Πριν από λίγες ο καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Γιάννης Λεοντάρης υπέβαλλε την παραίτησή του υπέβαλλε από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα το Ναύπλιο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την έντονη διαφωνία του για εφαρμογή του μέτρου των διαγραφών φοιτητών από τα δημόσια πανεπιστήμια.

Με την… αυγή του 2026, λόγω της διαγραφής μη ενεργών φοιτητών, 308.605 βρέθηκαν αυτομάτως εκτός ΑΕΙ.

Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Λεοντάρης χαρακτηρίζει το μέτρο ως «επιστημονικά ατεκμηρίωτο, παιδαγωγικά απαράδεκτο και κοινωνικά άδικο», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ρύθμιση, αλλά για μια βαθιά πολιτική επιλογή με ταξικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα. Όπως επισημαίνει, το μέτρο πλήττει κυρίως φοιτητές και φοιτήτριες από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οι οποίοι τιμωρούνται επειδή άσκησαν το δικαίωμά τους στη γνώση. Έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα… «Το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία», είχε δηλώσει από την πλευρά της η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.

Θα σας μεταφέρουμε και όσα αναφέρει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου), η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, για τον Γιάννη Λεοντάρη: «Υπογράμμισε συγκεκριμένα πράγματα, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου. Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει όλες τις πλευρές και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Το βασικό είναι να μην την… πληρώνουν φοιτητές που για συγκεκριμένους λόγους έχουν βρεθεί εκτός εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε κανείς με τις ενστάσεις του κ. Λεοντάρη; Διότι όσα ανέφερε έχουν «βαρύτητα».

Αναλυτικά η δήλωση του Γιάννη Λεοντάρη:

«Υπέβαλα την παραίτηση μου από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία μου με την αυταρχική επιβολή του επιστημονικά ατεκμηρίωτου, παιδαγωγικά απαράδεκτου και κοινωνικά άδικου μέτρου των διαγραφών φοιτητών και φοιτητριών από το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Δεν πρόκειται για μία απλή διοικητική ρύθμιση αλλά για μια πολιτική πράξη με ταξικό πρόσημο, βαθιά αντιδημοκρατική, προσβλητική για το δημόσιο πανεπιστήμιο και κατασταλτική για χιλιάδες ανθρώπους που επέλεξαν να σπουδάσουν.

Το μέτρο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως "εκσυγχρονισμός", αλλά λειτουργεί ως στοχοποίηση νέων ανθρώπων προερχόμενων κυρίως από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οποίοι/ες τιμωρούνται ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να ασκήσουν το δικαίωμα τους στη γνώση.

Είναι αδιανόητο ότι πρόσφατα ο αρμόδιος υφυπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι με τις διαγραφές "θα καθαρίσουν οι κατάλογοι", λες και οι φοιτητές/τριες είναι στίγματα, λεκέδες που λερώνουν την εικόνα του πανεπιστημίου.

Όταν ένας υφυπουργός μιλάει για "καθαρισμό", δεν περιγράφει απλώς μια διαδικασία. Διατυπώνει ένα αξιακό σύστημα: ότι υπάρχουν φοιτητές/τριες επιθυμητοί/ες και φοιτητές/τριες ανεπιθύμητοι/ες. Ότι οι δεύτεροι/ες αποτελούν στίγμα. Ότι η παρουσία τους είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαλειφθεί.

Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές/τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα.

Αποτελεί άραγε "στίγμα" ο φοιτητής/τρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών που επέλεξε να ολοκληρώσει πρώτα τη φοίτησή του/της σε δραματική σχολή και ενδεχομένως να αποφασίσει μετά από λίγα χρόνια να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο;

Αυτοί οι φοιτητές/τριες δεν εγκατέλειψαν τις σπουδές τους. Έκαναν μια συνειδητή επιλογή, συναφή με το αντικείμενό του Τμήματος, για να εμπλουτίσουν την πρακτική και καλλιτεχνική τους εμπειρία και στη συνέχεια να ολοκληρώσουν το θεωρητικό σκέλος αποκτώντας πτυχίο στο ΑΕΙ όπου πέτυχαν την εισαγωγή τους.

Και τώρα διαγράφονται. Είναι "στίγμα" οι φοιτήτριες και οι φοιτητές που έκαναν οικογένεια, δούλεψαν, πάλεψαν με την καθημερινότητα και μετά από χρόνια θέλησαν να επιστρέψουν για να πάρουν το πτυχίο τους; Τώρα διαγράφονται.

Είναι "στίγμα" οι φοιτητές/τριες που εργάστηκαν (συχνά ανασφάλιστοι/ες) για να ζήσουν και δεν διαθέτουν τις βεβαιώσεις απασχόλησης που ζητά ο νέος νόμος για να τους εξαιρέσει από τις διαγραφές; Τώρα διαγράφονται.

Αν λοιπόν υπάρχουν "λεκέδες" στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που όχι μόνο δεν τους/τις ενισχύουν όπως οφείλουν, παρέχοντας τους στέγαση, γενναίες επιδοτήσεις ενοικίου, διευκόλυνση στις μετακινήσεις κλπ., αλλά αντίθετα τους/τις στοχοποιούν.

Δεν υπάρχει στατιστικός δείκτης που να δείχνει ότι με τις διαγραφές η αναλογία διδασκόντων / φοιτητών θα βελτιωθεί τόσο ώστε να ανεβάσει την χώρα μας κοντά στον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι αυτό θα συμβεί μόνο με τη γενναία αύξηση των θέσεων του διδακτικού προσωπικού. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι "αιώνιοι" φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο: δεν χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία.

Η μεθόδευση επιβολής των διαγραφών από το υπουργείο, αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικότητας και ακύρωσης του αυτοδιοίκητου του πανεπιστημίου. Ο νόμος δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις Τμημάτων, τον κατεξοχήν δημοκρατικό θεσμό της πανεπιστημιακής αυτοδιοίκησης, να αποφασίσει για ένα τόσο κρίσιμο θέμα.

Το υπουργείο ζητά από το διοικητικό προσωπικό, από τους/τις προϊσταμένους των Γραμματειών να εφαρμόσουν τον νόμο μηχανιστικά χωρίς καμία δυνατότητα ακαδημαϊκής παρέμβασης.

Αποκλείει δηλαδή την πανεπιστημιακή κοινότητα από τη λήψη μιας κρίσιμης πολιτικής απόφασης. Ήδη το συνδικαλιστικό όργανο των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ έχει αντιδράσει έντονα και με τεκμηριωμένη δημόσια τοποθέτηση και έχει προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις αρνούμενο να αναλάβει το βάρος της διαγραφής χιλιάδων φοιτητών/τριών.

Ας αναλογιστούμε επίσης ότι η ίδια διάταξη που ρυθμίζει την διαγραφή, προβλέπει κάτι αδιανόητο: την κατοχύρωση των εκπαιδευτικών πιστωτικών μονάδων που έλαβε κατά το διάστημα της φοίτησης του ο υπό διαγραφή φοιτητής/τρια για το ενδεχόμενο επανεγγραφής του σε κάποιο ιδιωτικό ΑΕΙ.

Δηλαδή, τα ECTS που κρίνει ο νόμος ανεπαρκή για τον φοιτητή/τρια του δημόσιου πανεπιστημίου και τον/την διαγράφει, δίνονται ως "bonus" για την εγγραφή του/της σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο.

Η πρόσβαση στη γνώση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δημόσιο αγαθό και τα δημόσια αγαθά δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Η πρόσβαση στην εξειδικευμένη γνώση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι δικαίωμα που αποκτήθηκε μετά από εξετάσεις ιδιαίτερα απαιτητικές.

Δεν νομιμοποιείται η πολιτεία να λέει σε έναν/μια επιτυχόντα/ούσα πανελλαδικών εξετάσεων: "έχεις δικαίωμα να σπουδάσεις, αλλά μόνο μέσα σε ένα αυθαίρετο χρονικό πλαίσιο που εμείς καθορίζουμε, κι αν δεν τα καταφέρεις, στο αφαιρούμε".

Τα συνταγματικά δικαιώματα δεν λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Αυτό που επί της ουσίας στοχοποιείται είναι η ίδια η ύπαρξη της δωρεάν, δημόσιας πρόσβασης στη γνώση χωρίς φραγμούς. Είναι η ιδέα ότι κάποιος μπορεί να επιστρέψει μετά από χρόνια να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ένας χώρος ανοιχτός και υπάρχει για να ανοίγει δρόμους, όχι για να τους κλείνει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα διορισμένου από το Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου, με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης.

Καλούμαι στο πλαίσιο των καθηκόντων και των θεσμικών υποχρεώσεων μου – και μάλιστα υπό την απειλή κυρώσεων από την πλευρά του ΥΠΑΙΘ – να επιβλέψω και να διευκολύνω την εφαρμογή ενός μέτρου που αντιστρατεύεται τις βαθύτερες ακαδημαϊκές και κοινωνικές μου πεποιθήσεις και, κυρίως, με φέρνει σε ευθεία αντίθεση με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που θεωρώ ότι οφείλω να υπερασπίζομαι. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ σιωπώντας».

«Γιάννης Λεοντάρης. Μια φωνή ανθρωπισμού στη σιωπή», γράφει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη

Η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου) γράφει (όπως φιλοξενεί το «faretra.info») για την παραίτηση του Ακαδημαϊκού και Θεατράνθρωπου Γιάννη Λεοντάρη, ξέροντας πολύ καλά τον τελευταίο:

«Θα ξεκινήσω με το θεατρικό Γιάννη Λεοντάρη, επειδή θεωρώ ότι οι θεατρικές επιλογές του, καθώς και ο τρόπος που σκέφτεται και σκηνοθετεί το θέατρο, δηλαδή τον ίδιο τον Άνθρωπο επί σκηνής, είναι αυτό που ορίζει και προσδιορίζει, ευθέως, και την ακαδημαϊκή του καθαρότητα.

Είναι αυτό που μαρτυρά το γεγονός της σχεδόν «ηρωικής» παραίτησής του από την Κοσμητεία της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η παραίτηση γίνεται σε μία απόλυτα σκοτεινή εποχή για το Δημόσιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, όπου η ακαδημαϊκή κοινότητα, στην πλειοψηφία της, σιωπά.

Ξεκινάω από τον σκηνοθέτη Λεοντάρη, γιατί ως γνωστό, η θεατρική παιδεία είναι μία κατεξοχήν ανθρωπιστική παιδεία που, σε καμία περίπτωση, δε μπορεί να αφήνει αυτόν που την έχει ενστερνιστεί, αδιάφορο, σε όσα απάνθρωπα συμβαίνουν σήμερα στην Ελληνική Εκπαίδευση και όχι μόνο. Και ο Γιάννης Λεοντάρης είναι ένας από αυτούς που το Θέατρο είναι η πατρίδα του, το όραμα ενός κόσμου που υπηρετεί τον Άνθρωπο, την αξιοπρέπεια και την ευτυχία του.

Τον Γιάννη Λεοντάρη το γνώρισα για πρώτη φορά το 2009, μέσα από την εξαιρετική, σκηνοθετική του ματιά, στο έργο του Γάλλου δραματουργού, Ζοέλ Πομμερά, "Οι Έμποροι". Πρόκειται για ένα έργο βαθιά πολιτικό που μιλάει για τον άνθρωπο-εμπόρευμα της εποχής μας. Το έργο ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο "Αμαλία", της συμπρωτεύουσας. Ενθουσιάστηκα τόσο με τη σκηνοθεσία, όσο και με το ίδιο το κείμενο, μόλις το διάβασα.

Στη συνέχεια, ξανασυστήθηκα μαζί του το 2013, μέσα από το εξαιρετικό επίμετρο, στη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου από τις εκδόσεις Ύψιλον/θέατρο, σε δύο θεατρικά του Ζοέλ Πομμερά: "Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου» και «Κύκλοι/Ιστορίες". Το επίμετρο αναφέρεται κυρίως στο δεύτερο έργο που τη σκηνοθεσία του επιμελήθηκε ο Λεοντάρης την ίδια χρονιά, σε συνεργασία με το θίασο Κανιγκούντα.

Πρόκειται για την Ιστορία της Ευρώπης, από τα χρόνια των ιπποτών και του Ευγενούς Aνθρώπου (Homme galant), όπως ο θερβαντικός Δον Κιχώτης, μέχρι τις μέρες μας. Μέσα από το έργο, με τη μορφή ενός "καλειδοσκοπικού τσίρκου δωματίου", αναδύεται το βλέμμα του Πομμερά, στραμμένο στη χαμένη τιμή της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης: τον ανθρωπισμό.

Στο σχετικό επίμετρο, ο Λεοντάρης μιλάει για τη δική του, προσωπική θλίψη, που όμως πόσοι ακόμη τη συμμεριζόμαστε; Αναφέρεται στο χαμένο ανθρωπισμό μιας Ευρώπης που καταρρέει, επιβεβαιώνοντας με μία άρτια σκηνοθετική ματιά, όσα επιδιώκει να μας δείξει το έργο του Πομμερά.

Σχετικά με τη θλίψη που αναδύεται από τις Πρωτοχρονιές της τελευταίας δεκαπενταετίας, μια θλίψη που απλώνεται και φθάνει μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2013, ίσως και πιο πίσω, ο Λεοντάρης γράφει: "Τα τελευταία χρόνια, η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης έχει μετατραπεί μέσα μου σε εμπειρία κατάθλιψης. Τίποτα από αυτό το καλλιτεχνικό συμβάν δε συνομιλεί με τη ζωή των κατοίκων της Ευρώπης. Κάποτε πιστεύαμε ότι το τέρας του καπιταλισμού κυριαρχεί απόλυτα στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη συναντά ισχυρά αντίβαρα μπροστά στις παραδοσιακές αξίες του ανθρωπισμού : κοινωνικό κράτος, έμφαση στην παιδεία και στον πολιτισμό, υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, παραγωγή φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης, ισχυρά αριστερά ρεύματα".

Λίγα χρόνια μετά, είχα την τύχη, αυτές οι δύο εξαιρετικές παρουσίες, συγγραφέας και σκηνοθέτης, να μπουν στη ζωή μου για τα καλά. Ο συγγραφέας, Ζοέλ Πομμερά έγινε ο ένας από τους δύο συγγραφείς που ασχολήθηκα στο διδακτορικό μου και ο σκηνοθέτης, ο Γιάννης Λεοντάρης ήταν στην επιτροπή της διδακτορικής μου διατριβής και με ενθάρρυνε με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο.

Υπάρχουν φορές, που οι νοερές συναντήσεις με πνευματικούς ανθρώπους αξίζουν πολύ περισσότερο από κάποιες ανούσιες συναντήσεις "δια ζώσης". Όταν νοερά δημιουργούνται δίαυλοι επικοινωνίας που ανοίγονται σε κοινούς τόπους σκέψης, σε κοινές στάσεις ζωής και όταν αυτοί οι κοινοί τόποι ανοίγονται όλο και πιο πολύ στην κοινωνία και στο δίκιο των συλλογικοτήτων των ανθρώπων, τότε αυτό λέγεται μία απόλυτα ευτυχής συγκυρία.

Από το εξαιρετικά άρτιο κείμενο παραίτησης του Γιάννη Λεοντάρη, φαίνεται πόσο ευθέως συνομιλούν οι σκέψεις, οι απόψεις και οι πράξεις του, με τα όσα ανέφερα παραπάνω. Η συνολική εικόνα είναι η εικόνα μια εξέχουσας προσωπικότητας, ενός Ακαδημαϊκού, ενός Ανθρώπου, με "Α" κεφαλαίο που κοσμεί τόσο την ακαδημαϊκή κοινότητα του Δημόσιου Πανεπιστημίου της χώρας μας, όσο και το Ελληνικό Θέατρο.

Από το κείμενο παραίτησης σταχυολογώ τα παρακάτω: "Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές /τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα. Αν λοιπόν υπάρχουν “λεκέδες” στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που τους /τις στοχοποιούν. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι “αιώνιοι” φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο, δε χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία".

Στο κλείσιμο της επιστολής παραίτησής του ο Γιάννης Λεοντάρης επισημαίνει, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου: "Τα συνταγματικά δικαιώματα δε λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ, σιωπώντας".

Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου.

Πιστεύω ότι έχει ένα βαθύ συμβολισμό το γεγονός ότι η αρχή αυτής της επιστροφής στο χαμένο ανθρωπισμό μας, γίνεται μέσα από την Εκπαίδευση, από έναν Δάσκαλο που διαθέτει το πιο σημαντικό εργαλείο στη δουλειά του Δασκάλου , τόσο στην τάξη, όσο και στο θέατρο, την αγάπη για το ακροατήριό του, την αγάπη για τον άλλο!

Άραγε μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη κοινωνία θα ζούσαμε, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας, αν ακολουθούσαμε το παράδειγμα αλληλεγγύης και υπευθυνότητας του Γιάννη Λεοντάρη, απέναντι στους φοιτητές του, απέναντι στους άλλους;

Πώς αλλιώς μπορούμε να υπάρξουμε, δίχως να φυτοζωούμε, αν δε μπορούμε να διεκδικήσουμε το δίκιο και την αγάπη των άλλων;! Πώς αλλιώς αφού, όπως γράφει στη "Συμφωνία αρ. 1", ο Τάσος Λειβαδίτης, "οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων"».

Τι αναφέρει η εγκύκλιος, τι απαντά η Υπουργός

Με το τέλος του 2025 ολοκληρώθηκε η 2η φάση εφαρμογής του νόμου που αφορά τη διαγραφή ανενεργών φοιτητών από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, την 31η Δεκεμβρίου διαγράφηκαν αυτομάτως όσοι έχουν ξεπεράσει την ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όπως αναφέρει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα και με το ρεπορτάζ του «in.gr», η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Για τους φοιτητές που συμπληρώνουν την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και δεν έχουν καταστεί πτυχιούχοι, επέρχεται αυτοδικαίως η διαγραφή από το Τμήμα ή τη Μονοτμηματική Σχολή του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΑΕΙ) δύο (2) μήνες μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων της επαναληπτικής εξεταστικής του Σεπτεμβρίου.

Ζαχαράκη: «Πλαίσιο που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες»

Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι 35.000 φοιτητές αξιοποίησαν τη «δεύτερη ευκαιρία» που δόθηκε με το θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, ενώ περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές θα διαγραφούν (τελικά ήταν 308.605).

«Κατανοώ απόλυτα, ότι κάθε αλλαγή σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα γεννά ανησυχίες. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρη: δεν μιλάμε για τιμωρητικές πολιτικές, ούτε για "εκκαθαρίσεις" φοιτητών, αλλά για ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο, που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες», τόνισε.

Ακολούθως πρόσθεσε ότι το καθεστώς που αφορά στους ανενεργούς φοιτητές εδώ και δεκαετίες «αδικούσε τους πάντες: τα Ιδρύματα που δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν, τους ενεργούς φοιτητές που κοπίαζαν και κυρίως τους ίδιους τους νέους μας, που έμεναν εγκλωβισμένοι χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τις σπουδές τους».

Στη συνέχεια σημείωσε ότι η νομοθετική παρέμβαση που έγινε αποδείχθηκε αναγκαία, ενώ το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Όπως είπε, «προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία για όσους εργάζονται, για όσους έχουν προβλήματα υγείας ή σοβαρές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις. Δεν αντιμετωπίζουμε όλους το ίδιο, αλλά τον καθένα δίκαια. Το επόμενο διάστημα θα διαγραφούν περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές, ενώ για σοβαρούς κοινωνικούς λόγους θα δοθεί η αναγκαία παράταση. Ταυτόχρονα, 35.000 φοιτητές μας αξιοποίησαν τη ‘δεύτερη ευκαιρία’ που θεσπίσαμε, κι αυτό λέει πολλά για το πόσο αναγκαία ήταν αυτή η παρέμβαση».

Η κ. Ζαχαράκη επεσήμανε, δε, ότι η φοιτητική ιδιότητα «δεν ισχύει εφ’ όρου ζωής σε κανένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο» και πρόσθεσε ότι στόχος είναι τα πτυχία να έχουν αξία και «να αντανακλούν προσπάθεια, ικανότητες και μεράκι».

«Στόχος μας είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο σύγχρονο, εξωστρεφές και συμπεριληπτικό. Ένα πανεπιστήμιο που στηρίζει τον φοιτητή, χτίζει το μέλλον του και δεν τον αφήνει επ’ αόριστον στο περιθώριο. Δεν κλείνουμε πόρτες, αλλά ανοίγουμε δρόμους σε σπουδές με προοπτική, αξιοπιστία και θεσμική συνέπεια», κατέληξε η υπουργός.

Το νομοθετικό πλαίσιο και οι αριθμοί

Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και τις δυνατότητες ολοκλήρωσης σπουδών στα ΑΕΙ, όπως ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπει ότι όσοι φοιτητές έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή πιστωτικών μονάδων και έχουν συμμετάσχει σε εξετάσεις τουλάχιστον δύο φορές τα τελευταία δύο χρόνια, είχαν δικαίωμα ολοκλήρωσης σπουδών εντός δύο επιπλέον εξαμήνων, κατόπιν υποβολής αίτησης, εντός 30 ημερών από την έκδοση των βαθμολογίων της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου κατά την οποία συμπληρώνεται η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όσοι δεν εκκίνησαν τη διαδικασία παράτασης σπουδών, θα διαγραφούν αυτόματα στο τέλος του ημερολογιακού έτους. Από τη διαγραφή εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρία άνω του 50%, ενώ προβλέπεται κατ’ εξαίρεση υπέρβαση της ανώτατης διάρκειας φοίτησης για σοβαρούς λόγους υγείας.

Σημειώνεται ότι η ρύθμιση δεν επηρεάζει ενεργούς φοιτητές, ούτε όσους βρίσκονται εντός του νόμιμου χρονικού πλαισίου σπουδών (4+2 ή 5+3 έτη).

Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη για μερική φοίτηση αφορά σε γονείς παιδιών έως 8 ετών, εργαζόμενους (άνω των 20 ωρών εργασίας την εβδομάδα αποδεδειγμένα) και πρωταθλητές και αθλητές με εντατικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο, το σύνολο των ενεργών φοιτητών των ΑΕΙ κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2023-24 ήταν 352.099. Παράλληλα, οι εγγεγραμμένοι φοιτητές ήταν συνολικά 703.857, κάτι που συνεπάγεται ότι οι μη ενεργοί φοιτητές, κατά την ίδια περίοδο, ανήλθαν στους 351.758.

O νεαρός Ναυπλιώτης Θάνος Λαμπρόπουλος, εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών ως εξαιρετικό ταλέντο. Γεγονός που αποτελεί ξεχωριστή διάκριση για τον ίδιο και τον νομό Αργολίδας. Αυτή η ευχάριστη είδηση έγινε γνωστή από Μέσα των Ιωαννίνων και της Ηπείρου («epirusGate», «epiruspost»).

Ο ταλαντούχος μαθητής, που έχει ιδιαίτερη κλίση στη ζωγραφική τέχνη, κατέκτησε τη 2η θέση στη συνολική κατάταξη και έγινε δεκτός στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση από τη Β’ τάξη του Λυκείου, μεταξύ 585 ταλέντων που αρχικώς διαγωνίστηκαν, δεδομένου ότι επιλέχθηκε στους 11 εναπομείναντες, οι οποίοι κρίθηκαν εισακτέοι, γεγονός που τον ξεχωρίζει ως εξαιρετικό ταλέντο.

Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, ο υπερταλαντούχος ζωγράφος, με καταγωγή από την 1η πρωτεύουσα του νεότερου ελληνικού κράτους, μετά την παμψηφεί εκτίμηση 15 έργων του από την επιτροπή αξιολόγησης της ανωτέρω Πανεπιστημιακής Σχολής, κέρδισε επάξια το δικαίωμα να δώσει το περασμένο Σεπτέμβριο εισαγωγικές εξετάσεις για την ανώτατη εκπαιδευτική βαθμίδα.

Είναι πολύ μεγάλη τιμή για τον πολιτισμό του Ναυπλίου, ένα δικό της παιδί που κατοικεί στην πόλη των Ιωαννίνων, ενώ είναι μαθητής λυκείου ταυτόχρονα να έχει καταφέρει με αξιώσεις να κοσμεί ήδη τους φοιτητικούς καταλόγους, της πιο εμβληματικής Σχολής Καλών Τεχνών της Ελλάδας.

Το 4ο ΓΕΛ (διεύθυνση και ο σύλλογος διδασκόντων) συνεχάρη τον μαθητή Θάνο Λαμπρόπουλο για την επιτυχία στις Πανελλήνιες Εισαγωγικές Εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). «Θάνο είμαστε υπερήφανοι για ότι έχεις καταφέρει με τόσο κόπο και δουλειά. Ευχόμαστε να έχεις πάντα τις επιτυχίες που τόσο αξίζεις!», αναφέρει το συγχαρητήριο μήνυμα του σχολείου.

Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου πραγματοποίησε την Κυριακή (23/10) το μεσημέρι στο Αρχαίο Θέατρο του Άργους πειραματική-ερευνητική παράσταση με τίτλο: «Περί προσωπείου: Μία σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη».

H παράσταση εντασσόταν στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής της υποψήφιας διδάκτορος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και προ-διδακτορικής υποτρόφου ερευνήτριας στις Ελληνικές Σπουδές 2022-23 του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Σοφίας Μπαλτζώη.

Αποτέλεσε «κραυγή κατά της διχόνοιας, ύμνος για την Ειρήνη», ήταν μια ξεχωριστή και μοναδική πανεπιστημιακή θεατρική εμπειρία.

Διαβάζει κάποιος «από το κοίλον»:

Κάθε φορά που ένας τόσο σημαντικός χώρος όπως το Αρχαίο Θέατρο Άργους, φιλοξενεί ακμαίες παρουσιάσεις της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, ο χώρος επιβεβαιώνει τη διαχρονική του σημασία για την κοινότητα και ανανεώνει την πνευματική του λάμψη πέρα από τα στενά όρια της πόλης.

Κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σε χωρητικότητα θέατρα της αρχαιότητας, από τα πιο ιδιαίτερα σε περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά και κυρίως επίκεντρο μιας ιστορικής διαχρονικότητας μοναδικής: ομφαλός ενός αστικού χώρου που κατοικείται αδιάλειπτα για 6.000 χρόνια περίπου!

Τα ίδια διαχρονικά θα πρέπει να είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι πολίτες που συμμετείχαν και συμμετέχουν σε μια παράσταση καθώς, στην κυριολεξία, βιώνουν ένα μοναδικό γεγονός που συνδυάζει απόκρυφη και φανερή δυναμική η οποία ενεργοποιεί αισθήσεις και πνευματικές αναζητήσεις. Ο χώρος δεν αναγνωρίζεται μόνο από το λαμπερό του παρελθόν αλλά και από τις ευκαιρίες μιας σύγχρονης δυναμικής παρουσίας. Η πρόσφατη παρουσίαση (23-10-2022) της πειραματικής-ερευνητικής παράστασης με τίτλο: Περί προσωπείου: Μια σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σύγχρονης δυναμικής παρουσίας με πολλαπλούς προσανατολισμούς. Την επιλογή και τη δημιουργική αλληλουχία των κειμένων ανέλαβε η δραστήρια και έμπειρη διδάσκουσα στο ΤΘΣ, Αντωνία Βασιλάκου.

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου δια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών (Σχολή Καλών Τεχνών, Ναύπλιο) αξιοποιεί το Αρχαίο Θέατρο, ενσωματώνοντας την ιστορική εμπειρία στις μαθησιακές πρακτικές, διαμορφώνοντας έτσι ένα πλούσιο παραγωγικά πλαίσιο όπου Λόγος, Σκέψη και Πράξη αναζητούν και βρίσκουν κλασικούς και σύγχρονους τρόπους έκφρασης επί της ορχήστρας.

Το «Περί Προσωπείου» αποτελεί αντικείμενο έρευνας διδακτορικής διατριβής της κας Σοφίας Μπαλτζώη (αρχαιολόγος) με την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας του ΤΘΣ Μαρίας Μικεδάκη. Η έρευνα για τη σημασία του τραγικού προσωπείου «στις παραστάσεις της αρχαιότητας και στην αναβίωση του αρχαίου δράματος στη νεότερη και σύγχρονη Ελλάδα» (τίτλος διατριβής), αποκτά ιδιαίτερο προσανατολισμό καθώς μετατρέπεται σε αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στην ερευνήτρια και το κοινό με τη διαμεσολάβηση των ηθοποιών, της σκηνοθέτριας, της ενδυματολόγου/προσωποποιού και του μουσικού. Ήδη η σύνθεση των αποσπασμάτων από τις δυο τραγωδίες, παρά τις θεματολογικές συγγένειες, αποτελούν μια εξαιρετική πνευματική άσκηση και ένδειξη επιστημονικής συνθετικής ικανότητας που, με τη σειρά τους, αντικατοπτρίζουν το υψηλό ποιοτικό επιστημονικό επίπεδο του ΤΘΣ.

Το ίδιο σημαντικές στη διαμόρφωση ενός καλού αποτελέσματος, είναι η σκηνοθετική οπτική, η υποκριτική ικανότητα των ηθοποιών και η κατασκευή προσωπείου που αφορά στο ίδιο το θέμα της έρευνας. Η σκηνοθετική οπτική που υιοθετείται είναι ίσως και ο ισχυρότερος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ερευνητικό πεδίο και το πεδίο πειραματισμού και εφαρμογής.

Μιλώντας αυστηρά και μόνο από την πλευρά του θεατή, θεωρώ πως είναι το εργαλείο δημοσιοποίησης μιας ολόκληρης διεργασίας που έχει προηγηθεί, οι λεπτομέρειες της οποίας κοινοποιούνται στη διάρκεια της εξέλιξης της παράστασης. Από την άποψη αυτή το «στήσιμο» της παράστασης από την διδάσκουσα στο ΤΘΣ κ. Αντωνία Βασιλάκου, ανέδειξε τις αρετές κειμένου και υποκριτικής ικανότητας, χαρίζοντας με την κίνηση και τον φωνητικό χρωματισμό ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Οι ερμηνείες των φοιτητριών που συμμετείχαν και στις οποίες οφείλεται επίσης το εξαιρετικό αυτό αποτέλεσμα, ανάδειξαν στα μάτια των θεατών τις ψυχικές δυνατότητες των νέων ανθρώπων να αναλαμβάνουν και να υλοποιούν δράσεις στο δημόσιο χώρο. Γαληνού Μαρία, Μαρκουλή Βαρβάρα, Πουλημένου Παναγιώτα-Αθηνά, Στεργιάννη Αλεξάνδρα, Φραγκουλίδου Δέσποινα, και Χατζηπαπαδοπούλου Άννα, είναι οι φοιτήτριες του χορού που επάξια κέρδισε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού. Τέλος για τη σημαντική συνεισφορά τους, όπως ήδη σημείωσα, στην πετυχημένη αυτή παράσταση σημειώνουμε την κ. Μάρθα Φωκά (ενδυμασία/προσωπεία) και τον κ. Νικηφόρο Χρυσολωρά (μουσική).

(από το κοίλον)

Η αγωνία για τους μαθητές που συμμετείχαν στις Πανελλήνιες Εξετάσεις 2022 πήρε τέλος το απόγευμα της Πέμπτης (28/07) καθώς ανακοινώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής και ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία για το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Μεγάλη πτώση σε πολλές σχολές, όπως αναμενόταν.

Ειδικότερα, σε υψηλότερα επίπεδα από πέρσι κινήθηκαν, πάντως, οι βάσεις εισαγωγής στα δύο τμήματα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στο Ναύπλιο. Στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών η φετινή βάση είναι στα 9.125 μόρια έναντι 8.225 το 2021 (900 μόρια περισσότερα). Αντίστοιχα στο Τμήμα Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών η βάση που ανακοινώθηκε για το 2022 είναι στα 9.275 μόρια, περίπου στα ίδια επίπεδα με πέρσι (9.228).

Δείτε εδώ τις Βάσεις Εισαγωγής για το 2022 σε σχέση με την περσινή χρονιά, μαζί με τις σχολές στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Ακολουθούν πίνακες με συγκρίσεις των βάσεων εισαγωγής σε όλες τις σχολές, όπως και αυτές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (μόνο δύο τμήματα εμφανίζουν μείωση φέτος σε σχέση με το 2021:

Οι 100 υψηλότερες σχολές – Αυτά είναι τα μόριά τους

Ο μαθηματικός – σύμβουλος σταδιοδρομίας Στράτος Στρατηγάκης μιλώντας στην «ΕΡΤ» είπε ότι επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις για πτώση των βάσεων και χαρακτηριστικό παράδειγμα να είναι η μεγάλη πτώση στη Νομική Αθήνας, η οποία έπεσε κάτω από τα 18.000 μόρια.

Επίσης, κάτω από τα 18.000 μόρια, έπεσε και η Οδοντιατρική Αθήνας, ενώ μικρότερη πτώση από αυτή που αναμενόταν καταγράφηκε στην Ιατρική Αθήνας. Το 93% των επιτυχόντων εισάγεται σε Σχολή-Τμήμα μέσα στις πρώτες 10 προτιμήσεις του.

Συγκεκριμένα 61.682 ανέρχονται οι υποψήφιοι από τα γενικά και τα επαγγελματικά λύκεια που εισάγονται φέτος στα Πανεπιστήμια, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στην ΑΣΠΑΙΤΕ, στην ΑΣΤΕ, στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, καθώς και στις Ακαδημίες της Πυροσβεστικής, του Εμπορικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος. O συνολικός αριθμός των υποψηφίων για επιλογή ανήλθε σε 73.405, εκ των οποίων 61.143 υποψήφιοι με τις διαδικασίες των ΓΕΛ και 12.262 υποψήφιοι με τις διαδικασίες των ΕΠΑΛ.

Σε ό,τι αφορά τα δημόσια ΙΕΚ, ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων με οριστικοποιημένο παράλληλο μηχανογραφικό φέτος ανήλθε σε 20.432, εκ των οποίων 18.812 υποψήφιοι είναι απόφοιτοι Λυκείων σχολικού έτους 2021-2022, ενώ 1.620 είναι απόφοιτοι παλαιότερων ετών. Επίσης, 157 υποψήφιοι επιλέχθηκαν στην ειδική κατηγορία, ενώ 20.275 επιλέχθηκαν στη γενική κατηγορία.

Όπως καταγράφεται, μάλιστα, με την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής 2022, το ποσοστό εισαγωγής στα ΑΕΙ αυξήθηκε στο 62,1%, έναντι 61,1% το 2021. Ο απόλυτος αριθμός εισαχθέντων 2022 σε ΑΕΙ ανέρχεται σε 61.682.

Οι 20 σχολές με τις υψηλότερες βάσεις

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (ΑΘΗΝΑ) 19.285
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΑΘΗΝΑ) 18.800
ΣΧΟΛΗ ΔΟΚΙΜΩΝ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΩΝ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗΣ (Σ.Δ.Σ.Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ.) (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΛΣ-ΕΛ.ΑΚΤ.) 18.600
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) 18.550
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΠΑΤΡΑ) 18.505
ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ (ΑΘΗΝΑ) 18.470
ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ (ΣΣΑΣ) ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 18.395
ΙΚΑΡΩΝ (ΣΙ) ΕΡΕΥΝΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ 18.380
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΓΕΝΙΚΗ ΣΕΙΡΑ) 18.350
ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΕΙΔΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ-Α) 18.300
ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ (ΣΣΑΣ) ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 18.280
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΙΩΑΝΝΙΝΑ) 18.275
ΔΙΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) 18.275
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΛΑΡΙΣΑ) 18.200
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (ΑΘΗΝΑ) 18.196
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΗΡΑΚΛΕΙΟ) 18.150
ΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ) 18.075
ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ) 18.060
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ (ΠΑΤΡΑ) 18.010
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ (ΣΣΑΣ) ΘΕΣ/ΝΙΚΗ 17.990

Αυτές είναι οι σχολές που «πάτωσαν»

Τεράστια είναι η πτώση των μορίων σε αρκετές σχολές Πανεπιστημίων. Μετά και την επεξεργασία των στοιχείων από το υπουργείο Παιδείας σημαντική πτώση είχαμε:

Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με -974 μόρια.
Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία ΑΠΘ με -1622 μόρια.
Φυσική Αγωγή και Αθήτιμού (ΑΠΘ) με -891 μόρια.
Πολιτικών Επιστημών (ΑΠΘ) με -1430 μόρια
Αξιωματικών Αστυνομίας με -1138 και -1795 μόρια.
Αστυφυλάκων με -1555 μόρια έως -2743
Δασολογία (Καρπενήσι) με -1.906 μόρια
Πολιτικής Επιστήμης (Δημοκρίτει) -1336 μόρια
Ιστορία και Αρχαιολογία ΕΚΠΑ με -1.174 μόρια
Κοινωνιολογίας (ΕΚΠΑ) με -1174 μόρια
Συντήρηση Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης με -1432 μόρια
Ψυχολολογία Φλώρινας με – 1591 μόρια
Συστημάτων Ενέργειας (Λάρισα) με -1950 μόρια
Φυσικής (Ηράκλειο) με – 2.237 μόρια
Χημείας (Πάτρα) με -4078 μόρια
Σχολή Πυροσβεστών με – 2.896 μόρια
Ναυτικών Δοκίμων (Μηχανικοί) με -2.252 μόρια

Διαβάστε ακόμα:

Πανελλήνιες 2022: Ανακοινώθηκαν οι βάσεις, δείτε στο results minedu πού περάσατε

Πανελλήνιες 2022: Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής ανά τμήμα ΑΕΙ - Έως 18/07 η κατάθεση των μηχανογραφικών

Πανελλήνιες 2022: Σ' αυτό το μάθημα μόνο πέντε υποψήφιοι έγραψαν 19άρια, πού έπεσε κάτω από τη βάση το 70%

Στις Αγροτικές Φυλακές Τίρυνθας βρέθηκε ο Γερμανός Πρόξενος και σύμφωνα με τη Διευθύντρια του Σοφρωνιστικού Καταστήματος Ευαγγελίας Κατερίνης θέλησε να δει πώς πραγματοποιείται η σταδιακή επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία. Ενημερώθηκε πως γίνεται αυτό μέσω του θεσμού της Αγροτικής Φυλακής, ενημερώθηκε για πολλά θέματα, ενώ μίλησε και με κρατούμενους.

Η ανακοίνωση της Ευαγγελίας Κατερίνης (Διευθύντρια στις Αγροτικές Φυλακές Τίρυνθας) αναφέρει:

Σήμερα στις 7 Ιουλίου 2022, επισκέφτηκε το Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Τίρυνθας κατόπιν πρότασης της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ο Πρόξενος της Γερμανικής Πρεσβείας, κ.HANS GUNNTHER LOFFLER με σκοπό να γνωρίσει το Ελληνικό Σωφρονιστικό Σύστημα και τη σταδιακή επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία μέσω του θεσμού της Αγροτικής Φυλακής.

Έγινε ενημέρωση στον Πρόξενο για το τι επιτάσσει το Συμβούλιο της Ευρώπης στα κράτη μέλη, για τις συνθήκες κράτησής των κρατουμένων, τα εκπαιδευτικά τους προγράμματα και την εργασία τους. Αναλύθηκαν τα νομοθετικά πλαίσια που διέπουν τα Σωφρονιστικά Καταστήματα και την αναγκαιότητα της συνεχής εκπαίδευσης των Σωφρονιστικών Υπαλλήλων.

Ο πρόξενος συνομίλησε με κρατούμενους, επισκέφτηκε τους χώρους κράτησης και γνώρισε από κοντά την καλλιέργεια των κηπευτικών την διαδικασία της μετατροπής των σιτηρών σε ζωοτροφές και ξεναγήθηκε στις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις.

Τέλος ανταλλάχτηκαν απόψεις και εμπειρίες μεταξύ του Ελληνικού Σωφρονιστικού Συστήματος και άλλων κρατών –μελών της Ευρώπης με την Διευθύντρια ,τον Αρχιφύλακα και τον Προϊστάμενο της Γεωργικής Υπηρεσίας, Κατσαρό Δημήτριο.

Η Διευθύντρια

Ευαγγελία Κατερίνη

Ποιους ευχαριστεί και γιατί η Διευθύντρια της Αγροτικής Φυλακής Τίρυνθας

Ευχαριστήριο απέστειλε η Διευθύντρια του Αγροτικού Καταστήματος Κράτησης Τίρυνθας, για τη συνεργασία με το Τμήμα Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου σε Συνεργασία με την Πύλη Πολιτισμού Ναυπλίου για την ανάδειξη της Ιστορίας του Αγροτικού Καταστήματος Κράτησης Τίρυνθας και της λαογραφίας του τόπου μας.

Αναφέρει μεταξύ άλλω: Οι Αγροτικές φυλακές Τίρυνθας, υπήρξαν η φυσική συνέχεια της Γεωργικής Σχολής που οικοδομήθηκε από τον Α’ Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια ,κατά το 1829 -1830 ως την θερινή του κατοικία ,με τη συνδρομή του φιλέλληνα Ελβετού μηχανικού Εϋνάρδου. Το όραμα του Α’ Κυβερνήτη της Ελλάδας για τη λειτουργία τη γεωργικής σχολής διατηρήθηκε μόνο για πενήντα έτη. Η έλλειψη υλικών μέσων δυσχέραινε τη λειτουργία της και μετατράπηκε σε γεωργικό σταθμό, ενώ στη συνέχεια παραχωρήθηκε η έκταση στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Ιδρύθηκε η Αγροτική Φυλακή Τίρυνθας .

Στην Ελλάδα, έπρεπε να περιμένουμε το τέλος της Επανάστασης και την άφιξη του πρώτου Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια για να γίνει γνωστή η πατάτα. Ο Καποδίστριας την είχε δοκιμάσει κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του στην Ευρώπη κι έκρινε ότι θα ήταν μία βασική και θρεπτική τροφή για τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό των μετεπαναστικών χρόνων. Όταν εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο, προσπάθησε να δώσει πατάτες στους χωρικούς, που φιλύποπτοι και συντηρητικοί καθώς ήταν τις πέταξαν στα σκουπίδια. Ο Καποδίστριας, όμως, ήξερε πολύ καλά την ψυχολογία και τις διαθέσεις των συμπατριωτών του και μιμούμενος τον Φρειδερίκο τον Μέγα της Πρωσίας και τον Παρμαντιέ της Γαλλίας, που είχαν μεταχειριστεί παρόμοια κόλπα, περιέφραξε το μέρος όπου ήταν αποθηκευμένες οι πατάτες κι έβαλε σκοπούς να τις φυλάνε μέρα – νύχτα.

Μέσα σε μια εβδομάδα δεν είχε μείνει ούτε μια…

Το ταξίδι του γεώμηλου από τις Άνδεις μέχρι την Τίρυνθα ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2022:

Στο Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης μέσω του προγράμματος του Τμήματος Παραστατικών και Ψηφιακών Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με επικεφαλή και καθοδηγήτρια,την Επίκουρη Καθηγήτρια, Αθηνά Στούρνα και τους προπτυχιακούς φοιτητές του τμήματος στο πλαίσιο του μαθήματος "Επιτέλεση και Κοινωνικές Εφαρμογές ιιι: Κοινωνικό Θέατρο" και την εμψυχώτρια και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πύλης Πολιτισμού Ναυπλίου κα Ντίνα Καλογεροπούλου και όλους τους εγκλείστους του Αγροτικού Καταστήματος Κράτησης Τίρυνθας .Οι τελευταίοι πέρα από την εκμάθηση της καλλιέργειας της πατάτας από του Γεωπόνους της Αγροτικής Φυλακής Τίρυνθας ,έμαθαν την ιστορία της- στην Τίρυνθα… και τους φύλακες που φυλάγανε την πατάτα… Την 1 Ιουλίου 2022 ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα και το ταξίδι της πατάτας με μια μεγάλη γιορτή !

Σας ευχαριστούμε όλους- όσους συμβάλλατε να διδάξουμε την ιστορία και τον πολιτισμό μας- στους εγκλείστους της Αγροτικής Φυλακής Τίρυνθας.

Με εκτίμηση

Η Διευθύντρια

Ευαγγέλια Κατερίνη