «κατάχρηση εξουσίας από τους κυβερνώντες» και για «ρεκόρ κυβερνητικού αυτοθαυμασμού».

Ο Αντώνης Σαμαράς σχολίασε ότι η αλαζονεία της κυβέρνησης δεν έχει προηγούμενο και πως είναι τόση, που «που προωθεί το δίλημμα Μητσοτάκης ή χάος. Το θέλουν Μητσοτάκης ή χάος, όχι ΝΔ ή χάος». «Το χάος είναι ο κ. Μητσοτάκης που δημιούργησε επίτηδες συνθήκες πολιτικής αναρχίας. Μιλά για σταθερότητα ενώ προκαλεί αστάθεια», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός.

Επίσης, ανέφερε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης «στοχεύει σε αποχή του κόσμου από τις κάλπες», ελπίζοντας ότι «ένα πλασματικό ποσοστό θα του επιτρέψει να διαπραγματευτεί το προσωπικό του μέλλον. Έτσι ευτελίζεται μια παράταξη και δεν κυβερνάται μία χώρα», τόνισε.

Εξίσου σφοδρή ήταν η επίθεση του Αντώνη Σαμαρά στον Κυριάκο Μητσοτάκη για τα ελληνοτουρκικά και την επικείμενη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ταξίδι που χαρακτήρισε «μεγάλο λάθος».

Αφού δήλωσε ότι συμφωνεί πλήρως με τα όσα είπε χθες, Δευτέρα, ο Κώστας Καραμανλής, αναρωτήθηκε: «Δεν καταλαβαίνει τι κακό κάνει στον τόπο όταν πάει να συναντήσει τον Ερντογάν την ίδια στιγμή που οι Τούρκοι ανακοινώνουν ότι μας βάζουν NAVTEX επ’ αόριστον;».

«Είναι λογικό να αμφισβητείται στην πράξη η εθνική κυριαρχία και τα εθνικά δικαιώματα και εμείς να υπογράφουμε σύμφωνα φιλίας; Να μιλάνε για τη Γαλάζια Πατρίδα και εμείς να μιλάμε για ήρεμα νερά και να είμαστε χαρούμενοι;», ήταν τα επόμενα ερωτήματα που έθεσε και διερωτήθηκε: «Έχουμε χάσει τη λογική μας και εγώ και ο κ. Καραμανλής και άλλοι;».

Ερωτηθείς για τις επόμενες κινήσεις του, ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε πως η Ελλάδα θέλει μια νέα αρχή και ότι η χώρα. «Δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο με τη λογική όλοι εναντίον όλων. Το σίγουρο είναι ότι τα σταθμίζω», συμπλήρωσε, αλλά διαβεβαίωσε: «Μην ανησυχείτε για μένα, εδώ είμαι, θα συνεχίσω να μιλάω δημόσια, δεν κρύβομαι».

Τέλος, σε ερώτηση για τη Μαρία Καρυστιανού και αν τους ενώνει κάτι, ο πρώην πρωθυπουργός απάντησε: «Η κ. Καρυστιανού έχει στην πολιτική τα ίδια δικαιώματα με κάθε Έλληνα. Αυτό με ενώνει μαζί της είναι ο πόνος της απώλειας, σαν γονιός. Αυτό όμως δεν είναι πολιτική, είναι προσωπική υπόθεση».

Ενδιαφέρον έχουν το ρεπορτάζ και η θέση του Γιώργου Λακόπουλου στο «ieidiseis.gr», ο οποίος «μιλάει» για «λευκή σημαία» από την Καλαμάτα, κάνοντας λόγο για μηνύματα συμφιλίωσης από Καραμανλή – Σαμαρά προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη…

Αναλυτικά αναφέρει:

Αυτή τη φορά οι προβλέψεις διαψεύσθηκαν. Η συνύπαρξη των δυο πρώην Πρωθυπουργών, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά στην Καλαμάτα, όχι μόνο δεν είχε αντιμητσοτακικό πρόσημο και αντίστοιχη ρητορική – εκ μέρους τους – αλλά, αντίθετα, έστειλε στο μέγαρο Μαξίμου μηνύματα καπνού για συμφιλίωση.

Σε πνεύμα «όλοι δικοί μας είμαστε» – κατά τον στίχο του Ρασούλη – οι μέχρι τώρα εμφανιζόμενοι ως πολέμιοι του Πρωθυπουργού έβαλαν στα θηκάρια τα σπαθιά που είχαν βγάζει στο Πολεμικό Μουσείο το 2024 και με τις δηλώσεις τους έστειλαν περιστέρια ειρήνευσης στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Την αρχή έκανε ο Μεσσήνιος πολιτικός, που εγκατέλειψε το ρεπερτόριο «οι σκληροί δεν χορεύουν» και κήρυξε συναδέλφωση με τον διάδοχό του – που τον εξοβέλισε από τη ΝΔ:

-«Σε καιρούς κρίσης, σε δύσκολους καιρούς, ένα θέλω μόνο να θυμόμαστε: Ο Πατριωτισμός ενώνει, δεν διαιρεί!».

Ποιους ακριβώς ενώνει; Εν προκειμένω οι παροικούντες το ερμηνεύουν ως ανίχνευση των περιθωρίων κατευνασμού που μπορεί να φτάσει ως την επιστροφή του στη ΝΔ – όπως ζουν αρκετοί στο κόμμα – και συνεπώς την απαλλαγή του Πρωθυπουργού από την όχληση του «κόμματος Σαμαρά». Ιδέα που έχει ήδη εκπνεύσει.

Στο ίδιο κλίμα ο Κ. Καραμανλής – τον οποίο ο Μητσοτάκης έχει συμπεριλάβει στους επικριτές «του καναπέ», συν την απορία «πόσες πρωτοβουλίες ανέλαβε» στα ελληνοτουρκικά – λείανε την κριτική που ασκούσε στα εθνικά θέματα και εξαφάνισε τις μομφές του για τις υποκλοπές.

Η τελευταία παράγραφος της αντιφώνησης του προς τον δήμαρχο που τον έχρισε «επίτιμο δημότη» – και… «συμπατριώτη του Σαμαρά» όπως αστειεύθηκε – ερμηνεύεται από αναλυτές, ως ανάδειξη της χρησιμότητας που μπορούν αμφότεροι για την κυβέρνηση:

-«Ενίοτε να ακούμε τους πιο έμπειρους, αντί να τους διαγράφουμε, κυριολεκτικά ή μεταφορικά». Για να τους ακούμε πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις μαζί τους..

Νωρίτερα οι αιχμηρές διατυπώσεις του για την πολιτική έναντι της Τουρκίας υποβαθμίσθηκαν σε… συμβουλευτική προς τον Πρωθυπουργό – εν όψει της μετάβασής του την Άγκυρα:

-«Να προβάλλουμε ξεκάθαρα τις θέσεις μας, να μην στέλνουμε επαμφοτερίζοντα μηνύματα που μπορεί να εκλαμβάνονται ως υποχωρητικότητα, να ενισχύουμε διαρκώς το αξιόμαχο και το φρόνημα των ενόπλων μας δυνάμεων. Πάνω παρόλα να σφυρηλατούμε καθημερινά πνεύμα αποφασιστικότητας, εθνικής συνεννόησης και υπεράσπισης των δικαίων του Ελληνισμού». Αντιγραφή όσων λέει ο Μητσοτάκης…

Κάποιοι υποπτεύονται ότι η τελετή που οργάνωσε η δημοτική αρχή υπέρ του Καραμανλή, στην έδρα του Σαμαρά, ήταν προσχεδιασμένη «παράσταση» των δυο ανδρών για να διαμορφωθεί κλίμα που θα τους επέτρεπε να ρίξουν τους τόνους έναντι του Πρωθυπουργού και να χαράξουν πορεία συμπόρευσης εν όψει των εκλογών.

Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα «Μια ωραία παρέα είμαστε» – με τον Πρωθυπουργό ωσεί παρόντα – διαφοροποιημένη ήταν μόνο η στάση του Προκόπη Παυλόπουλου – που παρέστη λόγω εντοπιότητας…

Μένοντας συνεπής στις αρχές του Καραμανλισμού, δεν δείχνει διάθεση συνθηκολόγησης με τον Μητσοτάκη, αλλά ούτε με τον Σαμαρά που τον στήριξε για την «αλλαγή φρουράς» στη ΝΔ.

Ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μετείχε στο δείπνο που παρέθεσε ο Σαμαράς προς τιμήν του Καραμανλή, με τους τοπικούς παράγοντες και δείπνησε με τον φίλο του πρόεδρο της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη, που ήταν καλεσμένος του τοπικού Μητροπολίτη.

Η καταλλαγή που κήρυξαν – ή ζήτησαν – οι πρώην εδραιώνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ακόμη περισσότερο στη ΝΔ. Εφόσον προχωρήσει, θα κλείσει ο ανοιχτός πόλεμος με τον Σαμαρά και η -υποτιθέμενη – αντιπαλότητα με τον Καραμανλή. Έτσι θα σχεδιάσει την εκλογική στρατηγική του χωρίς παρενοχλήσεις.

Δεν υπάρχουν, άλλωστε, εσωκομματικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να τον αποσπάσουν από το στόχο του. Ήδη «Σαμαρικοί» δεν ανιχνεύονται ούτε με το κερί στο κόμμα.

Η εξάρθρωση της «καραμανλικής» πτέρυγας επισημοποιήθηκε με την ανάθεση της συνταγματικής αναθεώρησης στο Ευρυπίδη Στυλιανίδη και της οργάνωσης του Συνεδρίου στον Θεόδωρο Ρουσόπουλο. Από τους πρώην «υπασπιστές» Καραμανλή πιστός μένει μόνο ο ανιδιοτελής Γιώργος Βλάχος – τουλάχιστον στην ΚΟ της ΝΔ.

Ο Κωστής Χατζηδάκης υπογράμμισε στο προφίλ του στο Facebook από την Καλαμάτα:

«Οι Έλληνες μένουμε στενά δεμένοι με τις παραδόσεις μας! Το διαπίστωσα, για άλλη μια φορά σήμερα, στην Καλαμάτα, όπου εκπροσώπησα την Κυβέρνηση για τη μεγάλη γιορτή της Υπαπαντής.

Χαίρομαι, διότι στην Καλαμάτα και στη Μεσσηνία προωθούνται τα τελευταία χρόνια από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μια σειρά από κρίσιμα έργα. Ένα από αυτά είναι ο δρόμος Καλαμάτα-Ριζόμυλος-Μεθώνη.

Ενώ στην τελική ευθεία είναι και η σύμβαση παραχώρησης για το αεροδρόμιο της Καλαμάτας, η οποία θα δώσει μια αναπτυξιακή ορμή όχι μόνο στο αεροδρόμιο αλλά και σε ολόκληρο τον νομό Μεσσηνίας».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε να είναι προσγειωμένος στην πραγματικότητα στη συνέντευξη που έδωσε στον «ΣΚΑΪ» και στα θέματα που έθιξε, φάνηκε να έχει συνειδητοποιήσει ποιοι είναι κάποιους από τους λόγους που πολλοί πολίτες είναι θυμωμένοι και το γιατί υπάρχει οργή σε κόσμο. Μπορείτε όλοι να καταλάβετε σε τι αναφερόμαστε, βάσει και των όσων έχετε διαβάσει στον «Πολίτη Αργολίδας»…

Το κακό είναι πως η κυβέρνηση της ΝΔ πάει να κλείσει επτά χρόνια στο τιμόνι της χώρας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάτησε 10 σ’ αυτό του κόμματός του. Πλέον, πολλά πράγματα που εξαγγέλλονται, έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί, στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του κράτους.

ΥΓ. 1: «Όχι , δεν συμφωνώ. Το δίλημμα είναι “Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Κωνσταντοπούλου ή Βελόπουλος”. Όχι, δεν είναι “Μητσοτάκης ή χάος”. Είναι λάθος να το λέμε», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στον «ΣΚΑΪ». Και αυτά τα λόγια, φαίνεται ότι δεν τα είπε τυχαία… Ποντάρει ότι υπερισχύει μέχρι και τώρα των αντιπάλων του. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει, εφόσον «γεννηθούν» νέοι κομματικοί σχηματισμοί, ειδικά από τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού (ή κάποιου άλλου που θα ηγηθεί το συγκεκριμένο κίνημα πολιτών).

Βέβαια, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι στις δημοσκοπήσεις ο «Κανένας», οι «Αναποφάσιστοι», τολμούμε να πούμε και αυτοί που, μεταξύ σοβαρού και αστείου, μιλάνε για «Χάος», έχουν υψηλότερα νούμερα από τους πολιτικούς αντιπάλους του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ΝΔ.

ΥΓ. 2: Θυμηθείτε από πότε έλεγε για αλλαγή στο άρθρο 86 ο Κυριάκος Μητσοτάκης… Πολλές αλήθειες από τους πολιτικούς λέγονται μόνο όταν είναι στην αντιπολίτευση ή όταν στο Κοινοβούλιο είναι ανεξάρτητοι βουλευτές. Και όταν είναι στην κυβέρνηση είναι βασικό να σέβονται το Σύναγμα ανεξάρτητα από τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί... Το Σύνταγμα δεν είναι «κουρελόχαρτο». 

ΥΓ. 3: «Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, είναι η βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών. Πρέπει η χώρα να καταστεί έστω τυπικά διακυβερνήσιμη», σχολίασε με δήλωσή του ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος. Κάτι έχει… καταλάβει και αυτός για την κατάσταση στη χώρα και τους συσχετισμούς που έχουν διαμορφωθεί, βάσει και τη σχέση μεγάλης μερίδας πολιτών με τα κόμματα, το πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς.  

Διαβάστε ακόμα:

Σαμαράς, Καραμανλής, Βασιλόπουλος: Η τριπλή κίνηση που «δονεί» την Καλαμάτα και τον «Μωριά»

Σαμαράς: Αργολίδα και Πελοπόννησος «βαρόμετρο» των κινήσεων του

Σε Αργολίδα και Πελοπόννησο η απαρχή των εξελίξεων σε ΝΔ και Σαμαρά!

Μεγάλο μέρος της κοινωνίας «βράζει», πιεσμένη… η κυβέρνηση – Δεν είναι λύση η βία και οι τραμπουκισμοί

Το παρασκήνιο πίσω απ’ την επιλογή Ανδριανού σε θέση εξουσίας – Τα… πορτοκάλια στην Αργολίδα (εικόνες)

Ο Μητσοτάκης ήρθε, άκουσε, συζήτησε και τα προβλήματα περιμένουν αποφάσεις – Τι έδειξε η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Ναύπλιο (βίντεο, εικόνες)

Ο Μητσοτάκης απάντησε με την… αφωνία στον Σαμαρά για τις υποκλοπές – Στην Τρίπολη… ορίστηκαν οι εκλογές

Επισκέφτηκε την Καλαμάτα ο Τάκης Θεοδωρικάκος – Τον υποδέχτηκε ο Σαμαράς (εικόνες)

Πριν από λίγες ο καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Γιάννης Λεοντάρης υπέβαλλε την παραίτησή του υπέβαλλε από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα το Ναύπλιο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την έντονη διαφωνία του για εφαρμογή του μέτρου των διαγραφών φοιτητών από τα δημόσια πανεπιστήμια.

Με την… αυγή του 2026, λόγω της διαγραφής μη ενεργών φοιτητών, 308.605 βρέθηκαν αυτομάτως εκτός ΑΕΙ.

Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Λεοντάρης χαρακτηρίζει το μέτρο ως «επιστημονικά ατεκμηρίωτο, παιδαγωγικά απαράδεκτο και κοινωνικά άδικο», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ρύθμιση, αλλά για μια βαθιά πολιτική επιλογή με ταξικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα. Όπως επισημαίνει, το μέτρο πλήττει κυρίως φοιτητές και φοιτήτριες από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οι οποίοι τιμωρούνται επειδή άσκησαν το δικαίωμά τους στη γνώση. Έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα… «Το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία», είχε δηλώσει από την πλευρά της η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.

Θα σας μεταφέρουμε και όσα αναφέρει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου), η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, για τον Γιάννη Λεοντάρη: «Υπογράμμισε συγκεκριμένα πράγματα, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου. Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει όλες τις πλευρές και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Το βασικό είναι να μην την… πληρώνουν φοιτητές που για συγκεκριμένους λόγους έχουν βρεθεί εκτός εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε κανείς με τις ενστάσεις του κ. Λεοντάρη; Διότι όσα ανέφερε έχουν «βαρύτητα».

Αναλυτικά η δήλωση του Γιάννη Λεοντάρη:

«Υπέβαλα την παραίτηση μου από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία μου με την αυταρχική επιβολή του επιστημονικά ατεκμηρίωτου, παιδαγωγικά απαράδεκτου και κοινωνικά άδικου μέτρου των διαγραφών φοιτητών και φοιτητριών από το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Δεν πρόκειται για μία απλή διοικητική ρύθμιση αλλά για μια πολιτική πράξη με ταξικό πρόσημο, βαθιά αντιδημοκρατική, προσβλητική για το δημόσιο πανεπιστήμιο και κατασταλτική για χιλιάδες ανθρώπους που επέλεξαν να σπουδάσουν.

Το μέτρο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως "εκσυγχρονισμός", αλλά λειτουργεί ως στοχοποίηση νέων ανθρώπων προερχόμενων κυρίως από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οποίοι/ες τιμωρούνται ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να ασκήσουν το δικαίωμα τους στη γνώση.

Είναι αδιανόητο ότι πρόσφατα ο αρμόδιος υφυπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι με τις διαγραφές "θα καθαρίσουν οι κατάλογοι", λες και οι φοιτητές/τριες είναι στίγματα, λεκέδες που λερώνουν την εικόνα του πανεπιστημίου.

Όταν ένας υφυπουργός μιλάει για "καθαρισμό", δεν περιγράφει απλώς μια διαδικασία. Διατυπώνει ένα αξιακό σύστημα: ότι υπάρχουν φοιτητές/τριες επιθυμητοί/ες και φοιτητές/τριες ανεπιθύμητοι/ες. Ότι οι δεύτεροι/ες αποτελούν στίγμα. Ότι η παρουσία τους είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαλειφθεί.

Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές/τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα.

Αποτελεί άραγε "στίγμα" ο φοιτητής/τρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών που επέλεξε να ολοκληρώσει πρώτα τη φοίτησή του/της σε δραματική σχολή και ενδεχομένως να αποφασίσει μετά από λίγα χρόνια να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο;

Αυτοί οι φοιτητές/τριες δεν εγκατέλειψαν τις σπουδές τους. Έκαναν μια συνειδητή επιλογή, συναφή με το αντικείμενό του Τμήματος, για να εμπλουτίσουν την πρακτική και καλλιτεχνική τους εμπειρία και στη συνέχεια να ολοκληρώσουν το θεωρητικό σκέλος αποκτώντας πτυχίο στο ΑΕΙ όπου πέτυχαν την εισαγωγή τους.

Και τώρα διαγράφονται. Είναι "στίγμα" οι φοιτήτριες και οι φοιτητές που έκαναν οικογένεια, δούλεψαν, πάλεψαν με την καθημερινότητα και μετά από χρόνια θέλησαν να επιστρέψουν για να πάρουν το πτυχίο τους; Τώρα διαγράφονται.

Είναι "στίγμα" οι φοιτητές/τριες που εργάστηκαν (συχνά ανασφάλιστοι/ες) για να ζήσουν και δεν διαθέτουν τις βεβαιώσεις απασχόλησης που ζητά ο νέος νόμος για να τους εξαιρέσει από τις διαγραφές; Τώρα διαγράφονται.

Αν λοιπόν υπάρχουν "λεκέδες" στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που όχι μόνο δεν τους/τις ενισχύουν όπως οφείλουν, παρέχοντας τους στέγαση, γενναίες επιδοτήσεις ενοικίου, διευκόλυνση στις μετακινήσεις κλπ., αλλά αντίθετα τους/τις στοχοποιούν.

Δεν υπάρχει στατιστικός δείκτης που να δείχνει ότι με τις διαγραφές η αναλογία διδασκόντων / φοιτητών θα βελτιωθεί τόσο ώστε να ανεβάσει την χώρα μας κοντά στον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι αυτό θα συμβεί μόνο με τη γενναία αύξηση των θέσεων του διδακτικού προσωπικού. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι "αιώνιοι" φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο: δεν χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία.

Η μεθόδευση επιβολής των διαγραφών από το υπουργείο, αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικότητας και ακύρωσης του αυτοδιοίκητου του πανεπιστημίου. Ο νόμος δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις Τμημάτων, τον κατεξοχήν δημοκρατικό θεσμό της πανεπιστημιακής αυτοδιοίκησης, να αποφασίσει για ένα τόσο κρίσιμο θέμα.

Το υπουργείο ζητά από το διοικητικό προσωπικό, από τους/τις προϊσταμένους των Γραμματειών να εφαρμόσουν τον νόμο μηχανιστικά χωρίς καμία δυνατότητα ακαδημαϊκής παρέμβασης.

Αποκλείει δηλαδή την πανεπιστημιακή κοινότητα από τη λήψη μιας κρίσιμης πολιτικής απόφασης. Ήδη το συνδικαλιστικό όργανο των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ έχει αντιδράσει έντονα και με τεκμηριωμένη δημόσια τοποθέτηση και έχει προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις αρνούμενο να αναλάβει το βάρος της διαγραφής χιλιάδων φοιτητών/τριών.

Ας αναλογιστούμε επίσης ότι η ίδια διάταξη που ρυθμίζει την διαγραφή, προβλέπει κάτι αδιανόητο: την κατοχύρωση των εκπαιδευτικών πιστωτικών μονάδων που έλαβε κατά το διάστημα της φοίτησης του ο υπό διαγραφή φοιτητής/τρια για το ενδεχόμενο επανεγγραφής του σε κάποιο ιδιωτικό ΑΕΙ.

Δηλαδή, τα ECTS που κρίνει ο νόμος ανεπαρκή για τον φοιτητή/τρια του δημόσιου πανεπιστημίου και τον/την διαγράφει, δίνονται ως "bonus" για την εγγραφή του/της σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο.

Η πρόσβαση στη γνώση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δημόσιο αγαθό και τα δημόσια αγαθά δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Η πρόσβαση στην εξειδικευμένη γνώση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι δικαίωμα που αποκτήθηκε μετά από εξετάσεις ιδιαίτερα απαιτητικές.

Δεν νομιμοποιείται η πολιτεία να λέει σε έναν/μια επιτυχόντα/ούσα πανελλαδικών εξετάσεων: "έχεις δικαίωμα να σπουδάσεις, αλλά μόνο μέσα σε ένα αυθαίρετο χρονικό πλαίσιο που εμείς καθορίζουμε, κι αν δεν τα καταφέρεις, στο αφαιρούμε".

Τα συνταγματικά δικαιώματα δεν λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Αυτό που επί της ουσίας στοχοποιείται είναι η ίδια η ύπαρξη της δωρεάν, δημόσιας πρόσβασης στη γνώση χωρίς φραγμούς. Είναι η ιδέα ότι κάποιος μπορεί να επιστρέψει μετά από χρόνια να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ένας χώρος ανοιχτός και υπάρχει για να ανοίγει δρόμους, όχι για να τους κλείνει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα διορισμένου από το Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου, με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης.

Καλούμαι στο πλαίσιο των καθηκόντων και των θεσμικών υποχρεώσεων μου – και μάλιστα υπό την απειλή κυρώσεων από την πλευρά του ΥΠΑΙΘ – να επιβλέψω και να διευκολύνω την εφαρμογή ενός μέτρου που αντιστρατεύεται τις βαθύτερες ακαδημαϊκές και κοινωνικές μου πεποιθήσεις και, κυρίως, με φέρνει σε ευθεία αντίθεση με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που θεωρώ ότι οφείλω να υπερασπίζομαι. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ σιωπώντας».

«Γιάννης Λεοντάρης. Μια φωνή ανθρωπισμού στη σιωπή», γράφει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη

Η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου) γράφει (όπως φιλοξενεί το «faretra.info») για την παραίτηση του Ακαδημαϊκού και Θεατράνθρωπου Γιάννη Λεοντάρη, ξέροντας πολύ καλά τον τελευταίο:

«Θα ξεκινήσω με το θεατρικό Γιάννη Λεοντάρη, επειδή θεωρώ ότι οι θεατρικές επιλογές του, καθώς και ο τρόπος που σκέφτεται και σκηνοθετεί το θέατρο, δηλαδή τον ίδιο τον Άνθρωπο επί σκηνής, είναι αυτό που ορίζει και προσδιορίζει, ευθέως, και την ακαδημαϊκή του καθαρότητα.

Είναι αυτό που μαρτυρά το γεγονός της σχεδόν «ηρωικής» παραίτησής του από την Κοσμητεία της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η παραίτηση γίνεται σε μία απόλυτα σκοτεινή εποχή για το Δημόσιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, όπου η ακαδημαϊκή κοινότητα, στην πλειοψηφία της, σιωπά.

Ξεκινάω από τον σκηνοθέτη Λεοντάρη, γιατί ως γνωστό, η θεατρική παιδεία είναι μία κατεξοχήν ανθρωπιστική παιδεία που, σε καμία περίπτωση, δε μπορεί να αφήνει αυτόν που την έχει ενστερνιστεί, αδιάφορο, σε όσα απάνθρωπα συμβαίνουν σήμερα στην Ελληνική Εκπαίδευση και όχι μόνο. Και ο Γιάννης Λεοντάρης είναι ένας από αυτούς που το Θέατρο είναι η πατρίδα του, το όραμα ενός κόσμου που υπηρετεί τον Άνθρωπο, την αξιοπρέπεια και την ευτυχία του.

Τον Γιάννη Λεοντάρη το γνώρισα για πρώτη φορά το 2009, μέσα από την εξαιρετική, σκηνοθετική του ματιά, στο έργο του Γάλλου δραματουργού, Ζοέλ Πομμερά, "Οι Έμποροι". Πρόκειται για ένα έργο βαθιά πολιτικό που μιλάει για τον άνθρωπο-εμπόρευμα της εποχής μας. Το έργο ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο "Αμαλία", της συμπρωτεύουσας. Ενθουσιάστηκα τόσο με τη σκηνοθεσία, όσο και με το ίδιο το κείμενο, μόλις το διάβασα.

Στη συνέχεια, ξανασυστήθηκα μαζί του το 2013, μέσα από το εξαιρετικό επίμετρο, στη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου από τις εκδόσεις Ύψιλον/θέατρο, σε δύο θεατρικά του Ζοέλ Πομμερά: "Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου» και «Κύκλοι/Ιστορίες". Το επίμετρο αναφέρεται κυρίως στο δεύτερο έργο που τη σκηνοθεσία του επιμελήθηκε ο Λεοντάρης την ίδια χρονιά, σε συνεργασία με το θίασο Κανιγκούντα.

Πρόκειται για την Ιστορία της Ευρώπης, από τα χρόνια των ιπποτών και του Ευγενούς Aνθρώπου (Homme galant), όπως ο θερβαντικός Δον Κιχώτης, μέχρι τις μέρες μας. Μέσα από το έργο, με τη μορφή ενός "καλειδοσκοπικού τσίρκου δωματίου", αναδύεται το βλέμμα του Πομμερά, στραμμένο στη χαμένη τιμή της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης: τον ανθρωπισμό.

Στο σχετικό επίμετρο, ο Λεοντάρης μιλάει για τη δική του, προσωπική θλίψη, που όμως πόσοι ακόμη τη συμμεριζόμαστε; Αναφέρεται στο χαμένο ανθρωπισμό μιας Ευρώπης που καταρρέει, επιβεβαιώνοντας με μία άρτια σκηνοθετική ματιά, όσα επιδιώκει να μας δείξει το έργο του Πομμερά.

Σχετικά με τη θλίψη που αναδύεται από τις Πρωτοχρονιές της τελευταίας δεκαπενταετίας, μια θλίψη που απλώνεται και φθάνει μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2013, ίσως και πιο πίσω, ο Λεοντάρης γράφει: "Τα τελευταία χρόνια, η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης έχει μετατραπεί μέσα μου σε εμπειρία κατάθλιψης. Τίποτα από αυτό το καλλιτεχνικό συμβάν δε συνομιλεί με τη ζωή των κατοίκων της Ευρώπης. Κάποτε πιστεύαμε ότι το τέρας του καπιταλισμού κυριαρχεί απόλυτα στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη συναντά ισχυρά αντίβαρα μπροστά στις παραδοσιακές αξίες του ανθρωπισμού : κοινωνικό κράτος, έμφαση στην παιδεία και στον πολιτισμό, υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, παραγωγή φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης, ισχυρά αριστερά ρεύματα".

Λίγα χρόνια μετά, είχα την τύχη, αυτές οι δύο εξαιρετικές παρουσίες, συγγραφέας και σκηνοθέτης, να μπουν στη ζωή μου για τα καλά. Ο συγγραφέας, Ζοέλ Πομμερά έγινε ο ένας από τους δύο συγγραφείς που ασχολήθηκα στο διδακτορικό μου και ο σκηνοθέτης, ο Γιάννης Λεοντάρης ήταν στην επιτροπή της διδακτορικής μου διατριβής και με ενθάρρυνε με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο.

Υπάρχουν φορές, που οι νοερές συναντήσεις με πνευματικούς ανθρώπους αξίζουν πολύ περισσότερο από κάποιες ανούσιες συναντήσεις "δια ζώσης". Όταν νοερά δημιουργούνται δίαυλοι επικοινωνίας που ανοίγονται σε κοινούς τόπους σκέψης, σε κοινές στάσεις ζωής και όταν αυτοί οι κοινοί τόποι ανοίγονται όλο και πιο πολύ στην κοινωνία και στο δίκιο των συλλογικοτήτων των ανθρώπων, τότε αυτό λέγεται μία απόλυτα ευτυχής συγκυρία.

Από το εξαιρετικά άρτιο κείμενο παραίτησης του Γιάννη Λεοντάρη, φαίνεται πόσο ευθέως συνομιλούν οι σκέψεις, οι απόψεις και οι πράξεις του, με τα όσα ανέφερα παραπάνω. Η συνολική εικόνα είναι η εικόνα μια εξέχουσας προσωπικότητας, ενός Ακαδημαϊκού, ενός Ανθρώπου, με "Α" κεφαλαίο που κοσμεί τόσο την ακαδημαϊκή κοινότητα του Δημόσιου Πανεπιστημίου της χώρας μας, όσο και το Ελληνικό Θέατρο.

Από το κείμενο παραίτησης σταχυολογώ τα παρακάτω: "Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές /τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα. Αν λοιπόν υπάρχουν “λεκέδες” στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που τους /τις στοχοποιούν. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι “αιώνιοι” φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο, δε χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία".

Στο κλείσιμο της επιστολής παραίτησής του ο Γιάννης Λεοντάρης επισημαίνει, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου: "Τα συνταγματικά δικαιώματα δε λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ, σιωπώντας".

Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου.

Πιστεύω ότι έχει ένα βαθύ συμβολισμό το γεγονός ότι η αρχή αυτής της επιστροφής στο χαμένο ανθρωπισμό μας, γίνεται μέσα από την Εκπαίδευση, από έναν Δάσκαλο που διαθέτει το πιο σημαντικό εργαλείο στη δουλειά του Δασκάλου , τόσο στην τάξη, όσο και στο θέατρο, την αγάπη για το ακροατήριό του, την αγάπη για τον άλλο!

Άραγε μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη κοινωνία θα ζούσαμε, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας, αν ακολουθούσαμε το παράδειγμα αλληλεγγύης και υπευθυνότητας του Γιάννη Λεοντάρη, απέναντι στους φοιτητές του, απέναντι στους άλλους;

Πώς αλλιώς μπορούμε να υπάρξουμε, δίχως να φυτοζωούμε, αν δε μπορούμε να διεκδικήσουμε το δίκιο και την αγάπη των άλλων;! Πώς αλλιώς αφού, όπως γράφει στη "Συμφωνία αρ. 1", ο Τάσος Λειβαδίτης, "οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων"».

Τι αναφέρει η εγκύκλιος, τι απαντά η Υπουργός

Με το τέλος του 2025 ολοκληρώθηκε η 2η φάση εφαρμογής του νόμου που αφορά τη διαγραφή ανενεργών φοιτητών από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, την 31η Δεκεμβρίου διαγράφηκαν αυτομάτως όσοι έχουν ξεπεράσει την ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όπως αναφέρει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα και με το ρεπορτάζ του «in.gr», η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Για τους φοιτητές που συμπληρώνουν την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και δεν έχουν καταστεί πτυχιούχοι, επέρχεται αυτοδικαίως η διαγραφή από το Τμήμα ή τη Μονοτμηματική Σχολή του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΑΕΙ) δύο (2) μήνες μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων της επαναληπτικής εξεταστικής του Σεπτεμβρίου.

Ζαχαράκη: «Πλαίσιο που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες»

Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι 35.000 φοιτητές αξιοποίησαν τη «δεύτερη ευκαιρία» που δόθηκε με το θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, ενώ περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές θα διαγραφούν (τελικά ήταν 308.605).

«Κατανοώ απόλυτα, ότι κάθε αλλαγή σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα γεννά ανησυχίες. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρη: δεν μιλάμε για τιμωρητικές πολιτικές, ούτε για "εκκαθαρίσεις" φοιτητών, αλλά για ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο, που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες», τόνισε.

Ακολούθως πρόσθεσε ότι το καθεστώς που αφορά στους ανενεργούς φοιτητές εδώ και δεκαετίες «αδικούσε τους πάντες: τα Ιδρύματα που δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν, τους ενεργούς φοιτητές που κοπίαζαν και κυρίως τους ίδιους τους νέους μας, που έμεναν εγκλωβισμένοι χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τις σπουδές τους».

Στη συνέχεια σημείωσε ότι η νομοθετική παρέμβαση που έγινε αποδείχθηκε αναγκαία, ενώ το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Όπως είπε, «προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία για όσους εργάζονται, για όσους έχουν προβλήματα υγείας ή σοβαρές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις. Δεν αντιμετωπίζουμε όλους το ίδιο, αλλά τον καθένα δίκαια. Το επόμενο διάστημα θα διαγραφούν περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές, ενώ για σοβαρούς κοινωνικούς λόγους θα δοθεί η αναγκαία παράταση. Ταυτόχρονα, 35.000 φοιτητές μας αξιοποίησαν τη ‘δεύτερη ευκαιρία’ που θεσπίσαμε, κι αυτό λέει πολλά για το πόσο αναγκαία ήταν αυτή η παρέμβαση».

Η κ. Ζαχαράκη επεσήμανε, δε, ότι η φοιτητική ιδιότητα «δεν ισχύει εφ’ όρου ζωής σε κανένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο» και πρόσθεσε ότι στόχος είναι τα πτυχία να έχουν αξία και «να αντανακλούν προσπάθεια, ικανότητες και μεράκι».

«Στόχος μας είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο σύγχρονο, εξωστρεφές και συμπεριληπτικό. Ένα πανεπιστήμιο που στηρίζει τον φοιτητή, χτίζει το μέλλον του και δεν τον αφήνει επ’ αόριστον στο περιθώριο. Δεν κλείνουμε πόρτες, αλλά ανοίγουμε δρόμους σε σπουδές με προοπτική, αξιοπιστία και θεσμική συνέπεια», κατέληξε η υπουργός.

Το νομοθετικό πλαίσιο και οι αριθμοί

Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και τις δυνατότητες ολοκλήρωσης σπουδών στα ΑΕΙ, όπως ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπει ότι όσοι φοιτητές έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή πιστωτικών μονάδων και έχουν συμμετάσχει σε εξετάσεις τουλάχιστον δύο φορές τα τελευταία δύο χρόνια, είχαν δικαίωμα ολοκλήρωσης σπουδών εντός δύο επιπλέον εξαμήνων, κατόπιν υποβολής αίτησης, εντός 30 ημερών από την έκδοση των βαθμολογίων της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου κατά την οποία συμπληρώνεται η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όσοι δεν εκκίνησαν τη διαδικασία παράτασης σπουδών, θα διαγραφούν αυτόματα στο τέλος του ημερολογιακού έτους. Από τη διαγραφή εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρία άνω του 50%, ενώ προβλέπεται κατ’ εξαίρεση υπέρβαση της ανώτατης διάρκειας φοίτησης για σοβαρούς λόγους υγείας.

Σημειώνεται ότι η ρύθμιση δεν επηρεάζει ενεργούς φοιτητές, ούτε όσους βρίσκονται εντός του νόμιμου χρονικού πλαισίου σπουδών (4+2 ή 5+3 έτη).

Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη για μερική φοίτηση αφορά σε γονείς παιδιών έως 8 ετών, εργαζόμενους (άνω των 20 ωρών εργασίας την εβδομάδα αποδεδειγμένα) και πρωταθλητές και αθλητές με εντατικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο, το σύνολο των ενεργών φοιτητών των ΑΕΙ κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2023-24 ήταν 352.099. Παράλληλα, οι εγγεγραμμένοι φοιτητές ήταν συνολικά 703.857, κάτι που συνεπάγεται ότι οι μη ενεργοί φοιτητές, κατά την ίδια περίοδο, ανήλθαν στους 351.758.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν ο υπογράφων είχε επισκεφτεί σχολείο στην Ολλανδία ως μαθητής Λυκείου, γεμάτος αισθήματα θαυμασμού για όσα έζησε μέσα σε 15 ημέρα στη χώρα των τουλιπών, μέχρι και το… 2025, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: «Πότε το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα θα λειτουργεί παρέχοντας τα βασικά στους μαθητές;».

Από εκείνη την… εποχή στην Ολλανδία δεν υπήρχαν κενά εκπαιδευτικών από την 1η ημέρα λειτουργίας των σχολείων, οι συνθήκες για καθηγητές και μαθητές ήταν πραγματικά εξαιρετικές. Σε… γέμιζαν με «ζεστασιά» για μάθηση και παιδεία, με όλα τα θετικά που έχει αυτό το γεγονός στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού.

Θα σας μιλήσουμε και παρακάτω για τις συνθήκες που είχα συναντήσει πριν από… 30 χρόνια στην Ολλανδία, ενώ εδώ ακόμα, γίνεται ο αγιασμός και τα παιδιά βρίσκονταν για πολλές εβδομάδες – και συνεχίζουν σ’ αυτές τις συνθήκες – απέναντι σε άδειες έδρες. Την ίδια ώρα, που το Υπουργείο Παιδείας ζητά «λίγη υπομονή ακόμα», ενώ έχει περάσει παραπάνω από ένας μήνας μετά την έναρξη των μαθημάτων, οι εκπαιδευτικοί γίνονται «λάστιχο» για να τα βγάλουν πέρα και οι γονείς βρίσκονται συχνά σε απόγνωση, όταν εργάζονται και δεν λειτουργεί για παράδειγμα το ολοήμερο πρόγραμμα. Φυσικά για το Υπουργείο και την κυβέρνηση όλα λειτουργούν καλά και όσοι διαμαρτύρονται και… καυτηριάζουν το θέμα είναι εγκάθετοι και γκρινιάρηδες... 

Ασχολούμαστε με το συγκεκριμένο θέμα, διότι απασχολεί μαθητές, μαθήτριες και οικογένειες και στις περιοχές μας. Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, αλλά πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά… Διαφωνείτε; Έχει να πει κάτι η Πολιτεία και η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη; Και κάποιοι ρωτούν σε… δεύτερο χρόνο: «Μέσω αυτών των κενών θέσεων εξοικονομούνται χρήματα για τα δημόσια ταμεία;».

Σχετικό θέμα φιλοξένησε πριν από μερικές ημέρες και το «dnews.gr», έχοντας και απόψεις ειδικών, μιλώντας και διακρίσεις.

Αναλυτικά, αναφέρεται:

Μάθημα πρώτο: διακρίσεις. Μάθημα δεύτερο: επισφάλεια. Μάθημα τρίτο: Αν η κοινωνία είναι ένα απέραντο σχολείο για όλους μας, τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία θα ήταν ένα μάθημα για το τι σημαίνει διάκριση ως προς τους μαθητές, αλλά και επισφάλεια ως προς τους εργαζόμενους. Και θα υπήρχε κι ένα τρίτο μάθημα, φαίνεται όμως πως ακόμα δεν το έχουμε εμπεδώσει ώστε συλλογικά να αντιδράσουμε. Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά.

Από τότε που εμείς ήμασταν παιδιά και τώρα το αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας το φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. «Ένα μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων παραμένουν σχεδόν 15.000 κενά εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να χάνονται 300.000 διδακτικές ώρες κάθε βδομάδα», μας λέει η Στέλλα Μανουσογιωργάκη, καθηγήτρια οικονομικών στου Ρέντη και αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ και συνεχίζει: «Η κυβέρνηση έχει αυξήσει την ύλη των μαθημάτων, τις εξεταστικές διαδικασίες (τράπεζα θεμάτων) και τα θεσμικά εμπόδια για την εισαγωγή σε ΑΕΙ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) και ταυτόχρονα αφήνει χιλιάδες παιδιά χωρίς εκπαιδευτικούς». Τι σημαίνει για τα ίδια τα παιδιά αυτή η κενή έδρα, αυτή η ώρα που μένει αδειανή;

Ο Θοδωρής Μαυρίδης διδάσκει στην πέμπτη δημοτικού. Μετά από χρόνια περιπλανήσεων ως αναπληρωτής, τώρα βρίσκεται στην Αθήνα. Ξέρει δηλαδή πολύ καλά ως εργαζόμενος τι σημαίνει να είσαι επιλέξιμος, υπό χρονικό περιορισμό, επισφαλής κι, εντέλει, αναλώσιμος. Το τι σημαίνει αυτό για τους μαθητές είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς. Ακόμα χειρότερα ωστόσο από το να έχουν έναν εκπαιδευτικό που εργάζεται σε τέτοιες συνθήκες, τι γίνεται όταν αντιμετωπίζουν το κενό;

«Θα πρέπει να φανταστούμε το σχολείο σαν ζωντανό οργανισμό που δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά αν του λείπουν σημαντικά κομμάτια», λέει ο δάσκαλος και μας εξηγεί με παραδείγματα: «Ένα σχολείο μπορεί να ανοίγει τις πόρτες του και να πηγαίνουν οι μαθητές και να σχολάνε στην ώρα τους, αλλά η λειτουργία του είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένη αφού και στην ουσία παρέχεται μειωμένη εκπαίδευση. Χωρίς εικαστικό το μάθημα των εικαστικών δεν γίνεται ή υποχρεώνονται να το κάνουν οι εκπαιδευτικοί των τάξεων που δεν παρέχουν το ίδιο έργο με έναν εκπαιδευτικό της ειδικότητας. Χωρίς παράλληλη στήριξη ούτε ο μαθητής με αναπηρία παίρνει αυτό που χρειάζεται ούτε τα υπόλοιπα παιδιά. Ένα σχολείο όταν του λείπουν εργαζόμενοι υπολειτουργεί ολόκληρο. Μέχρι να έρθει η κάθε ειδικότητα το πρόγραμμα αλλάζει ξανά και ξανά, αναδιαμορφώνεται και δεν μπορεί να λειτουργήσει με σταθερό ρυθμό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί μετά από αρκετούς μήνες να αλλάξουν ακόμα και οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν κάποια μαθήματα στο σχολείο».

Η Δήμητρα είναι επίσης δασκάλα σε ένα δημοτικό του Ταύρου κι ο γιος της ο Θοδωρής πηγαίνει στην Α' Λυκείου. Στο σχολείο της Δήμητρας τα κενά φέτος είναι αμελητέα, αυτή τη στιγμή λείπει μονάχα ένας δάσκαλος αγγλικών. Στο σχολείο του Θοδωρή η κατάσταση είναι σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με πέρυσι – αυτό σημαίνει πως μόλις αυτήν την εβδομάδα, στα μέσα του Οκτώβρη, σχεδόν όλοι οι διδάσκοντες είναι στις θέσεις τους. Μέχρι πριν λίγες μέρες ολόκληρα τμήματα έκαναν μονάχα 4 ώρες μάθημα. Παρόλο που η γωνία θέασης αλλάζει και παρόλο που το συναίσθημα απέναντι στα κενά διαφοροποιείται, είναι εντυπωσιακό το πόσο κοντά βρίσκονται μητέρα και γιος όταν μιλάμε για το κενό ανάμεσα στο δέον και στο είναι, ανάμεσα στο σχολείο όπως θα έπρεπε να λειτουργεί και σε όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα.

Έτσι, προφανώς κι ο 16χρονος, όπως κάθε κανονικό παιδί, μάλλον βλέπει τα κενά στο ωρολόγιο πρόγραμμα σαν ευκαιρία για ξεγνοιασιά και παιχνίδι «παρόλο που μετά πρέπει οι καθηγητές να μας τρέχουν για να βγει η ύλη». Και, προφανέστερα η μητέρα του κι εκπαιδευτικός η ίδια εντοπίζει τις πολιτικές επιλογές που οδηγούν στην υποστελέχωση, την υπολειτουργία και, εντέλει, τα ελλείματα του σχολείου – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα παιδιά. Μοιάζει, ωστόσο, σαν να μοιράζονται την ίδια αίσθηση παραίτησης απέναντι σε αυτήν την αναπόδραστη πια πραγματικότητα. Ο μικρός με την άγνοια που έχουν τα παιδιά για οποιαδήποτε άλλη πραγματικότητα – για το πως ας πούμε λειτουργούν τα σχολεία σε άλλες χώρες -. Κι η μητέρα του με την πικρή γνώση 15 χρόνων αλλεπάλληλων κρίσεων και οικονομικής δυσπραγίας για την δημόσια εκπαίδευση.

Πολυπληθή τμήματα (που συγχωνεύονται για να «εξαφανιστούν» κενά), συχνή εναλλαγή προσωπικού, καθυστερήσεις στις προσλήψεις εκπαιδευτικών, σχολική ύλη που «βγαίνει» ασθμαίνοντας – αυτές είναι οι πρώτες όψεις όταν κοιτάξει κανείς τα κενά κατάματα. Η Στέλλα Μανουσογιωργάκη ωστόσο πάει τη σκέψη μας ένα βήμα παραπέρα. Η ίδια διδάσκει οικονομικά σε λύκειο στην περιοχή του Ρέντη κι είναι αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ.

«Η υποστελέχωση των σχολείων έχει βαθιές ψυχοπαιδαγωγικές συνέπειες, που επηρεάζουν όχι μόνο τη μαθησιακή πορεία, αλλά και τη σχέση των παιδιών με το σχολείο, το κράτος και τους θεσμούς», λέει η Μανουσογιωργάκη. «Η δημιουργία ενός ασφαλούς δεσμού παιδαγωγού-μαθητών/τριών, απαραίτητου για την ψυχική ασφάλεια και τη συμμετοχή στη μάθηση δυσχεραίνεται. Χωρίς αυτή τη σταθερή και υποστηρικτική σχέση τα παιδιά -ιδιαίτερα όσα ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες- βιώνουν συναισθήματα αορατότητας, αδικίας και εγκατάλειψης. Έτσι, μειώνονται οι μαθησιακές τους επιδόσεις, επέρχεται ψυχολογική απόσταση που συχνά εκφράζεται μέσω αντικοινωνικών συμπεριφορών και περιστατικών βίας και ταυτόχρονα περιορίζεται η παιδαγωγική δυνατότητα των εκπαιδευτικών να εντοπίσουν και να στηρίξουν παιδιά που προέρχονται από κακοποιητικά ή άλλα δυσμενή περιβάλλοντα».

«Το τελευταίο διάστημα γίνεται αρκετός λόγος για το bullying, την βία στα νέα παιδιά, ρατσιστικές συμπεριφορές κλπ. Το κράτος πάντα ρίχνει το μπαλάκι των ευθυνών στους εκπαιδευτικούς φυσικά», λέει ο Μαυρίδης. «Ας δούμε τι θα πρέπει να κάνει ένα σχολείο για να προλάβει τέτοιες καταστάσεις. Ένα σημαντικό στοιχείο για να μιλήσεις στα παιδιά για το bullying, τον ρατσισμό, την διαφορετικότητα, είναι να τους καλλιεργήσεις την ενσυναίσθηση, φέρνοντάς τα πρωταρχικά σε επαφή με τα συναισθήματά τους. Αυτό το πετυχαίνει καλύτερα κανείς μέσα από ζωγραφιές, από τη μουσική αλλά κυρίως από το θεατρικό παιχνίδι.

Όταν λοιπόν αυτά τα πολύ σημαντικά μαθήματα υποβαθμίζονται τόσο πολύ αφού έχουν περικοπεί οι ώρες τους στο ελάχιστο και είναι τα πρώτα μαθήματα στα οποία θα υπάρχει κενό σε ένα σχολείο, μετά είναι χυδαίο να μιλάει το Υπουργείο για καταπολέμηση του σχολικού εκφοβισμού ή του bullying».

Όπως είναι προφανές, ό,τι δεν προσφέρει δωρεάν η δημόσια παιδεία, την οποία θα έπρεπε να στηρίζουν οι φόροι μας που αγοράζουν ωστόσο μετά μανίας εξοπλισμούς, οι γονείς είναι αναγκασμένοι να το πληρώνουν από την τσέπη τους. Με άλλα λόγια, να στέλνουν τα παιδιά τους στα φροντιστήρια, σε ιδιαίτερα και σε ένα πλήθος εξωσχολικών δραστηριοτήτων. «Η πολιτική αυτή επιλογή της κυβέρνησης θέτει ακόμα περισσότερα εμπόδια στα παιδιά φτωχών οικογενειών να εισαχθούν στα πανεπιστήμια και να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον», τονίζει η Μανουσογιωργάκη.

«Οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι το κράτος αδιαφορεί για αυτούς, γεγονός που μειώνει την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς και τελικά στη δημοκρατία. Όταν το ίδιο το σχολείο αποτυγχάνει να λειτουργήσει με δικαιοσύνη και ισότητα, «διδάσκει» στα παιδιά ότι η πολιτεία είναι αναξιόπιστη. Έτσι, η υποστελέχωση δεν αποτελεί μόνο μαθησιακό, παιδαγωγικό ή διοικητικό ζήτημα, αλλά πλήγμα στη δημοκρατική συνοχή, τη σχολική ειρήνη και την πίστη των νέων σε μία δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία».

Προσοχή στο κενό ανάμεσα στην επιτυχία των αριθμών και την ευημερία των ανθρώπων. Θα μπορούσε να είναι ένα χαριτωμένο λογοπαίγνιο για να κλείσει κανείς μια ιστορία για τα κενά, που ωστόσο δεν γράφεται διόλου εν κενώ. Αντιθέτως, αν λιγάκι κανείς κοιτάξει πίσω από τα στοιχεία που οι φορείς παραθέτουν, πίσω από τους οικονομικούς δείκτες που η κυβέρνηση επικαλείται, θα δει μια κοινωνία που δυσλειτουργεί κι ένα σχολείο που, τρομακτικά πια, της μοιάζει.

ΥΓ. 1: Όσο για την Ολλανδία, όπως πιστεύουμε και με τις πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να σας αναφέρουμε ότι από τη δεκαετία του 1990 οι συγκρίσεις μας κάνουν απλά να μελαγχολούν. Από που να το πιάσει κάποιος και που να το αφήσει… Στην Ολλανδία, δεν υπήρχαν καν οι… σκέψεις για κενά σε ώρες. Εκεί όπου οι κτηριακές εγκαταστάσεις σε όλα τα επίπεδα και για όλα τα μαθήματα «λάμπουν»… Ακόμα και για το μπάσκετ, άθλημα στο οποίο η συγκεκριμένη χώρα δε έχει σπουδαίες διακρίσεις, τα σχολεία είχαν κλειστά γήπεδα.

Φυσικά για το ποδόσφαιρο και για άλλα αθλήματα, τα παιδιά χαίρονταν και συνεχίζουν να χαίρονται. Όπως γίνεται και σε όλα τα μαθήματα. Εκεί όπου όλοι οι καθηγητές από την 1η ημέρα λειτουργίας κάθε σχολής χρονιάς, έχουν τις δικές τους αίθουσες, ανάλογα με τα μαθήματά τους και περιμένουν τα παιδιά κάθε τάξης για να γίνεται παραγωγικής διαδικασία μαθήματος. Εκεί όπου το σχολείο λειτουργεί μέχρι αργά το απόγευμα, με τους μαθητές να χαίρονται τη μάθηση και με διάβασμα, χωρίς να χρειάζονται το απόγευμα φροντιστήρια (!!!), καθώς τις υπόλοιπες ώρες της ημέρες υπάρχουν η ξεκούραση και η ενασχόληση με άλλες δραστηριότητες…

ΥΓ. 2: Μεγάλο θέμα αποτελεί η παραβατικότητα στις μικρές ηλικίες, κάτι που έχουμε θίξει στον «Πολίτη Αργολίδας», καθώς τα φαινόμενα έχουν αυξηθεί πολύ. Είχαμε αναφερθεί και ρόλο των γονέων, σας είχαμε πει ότι χρειάζονται ειδικοί χειρισμοί, πέρα από την αυστηροποίηση ποινών, όπως είχε ανακοινώσει η Πολιτεία. Υπάρχουν παιδιά που πλακώνονται στους δρόμους και στα πεζοδρόμια, αυτό συμβαίνει και στα μέρη μας.

Είναι μία γενιά παιδιών που μεγάλωσαν τα χρόνια της κρίσης και του κορωνοϊού, διάστημα που πολλές οικογένειες αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, με αποτέλεσμα, τα βιώματα αυτών των παιδιών, σε μια «τρυφερή» ηλικία, να μην είναι όσα χρειάζονταν για να διαμορφώσουν έναν σωστό χαρακτήρα.

Ολοκληρώθηκαν πριν από λίγα 24ωρα οι εργασίες του ετήσιου Τακτικού Συνεδρίου της Κεντρική Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) – το πρώτο για τη Δημοτική Περιόδου 2024-2025 – στη Ρόδο, υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, με κεντρικό σύνθημα «Επανεκκίνηση. Ισχυροί Δήμοι. Κάθε μέρα, δίπλα στον πολίτη».

Με εκπροσώπους της κεντρικής εξουσίας, όπως έγινε γνωστό απ’ τους περισσότερους που έδωσαν το «παρών», ανάμεσά τους και Δήμαρχοι απ’ την Αργολίδα, συζητήθηκαν πολλά θέματα, αλλά αυτό που προβλημάτισε πολλούς ήταν η αλλαγή του εκλογικού νόμου και όσα ακούστηκαν για τα οικονομικά των Δήμων, με τους εκπροσώπους της τροπικής αυτοδιοίκησης να αναφέρουν ότι οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι δεν έδωσαν πειστικές απαντήσεις σε συγκεκριμένα ζητήματα που της τέθηκαν, όπως τα παραπάνω ή άλλα που αφορούν το περιβάλλον.

Οι περισσότεροι ανέφεραν αόριστα ότι στο Συνέδριο τέθηκαν θέματα σχετικά με τα οικονομικά της Αυτοδιοίκησης & τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, την κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον, την ενέργεια, τα απορρίμματα, τη διαχείριση των υδάτων και την χωροταξία, τον ψηφιακό μετασχηματισμό & την τεχνητή νοημοσύνη, την πολιτική προστασία & την κλιματική κρίση, την περαιτέρω ανάπτυξη και την αναβάθμιση των υποδομών κα.

Στη Ρόδο βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρο Λιβάνιος, η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, Σοφία Ζαχαράκη, ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών έγινε ενημέρωση από τον κύριο Υπουργό Εσωτερικών για μια σειρά ζητημάτων που θα αντιμετωπισθούν με τον νέο κώδικα της αυτοδιοίκησης και για τον νέον εκλογικό νόμο. Και εδώ υπάρχει… ζουμί. Ουσιαστικά η κυβέρνηση, μέσω της πρότασής της, θέλει να καταργήσει τις δεύτερες εκλογές, εάν σε βγει νικητής απ’ την πρώτη Κυριακή με πάνω από 50%.

Και σύμφωνα με πληροφορίες, βάσει του νέου εκλογικού νόμου, οι πολίτες θα ψηφίζουν και 2η επιλογή, σε περίπτωση που δε βγει η 1η τους. Οι αντιδράσεις είναι πολλές, και αυτοί που «φωνάζουν» αναφέρουν ότι με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θέλει να… στηρίξει δικά της πολιτικά «παιδιά», τα οποία μπορεί να βγουν 1οι στον α’ γύρο, αλλά με μικρότερο ποσοστό από το 50% και στον δεύτερο να ηττηθούν. Θυμηθείτε τι έπαθε ο Κώστας Μπακογιάννης στον Δήμο Αθηναίων από τον Χάρη Δούκα. Και οι διαφωνούντες τονίσουν ότι όσα ακούστηκαν περί μείωση εξόδων είναι αστεία επιχειρήματα.

Το άλλο «καυτό» θέμα που απασχόλησε είναι η οικονομική ασφυξία Δήμων. Κάτι που υπάρχει και σε Δήμους της Αργολίδας, στους οποίους βλέπουμε να έχουν… βαλτώσει έργα και δεν έχουν δοθεί αποζημιώσεις. Όπως ειπώθηκε, υπάρχουν Δήμοι, που εάν μπορούσαν θα έκαναν και στάσεις πληρωμών, για να επιβιώσουν. Η παρατεταμένη οικονομική ασφυξία αποτελεί «θηλιά» στο… λαιμό πολλών Δήμων. Φωνάζουν... πολλοί διότι δεν υπάρχουν πια θεσμοθετημένοι αυτοτελείς πόροι, έχει γίνει μεταφορά αρμοδιοτήτων, δεν είναι επαρκής η στελέχωση των Δήμων με κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό, δεν τηρούνται αυστηρά τα χρονοδιαγράμματα στη χρηματοδότηση των έργων...

Επίσης, εκφράστηκαν έντονοι προβληματισμοί για τη συνένωση των ΔΕΥΑ και των ΦοΔΣΑ, το υψηλό ενεργειακό κόστος, το τέλος της ταφής.

«Η ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις στα ζητήματα που της τέθηκαν , και η αυτοδιοίκηση είναι αναγκασμένη να τα αντιμετωπίσει δια της νομικής οδού. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι δυνατόν να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα μας όμως θα πρέπει η κυβέρνηση να δείξει εμπράκτως το ενδιαφέρον της δίνοντας λύσεις και ενισχύοντας την συνεργασία του Κεντρικού Κράτους με την Αυτοδιοίκηση διότι μόνο μέσα από συλλογικές προσπάθειες και σχεδιασμό θα επιτύχουμε καλύτερο μέλλον για τους Δήμους αλλά και τις τοπικές κοινωνίες», τα λόγια του Δημάρχου Ακτίου-Βόνιτσας, Θανάση Κασόλα, ο οποίος έβγαλε φωτογραφία και με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη.

ΥΓ. 1: Τράβηξε τα βλέμματα πάνω της η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, Σοφία Ζαχαράκη, με το πράσινο φόρεμά της! Μιλάμε για… φουλ «πράσινο». Φωτογραφήθηκε και με τον Δήμαρχο Ερμιονίδας, Γιάννη Γεωργόπουλο, με τον οποίο διατηρεί πολύ καλές σχέσεις.