Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Κάποτε υπήρχε μια… κουκίδα στον χάρτη, στην οποία ο «αυτοκράτοράς» της επόπτευε από κοντά την υλοποίηση συγκεκριμένου προγράμματος, που αφορούσε τον καθαρισμό της «κοπριάς» από… μαντριά, προς όφελος όλων των… κτηνοτρόφων, χωρίς να γίνονται διακρίσεις… Αυτό ήταν, άλλωστε, και το μότο του «αυτοκράτορα», ο οποίος ήθελε όλοι οι κάτοικοι να νιώθουν… μαζί!

Μια συγκεκριμένη ημέρα, το πρόγραμμα υλοποιούνταν σε μια ορεινή περιοχή και κοντά στον «αυτοκράτορα» βρισκόταν ο «έπαρχος» του συγκεκριμένου οικισμού, καθώς και άλλος τοπικός εκπρόσωπος του λαού. Αμφότεροι βρίσκονται στο πλευρό του «αυτοκράτορα». 

Κάποια στιγμή… έφεραν στη κουβέντα τους έναν «βοσκό», βλέπετε ο συγκεκριμένος περιμένει εδώ και χρόνια τον «καθαρισμό» της περιοχής του, ξέροντας ότι η υλοποίηση έργων εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, όπως τα προγράμματα στα οποία μπορεί να έχουν ενταχθεί… 

Αλλού είναι, όμως, το θέμα μας. Κάποια στιγμή ο «έπαρχος» φάνηκε να είναι αντίθετος με τον καθαρισμό – ανεξάρτητα από το πρόγραμμα – της περιοχής που είναι το «μαντρί» του συγκεκριμένου «βοσκού», καθώς όπως είπε, «αυτός δεν είναι… δικός μας, εμένα δεν με προτίμησε»! Τότε επενέβη ο άλλος τοπικός εκπρόσωπος – εκλεγμένος από τον λαό – και τόνισε: «Τι είναι αυτά που λες; Δεν ξέρω εάν προτίμησε ή όχι εσένα, αλλά εγώ γνωρίζω ότι εμπιστεύτηκε εμένα, όπως και την παράταξή μας». Ο «αυτοκράτορας» δεν είπε κάτι, απλά άκουγε, με τον συγκεκριμένο «έπαρχο» έχει, άλλωστε, θέματα με τον τρόπο που ασκεί τις αρμοδιότητές του.  

Το σίγουρο είναι πως η περιοχή του «βοσκού» παραμένει χωρίς να «καθαριστεί», μπορεί να συμβεί αυτό τώρα με τις βροχές, πατώντας ξανά ο συγκεκριμένος και μέσα στις λάσπες για να μπορεί να φτάσει στον χώρο του… Ίσως κάποιοι να έχουν προγραμματίσει το έργο να γίνει σε πρόγραμμα που… τρέχει ακόμα ή που θα υλοποιηθεί στο μέλλον. Αυτά είναι τα δεδομένα μέχρι τώρα.  

Εδώ προκύπτει, όμως, ένα ακόμα πιο σημαντικό θέμα. Χωρίζουμε τους πολίτες σε δικούς μας και σε… άλλους, ανάλογα με το ποιους νομίζουμε ότι μας «σταύρωσαν» ή όχι; Με ποια κριτήρια για κάποιους πρέπει να υλοποιούνται τα έργα; Και πώς ξέρει ο «έπαρχος» ποιες ήταν οι… προτιμήσεις συγκεκριμένων πολιτών; 

Το πιο νοσηρό απ’ όλα είναι πως υπάρχουν άνθρωποι με τον συγκεκριμένο τρόπο σκέψης σε θέσεις ευθύνης. Το πιο νοσηρό είναι ότι κάποιοι από αυτούς έχουν και φασίζουσα νοοτροπία και δεν το κρύβουν, υπερηφανεύονται γι’ αυτό. Και ερωτώ όσους είναι στην ίδια… πλευρά της ιστορίας με τους συγκεκριμένους: «Πώς μπορείτε να συνεργάζεστε με ανθρώπους που λειτουργούν με νοοτροπία που έχει… χρώμα φασισμού;»… 

Ο «έπαρχος» διαλαλεί, μάλιστα, ότι μόνο αυτός ξέρει τον τρόπο να συνεχίσει να βρίσκεται σε θέση εξουσίας μέσω της προτίμησης πολιτών, και επικεφαλής συγκεκριμένης περιοχής! Νιώθει ατρόμητος και ακλόνητος… 

«Έτοιμη και αυτή η μερίδα», ακούσαμε από τον μάγειρα, τη στιγμή που αναλύαμε με στενό μου φίλο αυτούς τους προβληματισμούς για «αυτοκράτορες», «έπαρχους» και πολίτες. Βλέπετε, μας είχαν… «μαγνητίσει» οι νοστιμιές από την ταβέρνα «ο Κίτσουλας» στο Χαλάνδρι, που έχει γράψει τη δική της ιστορία στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα και είπαμε να μιλήσουμε εκεί. Αυτός ο «Κίτσουλας» δεν είναι μόνο «επαναστατικός» (λέτε να είναι τυχαίο που έχει… έδρα στην οδό Φιλικής Εταιρείας;), αλλά και «αυθεντικός» στις... γεύσεις του! 

Εκείνη τη στιγμή ο φίλος μου, με τα παιδιά από τον «Κίτσουλα» να λειτουργούν με βάση όσα επιτάσσει το πόστο τους, μου θύμισε και την περίπτωση στην περιοχή των Γαργαλιάνων Μεσσηνίας. Για να μου πει ότι υπάρχουν και χειρότερα… Σας τη μεταφέρω, για να θυμηθείτε και εσείς μια υπόθεση, που έχει πάρει τον δρόμο για το ακροατήριο, οπότε είναι πάντα σεβαστό το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά το κατηγορητήριο για συγκεκριμένους είναι «βαρύ». 

Ήταν Ιούλιος του 2026, όταν αποκαλύφτηκε μια σοβαρή υπόθεση εμπρησμών, εκβιασμών και απάτης στην κοινότητα Μεταμόρφωσης, στην ευρύτερη περιοχή των Γαργαλιάνων Μεσσηνίας. Όπως έγινε γνωστό, ύστερα από πολύμηνη έρευνα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν τρία άτομα: ένας 66χρονος πυροσβέστης πενταετούς υποχρέωσης, ο 52χρονος πρόεδρος (κοινοτάρχης) της τοπικής κοινότητας και ο 44χρονος αδελφός του.

Με τη βοήθεια της ΤΝ, διαβάζουμε ότι η δράση της συγκεκριμένης ομάδας, η οποία χαρακτηρίστηκε από τις αρχές ως «μαφιόζικη», περιλάμβανε τα εξής:

Το κύκλωμα του νερού: Οι κατηγορούμενοι είχαν αναλάβει τη διαχείριση και διανομή του αρδευτικού νερού στην περιοχή. Εκβίαζαν συστηματικά τους ντόπιους αγρότες, απαιτώντας παράνομα χρηματικά ποσά («ταρίφα») για να τους επιτρέψουν να ποτίσουν τις καλλιέργειές τους.

Εμπρησμοί ως αντίποινα: Όσοι παραγωγοί αρνούνταν να πληρώσουν ή δεν συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις τους, έπεφταν θύματα αντιποίνων. Η ομάδα τούς έκαιγε αγροτεμάχια, ελαιώνες και αποθήκες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι φωτιές επεκτάθηκαν και σε δασικές εκτάσεις. Συνολικά τους αποδόθηκαν τουλάχιστον 7 εμπρησμοί (3 δασικοί και 4 αγροτικοί) κατά τη διετία 2024-2025.

Κλοπές, φθορές και απάτες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εκτός από τους εμπρησμούς, κατηγορήθηκαν για καταστροφές αγροτικού εξοπλισμού, κοπή ξένων ελαιόδεντρων και κλοπές αγροτικών προϊόντων. Παράλληλα, ερευνήθηκε η εμπλοκή τους σε εκβιασμούς με σκοπό να αναγκάσουν παραγωγούς να τους μεταβιβάσουν ή να τους εκμισθώσουν εκτάσεις, ώστε να εισπράττουν παράνομα τις αντίστοιχες αγροτικές επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών της αστυνομίας βρέθηκαν και κατασχέθηκαν όπλα και πυρομαχικά. Μετά την απολογία τους στον ανακριτή Καλαμάτας, και οι τρεις κρίθηκαν προφυλακιστέοι.

Η δικαστική διαδικασία στα Δικαστήρια Καλαμάτας ολοκληρώθηκε στο στάδιο της ανάκρισης με την ομόφωνη προφυλάκιση και των τριών κατηγορουμένων. Οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν σε σωφρονιστικά καταστήματα, όπου και κρατούνται μέχρι τη σταδιακή παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη ενώπιον του αρμόδιου Εφετείου Κακουργημάτων.

Αυτά… 

ΥΓ. 1: Ο φίλος μου, μου πρότεινε να προτιμήσουμε για φαγητό την επόμενη φορά τα νότια προάστια και να πάμε στο «Mantri»! «Πού βρίσκεται;», τον ρώτησα… «Είσαι ελεύθερος άνθρωπος; Αυτόν να ψάξεις κάπου στη Γλυφάδα», μου απάντησε. Ελεύθερος Άνθρωπος… Η οδός που βρίσκεται το «Mantri». Και ως ελεύθεροι άνθρωποι δεν έχουμε ανάγκη κανέναν! 

ΥΓ. 2: Για όσους δεν θυμούνται, ο καθαρισμός των στάβλων του βασιλιά Αυγεία μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν έναν από τους άθλους του Ηρακλή, που έχει πολλά διδάγματα. Μόλις μία ημέρα χρειάστηκε ο Ηρακλής, με τη βοήθεια του νερού… Οι «κοπριές» όλων των ειδών, μπορούν να παρασυρθούν και με ορμή, και ακολούθως να τιμωρηθεί και ο «βασιλιάς»!

ΥΓ. 3:  Καλό κάνει η κοπριά, όταν ρίχνεται σε συγκεκριμένα φυτά. Μιλάμε για τη χωνεμένη κοπριά, η οποία είναι ένα εξαιρετικό φυσικό οργανικό λίπασμα που βελτιώνει τη δομή του εδάφους και προσφέρει θρεπτικά συστατικά στα φυτά. Χρειάζεται, όμως, προσοχή, διότι εάν η κοπριά δεν έχει… παλιώσει, μπορεί να κάψει τα φυτά, ενώ παίζει ρόλο και η εποχή που θα τη ρίξει κάποιος, ενδείκνυται την άνοιξη και το φθινόπωρο. Άσε που εάν είναι φρέσκια, μπορεί να έχει και ψύλλους μέσα με ό,τι συνεπάγεται αυτό…

ΥΓ. 4: Ο «έπαρχος», που βροντοφωνάζει ότι είναι ο μοναδικός που έχει τον τρόπο να βγαίνει… 1ος στο «χωριό», έμαθα ότι την ώρα της κρίσης έκανε «πόλεμο» σε… συντρόφους του! Του αρέσει, φαίνεται, να… είναι «μονοφαγάς»! Έχουν γνώση οι φύλακες!

Και αντί να κάνει αυτοκριτική και να προσπαθήσει να βρει τι φταίει που πολίτες στο «δουκάτο» του δεν γουστάρουν να συμμετέχουν σε κοινές δράσεις, προβαίνει συγκρίσεις με άλλα «πριγκιπάτα», κάνοντας αναφορά στην καθαριότητα! Ακόμα και αυτό το γεγονός δεν είναι υπέρ του, σχετικά με τον ίδιο και τις σχέσεις του με τους πολίτες! Πού να καταλάβει, όμως, τι σημαίνει να ασχολείσαι με τα κοινά; Στο παρελθόν είχε φτάσει στο σημείο να γράψει για «πόνο» και για... χώνεψη, Απευθυνόμενος σε ποιους;

ΥΓ. 5: Πού φτάσαμε; Να έχουν θέσεις ευθύνης όχι απλώς λάθος άνθρωποι, αλλά… φασίστες! Και να το λένε φόρα… παρτίδα ότι είναι φασίστες! Και αυτοί να παίρνουν αποφάσεις για το μέλλον μας…  

ΥΓ. 6:  Μέσα στον Αύγουστο αναστατώθηκαν οι Σπέτσες και τα γειτονικά παράλια της Ερμιονίδας, όταν ένα ιδιωτικό ελικόπτερο πραγματοποίησε παράνομη και άκρως επικίνδυνη προσγείωση στην πολυσύχναστη παραλία Ζωγεριά (που είναι και είναι αρχαιολογικός χώρος) στο νησί του Αργοσαρωνικού.

Επενέβησαν οι αρχές, κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι επιβάτης είχε πετάξει μια τσάντα που περιείχε μικροποσότητες κοκαΐνης και κάνναβης. Το περιστατικό έχει πάρει τη νομική οδό. Είχε προηγηθεί κάτι παρόμοιο και στο Σαρακήνικο της Μήλου, όπου επίσης ελικόπτερο έκανε προσγείωση… Χειριστής του ελικοπτέρου «πάρκαρε» το ελικόπτερο πάνω στα πετρώματα της παραλίας και στη συνέχεια αποβίβασε τους.

Τα αναφέρω αυτό, διότι έμαθα ότι και στα μέρη μας ελικόπτερα προσγειώθηκαν μέσα στο καλοκαίρι και συγκεκριμένα τον Αύγουστο, σε χώρους, όπως σε Δημοτικά γήπεδα… Άραγε είχε δοθεί η σχετική άδεια, πληρούνταν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό; Διότι πέρα ότι είναι επικίνδυνο, γίνονται και ζημιές. 

ΥΓ. 7: Εδώ κάποιοι κοιτούν πώς να… βγάλουν τα «μάτια» και να «φανούν» περισσότερο από τους… αντιπάλους τους ακόμα και όταν είναι να ετοιμαστεί μια εκδήλωση μνήμης! Στις πατάτες και στις ντομάτες θα… κολλήσουν! Όπως μου μετέφεραν, το… αντάμωμα δημιούργησε, πάντως, πιο θετικές εντυπώσεις σχετικά με τους λόγους διεξαγωγής του. Εδώ… κολλάει ο ρόλος παρουσίας συλλόγων, που σας αναλύσαμε!    

ΥΓ. 8: Ξέρετε ότι σε μια ομάδα μπορεί να υπάρχουν τα «σκυλιά» και τα «μαντρόσκυλα»; Πολλές φορές αυτά προηγούνται, ανιχνεύουν τον χώρο, με το «αφεντικό» να μένει πιο πίσω, βλέπουν ποιοι είναι παρόντες, ποιοι μιλάνε με ποιους, ενημερώνουν τα «κεντρικά» και στη συνέχεια ακολουθεί η έλευση… Βέβαια, εάν το γεγονός δεν πραγματοποιείται από «δικούς» μας, μπορεί να μην είμαστε και… 1η μούρη! Επιλέγουμε και τα «ψηλά»… πατώματα! Νοοτροπία για «γέλια»!     

ΥΓ. 9: Στα παρελθόν είχαμε φτάσει στο σημείο, να δεχτεί κάποτε από τα «κεντρικά» επίπληξη πρόεδρος συλλόγου, διότι βρέθηκε σε εκδήλωση, η οποία δεν διοργανώθηκε από… ανθρώπους που να είναι στο πλευρό του «αυτοκράτορα», αλλά από «εχθρούς». Ο συγκεκριμένος θέλησε να τιμήσει τον θεσμικό ρόλο που είχε, έδωσε απλά την παρουσία του, λόγω και της πρόσκλησης που είχε δεχτεί ο σύλλογος, αλλά στο τέλος τα… άκουσε! Βλέπετε, για κάποιους οι… άλλοι είναι «εχθροί» και δεν τους στηρίζουμε ούτε με την παρουσία.

ΥΓ. 10: Αληθεύει ότι από τα «κεντρικά» στέλνονται και κείμενα σε όποιον… δικό τους ζητηθεί να πάρει θέση για κάποιο θέμα, αλλά δεν είναι σε θέση να το κάνει ή εάν αρνηθεί να το πράξει; Και εάν τελικά συμβεί αυτό, ακόμα και εάν ο τελευταίος τοποθετηθεί με… αλλαγές, τα μεγάλα «κεφάλια» έχουν τον τρόπο για να περάσουν το μήνυμά τους, με… έμμεσο τρόπο. Μεγάλη… ανακάλυψη το σχόλιο!  

ΥΓ. 11: Ήταν τέλος του μήνα και ο πάτερ μιλούσε στην ενορία στους πολίτες σε συγκεκριμένη Δημοτική Κοινότητα, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας. Μέσα σε όλα που είπε, ανέφερε ότι στην περιοχή μας έχουν πολλές ομορφιές και τα ορεινά χωριά και είναι καλό να αποκτήσουν και αυτά περισσότερο ζωή, ζητώντας πιο ενεργό ρόλο από τους πολίτες. Κάλεσε, μάλιστα, τους κατοίκους του συγκεκριμένου οικισμού να παραβρεθούν αργότερα το απόγευμα της ίδιας ημέρας στη γιορτή του ιερού ναού γειτονικού χωριού. 

«Είναι καλό να έρθετε στο διπλανό χωριό που γιορτάζει, όπως και οι γείτονές μας να έρχονται εδώ. Μόνο μέσα από την ομόνοια και την ενότητα μπορούμε να πετύχουμε πράγματα. Να μην είμαστε σαν τους… Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες, από την ταινία "Η νεράιδα και το παλικάρι"», είπε ο πάτερ στον λόγο του. Κάτι θα έχει διαπιστώσει και αυτός. Εμείς σας είχαμε μιλήσει για τη διχόνοια σε μια κοινωνία, το πόσο αρνητικό είναι αυτό, και για τον ρόλο των ανωτέρων… Θα σας αναφέρω ότι η συγκεκριμένη ιστορία «γράφτηκε» τέλη Ιουνίου! Σας τονίσαμε και το γιατί ο διχαστικός λόγος αποτελεί το 1ο… όπλο της εξουσίας σε όλες τις μορφές της.

ΥΓ. 12: Θα σας επαναλάβω ότι όπου βλέπετε να κάνουν μεγάλους... σταυρούς να είστε πάντα επιφυλακτικοί!

ΥΓ. 13: Κάποιοι θα… χορέψετε στο «ταψί»! Βλέπετε, υπάρχουν και αυτοί που όχι απλά δεν ξεχνάνε, αλλά έχουν κρατήσει και όσα είχατε υποσχεθεί σε προγράμματα και εξαγγελίες. Και να ξέρετε ότι ο χρόνος περνάει γρήγορα. 

ΥΓ. 14: Κάποιοι γίνονται... Μπιρσήμηδες για να δείχνουν τα πλάνα με πολύ κόσμο στις εκδηλώσεις. Εντάξει παιδιά, μας πείσατε. Όλες οι εκδηλώσεις σημειώνουν πολύ μεγάλη επιτυχία. Τώρα, εάν για παράδειγμα κάνουμε τη Γιορτή για το φασόλι, αλλά στο... χωριό έχουν μείνει από 20 παραγωγούς το πολύ δυο, δεν μας ενδιαφέρει. Αυτό είναι... αλλουνού «παπά» ευαγγέλιο! Όχι του... δικού μας! Κάτι σας αναφέραμε και για τα πανηγύρια και τον σκοπό διεξαγωγής τους.

ΥΓ. 15: Φυσικά και είναι προς τη θετική κατεύθυνση ότι φτιάχνετε είτε από το κράτος είτε με δωρεές, αρκεί να τηρούνται όλα τα προβλεπόμενα και όχι να γίνονται παρατυπίες στον… βωμό να μην χαθεί κάποιο έργο. Και κάποιοι οφείλουν να κάνουν ελέγχους. Κάποιοι φέρουν ευθύνη γι’ αυτό.

ΥΓ. 16: Και μέσα σε όλα… αυτά, ορισμένοι όχι απλά δε νιώθουν ποιες είναι οι «βαρύτατες» ευθύνες τους, αλλά βγαίνουν από… πάνω και μιλάνε κιόλας σαν να έχουν το «αλάθητο». Τουλάχιστον σιωπήστε… 

ΥΓ. 17: Εάν πάντως χρειαστεί κάποιος, ακόμα και λόγω της υπηρεσίας του, να ανοίξει… φακέλους, μπορεί να βρει πολλά!  

ΥΓ. 18: Μην αγχώνεστε κάποιοι πώς μαθαίνουμε πράγματα. Και να γνωρίζετε ότι ξέρουμε πολλά περισσότερα από όσα είμαστε σε θέση να γράψουμε. 

ΥΓ. 19: Κάποιοι… επιστρατεύουν και δημοσιογράφους που είναι πολύ… κοντά σε άλλον «αυτοκράτορα», ο οποίος ανήκει στον ίδιο ιδεολογικό χώρο. Λες και δεν ξέρουμε ποιοι είναι οι «φυτεμένοι» και τα «πρωτοπαλίκαρα» από αυτούς που και καλά ενημερώνουν.

ΥΓ. 20: Υπάρχει κόσμος που περνάει δύσκολα και βαρέθηκε να ακούει για χρόνιες παθογένειες που κληρονόμησαν αυτοί που είναι τώρα στο «τιμόνι», λόγω παλαιότερων επιλογών άλλων, αναφέρομαι και σε τοπικό επίπεδο. Μου θυμίζει την παρακάτω ατάκα που άκουγα από τότε που ήμουν παιδί από πολιτικούς: «Δεν φταίμε εμείς, παραλάβαμε άδεια ταμεία». Μέχρι που στο τέλος χρεοκοπήσαμε πραγματικά ως χώρα και ακόμα… τρέχουμε! Έχετε συνειδητοποιήσει κάποιοι ότι διοικείτε για πολλά χρόνια; 

Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

«Τα "θολά"… νερά που άφησε η "πλημμύρα" φαίνονται πλέον "καθαρά";», είχε διερωτηθεί ο «Πολίτης Αργολίδας» μέσα στον Ιούλιο για συγκεκριμένη… επιστροφή και μετά από τρεις ημέρες ακολούθησαν νέες παραιτήσεις-ανεξαρτητοποιήσεις Δημοτικών Συμβούλων της πλειοψηφίας.

Σας τονίσαμε ότι ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει για την εύθραυστη κατάσταση στον Δήμο Ναυπλιέων και σας είχε αναφέρει πως το «καράβι»… πήγαινε στα «βράχια», καθώς έμοιαζε ακυβέρνητο, με τις τόσες πολλές ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από την πλειοψηφία και όφειλε κάποιος να πάρει θέση!

«Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο;», είχαμε αναρωτηθεί και κάποιοι έψαχναν να βρουν ποιοι είναι πίσω από αυτό το site! Δεν θα ασχοληθούμε, πλέον, με συγκεκριμένα πρόσωπα, ή καθαρά με την… επιστροφή, που δικαίως επέφερε «γκρίνια» και νέες εσωτερικές έριδες, όπως και με το εάν μπορεί, βάσει της νομοθεσίας να συγκροτηθούν Δημοτικές Επιτροπές.  

Θα είμαστε, όμως, εδώ για να ελέγχουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο και την άσκηση εξουσίας προς τους πολίτες, πάντα μέσα και από τα γεγονότα που συμβαίνουν, ή μέσα από το ρεπορτάζ.   

Σας τονίσαμε ότι η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται (εδώ παίζει ρόλο και ο τρόπος), αλλά από τη συνέπεια με την οποία αυτές υπηρετούνται, με κοινό παρανομαστή και την ηθική. Και συμπληρώναμε ότι θεωρούμε πως οι συναινέσεις για να υπάρξει διοίκηση, όταν έχει χαθεί η πλειοψηφία, πολλές φορές παράγουν πιο γόνιμες διαδικασίες, που οδηγούν σε σωστές αποφάσεις.

Υπάρχουν και απόψεις, όπως έγραψε και ο Τάσος Ηλιάδης στο Facebook, που αναφέρουν, ωστόσο, ότι «οι διαγραφές και οι ανεξαρτοποιήσεις δημοτικών συμβούλων δεν είναι απλώς εσωτερικά θέματα, είναι η επίσημη ομολογία της αποτυχίας. Ανίκανοι να διοικήσουν, εγκλωβισμένοι σε προσωπικούς ναρκισσισμούς και εσωτερικούς πολέμους, κατάφεραν το αδιανόητο. Κατάφεραν να διαλύσουν τη δική τους πλειοψηφία».

Μπορεί, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Καράπαυλο (μίλησε στο «anagnostis.org»), η λειτουργία του Σώματος να μην είχε στην πράξη ποτέ μια απολύτως σταθερή πλειοψηφία, αφού αρκετές αποφάσεις περνούσαν με τη στήριξη ή την ανοχή συμβούλων της μειοψηφίας, αλλά η κατάσταση που έχει «γεννηθεί» δημιουργεί νέα δεδομένα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια θετική ανάγνωση. Σε μια αυτοδιοίκηση χωρίς δεδομένες πλειοψηφίες, οι συναινέσεις μπορούν – υπό προϋποθέσεις – να αποδειχθούν πιο γόνιμες. Η ανάγκη να αναζητούνται συγκλίσεις, να ακούγονται διαφορετικές απόψεις και να διαμορφώνονται ευρύτερες συμφωνίες μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις, απαλλαγμένες από τη λογική του «έχουμε την πλειοψηφία, αποφασίζουμε».

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ένα: μπορεί αυτή η εύθραυστη ισορροπία να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της θητείας; Γιατί άλλο η συναίνεση που γεννιέται από διάλογο και άλλο η ανοχή που εξασφαλίζει απλώς την αριθμητική επιβίωση μιας διοίκησης.

Ο Δήμος Ναυπλιέων χρειάζεται σταθερότητα, λειτουργικότητα και αποφάσεις με προοπτική. Αν η απώλεια της πλειοψηφίας μετατραπεί σε ευκαιρία για πραγματικές συναινέσεις, μπορεί τελικά να προκύψει κάτι θετικό. Αν όμως οδηγήσει σε διαρκείς ισορροπίες, παρασκηνιακές συμφωνίες και αβεβαιότητα, τότε η επόμενη περίοδος θα είναι δύσκολη. Το στοίχημα, πλέον, δεν είναι ποιος έχει την πλειοψηφία. Είναι αν μπορεί να υπάρξει διοίκηση που να πείθει και χωρίς αυτήν, ενώ απομένουν δύο χρόνια μέχρι την επόμενη κάλπη, έχοντας... χάσει σημαντικά στελέχη!

Προσέξτε ότι οι τρεις Αντιδήμαρχοι της δημοτικής αρχής που υπέβαλαν, μέσα σε λίγες ώρες, τις παραιτήσεις τους στις 17 Ιουλίου 2026, μιλούσαν στις επιστολές τους για έλλειψη θεσμικής λειτουργίας, έλλειψη συλλογικότητας, έλλειψη εμπιστοσύνης, προβλήματα στον τρόπο διοίκησης, ζητήματα αξιοπρέπειας και διαφάνειας. Όταν αυτές οι διαπιστώσεις προέρχονται από ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στη διοίκηση του Δήμου επί δυόμισι χρόνια! Δείχνουν πολλά και αυτά τα στοιχεία... Κάποιοι πρέπει να δώσουν απαντήσεις όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα. Το θέμα είναι εάν μπορούν να το πράξουν.

Ακολουθεί η θέση του Δημάρχου Δημήτρη Ορφανού, όπως είχε δημοσιοποιηθεί στη σελίδα του Δήμου Ναυπλιέων, μιλώντας και για τη... συγγνώμη μέσω της... επιστροφής συγκεκριμένου συμβούλου, που είχε ως αποτέλεσμα νέο «κύμα» παραιτήσεων:

Διαβάστε ακόμα:

Τα «θολά»… νερά που άφησε η «πλημμύρα» φαίνονται πλέον «καθαρά»;

Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο; Ακόμα μεγαλύτερη η πίεση, μετά και τη «μεταγραφή»… αεροδρομίου

Κάποιος πρέπει να πάρει θέση και αυτός είναι ο Δήμαρχος, πριν... βουλιάξει το «καράβι»!

Ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι: Γι’ αυτό πήραμε αυτή την απόφαση – «Τα χειρότερα για το Ναύπλιο είναι μπροστά…»

Το «Όραμα Δημιουργίας» φαντάζει εγκλωβισμένο σε… αδιέξοδο – Θολή η επόμενη μέρα

Το «καράβι» βρήκε και… ξύνεται στα βράχια – Θα υπάρξει συνεννόηση και ενότητα;

Της… παιδικής χαράς το «ανάγνωσμα» στο Ναύπλιο

Ναύπλιο: «Ακυβέρνητο καράβι» η… πρωτεύουσά μας – «Ναυαγήσαμε» κι οι δυο μέσα απ' τα λάθη μας (βίντεο)

Ναύπλιο: Το… γήπεδο δημιούργησε και άλλο μεγάλο «ρήγμα» – Ο αθλητισμός και ο τρόπος διοίκησης (εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Το ΔΣ δεν θα μείνει… ορφανό από εντάσεις και εσωτερικές διαμάχες (βίντεο, εικόνες)

Αναταραχή, αποχωρήσεις, αιχμές με αποκαλύψεις και πεδίο… μάχης τα οικονομικά

«Κύμα» παραιτήσεων, αναζητούνται… «κυματοθραύστης» και πειστικές απαντήσεις

Ναύπλιο: Τάραξε… τα «νερά» ο πολιτισμός – Η παραίτηση με πολλά ερωτήματα και τα φεστιβάλ ταινιών

Ο «Πολίτης Αργολίδας» τα είχε γράψει για την κατάσταση στον Δήμο Ναυπλιέων και σας είχε τονίσει ότι το «καράβι»… πήγαινε στα «βράχια», καθώς έμοιαζε ακυβέρνητο, με τις τόσες πολλές ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από την πλειοψηφία!

«Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο;», είχαμε αναρωτηθεί και κάποιοι έψαχναν να βρουν ποιοι είναι πίσω από αυτό το site! Δεν θα ασχοληθούμε, πλέον, με συγκεκριμένα πρόσωπα, ή καθαρά με την… επιστροφή, που δικαίως επέφερε «γκρίνια» και νέες εσωτερικές έριδες, όπως και με το εάν μπορεί, βάσει της νομοθεσίας να συγκροτηθούν Δημοτικές Επιτροπές.  

Θα είμαστε, όμως, εδώ για να ελέγχουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο και την άσκηση εξουσίας προς τους πολίτες, πάντα μέσα και από τα γεγονότα που συμβαίνουν, ή μέσα από το ρεπορτάζ.   

Κύριοι του Δήμου Ναυπλιέων, δεν είναι η 1η φορά που κάποιος... επιστρέφει από χώρο που έφυγε, αλλά η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται (εδώ παίζει ρόλο και ο τρόπος), αλλά από τη συνέπεια με την οποία αυτές υπηρετούνται, με κοινό παρανομαστή και την ηθική. Και όταν οι τελευταίες έννοιες υποχωρούν μπροστά στο να πετύχουμε τον στόχο μας, τότε γεννώνται εύλογα ερωτήματα που δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα. Καταλαβαίνουμε ότι ο Δήμος δεν μπορεί να μη διοικηθεί, αλλά μήπως τώρα τα προβλήματα που γεννήθηκαν είναι πολλά περισσότερα; Εμάς δεν μας... χαλάνε, ωστόσο, οι συναινέσεις, ίσα, ίσα, θεωρούμε ότι πολλές φορές μέσα από αυτές παράγονται πιο γόνιμες διαδικασίες, που οδηγούν σε σωστές αποφάσεις. 

Την ίδια ώρα, η επιστροφή προσώπου που είχε αποχωρήσει, καταγγέλλοντας με ιδιαίτερα βαριές εκφράσεις τη λειτουργία της διοίκησης, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια απλή πολιτική εξέλιξη, έχοντας πριν και μια σημαντική θέση ευθύνης.  

Φεύγοντας είχε επιλέξει να καταγγείλει δημόσια πρακτικές που –όπως ο ίδιος υποστήριζε – προσέβαλαν τη νομιμότητα και τη διαφάνεια, αφήνοντας βαρύτατες αιχμές περί «μαύρου χρήματος», υπόγειων διαδρομών, ενώ προανήγγειλε αποκαλύψεις και προσφυγή στις αρμόδιες αρχές. Τότε η κατάσταση θύμιζε… πλημμυρά!

Αναπόφευκτα, λοιπόν, προκύπτουν ερωτήματα. Τι από όλα αυτά άλλαξε και τα «θολά»… νερά που άφησε η «πλημμύρα» φαίνονται πλέον… καθαρά ή όχι; Και εάν «ναι», ποιες ήταν οι ενέργειες σας απέναντι στους πολίτες για να μην μπορεί κάποιος να μιλάει για μη «κρυστάλλινες» ενέργειες, σχετικά με την ηθική και την αξιοπρέπεια; Ήταν αβάσιμες οι καταγγελίες πριν από μερικούς μήνες; Έγιναν οι αποκαλύψεις που είχαν προαναγγελθεί; Ενημερώθηκαν οι αρμόδιες αρχές; 

Η ηθική στην πολιτική δεν είναι μια έννοια που ενεργοποιείται κατά περίπτωση και μέσα από συγκεκριμένους… διακόπτες, σαν να θέλουμε να βάλουμε μπροστά μια αντλία για να μας φέρει γάργαρο και «κρυστάλλινο» νερό, όποτε και όπως εμείς θέλουμε. 

Η αξιοπρέπεια δεν επιτρέπει να διατυπώνονται τόσο σοβαρές κατηγορίες και, λίγο καιρό αργότερα, να επιστρέφει κανείς στην ίδια πολιτική «στέγη» σαν να μη συνέβη τίποτα. Και η πολιτική ευθύνη επιβάλλει να δίνονται καθαρές εξηγήσεις στους πολίτες, οι οποίοι έγιναν αποδέκτες εκείνων των δημόσιων καταγγελιών. Δεν το λέμε εμείς… Το αναφέρουν και δικοί σας άνθρωποι, αυτοί με τους οποίους διοικείτε μαζί!

Τελικά, αυτή η τόσο σοβαρή πολιτική εξέλιξη αποτέλεσε αντικείμενο συλλογικής συζήτησης και κοινής απόφασης; Οι παρατάξεις δεν λειτουργούν ως προσωπικοί μηχανισμοί, αλλά ως συλλογικά σχήματα με αρχές, κανόνες και σεβασμό στα μέλη τους, ακόμα και για θέμα που είναι… «ζωής ή θανάτου». Διότι φαινόταν ότι υπήρχε θέμα «ακυβερνησίας». Μήπως η κατάσταση είναι τώρα χειρότερη, έσπασε ο… αγωγός, τρέχει το «νερό» και προέκυψε μεγάλη «βλάβη», ενώ θέλαμε να επισκευάσουμε άλλη; Υπάρχει, τελικά, ζήτημα δημοκρατικής λειτουργίας και εσωτερικής αξιοπιστίας;

Η κοινωνία δεν ζητά επικοινωνιακές κινήσεις ούτε πολιτικές διευθετήσεις χωρίς καθαρές εξηγήσεις. Ζητά συνέπεια λόγων και πράξεων, σεβασμό στις αρχές και διαφάνεια. Κάτι που σας είχαμε επαναλάβει, σχετικά με τη διοίκηση, τότε που υπήρχαν οι καταγγελίες για «μαύρο χρήμα». Η ανάληψη ευθύνης απέναντι στις ίδιες τις δημόσιες τοποθετήσεις και, κυρίως, απέναντι στους πολίτες είναι εφικτή ή όχι;

ΥΓ. 1: Γενικά, ο όρος «ανεξάρτητοι», είτε είναι βουλευτές είναι σύμβουλοι σε Δημοτικά ή Περιφερειακά Συμβούλια, έχει τα τελευταία χρόνια μια ανοδική πορεία. Παίζει ρόλο και ο τρόπος που ασκείται η εξουσία!

Διαβάστε ακόμα:

Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο; Ακόμα μεγαλύτερη η πίεση, μετά και τη «μεταγραφή»… αεροδρομίου

Κάποιος πρέπει να πάρει θέση και αυτός είναι ο Δήμαρχος, πριν... βουλιάξει το «καράβι»!

Ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι: Γι’ αυτό πήραμε αυτή την απόφαση – «Τα χειρότερα για το Ναύπλιο είναι μπροστά…»

Το «Όραμα Δημιουργίας» φαντάζει εγκλωβισμένο σε… αδιέξοδο – Θολή η επόμενη μέρα

Το «καράβι» βρήκε και… ξύνεται στα βράχια – Θα υπάρξει συνεννόηση και ενότητα;

Της… παιδικής χαράς το «ανάγνωσμα» στο Ναύπλιο

Ναύπλιο: «Ακυβέρνητο καράβι» η… πρωτεύουσά μας – «Ναυαγήσαμε» κι οι δυο μέσα απ' τα λάθη μας (βίντεο)

Ναύπλιο: Το… γήπεδο δημιούργησε και άλλο μεγάλο «ρήγμα» – Ο αθλητισμός και ο τρόπος διοίκησης (εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Το ΔΣ δεν θα μείνει… ορφανό από εντάσεις και εσωτερικές διαμάχες (βίντεο, εικόνες)

Αναταραχή, αποχωρήσεις, αιχμές με αποκαλύψεις και πεδίο… μάχης τα οικονομικά

«Κύμα» παραιτήσεων, αναζητούνται… «κυματοθραύστης» και πειστικές απαντήσεις

Ναύπλιο: Τάραξε… τα «νερά» ο πολιτισμός – Η παραίτηση με πολλά ερωτήματα και τα φεστιβάλ ταινιών

Υπερψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία πριν από μερικές εβδομάδες στη Βουλή το νομοσχέδιο για τον νέο «Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης», μέσω του οποίου προβλέπονται σημαντικές αλλαγές.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, ο νέος Κώδικας συγκεντρώνει, κωδικοποιεί και εκσυγχρονίζει σχεδόν 2.000 διάσπαρτες νομοθετικές διατάξεις που διέπουν κάθε πτυχή της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δημιουργώντας ένα ενιαίο και πιο λειτουργικό θεσμικό πλαίσιο.

Στη συζήτηση στο Κοινοβούλιο υπήρξε, πάντως, έντονη αντιπαράθεση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης. Ιδίως για την κατάργηση του β’ γύρου των δημοτικών εκλογών, καθώς η αντιπολίτευση τονίζει ότι αυτό συνέβη για να μη έχουν… απώλειες παρατάξεις υποστηριζόμενες από το κυβερνών κόμμα, όπως έγινε με τον Κώστα Μπακογιάννη, ο οποίος έχασε τον Δήμο Αθηναίων από τον Χάρη Δούκα. Αλλαγές θα έχουμε στη λειτουργία των οικονομικών υπηρεσιών, όπως και στα τέλη που θα εισπράττουν οι Δήμοι.

Ο νέος «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» είχε απασχολήσει και το ετήσιο Τακτικό Συνέδρίο της Κεντρική Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στη Ρόδο τον Νοέμβριο του 2024, τότε που ακούστηκαν ενστάσεις μαζί με την οικονομική ασφυξία που επικρατεί σε πολλές περιοχές της χώρας, ενώ υπήρχε ενημέρωση από τον Υπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Λιβάνιο.

Οι 10 βασικές αλλαγές που φέρνει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Για τις 10 πιο σημαντικές αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση, το υπουργείο Εσωτερικών, βάσει και σχετικού θέματος που φιλοξένησε το «ieidiseis.gr», έχει επισημάνει ότι:

1. Οι περιφέρειες της χώρας, δεκαπέντε (15) χρόνια μετά τη θεσμοθέτησή τους δεν είχαν αποκτήσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο, με αποτέλεσμα ταυτόχρονα να διέπονται από διατάξεις που αφορούν τις κεντρικές κρατικές υπηρεσίες, τις πρώην κρατικές περιφέρειες και τις αιρετές νομαρχίες. Σε πολλές περιπτώσεις, το ίδιο ζήτημα μπορούσε να εμπίπτει στην αρμοδιότητα περισσότερων του ενός φορέων, χωρίς σαφή ιεράρχηση, γεγονός που οδηγούσε σε αναποτελεσματικότητα και σύγχυση. Αυτό τελειώνει με τη θεσμοθέτηση του ενιαίου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης για δήμους και περιφέρειες.

2. Συμμετοχή πολιτών στην οργάνωση και στη δράση των δήμων. Θεσμοθέτηση της διεξαγωγής συμβουλευτικού δημοτικού δημοψηφίσματος με ηλεκτρονική ψηφοφορία και θεσμικές εγγυήσεις για τη διαδικασία διεξαγωγής του. Αναβάθμιση των συμβουλίων νέων, με σαφείς κανόνες για την εκλογή τους και ηλεκτρονική διαδικασία ψηφοφορίας.

3. Ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας των αιρετών οργάνων. Η υποχρέωση δημοσιοποίησης των αποφάσεων, η αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων και η ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου συμβάλλουν στη δημιουργία ενός πλαισίου που ενισχύει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη διοίκηση.

4. Αναδιοργάνωση του συστήματος διακυβέρνησης των δήμων και των περιφερειών. Με την αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοίκησης (δημοτικό και περιφερειακό συμβούλιο, δημοτική και περιφερειακή επιτροπή, λοιπές επιτροπές και συμβουλευτικά όργανα) και την καθιέρωση ενιαίων κανόνων λειτουργίας, επιδιώκεται η βελτίωση της αποτελεσματικότητας και η αποφυγή συγκρούσεων αρμοδιοτήτων.

5. Αποτελεσματικότητα και διαφάνεια στη λειτουργία των οικονομικών υπηρεσιών, ώστε να μην δημιουργούνται γκρίζες ζώνες επιδεχόμενες πολλαπλών ερμηνειών.

6. Αντικειμενικό και στοχευμένο σύστημα ελέγχου νομιμότητας αποκλειστικά (και σε καμία περίπτωση σκοπιμότητας) επί των πράξεων και των οργάνων διοίκησης της αυτοδιοίκησης, μέσω της λειτουργίας ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος και της Αυτοτελούς Υπηρεσίας Ελέγχου Νομιμότητας ΟΤΑ.

7. Σαφής προσδιορισμός της καταστατικής θέσης των οργάνων διοίκησης της αυτοδιοίκησης, δηλαδή της αντιμισθίας και των εξόδων παράστασης, της αναστολής της επαγγελματικής τους δραστηριότητας ή της λήψης ειδικής άδειας.

8. Καταγραφή και συστηματοποίηση των αρμοδιοτήτων των δήμων και των περιφερειών στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, με στόχο τη σαφή κατανομή τους μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων διοίκησης. Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγονται επικαλύψεις και κενά, ενώ ενισχύεται η συνεργασία μεταξύ των επιπέδων διακυβέρνησης προς όφελος του πολίτη.

9. Αλλαγή του τρόπου εκλογής αυτοδιοικητικών αρχών, με κατάργηση του δεύτερου γύρου των εκλογών και δυνατότητα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε ειδικά εκλογικά κέντρα παρουσία δικαστικού αντιπροσώπου, προκειμένου να ενισχυθεί η νομιμοποίηση των αιρετών αρχών και η συμμετοχή των δημοτών.

10. Ψηφιακός μετασχηματισμός της Αυτοδιοίκησης. Υπάρχει μια συνειδητή επιλογή στον Κώδικα να λειτουργούν ηλεκτρονικές εφαρμογές προς υποβοήθηση της συμμετοχής των πολιτών στα όργανα της αυτοδιοίκησης, αλλά και της εξυπηρέτησής τους στην καθημερινή διάδραση με την αυτοδιοίκηση. Έτσι, στο πλαίσιο του Κώδικα προβλέπεται η δημιουργία εφαρμογών με πολλαπλές διαλειτουργικότητες.

Τι ειπώθηκε στη Βουλή 

Ο υπουργός Εσωτερικών Θόδωρος Λιβάνιος απάντησε στην κριτική και ιδίως στην τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ που εκφράστηκε και μέσα από την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε: «Αλήθεια, το εννοεί το ΠΑΣΟΚ αυτό που λέει για απαξίωση των κοινοτήτων; Να σας θυμίσω τι έλεγε ο Καλλικράτης; Να σας θυμίσω ότι οι αρμοδιότητες, αυτή τη στιγμή, είναι ακριβώς ίδιες με τις αρμοδιότητες του Καλλικράτη; (σσ νομοθετική ρύθμιση επι ΠΑΣΟΚ). Πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί να έρχεστε και να λέτε, ότι το ΠΑΣΟΚ είμαστε το κόμμα των μεγάλων αλλαγών, "κάναμε τον Καποδίστρια, κάναμε τον Καλλικράτη" και την ίδια στιγμή, να ξαναφέρνετε τις κοινότητες από το "πίσω παράθυρο"».

Αναφερόμενος στο νέο εκλογικό σύστημα είπε πως δεν ήρθε «εν κρυπτώ» σημειώνοντας πως «εγώ προσωπικά στο (σ.σ αυτοδιοικητικό) συνέδριο της Ρόδου παρουσίασα τις γενικές αρχές. Δεν έχει συζητηθεί νομοσχέδιο, ποτέ άλλοτε, περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Αυτό τουλάχιστον μπορείτε να το αναγνωρίσετε. Και ειλικρινά, δεν έχω ακούσει μία πρόταση. Να πείτε θέλω αυτή η αρμοδιότητα να φύγει από το Κράτος και να πάει στην Αυτοδιοίκηση. Μία..».

Νωρίτερα στην ομιλία του ο Θόδωρος Λιβάνιος κατέθεσε ρύθμιση με την οποία η είσπραξη δημοτικών τελών θα μπορεί να μην γίνεται πλέον μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ αλλά απευθείας από τους δήμους. Όπως είπε «δίδεται η δυνατότητα να εξεταστεί και να υλοποιηθεί ένα σύστημα καταβολής των δημοτικών τελών, όχι πλέον μέσω λογαριασμών της ΔΕΗ αλλά μέσω και άλλων τρόπων, όπως γίνεται η αντίστοιχη είσπραξη φορολογίας. Ουσιαστικά, ανοίγει ο δρόμος, προκειμένου να υπάρχει η νομοθετική πρόβλεψη, για να αποχωριστούν τα δημοτικά τέλη - κάποια στιγμή στο μέλλον - από τους λογαριασμούς του ρεύματος, που είναι και ένα αίτημα και των παρόχων και του ΔΕΔΔΗΕ και εν τέλει και των δήμων, διαχρονικώς».

Έντονη αντιπαράθεση όμως υπήρξε και αναφορικά με το πρόσωπο του Δήμαρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Δημήτρης Καιρίδης υποστήριξε ότι «φαντάζεται τον εαυτό του ως πρωθυπουργός! Δεν δημαρχεύει, παρά πολιτικολογεί ασύστολα! Είναι ένας απολύτως αποτυχημένος δήμαρχος, η Αθήνα είναι στη χειρότερη κατάσταση που ήταν ποτέ».

Ανταπαντώντας ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Μάντζος μίλησε για στοχοποίηση του Χάρη Δούκα και σχολίασε ότι «πονάει πολύ αυτό που συνέβη το ‘23, πλήττει το μεγαλείο της κυβέρνησης. Τρία χρόνια μετά, περαστικά σας». Σημείωσε επίσης ότι το νομοσχέδιο «έρχεται ως κομματική ανάγκη της ΝΔ να απαντήσει στις ανατροπές που υπέστη στις αυτοδιοικητικές».

- Για αναλυτική ενημέρωση και για να διαβάσετε ολόκληρο το νομοθετικό κείμενο, μπορείτε να ανατρέξετε στην αντίστοιχη σελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου ή να επισκεφθείτε την Πύλη της Βουλής.

- Επιπλέον, επεξηγήσεις, εγκυκλίους και ειδικές οδηγίες εφαρμογής από το Υπουργείο Εσωτερικών μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).

Page 1 of 15
Ad Sidebar
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.