Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, γιορτές και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζεται πολιτισμός μόνο το πανηγύρι και μια βραδιά που έχει μόνο μουσική και διασκέδαση αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, δεν βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά και δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα, ο τρόπος που… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, σε κάποια άλλα προϊόντα γίνονται κάποια από αυτά.  Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά, το λάδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένες» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς μια ομάδα που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με... δικά μας παιδιά και «αποπαίδια». Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά. Όταν αυτό δεν υπάρχει είναι λογικό να τη ζητούν και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»… Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνο τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι και λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρει μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε ώστε να υπάρχουν λόγος να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούν…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους πινελιά και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο σε… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του και το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

«Τα "θολά"… νερά που άφησε η "πλημμύρα" φαίνονται πλέον "καθαρά";», είχε διερωτηθεί ο «Πολίτης Αργολίδας» μέσα στον Ιούλιο για συγκεκριμένη… επιστροφή και μετά από τρεις ημέρες ακολούθησαν νέες παραιτήσεις-ανεξαρτητοποιήσεις Δημοτικών Συμβούλων της πλειοψηφίας.

Σας τονίσαμε ότι ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει για την εύθραυστη κατάσταση στον Δήμο Ναυπλιέων και σας είχε αναφέρει πως το «καράβι»… πήγαινε στα «βράχια», καθώς έμοιαζε ακυβέρνητο, με τις τόσες πολλές ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από την πλειοψηφία και όφειλε κάποιος να πάρει θέση!

«Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο;», είχαμε αναρωτηθεί και κάποιοι έψαχναν να βρουν ποιοι είναι πίσω από αυτό το site! Δεν θα ασχοληθούμε, πλέον, με συγκεκριμένα πρόσωπα, ή καθαρά με την… επιστροφή, που δικαίως επέφερε «γκρίνια» και νέες εσωτερικές έριδες, όπως και με το εάν μπορεί, βάσει της νομοθεσίας να συγκροτηθούν Δημοτικές Επιτροπές.  

Θα είμαστε, όμως, εδώ για να ελέγχουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο και την άσκηση εξουσίας προς τους πολίτες, πάντα μέσα και από τα γεγονότα που συμβαίνουν, ή μέσα από το ρεπορτάζ.   

Σας τονίσαμε ότι η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται (εδώ παίζει ρόλο και ο τρόπος), αλλά από τη συνέπεια με την οποία αυτές υπηρετούνται, με κοινό παρανομαστή και την ηθική. Και συμπληρώναμε ότι θεωρούμε πως οι συναινέσεις για να υπάρξει διοίκηση, όταν έχει χαθεί η πλειοψηφία, πολλές φορές παράγουν πιο γόνιμες διαδικασίες, που οδηγούν σε σωστές αποφάσεις.

Υπάρχουν και απόψεις, όπως έγραψε και ο Τάσος Ηλιάδης στο Facebook, που αναφέρουν, ωστόσο, ότι «οι διαγραφές και οι ανεξαρτοποιήσεις δημοτικών συμβούλων δεν είναι απλώς εσωτερικά θέματα, είναι η επίσημη ομολογία της αποτυχίας. Ανίκανοι να διοικήσουν, εγκλωβισμένοι σε προσωπικούς ναρκισσισμούς και εσωτερικούς πολέμους, κατάφεραν το αδιανόητο. Κατάφεραν να διαλύσουν τη δική τους πλειοψηφία».

Μπορεί, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Καράπαυλο (μίλησε στο «anagnostis.org»), η λειτουργία του Σώματος να μην είχε στην πράξη ποτέ μια απολύτως σταθερή πλειοψηφία, αφού αρκετές αποφάσεις περνούσαν με τη στήριξη ή την ανοχή συμβούλων της μειοψηφίας, αλλά η κατάσταση που έχει «γεννηθεί» δημιουργεί νέα δεδομένα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια θετική ανάγνωση. Σε μια αυτοδιοίκηση χωρίς δεδομένες πλειοψηφίες, οι συναινέσεις μπορούν – υπό προϋποθέσεις – να αποδειχθούν πιο γόνιμες. Η ανάγκη να αναζητούνται συγκλίσεις, να ακούγονται διαφορετικές απόψεις και να διαμορφώνονται ευρύτερες συμφωνίες μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις, απαλλαγμένες από τη λογική του «έχουμε την πλειοψηφία, αποφασίζουμε».

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ένα: μπορεί αυτή η εύθραυστη ισορροπία να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της θητείας; Γιατί άλλο η συναίνεση που γεννιέται από διάλογο και άλλο η ανοχή που εξασφαλίζει απλώς την αριθμητική επιβίωση μιας διοίκησης.

Ο Δήμος Ναυπλιέων χρειάζεται σταθερότητα, λειτουργικότητα και αποφάσεις με προοπτική. Αν η απώλεια της πλειοψηφίας μετατραπεί σε ευκαιρία για πραγματικές συναινέσεις, μπορεί τελικά να προκύψει κάτι θετικό. Αν όμως οδηγήσει σε διαρκείς ισορροπίες, παρασκηνιακές συμφωνίες και αβεβαιότητα, τότε η επόμενη περίοδος θα είναι δύσκολη. Το στοίχημα, πλέον, δεν είναι ποιος έχει την πλειοψηφία. Είναι αν μπορεί να υπάρξει διοίκηση που να πείθει και χωρίς αυτήν, ενώ απομένουν δύο χρόνια μέχρι την επόμενη κάλπη, έχοντας... χάσει σημαντικά στελέχη!

Προσέξτε ότι οι τρεις Αντιδήμαρχοι της δημοτικής αρχής που υπέβαλαν, μέσα σε λίγες ώρες, τις παραιτήσεις τους στις 17 Ιουλίου 2026, μιλούσαν στις επιστολές τους για έλλειψη θεσμικής λειτουργίας, έλλειψη συλλογικότητας, έλλειψη εμπιστοσύνης, προβλήματα στον τρόπο διοίκησης, ζητήματα αξιοπρέπειας και διαφάνειας. Όταν αυτές οι διαπιστώσεις προέρχονται από ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στη διοίκηση του Δήμου επί δυόμισι χρόνια! Δείχνουν πολλά και αυτά τα στοιχεία... Κάποιοι πρέπει να δώσουν απαντήσεις όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα. Το θέμα είναι εάν μπορούν να το πράξουν.

Ακολουθεί η θέση του Δημάρχου Δημήτρη Ορφανού, όπως είχε δημοσιοποιηθεί στη σελίδα του Δήμου Ναυπλιέων, μιλώντας και για τη... συγγνώμη μέσω της... επιστροφής συγκεκριμένου συμβούλου, που είχε ως αποτέλεσμα νέο «κύμα» παραιτήσεων:

Διαβάστε ακόμα:

Τα «θολά»… νερά που άφησε η «πλημμύρα» φαίνονται πλέον «καθαρά»;

Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο; Ακόμα μεγαλύτερη η πίεση, μετά και τη «μεταγραφή»… αεροδρομίου

Κάποιος πρέπει να πάρει θέση και αυτός είναι ο Δήμαρχος, πριν... βουλιάξει το «καράβι»!

Ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι: Γι’ αυτό πήραμε αυτή την απόφαση – «Τα χειρότερα για το Ναύπλιο είναι μπροστά…»

Το «Όραμα Δημιουργίας» φαντάζει εγκλωβισμένο σε… αδιέξοδο – Θολή η επόμενη μέρα

Το «καράβι» βρήκε και… ξύνεται στα βράχια – Θα υπάρξει συνεννόηση και ενότητα;

Της… παιδικής χαράς το «ανάγνωσμα» στο Ναύπλιο

Ναύπλιο: «Ακυβέρνητο καράβι» η… πρωτεύουσά μας – «Ναυαγήσαμε» κι οι δυο μέσα απ' τα λάθη μας (βίντεο)

Ναύπλιο: Το… γήπεδο δημιούργησε και άλλο μεγάλο «ρήγμα» – Ο αθλητισμός και ο τρόπος διοίκησης (εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Το ΔΣ δεν θα μείνει… ορφανό από εντάσεις και εσωτερικές διαμάχες (βίντεο, εικόνες)

Αναταραχή, αποχωρήσεις, αιχμές με αποκαλύψεις και πεδίο… μάχης τα οικονομικά

«Κύμα» παραιτήσεων, αναζητούνται… «κυματοθραύστης» και πειστικές απαντήσεις

Ναύπλιο: Τάραξε… τα «νερά» ο πολιτισμός – Η παραίτηση με πολλά ερωτήματα και τα φεστιβάλ ταινιών

Σε ισχύ τέθηκε το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ) με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, και των Υφυπουργών Νίκου Τσάφου και Μαριλένας Σούκουλη και το θέμα απασχολεί μεγάλο μέρος της χώρας, όπως και τα μέρη μας… 

Αφορά τα αιολικά πάρκα στην ορεινή ζώνη και εξετάζονται νέες φωτοβολταϊκές επενδύσεις σε πεδινές αγροτικές εκτάσεις. Για τις ανεμογεννήτριες σχετικά με την «πράσινη ανάπτυξη» και την προστασία του περιβάλλοντος, λόγω της κλιματικής κρίσης, με βάση τις επενδύσεις που γίνονται (και από ιδιώτες), έχουμε αναφερθεί στον «Πολίτη Αργολίδας» και επανερχόμαστε, φιλοξενώντας και απόψεις ειδικών, με πλήρη ανάλυση αυτού του πολύ σημαντικού θέματος. Βλέπετε, το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ αποκλείει αιολικά πάρκα πάνω από 1.200 μέτρα υψόμετρο και θέτει όριο 1,5% στα φωτοβολταϊκά, με άμεση επίπτωση σε Πάρνωνα, Μαίναλο, Ζήρεια και Αργολίδα. Η μετάβαση στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας δεν γίνεται για να δημιουργηθεί μια νέα αγορά ασύδοτης εκμετάλλευσης του χώρου. Γίνεται για να προστατεύσει το περιβάλλον, όχι για να το καταστρέψει… 

Την ίδια ώρα έγινε γνωστή η ύπαρξη υλικών αμιάντου σε ανεμογεννήτριες στην Πελοπόννησο, γεγονός που έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και πολλές αντιδράσεις. Βλέπετε, με βάση έγγραφο της Περιφέρειας Πελοποννήσου  αναστέλλεται η τοποθέτησή τους στη Ζάβιτσα (ανάμεσα σε Κιβέρι και Άστρος) μέχρι να «βγάλουν τα τακάκια από αμίαντο» που περιέχουν αυτά τα μηχανήματα. Το έγγραφο ήταν υπογεγραμμένο  από τον Ευστάθιο Αναστασόπουλο (Αντιπεριφερειάρχης Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κυκλικής Οικονομίας). Υπενθυμίζεται ότι πριν από μήνες, χρησιμοποιήθηκε το λιμάνι του Ναυπλίου ως προσωρινού χώρου υπαίθριας αποθήκευσης των ανεμογεννητριών…

Στη Στερεά Ελλάδα ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του περιφερειακού συμβουλίου Γιώργος Αγγελόπουλος ζητάει άμεση προσφυγή κατά του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για της ΑΠΕ, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία της Στερεάς Ελλάδας. Βασικό αίτημα της απόφασης ήταν η αναγνώριση της συγκεκριμένης Περιφέρειας ως περιοχής με υπερσυγκέντρωση έργων ΑΠΕ, ο συνυπολογισμός των ήδη εγκατεστημένων και αδειοδοτημένων έργων, η αξιολόγηση της πραγματικής φέρουσας ικανότητας και η ουσιαστική συμμετοχή της Περιφέρειας και των τοπικών κοινωνιών στις αποφάσεις.

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονταν, χαρακτηριστικά, η σύμφωνη γνώμη της Περιφέρειας και των αρμόδιων συλλογικών οργάνων για νέα έργα ΑΠΕ, η ουσιαστική συμμετοχή και η σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, η αυστηρότερη προστασία των περιοχών «Natura» και των περιοχών ιδιαίτερου φυσικού και τουριστικού ενδιαφέροντος, καθώς και ο υπολογισμός των σωρευτικών επιπτώσεων από το σύνολο των έργων ΑΠΕ.

Πηγή: Elem Katsa (Facebook)

Φαίνεται πως στο Υπουργείο έλαβαν υπόψιν και αντιδράσεις που υπάρχουν, σχετικά με τη λειτουργία αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων, με την ανησυχία πολλών να έγκειται στο εάν τελικά υπάρχουν περιβαλλοντικές μελέτες. Σημειώστε ότι προέκυψε και το θέμα με τις πυρκαγιές, λόγω της λειτουργίας αυτών κάτω από συγκεκριμένες προδιαγραφές και για το εάν τηρούνται όλα τα μέτρα, λαμβάνοντας υπόψη και τη μεταφορά ενέργειας μέσω καλωδίων σε χώρους αποθήκευσης, όπως έγινε στον Άγιο Βασίλειο Βοιωτίας με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα της φωτιάς.  

Η νέα ενεργειακή «ακτινογραφία» αποκαλύπτει, πλέον, ότι η χώρα μας έχει ήδη ισχυρό αποτύπωμα ΑΠΕ, την ίδια ώρα, το επενδυτικό ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις μπαταρίες αποθήκευσης εντός και εκτός των συνόρων μας. Κάποιοι αναφέρουν ότι οι ανεμογεννήτριες είναι ιδιωτικές μπίζνες μόνο τίποτε άλλο, καθώς σε πολλές περιοχές πληρώνουν ακριβά το ρεύμα και την ενέργεια, ορισμένα μέρη έχουν κάποια προνόμια, ακριβώς λόγω των επιπτώσεων από τις ΑΠΕ. 

Το περασμένο Απρίλιο θίξαμε το θέμα, όταν κάποιοι «φώναζαν» για ευέλικτους όρους χωροθέτησης, ακόμα και σε περιοχές «Natura», αναφέροντας, μάλιστα, και το γιατί έκλεισε αιολικό πάρκο στη Γαλλία. Όπως έχει ειπωθεί, η μετάβαση στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) δεν γίνεται για να δημιουργηθεί μια νέα αγορά ασύδοτης εκμετάλλευσης του χώρου... Γίνεται για να προστατεύσει το περιβάλλον, όχι για να το καταστρέψει, βάσει των όσων ζητάει και η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Και ρωτούσαμε: «Η “πράσινη μετάβαση” έχει και αρνητικές επιπτώσεις;». Αναφέροντας ακόμα τον περασμένο Μάριο: «Η “πράσινη μετάβαση” θεωρήθηκε απαραίτητη. Τα βήματα που γίνονται, πραγματοποιούνται, όμως, με όλες τις απαραίτητες μελέτες ή υπάρχει καταπάτηση κανόνων της φύσης; Βάζουν κάποιοι τα εργολαβικά συμφέροντα πάνω απ’ όλα ή δεν ισχύει αυτό, με βάση συγκεκριμένες συμφωνίες που έχουν γίνει και με τους… συμμάχους μας στην ενέργεια;

Ακούει κανείς αυτούς που είναι αντίθετοι, αφουγκράζεται κάποιος από τους υπεύθυνους όσα υποστηρίζουν οι συγκεκριμένοι; Για παράδειγμα γνωρίζετε ότι στην οροσειρά των Αδέρων – ανάμεσα σε Ερμιιονίδα και Τροιζηνία – έχουν εξαφανιστεί είδη από την πανίδα, λόγω και του θορύβου που παράγουν οι ανεμογεννήτριες;».

Είχαμε, μάλιστα, τονίσει πριν από έναν χρόνο ότι τα έργα υποδομής πρέπει να γίνονται με μελέτες και με βάση όσα προβλέπουν οι σχετικοί όροι, λέγοντας «όχι» στο ξεπούλημα και στην καταστροφή τοπίων, ειδικά λόγω επιχειρηματικών συμφερόντων. Και στις ΑΠΕ δεν μας ενδιαφέρει ποιες είναι οι ιδιωτικές εταιρείες που έχουν αναμειχθεί. Για εμάς προέχει ο έλεγχος και να μην υπάρχουν «θυσίες» των πάντων, πάνω στο βωμό επιχειρηματικών συμφερόντων, εις βάρος όσων οφείλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.

 
Πηγή: Akis Tselentis (Facebook) 

Ο τόπος που ζούμε δεν είναι απλά… άδειος χώρο πάνω στον χάρτη. Έχει ανθρώπους, χωριά, κωμοπόλεις, μοναδικά φυσικά και πολιτιστικά τοπία, αγροτική γη, τουρισμό, ιστορία κ.α. Κάποιοι αναφέρουν ότι και η τελευταία παρέμβαση από το ΥΠΕΝ με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ), άργησε πολύ, συμπληρώνοντας και ερωτώντας: «Τώρα για πάρα πολλές βουνοκορφές, πλαγιές και ρέματα είναι αργά. Ακυρώνεται το έγκλημα; Ακυρώνονται οι άδειες; Ξεριζώνονται οι χιλιάδες ανεμογεννήτριες που περιγελούν κάθε νομιμότητα;». Επίσης, υπάρχουν περιοχές στις οποίες προέκυψαν αντιδράσεις, όπως στη Χίο, καθώς η μαστιχοκαλλιέργεια δεν θεωρήθηκε, όπως τονίζεται, ως γη υψηλής φυσικής αξίας, με αποτέλεσμα να επιτρέπεται η εγκατάσταση ανεμογεννητριών. «Θα πρέπει να υπάρξουν άμεσες ενέργειες από το ΔΣ της ΕΜΧ για την προστασία των μαστιχόδεντρων και των μαστιχοπαραγωγών», τονίζεται…

Πελοπόννησος: «Φρένο» στα αιολικά πάνω από 1.200 μέτρα υψόμετρο

Θα σας μεταφέρουμε το ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Αναγνώστης» σχετικά με το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΕΧΠ-ΑΠΕ) και το πώς αυτό επηρεάζει τα μέρη μας: 

«Στην Πελοπόννησο, όπου λειτουργούν ήδη δεκάδες αιολικά πάρκα στην ορεινή ζώνη και εξετάζονται νέες φωτοβολταϊκές επενδύσεις σε πεδινές αγροτικές εκτάσεις, το πλαίσιο καθορίζει πλέον με ενιαίο τρόπο πού επιτρέπεται και πού απαγορεύεται η εγκατάσταση νέων σταθμών. Ιδιαίτερο βάρος για την περιοχή έχει το όριο υψομέτρου των 1.200 μέτρων για τα αιολικά, καθώς αφορά ορεινούς όγκους όπως ο Πάρνωνας, το Μαίναλο, η Ζήρεια και ο Ολίγυρτος, όπου το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχει ήδη εγκρίνει Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για τις περιοχές Natura 2000 της Πελοποννήσου.

Τι αλλάζει για τα φωτοβολταϊκά

Το νέο πλαίσιο θεσπίζει οριζόντιο όριο κάλυψης γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, το οποίο ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης κάθε Περιφερειακής Ενότητας. Το όριο αφορά άμεσα την Αργολίδα και την Κορινθία, όπου η ΡΑΑΕΥ έχει ήδη εγκρίνει νέα φωτοβολταϊκά συγκροτήματα, όπως αυτό των τεσσάρων σταθμών συνολικής ισχύος 7,97 MW στις θέσεις Κόνισελο, στις Δημοτικές Ενότητες Τενέας και Μυκηναίων, ανάμεσα στους Δήμους Κορινθίων και Άργους-Μυκηνών.

Νέοι φωτοβολταϊκοί σταθμοί αποκλείονται πλέον από όλες τις περιοχές του δικτύου Natura 2000, από δάση και δασικές εκτάσεις, από Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και από περιοχές προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο αποκλεισμός καλύπτει και τις ζώνες γύρω από μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους, κάτι που στην Αργολίδα αφορά περιοχές με πυκνή συγκέντρωση αρχαιοτήτων, από τις Μυκήνες έως την Επίδαυρο. Στη λίστα αποκλεισμού προστέθηκαν μετά τη δημόσια διαβούλευση και οι περιοχές με πηγές υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Αιολικά: Στο επίκεντρο το υψόμετρο των 1.200 μέτρων

Η πιο άμεση επίπτωση για τους ορεινούς όγκους της Πελοποννήσου προκύπτει από τον οριζόντιο αποκλεισμό αιολικών σταθμών σε περιοχές με υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων. Ο Πάρνωνας στη Λακωνία και η Αρκαδία, το Μαίναλο στην Αρκαδία, η Ζήρεια στην Κορινθία και ο Ολίγυρτος στην Αρκαδία περιλαμβάνονται στην Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη που ενέκρινε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τις περιοχές Natura 2000 των Περιφερειακών Ενοτήτων Κορινθίας, Αργολίδας, Αρκαδίας και τμήματος της Λακωνίας. Η μελέτη καθορίζει ζώνες προστασίας και επιτρεπόμενες χρήσεις γης για 19 περιοχές "Natura" της Πελοποννήσου, ανάμεσά τους ορεινούς όγκους που έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο αντιδράσεων για σχεδιαζόμενα αιολικά πάρκα.

Στην Αργολίδα, ο σχεδιασμός νέου αιολικού πάρκου στη θέση Ράχη-Πριόνι-Λεκάνα στο Σχινοχώρι του Δήμου Άργους-Μυκηνών είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις κατοίκων και τοπικού συνδυασμού. Στην Αρκαδία, η Παναρκαδική Ομοσπονδία και κάτοικοι γύρω από τον Πάρνωνα και το Μαίναλο είχαν εκφράσει αντίθεση σε σχεδιαζόμενες εγκαταστάσεις αιολικών σταθμών και μονάδων αποθήκευσης με μπαταρίες λιθίου. Το νέο πλαίσιο εισάγει επιπλέον ζώνες αποκλεισμού για Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και για περιοχές που κατατάσσονται στις κατηγορίες Α και Β’ του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό.

Στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας του δικτύου "Natura 2000", που αφορούν την προστασία της ορνιθοπανίδας, η εγκατάσταση αιολικών σταθμών επιτρέπεται πλέον μόνο κατ’ εξαίρεση, εφόσον προβλέπεται ρητά στην εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και το αιολικό δυναμικό της συγκεκριμένης θέσης υπερβαίνει τα 7,5 m/s.

Πού επιτρέπονται νέα έργα

Αιολικά πάρκα θα μπορούν να αναπτύσσονται μόνο σε όσες Δημοτικές Ενότητες έχουν αιολικό δυναμικό μεγαλύτερο από 4 m/s, σύμφωνα με τον αιολικό χάρτη της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων, και εφόσον δεν ισχύει κανένας από τους ειδικότερους περιορισμούς υψομέτρου, προστασίας ή τουριστικής κατηγοριοποίησης. Ακόμη και σε Δημοτικές Ενότητες με μέσο αιολικό δυναμικό κάτω από 4 m/s, το πλαίσιο προβλέπει τη δυνατότητα κατ’ εξαίρεση εγκατάστασης εφόσον σε συγκεκριμένη θέση τεκμηριώνεται δυναμικό άνω των 7,5 m/s, με πιστοποιημένη μέτρηση που υποβάλλεται στη ΡΑΑΕΥ και χωρίς ο σταθμός να υπερβαίνει το 1% της φέρουσας ικανότητας της Δημοτικής Ενότητας.

Για τα ήδη αδειοδοτημένα έργα ή όσα βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης πριν από τη δημοσίευση του πλαισίου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, οι υφιστάμενοι όροι παραμένουν σε ισχύ. Η πρόβλεψη αυτή αφορά και υφιστάμενες εγκαταστάσεις στην Αργολίδα, όπου λειτουργούν ήδη αιολικά πάρκα και ανεμογεννήτριες σε αρκετές θέσεις της περιοχής.

Ο ρόλος του ΔΕΔΔΗΕ στη σύνδεση νέων έργων

Η δυνατότητα σύνδεσης νέων σταθμών ΑΠΕ στο δίκτυο παραμένει ξεχωριστό ζήτημα από τη χωροθέτηση. Στην Πελοπόννησο, ερωτήματα για τη διαχείριση των δικτύων αιολικών και φωτοβολταϊκών είχαν τεθεί από τοπικούς φορείς προς την Περιφερειακή Αρχή, ιδίως μετά από πυρκαγιές που συνδέθηκαν με ηλεκτρολογικό εξοπλισμό ενεργειακών εγκαταστάσεων σε γειτονικές περιοχές.

Τεχνολογίες αποθήκευσης και λοιπές μορφές ΑΠΕ

Το νέο πλαίσιο περιλαμβάνει, για πρώτη φορά, ειδικούς κανόνες χωροθέτησης για συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, όπως οι μονάδες μπαταριών λιθίου. Στην Αρκαδία, μονάδες αυτού του τύπου είχαν ήδη προκαλέσει αντιδράσεις σε περιοχές γύρω από την Τρίπολη, με τοπικούς φορείς να ζητούν διευκρινίσεις για τους όρους εγκατάστασής τους. Το πλαίσιο καλύπτει επίσης μικρά υδροηλεκτρικά έργα, μονάδες βιομάζας, βιοαερίου και γεωθερμίας, τεχνολογίες με περιορισμένη μέχρι σήμερα παρουσία στην Πελοπόννησο.

Εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής τα φωτοβολταϊκά που εγκαθίστανται σε στέγες κτιρίων και σε ακάλυπτους χώρους οικοπέδων, μια κατηγορία που αφορά ιδιοκτήτες αγροτικών και οικιστικών ακινήτων σε όλη την περιοχή κάλυψης χωρίς να υπόκειται στο νέο όριο κάλυψης γης».

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

«Πρωτοφανείς εικόνες αλλοίωσης του φυσικού περιβάλλοντος στο όνομα, υποτίθεται, της προστασίας του» 

Στις 7 Αυγούστου 2026 ο Νίκος Μπελαβίλας (Αναπληρωτής Καθηγητής Πολεοδομίας στη Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ και Διευθυντής του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος ΕΜΠ) έγραψε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση στο προφίλ του στο Facebook, πιάνοντας πολλές πτυχές για το θέμα που αναλύουμε, όπως η ορθολογική χρήση, έρευνας και εφαρμογής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενταγμένων με σεβασμό σε ευαίσθητες περιοχές. Με «πρωτοφανείς εικόνες αλλοίωσης του φυσικού περιβάλλοντος στο όνομα, υποτίθεται, της προστασίας του». 

Διαβάστε αναλυτικά: 

«Αν μια μεγάλη πολυεθνική πετρελαϊκή εταιρεία αποφάσιζε να οργανώσει εκστρατεία δυσφήμησης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, προκειμένου να συνεχίσει να προωθεί τα ακριβά και ρυπογόνα προϊόντα της, δύσκολα θα τα κατάφερνε τόσο αποτελεσματικά όσο η ίδια η πραγματικότητα της άναρχης ανάπτυξης των ΑΠΕ στην ελληνική επικράτεια.

Πρόκειται για ένα "κατόρθωμα" των κυβερνώντων: το πώς κατάφεραν να στρέψουν έναν ολόκληρο λαό εναντίον μιας πολύτιμης εναλλακτικής τεχνολογίας, της ήπιας ενέργειας. Και φοβάμαι πως είναι οι ίδιοι άνθρωποι που, μπροστά στο καταστροφικό αδιέξοδο που οι ίδιοι δημιούργησαν, θα εμφανιστούν αύριο ως υπέρμαχοι της λύσης των πυρηνικών σταθμών σε μία από τις πλέον σεισμογενείς περιοχές της Ευρώπης.

Αποκρουστικά τοπία τεχνολογικής δυστοπίας στη Θεσσαλία και στη Βοιωτία, όπου μέσα στους κάμπους ξεπροβάλλουν άτακτα τα μαύρα πεδία των φωτοβολταϊκών πάρκων. Οι κορυφογραμμές ενός από τα ωραιότερα ακρωτήρια της χώρας, του θρυλικού Κάβο Ντόρο – του Ακρωτηρίου του Χρυσού των Σταυροφόρων – έχουν κυριολεκτικά οργωθεί από δρόμους που ανοίχτηκαν για να περάσουν οι νταλίκες, μεταφέροντας τους φτερωτούς γίγαντες, τις ανεμογεννήτριες. Απέναντι, η βραχονησίδα με τα θαλασσοπούλια που σηματοδοτεί την είσοδο του Σαρωνικού, ο Άγιος Γεώργιος, έχει μετατραπεί σε βιομηχανική ζώνη.

Και παντού, από την Κρήτη και τα Άγραφα έως την Κοζάνη και την Ξυνιάδα Δομοκού, οι τοπικές κοινωνίες δίνουν σκληρές μάχες για να σταματήσει η βίαιη αλλοίωση των τοπίων, η αποψίλωση των δασών και η καταστροφή της πολύτιμης γεωργικής γης.

Τι ακριβώς συμβαίνει εδώ;

Σε τόπους όπου θα απαγορευόταν αυστηρά οποιαδήποτε άλλη βιομηχανική εγκατάσταση, οι μονάδες ΑΠΕ επιτρέπονται επειδή η κοινή επιθυμία για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης μετατράπηκε σε άλλοθι για κάθε είδους επιχειρηματική εκμετάλλευση της "πράσινης ενέργειας".

Η χώρα όχι μόνο αδυνατεί να εφαρμόσει ένα αυστηρό πλαίσιο προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά επιτρέπει την εγκατάσταση τέτοιων μονάδων σχεδόν παντού, συχνά με μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων ανεπαρκείς ή ελλιπείς. Έτσι οδηγηθήκαμε σε πρωτοφανείς εικόνες αλλοίωσης του φυσικού περιβάλλοντος στο όνομα, υποτίθεται, της προστασίας του.

Οι επιχειρήσεις αυτού του τύπου, επιδιώκοντας τη μέγιστη εκμετάλλευση του αιολικού δυναμικού με τη μικρότερη δυνατή επένδυση, ακολουθούν μια απλή λογική: εγκαθιστούν ανεμογεννήτριες παντού, μεταμορφώνοντας τα βουνά σε εργοτάξια, ανοίγοντας δρόμους και εκτελώντας εκτεταμένες εκσκαφές για τη μεταφορά και την εγκατάσταση του εξοπλισμού. Το αποτέλεσμα είναι ο ακρωτηριασμός του φυσικού αναγλύφου.

Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, ορισμένα βασικά σημεία. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες αποτελούν εξαιρετικά επιτεύγματα μιας επιστήμης που αναζητά την απάντηση στην κλιματική κρίση, ενώ οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας είναι αναπόσπαστο μέρος της τεχνολογίας του μέλλοντος.

Γνωρίζουμε πλέον τι είναι μια ανεμογεννήτρια, τι είναι ένα φωτοβολταϊκό πάνελ, τι είναι ακόμη και ο "παραδοσιακός" ηλιακός θερμοσίφωνας και πόσο σημαντικά εργαλεία αποτελούν για την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση των ρύπων και των εκπομπών άνθρακα. Υπάρχουν και στην Ελλάδα παραδείγματα ορθολογικής χρήσης, έρευνας και εφαρμογής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενταγμένων με σεβασμό σε ευαίσθητες περιοχές. Αντίστοιχη πρακτική ακολουθούσε και η "παλιά" ΔΕΗ, εγκαθιστώντας ανεμογεννήτριες σε μη προστατευμένες περιοχές, σε λοφοσειρές περιορισμένης περιβαλλοντικής αξίας και στις παρυφές αστικών κέντρων.

Ο πολιτισμός μας είχε πάντοτε στενή σχέση με τις μηχανές που αξιοποιούσαν τις δυνάμεις της φύσης: τους ανεμόμυλους στις Κυκλάδες και στο Λασίθι, τους νερόμυλους στη Δημητσάνα, τη Λιβαδειά, την Έδεσσα, τη Νάουσα και το Πήλιο, τα νεροπρίονα στο Άγιο Όρος. Ποτέ, μέχρι πρόσφατα, δεν υπήρξαν σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι σε τέτοιες εγκαταστάσεις, ούτε όταν η δημόσια ΔΕΗ εγκαθιστούσε τα πρώτα αιολικά πάρκα πριν από περίπου είκοσι χρόνια. Ακόμη και η μαζική αποδοχή των ηλιακών θερμοσιφώνων από την ελληνική κοινωνία, ήδη από τη δεκαετία του ’70, αποδεικνύει ότι η κοινωνία καταλάβαινε και ενσωμάτωνε τις ήπιες μορφές ενέργειας στην καθημερινότητά της.

Οι αντιδράσεις δεν γεννήθηκαν επειδή οι πολίτες μισούν αυτές τις τεχνολογίες. Γεννήθηκαν όταν ξεκίνησε το "πάρτι" των μεγάλων ενεργειακών εταιρειών: η απελευθέρωση της αγοράς, η απουσία ουσιαστικού χωροταξικού σχεδιασμού και η μαζική εισβολή βιομηχανικών εγκαταστάσεων σε ορεινές δασικές εκτάσεις, πεδινές αγροτικές περιοχές και νησιωτικά τοπία ολόκληρης της χώρας.

Η εμπειρία των τελευταίων ημερών – οι πυρκαγιές που συνδέθηκαν με δίκτυα μεταφοράς ενέργειας στο Ρέθυμνο και στη Βοιωτία – ανέδειξε ένα ακόμη ζήτημα. Το ίδιο και η πρόσφατη εμπειρία των τελευταίων ετών, με ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών και καμμένων εκτάσεων να αναλογεί σε προβλήματα των εναέριων κυρίως ηλεκτρικών δικτύων.

Είτε πρόκειται για μια υποστελεχωμένη ΔΕΗ της εποχής του χρηματιστηρίου της ενέργειας, που λειτουργεί υπό την πίεση της μέγιστης απόδοσης και του ελάχιστου κόστους, είτε για επιχειρηματίες που εμφανίστηκαν ως "πράσινοι" εργολάβοι σε ολόκληρη τη χώρα, το πρόβλημα είναι κοινό: υποδομές χωρίς επαρκή έλεγχο μπορούν να εξελιχθούν σε παράγοντα κινδύνου.

Είναι καιρός να αντιστρέψουμε μια αντίληψη που επαναλαμβάνεται επί χρόνια: δεν καίγονται τα δάση για να μπουν ανεμογεννήτριες. Όχι. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι, όταν εγκαθίστανται πυλώνες, ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά πάρκα, όταν ανοίγονται δρόμοι μέσα σε ευαίσθητα οικοσυστήματα, όταν δημιουργούνται βιομηχανικές υποδομές σε βουνά και λαγκάδια, με καλώδια υψηλής τάσης, μετασχηματιστές, διακόπτες και κάθε είδους ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, τότε η ανθρώπινη παρέμβαση πολλαπλασιάζει τους κινδύνους. Τότε καίγονται τα δάση. Και σε τέτοια περιβάλλοντα, ένας σπινθήρας μπορεί να αρκεί για να καταστρέψει τα πάντα.

Επομένως: Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας σε μη προστατευμένες περιοχές, μακριά από δάση, ευαίσθητα τοπία και κρίσιμα οικοσυστήματα. Οι περιαστικές ζώνες μπορούν να αποτελέσουν καταλληλότερους χώρους για τέτοιες εγκαταστάσεις. Σχεδιασμένες από έναν ισχυρό κεντρικό μηχανισμό χωροθέτησης και ελέγχου, που θα αποτρέπει την ασυδοσία και την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη.

Μήπως θυμάστε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος τη δεκαετία του 1950 προχώρησε στην ενοποίηση και εξαγορά εκατοντάδων μικρών και μεγάλων ιδιωτικών εταιρειών ηλεκτρισμού που λειτουργούσαν κατακερματισμένα, με ανεπαρκείς υποδομές, εις βάρος πολλές φορές των κοινοτήτων που τις φιλοξενούσαν; Τότε δημιουργήθηκε η στιβαρή Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ακριβώς για να αντιμετωπίσει αυτή την άναρχη κατάσταση και να θέσει τον ηλεκτρισμό υπό έναν ενιαίο εθνικό σχεδιασμό. Αυτή, μία δημόσια επιχείρηση, πέτυχε τον εξηλεκτρισμό ολόκληρης της χώρας. Όχι οι εκατοντάδες ιδιώτες!

Ενεργειακές κοινότητες, με μια αντίστοιχη ηθική που θα έπρεπε να διέπει και πολλούς άλλους τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής: ενεργειακή αυτάρκεια, κάλυψη βασικών αναγκών, μικρά αυτοτροφοδοτούμενα δίκτυα, περιορισμός της ενεργειακής σπατάλης. Και, τέλος, ασφαλή και ανθεκτικά δίκτυα, μακριά από πολύτιμα φυσικά πεδία, είτε πρόκειται για δάση, είτε για κορυφές, είτε για νησιωτικά τοπία, είτε για περιοχές πολιτιστικής κληρονομιάς, εκτεταμένες υπόγειες καλωδιώσεις όπου αυτό είναι αναγκαίο και αυστηρά καθορισμένα τεχνικά και χωροταξικά χαρακτηριστικά για τα αιολικά και φωοτοβολταϊκά πάρκα.

Ώστε να μην μπορεί ο κάθε κερδοσκόπος να δημιουργεί μια ενεργειακή επιχείρηση με μοναδικό στόχο το κέρδος, αφήνοντας πίσω του κατεστραμμένα τοπία και υποβαθμισμένα οικοσυστήματα. Θα μου πείτε: «Μα έτσι θα αποκλείσουμε τη μισή ελληνική γη;». Η απάντηση είναι: βεβαίως. Ποιος είπε ότι αυτή η υπόθεση γίνεται για να χωρέσει στο μοίρασμα της ενεργειακής πίτας ο κάθε μικρός ή μεγάλος εργολάβος;

Η μετάβαση στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας δεν γίνεται για να δημιουργηθεί μια νέα αγορά ασύδοτης εκμετάλλευσης του χώρου. Γίνεται για να προστατεύσει το περιβάλλον, όχι για να το καταστρέψει».

Ανεμογεννήτριες: Πώς η υπεράκτια αιολική ενέργεια θα μπορούσε να αλλάξει το περιφερειακό κλίμα και να μειώσει τις βροχοπτώσεις στην ξηρά

Το «MeteoWeb» (ιταλική ιστοσελίδα) δημοσίευσε (μετάφραση: Φραγκούλη Μαρία - Διαχειρίστρια της ομάδας «Weather Phenomena») ένα θέμα για το πώς η υπεράκτια αιολική ενέργεια θα μπορούσε να αλλάξει το περιφερειακό κλίμα και να μειώσει τις βροχοπτώσεις στην ξηρά, με βάση μία νέα μελέτη από το ερευνητικό κέντρο «Helmholtz-Zentrum Hereon» που βρίσκεται στη Γερμανία και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Communications Earth & Environment»... 

Διαβάστε αναλυτικά:

«Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση σχεδιάζει να επεκτείνει την υπεράκτια αιολική ενέργεια στην Βόρεια Θάλασσα έως το 2050. Μία νέα μελέτη από το ερευνητικό κέντρο "Helmholtz-Zentrum Hereon" που βρίσκεται στη Γερμανία και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Communications Earth & Environment", δείχνει, ωστοσο, ότι μία τέτοια εκτεταμένη επέκταση θα μπορούσε να επηρεάσει τις βροχοπτώσεις, αυξάνοντάς τες στην ανοικτή θάλασσα, αλλά μειώνοντάς τες σημαντικά στις παράκτιες περιοχές. Η συγκεκριμένη έρευνα παρέχει ολοκληρωμένες πληροφορίες για τις πιθανές περιφερειακές κλιματικές επιπτώσεις των μελλοντικών υπεράκτιων αιολικών πάρκων, τα οποία, όπως τονίζουν οι ερευνητές, θα πρέπει πάντα να σχεδιάζονται σε αρμονία με το περιβάλλον.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα περιφερειακό κλιματικό μοντέλο υψηλής ανάλυσης (COSMO-CLM), για να προσομοιώσουν διάφορα τεχνικά σενάρια για την επέκταση της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας. Οι προσομοιώσεις βασίστηκαν σε μετεωρολογικά δεδομένα από το 2008 έως το 2017, αναλύοντας μία ολόκληρη δεκαετία, προκειμένου οι ερευνητές να μπορούν να εξαγάγουν ασφαλή συμπεράσματα για τις πιθανές επιπτώσεις που ενδεχομένως θα έχουν τα υπεράκτια αιολικά πάρκα στο περιφερειακό κλίμα, περιλαμβάνοντας οι προσομοιώσεις τόσο τις υπάρχουσες όσο και τις πιθανές μελλοντικές συνέπειες των υπεράκτιων αιολικών πάρκων στην Βόρεια Θάλασσα  όπως και στην Βαλτική Θάλασσα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ. Naveed Akhtar που είναι και συγγραφέας της μελέτης, εξέτασαν επίσης τις επιπτώσεις των ανεμογεννητριών στην ταχύτητα του ανέμου όπως και στην μεταφορά υγρασίας, προσπαθώντας να κατανοήσουν καλύτερα τις θεμελιώδεις ατμοσφαιρικές διεργασίες που θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν από τα μεγάλα υπεράκτια συγκροτήματα αιολικών πάρκων, προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η προστασία του κλίματος όσο και του περιβάλλοντος. 

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μία μεγάλης κλίμακας επέκταση της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένες βροχοπτώσεις σε περιοχές που βρίσκονται τα αιολικά πάρκα, μειώνοντας όμως σημαντικά τις βροχοπτώσεις στην ξηρά. 

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές της συγκεκριμένης μελέτης, ο μηχανισμός που διέπει αυτό το φαινόμενο είναι ότι οι ανεμογεννήτριες απορροφούν μέρος της κινητικής ενέργειας του ανέμου, με αποτέλεσμα οι έντονες διακυμάνσεις στην κίνηση του αέρα να εντείνουν την ανταλλαγή μεταξύ διαφορετικών ατμοσφαιρικών στρωμάτων. Αυτό έχει ως συνέπεια, ο υγρός αέρας να ανεβαίνει, να ψύχεται και να συμπυκνώνεται, οδηγώντας στον σχηματισμό νεφών και βροχοπτώσεων μόνο πάνω από τα αιολικά πάρκα.

Εκτός από αυτό και η μεταφορά υγρασίας προς την ακτή θα αρχίσει, όμως, να αλλάζει, καθώς οι αέριες μάζες θα μεταφέρουν τα μεγαλύτερα ποσοστά της σχετικής υγρασίας πάνω από τα υπεράκτια αιολικά πάρκα, μειώνοντας τις βροχοπτώσεις εως και 15% σε τμήματα της Δανίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Και προηγούμενες μελέτες του Hereon είχαν, όμως, εξίσου επισημάνει ότι και άλλοι παράγοντες όπως είναι το μέγεθος, η τοποθέτηση και η απόσταση μεταξύ των ανεμογεννητριών μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τις αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα και το περιβάλλον. Η οποιαδήποτε λοιπόν μελλοντική έρευνα θα πρέπει να εξετάσει μία σειρά από σενάρια επέκτασης και να αναλύσει πώς παράμετροι όπως η πυκνότητα των ανεμογεννητριών, το μέγεθος του αιολικού πάρκου και η χωρική κατανομή επηρεάζουν το περιφερειακό κλίμα, σκοπεύοντας οι ερευνητές να διερευνήσουν περαιτέρω τον αντίκτυπο των υπεράκτιων αιολικών πάρκων στα ωκεάνια και θαλάσσια οικοσυστήματα».

Πηγή: Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

Ανεμογεννήτριες ή μόλυνση από αμίαντο σε Ναύπλιο, παραλιακή και Ζάβιτσα; 

Για το σοβαρό θέμα αφαίρεσης υλικών αμιάντου σε ανεμογεννήτριες στην Πελοπόννησο, έγραψε ο Τόλης Κοϊνης (μαθηματικός και συγγραφέας που ασχολείται με τα κοινά) στις «Αργολικές Ειδήσεις» (argolikeseidhseis.gr), θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα:  

«Υποτίθεται ότι καταστρέψαμε τα βουνά μας για να βάλουμε τις απόλυτα φιλικές για το περιβάλλον ανεμογεννήτριες. Υποτίθεται ότι είχαν προηγηθεί σοβαρές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Κοροϊδευόμαστε. Απόδειξη το τελευταίο έγγραφο της Περιφέρειας Πελοποννήσου (υπογεγραμμένο από τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Αναστασόπουλο) με το οποίο αναστέλλεται η τοποθέτησή τους στη Ζάβιτσα (ανάμεσα Κιβέρι και Άστρος) μέχρι να «βγάλουν τα τακάκια από αμίαντο» που περιέχουν αυτά τα μηχανήματα.

Ως γνωστόν ο αμίαντος έχει θεωρηθεί καρκινογόνος. Εδώ και τριάντα χρόνια έχει απαγορευτεί να χρησιμοποιείται σε στέγαστρα (κάποτε το αμιαντοτσιμέντο ήταν σε ευρύτατη χρήση). Από το 1992 υποχρεώθηκαν όλοι οι φούρνοι να αλλάξουν τις πλάκες επειδή είχαν αμίαντο. Με αιτιολογία και στις δύο περιπτώσεις ο κίνδυνος εκδήλωσης καρκινικών παθήσεων σε όσους εργάζονταν ή έρχονταν σε οποιαδήποτε μορφή με προϊόντα αμιάντου.

Σωστή η ενέργεια της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Αλλά, γεννάει πολλά ερωτήματα.

• Στην έγκριση της επένδυσης δεν είχαν λάβει υπόψη τους τις τεχνικές προδιαγραφές και υλικά κατασκευής των ανεμογεννητριών; Δεν ήξεραν, όσοι ενέκριναν, ότι τα μηχανήματα αυτά είχαν εξαρτήματα από αμίαντο;

• Η μελέτη πειβαλλοντικών επιπτώσεων με ποια επιστημονική τεκμηρίωση ισχυρίζεται πως δεν επηρεάζουν το μικροκλίμα της Αργολίδας; Η περικύκλωση του Αργολικού πεδίου από αιολικά πάρκα είναι άσχετη με την ανομβρία των τελευταίων ετών;

• Η αποθήκευση των μηχανημάτων αυτών για 4 μήνες στο κέντρο της πόλης Ναυπλίου (χώρος λιμανιού) και στη συνέχεια δίπλα στο εργοστάσιο της ένωσης, ήταν ακίνδυνη για τους εργαζομένους σε αυτούς τους χώρους και για μας που περνάγαμε συχνά δίπλα τους;

• Ενδιαφέρον θα είχε να μαθαίναμε πως δικαιολογούν την καταστροφή πανίδας, χλωρίδας και γενικά φυσικού περιβάλλοντος των χώρων τελικής τους τοποθέτησης.

Προς το παρόν η Περιφέρεια θέτει αυστηρούς όρους στην εταιρεία για απομάκρυνσης των υλικών αμιάντου.

Ελπίζουμε να τηρηθούν αυτοί οι όροι.

Ευκαιρία είναι να επανεξεταστεί η άδεια λειτουργίας αιολικού πάρκου στη Ζάβιτσα… εκτός και εάν έχουμε απορία να δούμε πώς θα εκδηλωθούν και στην περιοχή μας μεγάλες δασικές πυρκαγιές.

ΥΓ.: Στις 30/12/2025 ο Δήμος Ναυπλιέων με ανάρτησή του δήλωνε περίπου υπερήφανος για τη χρησιμοποίηση του λιμανιού ως προσωρινού χώρου υπαίθριας αποθήκευσης των ανεμογεννητριών (αυτών με τον αμίαντο)».

Νέα τουρκική πρόκληση στο Αιγαίο – Αμφισβητεί το ελληνικό χωροταξικό των ΑΠΕ

Και μέσα σε όλα αυτά είχαμε νέα τουρκική πρόκληση, με την Άγκυρα, για δικούς της λόγους να αμφισβητεί το ελληνικό χωροταξικό των ΑΠΕ. Συγκεκριμένα, το τουρκικό ΥΠΕΞ, υποστηρίζει, ότι το νέο πλαίσιο δεν έχει «καμία νομική συνέπεια» για την Τουρκία όσον αφορά τα ζητήματα του Αιγαίου. Η Άγκυρα εξέφρασε την αντίθεσή της στο νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο της Ελλάδας για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή και περιλαμβάνει τον θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου. 

Δια στόματος του εκπροσώπου του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών Οντζού Κετσελί η τουρκική πλευρά επιχειρεί να «ακυρώσει» τον ελληνικό ενεργειακό σχεδιασμό στο Αιγαίο, επαναφέροντας απροκάλυπτα το αφήγημα των «γκρίζων ζωνών» και υποστηρίζοντας ότι οι πρωτοβουλίες της Ελλάδας δεν παράγουν κανένα έννομο αποτέλεσμα. Παράλληλα κάνει λόγο για «γεωργαφικούς σχηματισμούς των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα με διεθνείς συνθήκες»!

Πηγή: windwatchgreece.wordpress.com (Irina Vosgerau)

Διαβάστε ακόμα:

Ανεμογεννήτριες: Πού αποσκοπούν οι ευέλικτοι όροι στη χωροθέτηση; - Γιατί είχε αποφασιστεί να κλείσει αιολικό πάρκο στη Γαλλία (εικόνες)

Οι ανεμογεννήτριες και οι αντιδράσεις για νέα «πάρκα» - Η «πράσινη μετάβαση» έχει και αρνητικές επιπτώσεις; (βίντεο, εικόνες)

Τα έργα υποδομής να γίνονται με μελέτες και όσα προβλέπουν οι σχετικοί όροι – «Όχι» στο ξεπούλημα και στην καταστροφή τοπίων

Πυρκαγιές: Μια βαθιά «πληγή» που θέλει πολλή δουλειά για να «επουλωθεί» (βίντεο, εικόνες)

Τα περίφημα «Σπίτια της Ανακύκλωσης» αναμένεται να μας απασχολήσουν ξανά από τον Σεπτέμβριο, λόγω της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία, όπως εύστοχα διαβάσαμε, τα τελευταία χρόνια μοιάζει να έχει αναδειχθεί σε αυτόνομο πόλο δημιουργίας πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας!!!

Οσμή… σκανδάλου έχουμε και σ’ αυτή την περίπτωση με θύματα τους πολίτες και άλλους οργανισμούς, κάτι που ισχύει και για τα μέρη μας. Κρατήστε, πάντως, ότι το συγκεκριμένα «σπιτάκια» δεν τα προμηθεύτηκαν όλοι οι δήμοι, αλλά συγκεκριμένοι σε αστικά κέντρα και στην περιφέρεια. Με τους πολίτες να είναι θύματα, καθώς κάποιοι έχασαν η δουλειά τους, ενώ σε πολλούς έμεινε η… ανακύκλωση στις αποθήκες! 

Όπως έχει γίνει γνωστό, η υπόθεση ερευνάται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και ελεγκτικούς φορείς για σοβαρές παρατυπίες, υπέρογκο κόστος ανά μονάδα και έλλειψη διαφάνειας. Συγκεκριμένα, η υπόθεση των «Σπιτιών Ανακύκλωσης» εξελίσσεται σε ένα πολυεπίπεδο ζήτημα που αγγίζει τη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων, τη λειτουργία των δήμων, τις διαδικασίες προμηθειών – διαγωνισμών και τις πολιτικές πιέσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι υπήρξαν, βάσει δημοσιευμάτων, ενστάσεις με βαριές καταγγελίες από τη νορβηγική εταιρεία «TOMRA» εναντίον «TEXAN», η οποία έχει δώσει, ωστόσο, απαντήσεις για το θέμα. Την Κυριακή (26/07) η «Καθημερινή» σε δημοσίευμά της έκανε λόγο για σοβαρές καταγγελίες για φωτογραφικές διατάξεις σε διαγωνισμό ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ με αντικείμενο την προμήθεια 4.000 νέων «σπιτιών» ανακύκλωσης (DRS-συστήμα εγγυοδοσίας ανακύκλωσης) που επρόκειτο να εγκατασταθούν έξω από σούπερ μάρκετ.

Τις καταγγελίες διατυπώνει νορβηγική εταιρεία «TOMRA», που είναι συμμετέχουσα στη διαγωνιστική διαδικασία. Σύμφωνα με την εφημερίδα με δύο γνώστες ενστάσεις της, οι διατάξεις του διαγωνισμού ευνοούν αμερικανική εταιρεία και τη συνεργαζόμενη με αυτή «TEXAN». Πρόκειται για δύο εταιρείες που στο διάστημα από το 2020 κι έπειτα έχουν πουλήσει σε τρεις περιφέρειες (Αττική, Πελοπόννησο και Κρήτη) 240 «σπίτια» ανακύκλωσης, αντί 300.000 ευρώ το ένα, ενώ υπάρχουν διαθέσιμα αντίστοιχα μηχανήματα με κόστος 66.000 ευρώ. Για τη συγκεκριμένη υπόθεση διεξάγει έρευνα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και μάλιστα στα τέλη Ιουνίου, κατόπιν παραγγελίας της, η υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων πραγματοποίησε έφοδο στις εγκαταστάσεις, σε Δάφνη, Παλλήνη και Ασπρόπυργο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα φορτηγό της «TOMRA» που μετέφερε τα «δείγματα» στην Αθήνα για να τα εξετάσει η Επιτροπή μπλοκαρίστηκε στην Κατερίνη από τις υπηρεσίες του παραχωρησιούχου της εθνικής οδού, δηλαδή της κοινοπραξίας Αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου ΑΕ. Έτσι, δεν μπόρεσε να φτάσει εγκαίρως στον προορισμό του στην Αθήνα και ως αποτέλεσμά «χάθηκαν» οι χρονικές προθεσμίες του διαγωνισμού.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διεξάγει, λοιπόν, τους τελευταίους μήνες έρευνα, κάνοντας, όπως αναφέραμε και εφόδους σε γραφεία (όπως αυτά της «TEXAN»), αναμένονται αποκαλύψουν κρίσιμες πτυχές μιας υπόθεσης που ενδέχεται να έχει σημαντικές οικονομικές και πολιτικές συνέπειες. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται: Το κόστος προμήθειας των «σπιτιών ανακύκλωσης», οι συμβάσεις και οι διαδικασίες ανάθεσης, πιθανές αθέμιτες παρεμβάσεις, η σχέση «Texan» – «Envipco».

Με απλά ελληνικά, η βασική υπόθεση αφορά έναν φωτογραφικό – σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτροπής Δημοσιονομικού Ελέγχου – διαγωνισμό με βάση τον οποίο έγινε το 2020 προμήθεια άνω των 200 σπιτιών ανακύκλωσης αντί ενός ποσού της τάξης των 83 εκατομμυρίων ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής, αλλά και τους Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Πελοποννήσου και Κρήτης.  Ανάμεσα στα ευρήματα του συγκεκριμένου πορίσματος, που είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, ήταν ότι για καθένα από τα σπιτάκια αυτά καταβλήθηκε το ποσό των 300.000€ αντί 66.000€ που κοστολογείται η συγκεκριμένη εγκατάσταση στην ελεύθερη αγορά.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο προμηθεύτηκαν τα «Σπίτια Ανακύκλωσης» διάφοροι δήμοι και φορείς, στο πλαίσιο χρηματοδοτήσεων από ευρωπαϊκά προγράμματα. Η έρευνα επικεντρώνεται τόσο στο οικονομικό σκέλος όσο και στη διαδικασία επιλογής του συγκεκριμένου εξοπλισμού, με στόχο να διαπιστωθεί αν υπήρξαν παρατυπίες ή κατευθυνόμενες αποφάσεις. Οι αιφνιδιαστικές έρευνες στις εγκαταστάσεις της «ΤΕΧΑΝ» και η κατάσχεση υλικού θεωρούνται κομβικό σημείο, καθώς αναμένεται να αποκαλύψουν το εύρος των συμβάσεων και τις συνθήκες υπό τις οποίες αυτές εγκρίθηκαν.

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων στην Αθήνα επισήαμνε ότι προκειμένου τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» να τοποθετούνται κατά βούληση σε δημόσιο χώρο, ψηφίστηκε φωτογραφική διάταξη σε άσχετο νομοσχέδιο για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα. Φέρεται, μάλιστα, να καταργήθηκε αυτή η ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτησή τους οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια.

Εν των μεταξύ, πολλοί εκπρόσωποι των δήμων έτρεξαν να τονίσουν ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη, κάνοντας ουσιαστικά την «πάπια», αλλά όταν είχαν έρθει τα «Σπιτάκια» ή και αργότερα σε επισκέψεις κυβερνητικών στελεχών έτρεχαν πρώτοι για φωτογραφίες, κάνοντας και μαθήματα οικολογικής συνείδησης και κοινωνικής προσφοράς με ανταποδοτικότητα στον πολίτη.

Η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr» ανέφερε, πάντως, ότι: «Η υπόθεση αναμένεται, ωστόσο, να λάβει μείζονες πολιτικές διαστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των τυχόν εμπλεκομένων εταιριών, στη «σέντρα» για νέα διασπάθιση εκατομμυρίων από κοινοτικά κονδύλια αναμένεται να βρεθούν δεκάδες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης – και όχι μόνο, στη συντριπτική τους πλειοψηφία προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία.

Ενδεικτικό ίσως της... στασιμότητας που έχει παρατηρείται γύρω από την υπόθεση μετά την γνωστοποίηση της έρευνας της EPPO, είναι το γεγονός ότι η τελευταία σύμβαση της ΤΕΧΑΝ αναρτήθηκε στις 12/11/2025, και αφορά σύμβαση 2.945.000 ευρώ…».

Ο Χάρης Θεοχάρης είχε επισκεφτεί την Ερμιονίδα ως Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών παραμονές των Ευρωεκλογών του 2023 και βρέθηκε σε «Σπιτάκι Ανακύκλωσης» στην Ερμιόνη, μαζί με τη συνοδεία του

Σημειώστε, ακόμα, ότι σύμφωνα με ρεπορτάζ που είχε δημοσιεύσει η «Καθημερινή», μετά τους διαγωνισμούς τριών περιφερειών (Αττικής, Πελοποννήσου, Κρήτης) για την απόκτηση των πολυκέντρων ανακύκλωσης, στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έχουν μπει και αυτοί με τους οποίους οκτώ δήμοι απέκτησαν απευθείας πολυκέντρα το 2022. Συγκεκριμένα, η έρευνα αφορά τους Δήμους Αθηναίων, Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Αχαρνών, Χαλκίδας, Παλαιού Φαλήρου, Αιγάλεω και Χολαργού.

Η «ΤΕΧΑΝ» εξέδωσε ανακοίνωση και δημοσίευσε βίντεο στο «TikTok» για τις τελευταίες εξελίξεις. Η εταιρεία χαρακτηρίζει «ψευδή και συκοφαντικά» τα δημοσιεύματα που αφορούν την υπόθεση και συνδέει τον κύκλο των αναφορών με την επικράτησή της σε δύο διαγωνισμούς προμήθειας εξοπλισμού για το σύστημα «DRS».

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», στους συγκεκριμένους διαγωνισμούς της «DRS Hellas» δεν έχει, ωστόσο, ακόμη ανακηρυχθεί οριστικός ανάδοχος. Στην ανακοίνωσή της η «ΤΕΧΑΝ» αποδίδει τα δημοσιεύματα για τις τελευταίες εξελίξεις σε επιχειρηματικό πόλεμο – για παράδειγμα αναφέρει ότι ο βασικός ανταγωνιστής της είχε καταθέσει προσφορά σε διαγωνισμό με ανάλογο κόστος με τα μηχανήματα της ΤΕΧΑΝ, ότι η διπλωματική αντιπροσωπεία της χώρας του ανταγωνιστή της είχε επαφές με εκπρόσωπο κυβερνητικού οργανισμού με θέμα τον διαγωνισμό του DRS και άλλα συναφή. Και καταλήγει ότι θα επανέλθει με νεότερη ανακοίνωση μέσα στις επόμενες ημέρες.

Στην υπόθεση εμπλέκεται και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία χρηματοδότησε μέσω του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» την απόκτηση των μηχανημάτων και η οποία έχει μνημόνιο συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αξιοσημείωτο είναι ότι καταργήθηκε ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτηση των πολυκέντρων οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια, κάτι που θα επηρεάσει την τοποθέτηση ανάλογων μηχανημάτων από το σύστημα «DRS» στο μέλλον.   

Πριν αναφέρουμε περισσότερα στοιχεία, ας δούμε κάποια πράγματα σχετικά με την Περιφέρειά μας (Πελοπόννησος) και τους Δήμους μας:

Η «TEXAN ΑΒΕΕ» είναι ελληνική εταιρεία που δραστηριοποιείται στην κατασκευή, εγκατάσταση και λειτουργία πολυκέντρων ανταποδοτικής ανακύκλωσης (τα γνωστά «σπιτάκια ανακύκλωσης»). Παρέχει αυτόματα μηχανήματα για πλαστικά, μέταλλα και γυαλί, συνεργαζόμενη με τη διεθνή εταιρεία «ENVIPCO».

Η «ΤΕΧΑΝ» είχε αναλάβει συνολικά την προμήθεια και λειτουργία πολυκέντρων σε Πελοπόννησο, Αττική και Κρήτη. Γι’ αυτόν τον λόγο είχε υπογράψει σύμβαση με τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου (αναφέρονται 58 πολυκέντρα ανακύκλωσης), η οποία, όπως έγινε γνωστό, έληξε, πολλοί αναφέρουν και λόγω της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Μετά τη λήξη της, ο ΦΟΔΣΑ ξεκίνησε διαδικασία για την επιλογή νέου αναδόχου, με αποτέλεσμα αρκετά πολυκέντρα ανακύκλωσης να παραμείνουν κλειστά ή να λειτουργούν περιορισμένα.

Όπως έγινε γνωστό, αντίθετα με τον ΕΔΣΝΑ που ζήτησε από τους 44 δήμους της Αττικής οι οποίοι έχουν παραλάβει πολυκέντρα ανακύκλωσης να αναλάβουν ιδίοις εξόδοις τη λειτουργία τους, οι Περιφέρειες Πελοποννήσου και Κρήτης ανακοίνωσαν ότι θα πραγματοποιήσουν οι ίδιες νέο διαγωνισμό για τη λειτουργία τους.

Ο ΦΟΔΣΑ (Περιφερειακός Σύνδεσμος Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων) της Περιφέρειας Πελοποννήσου αποτελεί τον κεντρικό θεσμικό πυλώνα για την ολοκληρωμένη και βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων στους Δήμους της. Λειτουργεί ως ενιαίο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), συνενώνοντας τους 26 Δήμους της Περιφέρειας.

Την ίδια ώρα, υπάρχει και το Κέντρο Διαχείρισης Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) του Δήμου Τρίπολης, το οποίο, σύμφωνα με δημοσιεύματα είναι κλειστό από τον Ιούνιο του 2026, Κάτι που έγινε στο πλαίσιο ευρύτερων κλεισίματων αντίστοιχων δομών στην Πελοπόννησο.

Με αποτέλεσμα οι δήμοι να προσπαθούν να βρουν άλλες λύσεις, άλλοι ζήτησαν τη μεταφόρτωση των υλικών μέσω άλλων σταθμών (όπως στη Νέα Κίο Αργολίδας) για περιορισμό του κόστους μεταφοράς, άλλοι πάνε τα απορρίμματα μας στη μονάδα ολοκληρωμένης διαχείρισης της «ΤΕΡΝΑ» με μεγαλύτερη επιβάρυνση του δημοτικού προϋπολογισμού.

Με βάση και τις τελευταίες εξελίξεις είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει πραγματική ανακύκλωση και επεξεργασία αποβλήτων ή απορριμμάτων. Και κάποιοι φαίνεται να μην αισθάνονται και τόσο άνετα σχετικά με τα όσα έχουν επισημανθεί από την έρευνα, περιμένοντας τις εξελίξεις. Όλα αυτά ενώ τις προηγούμενες ημέρες υπήρξαν φωτιές σε πολλές μονάδες ανακύκλωσης, μέχρι και εκτός αυτών υπήρξαν εστίες πυρκαγιάς για να καούν απορρίμματα.   

Πολλά ενδιαφέροντα αναφέρει ο Manos Lambrakis στο προφίλ του στο Facebook για το θέμα που αναλύουμε και αξίζει να μεταφέρουμε όσα έχει γράψει πριν από μερικές εβδομάδες:

«Το τελευταίο σκάνδαλο των "Σπιτακιών Ανακύκλωσης" είναι το πιο καθαρό δείγμα ενός καθεστώτος που έχει μετατρέψει την οικολογική ρητορική σε προσωπείο οργανωμένης λεηλασίας του δημοσίου χρήματος. 

Τρεις φορείς διαχείρισης απορριμμάτων (ΕΔΣΝΑ Αττικής, ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου, ΕΣΔΑΚ Κρήτης) αγόρασαν 240 "πολυκέντρα ανακύκλωσης" προς 300.000 ευρώ το καθένα, ενώ ισοδύναμος εξοπλισμός κυκλοφορούσε στην αγορά για 66.000, μια απόκλιση που δεν χρειάζεται οικονομολογική ανάλυση, μόνο αστυνομική. 

Η ίδια η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου, κατόπιν πίεσης των Βρυξελλών εντόπισε "στημένους" διαγωνισμούς σχεδιασμένους εκ των προτέρων να παράγουν έναν και μοναδικό ανάδοχο, με μαθηματική βεβαιότητα εκλογικής αναμέτρησης χωρίς αντίπαλο. 

Το συνολικό κόστος για τα δημόσια ταμεία ξεπέρασε τα 80 εκατομμύρια ευρώ, εν μέρει μέσω του προγράμματος "Αντώνης Τρίτσης", δηλαδή χρήματα που υποτίθεται προορίζονταν για πραγματικό εκσυγχρονισμό, και όχι για τη θωράκιση ημέτερων συμφερόντων.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν στάθηκε παθητικός θεατής αυτής της χορογραφίας, αλλά ενεργός σκηνοθέτης της νομιμοποιητικής της αφήγησης, με πρωθυπουργική και υπουργική παρουσία σε εγκαίνια "πράσινης καινοτομίας" που εκ των υστέρων αποκαλύπτονται ως τελετουργία απόδοσης πολιτικού κύρους σε ιδιωτικό κέρδος. 

Η σύμβαση με την "ΤΕΧΑΝ", τυπικά ληγμένη ήδη από το 2023, συνέχισε να εφαρμόζεται επί τρία έτη μέσω άτυπων παρατάσεων δίχως νομικό έρεισμα, σε καθεστώς κανονικοποιημένης ανομίας που κανένας εγχώριος εποπτικός μηχανισμός δεν έκρινε άξιο παρέμβασης. 

Χρειάστηκε η υπερεθνική εντολή των Ευρωπαίων εισαγγελέων Ευγενίας Κυβέλου και Ελένης Σίσκου για να πραγματοποιηθεί έφοδος με κατάσχεση ψηφιακού αρχείου σε γραφεία της εταιρείας στη Δάφνη, την Παλλήνη και τον Ασπρόπυργο, απόδειξη περίτρανη ότι η "δημοκρατική λογοδοσία" στην Ελλάδα λειτουργεί μόνο υπό ξένη επιτήρηση, ενώ οι επανειλημμένες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις της αντιπολίτευσης από το 2025 συναντούσαν συστηματική σιωπή ή τυπολατρικές παραπομπές σε προηγούμενες, κενές απαντήσεις.

Σήμερα η "ΤΕΧΑΝ" αποχωρεί επιδεικτικά από το ίδιο εγχείρημα που την πλούτισε, ο ΕΔΣΝΑ αρνείται να παραλάβει πίσω τον εξοπλισμό, και το λειτουργικό βάρος (ρεύμα, συντήρηση, αποκομιδή) μετακυλίεται σε 44 δήμους που ουδέποτε επέλεξαν οι ίδιοι αυτό το μοντέλο, σαν να επρόκειτο για ανεπιθύμητο κληροδότημα και όχι για προϊόν τεκμηριωμένης απάτης εις βάρος δημοσίου χρήματος. 

Κανείς θεσμικός φορέας δεν έχει αρθρώσει το στοιχειωδέστερο ερώτημα δημοσιονομικής ηθικής: γιατί η αποκατάσταση της ζημίας δεν αναζητείται εκεί όπου δημιουργήθηκε το κέρδος, αλλά επιβάλλεται σιωπηλά σε πολίτες και τοπική αυτοδιοίκηση; Δεν θα ήταν καθόλου παράλογο αν η αθροιστική βαρύτητα τέτοιων υποθέσεων αποδεικνυόταν τελικά εκείνη που θα εξωθούσε την κυβέρνηση σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, ίσως τον Οκτώβριο, όπως άλλωστε αφήνουν να διαρρεύσει κομματικά στελέχη παρά τις επίσημες διαψεύσεις. 

Θα ήταν μια ιδιαιτέρως εύγλωττη ειρωνεία της ιστορίας: μια εξουσία που οικοδόμησε την αφήγησή της γύρω από την τεχνοκρατική "σοβαρότητα του κράτους" να καταρρέει τελικά όχι από κάποια γεωπολιτική κρίση, αλλά από την ίδια την καθημερινότητα ενός κάδου ανακύκλωσης, δηλαδή το σημείο όπου η απόσταση ανάμεσα στην προβαλλόμενη εικόνα και την πραγματική πρακτική έγινε πλέον ανυπόστατη για να συγκαλυφθεί». 

Καταλάβατε γιατί λέμε ότι υπάρχει λόγος που δεν μπλέχτηκαν όλοι οι δήμοι σ’ αυτό το εγχείρημα ανακύκλωσης; Τελικά, υπήρξε η… παραγωγή ενός και μοναδικού ανάδοχου, με μαθηματική βεβαιότητα εκλογικής αναμέτρησης χωρίς αντίπαλο; 

Εδώ και εβδομάδες, ακόμα και εργαζόμενοι στον τομέα της ανακύκλωσης έλεγαν ότι «σκάει»… βόμβα με νέο σκάνδαλο, μετά και την τριπλή έφοδος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στις εγκαταστάσεις της «TEXAN» και της Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης, στο πλαίσιο της μεγάλης έρευνας για τα «σπιτάκια ανακύκλωσης».

Το «ieidiseis.gr» ανέφερε σε ρεπορτάζ του ότι έπεσε νέα «καμπάνα» για τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης». Υπογράμμισε ότι η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επέβαλε την επιστροφή περίπου 25 εκατομμυρίων ευρώ στον Ειδικό Διαβαθμικό Σύνδεσμο Νομού Αττικής (ΕΣΔΝΑ), στο Δίκτυο Φορέων Διαχείρισης Στερών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) Πελοποννήσου και στον Ενιαίο Σύνδεσμο Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης (ΕΣΔΑΚ). Πρόκειται για επιβολή πρόσθετης κατ’ αποκοπή δημοσιονομικής διόρθωσης ποσοστού 55% επί των εναπομεινασών δαπανών των Πολυκέντρων Ανακύκλωσης.

Η νέα επιβολή προέκυψε έπειτα από ελέγχους που πραγματοποίησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε 30 Πολυκέντρα Ανακύκλωσης, όπου διαπιστώθηκε πως μόλις το 45% των υλικών που ανακυκλώθηκαν το 2025 ήταν «λοιπά ανακυκλώσιμα», για τα οποία είχε εγκριθεί η χρηματοδότηση από την ΕΕ.

Υπενθυμίζεται πως είχε προηγηθεί απόφαση από την ίδια υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών τον περασμένο Αύγουστο, που επέβαλε την ανάκτηση περίπου 40 εκατομμυρίων ευρώ από τους τρεις επίμαχους φορείς, βάσει σχετικού πορίσματος που είχε εκδώσει η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου.

Απολύσεις και στάση εργασίας στην «ΤΕΧΑΝ»

Την ίδια ώρα, η διοίκηση της «TEXAN» αρνήθηκε να συναντηθεί με αντιπροσωπεία των εργαζομένων, ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αλλά και ομάδες περιφρούρησης της εταιρείας, όπως ανέφερε η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr». 

Και συνέχισε:

«Οι εργαζόμενοι της "ΤΕΧΑΝ" φαίνεται πως πληρώνουν το μάρμαρο για τα πεπραγμένα της διοίκησης της εταιρείας και την έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Μόλις προχθές πραγματοποιήθηκε στάση εργασίας και συγκέντρωση των εργαζομένων έξω από τα γραφεία της "ΤΕΧΑΝ ΑΒΕΕ", μετά από καταγγελίες για αθρόες απολύσεις, με αιτήματα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Σημειώνεται ότι η εταιρία τον περασμένο Μάρτιο δήλωνε πως απασχολεί 600 εργαζόμενους με στόχο μέχρι το τέλος του 2026 να φτάσουν τους 1.000.

Το Μάιο, μεσούσης της κορύφωσης της έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ξεκίνησαν, ωστόσο, δεκάδες απολύσεις που σύμφωνα με καταγγελίες των εργαζομένων συνεχίζονται μέχρι και σήμερα.

Αξίζει να σημειωθεί πως η διοίκηση αρνήθηκε να συναντηθεί με αντιπροσωπεία των εργαζομένων, ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις αλλά και ομάδες περιφρούρησης της εταιρείας».

Νέος «πονοκέφαλος» Κοβέσι, έρχονται διώξεις μετά το «ντου» στην «ΤΕΧΑΝ»

Ας δούμε τι ανέφερε αναλυτικά η στήλη «Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr»:

«Αντίστροφα μετρά το χρονόμετρο για την άσκηση ποινικών διώξεων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο εκατομμυρίων με τα "Σπιτάκια Ανακύκλωσης", με την υπόθεση να εξελίσσεται σε νέο – βαρύτατο – πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου.

Πληροφοριοδότης της στήλης μας ενημέρωσε πως τον τελευταίο μήνα πραγματοποιήθηκαν έφοδοι στην "ΤΕΧΑΝ" που εμπορεύεται τα "σπιτάκια ανακύκλωσης", όπως επίσης και στις εγκαταστάσεις της "Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης" που διαχειρίζεται τα σπιτάκια, με τις δύο εταιρίες να βρίσκονται στο μικροσκόπιο των ευρωπαίων εισαγγελέων για κοινοτικά κονδύλια δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Η υπόθεση αναμένεται, ωστόσο, να λάβει μείζονες πολιτικές διαστάσεις, δεδομένου ότι εκτός των τυχόν εμπλεκομένων εταιριών, στη "σέντρα" για νέα διασπάθιση εκατομμυρίων από κοινοτικά κονδύλια αναμένεται να βρεθούν δεκάδες αιρετοί της τοπικής αυτοδιοίκησης – και όχι μόνο, στη συντριπτική τους πλειοψηφία προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία.

Ενδεικτικό ίσως της... στασιμότητας που έχει παρατηρείται γύρω από την υπόθεση μετά την γνωστοποίηση της έρευνας της EPPO, είναι το γεγονός ότι η τελευταία σύμβαση της "ΤΕΧΑΝ" αναρτήθηκε στις 12/11/2025, και αφορά σύμβαση 2.945.000 ευρώ με αναθέτουσα αρχή τον Δήμο Παλαιού Φαλήρου. Έκτοτε, και παρά το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα έργα, τα οποία είχαν ως αναθέτουσα αρχή τον ΕΣΔΝΑ, λήγουν τον τρέχοντα μήνα του 2026, δεν υπάρχει καμία σύμβαση με το Δημόσιο. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι μέχρι τότε οι συμβάσεις με Δήμους και αρμόδιους κρατικούς φορείς εκατομμυρίων αναρτώνταν με ρυθμό... πολυβόλου, με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 170 εκατ. ευρώ.

Ενδεικτικά πάντως του μεγέθους του προβλήματος για το Μέγαρο Μαξίμου, είναι όσα σχολίαζε στη στήλη πειν από έναν μήνα προβεβλημένος υπουργός της κυβέρνησης με γνώση της υπόθεσης, σημειώνοντας πως "δεν θα είναι ιδιαίτερα ωραία εικόνα να πηγαίνεις σε εκλογές, πέρα από όλα τα άλλα και με καμιά 40αριά δημάρχους σου υπόδικους"».

Πώς τοποθετήθηκαν τα σπιτάκια – Τι καταγγέλλει ο Σύλλογος Αρχιτεκτονικής για την Αθήνα

Εν των μεταξύ, σε ανακοίνωση – κόλαφο κατά των πρακτικών της κυβέρνησης και του πρώην δημάρχου Κώστα Μπακογιάννη, προχώρησε ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων επισημαίνοντας ότι «σε σημαντικά σημεία εντός του Ιστορικού Κέντρου της πόλης των Αθηνών (ήτοι πλησίον διατηρητέων κτιρίων, αρχαιολογικών χώρων, πλατειών, σε άξονες οπτικής φυγής) ενίοτε συνοδευόμενα από φυλάκιο και χημική τουαλέτα, πιθανόν χωρίς εγκρίσεις από το αρμόδιο Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής του Κεντρικού Τομέα, με απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου Αθηναίων».

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων επισήμανε ότι προκειμένου τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης» να τοποθετούνται κατά βούληση σε δημόσιο χώρο, ψηφίστηκε φωτογραφική διάταξη σε άσχετο νομοσχέδιο για τα Υπεράκτια Αιολικά Πάρκα. Όπως έγινε γνωστό, καταργήθηκε ρύθμιση με την οποία επιτρεπόταν η τοποθέτησή τους οπουδήποτε, χωρίς οικοδομική άδεια.  

Για ποια πράγματα είχε προειδοποιήσει ο δήμαρχος Νεάπολης–Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης

Αξίζει να αναφέρουμε και όσα είπε ο δήμαρχος Νεάπολης–Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης, ο οποίος τόνισε ότι είχε προειδοποιήσει εδώ και χρόνια για το υψηλό κόστος των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Μιλώντας στο «OPEN TV», ανέφερε ότι αντίστοιχα συστήματα ανακύκλωσης καλύτερης ποιότητας θα μπορούσαν να αποκτηθούν με 60.000–70.000 ευρώ, ενώ τα «Σπίτια Ανακύκλωσης» προμηθεύονταν σε τιμές που έφταναν περίπου τις 380.000 ευρώ.

Όπως επεσήμανε ο ίδιος, οι δήμοι που επιθυμούσαν να αξιοποιήσουν πόρους του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» ουσιαστικά δεν είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν διαφορετικό εξοπλισμό μέσω ανοικτού διαγωνισμού. Όπως υποστήριξε, προτάσεις που δεν αφορούσαν τα συγκεκριμένα συστήματα απορρίπτονταν, ενώ «υψηλά ιστάμενοι παράγοντες» φέρονται να επηρέαζαν την πορεία των εγκρίσεων.

Κίνδυνος επιστροφής χρημάτων από τους δήμους

Ο κ. Δανιηλίδης εξέφρασε την ανησυχία ότι, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αναγνωρίσει τις σχετικές δαπάνες ως επιλέξιμες, οι δήμοι που υπέγραψαν τις συμβάσεις ενδέχεται να κληθούν να επιστρέψουν τα χρήματα. Αυτό, όπως τόνισε, θα μπορούσε να μετακυλιστεί στους δημότες μέσω των ανταποδοτικών τελών, δημιουργώντας ένα νέο οικονομικό βάρος για τις τοπικές κοινωνίες.

Ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών υποστήριξε επίσης ότι η υπόθεση παρέμενε για χρόνια μακριά από τη δημοσιότητα, κάνοντας λόγο για μέσα ενημέρωσης που «απέκρυπταν» το θέμα, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του.

Στο μικροσκόπιο βρίσκεται και η σύμβαση του Δήμου Νεάπολης-Συκεών με την Αναπτυξιακή Μείζονος Θεσσαλονίκης για 5+1 έργα, με τον δήμαρχο να επιμένει ότι είχε επισημάνει εγκαίρως τις στρεβλώσεις και τις υπερκοστολογήσεις.

Η ανακοίνωση – απάντηση της «TEXAN»

Η «TEXAN» δημοσιοποίησε 10 ερωτήματα σχετικά με τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης, υποστηρίζοντας ότι αποκαλύπτουν την πραγματική διάσταση των πρόσφατων δημοσιευμάτων. Προανήγγειλε, παράλληλα, τη συνέχιση της δημόσιας τοποθέτησής της με νέα σειρά ερωτημάτων και στοιχείων που, όπως αναφέρει, θα παρουσιαστούν σύντομα.

Σε ανακοίνωση της η «TEXAN» αναφέρει:

«Όλες οι αλήθειες για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης – Τα 10 πρώτα αποκαλυπτικά ερωτήματα:

1. Ισχύει ότι ο πρόσφατος κύκλος ψευδών και συκοφαντικών δημοσιευμάτων για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης ξεκίνησε μετά την ανακήρυξη στις 3 Ιουλίου του ’26 του αναδόχου σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς προμήθειας εξοπλισμού ανακύκλωσης που διενέργησε η DSRS Ελλάς;

2. Ποιος επιχειρηματίας και για ποιο λόγο απευθύνθηκε σε τηλεοπτικό σταθμό και ζήτησε να παιχτεί ψευδές και συκοφαντικό θέμα για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης;

3. Για ποιο λόγο δημοσιεύματα επικαλούνται πόρισμα της ΕΔΕΛ για μία αγορά 66.000 ευρώ, όταν το συγκεκριμένο πόρισμα ελέγχου της ΕΔΕΛ αναφέρει ρητά ότι ανταγωνιστική εταιρεία κατέθεσε οικονομική προσφορά 332.072 ευρώ (267.800 ευρώ πλέον ΦΠΑ) ανά πολυκέντρο ανακύκλωσης στο διεθνή διαγωνισμό του ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου (βλέπε σελίδες 35 και 42 του πορίσματος);

4. Για ποιο λόγο δεν ανοίγει η οικονομική προσφορά ανταγωνιστικής εταιρείας που κατέθεσε οικονομική προσφορά στο διεθνή διαγωνισμό του ΕΣΔΑ Κρήτης, για να αποδειχθεί ότι και σε δεύτερο διαγωνισμό η ανταγωνιστική εταιρεία προσέφερε τιμή 332.072 ευρώ;

5. Ισχύει ότι υπάρχει απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Νο 1345 του 2024) που έχει αποφασίσει αμετάκλητα ότι δεν υπάρχει καμία υπερκοστολόγηση, καμία φωτογραφική διάταξη και όλοι οι διαγωνισμοί για τα Πολυκέντρα Ανακύκλωσης είναι άψογοι;

6. Ποια η οικογενειακή σχέση του πληρεξούσιου δικηγόρου της ανταγωνιστικής εταιρείας με Γενικό Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου συγκεκριμένης κυβέρνησης επί οκταετία;

7. Ποια η σχέση σημερινού προέδρου κοινοβουλευτικού κόμματος-που με δηλώσεις του αναφέρεται σε κόστος 66.000 ευρώ ανά πολυκέντρο— με τον εν λόγω Γενικό Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και το συγκεκριμένο κόμμα;

8. Ο τομεάρχης ποιανού κοινοβουλευτικού κόμματος και με ποια ιδιότητα προσπάθησε να εντάξει φωτογραφικές τεχνικές προδιαγραφές υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας στους διαγωνισμούς της DSRS Ελλάς;

9. Ισχύει ότι η πρέσβειρα της χώρας προέλευσης ανταγωνιστικής εταιρείας έκανε συνάντηση στην πρεσβεία με τον νόμιμο εκπρόσωπο οργανισμού της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης των προσφορών των ανοιχτών διεθνών διαγωνισμών της DSRS Ελλάς για την επιλογή των αναδόχων για την προμήθεια εξοπλισμού ανακύκλωσης, με αντικείμενο της συνάντησης αυτούς τους διαγωνισμούς;

10. Για ποιο λόγο δημοσιεύματα επικαλούνται ότι η λειτουργία Πολυκέντρων Ανακύκλωσης σε ΦΟΔΣΑ διακόπηκε με υπαιτιότητα εταιρείας, ενώ έχουν αναρτηθεί επίσημα δελτία τύπου στα sites των ΦΟΔΣΑ ότι ολοκληρώθηκε η σύμβαση λειτουργίας και οι ΦΟΔΣΑ, με δική τους αποκλειστική υπαιτιότητα, έχουν καθυστερήσει να επιλέξουν νέο ανάδοχο;

Σύντομα ακολουθεί νέα δεκάδα αποκαλυπτικών ερωτημάτων και όλες οι αλήθειες θα αποκαλυφθούν άμεσα».

Αίγλη… από τα δυο τελευταία τρόπαια του ΟΦΗ απέκτησε και η Αργολίδα, καθώς στην Προσύμνη βρέθηκε η οικογένεια Μπούση, λίγες ημέρες μετά τον τελικό του Super Cup στο Ηράκλειο και την κατάκτηση του κούπας από την κρητική ομάδα, μετά από δραματικό τελικό (5-4 στα πέναλτι, 2-2 η κανονική διάρκεια). 

Ο τελευταίος τελικός είχε και πολλά μηνύματα που θα τα μεταφέρουμε, τόσο από τον Μιχάλη Μπούση, με όσα είπε μετά τον θρίαμβο του ΟΦΗ, όσο και από τον προπονητή του συλλόγου Χρήστο Κόντη, με μια ενέργεια με πολλούς συμβολισμούς κατά τη διάρκεια της απονομής.

«Άρωμα»… Κρήτης είχε λοιπόν τις προηγούμενες ημέρες η Προσύμνη, χωριό του Δήμου Άργους-Μυκηνών, μέρος από το οποίο κατάγεται η οικογένεια Μπούση. Βλέπετε, παραμονή της Παναγίας (14/8), στήθηκε γιορτή στην πλατεία, εκεί όπου βρέθηκαν περίπου 500 άτομα από την περιοχή, στον χώρο βρέθηκαν τόσο το Κύπελλο Ελλάδος όσο και το Super Cup, που κέρδισε ο ΟΦΗ.

Σχετικές φωτογραφίες δημοσίευσε ο Τάκης Μάζος | Vip Life Style (Facebook):

Ο Μιχάλης Μπούσης, ιδιοκτήτης και πρόεδρος του ΟΦΗ, έλαμπε… από χαρά, στο μέρος από όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, πριν φύγει για τις ΗΠΑ. Μιλάμε για την οικογένεια του Δημήτρη Μπούση, που έχει γιο τον Μιχάλη και δεν ξεχνάει τον τόπο καταγωγής της.       

Στη γιορτή βρέθηκαν δίπλα στον Μιχάλη Μπούση, στον γιο του και στους υπόλοιπους συγγενείς τους, ο Δημήτρης Σχοινοχωρίτης (Εντεταλμένος Σύμβουλος Ποιότητας Ζωής & Εξυπηρέτησης του Πολίτη στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και Πρόεδρος στον Αναπτυξιακό Οργανισμό Πελοποννήσου), ο Θανάσης Τσιόδρας (αντιπρόεδρος του Παναργειακού), ο Δημήτρης Καμπόσος (πρώην Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών) με την οικογένειά του, ο Παναγιώτης Σκούφης (πρώην πρόεδρος της ΚΕΔΑΜ), ο ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Γιώργος Ζέρβας (κατάγεται, επίσης, από την Προσύμνη), ο Χρήστος Πετσέλης (πρώην αντιδήμαρχος), ο πρώην δήμαρχος Κορίνθου Αλέξανδρος Πνευματικός , ο Γιάννης Κορίλης, ο Χρήστος Ουλής και κάτοικοι της περιοχής. 

Η οικογένεια του Δημήτρη Μπούση έχει προσφέρει πολλά στον τόπο καταγωγής της και οι ντόπιοι δεν το ξεχνούν. Η καταγωγή του ανθρώπου που ηγείται του ΟΦΗ από το συγκεκριμένο ημιορεινό χωριό της Αργολίδας, δημιούργησε μια ξεχωριστή γέφυρα ανάμεσα στην Κρήτη και την Προσύμνη.

Πάμε να παρουσιάσουμε και συγκεκριμένα περιστατικά από τον τελικό του Super Cup, που έχουν σημαντική σημασία. Εκεί, όπου ο Μάριος Ηλιόπουλος και οι υπόλοιποι της αποστολής της ΑΕΚ χειροκρότησαν τους νικητές, παρακολουθώντας από κοντά την απονομή (ο ιδιοκτήτης της Ένωσης ήταν κοντά στην σχετική εξέδρα που είχε στηθεί), γεγονός που μόνο θετικό αντίκτυπο έχει. Το αυτονόητο είναι αυτό, αλλά είναι καλό να το τονίζουμε. 

Μετά από το τέλος της αναμέτρησης στο Παγκρήτιο, ο ιδιοκτήτης της κρητικής ομάδας, Μιχάλης Μπούσης, μίλησε στον «ΣΚΑΪ» για το όραμα που είχε όταν ανέλαβε τις τύχες του ΟΦΗ, τόνισε πως οι επιτυχίες της ομάδας του μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα και για τις υπόλοιπες ομάδες της επαρχίας, ενώ μίλησε και για τη στιγμή με τον Μάριο Ηλιόπουλο κατά τη διάρκεια της απονομής του τροπαίου.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο ιδιοκτήτης του ΟΦΗ:

Για τους τέσσερις τελικούς και τα δύο τρόπαια επί των ημερών του: «Είναι ένα απίστευτο συναίσθημα αυτό που νιώθω και είμαι πολύ περήφανος για αυτή την ομάδα, αλλά και για όλες τις ομάδες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Προσπαθούμε να δείχνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και να κάνουμε τον κόσμο του ΟΦΗ περήφανο. Ειδικά από τη στιγμή που καταφέραμε να κερδίσουμε εδώ, στο σπίτι μας».

Για τη δυναμική που αποκτά ο ΟΦΗ μέσα από τις επιτυχίες του: «Ήταν ένα όνειρο όταν ήρθα εδώ. Αναλάβαμε μία ομάδα που τότε δεν πατούσε τόσο καλά και ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό, να φέρω μία άλλη νοοτροπία και να δείξουμε ότι αυτό το νησί και αυτή η ομάδα αξίζουν περισσότερα. Όλες οι ομάδες της επαρχίας δικαιούνται να παίξουν ένα τέτοιο παιχνίδι και να έχουν τις πιθανότητές τους να το κερδίσουν, όπως έκανε σήμερα ο ΟΦΗ. Νομίζω ότι δώσαμε ένα όνειρο σε όλες τις ομάδες, ώστε να παλέψουν και να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Ο Θεός είναι μεγάλος και κάπου-κάπου δίνει και σε εμάς κάτι».

Για τους επόμενους στόχους του ΟΦΗ: «Το έχω ξαναπεί. Είμαστε μία ομάδα που μπορεί να κερδίσει οποιονδήποτε, αλλά μπορεί και να χάσει από οποιονδήποτε. Παίζουμε όμως όλα τα παιχνίδια με αξιοπρέπεια και στα ίσα. Αυτό που ζητάω από τους παίκτες και την ομάδα μου είναι να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό σε κάθε παιχνίδι. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί έδωσαν μία τεράστια χαρά σε αυτό το νησί».

Για τη στιγμή με τον Μάριο Ηλιόπουλο μετά τον τελικό: «Συγχαρητήρια και στον κ. Ηλιόπουλο για όσα έχει κάνει στην ΑΕΚ. Ήταν πρωταθλητές πέρυσι και το άξιζαν. Εύχομαι να κάνουν μία καλή πορεία στην Ευρώπη και να σηκώσουν κι αυτοί έναν ευρωπαϊκό τίτλο, όπως έκανε ο Ολυμπιακός με το Conference League. Έχω μεγάλη εκτίμηση και για τον Ολυμπιακό, τον κ. Σαββίδη και τον κ. Αλαφούζο, γιατί αυτοί οι άνθρωποι βάζουν αρκετά χρήματα στις ομάδες τους ώστε να έχουν μία αξιοπρεπή παρουσία στην Ευρώπη. Ελπίζω το ίδιο να κάνουμε κι εμείς και να κάνουμε τους Έλληνες περήφανους».

Για το αν του είπε κάτι άλλο ο Μάριος Ηλιόπουλος πέρα από συγχαρητήρια: «Όχι, μόνο συγχαρητήρια και την αγάπη του».

Το αποτελεσματικό «μαρκάρισμα» του Κόντη στον Τζώρτζογλου 

Από την εποχή που ο Χρήστος Κόντης ήταν παίκτης και τον είχαμε γνωρίσει από κοντά, έδειχνε σεβασμό προς όλους και ειδικά στους θεσμούς και στην προσπάθεια, παρουσιάζοντας πάντα ευγένεια.  

Και το αποτελεσματικό «μαρκάρισμα» του προπονητή του ΟΦΗ κατά την απονομή στον Νίκο Τζώρτζογλου, έκλεψε την παράσταση και απέσπασε πολλά «μπράβο». Εμείς είχαμε γράψει, άλλωστε, ότι στις απονομές είναι καλό οι επίσημοι και οι παράγοντες να παραδίδουν το τρόπαιο και μετά να αποχωρούν και να σηκώνουν την κούπα οι πρωταγωνιστές. 

Στο Ηράκλειο, μετά την απονομή των μεταλλίων, εκεί που ήταν και ο Βασίλης Σιδέρης (πρόεδρος της Επιτροπής διοργανώσεων και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας και Αντιπεριφερειάρχης της ΠΕ Αργολίδας), η αποστολή του ΟΦΗ σήκωσε την κούπα. Το τρόπαιο παρέδωσε στους νικητές και στον αρχηγό, Θανάση Ανδρούτσο, ο πρόεδρος της ΕΠΣ Ηρακλείου, και αντιπρόεδρος της ΕΠΟ, Νίκος Τζώρτζογλου. 

Όπως φάνηκε στην τηλεοπτική μετάδοση του «ΣΚΑΙ», ο Νίκος Τζώρτζογλου φάνηκε να μένει παραπάνω μπροστά από τους παίκτες του ΟΦΗ, με τον Θανάση Ανδρούτσο να έχει παραλάβει την κούπα. Αρχικά, ο Χρήσρος Κόντης από τη… γωνία της εξέδρας, έκανε νοήματα στον Τζώρτζογλου να κάνει στην άκρη, αλλά βλέποντας ότι δεν υπάρχει ανταπόκριση επενέβη με πιο δυναμικό τρόπο και πήγε να τον… πάρει. Ο πρόεδρος της ΕΠΣ Ηρακλείου αγκάλιασε στη συνέχεια χαμογελαστός τον προπονητή του ΟΦΗ, μοιραζόμενος και αυτός τη χαρά της κρητικής ομάδας και έφυγε προς τους υπόλοιπους επίσημους… Ο Κόντης «μάρκαρε»… στερνά τον Νίκο Τζώρτζογλου, αλλά το έπραξε με τέτοιοι τρόπο, που άφησε τον τελευταίο χαμογελαστό!

Και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ δεν αποχώρησε από την εξέδρα, κατά την απονομή του Παγκόσμιου Κυπέλλου στην Ισπανία, παρά τις προσπάθειες του προέδρου της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο:

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TODAY PRESS (@todaypress.gr)

Μια σημαντική ιστορία για πώς έφερε τον Μπούση στον ΟΦΗ

Ας θυμηθούμε ένα ρεπορτάζ από το «sportime.gr», μέσω του οποίου έγινε γνωστό το πώς ο Μιχάλης Μούσης ασχολήθηκε με τον ΟΦΗ, με πρωταγωνιστικό ρόλο εκτός από τον Γιώργο Σαμαρά να έχει και ο Φρανκ Κλόπας. Βλέπετε, και ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής κατάγεται από την Προσύμνη και γνωρίζει καλά την οικογένεια Μπούση. 

Αναλυτικά:

«Το ρεπορτάζ ανέφερε έγκριτα πως η οικογένεια Μπούση "έφτασε" από το Σικάγο στο Ηράκλειο λόγω του Γιώργου Σαμαρά. Ο κρητικός επιθετικός είναι αυτός που γνωρίζεται εδώ και πάρα πολύ καιρό με τον νέο μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ, απ’ όταν αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα του MLS.

Υπήρξε, όμως, και ο άνθρωπος-κλειδί που έπεισε σε μεγάλο βαθμό τον Έλληνα επιχειρηματία να ασχοληθεί δυναμικά με τον ΟΦΗ. Οι πληροφορίες του Sportime.gr αναφέρουν πως αυτός είναι ο Φρανκ Κλόπας!

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος για έξι χρόνια συνέδεσε το όνομά του με αρκετές επιτυχίες της ΑΕΚ από το 1988 έως το 1994, είπε τα καλύτερα για τους Κρητικούς. Ουσιαστικά, ο Κλόπας έπεισε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον Μπούση να εμπλακεί με τα διοικητικά της ΠΑΕ και να ετοιμάζεται να ρίξει χρήμα στο Ηράκλειο.

Πως, όμως, οι δύο άνδρες γνωρίζονται; Τι κοινό έχουν; Την γενέτειρα τους! Ο Φώτης "Φρανκ" Κλόπας γεννήθηκε στην Πρόσυμνα Αργολίδας του Δήμου Μυκηναίων στις 1 Σεπτεμβρίου 1966. Και οχτώ χρόνια μετά μετανάστευσε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ, όπου εγκαταστάθηκε στο Σικάγο.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1953 γεννήθηκε ο Δημήτριος Μπούσης – ο πατέρας του Μιχάλη – στην Προσύμνη του Νομού Αργολίδας. Στα 20 του μετακόμισε στο Σικάγο, όπου απέκτησε τέσσερα παιδιά τον Μιχάλη (πρωτότοκος), τη Βικτώρια, τον Ευάγγελο και τον Γιώργο.

Λόγω της κοινής τους αγάπης για τον αθλητισμό, ο Φρανκ και ο Μιχάλης έκαναν παρέα. Ο μεν πρώτος έχει αγάπη με τον χώρο του ποδοσφαίρου (προπονητής σε Chicago Storm, Chicago Fire, Montreal Impact). Ο δε δεύτερος ασχολήθηκε με το μπάσκετ και συγκεκριμένα με το NBA (χορηγός των Milwaukee Bucks).

Το 2015 οι δύο οικογένειες μάλιστα συνεργάζονται και επαγγελματικά. Η Ελένη Μπούση – η μητέρα του Μιχάλ η – ίδρυσε το "Hippocratic Cancer Research Foundation", με σκοπό την ενίσχυση των ερευνών για τον καρκίνο.

Ο Φραν Κλόπας και η σύζυγος του Σοφία αποτελούν δύο από τα πολλά μέλη της ιδρυτικής επιτροπής. Ενώ στο ιδρυτικό συμβούλιο μετέχει και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη! Λέγεται πως οι δύο άνδρες έχουν άριστη συνεργασία και σε άλλες επιχειρηματικές δουλειές…».

ΥΓ. 1: Ο τελικός του Super Cup αποτέλεσε μια πραγματική γιορτή και αξίζει σε όλους (ΕΠΟ, ομάδες, Πολιτεία), που συνέβαλαν σ’ αυτό, πολλά συγχαρητήρια. Μήπως πλησιάζει η ώρα να διεξάγονται αγώνες με φιλάθλους και των δύο ομάδων;