Λευτέρης Δαγρές

Η θέα από τα… βράχια της Πετρούπολης φτάνει ως τη θάλασσα του Σαρωνικού κόλπου και κάπου εκεί ψηλά μπορεί να δημιουργηθεί το κατάλληλο σκηνικό, ώστε να «γεννηθούν» πολλές όμορφες ιστορίες, μέσα από έναν σημαντικό ποδοσφαιρικό αγώνα, που τράβηξε το ενδιαφέρον και ενός Πρωταθλητή Ευρώπης, του Γιώργου Καραγκoύνη, ίσως και λόγω της γενέτειράς του, χωρίς να απουσιάσει απ’ αυτό το παιχνίδι «χρώμα» από την Αργολίδα, ειδικότερα και από την Ερμιονίδα!

Χαρακτήρα «τελικού» είχε το ματς του τοπικού Άρη με τον ΠΑΣ Πύργο 1968 στο πλαίσιο της 6ης αγωνιστικής στον β’ όμιλο των μπαράζ ανόδου στη Super League 2 από τη Γ’ Εθνική κατηγορία. Το ματς έληξε 1-2, μετά από συγκλονιστική εξέλιξη με ανατροπή και γκολ στο 90’, οι συνθήκες, από όλες τις πλευρές, στο Β’ Δημοτικό Γήπεδο «Αλκυών» Πετρούπολης ήταν ιδανικές για να «γραφτούν» ξεχωριστές στιγμές αποθέωσης του ποδοσφαίρου.

Εκεί βρέθηκε από πλευράς… Αργολίδας και ο Βασίλης Σιδέρης (πρόεδρος της ΕΠΣ, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της επιτροπής αγώνων της Ομοσπονδίας, αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Αργολίδας) δεν εκτέλεσε, λόγω της εξέλιξης του ματς, εξ’ ολοκλήρου την… αποστολή του, θα πούμε περισσότερα στη συνέχεια, απ’ τον νομό μας ήταν και οι δυο από τους τρεις παρατηρητές του αγώνα. Να παινέψουμε και τα μέρη μας!

Θα μπορούσε να πει κάποιος που βρέθηκε στο γήπεδο ότι και η μπάλα του αγώνα «εξέπεμπε» συναισθήματα αγωνίας και ανυπομονησίας για το πότε θα βρεθεί στο κέντρο, ώστε να πραγματοποιηθεί η σέντρα και να έχουμε δράση στον αγωνιστικό χώρο! Οι κερκίδες ήταν κατάμεστες, γύρω από την «αρένα» βρέθηκαν άνθρωποι κάθε ηλικίας, μ’ έναν μοναδικό τρόπο συνυπήρξαν σε απόσταση μέτρων μάτια, «καρφωμένα» στο «πράσινο» χρώμα όπου είχαμε απίστευτη δράση, από φίλους και των δυο «μονομάχων»… Πολλοί βρέθηκαν να παρακολουθούν τον αγώνα με το βλέμμα να περνάει μέσα από την περίφραξη, που χώριζε τους πρωταγωνιστικές από το κοινό.

Η ατμόσφαιρα ξεχωριστή, σε προδιάθετε για παιχνίδι με θέαμα και αγωνία, είχε φτιαχτεί το κατάλληλο σκηνικό για δράση. Κάποια στιγμή, και ενώ ο κόσμος που έμπαινε στις κερκίδες θύμιζε… ροή ποταμιού, υπήρξε μια «λάμψη» στην είσοδο του γηπέδου, που επέφερε κινητοποίηση.

Και μέσα στο πλήθος ξεπρόβαλε ο «τυπάρας», έχοντας κοντά του δικούς του ανθρώπους. Αυτό το παιχνίδι τράβηξε το ενδιαφέρον και του Γιώργου Καραγκούνη, οποίος έφτασε μαζί με τη δική του παρέα. Η παρουσία του έδωσε ακόμα μεγαλύτερη αίγλη στον αγώνα. Πολλοί συνέδεσαν την παρουσία του λόγω και της καταγωγής του από το χωριό Αμπελώνας, κοντά στον Πύργο Ηλείας. Στον ΑΟ Αμπελώνας και στη συνέχεια στον Πανηλειακό έκανε, άλλωστε, ο Γιώργος Καραγκούνης τα πρώτα του βήματα, όταν ήταν «μωρό» ποδοσφαιρικά, πριν βρεθεί στην Παιανία και στις μικρές ομάδες του Παναθηναϊκού, με τη συμβολή του Χουάν Ραμόν Ρότσα! Έτσι ξεκίνησε η σπουδαία του καριέρα…

Εδώ να θυμίσουμε λόγω… Ερμιονίδας κάτι για τον «τυπάρα»! Ο πρώην διεθνής άσος είχε αγωνιστεί τέτοιες ημέρες τον Μάιο του 1994 με τους ερασιτέχνες του «τριφυλλιού» απέναντι στον τότε Ερμής Ερμιόνης (η μία από τις ομάδες που αποτέλεσε «καρπό» για την ΑΕ Ερμιονίδας) στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών στο παλιό στάδιο Καραϊσκάκη, με τους «πράσινους» να φτάνουν στη νίκη με σκορ 2-0. Τότε, στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού υπήρχαν και άλλοι νεαροί παίκτες που στη συνέχεια ήταν μέλη μια δυνατής εθνικής ομάδας σε επίπεδο Ελπίδων, ενώ το 2004 σήκωσαν το EURO στα γήπεδα της Πορτογαλίας!

Η ξεχωριστή «πινελιά» στον «καμβά» ποδοσφαιρικών ιστοριών σ’ αυτό το σημαντικό παιχνίδι ήρθε με τα «χρώματα» που έδωσαν οι φίλαθλοι, με φόντο τα βράχια και το υπόλοιπο φυσικό τοπίο. Στην κεντρική κερκίδα υπήρχαν κυρίως φίλοι του Άρη Πετρούπολης, επίσημοι, και ουδέτεροι φίλαθλοι, που είχαν έρθει από άλλες περιοχές. Με τα χαρτάκια και τις σημαίες να δίνουν και έναν λατινοαμερικάνικο τόνο. Στη μία… γωνία μπορούσε να διακρίνει κάποιος και «ερυθρόλευκα»… στιγμιότυπα, τα οποία έγιναν πολύ έντονα, αλλά και με δυνατά συνθήματα από ψηλά και συγκεκριμένα από το… βουνό!

Εκεί ψηλά στα… βράχια βρέθηκαν οι περισσότεροι φίλοι του Πύργου, ενώ δεν τους επιτράπηκε η παρουσία τους οργανωμένα στις κερκίδες του γηπέδου. Υπάρχει και παρασκήνιο πίσω από αυτή την κίνηση των φίλων του Πύργου… Παραμονή του αγώνα, οι φίλαθλοι των «ερυθρόλευκων» είχαν επικοινωνήσει με τα μέλη της αγαπημένης τους ομάδας και τους τόνισαν να τα δώσουν όλα στο παιχνίδι, ώστε να εξαντλήσουν αγωνιστικά τις ελπίδες ανόδου, διαβεβαιώνοντας παίκτες και προπονητικό τιμ ότι οι ίδιοι θα βρουν τρόπο για να είναι κοντά τους. Τελικά, έτσι και έγινε…

Από την άλλη πλευρά, βρέθηκε και ένας φίλος του Άρη Πετρούπολης να ανάβει και αυτός σε… βράχια σαν να ήθελε να αποτελέσει μόνος του το αντίπαλο δέος στους φιλοξενούμενους, καθώς ο κύριος όγκος των φιλάθλων της γηπεδούχου ήταν στις κερκίδες και γύρω, γύρω από τον αγωνιστικό χώρο, κολλημένοι… στο σύρμα της περίφραξης.

Στο αγωνιστικό κομμάτι το παιχνίδι είχε μία «άγρια» ομορφιά σε όλη τη διάρκειά του, με πάθος, αγωνιστικότητα και παλμό. Η γηπεδούχος στόχευσε σε δυο αποτελέσματα (νίκη, ισοπαλία), εν όψει δικαστικών εξελίξεων που θα κρίνουν την άνοδο, κατάφερε να προηγηθεί νωρίς, μετά από στατική φάση. Στο τέλος επιβεβαιώθηκε και σ’ αυτόν τον αγώνα ότι η ομάδα που θέλει μόνο ένα αποτέλεσμα, που στοχεύει μόνο στην επιτυχία, έχει πιο ξεκάθαρο πλάνο, με αποτέλεσμα να φτάσει στην ανατροπή (1-2) με γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, το νικητήριο στο τέλος του ματς.

Στο πρώτο μέρος ο Άρης κράτησε το υπέρ του 1-0, καθώς δεν επέτρεψε στον Πύργο να βρει «καθαρό»… οπτικό πεδίο προς την εστία του, αν και η φιλοξενούμενη έδειχνε πιο κυριαρχικό πρόσωπο στα 2/3 του αγωνιστικού χώρου. Με τη γηπεδούχο να ψάχνει τη στιγμή της, κυρίως με γρήγορες μεταβάσεις.

Στο δεύτερο μέρος, ο Πύργος είχε λιγότερα χρονικά περιθώρια για να φτάσει στην ανατροπή. Ο προπονητής Νώντας Κουτρουμάνος «δούλεψε» γι’ αυτόν τον στόχο. Αυτό φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο με τις αλλαγές (με νέα πρόσωπα και εσωτερικές) που έκανε, ειδικά στην επίθεση και στη μεσαία γραμμή. Η φιλοξενούμενη ήταν η 1η ομάδα που πραγματοποίησε αλλαγές προσώπων και ακολούθως η γηπεδούχος έδειχνε να χάνει… ανάσες, αλλά και «βήματα» στην «αρένα». Αυτή ήταν και η δική μας διαπίστωση, σ’ αυτό συμφωνήσαμε και με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λουκάκη, ο οποίος έχει παίξει ποδόσφαιρο, και έκανε περιγραφή για την ΕΡΑ ΣΠΟΡ, όπως παλιά, μέσα απ’ τον αγωνιστικό χώρο!!! Απ’ τις ωραίες εικόνες και αυτή του παιχνιδιού!

Το γεγονός πως ο Πύργος έβγαζε περισσότερο «χρώμα» στα όσα «ζωγράφιζαν» οι παίκτες μέσα στον αγωνιστικό χώρο, το ένιωθαν όλοι στα ερεθίσματα που έφτασαν στα μάτια τους, όπως και οι άνθρωποι της γηπεδούχου που ήταν στον αγωνιστικό χώρο. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η φιλοξενούμενη… κατάφερε να «χτυπήσει» και να ισοφαρίσει (1-1), σε κομβικό σημείο, ενώ είχε προειδοποιήσει με δοκάρι. Βλέπετε, ο Πύργος πρόλαβε στην «σκακιέρα» τον Βαγγέλη Χαντέ (τεχνικός του Άρη), ο οποίος είχε δώσει εντολή για την επόμενη κίνηση, δηλαδή να γίνουν τρεις αλλαγές, ώστε να δώσει «πνοή» στην ομάδα του, με στόχο να κρατήσει το υπέρ της αποτέλεσμα, αλλά ήρθε πρώτα – και σε διάστημα ενός λεπτού – το 1-1, σε φάση που χάθηκε η μπάλα από τον Άρη! Σε μια στιγμή μπορεί να αλλάξουν πολλά!

Στη συνέχεια, το παιχνίδι για έναν ουδέτερο παρατηρητή ήταν το καλύτερο θέαμα, για όσους ενδιαφέρονταν για αποτέλεσμα, εξελίχθηκε ακατάλληλο για τις… καρδιές τους. Με τους προπονητές να κλείνουν τις αλλαγές τους, αποχώρησαν και παίκτες που δεν είχαν ανάσες, κάποιοι και με κράμπες. Η ισοφάριση έδωσε, πάντως, περισσότερη δύναμη στους φιλοξενούμενους, έδειχναν ότι πίστευαν στην ανατροπή. Υπήρχαν μέλη των δυο ομάδων που δεν ήθελαν να γνωρίζουν, μέσα στην αγωνία τους, τον χρόνο που απέμενε για τη λήξη. Την ίδια στιγμή που οι πιο ψύχραιμοι προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν κάθε αδύναμο σημείο των αντιπάλων τους. Ο Πύργος συνέχισε, πάντως, να βγάζει περισσότερη «ζωντάνια», έχοντας κατοχή της μπάλας, κερδίζοντας μάχες, με τον κόσμο του ψηλά από το… βουνό να βγάζει και αυτός δυνατές ιαχές στήριξης.

Και όμως, ο Άρης είχε δυο καλές στιγμές για να πάρει το προβάδισμα, σε μια περίοδο που ο δεξιός οπισθοφύλακας της φιλοξενούμενης είχε θέματα με κράμπες, αλλά η ομάδα του δεν είχε άλλες αλλαγές. Τελικά, ο Πύργος βρήκε γκολ νίκης στο τέλος της κανονικής διάρκειας, ξανά μετά από προσπάθεια του σκόρερ του 1ου τέρματος, απόρροια της πίεσης που ασκούσε, τραγική ειρωνεία για τους γηπεδούχους, αποτελεί το γεγονός ότι η μπάλα βρέθηκε στα δίχτυα από… δικά τους πόδια, με αυτογκόλ παίκτη που είχε μπει ως αλλαγή!

Εικόνες και συναισθήματα που μπορούν να «γραφτούν» σε όμορφες ποδοσφαιρικές ιστορίες! Τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι κοιτούσαν ψηλά και προς τον κόσμο τους, οι γηπεδούχοι κατέρρεαν στον αγωνιστικό χώρο. Αυτή η εικόνα «ζωγραφίστηκε» με πιο έντονα «χρώματα» μετά την ολοκλήρωση του χρόνου των καθυστερήσεων και το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, με το σκορ 1-2 να αποκτάει «μορφή» τελικού αποτελέσματος.

Κάπου εκεί, μέσα στους νικητές που πανηγύριζαν, μπορούσε να δει κάποιος και τον Γιάννη Φερεκίδη, ένα παιδί που έχει περάσει από τα μέρη μας, καθώς φόρεσε στο παρελθόν τη φανέλα της ΑΕ Ερμιονίδας, ομάδα που θα μπορούσε να πει κάποιος… αποτέλεσε το «σκαλοπάτι» για να αγωνιστεί και σε συλλόγους που κάνουν πρωταθλητισμό. Ο ίδιος δεν ξεχνάει, άλλωστε, την περίοδο που ήταν στην ΑΕ Ερμιονίδας, έχοντας παίξει και ως αντίπαλός της. Είναι γιος του παλαίμαχου άσου, Αναστάσιου Φερεκίδη, ο οποίος έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ποδόσφαιρο και σε επίπεδο α’ κατηγορίας, έχοντας φορέσει και τη φανέλα του Πανηλειακού…

Όπως είπε ο Αλέξης Σπυρόπουλος στην εκπομπή «11 αυτοί, 11 εμείς» στο «OPEN TV» «όταν είσαι νικητής οφείλεις να παρουσιάζεσαι ταπεινός και όταν είσαι ηττημένος οφείλεις να είσαι μεγαλόψυχος». Το αναφέρουμε αυτό διότι ο Βαγγέλης Χαντές, όταν έπεσαν οι παλμοί απ’ τον αγώνα, μπήκε ξανά στον αγωνιστικό χώρο και συνεχάρη τον Νώντα Κουτρομάνο και τους παίκτες της φιλοξενούμενης για τη νίκη τους, με τον δεύτερο να του ζητάει συγγνώμη που δεν πήγε ο ίδιος άμεσα κοντά του να του δώσει το χέρι…

Το ίδιο έγινε ανάμεσα στα περισσότερα μέλη των δυο αντιπάλων, σ’ ένα ματς που οφείλουμε να πούμε ότι όλα κύλησαν σε νόμιμο πλαίσιο, είχαν παρθεί, άλλωστε, όλα τα απαραίτητα μέτρα από τις ομάδες, την ΕΠΟ, τη ΔΕΑΒ κ.α. Υποδειγματική συμπεριφορά είχε και ο κόσμος, με φίλους του Πύργου να συγχαίρουν την αποστολή της αγαπημένης τους ομάδας και κατά την αποχώρηση με το πούλμαν.

Εκεί ήταν και ο νομικός εκπρόσωπος του συλλόγου της Ηλείας, εν όψει και της δικαστικής μάχης που θα ακολουθήσει, εμείς αφήνουμε σε δεύτερο πλάνο αυτό το κομμάτι, επικεντρωθήκαμε στις ιστορίες που μπορούν να «γεννηθούν» σ’ έναν ποδοσφαιρικό παιχνίδι, με «χρώμα» και από την Αργολίδα. Με τον Βασίλη Σιδέρη να μην πραγματοποιεί, τελικά, την προγραμματισμένη απονομή στη γηπεδούχο για την κατάκτηση της 1ης θέσης στον όμιλό της στη Γ’ Εθνική, και να αποχωρεί όντας σίγουρα ικανοποιημένος από το πώς κύλησε το παιχνίδι. Βλέπετε, το ματς δεν είχε για τον Άρη την εξέλιξη που όλοι προσδοκούσαν στον σύλλογο, με αποτέλεσμα να μην υπήρχε κέφι για απονομή και φιέστα.

Μέσα από τις αυτές τις ιστορίες ενός σπουδαίο ποδοσφαιρικού αγώνα βγαίνουν και σημαντικά διδάγματα. Μια ήττα σε σημαντικό ματς «πονάει» και «πληγώνει». Όπως και στον Άρη δεν μπορούσε να την ωραιοποιήσεις. Στα αποδυτήρια υπάρχει σιωπή, στα μάτια των παικτών απογοήτευση, ο κόσμος αποχώρησε σιωπηλός και σκεπτικός. Οι ομάδες διαμορφώνονται από το τι κάνουν την «επόμενη» μέρα, ακόμα και εάν χαθεί μια άνοδος. Η ήττα δεν σε καθορίζει. Η αντίδρασή σου σε καθορίζει, με βάση όσα έπραξες όλη τη σεζόν, για να επιστρέψεις περισσότερος «πεινασμένος» και διάθεση για δουλειά…

Ξεχωριστή παρουσία από τον χώρο της Super League υπήρξε στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣ Αργολίδας ανάμεσα στον Δρεπανιακό Αστέρα και τον Τροιζηνιακό (1-0), στο ΔΑΚ Άργους, την Τετάρτη (29/04) και θα μπορούσε να πει κάποιος, διαβάζοντας τα ρεπορτάζ ότι πέρασε… απαρατήρητος! Έπρεπε να δει κάποιος φωτογραφίες, και εφόσον γνωρίζει τον συγκεκριμένο παίκτη, να καταλάβει ότι βρέθηκε στο γήπεδο ο Θανάσης Καραμάνης, που αγωνίζεται στον Ατρόμητο Αθηνών και έχει μια αξιόλογη πορεία στον χώρο του ποδοσφαίρου. Στο γήπεδο βρέθηκε και εκπρόσωπος της κυβέρνησης, θα μιλήσουμε αναλυτικά στη συνέχεια. 

Κάνουμε αυτή την αναφορά, τώρα που έκλεισε η σεζόν 2025-26 στα μέρη μας, με το βλέμμα στο μέλλον, με στόχο την ανάπτυξη και τη βελτίωση, διότι όλα είναι θέμα… προτεραιοτήτων και αξιολόγησης, με την παρουσία παίκτη της Super League, που βραβεύτηκε κιόλας, να «θάβεται» από κάποιους του χώρου μας, ίσως και από άγνοια των όσων επιτάσσει η δημοσιογραφία.

Και υπάρχουν θέματα για να βελτιωθούν στα γήπεδα, δεν είναι όλα… τέλεια, δεν κύλησαν όλα σούπερ και αυτή την περίοδο, όπως μας τα παρουσιάζουν κάποιοι εκ των διοικούντων. Κάποια θέματα τα έχουμε θίξει σε προηγούμενες αναφορές μας. Υπάρχουν και αυτοί που νομίζουν ότι με μια εικόνα ή με μερικές φωτογραφίες έκαναν τη δουλειά τους, χωρίς να παραγνωρίζουμε και τη βήματα προόδου!

Στη δουλειά μας εμείς… Θα ολοκληρώσουμε με την αναφορά μας στον Θανάση Καραμάνη, όπως και στην παρουσία του Υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κώστα Κατσαφάδου στον τελικό του Κυπέλλου, ακολούθως θα μιλήσουμε για τα υπόλοιπα, με «τροφή» από όσα είδαμε στο ΔΑΚ Άργους.

Ο Θανάσης Καραμάνης αγωνίζεται στον Ατρόμητο Αθηνών, έχει συμμετοχές στις «μικρές» εθνικές ομάδες, τιμήθηκε από τον σύλλογο του Τροιζηνιακού. Βλέπετε, όπως σας είχε γράψει ο «Πολίτης Αργολίδας» είναι παίκτης που έχει ξεκινήσει το ποδόσφαιρο στον Τροιζηνιακό και στον Γαλατά, έχει παίξει στα γήπεδα της περιοχής μας, έχει αγωνιστεί με τις μικτές, και πραγματοποιεί μια σπουδαία καριέρα.Ίδιο θέμα είχαμε φιλοξενήσει και για τον Δημήτρη Καλοσκάμη, όταν έπαιζε και αυτός στον Ατρόμητο, πριν κάνει το «μπαμ» με τη μεταγραφή στην ΑΕΚ, έπαιζε και ο συγκεκριμένος παίκτης στα γήπεδα μας, έχοντας αγωνιστεί από παιδί με τη φανέλα της Μπουμπουλίνας Σπετσών.

Ο άσος του Ατρομήτου είδε τον αγώνα με τους φιλάθλους του Τροιζηνιακού, φορώντας κασκόλ της αγαπημένης του ομάδας, ήταν μαζί του η Μαρία Ελένη Μούγιου, η οποία κάνει καριέρα στο γυναικείο ποδόσφαιρο, παίζει στην ΑΕΚ και είναι κόρη του Δημάρχου της περιοχής, Τάσου Μούγιου.

 Η ΕΠΣ Αργολίδας έκανε με μια απλή αναφορά: «Στο ημίχρονο του αγώνα πραγματοποιήθηκαν τιμητικές βραβεύσεις από τους προέδρους των ομάδων. Τιμήθηκαν για την προσφορά τους ο κ. Νούλης Καχριμάνης από το Δρέπανο και ο κ. Θανάσης Καραμάνης από την Τροιζήνα». Σαν να μιλάμε για τον… Θανάση σε μια γειτονιά του Γαλατά! Οφείλουμε να υπογραμμίζουμε ότι όντως και οι δυο βραβεύσεις ήταν μια ξεχωριστή στιγμή. Ο Αδριανός Καχριμάνης έχει, άλλωστε, μεγάλη προσφορά στον χώρο του ποδοσφαίρου και στον σύλλογο του Δρεπάνου.  

Στους επίσημους βρέθηκε ο Κώστας Κατσαφάδος και δεν ήταν... τυχαία η παρουσία του. Στην ΕΠΣ Αργολίδας συμμετέχουν ομάδες από την Τροιζηνία και τις Σπέτσες, περιοχές που διοικητικά δεν ανήκουν στον νομό μας. Ανήκουν στην Περιφέρεια Αττικής και εκλογικά στην Α' Πειραιώς και Νήσων, εκεί όπου ο Υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας εκλέγεται βουλευτής. Έπαιζε ένας σύλλογος από την εκλογική του περιφέρεια και βρέθηκε στο γήπεδο. Ήταν, άλλωστε, μαζί με τον Δήμαρχο Τροιζηνίας και Μεθάνων, Τάσο Μούγιο, με τον οποίο διατηρεί πολύ καλές σχέσεις, πολλές φορές οι δυο τους έχουν συνεργαστεί για θέματα της περιοχής που είναι στη γειτονιά μας. Κάθισαν δίπλα, δίπλα στις κερκίδες του ΔΑΚ Άργους.

Θετικά στοιχεία φυσικά υπήρξαν την περίοδο που ολοκληρώθηκε, αλλά δεν απουσίασαν και τα αρνητικά αγωνιστικά και μη. Θέλουμε καλύτερες ημέρες και μεγαλύτερο ανταγωνισμό και είμαστε σίγουροι γι’ αυτό μάχονται και όσοι έχουν «καρπούζι» και «μαχαίρι»…

«Το φετινό πρωτάθλημα ξεχώρισε για τον υψηλό ανταγωνισμό και το διαρκές ενδιαφέρον, που κράτησε αμείωτο μέχρι την τελευταία αγωνιστική. Ξεχωριστά συγχαρητήρια αξίζουν στους αθλητές, στους προπονητές και στις διοικήσεις των ομάδων, αλλά και σε όλους όσοι συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχημένη και ομαλή διεξαγωγή της διοργάνωσης», διαβάσαμε…

Εάν σταθούμε στα «σαλόνια» να πούμε ότι ενδιαφέρον ουσιαστικό με κίνητρο και ανταγωνισμό είχαν συνολικά το πολύ πέντε παιχνίδια, δυο στο πρωτάθλημα και τρία στο Κύπελλο. Χωρίς το θέαμα να καθηλώνει…

Το θετικό είναι πως αυτά τα λίγα σημαντικά παιχνίδια πραγματοποιήθηκαν με πολύ κόσμο στις κερκίδες, με φιλάθλους όλων των αντίπαλων ομάδων, αλλά και με «ουδέτερους», σε όμορφη και πολιτισμένη ατμόσφαιρα. Είναι καλό να τονίζουμε τα αυτονόητα, καθώς δεν είναι πάντα δεδομένα, πρέπει να αναφερόμαστε στα θετικά εν όψει και των προσπαθειών που πρέπει να γίνουν στο μέλλον.

Από εκεί και πέρα, όπως έχουμε τονίσει, είναι πολλά τα θέματα που επιζητούν βελτίωση. Θα τα πούμε επιγραμματικά. Συνέβησαν ξανά επεισόδια σε λίγα παιχνίδια, αλλά έγιναν, αλλού με… κουτουλιές, αλλού με… σπρωξίματα. Σε πολλά γήπεδα η κατάσταση των αγωνιστικών χώρων, ειδικά με συνθετικό χλοοτάπητα, είναι κακή, με αποτέλεσμα και τραυματισμών αθλητών. Εξαφανίστηκε… διαιτητής κατά τη διάρκεια της σεζόν, ήταν και «διεθνής» στα μέρη μας, και δεν υπήρξε καμία ενημέρωση.

Ομάδες τα έβγαλαν και τα βγάζουν πολύ δύσκολα πέρα, περισσότερο λόγω της αγάπης από παράγοντες (εδώ υπάρχουν και κάποιοι που λειτουργούν λανθασμένα και είναι τομέας που πολλές φορές αποτελεί «πληγή»). Δεν απουσίασαν τα παράπονα για τη διαιτησία, σ’ ένα ματς έγινε και… γελοιοποίηση του αθλήματος με... φόντο είτε το όρος Αρτεμίσιο, είτε τον Αργολικό κόλπο, ανάλογα με το πού ήταν η κάμερα,.

Τι θα γινόταν εάν είχαμε πραγματικό ενδιαφέρον από περισσότερους συλλόγους; Παρακολουθήσαμε ομάδες να «φωνάζουν» για τη διαιτησία και με επίσημες ανακοινώσεις, καταγράφηκε τιμωρία έδρας, καθώς είναι βασικός κανόνας η καλή συμπεριφορά σε διαιτητές και από… οπαδούς. Κακά τα ψέματα, ο κόσμος στις κερκίδες στα περισσότερα παιχνίδια ήταν μικρός, γεγονός που έχει, πάντως, πολλές προεκτάσεις. Αυτές είναι μερικές από τις «γκρίζες» ζώνες και αφορούν καθαρά την εικόνα σε αγωνιστικούς χώρους, τον τρόπο «ζωής» και την επιβίωση συλλόγων.

Θα τονίζουμε ξανά ότι το θετικό των καταστάσεων που ζούμε είναι η «ψήφος» εμπιστοσύνης που δείχνουν σύλλογοι σε νεαρά παιδιά, φτάνοντας και σε θετικά αποτελέσματα. Με στόχο να… δημιουργηθεί μια «μαγιά» για τα επόμενα χρόνια.

Θα αναφέρουμε ξανά, με την ελπίδα στο μέλλον να βελτιωθεί και άλλο η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα, ότι οφείλουμε να μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, αλλά να δούμε και την ουσία. Ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές είναι και οι ενέργειες, μέσω των οποίων προωθείται το προϊόν, αλλά υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, που οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα αντιμετωπίζουμε, ώστε να βρεθούν λύσεις. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;

Όπως είπαμε, όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Ευτυχώς που κυκλοφόρησαν και φωτογραφίες για να δούμε ότι στον τελικό υπήρχαν παρουσίες στις οποίες έπρεπε να πέσει περισσότερο «φως» και αναφερόμαστε σε όσους κάλυψαν το γεγονός!

ΥΓ. 1: Φέτος οι κούπες πήγαν στην Αργοναυπλία! Σύλλογοι από την Ερμιονίδα, την Τροιζηνία και τις Σπέτσες έφτασαν σε «πηγές» βάσει των προτεραιοτήτων τους που έβαλαν και αναθεωρήθηκαν κατά τη διάρκεια της σεζόν, αλλά δεν… ήπιαν «νερό», σχετικά με την κατάκτηση διακρίσεων! Θα δούμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Κρατάμε ότι πρόεδρος που σήκωσε κούπα τόνισε «του χρόνου θα είμαστε καλύτεροι». Θα δούμε του χρόνου τι θα έχει... θερίσει μέσα στη νέα σεζόν.

ΥΓ. 2: Μην εκπλαγείτε εάν δείτε και φέτος «βαρύ» όνομα να… δυσκολεύεται να «κατέβει». Πρόβλεψη κάνουμε, έχουμε κάποια στοιχεία, θα δείξουν οι εξελίξεις.

ΥΓ. 3: Σε ομιλία μας με προπονητή που ξέρει καταστάσεις στον νομό μας και στην πρωτεύουσα, μας ανέφερε ότι χρειάζεται… δουλειά, ώστε ομάδες από τα… μέρη μας όχι απλά να παίζουν αλλά να στέκονται σε πιο ψηλό επίπεδο. «Σε πρωταθλήματα της Αττικής, ομάδες που είναι καλές… εδώ, μπορεί να μην είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο», τα λόγια του. Κάτι βλέπει, κάτι ξέρει, οφείλουμε τους ειδικούς να τους ακούμε.

ΥΓ. 4: Δεν ξέρουμε τι συνέβη στην απονομή του Κυπέλλου Ελλάδας Betsson στον Βόλο και ο πρόεδρος δεν ήταν αυτός που παρέδωσε το τρόπαιο και τα μετάλλια στους νικητές. Δεν ξέρουμε εάν υπήρξε συνεννόηση και τελικά έκανε την απονομή ο Νίκος, ο μακροχρόνιος πρόεδρος της… ΕΠΣ του νομού που βρέθηκε στα «ουράνια». Κάποιος μας τόνισε ότι θα μπορούσε να δώσει λύση, εφόσον υπήρξε θέμα, ο… δικός μας πρόεδρος, λόγω και των θέσεων που έχει. Σοβαρά μιλούσε.

Εμείς θα επαναλάβουμε, πάντως, ότι περσινή πρωταθλήτρια δεν έχει παραλάβει την κούπα, η οποία βρίσκεται στα γραφεία, όπως και τα μετάλλια. Υπήρξε μπέρδεμα και το θέμα δεν έχει λυθεί, παρά τις επαφές. Ας γίνει φιλικό με τη φετινή πρωταθλήτρια και ας πραγματοποιηθούν δυο απονομές.

ΥΓ. 5: Συμβουλή προς παράγοντες, προέδρους, Δημάρχους και άλλους επίσημους! Όταν κάνετε μια απονομή, δίνετε το τρόπαιο και αποχωρείτε για να το σηκώσουν οι παίκτες, οι προπονητές και τα υπόλοιπα μέλη της νικήτριας ομάδας. Δεν το... σηκώνετε μαζί με τους νικητές, εσείς δεν κατακτήσατε κάτι! Δείτε τι γίνεται σε ευρωπαϊκούς και άλλους τελικούς εκτός χώρας.  

ΥΓ. 6: Παιδιά, όσοι συντάσσετε συγχαρητήριες ανακοινώσεις, μη γράφετε τα ίδια και τα ίδια, αλλάζοντας απλά τα ονόματα αυτών που διακρίθηκαν… Δεν είναι καλό αυτό για την εικόνα. Πώς το κάνετε εσείς αυτό, που δίνετε βάρος στην εικόνα; Η ελληνική γλώσσα είναι, άλλωστε, πολύ «πλούσια».

Διαβάστε ακόμα:

Ο Καραμάνης κυνήγησε το όνειρό του και γέμισε με περηφάνεια τον Γαλατά Τροιζηνίας (εικόνες)

Ο Καλοσκάμης, η «έκρηξη» του νεαρού άσου με τον Ατρόμητο και η αγάπη του για τις Σπέτσες

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με την… ανατολή του 2026! (βίντεο)

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

«Εξαφάνιση» διαιτητή από τα γήπεδα – Αγνοείται… μέχρι στιγμής και η επίσημη ενημέρωση

Μεγάλη ένταση, σύρραξη και επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ της ΕΣΚΑΚ – Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο» (βίντεο, εικόνες)

Τρία διαφορετικά βίντεο θα φιλοξενήσουμε αυτή τη φορά στην ενότητά μας μ’ έναν κοινό παρανομαστή. Αυτός θα είναι η ανάπτυξη του ποδοσφαίρου και κατ’ επέκταση του αθλητισμού στις μικρές ηλικίες μέσα από τις ακαδημίες.

Στο 1ο βίντεο ο δημοσιογράφος Γιώργος Μανταίος αναφέρεται στον κανονισμό που ίσχυσε από φέτος στη Γ’ Εθνική με την υποχρεωτική συμμετοχής δυο παικτών, ηλικίας κάτω των 19 ετών. Απαριθμεί παίκτες που λόγω αυτού του κανονισμού αναδείχθηκαν.

Στο 2ο βίντεο ο Βασίλης Σιδέρης (μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων της ΕΠΟ, πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας και αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Αργολίδας) αναφέρεται στο ίδιο θέμα, αλλά και στα σχέδια της Ομοσπονδίας προς την ίδια κατεύθυνση.

Στο 3ο βίντεο ο Κώστας Κατσουράνης από το γήπεδο Ηλιοκάστρου μιλάει για το τουρνουά «Unity4all», που διεξήχθη με επιτυχία για 2η χρονιά σε εγκαταστάσεις της Ερμιονίδας. Ο πρώην διεθνής άσος που βρέθηκε ξανά στα… μέρη μας με παιδιά από την ακαδημία του («Falcons Football Academy») αναφέρεται στα θετικά από τη συμμετοχή των παιδιών με τέτοια εκδηλώσεις, ειδικά σε όσα βιώνουν εκτός γηπέδων, μιας και στις μικρές ηλικίες το αποτέλεσμα και η νίκη έρχονται σε 2η μοίρα.

@gmantaios Οι «μικροί» που άλλαξαν την Γ’ Εθνική Vrakas Giotopoulos Zogas Koutzailias Koutsoudakis Markopoulos Drozd Biotis Firinidis Sevastidis #youthfootball #footballtalent #greekfootball #Football #fy ♬ πρωτότυπος ήχος - Mantaios

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Unity4all (@unity4all\_kids)

Όσοι ζούμε το ποδόσφαιρο από κοντά, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι αυτή η ανάρτηση της σελίδας «Pippo soccer stories» στο Facebook, λέει αλήθειες, που για κάποιους είναι «πικρές»…

Ναι, ναι ξέρουμε, έχουν γίνει βήματα προόδου στη χώρα μας, δεν το αναιρούμε, αυτό λένε όσοι είναι σε θέσεις με «τιμόνι», στο 2026 είμαστε, αλλά εάν δεν βλέπουμε και δεν κατανοούμε τα προβλήματα που υπάρχουν, ειδικά πίσω από τη «βιτρίνα», τότε χάνουμε τις βάσεις για «εξέλιξη», μπορεί και το οικοδόμημα να «καταρρεύσει»…

Διαβάστε και πείτε μας. Πόσοι από εσάς τους πρωταγωνιστές θα δείτε το πρόσωπό μας, εφόσον το παρακάτω κείμενο είχε και… κάτοπτρο απεικόνισης καταστάσεων και προσώπων; Ειδικά από τη μεριά που βρίσκονται ποδοσφαιριστές και προπονητές! Ειδικά όταν η σεζόν φτάνει προς το τέλος. Εκεί που μπορεί να «στερέψει» και συγκεκριμένη «κάνουλα», όταν δεν «καίγεσαι» και είσαι… άνετος!

Εμείς, όταν μιλάμε με προπονητές και παίκτες, αυτά είναι μερικά από τα βασικά θέματα που θα θίγουν, μαζί με την έλλειψη προγραμματισμού για τα επόμενα χρόνια. «Πάμε και όπου βγει», είναι η κατάσταση που επικρατεί. Με αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής πρωταθλημάτων και αναδιαρθρώσεις, λες και αυτό είναι που μας «καίει». Ανακατεύουμε τη... σούπα με μια «κουτάλα» και όλα καλά! Για να μην πάμε στους παράγοντες, ειδικά σε κάποιους που νομίζουν ότι είναι «μοναδικοί»... Άλλο λυπηρό κομμάτι αυτό!

Διαβάστε, αναλυτικά, ελπίζουμε να τα ξέρουν και οι αρμόδιοι, ώστε να μοχθήσουν για να βελτιωθούν οι συνθήκες μελλοντικά:

«Η κανονική διάρκεια της Super League Greece ολοκληρώνεται με έναν τρόπο που είχαμε χρόνια να δούμε.

Τρεις ομάδες στην κορυφή. Ανταγωνισμός. Ένταση μέχρι το τέλος. Οι ελληνικές ομάδες επιστρέφουν στην Ευρώπη με αξιοπρέπεια, το ενδιαφέρον έχει αναζωπυρωθεί και το προϊόν δείχνει να αναβαθμίζεται. Ο Λεβαδειακός και άλλοι σύλλογοι αποδεικνύουν ότι το πρωτάθλημα αποκτά βάθος.

Και όμως… Ένα όμορφο σπίτι… που δεν αντέχει να σταθεί. Αυτό που βλέπουμε μοιάζει με ένα υπέροχο σπίτι. Με καινούργια πατώματα, φωτισμό, προσεγμένη εικόνα. Μια βιτρίνα που σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα λειτουργούν σωστά.

Αλλά αν κατέβεις τα σκαλιά προς το υπόγειο… Στο πρώτο βήμα θα βουλιάξεις. Γιατί εκεί δεν υπάρχει δάπεδο. Υπάρχει βούρκος. Και αυτός ο βούρκος είναι:

• Η Β’ κατηγορία
  
• Η Γ’ κατηγορία
  
• Τα τοπικά πρωταθλήματα

Οι αθλητές που ζουν σε μια πραγματικότητα που δεν φαίνεται. Πίσω από τα φώτα της κορυφής, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ζουν μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα.

Στη Β’ κατηγορία:

Παίκτες που προπονούνται κανονικά, αγωνίζονται κανονικά, αλλά δεν πληρώνονται. Μήνες. Παίκτες που τελειώνουν την προπόνηση και δεν ξέρουν αν θα έχουν να φάνε το βράδυ. Που περιμένουν να "βγει η σειρά" για να τους κεράσει ένα πιάτο φαγητό ένα μαγαζί της περιοχής.

Γήπεδα που δεν προστατεύουν τον αθλητή. Αντίθετα, τον εκθέτουν. Αυτό δεν είναι επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Είναι επιβίωση.

Στη Γ’ κατηγορία, το όνειρο γίνεται παγίδα Πιο κάτω, η κατάσταση γίνεται πιο σκληρή.

Οι ποδοσφαιριστές καλούνται να ακολουθήσουν ρυθμούς επαγγελματικού πρωταθλήματος:

• ταξίδια
  
• προπονήσεις
  
• αγώνες

Αλλά χωρίς τα βασικά:

• χωρίς ασφάλιση
  
• χωρίς συμβόλαια
  
• χωρίς καμία εγγύηση

Δεν μπορούν να δουλέψουν, γιατί το ποδόσφαιρο τους το απαγορεύει στην πράξη. Αλλά δεν πληρώνονται κιόλας.
Και όταν μια ομάδα "τελειώσει" αγωνιστικά και μείνει εκτός στόχων;

Σταματούν όλα. Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ευθύνη.

Οι παίκτες μένουν χωρίς εισόδημα, χωρίς προοπτική, χωρίς προστασία. Στα τοπικά, παίζεις με το ρίσκο της ζωής σου. Και φτάνουμε στη βάση. Εκεί που ξεκινούν όλα.

Στα τοπικά πρωταθλήματα. Εκεί όπου νέοι άνθρωποι κυνηγούν το όνειρο του ποδοσφαίρου, χωρίς καμία ουσιαστική κάλυψη.

Αν τραυματιστεί ένας ποδοσφαιριστής:

• Ποιος θα πληρώσει το χειρουργείο;
  
• Ποιος θα καλύψει την αποθεραπεία;
  
• Ποιος θα του εξασφαλίσει ότι δεν θα χάσει τη δουλειά του;

Η απάντηση είναι σκληρή: Κανείς.

Και μετά ζητάμε “προδιαγραφές”

Και έρχεται η στιγμή που μια ομάδα ανεβαίνει κατηγορία. Και τότε ξαφνικά… Το γήπεδο δεν κάνει. Οι εγκαταστάσεις δεν κάνουν. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και σωστά.

Αλλά γιατί τότε; Γιατί όχι πριν; Γιατί να παίζεις σε επικίνδυνες συνθήκες στη Β’ και να ζητάς τελειότητα στην Α’;

• Χωρίς συνέχεια.
  
• Χωρίς σχέδιο.
• Χωρίς λογική.

Αν δεν φτιάξεις τα θεμέλια, το σπίτι θα πέσει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν κοιτάξει κάτω.

Από εκεί ξεκινούν όλα. Από το τοπικό. Από τη Γ’. Από τη Β’. Με κανόνες. Με ασφάλεια. Με υποδομές. Με σεβασμό στον ποδοσφαιριστή. Η πραγματική ερώτηση. Δεν είναι αν το πρωτάθλημα στην κορυφή είναι καλό. Είναι.

Η ερώτηση είναι άλλη:

???? Πόσο μπορεί να αντέξει κάτι που στηρίζεται πάνω σε σαθρό έδαφος;

???? Επίλογος
Το ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα δείχνει ότι μπορεί να εξελιχθεί.
Αλλά αν συνεχίσει να αγνοεί αυτούς που το στηρίζουν από κάτω…
τότε το πρόβλημα δεν θα είναι αν θα προχωρήσει.
Θα είναι πότε θα καταρρεύσει».

Διαφωνεί κάποιος; Οι αρμόδιοι, όλων των βαθμίδων, έχουν να πουν κάτι;

Πηγή άρθρου: Pippo soccer stories (Facebook)

«Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας», σας είχε αναφέρει ο «Πολίτης Αργολίδας» πριν από περίπου έναν μήνα, μαζεύοντας πληροφορίες από αγώνες και πολλές ομάδες και από τότε έχουν συμβεί… πολλά, άλλες φορές και «κωμικοτραγικά»!

Τον Νοέμβριο ήμασταν το μόνο Μέσο που σταθήκαμε με βίντεο και εικόνα σε επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ στα μέρη μας, και πριν από μερικές ημέρες μπήκε «φωτιά» ξανά σε… παρκέ, ακολούθησαν συλλήψεις και τιμωρίες, ευτυχώς που δεν είχαμε τραυματισμούς με όσα συνέβησαν.

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με χλοοτάπητα, μετά από τις «κουτουλιές» κοντά σε… λιμάνι ενώ το ματς είχε λήξει και ο ήλιος... έδυε, γεγονός που επέφερε και τιμωρία. Παρακολουθήσαμε ομάδες να «φωνάζουν» για τη διαιτησία και με επίσημες ανακοινώσεις, καταγράφηκε τιμωρία έδρας, βλέπετε είναι βασικός κανόνας η καλή συμπεριφορά σε διαιτητές και από… οπαδούς.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο αποστολή συλλόγου να θέλει να φύγει από τον αγωνιστικό χώρο, λόγω διαιτητικών αποφάσεων, τελικά οι απειλές δεν έγιναν πράξη, μόνο το νούμερο «1»… άφησε αντίπαλό του να σκοράρει με τέτοιο τρόπο, που θύμιζε… σερβιτόρο, ο οποίος έβαζε… πελάτες σε τραπέζι. Κάποτε ανακοίνωση ΠΑΕ έκανε λόγο για «… πλήρη γελοιοποίηση των κανόνων του αθλήματος και κατ’ επέκταση του προϊόντος που λέγεται ποδόσφαιρο», και μου ήρθε στο μυαλό. Και φανταστείτε ότι οι ομάδες που μάχονται για κάτι ουσιαστικό είναι μόλις δυο, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι υπάρχουν, ακόμα, η «φανέλα», η «τιμή» και η «ιστορία». Τι θα γινόταν εάν είχαμε πραγματικό ενδιαφέρον από περισσότερους;

Χαρακτηριστική η παρακάτω αναφορά στο Facebook, κατά τη διάρκεια του τελικού του Κόπα Άφρικα και όσα συνέβησαν και στη συγκεκριμένη αναμέτρηση:

«???? Έγινε και αυτό στην εποχή του... VAR στο ποδόσφαιρο! Και μιλάμε για τελικό! Η Ραμπάτ και το Μαρόκο θύμισαν κάτι από... Αργολίδα μέσα σε λίγες ώρες! Της αποχωρήσεως το... ανάγνωσμα!

????⚽️ Τι να μας πουν οι... δικοί μας! Εδώ πάει για... εμφύλιο η Αφρική για ένα πέναλτι και ένα ακυρωθέν γκολ! Φανταστείτε να είχαν και οι... δικοί μας VAR! Βαράτε... με και ας... κλαίω θα ήταν η κατάσταση, κάπου κοντά εκεί στην οθόνη! Χαχαχαχαχαχα...».

Θα σας αποκαλύψουμε και κάτι για να είστε μέσα στα πράγματα… Μία από τις τελευταίες ανακοινώσεις είχε… ειδικό βάρος, οι «ρουκέτες» είχαν παραπάνω αποδέκτες από όσους αναφέρθηκαν. Διαβάζοντάς την με προσοχή, μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είχε γραφτεί και με μεγάλη προσοχή, θα λέγαμε ότι μπορεί να την είχε συντάξει κάποιος «διαβασμένος»! Κάποιοι… δουλεύουν ήδη για την «επόμενη» ημέρα, τα «λιμάνια» είναι τουλάχιστον δυο, ακόμα οι δυο «βασιλιάδες» σε τοπικό και συνολικό επίπεδο είναι «δυνατοί». Για το μέλλον δεν μπορούμε να πούμε κάτι ακόμα…

Υπάρχει παρασκήνιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Τι λέτε εσείς; Θα σας αναφέρουμε, πάντως, ότι πριν από κάθε… στροφή, υπάρχουν τόσες «γραμμές» επικοινωνίας, που σε κάποιους έχουν «καεί» και τα «αυτιά» τους.

Το θετικό των καταστάσεων που ζούμε είναι η «ψήφος» εμπιστοσύνης που δείχνουν σύλλογοι σε νεαρά παιδιά, φτάνοντας και σε θετικά αποτελέσματα. Με στόχο να… δημιουργηθεί μια «μαγιά» για τα επόμενα χρόνια. Ένα από τα αρνητικά είναι πως… στερεύουν και οι διαιτητές, ενώ κάποιοι «εξαφανίζονται». Έτσι, κάποιοι κάνουν, πλέον, και «διπλοβάρδιες»! Ένας… καπετάνιος, που βρέθηκε στο επίκεντρο, χάθηκε εδώ και κάποιες εβδομάδες από τα μεγάλα «λιμάνια»!

Όπως σας αναφέραμε, πήραν «φωτιά» ξανά και τα παρκέ τις προηγούμενες ημέρες. Σύμφωνα με το Φύλλο Αγώνα και την έκθεση του β’ διαιτητή, «περίπου 40 φίλαθλοι των γηπεδούχων παραβίασαν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα, τα ξήλωσαν και τα εκσφενδόνισαν εντός του αγωνιστικού χώρου.

Ακολούθησε εισβολή στο παρκέ και απειλητική κίνηση προς τον πάγκο του φιλοξενούμενου σωματείου, γεγονός που οδήγησε σε γενική αναστάτωση και στην οριστική διακοπή της αναμέτρησης εις βάρος του Αργοναύτη».

Το θετικό είναι πως μετά από τα συγκεκριμένα γεγονότα στο παρκέ, οι υπεύθυνοι και οι αρμόδιοι δεν… μάσησαν τα λόγια τους, δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά με όσα συνέβησαν, και τόνισαν ότι είναι αποφασισμένοι να «σπάσουν»… αβγά για να μην συμβούν ξανά παρόμοιες εικόνες και καταστάσεις.

Χαρακτηριστική και η συγκεκριμένη ανάρτηση στο Facebook για γεγονότα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ στα μέρη μας:

«✍ ✔ Είμαστε μια… ωραία ατμόσφαιρα και στον αθλητισμό στα μέρη μας! Με την έναρξη του 2026 γίνονται "ομορφιές" στους αγωνιστικούς χώρους, ανοιχτούς και κλειστούς, είτε το πρόγραμμα περιλαμβάνει "παραστάσεις" με τα πόδια σε χλοοτάπητες, είτε με τα χέρια σε παρκέ! Τα "θέατρα" πήραν κυριολεκτικά φωτιά (αυτό είναι το πιο ανησυχητικό), σε άλλες περιπτώσεις η "γελοιοποίηση" έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.

???? Τελευταία ενημέρωση και το θέμα είναι σοβαρό: Η καλαθοσφαίριση στα… κάγκελα! Μπροστά σε παιδιά και μητέρες που έτρεχαν για να σωθούν!

???? Χαϊδέψτε... οι αρμόδιοι και άλλο "αυτιά", συνεχίστε να κρατάτε ισορροπίες για να μην είναι κανείς δυσαρεστημένος και σε λίγο καιρό θα μιλάμε πραγματικά για "κωμωδία-ες". Ελπίζουμε να μη συμβεί καμιά πραγματική τραγωδία και κάποιοι θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε...».

Σκέφτεστε οι παρακάτω φάσεις και αποφάσεις σε Ιταλία και Τουρκία να είχαν συμβεί στα μέρη μας; Τότε σίγουρα, θα είναι… αποχωρήσει οι μισοί από τους συμμετέχοντες…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Antenna Sud (@antenna_sud)

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας και με την… ανατολή του 2026! Θα κλείσουμε ξανά με τον ίδιο τρόπο, όπως στην τελευταία μας αναφορά, με την ελπίδα μέσα στο 2026 να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα. Μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, να δούμε και την ουσία, ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;

Καλά είναι τα αναπτυξιακά φεστιβάλ ποδοσφαίρου, όπως αυτό που έγινε στο Ναύπλιο (Hello Football Frend), και τα αναπτυξιακά προγράμματα της ΕΠΟ, μέσω των οποίων προωθείται το προϊόν, αλλά υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, που οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα αντιμετωπίζουμε, ώστε να βρεθούν λύσεις.

Διαβάστε ακόμα:

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

«Εξαφάνιση» διαιτητή από τα γήπεδα – Αγνοείται… μέχρι στιγμής και η επίσημη ενημέρωση

Μεγάλη ένταση, σύρραξη και επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ της ΕΣΚΑΚ – Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο» (βίντεο, εικόνες)