
«Ένας πόλεμος έχει μόνο καταστροφικά αποτελέσματα. Κρύβονται… πολλά πίσω από τους πυραύλους», σας είχε αναφέρει ο «Πολίτης Αργολίδας» και είχαμε σταθεί στα παιχνίδια που γίνονται παγκοσμίως με την ενέργεια και τα… Data Centers, λόγω και της τεχνητής νοημοσύνης.
Εδώ και μήνες είναι, μάλιστα, εμφανής και στη χώρα μας η «γέννηση» πολλών Data Centers, ειδικά στο λεκανοπέδιο της Αττικής και σε περιοχές όπως στον Δήμο Σπάτων – Αρτέμιδος, όπου υπάρχουν και αντιδράσεις.
«Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει την εύθραυστη εξάρτηση των οικονομιών», είχαμε αναφέρει, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ, με το Ισραήλ «σύμμαχο» στον πόλεμο με το Ιράν, θέλησε να απομονώσει… ενεργειακά, κλείνοντας τη δίοδο των πετρελαίων από τον Περσικό κόλπο, κυρίως στην Κίνα, αλλά και στην Ινδία.
Βλέπετε, η Κίνα, που ανήκει στον άλλον… πόλο – μαζί με τη Ρωσία και άλλες χώρες της Ασίας και όχι μόνο – έχει κάνει πολλά βήματα ειδικά στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης. Η Κίνα φέρεται, μάλιστα, να έχει δημιουργήσει data centers μέσα στη θάλασσα, ενώ τελευταία έγινε γνωστό ότι απέκτησε και άλλα στην ενδοχώρα, σε μεγάλες εκτάσεις που επικρατούν συνθήκες ερήμου…
Όπως αναφέραμε, είναι ραγδαία η ανάπτυξη των Data Centers και στην Ελλάδα τόσο με ιδιωτική όσο και με δημόσια πρωτοβουλία. Μεγάλες εταιρίες στήνουν Data Centers και στη χώρα μας, μιλάμε και για γιγάντια κέντρα δεδομένων.
Και μιλάμε για ένα θέμα το οποίο απαιτεί αυστηρή τήρηση του θεσμικού και περιβαλλοντικού πλαισίου αδειοδότησης. Επίσης, είναι σημαντική η διαχείριση της τεράστιας κατανάλωσης ενέργειας, των συστημάτων ψύξης για την αποφυγή του κορεσμού στο ηλεκτρικό δίκτυο. Θα υπάρχει έγκαιρη παρακολούθηση από τις αρμόδιες αρχές;
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση θα μπορούσε να πει κάποιος ότι πανηγυρίζει, παρουσιάζοντας και το όλο εγχείρημα ως κορυφαία «επενδυτική επιτυχία» και δείγμα «ψηφιακής ανάπτυξης». Μέχρι ενός σημείου έχει βάσεις αυτό. Βέβαια, θα είναι καλό να επισημανθεί ότι αυτά τα κέντρα δεδομένων θέλουν πάρα πολύ νερό για ψύξη και ενέργεια (ρεύμα). Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα συστήματα υδρόψυξης των data centers απαιτούν εκατομμύρια λίτρα νερού κάθε μέρα.
Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη Ιουλίου, παρά τις έντονες αντιδράσεις φορέων και περιβαντολογικών οργανώσεων, πέρασε από τη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την επέκταση αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Το νομοσχέδιο, που για πολλούς μας οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση του νερού, παρότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ότι παραμένει δημόσιο αγαθό. Και κάποιοι αναφέρουν: «Αντί η κυβέρνηση να το προστατεύσει, παραχωρεί τεράστιες εκτάσεις δημόσιας γης και προχωρά σε ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων προς όφελος των πολυεθνικών, ρισκάροντας την αποστράγγιση των υδροφόρων οριζόντων».

Από την εφημερίδα η «Αυγή»
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με καταγραφές παρατηρητηρίων υποδομών και πρόσφατα δημοσιεύματα, πάνω από 520 έως και σχεδόν 600 τοπικές δικαιοδοσίες (δήμοι, κομητείες και κοινότητες) σε 46 αμερικανικές πολιτείες έχουν πλέον επιβάλει προσωρινά «παγώματα» (moratoriums), αυστηρούς περιορισμούς ή μόνιμες απαγορεύσεις στην κατασκευή νέων κέντρων δεδομένων (data centers)…
Κρατήστε και αυτή τη φωτογραφία που συνοδεύουμε το θέμα και προέρχεται από ρεπορτάζ του «axios». Συγκεκριμένα, μαζί με τους ηγέτες της G7 κάθονται οι CEOs των μεγάλων εταιρειών AI. Όπως φαίνεται, δεξιά του Ντόναλντ Τραμπ είναι ο Altman της OpenAI, δεξιά και αριστερά του Εμανουέλ Μακρόν οι CEO's της Anthropic και της Salesforce. «Η νέα τάξη πραγμάτων είναι να αντιμετωπίζονται οι τεχνο-ολιγάρχες ισότιμα με τους εκλεγμένους αρχηγούς κρατών», ανέφερε το έγκυρο «Axios».

Πηγή: Ludovic Marin/AFP via Getty Images
ΥΓ. 1: Τελικά δεν είναι και τόσο… τρελοί όσοι έγραφαν ότι η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ έκανε «παιχνίδι» και με επιχειρηματικά συμφέροντα που αφορούν τη χώρα μας, αναφέροντας συγκεκριμένους επιχειρηματίες και εταιρείες της χώρας μας, πίσω από αυτές που έχουν συμφέροντα και στις ΗΠΑ, όπως συγκεκριμένη που δραστηριοποιείται στο φυσικό αέριο. Τελικά, η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ και του Ντόναλντ Τραμπ έζησε την «πτώση» της από τον θρόνο της στην Ελλάδα.
ΥΓ. 2: Το αρνητικό για μια χώρα, όπως η Ελλάδα, είναι να ακολουθεί «τυφλά» συγκεκριμένους «δρόμους» και συμμάχους και αυτό να γίνεται τόσο σε ενεργειακό επίπεδο, όσο και επιχειρηματικό. Το κακό είναι η διπλωματία σου, όπως και οι σύμμαχοί σου να εξαρτώνται αποκλειστικά από ενεργειακά και ιδιωτικά συμφέροντα.
ΥΓ. 3: Βλέπετε τι γίνεται με το θέμα της κυβερνοσφάλειας στις ΗΠΑ και σε πολλές άλλες χώρες… Και έχουμε να δούμε πολλά στο μέλλον.
ΥΓ. 4: Πολιτικές διασυνδέσεις, εκατομμύρια δολάρια σε προεκλογικές δωρεές και επιχειρηματικές συμφωνίες χωρίς διαγωνισμό συνθέτουν το παρασκήνιο της εμπορικής εκμετάλλευσης από το πετρέλαιο της Βενεζουέλας από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, όπως αποκαλύπτει έρευνα του «Reuters», μέσα από σχετικό θέμα που φιλοξένησε και το «ieidiseis.gr». Κεντρικό πρόσωπο του ρεπορτάζ είναι ο Τζον Άντισον, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του εμπορικού κολοσσού Vitol, προσωπικός φίλος του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, και ένας από τους χρηματοδότες της πολιτικής σταδιοδρομίας του.
Τέλη Αυγούστου σας υπενθυμίσαμε για θέματα που αφορούν τους τελευταίους πολέμους και την… ενέργεια:
✍️ Ένας πόλεμος μόνος καταστροφικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Οι πολίτες και οι λαοί πρέπει να ζουν με δημοκρατία και σε συνθήκες δικαίου. Είμαστε υπέρ των δικαιωμάτων και της ζωής. Και όταν αυτά παραβιάζονται, τότε είμαστε υπέρ της διαπραγμάτευσης και της διπλωματίας, βάσει του διεθνούς δικαίου. Αυτό είχαμε τονίσει για συγκεκριμένες ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ στη Βενεζουέλα, όταν ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αναφέρει: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιαστεί η νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών...» ()!
✍️ «Κρύβονται… πολλά πίσω από τους πυραύλους», τονίσαμε, ενώ σχολιάσαμε ότι «Ο πόλεμος έχει σκορπίσει αβεβαιότητα σε κλάδους εργασίας και σε επενδύσεις – Στασιμότητα στον τουρισμό».
✍️ Τώρα διαβάζουμε:
Το mega deal με τη Βενεζούελα για τα πετρέλαια ανακοίνωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το Σάββατο (29/08), με το Καράκας να το επιβεβαιώνει από την πλευρά του. Σύμφωνα με αυτή την «ιστορική» πετρελαϊκή συμφωνία εκχωρείται στις ΗΠΑ ο πλειοψηφικός έλεγχος στην εκμετάλλευση επιβεβαιωμένων αποθεμάτων 65 και πλέον δισεκατομμυρίων βαρελιών αργού στη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
Πάνω από 13 δισ. δολάρια έχει εισπράξει η κυβέρνηση Τραμπ τους τελευταίους μήνες από τις πωλήσεις πετρελαίων της Βενεζουέλας. Το τι έχουν απογίνει αυτά τα κεφάλαια παραμένει ωστόσο άγνωστο, καθώς σύμφωνα με τους «Financial Times», δεν έχει υπάρξει καμία ενημέρωση από τον Λευκό Οίκο.
Ξεχωρίσαμε δυο βίντεο στο Tik Tok, το ένα για το Ναύπλιο και το άλλο για το Άργος.
Θα ξεκινήσουμε από την αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας. Το Άργος έχει χιλιάδες χρόνων ιστορίας, δείτε εικόνες που ξεκινούν από τη νεολιθική εποχή.
Ακολουθεί μια σύγχρονη ματιά στην πρώτη πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους, που φανερώνει τον ρομαντισμό, την αρχοντιά και την ιστορία που «κουβαλάει» το Ναύπλιο.
Τύπος και υπογραμμός
Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα;
Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.
Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι.
Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;
Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:
Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.
Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!
Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.
Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.
Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι
Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.
Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…
Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.
Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.
Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει…
Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»
Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση.
Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…
Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.
Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.
Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!
Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση
Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!
Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.
Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!
Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.
Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;
Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται;
Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται.
Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.
Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.
Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…
Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός
Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά.
Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά. Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.
Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης.
Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.
Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.
Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».
Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων.
Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…
Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:
ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;
ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!
Εντός και εκτός των τειχών της πόλης
Ο Γιώργος Λεονταρίτης, πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, μετά τον αγώνα Κυπέλλου Betsson απέναντι στη Μαρκό για τον β’ προκριματικό γύρο, και τον αποκλεισμό στα πέναλτι, τόνισε:
«Σας είχαμε υποσχεθεί ότι και φέτος η ομάδα μας θα είναι πανίσχυρη και θα μας δίνει χαρές. Ως διοίκηση κάναμε το καθήκον και χθες το διαπιστώσατε. Απέναντι σε ομάδα που διεκδικεί άνοδο στη SUPERLEAGUE 1 , αποδείξαμε την αξία μας. Η ΕΛΛΑΣ ΣΥΡΟΥ η ομάδαρα μας ήρθε για να μείνει!!! Φίλαθλοι, η διοίκηση συνεχίζει να ενισχύει αγωνιστικά την ομάδα. Χρειαζόμαστε, όμως, μεγαλύτερη στηρίξει από όλους.
Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες.
Συνεχίζουμε... Όλοι μαζί. Υπερήφανοι για το νησί μας. Υπερήφανοι για την ομάδα μας».
Θα σταθώ στις παραπάνω δηλώσεις για να σας μιλήσω σχετικά με τον αθλητισμό (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.α.) και την ανάπτυξή του, με βάση και την αντίληψη που έχουν πολλοί στα μέρη μας, θέλοντας να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και… «τα δικά μας παιδιά», όπως έχουμε διαβάσει και ακούσει.
Για να φτάσει ο αθλητισμός να έχει οφέλη σε συλλόγους, σε μια ολόκληρη κοινωνία, χρειάζεται σχέδιο και πρόγραμμα. Θα σας πω δυο συγκεκριμένες φράσεις που έχουν πολύ… ζουμί. «Μόνο με τα… πανηγύρια δεν χτίζεις ομάδες με όραμα», «Σ’ ένα σοβαρό κράτος υπάρχει και σοβαρός αθλητισμός». Και για την τελευταία δράση θα μιλήσουμε, ακόμα, για τη… Νορβηγία και την πρόοδο που έχει δείξει στο ποδόσφαιρο η συγκεκριμένη χώρα της Σκανδιναβίας.
Χωρίς να θέλω να μειώσω προσπάθειες που έχουν γίνει από υπεύθυνους που ασκούν εξουσία και όχι μόνο, όπως και στα μέρη μας, θα σημειώσω ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε, κυρίως να αλλάξουμε νοοτροπία σε πολλά θέματα. Ακούω από πολλούς ότι «είναι καλύτερα να παίζουμε στο… τοπικό, να κοιτάξουμε να είμαστε 1οι στο… χωριό για να αγωνίζονται τα δικά μας παιδιά. Εάν ανέβουμε σε μεγαλύτερη κατηγορία, οι απαιτήσεις είναι περισσότερες και θα έρθουν, επίσης, καλοί παίκτες από άλλες περιοχές». Έχει μια λογική βάση αυτό…
Απ’ την άλλη, γιατί να μη θέλετε τα… δικά μας παιδιά να δοκιμαστούν στον ανταγωνισμό; Δεν είναι καλύτερο αυτό και για την εξέλιξή τους; Εάν ένα παιδί είναι καλό αγωνιστικά και έχει ταλέντο, νομίζετε ότι δεν θα βρει τη θέση του στον αγωνιστικό χώρο; Δηλαδή να μένουμε… στάσιμοι για να παίζουν όλα τα δικά μας παιδιά; Πώς μπορεί να παιδί να... δει που μπορεί να φτάσεις, εάν πρώτα δεν ανταγωνιστεί άλλους καλούς παίκτες; Για σκεφτείτε το.
Υπάρχει, βέβαια, και το οικονομικό κομμάτι σε μια δύσκολη εποχή. Διαβάσατε τι έγραψε ο πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, Γιώργος Λεονταρίτης; «Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες», ανέφερε… Το οφέλη από τη συμμετοχή σε υψηλό επίπεδο είναι πολλαπλά, αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι, που θα καταφέρουν να... επιστρέψουν θετικά πράγματα στον σύλλογο από αυτό το γεγονός, αναφέρομαι και στον οικονομικό τομέα!
Τι σημαίνει αυτό; Ότι με προγραμματισμό και σ’ αυτόν τον τομέα, μπορούν να μπουν βάσεις για να είναι λειτουργικό ένα σωματείο και στα οικονομικά, ειδικά μέσω χορηγιών. Πρέπει όμως να υπάρχει στελέχωση και φυσικά ανταμοιβή αυτών που θα τρέχουν. Απ' την άλλη, οφείλουν οι άνθρωποι του σωματείου να πείσουν ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός για μια περιοχή και να αποδείξουν σε όσους είναι υποστηρικτές και συνεργάτες του ότι τα χρήματά τους πιάνουν... τόπο με διαφάνεια.
Πάγια θέση μου είναι, άλλωστε, ότι για να γίνει αυτό, χρειάζεται και σύγκλιση δυνάμεων, χρειάζεται συνεργασία και όχι συναγωνισμός για το ποιος θα είναι… 1ος στο χωριό! Χρειάζεται μεράκι και φυσικά στήριξη και από τους υπεύθυνους, όπως και αυτούς που έχουν θέσεις εξουσίας, χωρίς να χωρίζουμε το… πεδίο δράσης σε δικά μας… παιδιά και αυτά που ανήκουν... αλλού!
Εδώ τι κάνουν οι περισσότεροι; Μπαίνουν οργανωτές ή συνδιοργανωτές σ’ ένα πανηγύρι, σε μια εκδήλωση, μαζεύεται ένα ποσό χρημάτων για να ξεκινήσει η σεζόν και αυτό ήταν… Μετά όσο αντέξει η «βενζίνη» και με άλλες προσπάθειες, ώστε να φτάσουμε στον επόμενο Αύγουστο και στον επόμενο Σεπτέμβριο!
Όταν είχε έρθει η Ελλάς Σύρου να παίξει στο Κρανίδι με την ΑΕ Ερμιονίδας για τη Γ’ Εθνική κατηγορία, μπορούσε κάποιος να διακρίνει ότι αυτή η ομάδα… δούλευε σε άλλο επίπεδο, όχι μόνο αγωνιστικά, έχτιζε… για να βρεθεί ψηλότερα, με αποτέλεσμα να έχει βάλεις δυνατές βάσεις και τελικά να έχει πρόοδο σε όλους τους τομείς.
Νορβηγία: Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου με θετικά αποτελέσματα, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία
Η Νορβηγία έχει τα τελευταία χρόνια επιτυχίες στο ποδόσφαιρο σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, διότι υπήρξε αυτό ακριβώς που σας ανέφερα, όραμα και πρόγραμμα, με εθνική σχολή, που εφαρμόζεται από την Ομοσπονδία και την κεντρική εξουσία από το 2013, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία. Αποφασίστηκε άπαντες να ακολουθήσουν ένα κοινό σύστημα εντοπισμού, καθοδήγησης και ανάπτυξης ταλέντων από μικρές ηλικίες σε ολόκληρη τη χώρα, δίνοντας βάρος στην τεχνική και στη γρήγορη λήψη αποφάσεων…
Ακολουθείται κεντρικός σχεδιασμός, επενδύσεις από όλους (ομοσπονδία, συλλόγους) για το καλό της νεολαίας σε όλους τους τομείς, όπως και οι εγκαταστάσεις, «χτίσιμο», με την πλειοψηφία των παικτών να ασχολούνται με τον αθλητισμό, χωρίς να υπάρχει «πόλεμος» και διακρίσεις… Χωρίς να περιμένουν τα πανηγύρια για έσοδα.
Έτσι, η Εθνική τους ομάδα, που είχε χρόνια να πρωταγωνιστήσει, προκρίθηκε μετά από 28 χρόνια σε Μουντιάλ, και έφτασε στα προημιτελικά της διοργάνωσης, αποκλείοντας τη Βραζιλία, έτσι στη League Phase του Champions League θα αγωνιστούν η πρωταθλήτρια Βίκινγκ και η Μπόντο Γκλιμτ (είναι συνεχόμενα σε υψηλό επίπεδο), έτσι η Μπραν απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στο Conference League, ενώ συνεχίζει και η Λίλεστρομ στη League Phase του Europa League.
Όπως αναφέραμε, το κλειδί είναι ότι η «Landslagsskolen» δεν αντικαθιστά τα σωματεία, αλλά τα συνδέει με τις εθνικές ομάδες, ενώ οι ακαδημίες συλλόγων ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο.
Ας δούμε τι είναι η «Landslagsskolen» με στοιχεία και από την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ):
Η Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου («Landslagsskolen») είναι το κεντρικό πρόγραμμα ανάπτυξης ταλέντων της Νορβηγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NFF) για παίκτες 12-16 ετών και αποτελεί τον «κορμό» της πρόσφατης επιτυχίας της χώρας, με την εθνική ανδρών να επιστρέφει στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2026 μετά από 28 χρόνια απουσίας.
Η «Landslagsskolen» («Εθνική Σχολή») δεν είναι κεντρική ακαδημία, αλλά ένα εθνικό δίκτυο που συνδέει τα τοπικά σωματεία, τις περιφερειακές ενώσεις και την ομοσπονδία με κοινή μεθοδολογία προπόνησης και ανίχνευσης ταλέντων. Ξεκινά επίσημη επιλογή από τα 12 έτη (περίπου το 10% κάθε ηλικιακής ομάδας μπαίνει στο πρώτο επίπεδο), ενώ τα παιδιά παραμένουν στα σωματεία τους και δεν υπάρχουν τυπικές επιλογές πριν τα 12.
Λειτουργεί ως πυραμίδα: 1.800 σωματεία → 18 ποδοσφαιρικές περιφέρειες → περιφερειακά ταλέντα → εθνικές ομάδες νέων. Απασχολεί περίπου 20 μόνιμους και 700 μερικής απασχόλησης προπονητές/ανιχνευτές που εφαρμόζουν ενιαίο πλάνο ανάπτυξης. Στόχος: να εντοπιστούν και να προετοιμαστούν οι κατάλληλοι παίκτες για τις εθνικές νέων, διατηρώντας παράλληλα υγιή καθημερινότητα στα τοπικά κλαμπ.
Πώς συνδέεται με την επιτυχία της εθνικής
Η πλειοψηφία της «χρυσής γενιάς» (Χάαλαντ, Έντεγκορ κ.ά.) πέρασε από το μονοπάτι της Landslagsskolen, και η νορβηγική αποστολή στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από παίκτες που εκπαιδεύτηκαν εκεί. Σε χαρακτηριστικό παράδειγμα, από τους 15 παίκτες που αγωνίστηκαν σε σημαντική νίκη επί της Βραζιλίας, 14 είχαν εκπροσωπήσει τη Νορβηγία σε επίπεδο νέων και 11 από αυτούς είχαν περάσει από τη Landslagsskolen από U15/U16.
Αυτό το μοντέλο έδωσε:
• Κοινή «ποδοσφαιρική παιδεία» και στυλ παιχνιδιού σε όλη τη χώρα.
• Συστηματική μετάβαση από τα σωματεία στις εθνικές νέων και μετά στο ανδρικό επίπεδο.
• Μεγαλύτερη δεξαμενή ταλέντων χωρίς να χάνεται η κοινωνική/τοπική βάση (παραμονή στα κλαμπ).
• Σχέση με συλλογικές επιτυχίες (Μπόντο/Γκλιμτ, Βίκινγκ κ.ά.)
Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές διακρίσεις νορβηγικών συλλόγων δεν οφείλονται άμεσα στη «Landslagsskolen», αλλά τροφοδοτούνται από το ίδιο ευρύτερο τρόπο λειτουργίας σε όλη τη χώρα:
- Η «Landslagsskolen» εστιάζει στις ηλικίες 12-16 και στις εθνικές νέων, από τα 15 έτη οι παίκτες συνήθως περνούν σε κορυφαίες ακαδημίες συλλόγων ή σε επαγγελματικά περιβάλλοντα.
- Σύλλογοι όπως η Μπόντο Γκλιμτ έχουν επενδύσει πολύ στις ακαδημίες τους (με σταθερά υψηλές αξιολογήσεις από την NFF) και στην ανάπτυξη παικτών αντί για ακριβές μεταγραφές, κάτι που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του νορβηγικού μοντέλου.
- Το αποτέλεσμα είναι μια «διπλή τροφοδοσία»: η ομοσπονδία χτίζει τη βάση (ταυτοποίηση, κοινή μεθοδολογία, πρώιμη προετοιμασία για εθνικές) και τα κορυφαία κλαμπ ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο, παράγοντας παίκτες ικανούς να διαπρέψουν και στο εξωτερικό και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα νορβηγικά ΜΜΕ και αναλυτές συνδέουν συστηματικά την επιτυχία του Έρλινγκ Χάαλαντ και του Μάρτιν Έντεγκααρντ με το «μονοπάτι» της Εθνικής Σχολής, καθώς και οι δύο πέρασαν από τις εθνικές νέων της NFF σε ηλικίες U15-U19. Σε πρόσφατη δήλωσή του, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου), ο άσος της Μάντσεστερ Σίτι είπε: «Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι περισσότερο. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι στα σωστά πράγματα».
Αυτή η φράση ερμηνεύεται συχνά ως επιβεβαίωση της νορβηγικής φιλοσοφίας: όχι απλώς όγκος προπόνησης, αλλά στοχευμένη, έξυπνη ανάπτυξη δεξιοτήτων (θέση, αποφάσεις υπό πίεση, τελείωμα, «ποδοσφαιρική νοημοσύνη»). Ο πρώτος προπονητής του στη Μπρίνε, Άλφ-Ίνγκε Μπέρντσεν, έχει περιγράψει λεπτομερώς πώς από τα 12 ετών φαινόταν κάτι ξεχωριστό, και πώς έπαιζε συχνά με μεγαλύτερα αγόρια για να αναπτύξει έξυπνη κίνηση στην περιοχή-πρακτική που ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της «Landslagsskolen».
ΥΓ. 1: Τελικά, αυτό τον Αύγουστο… βγήκε ο πρωταθλητής; Βλέπετε, όποιος σύλλογος έκανε μέσω… συνεργασίας ή όχι με την αυτοδιοίκηση το καλύτερο πανηγύρι, κατακτούσε και την… pole position στη μάχη για διάκριση.
ΥΓ. 2: Είδατε τι έκανε και η Σαμπάχ από το Αζερμπαϊτζάν; Μέσα σε εννιά χρόνια ζωής κατάφερε, βήμα, βήμα, «χτίζοντας» με σχέδιο και πρόγραμμα, με βάση όσα αναφέραμε, να βρεθεί στη League Phase του Champions League! Δεν είναι απίστευτο; Πρώτα κατέκτησε Κύπελλο και πρωτάθλημα στη χώρα της.
ΥΓ. 3: Κάποιοι έχετε πολύ… πλάκα! Όπως μαθαίνω, υπάρχουν και εστίες κόντρας, επειδή υπάρχουν ορισμένοι που κάνουν «παιχνίδια» με τα δελτία παικτών, τώρα που έχουν… ρευστό στην άκρη. Για όλους ο καιρός έχει… γυρίσματα!
ΥΓ. 4: Όπως μας έλεγαν στη σχολή πριν από χρόνια: «Άλλο οι πανηγυρισμοί και άλλο τα πανηγύρια, όταν περιγράφεις μια επιτυχία και τη γιορτή αυτών που διακρίθηκαν. Οι παίκτες δεν μετέχουν σε πανηγύρια, αλλά σε πανηγυρισμούς!». Να πούμε κάτι και για το... συνάφι μας, διότι πολλές φορές μπλέκουμε τους πανηγυρισμούς με τα... πανηγύρια!
Τα περίφημα «Σπίτια της Ανακύκλωσης» αναμένεται να μας απασχολήσουν ξανά από τον Σεπτέμβριο, λόγω της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία, όπως εύστοχα διαβάσαμε, τα τελευταία χρόνια μοιάζει να έχει αναδειχθεί σε αυτόνομο πόλο δημιουργίας πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας!!!
Οσμή… σκανδάλου έχουμε και σ’ αυτή την περίπτωση με θύματα τους πολίτες και άλλους οργανισμούς, κάτι που ισχύει και για τα μέρη μας. Κρατήστε, πάντως, ότι το συγκεκριμένα «σπιτάκια» δεν τα προμηθεύτηκαν όλοι οι δήμοι, αλλά συγκεκριμένοι σε αστικά κέντρα και στην περιφέρεια. Με τους πολίτες να είναι θύματα, καθώς κάποιοι έχασαν η δουλειά τους, ενώ σε πολλούς έμεινε η… ανακύκλωση στις αποθήκες!
Όπως έχει γίνει γνωστό, η υπόθεση ερευνάται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και ελεγκτικούς φορείς για σοβαρές παρατυπίες, υπέρογκο κόστος ανά μονάδα και έλλειψη διαφάνειας. Συγκεκριμένα, η υπόθεση των «Σπιτιών Ανακύκλωσης» εξελίσσεται σε ένα πολυεπίπεδο ζήτημα που αγγίζει τη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων, τη λειτουργία των δήμων, τις διαδικασίες προμηθειών – διαγωνισμών και τις πολιτικές πιέσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρξαν, βάσει δημοσιευμάτων, ενστάσεις με βαριές καταγγελίες από τη νορβηγική εταιρεία «TOMRA» εναντίον της «TEXAN», η οποία έχει δώσει, ωστόσο, απαντήσεις για το θέμα. Την Κυριακή (26/07) η «Καθημερινή» σε δημοσίευμά της έκανε λόγο για σοβαρές καταγγελίες για φωτογραφικές διατάξεις σε διαγωνισμό ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ με αντικείμενο την προμήθεια 4.000 νέων «σπιτιών» ανακύκλωσης (DRS-συστήμα εγγυοδοσίας ανακύκλωσης) που επρόκειτο να εγκατασταθούν έξω από σούπερ μάρκετ.
Τις καταγγελίες διατυπώνει νορβηγική εταιρεία «TOMRA», που είναι συμμετέχουσα στη διαγωνιστική διαδικασία. Σύμφωνα με την εφημερίδα με δύο γνώστες ενστάσεις της, οι διατάξεις του διαγωνισμού ευνοούν αμερικανική εταιρεία και τη συνεργαζόμενη με αυτή «TEXAN». Πρόκειται για δύο εταιρείες που στο διάστημα από το 2020 κι έπειτα έχουν πουλήσει σε τρεις περιφέρειες (Αττική, Πελοπόννησο και Κρήτη) 240 «σπίτια» ανακύκλωσης, αντί 300.000 ευρώ το ένα, ενώ υπάρχουν διαθέσιμα αντίστοιχα μηχανήματα με κόστος 66.000 ευρώ. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση διεξάγει έρευνα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και μάλιστα στα τέλη Ιουνίου, κατόπιν παραγγελίας της, η υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων πραγματοποίησε έφοδο στις εγκαταστάσεις, σε Δάφνη, Παλλήνη και Ασπρόπυργο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα φορτηγό της «TOMRA» που μετέφερε τα «δείγματα» στην Αθήνα για να τα εξετάσει η Επιτροπή μπλοκαρίστηκε στην Κατερίνη από τις υπηρεσίες του παραχωρησιούχου της εθνικής οδού, δηλαδή της κοινοπραξίας Αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου ΑΕ. Έτσι, δεν μπόρεσε να φτάσει εγκαίρως στον προορισμό του στην Αθήνα και ως αποτέλεσμά «χάθηκαν» οι χρονικές προθεσμίες του διαγωνισμού.
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διεξάγει, λοιπόν, τους τελευταίους μήνες έρευνα, κάνοντας, όπως αναφέραμε και εφόδους σε γραφεία (όπως αυτά της «TEXAN»), αναμένονται αποκαλύψουν κρίσιμες πτυχές μιας υπόθεσης που ενδέχεται να έχει σημαντικές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται: Το κόστος προμήθειας των «σπιτιών ανακύκλωσης», οι συμβάσεις και οι διαδικασίες ανάθεσης, πιθανές αθέμιτες παρεμβάσεις, η σχέση «Texan» – «Envipco».
Με απλά ελληνικά, η βασική υπόθεση αφορά έναν φωτογραφικό – σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτροπής Δημοσιονομικού Ελέγχου – διαγωνισμό με βάση τον οποίο έγινε το 2020 προμήθεια άνω των 200 σπιτιών ανακύκλωσης αντί ενός ποσού της τάξης των 83 εκατομμυρίων ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής, αλλά και τους Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Πελοποννήσου και Κρήτης. Ανάμεσα στα ευρήματα του συγκεκριμένου πορίσματος, που είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, ήταν ότι για καθένα από τα σπιτάκια αυτά καταβλήθηκε το ποσό των 300.000€ αντί 66.000€ που κοστολογείται η συγκεκριμένη εγκατάσταση στην ελεύθερη αγορά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προμηθεύτηκαν τα «Σπίτια Ανακύκλωσης» διάφοροι δήμοι και φορείς, στο πλαίσιο χρηματοδοτήσεων από ευρωπαϊκά προγράμματα. Η έρευνα επικεντρώνεται τόσο στο οικονομικό σκέλος όσο και στη διαδικασία επιλογής του συγκεκριμένου εξοπλισμού, με στόχο να διαπιστωθεί αν υπήρξαν παρατυπίες ή κατευθυνόμενες αποφάσεις. Οι αιφνιδιαστικές έρευνες στις εγκαταστάσεις της «ΤΕΧΑΝ» και η κατάσχεση υλικού θεωρούνται κομβικό σημείο, καθώς αναμένεται να αποκαλύψουν το εύρος των συμβάσεων και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτές εγκρίθηκαν.
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων στην Αθήνα επισήμανε ότι προκειμένου τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» να τοποθετούνται κατά βούληση σε δημόσιο χώρο, ψηφίστηκε φωτογραφική διάταξη σε άσχετο νομοσχέδιο για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα. Φέρεται, μάλιστα, να καταργήθηκε αυτή η ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτησή τους οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια.
Εν των μεταξύ, πολλοί εκπρόσωποι των δήμων έτρεξαν να τονίσουν ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη, κάνοντας ουσιαστικά την «πάπια», αλλά όταν είχαν έρθει τα «Σπιτάκια» ή και αργότερα σε επισκέψεις κυβερνητικών στελεχών έτρεχαν πρώτοι για φωτογραφίες, κάνοντας και μαθήματα οικολογικής συνείδησης και κοινωνικής προσφοράς με ανταποδοτικότητα στον πολίτη.
Η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr» ανέφερε, πάντως, ότι: «Η υπόθεση αναμένεται, ωστόσο, να λάβει μείζονες πολιτικές διαστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των τυχόν εμπλεκομένων εταιριών, στη «σέντρα» για νέα διασπάθιση εκατομμυρίων από κοινοτικά κονδύλια αναμένεται να βρεθούν δεκάδες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης – και όχι μόνο, στη συντριπτική τους πλειοψηφία προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία.
Ενδεικτικό ίσως της... στασιμότητας που έχει παρατηρείται γύρω από την υπόθεση μετά την γνωστοποίηση της έρευνας της EPPO, είναι το γεγονός ότι η τελευταία σύμβαση της ΤΕΧΑΝ αναρτήθηκε στις 12/11/2025, και αφορά σύμβαση 2.945.000 ευρώ…».

Ο Χάρης Θεοχάρης είχε επισκεφτεί την Ερμιονίδα ως Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών παραμονές των Ευρωεκλογών του 2023 και βρέθηκε σε «Σπιτάκι Ανακύκλωσης» στην Ερμιόνη, μαζί με τη συνοδεία του
Σημειώστε, ακόμα, ότι σύμφωνα με ρεπορτάζ που είχε δημοσιεύσει η «Καθημερινή», μετά τους διαγωνισμούς τριών περιφερειών (Αττικής, Πελοποννήσου, Κρήτης) για την απόκτηση των πολυκέντρων ανακύκλωσης, στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έχουν μπει και αυτοί με τους οποίους οκτώ δήμοι απέκτησαν απευθείας πολυκέντρα το 2022. Συγκεκριμένα, η έρευνα αφορά τους Δήμους Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Αχαρνών, Χαλκίδας, Παλαιού Φαλήρου, Αιγάλεω και Χολαργού.
Η «ΤΕΧΑΝ» εξέδωσε ανακοίνωση και δημοσίευσε βίντεο στο «TikTok» για τις τελευταίες εξελίξεις. Η εταιρεία χαρακτηρίζει «ψευδή και συκοφαντικά» τα δημοσιεύματα που αφορούν την υπόθεση και συνδέει τον κύκλο των αναφορών με την επικράτησή της σε δύο διαγωνισμούς προμήθειας εξοπλισμού για το σύστημα «DRS».
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», στους συγκεκριμένους διαγωνισμούς της «DRS Hellas» δεν έχει, ωστόσο, ακόμη ανακηρυχθεί οριστικός ανάδοχος. Στην ανακοίνωσή της η «ΤΕΧΑΝ» αποδίδει τα δημοσιεύματα για τις τελευταίες εξελίξεις σε επιχειρηματικό πόλεμο – για παράδειγμα αναφέρει ότι ο βασικός ανταγωνιστής της είχε καταθέσει προσφορά σε διαγωνισμό με ανάλογο κόστος με τα μηχανήματα της ΤΕΧΑΝ, ότι η διπλωματική αντιπροσωπεία της χώρας του ανταγωνιστή της είχε επαφές με εκπρόσωπο κυβερνητικού οργανισμού με θέμα τον διαγωνισμό του DRS και άλλα συναφή. Και καταλήγει ότι θα επανέλθει με νεότερη ανακοίνωση μέσα στις επόμενες ημέρες.
Στην υπόθεση εμπλέκεται και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία χρηματοδότησε μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» την απόκτηση των μηχανημάτων και η οποία έχει μνημόνιο συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αξιοσημείωτο είναι ότι καταργήθηκε ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτηση των πολυκέντρων οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια, κάτι που θα επηρεάσει την τοποθέτηση ανάλογων μηχανημάτων από το σύστημα «DRS» στο μέλλον.
Πριν αναφέρουμε περισσότερα στοιχεία, ας δούμε κάποια πράγματα σχετικά με την Περιφέρειά μας (Πελοπόννησος) και τους Δήμους μας:
Η «TEXAN ΑΒΕΕ» είναι ελληνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στην κατασκευή, εγκατάσταση και λειτουργία πολυκέντρων ανταποδοτικής ανακύκλωσης (τα γνωστά «σπιτάκια ανακύκλωσης»). Παρέχει αυτόματα μηχανήματα για πλαστικά, μέταλλα και γυαλί, συνεργαζόμενη με τη διεθνή εταιρεία «ENVIPCO».
Η «ΤΕΧΑΝ» είχε αναλάβει συνολικά την προμήθεια και λειτουργία πολυκέντρων σε Πελοπόννησο, Αττική και Κρήτη. Γι’ αυτόν τον λόγο είχε υπογράψει σύμβαση με τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου (αναφέρονται 58 πολυκέντρα ανακύκλωσης), η οποία, όπως έγινε γνωστό, έληξε, πολλοί αναφέρουν και λόγω της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Μετά τη λήξη της, ο ΦΟΔΣΑ ξεκίνησε διαδικασία για την επιλογή νέου αναδόχου, με αποτέλεσμα αρκετά πολυκέντρα ανακύκλωσης να παραμείνουν κλειστά ή να λειτουργούν περιορισμένα.
Όπως έγινε γνωστό, αντίθετα με τον ΕΔΣΝΑ που ζήτησε από τους 44 δήμους της Αττικής οι οποίοι έχουν παραλάβει πολυκέντρα ανακύκλωσης να αναλάβουν ιδίοις εξόδοις τη λειτουργία τους, οι Περιφέρειες Πελοποννήσου και Κρήτης ανακοίνωσαν ότι θα πραγματοποιήσουν οι ίδιες νέο διαγωνισμό για τη λειτουργία τους.
Ο ΦΟΔΣΑ (Περιφερειακός Σύνδεσμος Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) της Περιφέρειας Πελοποννήσου αποτελεί τον κεντρικό θεσμικό πυλώνα για την ολοκληρωμένη και βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων στους Δήμους της. Λειτουργεί ως ενιαίο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), συνενώνοντας τους 26 Δήμους της Περιφέρειας.
Την ίδια ώρα, υπάρχει και το Κέντρο Διαχείρισης Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) του Δήμου Τρίπολης, το οποίο, σύμφωνα με δημοσιεύματα είναι κλειστό από τον Ιούνιο του 2026, Κάτι που έγινε στο πλαίσιο ευρύτερων κλεισίματων αντίστοιχων δομών στην Πελοπόννησο.
Με αποτέλεσμα οι δήμοι να προσπαθούν να βρουν άλλες λύσεις, άλλοι ζήτησαν τη μεταφόρτωση των υλικών μέσω άλλων σταθμών (όπως στη Νέα Κίο Αργολίδας) για περιορισμό του κόστους μεταφοράς, άλλοι πάνε τα απορρίμματα μας στη μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης της «ΤΕΡΝΑ» με μεγαλύτερη επιβάρυνση του δημοτικού προϋπολογισμού.
Με βάση και τις τελευταίες εξελίξεις είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει πραγματική ανακύκλωση και επεξεργασία αποβλήτων ή απορριμμάτων. Και κάποιοι φαίνεται να μην αισθάνονται και τόσο άνετα σχετικά με τα όσα έχουν επισημανθεί από την έρευνα, περιμένοντας τις εξελίξεις. Όλα αυτά ενώ τις προηγούμενες ημέρες υπήρξαν φωτιές σε πολλές μονάδες ανακύκλωσης, μέχρι και εκτός αυτών υπήρξαν εστίες πυρκαγιάς για να καούν απορρίμματα.
Πολλά ενδιαφέροντα αναφέρει ο Manos Lambrakis στο προφίλ του στο Facebook για το θέμα που αναλύουμε και αξίζει να μεταφέρουμε όσα έχει γράψει πριν από μερικές εβδομάδες:
«Το τελευταίο σκάνδαλο των "Σπιτακιών Ανακύκλωσης" είναι το πιο καθαρό δείγμα ενός καθεστώτος που έχει μετατρέψει την οικολογική ρητορική σε προσωπείο οργανωμένης λεηλασίας του δημοσίου χρήματος.
Τρεις φορείς διαχείρισης απορριμμάτων (ΕΔΣΝΑ Αττικής, ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου, ΕΣΔΑΚ Κρήτης) αγόρασαν 240 "πολυκέντρα ανακύκλωσης" προς 300.000 ευρώ το καθένα, ενώ ισοδύναμος εξοπλισμός κυκλοφορούσε στην αγορά για 66.000, μια απόκλιση που δεν χρειάζεται οικονομολογική ανάλυση, μόνο αστυνομική.
Η ίδια η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου, κατόπιν πίεσης των Βρυξελλών εντόπισε "στημένους" διαγωνισμούς σχεδιασμένους εκ των προτέρων να παράγουν έναν και μοναδικό ανάδοχο, με μαθηματική βεβαιότητα εκλογικής αναμέτρησης χωρίς αντίπαλο.
Το συνολικό κόστος για τα δημόσια ταμεία ξεπέρασε τα 80 εκατομμύρια ευρώ, εν μέρει μέσω του προγράμματος "Αντώνης Τρίτσης", δηλαδή χρήματα που υποτίθεται προορίζονταν για πραγματικό εκσυγχρονισμό, και όχι για τη θωράκιση ημέτερων συμφερόντων.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν στάθηκε παθητικός θεατής αυτής της χορογραφίας, αλλά ενεργός σκηνοθέτης της νομιμοποιητικής της αφήγησης, με πρωθυπουργική και υπουργική παρουσία σε εγκαίνια "πράσινης καινοτομίας" που εκ των υστέρων αποκαλύπτονται ως τελετουργία απόδοσης πολιτικού κύρους σε ιδιωτικό κέρδος.
Η σύμβαση με την "ΤΕΧΑΝ", τυπικά ληγμένη ήδη από το 2023, συνέχισε να εφαρμόζεται επί τρία έτη μέσω άτυπων παρατάσεων δίχως νομικό έρεισμα, σε καθεστώς κανονικοποιημένης ανομίας που κανένας εγχώριος εποπτικός μηχανισμός δεν έκρινε άξιο παρέμβασης.
Χρειάστηκε η υπερεθνική εντολή των Ευρωπαίων εισαγγελέων Ευγενίας Κυβέλου και Ελένης Σίσκου για να πραγματοποιηθεί έφοδος με κατάσχεση ψηφιακού αρχείου σε γραφεία της εταιρείας στη Δάφνη, την Παλλήνη και τον Ασπρόπυργο, απόδειξη περίτρανη ότι η "δημοκρατική λογοδοσία" στην Ελλάδα λειτουργεί μόνο υπό ξένη επιτήρηση, ενώ οι επανειλημμένες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις της αντιπολίτευσης από το 2025 συναντούσαν συστηματική σιωπή ή τυπολατρικές παραπομπές σε προηγούμενες, κενές απαντήσεις.
Σήμερα η "ΤΕΧΑΝ" αποχωρεί επιδεικτικά από το ίδιο εγχείρημα που την πλούτισε, ο ΕΔΣΝΑ αρνείται να παραλάβει πίσω τον εξοπλισμό, και το λειτουργικό βάρος (ρεύμα, συντήρηση, αποκομιδή) μετακυλίεται σε 44 δήμους που ουδέποτε επέλεξαν οι ίδιοι αυτό το μοντέλο, σαν να επρόκειτο για ανεπιθύμητο κληροδότημα και όχι για προϊόν τεκμηριωμένης απάτης εις βάρος δημοσίου χρήματος.
Κανείς θεσμικός φορέας δεν έχει αρθρώσει το στοιχειωδέστερο ερώτημα δημοσιονομικής ηθικής: γιατί η αποκατάσταση της ζημίας δεν αναζητείται εκεί όπου δημιουργήθηκε το κέρδος, αλλά επιβάλλεται σιωπηλά σε πολίτες και τοπική αυτοδιοίκηση; Δεν θα ήταν καθόλου παράλογο αν η αθροιστική βαρύτητα τέτοιων υποθέσεων αποδεικνυόταν τελικά εκείνη που θα εξωθούσε την κυβέρνηση σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ίσως τον Οκτώβριο, όπως άλλωστε αφήνουν να διαρρεύσει κομματικά στελέχη παρά τις επίσημες διαψεύσεις.
Θα ήταν μια ιδιαιτέρως εύγλωττη ειρωνεία της ιστορίας: μια εξουσία που οικοδόμησε την αφήγησή της γύρω από την τεχνοκρατική "σοβαρότητα του κράτους" να καταρρέει τελικά όχι από κάποια γεωπολιτική κρίση, αλλά από την ίδια την καθημερινότητα ενός κάδου ανακύκλωσης, δηλαδή το σημείο όπου η απόσταση ανάμεσα στην προβαλλόμενη εικόνα και την πραγματική πρακτική έγινε πλέον ανυπόστατη για να συγκαλυφθεί».
Καταλάβατε γιατί λέμε ότι υπάρχει λόγος που δεν μπλέχτηκαν όλοι οι δήμοι σ’ αυτό το εγχείρημα ανακύκλωσης; Τελικά, υπήρξε η… παραγωγή ενός και μοναδικού ανάδοχου, με μαθηματική βεβαιότητα εκλογικής αναμέτρησης χωρίς αντίπαλο;
Εδώ και εβδομάδες, ακόμα και εργαζόμενοι στον τομέα της ανακύκλωσης έλεγαν ότι «σκάει»… βόμβα με νέο σκάνδαλο, μετά και την τριπλή έφοδος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις εγκαταστάσεις της «TEXAN» και της Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης, στο πλαίσιο της μεγάλης έρευνας για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης».
Το «ieidiseis.gr» ανέφερε σε ρεπορτάζ του ότι έπεσε νέα «καμπάνα» για τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης». Υπογράμμισε ότι η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επέβαλε την επιστροφή περίπου 25 εκατομμυρίων ευρώ στον Ειδικό Διαβαθμικό Σύνδεσμο Νομού Αττικής (ΕΣΔΝΑ), στο Δίκτυο Φορέων Διαχείρισης Στερών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) Πελοποννήσου και στον Ενιαίο Σύνδεσμο Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης (ΕΣΔΑΚ). Πρόκειται για επιβολή πρόσθετης κατ’ αποκοπή δημοσιονομικής διόρθωσης ποσοστού 55% επί των εναπομεινασών δαπανών των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης.
Η νέα επιβολή προέκυψε έπειτα από ελέγχους που πραγματοποίησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε 30 Πολυκέντρα Ανακύκλωσης, όπου διαπιστώθηκε πως μόλις το 45% των υλικών που ανακυκλώθηκαν το 2025 ήταν «λοιπά ανακυκλώσιμα», για τα οποία είχε εγκριθεί η χρηματοδότηση από την ΕΕ.
Υπενθυμίζεται πως είχε προηγηθεί απόφαση από την ίδια υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών τον περασμένο Αύγουστο, που επέβαλε την ανάκτηση περίπου 40 εκατομμυρίων ευρώ από τους τρεις επίμαχους φορείς, βάσει σχετικού πορίσματος που είχε εκδώσει η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου.
Απολύσεις και στάση εργασίας στην «ΤΕΧΑΝ»
Την ίδια ώρα, η διοίκηση της «TEXAN» αρνήθηκε να συναντηθεί με αντιπροσωπεία των εργαζομένων, ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αλλά και ομάδες περιφρούρησης της εταιρείας, όπως ανέφερε η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr».
Και συνέχισε:
«Οι εργαζόμενοι της "ΤΕΧΑΝ" φαίνεται πως πληρώνουν το μάρμαρο για τα πεπραγμένα της διοίκησης της εταιρείας και την έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Μόλις προχθές πραγματοποιήθηκε στάση εργασίας και συγκέντρωση των εργαζομένων έξω από τα γραφεία της "ΤΕΧΑΝ ΑΒΕΕ", μετά από καταγγελίες για αθρόες απολύσεις, με αιτήματα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Σημειώνεται ότι η εταιρία τον περασμένο Μάρτιο δήλωνε πως απασχολεί 600 εργαζόμενους με στόχο μέχρι το τέλος του 2026 να φτάσουν τους 1.000.
Το Μάιο, μεσούσης της κορύφωσης της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ξεκίνησαν, ωστόσο, δεκάδες απολύσεις που σύμφωνα με καταγγελίες των εργαζομένων συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.
Αξίζει να σημειωθεί πως η διοίκηση αρνήθηκε να συναντηθεί με αντιπροσωπεία των εργαζομένων, ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αλλά και ομάδες περιφρούρησης της εταιρείας».
Νέος «πονοκέφαλος» Κοβέσι, έρχονται διώξεις μετά το «ντου» στην «ΤΕΧΑΝ»
Ας δούμε τι ανέφερε αναλυτικά η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr»:
«Αντίστροφα μετρά το χρονόμετρο για την άσκηση ποινικών διώξεων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο εκατομμυρίων με τα "Σπιτάκια Ανακύκλωσης", με την υπόθεση να εξελίσσεται σε νέο – βαρύτατο – πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου.
Πληροφοριοδότης της στήλης μας ενημέρωσε πως τον τελευταίο μήνα πραγματοποιήθηκαν έφοδοι στην "ΤΕΧΑΝ" που εμπορεύεται τα "σπιτάκια ανακύκλωσης", όπως επίσης και στις εγκαταστάσεις της "Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης" που διαχειρίζεται τα σπιτάκια, με τις δύο εταιρίες να βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ευρωπαίων εισαγγελέων για κοινοτικά κονδύλια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Η υπόθεση αναμένεται, ωστόσο, να λάβει μείζονες πολιτικές διαστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των τυχόν εμπλεκομένων εταιριών, στη "σέντρα" για νέα διασπάθιση εκατομμυρίων από κοινοτικά κονδύλια αναμένεται να βρεθούν δεκάδες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης – και όχι μόνο, στη συντριπτική τους πλειοψηφία προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία.
Ενδεικτικό ίσως της... στασιμότητας που έχει παρατηρείται γύρω από την υπόθεση μετά την γνωστοποίηση της έρευνας της EPPO, είναι το γεγονός ότι η τελευταία σύμβαση της "ΤΕΧΑΝ" αναρτήθηκε στις 12/11/2025, και αφορά σύμβαση 2.945.000 ευρώ με αναθέτουσα αρχή τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου. Έκτοτε, και παρά το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα έργα, τα οποία είχαν ως αναθέτουσα αρχή τον ΕΣΔΝΑ, λήγουν τον τρέχοντα μήνα του 2026, δεν υπάρχει καμία σύμβαση με το Δημόσιο. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι μέχρι τότε οι συμβάσεις με Δήμους και αρμόδιους κρατικούς φορείς εκατομμυρίων αναρτώνταν με ρυθμό... πολυβόλου, με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 170 εκατ. ευρώ.
Ενδεικτικά πάντως του μεγέθους του προβλήματος για το Μέγαρο Μαξίμου, είναι όσα σχολίαζε στη στήλη πειν από έναν μήνα προβεβλημένος υπουργός της κυβέρνησης με γνώση της υπόθεσης, σημειώνοντας πως "δεν θα είναι ιδιαίτερα ωραία εικόνα να πηγαίνεις σε εκλογές, πέρα από όλα τα άλλα και με καμιά 40αριά δημάρχους σου υπόδικους"».
Πώς τοποθετήθηκαν τα σπιτάκια – Τι καταγγέλλει ο Σύλλογος Αρχιτεκτονικής για την Αθήνα
Εν των μεταξύ, σε ανακοίνωση – κόλαφο κατά των πρακτικών της κυβέρνησης και του πρώην δημάρχου Κώστα Μπακογιάννη, προχώρησε ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων επισημαίνοντας ότι «σε σημαντικά σημεία εντός του Ιστορικού Κέντρου της πόλης των Αθηνών (ήτοι πλησίον διατηρητέων κτιρίων, αρχαιολογικών χώρων, πλατειών, σε άξονες οπτικής φυγής) ενίοτε συνοδευόμενα από φυλάκιο και χημική τουαλέτα, πιθανόν χωρίς εγκρίσεις από το αρμόδιο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής του Κεντρικού Τομέα, με απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου Αθηναίων».
Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων επισήμανε ότι προκειμένου τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» να τοποθετούνται κατά βούληση σε δημόσιο χώρο, ψηφίστηκε φωτογραφική διάταξη σε άσχετο νομοσχέδιο για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα. Όπως έγινε γνωστό, καταργήθηκε ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτησή τους οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια.
Για ποια πράγματα είχε προειδοποιήσει ο δήμαρχος Νεάπολης–Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης
Αξίζει να αναφέρουμε και όσα είπε ο δήμαρχος Νεάπολης–Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης, ο οποίος τόνισε ότι είχε προειδοποιήσει εδώ και χρόνια για το υψηλό κόστος των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Μιλώντας στο «OPEN TV», ανέφερε ότι αντίστοιχα συστήματα ανακύκλωσης καλύτερης ποιότητας θα μπορούσαν να αποκτηθούν με 60.000–70.000 ευρώ, ενώ τα «Σπίτια Ανακύκλωσης» προμηθεύονταν σε τιμές που έφταναν περίπου τις 380.000 ευρώ.
Όπως επεσήμανε ο ίδιος, οι δήμοι που επιθυμούσαν να αξιοποιήσουν πόρους του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» ουσιαστικά δεν είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν διαφορετικό εξοπλισμό μέσω ανοικτού διαγωνισμού. Όπως υποστήριξε, προτάσεις που δεν αφορούσαν τα συγκεκριμένα συστήματα απορρίπτονταν, ενώ «υψηλά ιστάμενοι παράγοντες» φέρονται να επηρέαζαν την πορεία των εγκρίσεων.
Κίνδυνος επιστροφής χρημάτων από τους δήμους
Ο κ. Δανιηλίδης εξέφρασε την ανησυχία ότι, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αναγνωρίσει τις σχετικές δαπάνες ως επιλέξιμες, οι δήμοι που υπέγραψαν τις συμβάσεις ενδέχεται να κληθούν να επιστρέψουν τα χρήματα. Αυτό, όπως τόνισε, θα μπορούσε να μετακυλιστεί στους δημότες μέσω των ανταποδοτικών τελών, δημιουργώντας ένα νέο οικονομικό βάρος για τις τοπικές κοινωνίες.
Ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών υποστήριξε επίσης ότι η υπόθεση παρέμενε για χρόνια μακριά από τη δημοσιότητα, κάνοντας λόγο για μέσα ενημέρωσης που «απέκρυπταν» το θέμα, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του.
Στο μικροσκόπιο βρίσκεται και η σύμβαση του Δήμου Νεάπολης-Συκεών με την Αναπτυξιακή Μείζονος Θεσσαλονίκης για 5+1 έργα, με τον δήμαρχο να επιμένει ότι είχε επισημάνει εγκαίρως τις στρεβλώσεις και τις υπερκοστολογήσεις.
Η ανακοίνωση – απάντηση της «TEXAN»
Η «TEXAN» δημοσιοποίησε 10 ερωτήματα σχετικά με τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης, υποστηρίζοντας ότι αποκαλύπτουν την πραγματική διάσταση των πρόσφατων δημοσιευμάτων. Προανήγγειλε, παράλληλα, τη συνέχιση της δημόσιας τοποθέτησής της με νέα σειρά ερωτημάτων και στοιχείων που, όπως αναφέρει, θα παρουσιαστούν σύντομα.
Σε ανακοίνωση της η «TEXAN» αναφέρει:
«Όλες οι αλήθειες για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης – Τα 10 πρώτα αποκαλυπτικά ερωτήματα:
1. Ισχύει ότι ο πρόσφατος κύκλος ψευδών και συκοφαντικών δημοσιευμάτων για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης ξεκίνησε μετά την ανακήρυξη στις 3 Ιουλίου του ’26 του αναδόχου σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς προμήθειας εξοπλισμού ανακύκλωσης που διενέργησε η DSRS Ελλάς;
2. Ποιος επιχειρηματίας και για ποιο λόγο απευθύνθηκε σε τηλεοπτικό σταθμό και ζήτησε να παιχτεί ψευδές και συκοφαντικό θέμα για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης;
3. Για ποιο λόγο δημοσιεύματα επικαλούνται πόρισμα της ΕΔΕΛ για μία αγορά 66.000 ευρώ, όταν το συγκεκριμένο πόρισμα ελέγχου της ΕΔΕΛ αναφέρει ρητά ότι ανταγωνιστική εταιρεία κατέθεσε οικονομική προσφορά 332.072 ευρώ (267.800 ευρώ πλέον ΦΠΑ) ανά πολυκέντρο ανακύκλωσης στο διεθνή διαγωνισμό του ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου (βλέπε σελίδες 35 και 42 του πορίσματος);
4. Για ποιο λόγο δεν ανοίγει η οικονομική προσφορά ανταγωνιστικής εταιρείας που κατέθεσε οικονομική προσφορά στο διεθνή διαγωνισμό του ΕΣΔΑ Κρήτης, για να αποδειχθεί ότι και σε δεύτερο διαγωνισμό η ανταγωνιστική εταιρεία προσέφερε τιμή 332.072 ευρώ;
5. Ισχύει ότι υπάρχει απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Νο 1345 του 2024) που έχει αποφασίσει αμετάκλητα ότι δεν υπάρχει καμία υπερκοστολόγηση, καμία φωτογραφική διάταξη και όλοι οι διαγωνισμοί για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης είναι άψογοι;
6. Ποια η οικογενειακή σχέση του πληρεξούσιου δικηγόρου της ανταγωνιστικής εταιρείας με Γενικό Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου συγκεκριμένης κυβέρνησης επί οκταετία;
7. Ποια η σχέση σημερινού προέδρου κοινοβουλευτικού κόμματος-που με δηλώσεις του αναφέρεται σε κόστος 66.000 ευρώ ανά πολυκέντρο— με τον εν λόγω Γενικό Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και το συγκεκριμένο κόμμα;
8. Ο τομεάρχης ποιανού κοινοβουλευτικού κόμματος και με ποια ιδιότητα προσπάθησε να εντάξει φωτογραφικές τεχνικές προδιαγραφές υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας στους διαγωνισμούς της DSRS Ελλάς;
9. Ισχύει ότι η πρέσβειρα της χώρας προέλευσης ανταγωνιστικής εταιρείας έκανε συνάντηση στην πρεσβεία με τον νόμιμο εκπρόσωπο οργανισμού της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης των προσφορών των ανοιχτών διεθνών διαγωνισμών της DSRS Ελλάς για την επιλογή των αναδόχων για την προμήθεια εξοπλισμού ανακύκλωσης, με αντικείμενο της συνάντησης αυτούς τους διαγωνισμούς;
10. Για ποιο λόγο δημοσιεύματα επικαλούνται ότι η λειτουργία Πολυκέντρων Ανακύκλωσης σε ΦΟΔΣΑ διακόπηκε με υπαιτιότητα εταιρείας, ενώ έχουν αναρτηθεί επίσημα δελτία τύπου στα sites των ΦΟΔΣΑ ότι ολοκληρώθηκε η σύμβαση λειτουργίας και οι ΦΟΔΣΑ, με δική τους αποκλειστική υπαιτιότητα, έχουν καθυστερήσει να επιλέξουν νέο ανάδοχο;
Σύντομα ακολουθεί νέα δεκάδα αποκαλυπτικών ερωτημάτων και όλες οι αλήθειες θα αποκαλυφθούν άμεσα».
Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.