
Θετική εξέλιξη φαίνεται ότι θα υπάρξει στο θέμα της υποστελέχωσης του Δημοτικού σχολείου Ηλιοκάστρου, στον Δήμο Ερμιονίδας, καθώς οι γονείς και η μία εκπαιδευτικός ενημερώθηκαν από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας ότι από τη Δευτέρα (23/11) θα υπάρχει και 2ος δάσκαλος, στο πλαίσιο της 3ης φάσης διορισμών αναπληρωτών.
Στο σχολείο υπάρχει μία κενή θέση εκπαιδευτικού, κάτι που έχει πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις, ειδικά στη διδασκαλία των μαθητών έξι τάξεων. Όπως είχε μεταφέρει και ο «Πολίτης Αργολίδας», στο σχολείο βάσει του αριθμού των μαθητών έπρεπε να υπάρχουν δυο εκπαιδευτικοί, αλλά η 2η θέση, με τις μέχρι τώρα μεταθέσεις αναπληρωτών δεν είχε καλυφθεί, για διάφορους λόγους. Υπήρχαν αναπληρωτές που δεν δέχτηκαν τη θέση και ο ένας εκπαιδευτικός που ήρθε, βρέθηκε σε σχολείο στο Κρανίδσι. Έτσι, ξεκίνησαν κινητοποιήσεις, με δεδομένο ότι υπάρχει και ο φόβος να κλείσει το σχολείο, ενώ ενημερώθηκαν όλοι οι αρμόδιοι, μέσω σχετικής επιστολής από τους γονείς και τη ΔΚ Ηλιοκάστρου. Υπάρχουν παιδιά που πηγαίνουν σε γειτονικά σχολεία, και εάν αυτό στο Ηλιόκαστρο κλείσει δεν έχουν όλοι οι γονείς την οικονομική δυνατότητα να κάνουν το ίδιο.
Ο «Πολίτης Αργολίδας» σας ενημέρωσε, επίσης, ότι οι γονείς των παιδιών έκαναν γνωστό με 2η επιστολή τους ότι αποφάσισαν την αποχή των μαθητών από τα μαθήματά τους την Πέμπτη (12/11) και την Παρασκευή (13/11), στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων τους για να αναδειχθεί το θέμα και για να βρεθεί λύση.
Μία ημέρα πριν από την έναρξη της αποχής, την Τετάρτη (11/11), έγινε γνωστό ότι η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας θα στείλει, τελικά, και 2ο εκπαιδευτικό για το συγκεκριμένο Δημοτικό σχολείο, όπως προβλέπεται, με βάση των αριθμό των μαθητών, αλλά αυτός θα διδάξει μόνο για δυο μήνες, βάσει της πληροφόρησης που είχαν οι υπεύθυνοι.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, οι γονείς να αποφασίσουν ότι η αποχή των μαθητών θα διαρκέσει έως την Τετάρτη (18/11), καθώς αυτό που θέλουν είναι μια μόνιμη λύση και δυο εκπαιδευτικούς για όλη τη σχολική χρονιά, ενόψει των προσλήψεων της γ’ φάσης των αναπληρωτών. Όπως τόνιζαν οι γονείς, αυτή η λύση από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας θα αποτελούσε ένα «μπάλωμα», προκειμένου να διακοπεί η αποχή, συμπληρώνοντας ότι μετά από δυο μήνες οι υπεύθυνοι θα κοιτούσαν ξανά το πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, εάν τελικά υπήρχε θέληση για να βρεθεί οριστική λύση.
Τελικά, στις αρχές αυτής της εβδομάδας υπήρξε η ενημέρωση από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας ότι η κενή θέση του 2ου εκπαιδευτικού θα καλυφθεί, με τον δάσκαλο να φτάνει στο σχολείο τη Δευτέρα (23/11).
Να αναφέρουμε ότι αυτό το θέμα πήρε διαστάσεις. Ο «Πολίτης Αργολίδας» το ανέδειξε με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορούν να υπάρξουν άμεσα, ειδικά στην ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλά και μελλοντικά σε όλα τα επίπεδα, με ενδεχόμενο ακόμα και να κλείσει το σχολείο, αφού είναι πιθανόν μαθητές να γραφτούν σε άλλα. Ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι, έφτασε το θέμα έως τη Βουλή, με αποτέλεσμα να έχει γνώση του και η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.
Διαβάστε ακόμα:
Ηλιόκαστρο: Μία κενή θέση εκπαιδευτικού σε σχολείο που «καίει» και… γεννάει πολλά ερωτήματα
Εξελίξεις σημειώθηκαν με το θέμα της υποστελέχωσης του Δημοτικού σχολείου Ηλιοκάστρου, στον Δήμο Ερμιονίδας, λόγω της κενής θέσης εκπαιδευτικού και τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει αυτό το γεγονός ειδικά στους μαθητές.
Όπως σας είχε ενημερώσει ο «Πολίτης Αργολίδας», οι γονείς των παιδιών είχαν κάνει γνωστό την προηγούμενη εβδομάδα με επιστολή τους ότι αποφάσισαν την αποχή των μαθητών από τα μαθήματά τους την Πέμπτη (12/11) και την Παρασκευή (13/11), στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων τους για να αναδειχθεί το θέμα και για να βρεθεί λύση.
Μία ημέρα πριν από την έναρξη της αποχής, την Τετάρτη (11/11), έγινε γνωστό ότι η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας στέλνει, τελικά, και 2ο εκπαιδευτικό για το συγκεκριμένο Δημοτικό σχολείο, όπως προβλέπεται, με βάση των αριθμό των μαθητών, αλλά αυτός θα διδάξει μόνο για δυο μήνες, βάσει της πληροφόρησης που είχαν οι υπεύθυνοι.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, οι γονείς να αποφασίσουν ότι η αποχή των μαθητών θα διαρκέσει έως την Τετάρτη (18/11), καθώς αυτό που θέλουν είναι μια μόνιμη λύση και δυο εκπαιδευτικούς για όλη τη σχολική χρονιά, ενόψει των προσλήψεων της γ’ φάσης των αναπληρωτών. Όπως τονίζουν οι γονείς, αυτή η λύση από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας αποτελεί ένα «μπάλωμα» στο πρόβλημα, προκειμένου να διακοπεί η αποχή, συμπληρώνοντας ότι μετά από δυο μήνες οι υπεύθυνοι θα κοιτάξουν ξανά το πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, εάν τελικά υπάρξει θέληση για να βρεθεί οριστική λύση.
Να αναφέρουμε ότι αυτό το θέμα πήρε διαστάσεις. Ο «Πολίτης Αργολίδας» το ανέδειξε με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορούν να υπάρξουν άμεσα, ειδικά στην ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλά και μελλοντικά σε όλα τα επίπεδα, με ενδεχόμενο ακόμα και να κλείσει το σχολείο, αφού είναι πιθανόν μαθητές να γραφτούν σε άλλα. Ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι, έφτασε το θέμα έως τη Βουλή, με αποτέλεσμα να έχει γνώση του και η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.

Η είσοδος του Δημοτικού σχολείου Ηλιοκάστρου και το προαύλιο χωρίς μαθητές το πρωί της Πέμπτης (12/11)

Το θέμα με την υποστελέχωση του Δημοτικού σχολείου Ηλιοκάστρου με την κενή θέση εκπαιδευτικού και τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει αυτό το γεγονός, ανέδειξε ο «Πολίτης Αργολίδας», καθώς ενημερωθήκαν όλοι οι αρμόδιοι φορείς. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν έχει λυθεί, με αποτέλεσμα οι γονείς των παιδιών να ετοιμάζουν κινητοποιήσεις.
Το θέμα έφτασε και στη Βουλή, μέσω της αναφοράς του βουλευτή Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέα Πουλά, προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη, μεταφέροντας το αίτημα της τοπικής Δημοτικής Κοινότητας και των γονέων…
Και θα σταθούμε στους γονείς, διότι με επιστολή τους προς το σχολείο, την οποία κοινοποίησαν και στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας, κάνουν γνωστό ότι πρόκειται να προβούν σε αποχή των παιδιών τους από τα μαθήματα στις 12 και 13 Νοεμβρίου ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποστελέχωση του σχολείο.
«Εμείς, οι γονείς και κηδεμόνες των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Ηλιοκάστρου, θα θέλαμε να εκφράσουμε την ανησυχία μας για την υφιστάμενη κατάσταση του σχολείου μας.
Το σχολείο μας, ενώ είναι διθέσιο, λειτουργεί με μόνο μία εκπαιδευτικό, γεγονός που δημιουργεί προβληματισμό σχετικά με την οργάνωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την κάλυψη των αναγκών όλων των μαθητών.
Πιστεύουμε ότι η επαρκής στελέχωση του σχολείου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλιστούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες μάθησης για τα παιδιά μας.
Με την παρούσα επιστολή σας ενημερώνουμε ότι, προκειμένου να αναδείξουμε το ζήτημα και βρεθεί άμεσα μια λύση, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε αποχή των παιδιών μας από τα μαθήματα την Πέμπτη 12/11/2026 και την Παρασκευή 13/11/2026.
Επιθυμία μας είναι να βρεθεί σύντομα μια λύση μέσα από τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών μας.
Η παρούσα επιστολή αποτελεί συλλογική πρωτοβουλία των γονέων και κηδεμόνων και υποβάλλεται προς ενημέρωση του σχολείου και των αρμόδιων εκπαιδευτικών αρχών, με την απαίτηση να αντιμετωπιστεί το ζήτημα άμεσα και υπεύθυνα.
Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η άμεση τοποθέτηση αναπληρωτή εκπαιδευτικού κλάδου ΠΕ70, ώστε να καλυφθεί η κενή λειτουργική θέση, να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου Ηλιοκάστρου και να παρέχεται ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευση σε όλους τους μαθητές», αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην επιστολή.
Ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε σταθεί στο πρόβλημα, καθώς επηρεάζεται αρνητικά η εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας, που με βάση τον αριθμό των μαθητών, δικαιολογεί δασκάλους για διθέσιο. Ενέχει, επίσης, ο κίνδυνος μετεγγραφής πολλών μαθητών σε μεγαλύτερο σχολείο. Κάτι που επιβαρύνει και οικονομικά τις οικογένειές τους.
Κα θα επαναλάβουμε ότι στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν κλείσει και άλλες σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και θα ρωτήσουμε ξανά: Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συγκεκριμένη κατάσταση, με τα παιδιά να είναι «θύματα» αυτής της κατάστασης, καθώς η ύλη δε διδάσκεται κάτω από ιδανικές συνθήκες; Δεν πρέπει σε όλα τα παιδιά να παρέχεται ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευσης; Ποια είναι η θέση της περιφερειακής διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΔΕ Πελοποννήσου);
Η αναφορά του βουλευτής Αργολίδας Ανδρέα Πουλά αναφέρει:
«Την άμεση κάλυψη του κενού δεύτερου εκπαιδευτικού στο Δημοτικό Σχολείο Ηλιοκάστρου ζητά ο βουλευτής Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέας Πουλάς, με αναφορά που κατέθεσε στη Βουλή προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, μεταφέροντας το αίτημα της Δημοτικής Κοινότητας και των γονέων.
Το σχολείο λειτουργεί ως διθέσιο και έχει 18 εγγεγραμμένους μαθητές, ωστόσο, κατά το σχολικό έτος 2026–2027, υπηρετεί σε αυτό μία μόνο εκπαιδευτικός. Η ίδια καλείται να καλύψει τις διδακτικές και παιδαγωγικές ανάγκες όλων των τάξεων, γεγονός που δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία και στην ισότιμη υποστήριξη των μαθητών.
Όπως επισημαίνεται, κατά τη δεύτερη φάση προσλήψεων αναπληρωτών, στις 2 Οκτωβρίου 2026, είχε αρχικά αποφασιστεί η τοποθέτηση αναπληρώτριας εκπαιδευτικού στο σχολείο και είχε αποσταλεί σχετική έγγραφη απόφαση στη σχολική μονάδα. Ωστόσο, σύμφωνα με τους συντάκτες της επιστολής, με νεότερη απόφαση της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του σχολείου, η εκπαιδευτικός μετακινήθηκε σε σχολική μονάδα του Κρανιδίου, αφήνοντας το κενό ακάλυπτο.
Η παρατεταμένη έλλειψη δεύτερου εκπαιδευτικού προκαλεί έντονη ανησυχία στους γονείς και στην τοπική κοινωνία. Στην επιστολή υπογραμμίζεται ο κίνδυνος μετεγγραφής μαθητών σε μεγαλύτερα σχολεία, με πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών για τις μετακινήσεις τους, καθώς και ο κίνδυνος σταδιακής αποδυνάμωσης και αναστολής λειτουργίας του σχολείου.
Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η άμεση τοποθέτηση αναπληρωτή εκπαιδευτικού κλάδου ΠΕ70, ώστε να καλυφθεί η κενή λειτουργική θέση, να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του Δημοτικού Σχολείου Ηλιοκάστρου και να παρέχεται ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευση σε όλους τους μαθητές».
Θέση για το θέμα πήρε και ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ηλιοκάστρου, Χρήστος Σαλογιάννης, αναφέροντας στο προφίλ του στο Facebook:
«Φτάσαμε 1η Νοεμβρίου και ακόμα να έρθει ο εκπαιδευτικός για να καλύψει το κενό στο δημοτικό σχολείο Ηλιοκάστρου, περιμένουμε τον τρίτο κύκλο διορισμών εκπαιδευτικών και ελπίζουμε το υπουργείο και η πρωτοβάθμια να μην μας ξεχάσουν.
Διευκρίνιση: η ανακοίνωση αυτή γίνεται με την ιδιότητα του προέδρου της Κοινότητας για αποφυγή ανεπιθύμητων αποτελεσμάτων».
Πριν από περίπου έναν χρόνο ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε ασχοληθεί με το θέμα της εκπαίδευσης και το δημόσιο σχολείο, λόγω και των κενών εκπαιδευτικών που είχαμε εκείνη την περίοδο από την 1η ημέρα λειτουργίας των σχολείων.
«Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, αλλά πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά», σας αναφέραμε τότε και θα επανέλθουμε στο θέμα της εκπαίδευσης και στις συνθήκες που παρέχεται αυτή και σε οικισμούς στα μέρη μας για να αναδείξουμε ένα σημαντικό θέμα που αφορά το Ηλιόκαστρο στην Ερμιονίδα.
Φέτος η εικόνα με τον αριθμό των καθηγητών, όπως έχουμε πληροφορηθεί έχει βελτιωθεί, ωστόσο τα προβλήματα δεν απουσιάζουν και το πιο σημαντικό αυτό το γεγονός έχει αποδέκτες με αρνητικό τρόπο τα παιδιά σε μια «τρυφερή» ηλικία, στην οποία αποκτούν βάσεις για να είναι ομαλή η μετέπειτα πορεία τους στην εκπαίδευση και στην σχολή τους διαδρομή.
Ο «Πολίτης Αργολίδας» φέρνει στο «φως» την αγωνία που έχουν στο Ηλιόκαστρο παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί, τοπικοί άρχοντες και γενικότερα η κοινωνία της περιοχής για άμεση στελέχωση του Δημοτικού σχολείου με 2ο δάσκαλο. Όπως ενημερωθήκαμε, στάλθηκε και σχετικό αίτημα σε όλους του αρμόδιους.
Τα γεγονότα και τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα. Το σχολείο με βάση των αριθμών των παιδιών (εξυπηρετεί και τον οικισμό Λουκαΐτι) λειτουργεί ως διθέσιο και έχει μαθητές σε όλες τις τάξεις (από 1η έως και 6η). Κατά την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, η λειτουργικότητα του σχολείου καλύπτεται από μία μόνο εκπαιδευτικό με οργανική θέση σε αυτό.
Με βάση τις μέχρι τώρα ανακοινώσεις από το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, οι προσλήψεις και η διάθεση των αναπληρωτών εκπαιδευτικών στα δημοτικά σχολεία (Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση) για το σχολικό έτος 2026-2027 έχουν προχωρήσει μέσα από τις δύο κύριες φάσεις και μια συμπληρωματική (Β2).
Για το συγκεκριμένα σχολείο, ορίστηκε δάσκαλος στην α’ φάση προσλήψεων, αλλά προέκυψε στην πορεία ξανά κενό λόγω μη ανάληψη υπηρεσίας ή παραίτησης. Ακολούθησε και η β’ φάση, όπως και μια συμπληρωματική (Β2), ήρθε δάσκαλος, αλλά… μετακόμισε σε σχολική μονάδα στην πρωτεύουσα της Ερμιονίδας, στο Κρανίδι. Με αποτέλεσμα το Δημοτικό σχολείο να μείνει μ’ έναν εκπαιδευτικό, έχοντας αριθμό μαθητών για διθέσιο, με παιδιά σε όλες τις τάξεις…
Και γιατί συμβαίνει αυτό; Ρωτάμε, διότι όπως αναφέρουν και πολίτες στην περιοχή, επηρεάζεται η εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας και ενέχει ο κίνδυνος μετεγγραφής πολλών μαθητών σε μεγαλύτερο σχολείο, ώστε να διασφαλίσουν ισότιμες συνθήκες εκπαίδευσης. Πώς μπορεί ένας εκπαιδευτικός να διδάξει την ύλη από την 1η έως την 6η Δημοτικού, όταν με βάση το πρόγραμμα του Υπουργείου, έχει ένα 20λεπτο παράδοσης-εξέτασης για κάθε τάξη; Τι να πρωτοκάνει η εκπαιδευτικός που διδάσκει;
Και εάν λιγοστεύει ο αριθμός στο συγκεκριμένο Δημοτικό σχολείο, θα γίνει μονοθέσιο και δεν αποκλείεται στην πορεία να κλείσει, κάτι που μόνο «πληγή» μπορεί να αποτελέσει για την περιοχή και γενικότερα. Σε μια περίοδο που η Πολιτεία θέλει να πάρει μέτρα και για την υπογεννητικότητα… Αυτό δεν θα είναι υποβιβασμός του σχολείου και της περιοχής; Οδηγούμαστε έτσι σε μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη του σχολείου μας και κατ’ επέκταση στην αναστολή λειτουργίας αυτού;
Σημειώστε, μάλιστα, ότι στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν κλείσει και άλλες σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τη συγκεκριμένη κατάσταση, με τα παιδιά να είναι «θύματα» αυτής της κατάστασης, καθώς η ύλη δε διδάσκεται κάτω από ιδανικές συνθήκες; Δεν πρέπει σε όλα τα παιδιά να παρέχεται ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευσης; Ποια είναι η θέση της περιφερειακής διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΔΕ Πελοποννήσου);
Και εάν τελικά, το σχολείο κλείσει, θα πρέπει οι γονείς να επωμιστούν το κόστος μετακίνησης των παιδιών τους, κάτι που στην παρούσα κατάσταση είναι δυσβάστακτο. Θα αναλάβει κάποιος τη μετακίνηση των παιδιών σε μεγαλύτερο σχολείο; Ήδη κάποιοι μαθητές από την περιοχή έχουν μετακομίσει σε άλλα σχολεία. Και γιατί να υπάρχει αυτή η κατάσταση σ' ένα σχολείο, στο οποίο με βάση την οργανικότητά του, χρειάζεται δυο εκπαιδευτικούς;
Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε και την κατάσταση με τα Σχολεία Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΣΜΕΑΕ) στη χώρα μας, μονάδες που απευθύνονται σε μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή αναπηρία (όπως νοητική αναπηρία, διαταραχές αυτιστικού φάσματος, αισθητηριακές αναπηρίες, μαθησιακές δυσκολίες).
Η εκπαίδευση αποτελεί το θεμέλιο της προσωπικής ανάπτυξης για τους μαθητές και τον κεντρικό πυλώνα ευημερίας για τους πολίτες και την κοινωνία γενικότερα και πρέπει να παρέχεται όπως αρμόζει σ’ ένα σύγχρονο κράτος. Δεν αφορά μόνο την απόκτηση γνώσεων, αλλά τη διαμόρφωση χαρακτήρα και τη δημιουργία ενεργών μελών μιας κοινωνίας…
Πριν στεγνώσει το μελάνι
«Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή, αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα». Αυτά τα λόγια αποτελούν τη μεγαλύτερη «ήττα» της κοινωνίας μας. Όσα ανέφερε το σημείωμα ενός από τα 17άχρονα κορίτσια στο τραγικό συμβάν στην Ηλιούπολη, αποκαλύπτουν πολλές μεγάλες αλήθειες, που δεν πρέπει να τις αφήσουμε… πίσω και να κάνουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Φτάνει πια ο κυνισμός…
Δυο κορίτσια 17 χρονών, με τις ζωές τους μπροστά, γεμάτα ενέργεια, σταμάτησαν να κάνουν όνειρα και σχέδια για το μέλλον. Θέλησαν να βάλουν «stop» στο παρόν, μη έχοντας ελπίδα και προσμονή για το μέλλον. Με αποτέλεσμα να απαρνηθούν το πολυτιμότερο δώρο έχει ένας άνθρωπος, τη «ζωή»…
Υπάρχουν παιδιά, που μπορεί μπροστά μας να χαμογελούν, αλλά μέσα τους περνούν δύσκολα, φτάνοντας και σε κατάσταση κατάθλιψης. «Μπαμπά και μαμά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε κατάσταση κατάθλιψης», αναφέρει το γράμμα. «Μπαμπά και μαμά», η πρώτη σχέση κάθε παιδιού, εκεί που πρέπει να απευθυνθεί από τα πρώτα βήματα σε ό,τι του προσφέρει και νιώθει στη ζωή. Όπως έγραψε ο Manos Lambrakis στο προφίλ του στο Facebook: «Το "μαμά και μπαμπά" με το οποίο αρχίζει το σημείωμα είναι ίσως το πιο σπαρακτικό σημείο του. Όχι γιατί ενοχοποιεί τους γονείς. Αλίμονο. Η οδύνη δεν αντέχει τόσο εύκολες δίκες. Αλλά γιατί δείχνει ότι το παιδί, την τελευταία ώρα, απευθύνεται ακόμη στην πρώτη του σχέση. Εκεί όπου ο άνθρωπος μαθαίνει, ή δεν μαθαίνει, ότι μπορεί να είναι αδύναμος χωρίς να εξαφανίζεται. Ότι μπορεί να φοβάται χωρίς να ντρέπεται. Ότι μπορεί να αποτύχει χωρίς να χάσει την αγάπη. Και ίσως αυτή η φράση να πρέπει να μας διαλύσει περισσότερο από όλες: ένα παιδί μιλά στους γονείς του για να τους πει πως δεν μπορεί πια να κατοικήσει τον κόσμο».
Ο κόσμος που ζουν τα παιδιά και τους προσφέρετε για να… απλώσουν τα όνειρά τους δεν είναι τόσο καλός στα μάτια τους και με όσα βιώνουν, δεν ευχαριστιούνται αυτό το πολύτιμο αγαθό που λέγεται «ζωή». Θέλουν να ονειρευτούν έναν άλλον και διαφορετικό κόσμο, δεν βλέπουν τίποτα καλό και θετικό σ’ αυτόν που ζουν, αλλά φαίνεται ότι νιώθουν πως δεν μπορούν να αλλάξουν πολλά. Όπως μας έλεγαν μικρά... «παλέψτε για έναν καλύτερο κόσμο». Ποιος είναι, τελικά, ο καλύτερος κόσμος;
Υπάρχουν παιδιά που νιώθουν το συναίσθημα του φόβου σε περίπτωση αποτυχίας στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, με αποτέλεσμα να μην κάνουν στον μέλλον μια δουλειά που θα μου αποφέρει χρήματα. Έχετε σκεφτεί πώς φτάσαμε εδώ;
Από τη δική μας γενιά, που οι Πανελλαδικές Εξετάσεις διεξαγόντουσαν με δέσμες, η επιτυχία εισαγωγής σε ίδρυμα (ανεξάρτητα εάν αυτό σε κάλυπτε ή όχι) τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ήταν κάτι σαν κατάκτηση «λαφύρου», που εάν δεν τα κατάφερνες, έπρεπε να αποχωρήσεις, να φύγεις με το κεφάλι κάτω, σαν ηττημένος. Οι Πανελλήνιες, μέσα σε αυτό το γράμμα, δεν φαίνονται σαν εξετάσεις για κάτι καλύτερο στο μέλλον, αλλά παρουσιάζονται κάτι σαν τελική κρίση.
Η εκπαίδευση και η γνώση δεν παρουσιάζονται σαν κάτι πολύ θετικό για τα παιδιά, κάτι σαν εφόδιο γενικότερα στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, ανεξάρτητα από το τι επάγγελμα θέλουν να κάνουν. Κανείς δεν λέει στα παιδιά ότι είτε είσαι – θα πιάσω τα δικά μας για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις με επαγγέλματα – ρεπόρτερ, είτε διευθυντής σε μια εφημερίδα, η γνώση, η εκπαίδευση, η παιδεία αποτελούν τη «δύναμη» του ατόμου, που μπορεί να παίζει ρόλο στη διαμόρφωση μιας πιο «ζεστής» κοινωνίας για όλους, φυσικά και για τα παιδιά.
Είναι κοινά παραδεκτό ότι πολλά απ’ τα παιδιά που μπαίνουν στη διαδικασία των Πανελληνίων Εξετάσεων, περνούν δύσκολες στιγμές τα χρόνια που ετοιμάζονται. Εκτός των άλλων, βλέπουν και την υπόλοιπη οικογένεια να μοχθεί, λόγω και των εξόδων, δεν είναι για παράδειγμα αρκετή – υπάρχουν και οι εξαιρέσεις – απλά η φοίτηση στο σχολείο, χρειάζονται και τα φροντιστήρια, πολλές φορές θα πρέπει να γίνει και μετακόμιση, ώστε να έρθει η επιτυχία. Μπαίνεις σε μια διαδικασία που θυμίζει… τούνελ, με την προσδοκία να δεις στο τέλος… φως.
Όλο αυτό το διάστημα μπαίνει και η οικογένεια σε μια δοκιμασία, και τα παιδιά νιώθουν ενοχές και βάρος, ειδικά εάν αποτύχουν. Ειδικά σε μια περίοδο, όπως αυτή που ζούμε, που πολλές οικογένειες τα βγάζουν δύσκολα, ειδικά στο οικονομικό κομμάτι, με αποτέλεσμα οι γονείς να εργάζονται για πολλές ώρες. Τι νομίζετε ότι τα παιδιά δεν τα βλέπουν αυτά;
Είναι κοινά παραδεκτό ότι λόγω και των δυσκολιών που έχει η διαβίωση ειδικά τα τελευταία 15χρόνια, πολλοί γονείς έχουν χάσει την επαφή με τα παιδιά, με αποτέλεσμα να μη τα αφουγκράζονται. Ακόμα μία αρνητική παράμετρος, ειδικά όταν ένα παιδί χρειάζεται τη «ζεστασιά» και τη βοήθεια των δικών του ανθρώπων. Φεύγουν γονείς απ’ το σπίτι το πρωί και επιστρέφουν μετά από ώρες, ειδικά όταν τα παιδιά είναι, πλέον, στην εφηβεία.
Πολλές φορές παρουσιάζεται ότι η επιτυχία στις Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι μια κατάκτηση, χωρίς να εξηγηθεί στα παιδιά, ότι μπορούν να είναι παραγωγικοί και θετικοί στην κοινωνία, με τη γνώση, την εκπαίδευση και την παιδεία που αναφέραμε, ανεξάρτητα από τι επάγγελμα θα ακολουθήσουν, ανεξάρτητα από το τι θα αποφασίσουν να σπουδάσουν. Χάνεται η ουσία, που αναφέρει ότι το πιο σημαντικό για έναν άνθρωπο και για ένα παιδί είναι να νιώθει παραγωγικός και ευτυχισμένος με ότι αποφασίσει κάποιος να ασχοληθεί.
Για παράδειγμα, στα δικά μας σχολικά χρόνια, σε εμάς που μεγαλώσαμε σε χωριά, μας έλεγαν να σπουδάσουμε, ώστε να μη γίνουμε στο μέλλον, μεταξύ άλλων. κτηνοτρόφοι (τσοπάνηδες τους έλεγαν πολλοί) ή γεωργοί, καθώς είναι δύσκολα επαγγέλματα. Σχεδόν κανείς δεν μας εξηγούσε όμως, το πόσο παραγωγικός μπορείς να νιώσεις, ειδικά τώρα που υπάρχουν και σχολές πάνω σ’ αυτά τα επαγγέλματα, όταν προσφέρεις στον κόσμο την πρώτη ύλη… Κάτι παρόμοιο γίνεται 30 χρόνια μετά.
Το πιο αρνητικό είναι, όμως, πως ένα παιδί θα πρέπει να αποφασίσει τι επάγγελμα θα κάνει στο μέλλον, με 1ο κριτήριο, όπως παρουσιάζεται από τους περισσότερους, τα πόσα χρήματα θα βγάζει ως ενήλικας. Αυτό του παρουσιάζεται ως επιτυχία. Διότι στην κοινωνία που ζούμε, για τους περισσότερους ο πετυχημένος είναι αυτός που καταφέρνει να βγάζει πολλά χρήματα. Η επαγγελματική αποκατάσταση έχει συνδεθεί κατά μεγάλο ποσοστό με τα πόσα λεφτά αποκομίζει κάποιος… Καμία αξία στην καλλιέργεια και στο πνευματικό βάθρο. Όλα κρίνονται με βάση το χρήμα. Τα πρότυπα για το επόμενο βήμα είναι λάθος.
«Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά που δεν θα μου δίνει λεφτά», έγραψε το κοριτσάκι. Και έχει φτάσει σε μια ηλικία που βλέπει τους μεγαλύτερους εκεί… έξω, όπου είναι τόσο μεγάλος ο ανταγωνισμός, είναι τέτοιες οι συνθήκες από το 2010 που γεννήθηκε, κυριολεκτικά να μοχθούν στη χώρα μας για να τα βγάλουν πέρα. Βλέπει νέους ανθρώπους να μην μπορούν, πλέον, να σταθούν αξιοπρεπώς στην κοινωνία, δημιουργώντας για παράδειγμα οικογένεια, κάνοντας πραγματικότητα τα όνειρά τους, να μην ζουν με αξιοπρέπεια, να δουλεύουν και για ένα «ξεροκόμματο», είτε έχοντας βγάλει μια καλή σχολή Πανεπιστημίου, άλλες φορές μη ακολουθώντας και αυτό που σπούδασαν. Εάν δεν έχουν φύγει σε άλλη χώρα. «Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα», ανέφερε το 17χρονο κορίτσι.
Βλέποντας έναν κόσμο που μπορεί κάποιοι να ζουν με «χρυσά» κουτάλια, ακόμα και εάν δεν έχουν τα κατάλληλα «εφόδια», έναν κόσμο που δεν υπάρχει αξιοκρατία και μετράει… αυτός που έχει λεφτά. Βλέπει, μια κοινωνία διχόνοιας, πνευματικού ξεπεσμού, χειραγώγησης, που μετράει η εικόνα, που όποιος είναι το «καλό» παιδί θα επιβραβευτεί. Τι νομίζετε ότι αυτά δεν τα αφουγκράζονται τα παιδιά;
«Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή, αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα». Αυτά τα λόγια αποτελούν τη μεγαλύτερη «ήττα» της κοινωνίας μας. Υπάρχουν παιδιά που νιώθουν από μικρά σ’ αυτόν τον κόσμο έντονα εξάντληση και εσωτερική κατάρρευση, αντί για όνειρα, ενέργεια για ζωή, και δημιουργία συνθηκών που θα κάνουν τη ζωή να τους «αγκαλιάζει» με αγάπη και «ζεστασιά»…
ΥΓ. 1: Γράφοντας αυτές τις γραμμές μου ήρθαν στο μυαλό οι τραγικές στιγμές που έζησε «δικό» άτομο πριν από μερικά χρόνια, την εποχή των μνημονίων, όταν έχασε πολύ αγαπημένο συγγενικό του πρόσωπο. Εκείνη την εποχή στην εταιρεία που εργαζόταν διαμορφωνόταν νέο οργανόγραμμα, με απορρόφηση προσωπικού και αλλαγές σε θέσεις. Κάποια στιγμή, ενώ στην εταιρεία ήταν ενήμεροι για το τραγικό συμβάν και την άδεια που είχε το συγγενικό που πρόσωπο, έγινε ένα τηλεφώνημα.
Η φωνή που ακουγόταν από την άλλη άκρη, ούτε λίγο, ούτε πολύ, απαιτούσε από το συγγενικό πρόσωπο να… ξεχάσει άμεσα το πένθος και να αποφασίσει για θέματα της δουλειάς, καθώς η εταιρεία δεν μπορούσε να περιμένει την επιστροφή του, μετά από δυο ημέρες! Αυτά… Να ξέρετε, υπάρχουν και τώρα εργασιακά περιβάλλοντα που δεν έχουν αλλάξει πολλά.
Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.