Αίγλη… από τα δυο τελευταία τρόπαια του ΟΦΗ απέκτησε και η Αργολίδα, καθώς στην Προσύμνη βρέθηκε η οικογένεια Μπούση, λίγες ημέρες μετά τον τελικό του Super Cup στο Ηράκλειο και την κατάκτηση του κούπας από την κρητική ομάδα, μετά από δραματικό τελικό (5-4 στα πέναλτι, 2-2 η κανονική διάρκεια). 

Ο τελευταίος τελικός είχε και πολλά μηνύματα που θα τα μεταφέρουμε, τόσο από τον Μιχάλη Μπούση, με όσα είπε μετά τον θρίαμβο του ΟΦΗ, όσο και από τον προπονητή του συλλόγου Χρήστο Κόντη, με μια ενέργεια με πολλούς συμβολισμούς κατά τη διάρκεια της απονομής.

«Άρωμα»… Κρήτης είχε λοιπόν τις προηγούμενες ημέρες η Προσύμνη, χωριό του Δήμου Άργους-Μυκηνών, μέρος από το οποίο κατάγεται η οικογένεια Μπούση. Βλέπετε, παραμονή της Παναγίας (14/8), στήθηκε γιορτή στην πλατεία, εκεί όπου βρέθηκαν περίπου 500 άτομα από την περιοχή, στον χώρο βρέθηκαν τόσο το Κύπελλο Ελλάδος όσο και το Super Cup, που κέρδισε ο ΟΦΗ.

Σχετικές φωτογραφίες δημοσίευσε ο Τάκης Μάζος | Vip Life Style (Facebook):

Ο Μιχάλης Μπούσης, ιδιοκτήτης και πρόεδρος του ΟΦΗ, έλαμπε… από χαρά, στο μέρος από όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, πριν φύγει για τις ΗΠΑ. Μιλάμε για την οικογένεια του Δημήτρη Μπούση, που έχει γιο τον Μιχάλη και δεν ξεχνάει τον τόπο καταγωγής της.       

Στη γιορτή βρέθηκαν δίπλα στον Μιχάλη Μπούση, στον γιο του και στους υπόλοιπους συγγενείς τους, ο Δημήτρης Σχοινοχωρίτης (Εντεταλμένος Σύμβουλος Ποιότητας Ζωής & Εξυπηρέτησης του Πολίτη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και Πρόεδρος στον Αναπτυξιακό Οργανισμό Πελοποννήσου), ο Θανάσης Τσιόδρας (αντιπρόεδρος του Παναργειακού), ο Δημήτρης Καμπόσος (πρώην Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών) με την οικογένειά του, ο Παναγιώτης Σκούφης (πρώην πρόεδρος της ΚΕΔΑΜ), ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Γιώργος Ζέρβας (κατάγεται, επίσης, από την Προσύμνη), ο Χρήστος Πετσέλης (πρώην αντιδήμαρχος), ο πρώην δήμαρχος Κορίνθου Αλέξανδρος Πνευματικός , ο Γιάννης Κορίλης, ο Χρήστος Ουλής και κάτοικοι της περιοχής. 

Η οικογένεια του Δημήτρη Μπούση έχει προσφέρει πολλά στον τόπο καταγωγής της και οι ντόπιοι δεν το ξεχνούν. Η καταγωγή του ανθρώπου που ηγείται του ΟΦΗ από το συγκεκριμένο ημιορεινό χωριό της Αργολίδας, δημιούργησε μια ξεχωριστή γέφυρα ανάμεσα στην Κρήτη και την Προσύμνη.

Πάμε να παρουσιάσουμε και συγκεκριμένα περιστατικά από τον τελικό του Super Cup, που έχουν σημαντική σημασία. Εκεί, όπου ο Μάριος Ηλιόπουλος και οι υπόλοιποι της αποστολής της ΑΕΚ χειροκρότησαν τους νικητές, παρακολουθώντας από κοντά την απονομή (ο ιδιοκτήτης της Ένωσης ήταν κοντά στην σχετική εξέδρα που είχε στηθεί), γεγονός που μόνο θετικό αντίκτυπο έχει. Το αυτονόητο είναι αυτό, αλλά είναι καλό να το τονίζουμε. 

Μετά από το τέλος της αναμέτρησης στο Παγκρήτιο, ο ιδιοκτήτης της κρητικής ομάδας, Μιχάλης Μπούσης, μίλησε στον «ΣΚΑΪ» για το όραμα που είχε όταν ανέλαβε τις τύχες του ΟΦΗ, τόνισε πως οι επιτυχίες της ομάδας του μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα και για τις υπόλοιπες ομάδες της επαρχίας, ενώ μίλησε και για τη στιγμή με τον Μάριο Ηλιόπουλο κατά τη διάρκεια της απονομής του τροπαίου.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο ιδιοκτήτης του ΟΦΗ:

Για τους τέσσερις τελικούς και τα δύο τρόπαια επί των ημερών του: «Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα αυτό που νιώθω και είμαι πολύ περήφανος για αυτή την ομάδα, αλλά και για όλες τις ομάδες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Προσπαθούμε να δείχνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και να κάνουμε τον κόσμο του ΟΦΗ περήφανο. Ειδικά από τη στιγμή που καταφέραμε να κερδίσουμε εδώ, στο σπίτι μας».

Για τη δυναμική που αποκτά ο ΟΦΗ μέσα από τις επιτυχίες του: «Ήταν ένα όνειρο όταν ήρθα εδώ. Αναλάβαμε μία ομάδα που τότε δεν πατούσε τόσο καλά και ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό, να φέρω μία άλλη νοοτροπία και να δείξουμε ότι αυτό το νησί και αυτή η ομάδα αξίζουν περισσότερα. Όλες οι ομάδες της επαρχίας δικαιούνται να παίξουν ένα τέτοιο παιχνίδι και να έχουν τις πιθανότητές τους να το κερδίσουν, όπως έκανε σήμερα ο ΟΦΗ. Νομίζω ότι δώσαμε ένα όνειρο σε όλες τις ομάδες, ώστε να παλέψουν και να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Ο Θεός είναι μεγάλος και κάπου-κάπου δίνει και σε εμάς κάτι».

Για τους επόμενους στόχους του ΟΦΗ: «Το έχω ξαναπεί. Είμαστε μία ομάδα που μπορεί να κερδίσει οποιονδήποτε, αλλά μπορεί και να χάσει από οποιονδήποτε. Παίζουμε όμως όλα τα παιχνίδια με αξιοπρέπεια και στα ίσα. Αυτό που ζητάω από τους παίκτες και την ομάδα μου είναι να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό σε κάθε παιχνίδι. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί έδωσαν μία τεράστια χαρά σε αυτό το νησί».

Για τη στιγμή με τον Μάριο Ηλιόπουλο μετά τον τελικό: «Συγχαρητήρια και στον κ. Ηλιόπουλο για όσα έχει κάνει στην ΑΕΚ. Ήταν πρωταθλητές πέρυσι και το άξιζαν. Εύχομαι να κάνουν μία καλή πορεία στην Ευρώπη και να σηκώσουν κι αυτοί έναν ευρωπαϊκό τίτλο, όπως έκανε ο Ολυμπιακός με το Conference League. Έχω μεγάλη εκτίμηση και για τον Ολυμπιακό, τον κ. Σαββίδη και τον κ. Αλαφούζο, γιατί αυτοί οι άνθρωποι βάζουν αρκετά χρήματα στις ομάδες τους ώστε να έχουν μία αξιοπρεπή παρουσία στην Ευρώπη. Ελπίζω το ίδιο να κάνουμε κι εμείς και να κάνουμε τους Έλληνες περήφανους».

Για το αν του είπε κάτι άλλο ο Μάριος Ηλιόπουλος πέρα από συγχαρητήρια: «Όχι, μόνο συγχαρητήρια και την αγάπη του».

Το αποτελεσματικό «μαρκάρισμα» του Κόντη στον Τζώρτζογλου 

Από την εποχή που ο Χρήστος Κόντης ήταν παίκτης και τον είχαμε γνωρίσει από κοντά, έδειχνε σεβασμό προς όλους και ειδικά στους θεσμούς και στην προσπάθεια, παρουσιάζοντας πάντα ευγένεια.  

Και το αποτελεσματικό «μαρκάρισμα» του προπονητή του ΟΦΗ κατά την απονομή στον Νίκο Τζώρτζογλου, έκλεψε την παράσταση και απέσπασε πολλά «μπράβο». Εμείς είχαμε γράψει, άλλωστε, ότι στις απονομές είναι καλό οι επίσημοι και οι παράγοντες να παραδίδουν το τρόπαιο και μετά να αποχωρούν και να σηκώνουν την κούπα οι πρωταγωνιστές. 

Στο Ηράκλειο, μετά την απονομή των μεταλλίων, εκεί που ήταν και ο Βασίλης Σιδέρης (πρόεδρος της Επιτροπής διοργανώσεων και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας και Αντιπεριφερειάρχης της ΠΕ Αργολίδας), η αποστολή του ΟΦΗ σήκωσε την κούπα. Το τρόπαιο παρέδωσε στους νικητές και στον αρχηγό, Θανάση Ανδρούτσο, ο πρόεδρος της ΕΠΣ Ηρακλείου, και αντιπρόεδρος της ΕΠΟ, Νίκος Τζώρτζογλου. 

Όπως φάνηκε στην τηλεοπτική μετάδοση του «ΣΚΑΙ», ο Νίκος Τζώρτζογλου φάνηκε να μένει παραπάνω μπροστά από τους παίκτες του ΟΦΗ, με τον Θανάση Ανδρούτσο να έχει παραλάβει την κούπα. Αρχικά, ο Χρήσρος Κόντης από τη… γωνία της εξέδρας, έκανε νοήματα στον Τζώρτζογλου να κάνει στην άκρη, αλλά βλέποντας ότι δεν υπάρχει ανταπόκριση επενέβη με πιο δυναμικό τρόπο και πήγε να τον… πάρει. Ο πρόεδρος της ΕΠΣ Ηρακλείου αγκάλιασε στη συνέχεια χαμογελαστός τον προπονητή του ΟΦΗ, μοιραζόμενος και αυτός τη χαρά της κρητικής ομάδας και έφυγε προς τους υπόλοιπους επίσημους… Ο Κόντης «μάρκαρε»… στερνά τον Νίκο Τζώρτζογλου, αλλά το έπραξε με τέτοιοι τρόπο, που άφησε τον τελευταίο χαμογελαστό!

Και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ δεν αποχώρησε από την εξέδρα, κατά την απονομή του Παγκόσμιου Κυπέλλου στην Ισπανία, παρά τις προσπάθειες του προέδρου της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο:

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TODAY PRESS (@todaypress.gr)

Μια σημαντική ιστορία για πώς έφερε τον Μπούση στον ΟΦΗ

Ας θυμηθούμε ένα ρεπορτάζ από το «sportime.gr», μέσω του οποίου έγινε γνωστό το πώς ο Μιχάλης Μούσης ασχολήθηκε με τον ΟΦΗ, με πρωταγωνιστικό ρόλο εκτός από τον Γιώργο Σαμαρά να έχει και ο Φρανκ Κλόπας. Βλέπετε, και ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής κατάγεται από την Προσύμνη και γνωρίζει καλά την οικογένεια Μπούση. 

Αναλυτικά:

«Το ρεπορτάζ ανέφερε έγκριτα πως η οικογένεια Μπούση "έφτασε" από το Σικάγο στο Ηράκλειο λόγω του Γιώργου Σαμαρά. Ο κρητικός επιθετικός είναι αυτός που γνωρίζεται εδώ και πάρα πολύ καιρό με τον νέο μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ, απ’ όταν αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα του MLS.

Υπήρξε, όμως, και ο άνθρωπος-κλειδί που έπεισε σε μεγάλο βαθμό τον Έλληνα επιχειρηματία να ασχοληθεί δυναμικά με τον ΟΦΗ. Οι πληροφορίες του Sportime.gr αναφέρουν πως αυτός είναι ο Φρανκ Κλόπας!

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος για έξι χρόνια συνέδεσε το όνομά του με αρκετές επιτυχίες της ΑΕΚ από το 1988 έως το 1994, είπε τα καλύτερα για τους Κρητικούς. Ουσιαστικά, ο Κλόπας έπεισε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον Μπούση να εμπλακεί με τα διοικητικά της ΠΑΕ και να ετοιμάζεται να ρίξει χρήμα στο Ηράκλειο.

Πως, όμως, οι δύο άνδρες γνωρίζονται; Τι κοινό έχουν; Την γενέτειρα τους! Ο Φώτης "Φρανκ" Κλόπας γεννήθηκε στην Πρόσυμνα Αργολίδας του Δήμου Μυκηναίων στις 1 Σεπτεμβρίου 1966. Και οχτώ χρόνια μετά μετανάστευσε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ, όπου εγκαταστάθηκε στο Σικάγο.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1953 γεννήθηκε ο Δημήτριος Μπούσης – ο πατέρας του Μιχάλη – στην Προσύμνη του Νομού Αργολίδας. Στα 20 του μετακόμισε στο Σικάγο, όπου απέκτησε τέσσερα παιδιά τον Μιχάλη (πρωτότοκος), τη Βικτώρια, τον Ευάγγελο και τον Γιώργο.

Λόγω της κοινής τους αγάπης για τον αθλητισμό, ο Φρανκ και ο Μιχάλης έκαναν παρέα. Ο μεν πρώτος έχει αγάπη με τον χώρο του ποδοσφαίρου (προπονητής σε Chicago Storm, Chicago Fire, Montreal Impact). Ο δε δεύτερος ασχολήθηκε με το μπάσκετ και συγκεκριμένα με το NBA (χορηγός των Milwaukee Bucks).

Το 2015 οι δύο οικογένειες μάλιστα συνεργάζονται και επαγγελματικά. Η Ελένη Μπούση – η μητέρα του Μιχάλ η – ίδρυσε το "Hippocratic Cancer Research Foundation", με σκοπό την ενίσχυση των ερευνών για τον καρκίνο.

Ο Φραν Κλόπας και η σύζυγος του Σοφία αποτελούν δύο από τα πολλά μέλη της ιδρυτικής επιτροπής. Ενώ στο ιδρυτικό συμβούλιο μετέχει και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη! Λέγεται πως οι δύο άνδρες έχουν άριστη συνεργασία και σε άλλες επιχειρηματικές δουλειές…».

ΥΓ. 1: Ο τελικός του Super Cup αποτέλεσε μια πραγματική γιορτή και αξίζει σε όλους (ΕΠΟ, ομάδες, Πολιτεία), που συνέβαλαν σ’ αυτό, πολλά συγχαρητήρια. Μήπως πλησιάζει η ώρα να διεξάγονται αγώνες με φιλάθλους και των δύο ομάδων;

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Δεν είναι και λίγα αυτά που έχει πετύχει ο ΑΟ Ερμιονίδας, με κύρια χαρακτηριστικά τη συνέπεια στο υψηλό επίπεδο και την πίστη στη δουλειά, από τη στιγμή που άφησε τις εθνικές κατηγορίες με αποτέλεσμα φέτος να κερδίσει το δικαίωμα να παίξει ξανά σ’ αυτές. Βλέπετε, η κατάκτηση του πρωταθλήματος Α1 ΕΣΚΑΚ για την αγωνιστική περίοδο 2025-26 προσφέρει στην ομάδα την ευκαιρία να αγωνιστεί τη νέα σεζόν στη National League 2.

Ο ΑΟ Ερμιονίδας, από τη στιγμή που άφησε την πάλαι ποτέ Γ’ Εθνική και νυν National League 2, αποφάσισε να «χτίσει» και να στηριχτεί σε ντόπια παιδιά, πολλά από τα οποία είναι νεαρά, προερχόμενα και από τα «σπλάχνα» του συλλόγου, από τα τμήματα υποδομής.

Το μοντέλο δουλειάς υπήρχε από τα προηγούμενα χρόνια και στηρίχτηκε πιστά με σταθερές σε προπονητικό τιμ και στη διοίκηση. Μοντέλο που βασίστηκε σε συγκεκριμένους ανθρώπους – πάντα με κάποιες αλλαγές – να βοηθούν για τις αγωνιστικές δραστηριότητες του ΑΟΕ, δουλεύοντας και εκτός των παρκέ. Και αυτό που έχει μεγάλη αξία είναι ότι το οικοδόμημα κατέγραψε επιτυχίες σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες.

Απλή «μυρωδιά» να έπαιρνε κάποιος έξω απ’ το δημοτικό κλειστό γυμναστήριο Ερμιόνης «Γεώργιος & Ευαγγελία Μπουρνάκη», μπορούσε να νιώσει τη δουλειά που γινόταν στο παρκέ σε όλα τα τμήματα του συλλόγου. Μπορούσε να «γευτεί» την αγωνία, αλλά και τη δυσκολία που είχε η προσπάθεια, ώστε να παρουσιάζονται οι ομάδες ανταγωνιστικές για σερί σεζόν, με μοναδικό όπλο το «χτίσιμο» σε όλους τους τομείς, έχοντας σίγουρα να μεριμνήσουν οι άνθρωποι του συλλόγου και για πολλά άλλα θέματα γύρω από το αγωνιστικό κομμάτι.

Όποιος αποτέλεσε μέλος του ΑΟΕ τα τελευταία χρόνια, είχε την ευθύνη να δώσει από το πόστο του τον καλύτερο εαυτό, ώστε να υπάρχει εξέλιξη, με κοινό παρανομαστή τον σεβασμό προς όλους. Καθένας που είχε ρόλο στον σύλλογο, ένιωθε ότι εάν δεν ζοριστεί, τότε θα τον αφήσει πίσω η πρόοδος, οπότε… έσφιγγε τα δόντια και ακολουθούσε την ομαδική πορεία, υπηρετώντας την κοινή γραμμή. Ήταν σαν να… άκουγαν όλοι τον κόουτς απ’ τον πάγκο.

Έτσι αποκτήθηκε η «φλόγα» της πίστης για ανοδική πορεία, για εξέλιξη, για βελτίωση. «Φλόγα» που δεν… έσβηνε ποτέ, καθώς η λειτουργία του συλλόγου με βάση τα παραπάνω στοιχεία, την… τροφοδοτούσε με καύσιμη ύλη, δίνοντας «πνοή» και «ζωή» σε όλον τον οργανισμό.

Δεν είναι τυχαίο ότι από τη στιγμή που ο ΑΟΕ βρέθηκε ξανά στην Α1 ΕΣΚΑΚ, τη μία σεζόν έπαιξε στους τελικούς και έχασε τον τίτλο με τη μοναδική ήττα που γνώρισε εντός, μετά από συναρπαστική αγωνιστική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας έπαιξε στο Final-4 του Κυπέλλου. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο ο ΑΟΕ κατάφερε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ, ενώ έφτασε έως τα ημιτελικά του πρωταθλήματος. Τη σεζόν που ολοκληρώθηκε, έχοντας ξανά πολύ καλή και σταθερή εικόνα στην κανονική διάρκεια, πανηγύρισε την κατάκτηση του τίτλου…

Αυτά για την 1η ομάδα, διότι ο «ιδρώτας» στο παρκέ κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, συνοδεύτηκε από επιτυχίες και στα μικρότερα τμήματα των ακαδημιών σε αγόρια και κορίτσια. Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρχε άμεση συνεργασία σε όλα τα επίπεδα (προπονητές, μέλη διοίκησης κ.α.) της 1ης ομάδας με τα τμήματα υποδομής, επιβεβαιώνοντας το ομαδικό και οικογενειακό κλίμα.

Το θετικό γι’ αυτή την ομάδα είναι πως αποτελεί παράδειγμα και για ανθρώπους που δεν τη ζουν από μέσα, σχετικά με τη δουλειά, την πρόοδο και τον προγραμματισμό… Θετικό παράδειγμα για το νέο «αίμα», αλλά και τους μεγαλύτερους, κάνοντας… κτήμα τη φράση «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο».

Σ’ αυτό το κείμενο δεν κάναμε αναφορά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν αναφέραμε ονόματα. Θα μας επιτρέψετε να επαναλάβουμε τα λόγια του κόουτς της αντίπαλης ομάδας (ΑΟ Αργοναύτης Νέας Κίου) μετά τους τελικούς των playoffs του πρωταθλήματος, μιλώντας για τους πρωταθλητές Α1 ΕΣΚΑΚ της αγωνιστικής περιόδου 2025-26. «Διαθέτουν και έναν προπονητή που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω…», υπογράμμισε! Κάτι που ισχύει για όλους τους τεχνικούς και για όλα τα μέλη του ΑΟΕ, βάσει του οργανογράμματος λειτουργίας του. Διότι εάν δε δώσεις βάση στη λεπτομέρεια, δεν θα κάνεις ποτέ τη διαφορά!

«Η Ειρήνη Νεφρού "λάμπει" στον χώρο του γυναικείου ποδοσφαίρου, κατάγεται από το Ναύπλιο και μας κάνει όλους υπερήφανους», έγραψε ο «Πολίτης Αργολίδας», όταν η όμορφη παίκτρια από τον νομό μας αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της σε συλλογικό επίπεδο την ΑΕΚ!

Η Ειρήνη Νεφρού είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του χρόνου που διανύουμε, καθώς κατάφερε με την «Ένωση» να πανηγυρίσει την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδας (απέναντι στην πρώην ομάδα της τον Παναθηναϊκό).

«Πλέον είναι πολύ πιο έμπειρη, το πάθος για το ποδόσφαιρο παραμένει δυνατό, όποτε περιμένουμε από την Ειρήνη Νεφρού νέες επιτυχίες σε όλα τα επίπεδα», σας τονίσαμε πριν από μερικούς μήνες και η Ναυπλιώτισσα παίκτρια μας δικαίωσε!

Ξεκίνησε να παίζει μπάλα από τα πέντε της, κατάφερε να αναδειχθεί στο άθλημα που αγάπησε, έχοντας τη στήριξη της οικογένειά της.

«Να σπάσει το ταμπού που πίστευαν οι παλιοί ότι το ποδόσφαιρο είναι μόνο για τους άντρες», έχει τονίσει η ίδια σε συνέντευξή της στο «Φως των Σπορ», με την Ειρήνη να έχει φορέσει και το εθνόσημο, ενώ έχει αγωνιστεί και στο εξωτερικό, όπως σας είχαμε τονίσει στο σχετικό θέμα που είχαμε φιλοξενήσει με τίτλο: «Ειρήνη Νεφρού, η Ναυπλιώτισσα παίκτρια που "λάμπει" για τον νομό μας».

Όπου και εάν βρεθεί δεν ξεχνάει την Αργολίδα και το Ναύπλιο, εκεί όπου έχει εργαστεί και εκτός γηπέδων.

«DOUBLE TROUBLE! ??? Μια ομάδα, μια οικογένεια με τεράστια ψυχή και δύναμη. Πίστεψε, λοιπόν, ότι αυτό που έχεις φανταστεί γίνεται και γίνεται γιατί εσύ προτίθεσαι να κινήσεις γη κι ουρανό για να τα ζήσεις. Κι αφού πιστέψει το μυαλό αυτό που προστάζει η καρδιά, βγες έξω και μη σταματήσεις μέχρι δεις τη στάση που γράφει τον προορισμό του ταξιδιού σου! AEK Athletic Club», έγραψε η ίδια στο προφίλ της στο Facebook πριν από λίγες ώρες. Δείχνοντας ότι έχει μεγάλη δύναμη στην ψυχή της.

«Το μεγαλύτερο συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ένας αθλητής. Αυτή η ομάδα αυτή η οικογένεια ενωμένη μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Ευχαριστούμε τον κόσμο που από την αρχή είναι δίπλα μας και μας στηρίζει σε κάθε βήμα. Είμαι βαθιά συγκινημένη που κάναμε τα όνειρα μας πραγματικότητα . Το τι μπορείς να καταφέρεις στη ζωή το ορίζεις εσύ και μονάχα εσύ ! ????? AEK Athletic Club», ανέφερε η Ειρήνη Νεφρού στο Facebook, όταν κατέκτησε με την ομάδα της το πρωτάθλημα.  

Στις 13 Μαΐου, η Ειρήνη είχε τα γενέθλιά της και οι συμπαίκτριές της στην ΑΕΚ, της επιφύλασσαν μια ωραία έκπληξη στα αποδυτήρια, καθώς της έφεραν τούρτα!

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη AEK (@aek_athleticclub)

Του Λευτέρη Δαγρέ

Όταν εκείνη την Κυριακή, κοντά στα μέσα Ιανουαρίου, βρέθηκα για 1η φορά στις γηπεδικές εγκαταστάσεις της Μπουμπουλίνας, μέσα στο… τρέξιμο των υποχρεώσεων που είχα, οι εικόνες που αντίκρισα, μου «γέννησαν» θετικές σκέψεις για τον αθλητισμό.

«Εδώ πρέπει να γίνεται κάτι καλό, με προοπτική», σκέφτηκα και αποφάσισα να απαθανατίσω στιγμές, σε μια ημέρα που ξεκίνησε με ήλιο, συνοδεύτηκε με βροχή σε μεγάλο μέρος του αγώνα και ολοκληρώθηκε με την ανατολή του φεγγαριού κάτω από ήρεμα νερά, τα οποία λίγους μήνες αργότερα… ταράχτηκαν από μία σπουδαία και ιστορική επιτυχία του συλλόγου των Σπετσών! Την κατάκτηση, για 1η φορά, του Κυπέλλου ΕΠΣ Αργολίδας, στον τελικό που έγινε στο ΔΑΚ Λυγουριού απέναντι στον Εθνικό Τολού (4-1 στα πέναλτι, 1-1 η κανονική διάρκεια και η παράταση). Επιτυχία που γέμισε με χαρά όλο το νησί, επιτυχία που είχε τις βάσεις για να έρθει, επιτυχία που δημιουργεί νέες προοπτικές, αρκεί να γίνουν όσα απαιτούν οι συνθήκες.

Τίποτα δεν έγινε και γενικά δεν γίνεται τυχαία. Χρειάζεται προσήλωση στον στόχο, αγάπη, δουλειά και σύζευξη δυνάμεων. Το έργο, η δουλειά με ζήλο και οργανόγραμμα από τους ανθρώπους της Μπουμπουλίνας στηρίζονται απ’ όλους, φυσικά, μεταξύ άλλων, από τη Δημοτική Αρχή, από τους φίλους του συλλόγου και του αθλητισμού, απ’ τους χορηγούς. Το θετικό είναι πως το βλέμμα όλων είναι στραμμένο και στη νέα γενιά. Και η αγάπη για τον αθλητισμό είναι κάτι που χαρακτηρίζει το νησί, καθώς δεν περιορίζεται μόνο στο ποδόσφαιρο. Η Μπουμπουλίνα, ως σύλλογος, λειτουργεί άλλωστε τμήματα σε μπάσκετ και στίβο.

Βασικό στοιχείο για να υπάρχει ανάπτυξη σε αθλητικό πλαίσιο είναι οι εγκαταστάσεις. Στις Σπέτσες διαθέτουν και προσέχουν τους χώρους για άθληση και διεξαγωγής αγώνων, δείτε και τις σχετικές φωτογραφίες που σας παρουσιάζει ο «Πολίτης Αργολίδας», τραβηγμένες από εκείνο το απόγευμα της 12ης Ιανουαρίου. Δεν είναι τυχαίο ότι στο νησί του Αργοσαρωνικού λαμβάνουν χώρα αθλητικά γεγονότα που δεν αφορούν μόνο το ποδόσφαιρο.

«Και το όνειρο αυτό ήρθε και συνεχίζει να μεγαλώνει με τις επιτυχίες των μικρών αθλητών μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης στους φίλους της ομάδας που μας στηρίζουν καθημερινά, τους χορηγούς μας και φυσικά την Δήμαρχο Σπετσών Ευγενία Φραγγια και την ΑΚΣΣ για την άρτια συνεργασία μας. Τώρα που βρήκαμε το δρόμο στις επιτυχίες, ευχόμαστε να υπάρξει και συνέχεια! Forza Boubou», τονίστηκε, μεταξύ άλλων, από τον ΑΟ Σπετσών Μπουμπουλίνα.

«Κανονιά Σπετσιώτικη...», όπως γράφτηκε στο Facebook… έριξε στον τελικό του Κυπέλλου, με το γκολ που πέτυχε με εκτέλεση φάουλ πίσω απ’ τη μεσαία γραμμή ο Άγγελος Ζουμπουλάκης, ο οποίος είναι παίκτης-προπονητής στη Μπουμπουλίνα τα τελευταία πέντε χρόνια και ζει από… πρώτο χέρι τη δουλειά που πραγματοποιείται στο νησί. Δεν γίνεται διαφορετικά, καθώς είναι απ’ τους πρωταγωνιστές που παράγουν έργο. Παίζει, αγωνίζεται και μοχθεί για την ομάδα της καρδιάς του, για τον σύλλογο της περιοχής που κατάγεται, όπου βρεθεί και σταθεί ευχαριστεί την οικογένειά του για τη στήριξη. Η γυναίκα του, με την οποία έχει αποκτήσει δυο παιδιά, είναι πάντα κοντά του. Ο Άγγελος Ζουμπουλάκης είπε πολλά στο podcast του Stathis Stratakos Barberakos.

Ο Άγγελος Ζουμπουλάκης μέσω του «Πολίτη Αργολίδας», τόνισε: «Κάναμε πολύ μεγάλη προσπάθεια στα παιχνίδια του Κυπέλλου, είχαμε και την τύχη μαζί μας, καταφέραμε κάτι τεράστιο για την ομάδα και το νησί. Προσεγγίσαμε σωστά τα παιχνίδια, δεν υπήρχε άλλος τρόπος να το κάνουμε και αυτό αφορά και το αγωνιστικό κομμάτι. Μας βοήθησε πολύ και ο κόσμος μας, ειδικά στον ημιτελικό εντός με την Κορωνίδα Κοιλάδας και στον τελικό. Όλοι συνέβαλλαν, όλοι έβαλαν ένα… λιθαράκι σ’ αυτό που έγινε, σ’ αυτή τη μεγάλη επιτυχία. Θα πρέπει να αλλάξουν πολλά για να υπάρχει συνέχεια, για να έχουμε νέους… καρπούς από αυτή την επιτυχία».

Κοντά στη Μπουμπουλίνα ήταν αυτή την αγωνιστική περίοδο και ο Κώστας Μενδρινός, ο οποίος έχει γράψει τη δική του ιστορία στον χώρο του ποδοσφαίρου στη χώρα μας, φτάνοντας να αγωνιστεί και στο Champions League με τον Ολυμπιακό.

Ο Κώστας Μενδρινός, που πάτησε τα 40 στις 28 Μαΐου, κατάφερε από τα παιδικοεφηβικά τμήματα και την ομάδα Νέων των «ερυθρόλευκων», εκεί γύρω στο… 2000, να κάνει το άλμα και να γίνει μέλος των μεγάλων του Ολυμπιακού, παίζοντας στη συνέχεια δίπλα σε τεράστια ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ο βετεράνος άσος «κόσμησε» αυτή τη σεζόν τις Σπέτσες, καθώς μετά από… αφόρητες πιέσεις του κουμπάρου του, Άγγελου Ζουμπουλάκη, ήταν δίπλα του και κοντά στην ομάδα της Μπουμπουλίνας. Σαν άλλος… επαναστάτης, με την παρουσία του κοντά στο προπονητικό τιμ, έφερε έναν ξεχωριστό «αέρα» στον σύλλογο, εμπνέοντας, μεταξύ άλλων, τα νέα παιδιά της περιοχής!

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα παιδί από τις Σπέτσες, ο Δημήτρης Καλοσκάμης, κατακτάει… τον κόσμο της Super League 1, έχοντας παίξει και στις μικρές εθνικές ομάδες, ενώ την πορεία του ακολουθούν και τα αδέρφια του.

Διαβάστε σχετικό θέμα από το τοπικό Μέσο spetsesontime.gr με τίτλο: «ΑΟ Σπετσών Μπουμπουλίνα: Η Ιστορία, το Πάθος και οι Πρωταγωνιστές της».

Πριν στεγνώσει το μελάνι…

Πραγματοποιούνται και… θαύματα στα ελληνικά γήπεδα, αλλά για εμάς… μετράει αυτές τις ημέρες ότι έγινε τελικός Κυπέλλου άψογος που θύμισε ξανά γιορτή! Δεν αντιλέγω στο τελευταίο και έτσι πρέπει να είναι το ποδόσφαιρο, γιορτή. Μαζί σας είμαι και εγώ και γι’ αυτό οφείλουμε όλοι να παλεύουμε.

Με τα (νέα)… θαύματα, όμως, τι θα κάνουμε; Θα ασχοληθεί κανείς; Και θέτουμε αυτά τα ερωτήματα, με βάση τα όσα λένε σύλλογοι απ’ τα… μέρη μας και από γειτονικούς νομούς, με βάση τα όσα πιστεύει μεγάλη μερίδα του κόσμου, που ασχολείται με την «στρογγυλή θεά», όχι μόνο στο… κέντρο, βλέποντας το ποδόσφαιρο και ως μέσο διασκέδασης. Γίνονται «σφαγές» σε ελληνικά γήπεδα; Υπάρχουν ομάδες που ευνοούνται σε βάρος άλλων; Διότι το ποδόσφαιρο είναι για όλους. Συμφωνούμε και σ’ αυτό!

«Όσοι παρευρέθηκαν στο γήπεδο έγιναν μάρτυρες. απίστευτων και κωμικοτραγικών πραγμάτων, που πάνε το ποδόσφαιρο 100 χρόνια πίσω. Οι φίλαθλοι δεν πίστευαν σε όσα έβλεπαν τα μάτια τους με συγκεκριμένες αποφάσεις. Κινδύνεψε η σωματική ακεραιότητα τόσο της αποστολής, όσο και του διαιτητικού τρίου», διαβάζουμε σε ανακοινώσεις.

Πού ζούμε τελικά; Πάντα το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά και γενικότερα η χώρα σε όλα τα επίπεδα της, ζουν σε στιγμές… αλλαγής! Ήρθαν οι τωρινοί για να αλλάξουν προς το καλύτερο όσα έκαναν οι προηγούμενοι, οι οποίοι άλλαξαν όσα έκαναν οι πιο παλιοί, που πολλές φορές μπορεί να είναι και οι τωρινοί Μόνο που πάντα σε ορισμένα ζητήματα θα μένουμε… στάσιμοι, χωρίς να παραγνωριστούν βήματα που έχουν γίνει προς τα εμπρός.

ΥΓ.1: Απορία; Γιατί είναι πολλοί από αυτούς που «μοχθούν», οι οποίοι πιστεύουν ότι εάν έρθει στη… γιορτή, του ποδοσφαίρου ντε, «μαχαίρι» για να κόψει το «καρπούζι» από συγκεκριμένο – μεγάλο – λιμάνι της χώρας, δεν ξέρουν τι θα τους… ξημερώσει κατά τη διάρκεια της δράσης; Υπάρχει και το άλλο… φαινόμενο. Οι συγκεκριμένοι που κρατάνε το «μαχαίρι» να είχαν παλιά τη «ταμπέλα» με το μεγάλο λιμάνι στο όνομά τους, ή να συνεχίζουν να διατηρούν σχέση μ’ αυτό, αλλά να… υπηρετούν σε άλλα μέρη της χώρας! Μα γιατί οι περισσότεροι να τα έχουν με το… μεγάλο λιμάνι της χώρας; Δεν έχετε το Θεό σας κάποιοι… Κάνετε σαν να σας «έσφαξαν»!!!

ΥΓ. 2: Γράφεις συγκεκριμένα ονόματα στο... ψακτήρι και βλέπεις ένα κατεβατό με παράπονα. Και αυτοί συνεχίζουν τη δράση τους σαν να έχουν «μπαταρίες»... ντούρασελ! «Κάτι θα κάνουν καλά, δεν εξηγείται αλλιώς», θα σκεφτεί ένας νορμάλ άνθρωπος, που πιστεύει στα... θαύματα! 

ΥΓ.3: Μα καλά η ΔΕΑΒ τι ήθελε στον παραλιακό μας δήμο, κατά τη διάρκεια της «γιορτής»; Με επικεφαλής, μάλιστα, τον Γιώργο με το μουστάκι, πρώην… εκπρόσωπο αυτών που έχουν το «μαχαίρι»! Δεν μας έφταναν οι ενισχυμένες αστυνομικές δυνάμεις; Τι περίμεναν ότι θα γινόντουσαν επεισόδια; Δεν ξέρουν σε ποια περιοχή έγινε η «παράσταση» και ότι ο κόσμος εκεί είναι ήρεμος; Ο Γιώργος ήταν, πάντως, ξεκάθαρος μετά το παιχνίδι, «δεν έγραψα τίποτα στην έκθεση μου», αναφώνησε! Η έκθεσή του θα θυμίζει τις επιστολές που έστελνε ο Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους, προς Ρωμαίους, προς Εφέσιους, προς Θεσσαλονικείς. Με κυρίαρχο «χρώμα» το λευκό. Όλα αγνά, σ' έναν κόσμο «αγγελικά»... πλασμένο!

ΥΓ. 4: Ο παρατηρητής αγώνα γιατί άλλαξε λίγες ώρες πριν από το παιχνίδι; Αν μπορεί, ας μας απαντήσει κάποιος.

ΥΓ. 5: Τελικά, υπάρχουν κάποιοι που… παίρνουν παραπάνω «σπόρια» από άλλους; «Σπόρια» που στην πορεία μπορεί να… αλλάξουν «γεύση» και «κατόχους»; Γίνονται αυτά στη χώρα μας; Είπαμε, ζούμε εδώ και περίπου έναν χρόνο σε εποχές… γιορτής! Εκτός από τους «μεγάλους» υπάρχουν και οι «μικροί». Εκεί που πραγματικά γίνεται «πανηγύρι». Μην τους… ξυπνάτε! Για όλους υπάρχουν «σπόρια», αρκεί να μην σε προλάβουν άλλοι! Ειδικά εάν σε βρουν... μπόσικο μέσα στο τερέν. Δεν θα καταλάβεις το πότε μπορεί να σε... τρυπήσουν! 

ΥΓ. 6: Όπως μου μετέφερε «πουλάκι» που πετούσε πάνω από τον παραλιακό δήμο, η αποστολή της τριάδας θύμιζε… αποστολή! Οργανωμένα πράγματα, με τάξη και ασφάλεια. Με μαύρα ρούχα ήρθαν, με μαύρα έπαιξαν, με μαύρα αποχώρησαν, ήταν μέσα σε μαύρο βανάκι, με φιμέ τζάμια για να μην τους βλέπει κανείς. Ερχόμενοι, πέρασαν, μάλιστα μέσα από τα… χωριά, δεν ακολούθησαν τον κεντρικό δρόμο, από «αυτή την οδό μας έδειξε το GPS», ακούστηκε να λέει ο οδηγός.

Το «πουλάκι» νόμιζε ότι ήταν κάποιος επίσημος που πήγαινε για φαγητό σε κανά καλό εστιατόριο της περιοχής! Μετά τη «γιορτή» έφυγαν, μάλιστα, απ’ τα… στενά, σαν κυνηγημένοι! «Η αποστολή εξετελέσθη», μου τόνισε το «πουλάκι». «Μην τα πιστεύεις αυτά, απόλαυσε το παιχνίδι», του απάντησα εγώ, ο κόσμος μας είναι, άλλωστε… αγγελικά πλασμένος. Το «πουλάκι» γιατί, όμως, να τα πιστεύει αυτά; Μου έστειλε και φωτογραφίες…