Η ελαιοπαραγωγή αποτελεί σημαντικό τομέα ενασχόλησης για κατοίκους σε Αργολίδα, Πελοπόννησο, αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας, που είναι κατάλληλες για την καλλιέργεια της ελιάς…
Σε μια περίοδο που οι παραγωγοί ελαιόλαδου ετοιμάζουν τα δέντρα (κλάδεμα και άλλες εργασίες) για την ανθοφορία, το «δέσιμο» και την επόμενη συγκομιδή, ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει τα μέρη της χώρας μας που μπορεί να ζει η ελιά.
Αυτό θα γίνει μέσω της 1ης επιστημονικής χαρτογράφησης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, που παρουσιάσει η «Καθημερινή» και δείχνει ότι η Πελοπόννησος (ειδικότερα και η Αργολίδα), ανήκει στις περιοχές με τις υψηλότερες βαθμολογίες (με άριστα το 10 παίρνει από 7 έως 9) καταλληλότητας για καλλιέργεια ελιάς, με το 60% της Ελλάδας να θεωρείται συνολικά κατάλληλο βάσει κλιματικών και γεωμορφολογικών δεικτών…
Η Αργολίδα έχει, άλλωστε, παράδοση στην παραγωγή ελαιόλαδου. Το ελαιόλαδο του Κρανιδίου έχει, άλλωστε, αποκτήσει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ). Θα σας παρουσιάσουμε και ένα τηλεοπτικό οδοιπορικό του ΑΠΕ-ΜΠΕ με τίτλο «Αργολίδα: Στους δρόμους του λαδιού», που έπαιξε τον περασμένο Νοέμβριο.
Όλα αυτά, ενώ πέρασε μια δύσκολη περίοδο για τους ελαιοπαραγωγούς, τόσο λόγω της μειωμένης παραγωγής, όσο και λόγω της χαμηλής τιμής. Βλέπετε, ενώ στα ράφια των super market το ελαιόλαδο πωλείται «χρυσάφι» από τα… χωράφια φεύγει σε χαμηλές τιμές. Με την ανησυχία για τις εισαγωγές από άλλες χώρες από τη λεκάνη της Μεσογείου Θάλασσας να είναι πολύ έντονη.
Είναι χαρακτηριστικό πως στην Ισπανία, τις πρώτες ημέρες του 2026, καταγράφηκε μικρή υποχώρηση των τιμών παραγωγού. Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Poolred», για το διάστημα από 29 Δεκεμβρίου 2025 έως 4 Ιανουαρίου 2026, οι τιμές διαμορφώθηκαν ως εξής: Εξαιρετικό παρθένο: 4,20 ευρώ/κιλό, Παρθένο: 3,74 ευρώ/κιλό, Lampante: 3,59 ευρώ/κιλό.
Η έρευνα για τις πιο κατάλληλες περιοχές για καλλιέργεια
Όπως σας αναφέραμε, τις περιοχές της Ελλάδας που έχουν ιδανικές κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια ελιάς εντόπισε η έρευνα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόκειται για την 1η επιστημονική χαρτογράφηση της κλιματικής καταλληλότητας για τη δημιουργία ελαιώνων σε όλη την επικράτεια, την οποία παρουσίασε τον περασμένο Νοέμβριο η «Καθημερινή». Η χαρτογράφηση, η οποία μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη στη χάραξη αγροτικής πολιτικής, αναδεικνύει και τις ιδανικές για καλλιέργεια περιοχές της χώρας που δεν έχουν τύχει της ανάλογης προσοχής, αλλά μπορούν να μετατραπούν σε πρωταθλήτριες της ελιάς, δίπλα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο.
Ο επικεφαλής της έρευνας, ο βιοκλιματολόγος και μέλος του διδακτικού προσωπικού του ΓΠΑ Γιάννης Χαραλαμπόπουλος λέει στην «Καθημερινή» ότι αυτή η κλιματική χαρτογράφηση προσφέρει ένα απλό στην κατανόηση εργαλείο που απευθύνεται σε αγρότες, γεωπόνους και στο κράτος, με σκοπό να γνωρίζουν όλοι με βεβαιότητα αν και πόσο κατάλληλη είναι μια περιοχή για τη φύτευση και την καλλιέργεια ελαιόδεντρων.
Τέτοιες πληροφορίες μπορούν να αξιοποιηθούν για την άσκηση πολιτικής και την παροχή δίκαιων ασφαλιστικών υπηρεσιών. «Χωρίς να έχουμε επιστημονικά δεδομένα, δεν μπορούμε να κάνουμε πολιτική για τις καλλιέργειες. Δεν μπορεί το κράτος να συστήσει με ασφάλεια σε έναν αγρότη τι μπορεί να καλλιεργήσει και πού. Επί αιώνες αυτό γίνεται εμπειρικά», αναφέρει.
Στον χάρτη αποτυπώνεται ο συνολικός Κλιματικός Δείκτης Καταλληλότητας. Η προσθήκη όλων των επιμέρους θερμοκρασιακών και παγετικών δεικτών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι σημαντικό μέρος της Ελλάδας βαθμολογείται με 0, υποδεικνύοντας ακατάλληλες κλιματικές συνθήκες. Αυτές αφορούν κυρίως τη βορειοανατολική και την κεντρική Ελλάδα, καθώς και το εσωτερικό της Πελοποννήσου και περιοχές της Αττικής. Ωστόσο, πολλές περιοχές στη νότια και την κεντρική Ελλάδα παρουσιάζουν υψηλές βαθμολογίες (8–10), υποδεικνύοντας καλές έως άριστες συνθήκες
Η μεθοδολογία
Η μεθοδολογία του κ. Χαραλαμπόπουλου και των συνεργατών του για την αξιολόγηση της κλιματικής καταλληλότητας κάθε περιοχής ήταν απλή. Αξιολόγησαν από το 0 έως το 10 μια σειρά από 11 δείκτες (θερμοκρασία συγκεκριμένων μηνών του χρόνου, ετήσιες βροχοπτώσεις και ημέρες παγετού) και από τον μέσο όρο προέκυψε η καταλληλότητα κάθε περιοχής. «Αν έστω και ένας δείκτης είναι 0 σημαίνει ότι η συγκεκριμένη περιοχή είναι απαγορευτική για την καλλιέργεια ελιάς», εξηγεί ο κ. Χαραλαμπόπουλος.
Με 10 βαθμολογούνται οι περιοχές του Λασιθίου αλλά και η Κάρπαθος, η Νάξος και η Αμοργός.
Με 9 βαθμολογούνται δύο περιοχές που θεωρούνται κλιματικά ιδανικές, αλλά μέχρι σήμερα δεν ταυτίζονται με την καλλιέργεια της ελιάς, η Καβάλα και η Αιτωλοακαρνανία.
Τα αποτελέσματα της μελέτης, πάντως, επιβεβαιώνουν την εμπειρία αιώνων. Οι περιοχές της Ελλάδας που είναι διάσημες για το λάδι τους, όπως η Κρήτη και η δυτική Πελοπόννησος, βαθμολογούνται από 8 και πάνω, κάτι που σημαίνει ότι είναι ιδανικές για την καλλιέργεια ελιάς. Με 10 βαθμολογούνται οι περιοχές του Λασιθίου αλλά και η Κάρπαθος, η Νάξος και η Αμοργός.
Με 9 βαθμολογούνται δύο περιοχές που θεωρούνται κλιματικά ιδανικές, αλλά μέχρι σήμερα δεν ταυτίζονται με την καλλιέργεια της ελιάς, η Καβάλα και η Αιτωλοακαρνανία. «Στην Καβάλα υπάρχουν σήμερα λίγοι ελαιώνες, αλλά το λάδι που παράγουν έχει λάβει διεθνή βραβεία. Στην Αιτωλοακαρνανία εγκαταλείπεται σιγά σιγά η καλλιέργεια καπνών και έχουν αρχίσει να φυτεύουν ελιές που δείχνουν ότι πηγαίνουν καλά», τονίζει ο κ. Χαραλαμπόπουλος.
Ο πίνακας δείχνει ότι το 36,29% της χώρας βαθμολογείται με 0, ενώ το 59,4% παρουσιάζει υψηλές βαθμολογίες (8–10), με υψηλότερη καταλληλότητα σε Κρήτη, Κάρπαθο, Αμοργό και Νάξο
Κατάλληλο το 60% της επικράτειας
Εκτός από τις κλιματικές συνθήκες, οι ερευνητές του ΓΠΑ κατέγραψαν με την ίδια μεθοδολογία και τη γεωμορφολογική καταλληλότητα των περιοχών της Ελλάδας για την καλλιέργεια ελιάς. Οι παράμετροι που εξετάστηκαν ήταν το υψόμετρο, η κλίση, ο προσανατολισμός και η τραχύτητα του εδάφους. Ο συνδυασμός κλιματικών συνθηκών και γεωμορφολογίας έδωσε ένα συνολικό «σκορ καταλληλότητας» το οποίο επιβεβαιώνει τα αποτελέσματα της κλιματικής ανάλυσης.
Συνολικά, το 59,4% της επιφάνειας της Ελλάδας έχει πολύ καλές κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια ελιάς και στο 33,44% της επιφάνειας της χώρας καταγράφεται πολύ υψηλό σκορ στη γεωμορφολογική καταλληλότητα. Ο συνδυασμός των δύο δείχνει ότι περίπου το 60% της επιφάνειας της Ελλάδας είναι κατάλληλο για τη δημιουργία και την εκμετάλλευση ελαιώνων.
Όποιος παρατηρήσει τους χάρτες θα διαπιστώσει ότι οι περιοχές με υψηλή βαθμολογία είναι περισσότερες από αυτές στις οποίες φυτεύονται ελαιόδεντρα. Η μελέτη δεν συνυπολογίζει οικονομικούς παράγοντες ή παραμέτρους όπως η γονικότητα του χώματος και οι δυνατότητες άρδευσης. «Η καλλιέργεια ελιάς δεν είναι τόσο επικερδής όσο άλλες καλλιέργειες σε σχέση με τις απαιτήσεις που έχει. Μπορούμε να πούμε ότι η ελιά και το αμπέλι είναι οι καλλιέργειες των μειονεκτικών περιοχών», εξηγεί ο κ. Χαραλαμπόπουλος.
Ο τελικός χάρτης καταλληλότητας ελιάς στην Ελλάδα προκύπτει από τη συνδυαστική προσθήκη γεωμορφολογικών και κλιματικών παραμέτρων. Πολλά σημεία λαμβάνουν βαθμολογία 0 λόγω του συνδυασμού υπερβολικά αρνητικών παραμέτρων. Παρ’ όλα αυτά, εκτεταμένες περιοχές παρουσιάζουν υψηλή συνολική καταλληλότητα. Συνολικά, η Ελλάδα εμφανίζει υψηλό επίπεδο καταλληλότητας, γεγονός που εξηγεί την εκτεταμένη παραγωγή ελιάς, παρά το ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη παράγοντες όπως άρδευση, έδαφος, κόστος εργασίας και κίνδυνοι προσβολών
Λόγω της κλιματικής αλλαγής κάποιες περιοχές θα δεχτούν πιέσεις και σε κάποιες άλλες θα ανοίξει η δυνατότητα για καλλιέργεια.
Ο κ. Χαραλαμπόπουλος διευκρινίζει ότι τα αποτελέσματα που αποτυπώνονται στους χάρτες είναι μια φωτογραφία της περιόδου που διανύουμε και δεν λαμβάνουν υπόψη το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής. Αυτό θα γίνει στο επόμενο στάδιο της έρευνας στην οποία θα διακριβωθούν τυχόν μεταβολές στο ποιες περιοχές είναι καταλληλότερες για την καλλιέργεια ελιάς. «Κάποιες περιοχές θα δεχτούν πιέσεις και σε κάποιες άλλες θα ανοίξει η δυνατότητα για καλλιέργεια», λέει και κάνει την εκτίμηση ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα θα το αντιμετωπίσουν οι καλλιεργητές της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου και της Κρήτης. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η άνοδος της θερμοκρασίας, και κυρίως της ελάχιστης. Για να παραγάγει άνθη η ελιά θα πρέπει να αισθανθεί κρύο τον χειμώνα. Πρόβλημα θα αποτελέσει και η χρονική κατανομή των βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του έτους και οι αλλαγές στη συχνότητα και τη ραγδαιότητά τους», συμπληρώνει…
Ακολουθεί το τηλεοπτικό οδοιπορικό του ΑΠΕ-ΜΠΕ με τίτλο «Αργολίδα: Στους δρόμους του λαδιού»:
Δείτε απ’ το «Μεσόγειος TV», γιατί θεωρήθηκε καταστροφική η περυσινή χρονιά για ελαιοπαραγωγούς και ελαιοτριβείς της Μεσσηνίας και γιατί υπάρχουν φόβοι και για αυτή που διανύουμε:
Ναύπλιο: H παραίτηση και η σημασία των ενστάσεων Λεοντάρη για τις διαγραφές φοιτητών – Οι απαντήσεις από Ζαχαράκη
January 03, 2026Πριν από λίγες ο καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Γιάννης Λεοντάρης υπέβαλλε την παραίτησή του υπέβαλλε από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα το Ναύπλιο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την έντονη διαφωνία του για εφαρμογή του μέτρου των διαγραφών φοιτητών από τα δημόσια πανεπιστήμια.
Με την… αυγή του 2026, λόγω της διαγραφής μη ενεργών φοιτητών, 308.605 βρέθηκαν αυτομάτως εκτός ΑΕΙ.
Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Λεοντάρης χαρακτηρίζει το μέτρο ως «επιστημονικά ατεκμηρίωτο, παιδαγωγικά απαράδεκτο και κοινωνικά άδικο», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ρύθμιση, αλλά για μια βαθιά πολιτική επιλογή με ταξικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα. Όπως επισημαίνει, το μέτρο πλήττει κυρίως φοιτητές και φοιτήτριες από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οι οποίοι τιμωρούνται επειδή άσκησαν το δικαίωμά τους στη γνώση. Έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα… «Το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία», είχε δηλώσει από την πλευρά της η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.
Θα σας μεταφέρουμε και όσα αναφέρει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου), η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, για τον Γιάννη Λεοντάρη: «Υπογράμμισε συγκεκριμένα πράγματα, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου. Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου».
Ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει όλες τις πλευρές και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Το βασικό είναι να μην την… πληρώνουν φοιτητές που για συγκεκριμένους λόγους έχουν βρεθεί εκτός εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε κανείς με τις ενστάσεις του κ. Λεοντάρη; Διότι όσα ανέφερε έχουν «βαρύτητα».
Αναλυτικά η δήλωση του Γιάννη Λεοντάρη:
«Υπέβαλα την παραίτηση μου από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία μου με την αυταρχική επιβολή του επιστημονικά ατεκμηρίωτου, παιδαγωγικά απαράδεκτου και κοινωνικά άδικου μέτρου των διαγραφών φοιτητών και φοιτητριών από το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Δεν πρόκειται για μία απλή διοικητική ρύθμιση αλλά για μια πολιτική πράξη με ταξικό πρόσημο, βαθιά αντιδημοκρατική, προσβλητική για το δημόσιο πανεπιστήμιο και κατασταλτική για χιλιάδες ανθρώπους που επέλεξαν να σπουδάσουν.
Το μέτρο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως "εκσυγχρονισμός", αλλά λειτουργεί ως στοχοποίηση νέων ανθρώπων προερχόμενων κυρίως από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οποίοι/ες τιμωρούνται ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να ασκήσουν το δικαίωμα τους στη γνώση.
Είναι αδιανόητο ότι πρόσφατα ο αρμόδιος υφυπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι με τις διαγραφές "θα καθαρίσουν οι κατάλογοι", λες και οι φοιτητές/τριες είναι στίγματα, λεκέδες που λερώνουν την εικόνα του πανεπιστημίου.
Όταν ένας υφυπουργός μιλάει για "καθαρισμό", δεν περιγράφει απλώς μια διαδικασία. Διατυπώνει ένα αξιακό σύστημα: ότι υπάρχουν φοιτητές/τριες επιθυμητοί/ες και φοιτητές/τριες ανεπιθύμητοι/ες. Ότι οι δεύτεροι/ες αποτελούν στίγμα. Ότι η παρουσία τους είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαλειφθεί.
Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές/τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα.
Αποτελεί άραγε "στίγμα" ο φοιτητής/τρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών που επέλεξε να ολοκληρώσει πρώτα τη φοίτησή του/της σε δραματική σχολή και ενδεχομένως να αποφασίσει μετά από λίγα χρόνια να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο;
Αυτοί οι φοιτητές/τριες δεν εγκατέλειψαν τις σπουδές τους. Έκαναν μια συνειδητή επιλογή, συναφή με το αντικείμενό του Τμήματος, για να εμπλουτίσουν την πρακτική και καλλιτεχνική τους εμπειρία και στη συνέχεια να ολοκληρώσουν το θεωρητικό σκέλος αποκτώντας πτυχίο στο ΑΕΙ όπου πέτυχαν την εισαγωγή τους.
Και τώρα διαγράφονται. Είναι "στίγμα" οι φοιτήτριες και οι φοιτητές που έκαναν οικογένεια, δούλεψαν, πάλεψαν με την καθημερινότητα και μετά από χρόνια θέλησαν να επιστρέψουν για να πάρουν το πτυχίο τους; Τώρα διαγράφονται.
Είναι "στίγμα" οι φοιτητές/τριες που εργάστηκαν (συχνά ανασφάλιστοι/ες) για να ζήσουν και δεν διαθέτουν τις βεβαιώσεις απασχόλησης που ζητά ο νέος νόμος για να τους εξαιρέσει από τις διαγραφές; Τώρα διαγράφονται.
Αν λοιπόν υπάρχουν "λεκέδες" στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που όχι μόνο δεν τους/τις ενισχύουν όπως οφείλουν, παρέχοντας τους στέγαση, γενναίες επιδοτήσεις ενοικίου, διευκόλυνση στις μετακινήσεις κλπ., αλλά αντίθετα τους/τις στοχοποιούν.
Δεν υπάρχει στατιστικός δείκτης που να δείχνει ότι με τις διαγραφές η αναλογία διδασκόντων / φοιτητών θα βελτιωθεί τόσο ώστε να ανεβάσει την χώρα μας κοντά στον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι αυτό θα συμβεί μόνο με τη γενναία αύξηση των θέσεων του διδακτικού προσωπικού. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι "αιώνιοι" φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο: δεν χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία.
Η μεθόδευση επιβολής των διαγραφών από το υπουργείο, αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικότητας και ακύρωσης του αυτοδιοίκητου του πανεπιστημίου. Ο νόμος δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις Τμημάτων, τον κατεξοχήν δημοκρατικό θεσμό της πανεπιστημιακής αυτοδιοίκησης, να αποφασίσει για ένα τόσο κρίσιμο θέμα.
Το υπουργείο ζητά από το διοικητικό προσωπικό, από τους/τις προϊσταμένους των Γραμματειών να εφαρμόσουν τον νόμο μηχανιστικά χωρίς καμία δυνατότητα ακαδημαϊκής παρέμβασης.
Αποκλείει δηλαδή την πανεπιστημιακή κοινότητα από τη λήψη μιας κρίσιμης πολιτικής απόφασης. Ήδη το συνδικαλιστικό όργανο των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ έχει αντιδράσει έντονα και με τεκμηριωμένη δημόσια τοποθέτηση και έχει προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις αρνούμενο να αναλάβει το βάρος της διαγραφής χιλιάδων φοιτητών/τριών.
Ας αναλογιστούμε επίσης ότι η ίδια διάταξη που ρυθμίζει την διαγραφή, προβλέπει κάτι αδιανόητο: την κατοχύρωση των εκπαιδευτικών πιστωτικών μονάδων που έλαβε κατά το διάστημα της φοίτησης του ο υπό διαγραφή φοιτητής/τρια για το ενδεχόμενο επανεγγραφής του σε κάποιο ιδιωτικό ΑΕΙ.
Δηλαδή, τα ECTS που κρίνει ο νόμος ανεπαρκή για τον φοιτητή/τρια του δημόσιου πανεπιστημίου και τον/την διαγράφει, δίνονται ως "bonus" για την εγγραφή του/της σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Η πρόσβαση στη γνώση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δημόσιο αγαθό και τα δημόσια αγαθά δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Η πρόσβαση στην εξειδικευμένη γνώση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι δικαίωμα που αποκτήθηκε μετά από εξετάσεις ιδιαίτερα απαιτητικές.
Δεν νομιμοποιείται η πολιτεία να λέει σε έναν/μια επιτυχόντα/ούσα πανελλαδικών εξετάσεων: "έχεις δικαίωμα να σπουδάσεις, αλλά μόνο μέσα σε ένα αυθαίρετο χρονικό πλαίσιο που εμείς καθορίζουμε, κι αν δεν τα καταφέρεις, στο αφαιρούμε".
Τα συνταγματικά δικαιώματα δεν λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Αυτό που επί της ουσίας στοχοποιείται είναι η ίδια η ύπαρξη της δωρεάν, δημόσιας πρόσβασης στη γνώση χωρίς φραγμούς. Είναι η ιδέα ότι κάποιος μπορεί να επιστρέψει μετά από χρόνια να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ένας χώρος ανοιχτός και υπάρχει για να ανοίγει δρόμους, όχι για να τους κλείνει.
Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα διορισμένου από το Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου, με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης.
Καλούμαι στο πλαίσιο των καθηκόντων και των θεσμικών υποχρεώσεων μου – και μάλιστα υπό την απειλή κυρώσεων από την πλευρά του ΥΠΑΙΘ – να επιβλέψω και να διευκολύνω την εφαρμογή ενός μέτρου που αντιστρατεύεται τις βαθύτερες ακαδημαϊκές και κοινωνικές μου πεποιθήσεις και, κυρίως, με φέρνει σε ευθεία αντίθεση με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που θεωρώ ότι οφείλω να υπερασπίζομαι. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ σιωπώντας».
«Γιάννης Λεοντάρης. Μια φωνή ανθρωπισμού στη σιωπή», γράφει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη
Η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου) γράφει (όπως φιλοξενεί το «faretra.info») για την παραίτηση του Ακαδημαϊκού και Θεατράνθρωπου Γιάννη Λεοντάρη, ξέροντας πολύ καλά τον τελευταίο:
«Θα ξεκινήσω με το θεατρικό Γιάννη Λεοντάρη, επειδή θεωρώ ότι οι θεατρικές επιλογές του, καθώς και ο τρόπος που σκέφτεται και σκηνοθετεί το θέατρο, δηλαδή τον ίδιο τον Άνθρωπο επί σκηνής, είναι αυτό που ορίζει και προσδιορίζει, ευθέως, και την ακαδημαϊκή του καθαρότητα.
Είναι αυτό που μαρτυρά το γεγονός της σχεδόν «ηρωικής» παραίτησής του από την Κοσμητεία της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η παραίτηση γίνεται σε μία απόλυτα σκοτεινή εποχή για το Δημόσιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, όπου η ακαδημαϊκή κοινότητα, στην πλειοψηφία της, σιωπά.
Ξεκινάω από τον σκηνοθέτη Λεοντάρη, γιατί ως γνωστό, η θεατρική παιδεία είναι μία κατεξοχήν ανθρωπιστική παιδεία που, σε καμία περίπτωση, δε μπορεί να αφήνει αυτόν που την έχει ενστερνιστεί, αδιάφορο, σε όσα απάνθρωπα συμβαίνουν σήμερα στην Ελληνική Εκπαίδευση και όχι μόνο. Και ο Γιάννης Λεοντάρης είναι ένας από αυτούς που το Θέατρο είναι η πατρίδα του, το όραμα ενός κόσμου που υπηρετεί τον Άνθρωπο, την αξιοπρέπεια και την ευτυχία του.
Τον Γιάννη Λεοντάρη το γνώρισα για πρώτη φορά το 2009, μέσα από την εξαιρετική, σκηνοθετική του ματιά, στο έργο του Γάλλου δραματουργού, Ζοέλ Πομμερά, "Οι Έμποροι". Πρόκειται για ένα έργο βαθιά πολιτικό που μιλάει για τον άνθρωπο-εμπόρευμα της εποχής μας. Το έργο ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο "Αμαλία", της συμπρωτεύουσας. Ενθουσιάστηκα τόσο με τη σκηνοθεσία, όσο και με το ίδιο το κείμενο, μόλις το διάβασα.
Στη συνέχεια, ξανασυστήθηκα μαζί του το 2013, μέσα από το εξαιρετικό επίμετρο, στη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου από τις εκδόσεις Ύψιλον/θέατρο, σε δύο θεατρικά του Ζοέλ Πομμερά: "Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου» και «Κύκλοι/Ιστορίες". Το επίμετρο αναφέρεται κυρίως στο δεύτερο έργο που τη σκηνοθεσία του επιμελήθηκε ο Λεοντάρης την ίδια χρονιά, σε συνεργασία με το θίασο Κανιγκούντα.
Πρόκειται για την Ιστορία της Ευρώπης, από τα χρόνια των ιπποτών και του Ευγενούς Aνθρώπου (Homme galant), όπως ο θερβαντικός Δον Κιχώτης, μέχρι τις μέρες μας. Μέσα από το έργο, με τη μορφή ενός "καλειδοσκοπικού τσίρκου δωματίου", αναδύεται το βλέμμα του Πομμερά, στραμμένο στη χαμένη τιμή της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης: τον ανθρωπισμό.
Στο σχετικό επίμετρο, ο Λεοντάρης μιλάει για τη δική του, προσωπική θλίψη, που όμως πόσοι ακόμη τη συμμεριζόμαστε; Αναφέρεται στο χαμένο ανθρωπισμό μιας Ευρώπης που καταρρέει, επιβεβαιώνοντας με μία άρτια σκηνοθετική ματιά, όσα επιδιώκει να μας δείξει το έργο του Πομμερά.
Σχετικά με τη θλίψη που αναδύεται από τις Πρωτοχρονιές της τελευταίας δεκαπενταετίας, μια θλίψη που απλώνεται και φθάνει μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2013, ίσως και πιο πίσω, ο Λεοντάρης γράφει: "Τα τελευταία χρόνια, η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης έχει μετατραπεί μέσα μου σε εμπειρία κατάθλιψης. Τίποτα από αυτό το καλλιτεχνικό συμβάν δε συνομιλεί με τη ζωή των κατοίκων της Ευρώπης. Κάποτε πιστεύαμε ότι το τέρας του καπιταλισμού κυριαρχεί απόλυτα στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη συναντά ισχυρά αντίβαρα μπροστά στις παραδοσιακές αξίες του ανθρωπισμού : κοινωνικό κράτος, έμφαση στην παιδεία και στον πολιτισμό, υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, παραγωγή φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης, ισχυρά αριστερά ρεύματα".
Λίγα χρόνια μετά, είχα την τύχη, αυτές οι δύο εξαιρετικές παρουσίες, συγγραφέας και σκηνοθέτης, να μπουν στη ζωή μου για τα καλά. Ο συγγραφέας, Ζοέλ Πομμερά έγινε ο ένας από τους δύο συγγραφείς που ασχολήθηκα στο διδακτορικό μου και ο σκηνοθέτης, ο Γιάννης Λεοντάρης ήταν στην επιτροπή της διδακτορικής μου διατριβής και με ενθάρρυνε με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο.
Υπάρχουν φορές, που οι νοερές συναντήσεις με πνευματικούς ανθρώπους αξίζουν πολύ περισσότερο από κάποιες ανούσιες συναντήσεις "δια ζώσης". Όταν νοερά δημιουργούνται δίαυλοι επικοινωνίας που ανοίγονται σε κοινούς τόπους σκέψης, σε κοινές στάσεις ζωής και όταν αυτοί οι κοινοί τόποι ανοίγονται όλο και πιο πολύ στην κοινωνία και στο δίκιο των συλλογικοτήτων των ανθρώπων, τότε αυτό λέγεται μία απόλυτα ευτυχής συγκυρία.
Από το εξαιρετικά άρτιο κείμενο παραίτησης του Γιάννη Λεοντάρη, φαίνεται πόσο ευθέως συνομιλούν οι σκέψεις, οι απόψεις και οι πράξεις του, με τα όσα ανέφερα παραπάνω. Η συνολική εικόνα είναι η εικόνα μια εξέχουσας προσωπικότητας, ενός Ακαδημαϊκού, ενός Ανθρώπου, με "Α" κεφαλαίο που κοσμεί τόσο την ακαδημαϊκή κοινότητα του Δημόσιου Πανεπιστημίου της χώρας μας, όσο και το Ελληνικό Θέατρο.
Από το κείμενο παραίτησης σταχυολογώ τα παρακάτω: "Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές /τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα. Αν λοιπόν υπάρχουν “λεκέδες” στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που τους /τις στοχοποιούν. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι “αιώνιοι” φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο, δε χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία".
Στο κλείσιμο της επιστολής παραίτησής του ο Γιάννης Λεοντάρης επισημαίνει, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου: "Τα συνταγματικά δικαιώματα δε λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ, σιωπώντας".
Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου.
Πιστεύω ότι έχει ένα βαθύ συμβολισμό το γεγονός ότι η αρχή αυτής της επιστροφής στο χαμένο ανθρωπισμό μας, γίνεται μέσα από την Εκπαίδευση, από έναν Δάσκαλο που διαθέτει το πιο σημαντικό εργαλείο στη δουλειά του Δασκάλου , τόσο στην τάξη, όσο και στο θέατρο, την αγάπη για το ακροατήριό του, την αγάπη για τον άλλο!
Άραγε μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη κοινωνία θα ζούσαμε, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας, αν ακολουθούσαμε το παράδειγμα αλληλεγγύης και υπευθυνότητας του Γιάννη Λεοντάρη, απέναντι στους φοιτητές του, απέναντι στους άλλους;
Πώς αλλιώς μπορούμε να υπάρξουμε, δίχως να φυτοζωούμε, αν δε μπορούμε να διεκδικήσουμε το δίκιο και την αγάπη των άλλων;! Πώς αλλιώς αφού, όπως γράφει στη "Συμφωνία αρ. 1", ο Τάσος Λειβαδίτης, "οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων"».
Τι αναφέρει η εγκύκλιος, τι απαντά η Υπουργός
Με το τέλος του 2025 ολοκληρώθηκε η 2η φάση εφαρμογής του νόμου που αφορά τη διαγραφή ανενεργών φοιτητών από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, την 31η Δεκεμβρίου διαγράφηκαν αυτομάτως όσοι έχουν ξεπεράσει την ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.
Όπως αναφέρει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα και με το ρεπορτάζ του «in.gr», η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.
Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.
Για τους φοιτητές που συμπληρώνουν την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και δεν έχουν καταστεί πτυχιούχοι, επέρχεται αυτοδικαίως η διαγραφή από το Τμήμα ή τη Μονοτμηματική Σχολή του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΑΕΙ) δύο (2) μήνες μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων της επαναληπτικής εξεταστικής του Σεπτεμβρίου.
Ζαχαράκη: «Πλαίσιο που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες»
Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι 35.000 φοιτητές αξιοποίησαν τη «δεύτερη ευκαιρία» που δόθηκε με το θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, ενώ περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές θα διαγραφούν (τελικά ήταν 308.605).
«Κατανοώ απόλυτα, ότι κάθε αλλαγή σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα γεννά ανησυχίες. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρη: δεν μιλάμε για τιμωρητικές πολιτικές, ούτε για "εκκαθαρίσεις" φοιτητών, αλλά για ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο, που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες», τόνισε.
Ακολούθως πρόσθεσε ότι το καθεστώς που αφορά στους ανενεργούς φοιτητές εδώ και δεκαετίες «αδικούσε τους πάντες: τα Ιδρύματα που δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν, τους ενεργούς φοιτητές που κοπίαζαν και κυρίως τους ίδιους τους νέους μας, που έμεναν εγκλωβισμένοι χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τις σπουδές τους».
Στη συνέχεια σημείωσε ότι η νομοθετική παρέμβαση που έγινε αποδείχθηκε αναγκαία, ενώ το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Όπως είπε, «προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία για όσους εργάζονται, για όσους έχουν προβλήματα υγείας ή σοβαρές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις. Δεν αντιμετωπίζουμε όλους το ίδιο, αλλά τον καθένα δίκαια. Το επόμενο διάστημα θα διαγραφούν περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές, ενώ για σοβαρούς κοινωνικούς λόγους θα δοθεί η αναγκαία παράταση. Ταυτόχρονα, 35.000 φοιτητές μας αξιοποίησαν τη ‘δεύτερη ευκαιρία’ που θεσπίσαμε, κι αυτό λέει πολλά για το πόσο αναγκαία ήταν αυτή η παρέμβαση».
Η κ. Ζαχαράκη επεσήμανε, δε, ότι η φοιτητική ιδιότητα «δεν ισχύει εφ’ όρου ζωής σε κανένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο» και πρόσθεσε ότι στόχος είναι τα πτυχία να έχουν αξία και «να αντανακλούν προσπάθεια, ικανότητες και μεράκι».
«Στόχος μας είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο σύγχρονο, εξωστρεφές και συμπεριληπτικό. Ένα πανεπιστήμιο που στηρίζει τον φοιτητή, χτίζει το μέλλον του και δεν τον αφήνει επ’ αόριστον στο περιθώριο. Δεν κλείνουμε πόρτες, αλλά ανοίγουμε δρόμους σε σπουδές με προοπτική, αξιοπιστία και θεσμική συνέπεια», κατέληξε η υπουργός.
Το νομοθετικό πλαίσιο και οι αριθμοί
Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και τις δυνατότητες ολοκλήρωσης σπουδών στα ΑΕΙ, όπως ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπει ότι όσοι φοιτητές έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή πιστωτικών μονάδων και έχουν συμμετάσχει σε εξετάσεις τουλάχιστον δύο φορές τα τελευταία δύο χρόνια, είχαν δικαίωμα ολοκλήρωσης σπουδών εντός δύο επιπλέον εξαμήνων, κατόπιν υποβολής αίτησης, εντός 30 ημερών από την έκδοση των βαθμολογίων της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου κατά την οποία συμπληρώνεται η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.
Όσοι δεν εκκίνησαν τη διαδικασία παράτασης σπουδών, θα διαγραφούν αυτόματα στο τέλος του ημερολογιακού έτους. Από τη διαγραφή εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρία άνω του 50%, ενώ προβλέπεται κατ’ εξαίρεση υπέρβαση της ανώτατης διάρκειας φοίτησης για σοβαρούς λόγους υγείας.
Σημειώνεται ότι η ρύθμιση δεν επηρεάζει ενεργούς φοιτητές, ούτε όσους βρίσκονται εντός του νόμιμου χρονικού πλαισίου σπουδών (4+2 ή 5+3 έτη).
Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη για μερική φοίτηση αφορά σε γονείς παιδιών έως 8 ετών, εργαζόμενους (άνω των 20 ωρών εργασίας την εβδομάδα αποδεδειγμένα) και πρωταθλητές και αθλητές με εντατικό πρόγραμμα.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο, το σύνολο των ενεργών φοιτητών των ΑΕΙ κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2023-24 ήταν 352.099. Παράλληλα, οι εγγεγραμμένοι φοιτητές ήταν συνολικά 703.857, κάτι που συνεπάγεται ότι οι μη ενεργοί φοιτητές, κατά την ίδια περίοδο, ανήλθαν στους 351.758.
Αυτές οι περιοχές θα βυθιστούν στην Αργολίδα λόγω της παγκόσμιας θέρμανσης (εικόνες)
January 28, 2025Η ιδέα ολόκληρων πόλεων να βυθίζονται κάτω από το νερό μπορεί να ακούγεται σαν σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας, αλλά σύμφωνα με μία τρομακτική μελέτη κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα και αυτή η μέρα είναι πιο κοντά από ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί, καθώς εκτιμάται ότι θα πάρει μόλις 75 χρόνια. Σ’ ένα τέτοιο σενάριο θα επηρεαστούν ακτές και στην Αργολίδα.
Όπως προέβλεψαν ερευνητές από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Nanyang (NTU) στη Σιγκαπούρη, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 1,9 μέτρα έως το 2100, εάν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) συνεχίσουν να αυξάνονται. Αυτό σημαίνει μεγάλο μέρος από περιοχές όπως το Ναύπλιο, η Νέα Κίος, η Ερμιόνη, το Πόρτο Χέλι, η Κοιλάδα, το Σαλάντι, το Δρέπανο, τα Ίρια κ.α. θα βυθιζόταν κάτω από τη θάλασσα. Υπενθυμίζεται ότι στον νομό Αργολίδας απασχολεί έντονα και το φαινόμενο της διάβρωσης των ακτών, με την Περιφέρεια Πελοποννήσου να κάνει ενέργειες για το συγκεκριμένο θέμα.
«Η υψηλή πρόβλεψη των 1,9 μέτρων υπογραμμίζει την ανάγκη για τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να σχεδιάσουν την κρίσιμη υποδομή αναλόγως», δήλωσε ο καθηγητής Benjamin Grandey, κύριος συγγραφέας της μελέτης. Εάν η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας αυξανόταν κατά 1,9 μέτρα, πόλεις και κωμοπόλεις σε όλο τον κόσμο θα μπορούσαν να βυθιστούν κάτω από το νερό, συμπεριλαμβανομένων των Χαλ, Λονδίνου και Κάρντιφ.
Δείτε σε φωτογραφίες τις «κόκκινες» περιοχές που θα είχαν πρόβλημα σε Αργολίδα, Σπέτσες, Ύδρα και Τροιζηνία
Tι θα συμβεί στην Κρήτη και την Ελλάδα
Στην Κρήτη ευάλωτες περιοχές είναι όλο σχεδόν το βόρειο παραλιακό μέτωπο και η περιοχή των ακτών της Μεσσαράς.
Στην Ελλάδα φαίνεται να επηρεάζονται σημαντικά όλες οι παράκτιες πόλεις με πιο ευάλωτη την περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπου μεγάλο μέρος της πεδιάδας νοτιοδυτικά της πόλης αλλά και του παραλιακού μετώπου θα βρεθούν κάτω από το νερό.
Είναι λοιπόν ο τόπος που κατοικείτε σε κίνδυνο;
Σύμφωνα με το Climate Central και το διαδραστικό διαδικτυακό εργαλείο (Coastal Risk Sreening Tool) μπορείτε να δείτε τις επικίνδυνες περιοχές που ενδέχεται να βρεθούν κάτω από τη θάλασσα στην Κρήτη, την Ελλάδα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο όπως φαίνεται στον παρακάτω χάρτη.
Οι τρέχουσες προβλέψεις για τη στάθμη της θάλασσας βασίζονται σε μια σειρά μεθόδων μοντελοποίησης των κλιματικών διεργασιών. Για παράδειγμα, ορισμένες προβλέψεις περιλαμβάνουν καλά γνωστά φαινόμενα, όπως η τήξη των παγετώνων.
Άλλες ενσωματώνουν, ωστόσο, πιο αβέβαια γεγονότα, όπως η απότομη κατάρρευση των παγοκαλυμμάτων. Ως αποτέλεσμα, αυτά τα μοντέλα παράγουν διαφορετικές προβλέψεις, καθιστώντας δύσκολη την αξιόπιστη εκτίμηση της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.
Στην Έκτη Έκθεση Αξιολόγησης της IPCC, που δημοσιεύθηκε το 2023, ο ΟΗΕ εκτίμησε ότι σε σενάρια υψηλών εκπομπών, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα αυξανόταν μεταξύ 0,6 και 1,0 μέτρων.
Οι ερευνητές του NTU υιοθέτησαν, ωστόσο, μια «συγχωνευτική» προσέγγιση στις εκτιμήσεις τους, ενσωματώνοντας στατιστικές μεθόδους με απόψεις ειδικών.
Ισχυρίζονται ότι αυτό προσφέρει μια σαφέστερη και πιο αξιόπιστη εικόνα για τη μελλοντική άνοδο της στάθμης της θάλασσας.
«Η νέα μας προσέγγιση αντιμετωπίζει ένα βασικό ζήτημα στην επιστήμη της στάθμης της θάλασσας: οι διαφορετικές μέθοδοι προβολής της ανόδου της στάθμης της θάλασσας συχνά παράγουν πολύ διαφορετικά αποτελέσματα», δήλωσε ο καθηγητής Grandey.
Το συγχωνευτικό μοντέλο προβλέπει ότι σε ένα σενάριο χαμηλών εκπομπών, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας είναι πολύ πιθανό να αυξηθεί μεταξύ 0,3 και 1,0 μέτρων έως το 2100.
Αλλά σε ένα σενάριο υψηλών εκπομπών, το συγχωνευτικό μοντέλο προβλέπει ότι η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας είναι πολύ πιθανό να αυξηθεί μεταξύ 0,5 και 1,9 μέτρων.
Εάν οι πιο ακραίες προβλέψεις των επιστημόνων επιβεβαιωθούν και η στάθμη της θάλασσας αυξηθεί κατά 2 μέτρα περίπου, εκατοντάδες παράκτιες πόλεις και κωμοπόλεις θα μπορούσαν να βυθιστούν κάτω από το νερό.
Παγετώνες και παγοκαλύματα λιώνουν
Η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα μπορούσε να αυξηθεί έως και 3 μέτρα εάν ο παγετώνας Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική καταρρεύσει.
Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί πόλεις από τη Σαγκάη έως το Λονδίνο, τις χαμηλές περιοχές της Φλόριντα και του Μπαγκλαντές, καθώς και ολόκληρα έθνη όπως οι Μαλδίβες.
Στη Μεγάλη Βρετανία, μια άνοδος της στάθμης της θάλασσας κατά 2 μέτρα έως το 2040 θα μπορούσε να βυθίσει μεγάλα τμήματα του Κεντ, το Πόρτσμουθ, καθώς και τις πόλεις Κέιμπριτζ και Πίτερμπορο.
Οι πόλεις γύρω από τον εκβολέα του Χάμπερ, όπως το Χαλ, το Σκάνθορπ και το Γκρίμσμπι, θα αντιμετωπίσουν επίσης έντονες πλημμύρες.
Η κατάρρευση του παγετώνα, η οποία θα μπορούσε να ξεκινήσει μέσα στις επόμενες δεκαετίες, θα μπορούσε επίσης να βυθίσει μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Σίδνεϊ.
Τμήματα της Νέας Ορλεάνης, του Χιούστον και του Μαϊάμι στις νότιες ΗΠΑ θα επηρεαστούν επίσης σημαντικά.
Διαβάστε ακόμα:
Η Μεσόγειος θερμαίνεται ταχύτερα από τον υπόλοιπο κόσμο – Πώς επηρεάζονται οι θάλασσές μας
Η Οργανωτική Επιτροπή του «Παλαμήδειου Άθλου 2022» παρουσίασε το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σποτ προβολής του αγώνα. Πρόκειται για μια σπουδαία και μοναδική αθλητική διοργάνωση της χώρας, που περιλαμβάνει την αγωνιστική άνοδο του ιστορικού κάστρου του Παλαμηδίου.
To «Nafplio Castle Run» θα διεξαχθεί την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2022 και θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη του Υπουργείου Αθλητισμού και Πολιτισμού, του Υπουργείου Παιδείας, του Επιμελητηρίου Αργολίδας και του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών (Ελλάδος) του Πανεπιστημίου Harvard.
Υπενθυμίζεται ότι αναμένεται δυναμική η συμμετοχή της σχολικής κοινότητας, ενώ ο «Παλαμήδειος Άθλος», για άλλη μία χρονιά, στηρίζει στη μαζική συμμετοχή τον Σύλλογο ΑμεΑ Αργολίδας!
Η Διοργάνωση περιλαμβάνει τα αγωνίσματα:
Παλαμήδειος Άθλος – Ανάβαση Κάστρου.
10 χλμ.
5 χλμ.
2,5 χλμ.
Οι εγγραφές συνεχίζονται στη διεύθυνση https://www.nafpliocastlerun.gr/eggrafes/
Δείτε το σποτ:
Διαβάστε ακόμα:
Ξεχωριστή και μοναδική πανεπιστημιακή θεατρική εμπειρία στο Αρχαίο Θέατρο Άργους (εικόνες)
October 26, 2022Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου πραγματοποίησε την Κυριακή (23/10) το μεσημέρι στο Αρχαίο Θέατρο του Άργους πειραματική-ερευνητική παράσταση με τίτλο: «Περί προσωπείου: Μία σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη».
H παράσταση εντασσόταν στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής της υποψήφιας διδάκτορος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και προ-διδακτορικής υποτρόφου ερευνήτριας στις Ελληνικές Σπουδές 2022-23 του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Σοφίας Μπαλτζώη.
Αποτέλεσε «κραυγή κατά της διχόνοιας, ύμνος για την Ειρήνη», ήταν μια ξεχωριστή και μοναδική πανεπιστημιακή θεατρική εμπειρία.
Διαβάζει κάποιος «από το κοίλον»:
Κάθε φορά που ένας τόσο σημαντικός χώρος όπως το Αρχαίο Θέατρο Άργους, φιλοξενεί ακμαίες παρουσιάσεις της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, ο χώρος επιβεβαιώνει τη διαχρονική του σημασία για την κοινότητα και ανανεώνει την πνευματική του λάμψη πέρα από τα στενά όρια της πόλης.
Κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σε χωρητικότητα θέατρα της αρχαιότητας, από τα πιο ιδιαίτερα σε περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά και κυρίως επίκεντρο μιας ιστορικής διαχρονικότητας μοναδικής: ομφαλός ενός αστικού χώρου που κατοικείται αδιάλειπτα για 6.000 χρόνια περίπου!
Τα ίδια διαχρονικά θα πρέπει να είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι πολίτες που συμμετείχαν και συμμετέχουν σε μια παράσταση καθώς, στην κυριολεξία, βιώνουν ένα μοναδικό γεγονός που συνδυάζει απόκρυφη και φανερή δυναμική η οποία ενεργοποιεί αισθήσεις και πνευματικές αναζητήσεις. Ο χώρος δεν αναγνωρίζεται μόνο από το λαμπερό του παρελθόν αλλά και από τις ευκαιρίες μιας σύγχρονης δυναμικής παρουσίας. Η πρόσφατη παρουσίαση (23-10-2022) της πειραματικής-ερευνητικής παράστασης με τίτλο: Περί προσωπείου: Μια σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σύγχρονης δυναμικής παρουσίας με πολλαπλούς προσανατολισμούς. Την επιλογή και τη δημιουργική αλληλουχία των κειμένων ανέλαβε η δραστήρια και έμπειρη διδάσκουσα στο ΤΘΣ, Αντωνία Βασιλάκου.
Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου δια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών (Σχολή Καλών Τεχνών, Ναύπλιο) αξιοποιεί το Αρχαίο Θέατρο, ενσωματώνοντας την ιστορική εμπειρία στις μαθησιακές πρακτικές, διαμορφώνοντας έτσι ένα πλούσιο παραγωγικά πλαίσιο όπου Λόγος, Σκέψη και Πράξη αναζητούν και βρίσκουν κλασικούς και σύγχρονους τρόπους έκφρασης επί της ορχήστρας.
Το «Περί Προσωπείου» αποτελεί αντικείμενο έρευνας διδακτορικής διατριβής της κας Σοφίας Μπαλτζώη (αρχαιολόγος) με την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας του ΤΘΣ Μαρίας Μικεδάκη. Η έρευνα για τη σημασία του τραγικού προσωπείου «στις παραστάσεις της αρχαιότητας και στην αναβίωση του αρχαίου δράματος στη νεότερη και σύγχρονη Ελλάδα» (τίτλος διατριβής), αποκτά ιδιαίτερο προσανατολισμό καθώς μετατρέπεται σε αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στην ερευνήτρια και το κοινό με τη διαμεσολάβηση των ηθοποιών, της σκηνοθέτριας, της ενδυματολόγου/προσωποποιού και του μουσικού. Ήδη η σύνθεση των αποσπασμάτων από τις δυο τραγωδίες, παρά τις θεματολογικές συγγένειες, αποτελούν μια εξαιρετική πνευματική άσκηση και ένδειξη επιστημονικής συνθετικής ικανότητας που, με τη σειρά τους, αντικατοπτρίζουν το υψηλό ποιοτικό επιστημονικό επίπεδο του ΤΘΣ.
Το ίδιο σημαντικές στη διαμόρφωση ενός καλού αποτελέσματος, είναι η σκηνοθετική οπτική, η υποκριτική ικανότητα των ηθοποιών και η κατασκευή προσωπείου που αφορά στο ίδιο το θέμα της έρευνας. Η σκηνοθετική οπτική που υιοθετείται είναι ίσως και ο ισχυρότερος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ερευνητικό πεδίο και το πεδίο πειραματισμού και εφαρμογής.
Μιλώντας αυστηρά και μόνο από την πλευρά του θεατή, θεωρώ πως είναι το εργαλείο δημοσιοποίησης μιας ολόκληρης διεργασίας που έχει προηγηθεί, οι λεπτομέρειες της οποίας κοινοποιούνται στη διάρκεια της εξέλιξης της παράστασης. Από την άποψη αυτή το «στήσιμο» της παράστασης από την διδάσκουσα στο ΤΘΣ κ. Αντωνία Βασιλάκου, ανέδειξε τις αρετές κειμένου και υποκριτικής ικανότητας, χαρίζοντας με την κίνηση και τον φωνητικό χρωματισμό ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Οι ερμηνείες των φοιτητριών που συμμετείχαν και στις οποίες οφείλεται επίσης το εξαιρετικό αυτό αποτέλεσμα, ανάδειξαν στα μάτια των θεατών τις ψυχικές δυνατότητες των νέων ανθρώπων να αναλαμβάνουν και να υλοποιούν δράσεις στο δημόσιο χώρο. Γαληνού Μαρία, Μαρκουλή Βαρβάρα, Πουλημένου Παναγιώτα-Αθηνά, Στεργιάννη Αλεξάνδρα, Φραγκουλίδου Δέσποινα, και Χατζηπαπαδοπούλου Άννα, είναι οι φοιτήτριες του χορού που επάξια κέρδισε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού. Τέλος για τη σημαντική συνεισφορά τους, όπως ήδη σημείωσα, στην πετυχημένη αυτή παράσταση σημειώνουμε την κ. Μάρθα Φωκά (ενδυμασία/προσωπεία) και τον κ. Νικηφόρο Χρυσολωρά (μουσική).
(από το κοίλον)
