Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

Όταν μιλάει ένας παίκτης που έχει γράψει ξεχωριστή καριέρα στα ελληνικά (και όχι μόνο) γήπεδα, γνωρίζοντας από… 1ο χέρι πράγματα για το ερασιτεχνικό και επαγγελματικό ποδόσφαιρο, και συνεχίζει να ασχολείται με αυτό μέσα από ακαδημίες, οφείλεις να τον ακούς.

Ο Άρης Γαλανόπουλος, που έχει σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του την Καλαμάτα, ομάδα που ανδρώθηκε, πόλη που γεννήθηκε, τοποθετήθηκε για καταστάσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, και θέλησε να εξηγήσει το γιατί η ρευστότητα, τόσο σε επαγγελματικό όσο και ερασιτεχνικό επίπεδο, δεν βοηθάει στο να χτιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης και στρατηγικού πλάνου. Με κοινό παρανομαστή την αβεβαιότητα της επόμενης ημέρας.

Έτσι, δεν μπορεί να υπάρξει ορθολογική προσέγγιση ανθρώπων που επιθυμούν μια σωστή επένδυση, δεν ξεκαθαρίζονται στόχοι, ρόλοι, αξίες, θέσεις και προπάντων τρόπους υλοποίησης…

Ο Άρης Γαλανόπουλος έχει τους λόγους του που αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα θέματα! Πρόκειται για θέματα, για τα οποία σας έχει «μιλήσει» ο «Πολίτης Αργολίδας», καθώς σ' αυτά έχουν σταθεί, ακόμα, πρωταγωνιστές των γηπέδων. Και ζητείται αλλαγή πλεύσης, σχετικά με την αβεβαιότητα.

Ο Άρης Γαλανόπουλος, που έχει αγωνιστεί, ακόμα, με το εθνόσημο στις «μικρές» εθνικές και στην ολυμπιακή ομάδα, εξέφρασε την άποψή του ως ενεργός άνθρωπος του ποδοσφαίρου, γράφοντας χαρακτηριστικά στο προφίλ του στο Facebook, περιμένοντας να αγωνιστεί ξανά η Καλαμάτα στη Super League:

«ΚΑΛΑΜΑΤΑ 22/03/2026

Παρακολουθώ εδώ και αρκετό καιρό, διακριτικά και χωρίς να παρεμβαίνω, τις εξελίξεις στον χώρο του ποδοσφαίρου τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Δύο κόσμοι διαφορετικοί, αλλά ταυτόχρονα με αρκετές κοινές συνιστάμενες! Μια εξ’ αυτών η αβεβαιότητα της επόμενης μέρας!

Πράγμα που δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους… γνώστες ή μη να εκφράζουν την όποια προσωπική τοποθέτηση έχουν (είτε τους ρωτάνε είτε δεν τους ρωτάνε) σύμφωνα με την κρίση τους!!!

Μέχρι εδώ καλά! Σε ελεύθερη εποχή έκφρασης ζούμε και όλοι μπορούμε να εκφέρουμε γνώμη και άποψη.

Το θέμα είναι να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε ότι αποφάσεις παίρνουν οι πρωταγωνιστές, οι άμεσα εμπλεκόμενοι, και όχι τα πληκτρολόγια, τα καφενεία και οι… τα ξέρω όλα μόνο εγώ!

Η ρευστότητα των καταστάσεων στο σύγχρονο ελληνικό ποδόσφαιρο (επαγγελματικό και ερασιτεχνικό) δεν βοηθάει στο να χτιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης και στρατηγικού πλάνου. Αυτές οι συνθήκες δεν βοηθούν για να υπάρξει ορθολογική προσέγγιση ανθρώπων που επιθυμούν μια σωστή επένδυση. Δεν ξεκαθαρίζουν στόχους, ρόλους, αξίες, θέσεις και προπάντων τρόπους υλοποίησης!

Εύχομαι όλες οι κινήσεις της επόμενης μέρας, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, να μην μείνουν σε παραιτήσεις, ανακοινώσεις, μανιφέστα, μικροσυμφέροντα ή ακόμα και μεγάλα συμφέροντα.

Το προϊόν (ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ) θέλει υποστήριξη με ανιδιοτέλεια, στοχευμένο όραμα, ξεκάθαρο πλάνο και σταθερότητα σε βάθος χρόνου για μια καλύτερη μέρα.

Η πόλη μας, ο νομός μας, ζουν σε μια φάση που μπορεί να εμφανιστεί ξανά στο προσκήνιο ή να πάει, δυστυχώς, στα άδυτα της αβύσσου για αρκετά χρόνια ξανά.

ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Ξ. ΑΡΗΣ».

Διαβάστε ακόμα:

Το ποδόσφαιρο μας «λάμπει» στην κορυφή, αλλά «σαπίζει» από κάτω – «Πικρές» αλήθειες

Είναι και κάποια θέματα, θα λέγαμε περισσότερες ορισμένες συμπεριφορές, που θα πρέπει να αλλάξουν μέσα από την παιδεία και από τις μικρές ηλικίες.

Διότι μπορεί να έχουν γίνει προσπάθειες και να συνεχίζεται αυτό, ώστε να βελτιωθούν συνθήκες και εικόνα σε αγωνιστικούς χώρους και κερκίδες, σε όλους τους τομείς, αλλά υπάρχουν ακόμα θέματα που επιζητούν λύσεις για καλύτερες ημέρες. Με κοινό παρανομαστή τη λέξη «σεβασμός»… Στο κάτω, κάτω για αθλητισμό και πολλοί έχουμε ξεχάσει βασικές αρχές του

Γυρνάμε και εμείς αγωνιστικούς χώρους τόσο στα μέρη μας όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας, βλέπουμε και καταγράφουμε…

Και ρωτάμε:

Υπάρχουν καταγγελίες από ομάδες και της περιοχής μας, που αφορούν τις συνθήκες αγώνων, αλλά και την συμπεριφορά άλλων μελών ομάδων ή και διαιτητών;

«Σήμερα η ομάδα μας έπρεπε να χάσει και έχασε. Γίναμε μάρτυρες μιας διαιτητικής “σφαγής”». Ποιος σύλλογος ανέφερε τα παραπάνω;

Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία έχει συμβεί σύρραξη μεταξύ ποδοσφαιριστών, αλλά και άλλων μελών από τους πάγκους ομάδων;

Δέχονται ομάδες αλλά και διαιτητές προπηλακισμούς, ειδικά από παράγοντες; Το να συμβεί αυτό σε λεκτικό επίπεδο είναι το πιο… light.

Έχει συμβεί ακόμα και σε σχολικούς αγώνες η κατάσταση να ξεφύγει; Με γονείς αντί να ηρεμήσουν τα πνεύματα να πρωτοστατούν στην ένταση…

Σε σχετικό δημοσίευμα στη «Δίκη» τον περασμένο Ιανουάριο διαβάσαεμ: «Κουίζ: Σε ποια ΕΠΣ του νότου ανέλαβαν ορκωτοί ελεγκτές να εντοπίσουν ατασθαλίες;». Ποια είναι αυτή;

Έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα με υβριστική αλλά και ρατσιστική συμπεριφοράς από φιλάθλους στις κερκίδες; Είδατε τι συνέβη σε… ανώτερο επίπεδο με Λεσόρ (μπάσκετ) και Σεμπά (ποδόσφαιρο);

Υπήρξε καταγγελία σε αγώνα ότι ρίχτηκε κροτίδα δυναμίτη στις εξέδρες, με την ομάδα να δηλώνει ότι κινδύνεψαν άνθρωποι στο γήπεδο;

Υπάρχουν επιθέσεις σε αποστολές ομάδων από οπαδούς και όχι μόνο;

Αποστολές συλλόγων έχουν μέσα και άτομα που πολλές φορές η συμπεριφορά τους είναι όμοια με αυτή των χούλιγκανς;

Απολαύστε εικόνες κάπου στον... Έβρο, από πρώην διαιτητή, υποψήφιο δήμαρχο και νυν παράγοντα (συμβαίνουν και αλλού αυτά):

Διαβάζουμε στο «documentonews.gr» (εμείς θα βάλουμε ομάδα Α και ομάδα Β για να μπείτε να το διαβάσετε, αν και οι… μυημένοι ξέρουν για ποιες γίνεται αναφορά, αν και δεν έχει αυτό σημασία, αλλά η νοοτροπία αντιμετώπισης φαινομένων), σε ρεπορτάζ του Σάββα Λιβάνιου:

Κάθε σεζόν οι ομάδες χρηματοδοτούνται από τη φορολόγηση των τυχερών παικτών του στοιχήματος μέσω του υπουργείου Αθλητισμού. Για τo 2025 από τη χρηματοδότηση των ΠΑΕ της Σούπερ Λίγκας 2 προκύπτει ότι θα λάβουν έστω και μειωμένο το ποσό που τους αναλογεί δύο ομάδες, η Α και Β, οι οποίες τιμωρήθηκαν από την Επιτροπή Δεοντολογίας και την Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ σε δεύτερο βαθμό για στημένο αγώνα!

Συγκεκριμένα, το μεταξύ τους παιχνίδι που διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2025 κρίθηκε χειραγωγημένο (1-1) και τους επιβλήθηκε πρόστιμο 50.000 ευρώ! Πρόκειται για ποινή-χάδι, ωστόσο είναι… ποινή για στημένο ματς, σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΠΟ.

Από τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση που υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης προκύπτει ότι μειώθηκαν οι κυρώσεις στις ομάδες που έχουν καταδικαστεί για χειραγώγηση αγώνα από ποδοσφαιρικό πειθαρχικό όργανο! Στην αντίστοιχη περσινή ΚΥΑ προβλεπόταν ότι οι ομάδες που θα καταδικαστούν για χειραγώγηση αγώνα επιστρέφουν όλο το ποσό που εισέπραξαν στο πλαίσιο της χρηματοδότησης από το στοίχημα. Με τη φετινή ΚΥΑ το υπουργείο Αθλητισμού εναρμονίστηκε με τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΠΟ υιοθετώντας τις κλιμακωτές ποινές.

Έτσι, με βάση την ΚΥΑ για το 2025, αντί οι ομάδες που καταδικάστηκαν για στήσιμο αγώνα να επιστρέφουν όλο το ποσό ή να μη χρηματοδοτούνται καθόλου, προβλέπονται τα εξής: 1) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε χρηματική ποινή επιστρέφεται ποσοστό 25% της παρούσας χρηματοδότησης, 2) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε ποινή αφαίρεσης βαθμών επιστρέφεται ποσοστό 50% της παρούσας χρηματοδότησης, 3) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε ποινή υποβιβασμού επιστρέφεται το πλήρες ποσό (100%) της παρούσας χρηματοδότησης και 4) σε περίπτωση που επιβληθούν σωρευτικά δύο ποινές από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο για την ίδια παράβαση επιστρέφεται το ποσοστό που αντιστοιχεί στη βαρύτερη ποινή.

Σύμφωνα με την ΚΥΑ, η ομάδα Α και η ομάδα Β που τιμωρήθηκαν για χειραγώγηση αγώνα, αντί να στερηθούν την κρατική χρηματοδότηση, θα εισπράξουν από το στοίχημα 164.775,89 ευρώ η καθεμία. Η κύρωση για την ενοχή τους σε χειραγώγηση αγώνα είναι να τους γίνει παρακράτηση 25% (54.925,29 ευρώ) λόγω της τιμωρίας που τους επιβλήθηκε και όχι του 100%, όπως προβλεπόταν μέχρι και πέρυσι.

Για τέτοιου είδους ακραίες παραβάσεις οι ποινές πρέπει να αυστηροποιούνται για να είναι αποτρεπτικές σε όσους χειραγωγούν αγώνες. Όταν υπάρχει ελάφρυνση ποινών το φαινόμενο του στησίματος αγώνων όχι μόνο δεν θα σταματήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά σύντομα θα φουντώσει εκ νέου.

ΥΓ. 1: Φυσικά, βασική προϋπόθεση για ανάπτυξη, βελτίωση, ώστε να έρθουν καλύτερες ημέρες αποτελεί και η βελτίωση (ή η δημιουργία νέων) εγκαταστάσεων. Οι εγκαταστάσεις και οι υποδομές ανήκουν στις βάσεις για λαμπρό μέλλον. Όπως πράττει η πολιτεία και με την Καλαμάτα, λόγω της ανόδου της τοπικής ομάδας στη Super League.

ΥΓ. 2: Όπως μας πληροφόρησαν, δεν μπορούσε, μετά το τέλος του αγώνα, να… χωνέψει επικεφαλής ομάδας, το γεγονός πως ο σύλλογός του δεν κατάφερε ξανά να επικρατήσει στο τοπικό ντέρμπι, αν και ο αντίπαλός του, που έχει «βαρύ» όνομα, αυτή την περίοδο «χτίζει»… Ο σύλλογος του επικεφαλής είναι σε μεταβατική περίοδο, τα τελευταία χρόνια πέφτουν… κεφάλαια, αλλά τα αποτελέσματα δεν έρχονται! Μια συμβουλή από εμάς: Πρώτα ξεκινάς από βασικές αρχές του αθλητισμού, κοιτάς πάνω απ’ όλα να υπάρχουν «στεγανά» στον οργανισμό… «Στεγανά» και όσους είναι εκτός των γραμμών!

Διαβάστε ακόμα:

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με την… ανατολή του 2026! (βίντεο)

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

«Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας», σας είχε αναφέρει ο «Πολίτης Αργολίδας» πριν από περίπου έναν μήνα, μαζεύοντας πληροφορίες από αγώνες και πολλές ομάδες και από τότε έχουν συμβεί… πολλά, άλλες φορές και «κωμικοτραγικά»!

Τον Νοέμβριο ήμασταν το μόνο Μέσο που σταθήκαμε με βίντεο και εικόνα σε επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ στα μέρη μας, και πριν από μερικές ημέρες μπήκε «φωτιά» ξανά σε… παρκέ, ακολούθησαν συλλήψεις και τιμωρίες, ευτυχώς που δεν είχαμε τραυματισμούς με όσα συνέβησαν.

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με χλοοτάπητα, μετά από τις «κουτουλιές» κοντά σε… λιμάνι ενώ το ματς είχε λήξει και ο ήλιος... έδυε, γεγονός που επέφερε και τιμωρία. Παρακολουθήσαμε ομάδες να «φωνάζουν» για τη διαιτησία και με επίσημες ανακοινώσεις, καταγράφηκε τιμωρία έδρας, βλέπετε είναι βασικός κανόνας η καλή συμπεριφορά σε διαιτητές και από… οπαδούς.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο αποστολή συλλόγου να θέλει να φύγει από τον αγωνιστικό χώρο, λόγω διαιτητικών αποφάσεων, τελικά οι απειλές δεν έγιναν πράξη, μόνο το νούμερο «1»… άφησε αντίπαλό του να σκοράρει με τέτοιο τρόπο, που θύμιζε… σερβιτόρο, ο οποίος έβαζε… πελάτες σε τραπέζι. Κάποτε ανακοίνωση ΠΑΕ έκανε λόγο για «… πλήρη γελοιοποίηση των κανόνων του αθλήματος και κατ’ επέκταση του προϊόντος που λέγεται ποδόσφαιρο», και μου ήρθε στο μυαλό. Και φανταστείτε ότι οι ομάδες που μάχονται για κάτι ουσιαστικό είναι μόλις δυο, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι υπάρχουν, ακόμα, η «φανέλα», η «τιμή» και η «ιστορία». Τι θα γινόταν εάν είχαμε πραγματικό ενδιαφέρον από περισσότερους;

Χαρακτηριστική η παρακάτω αναφορά στο Facebook, κατά τη διάρκεια του τελικού του Κόπα Άφρικα και όσα συνέβησαν και στη συγκεκριμένη αναμέτρηση:

«???? Έγινε και αυτό στην εποχή του... VAR στο ποδόσφαιρο! Και μιλάμε για τελικό! Η Ραμπάτ και το Μαρόκο θύμισαν κάτι από... Αργολίδα μέσα σε λίγες ώρες! Της αποχωρήσεως το... ανάγνωσμα!

????⚽️ Τι να μας πουν οι... δικοί μας! Εδώ πάει για... εμφύλιο η Αφρική για ένα πέναλτι και ένα ακυρωθέν γκολ! Φανταστείτε να είχαν και οι... δικοί μας VAR! Βαράτε... με και ας... κλαίω θα ήταν η κατάσταση, κάπου κοντά εκεί στην οθόνη! Χαχαχαχαχαχα...».

Θα σας αποκαλύψουμε και κάτι για να είστε μέσα στα πράγματα… Μία από τις τελευταίες ανακοινώσεις είχε… ειδικό βάρος, οι «ρουκέτες» είχαν παραπάνω αποδέκτες από όσους αναφέρθηκαν. Διαβάζοντάς την με προσοχή, μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είχε γραφτεί και με μεγάλη προσοχή, θα λέγαμε ότι μπορεί να την είχε συντάξει κάποιος «διαβασμένος»! Κάποιοι… δουλεύουν ήδη για την «επόμενη» ημέρα, τα «λιμάνια» είναι τουλάχιστον δυο, ακόμα οι δυο «βασιλιάδες» σε τοπικό και συνολικό επίπεδο είναι «δυνατοί». Για το μέλλον δεν μπορούμε να πούμε κάτι ακόμα…

Υπάρχει παρασκήνιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Τι λέτε εσείς; Θα σας αναφέρουμε, πάντως, ότι πριν από κάθε… στροφή, υπάρχουν τόσες «γραμμές» επικοινωνίας, που σε κάποιους έχουν «καεί» και τα «αυτιά» τους.

Το θετικό των καταστάσεων που ζούμε είναι η «ψήφος» εμπιστοσύνης που δείχνουν σύλλογοι σε νεαρά παιδιά, φτάνοντας και σε θετικά αποτελέσματα. Με στόχο να… δημιουργηθεί μια «μαγιά» για τα επόμενα χρόνια. Ένα από τα αρνητικά είναι πως… στερεύουν και οι διαιτητές, ενώ κάποιοι «εξαφανίζονται». Έτσι, κάποιοι κάνουν, πλέον, και «διπλοβάρδιες»! Ένας… καπετάνιος, που βρέθηκε στο επίκεντρο, χάθηκε εδώ και κάποιες εβδομάδες από τα μεγάλα «λιμάνια»!

Όπως σας αναφέραμε, πήραν «φωτιά» ξανά και τα παρκέ τις προηγούμενες ημέρες. Σύμφωνα με το Φύλλο Αγώνα και την έκθεση του β’ διαιτητή, «περίπου 40 φίλαθλοι των γηπεδούχων παραβίασαν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα, τα ξήλωσαν και τα εκσφενδόνισαν εντός του αγωνιστικού χώρου.

Ακολούθησε εισβολή στο παρκέ και απειλητική κίνηση προς τον πάγκο του φιλοξενούμενου σωματείου, γεγονός που οδήγησε σε γενική αναστάτωση και στην οριστική διακοπή της αναμέτρησης εις βάρος του Αργοναύτη».

Το θετικό είναι πως μετά από τα συγκεκριμένα γεγονότα στο παρκέ, οι υπεύθυνοι και οι αρμόδιοι δεν… μάσησαν τα λόγια τους, δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά με όσα συνέβησαν, και τόνισαν ότι είναι αποφασισμένοι να «σπάσουν»… αβγά για να μην συμβούν ξανά παρόμοιες εικόνες και καταστάσεις.

Χαρακτηριστική και η συγκεκριμένη ανάρτηση στο Facebook για γεγονότα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ στα μέρη μας:

«✍ ✔ Είμαστε μια… ωραία ατμόσφαιρα και στον αθλητισμό στα μέρη μας! Με την έναρξη του 2026 γίνονται "ομορφιές" στους αγωνιστικούς χώρους, ανοιχτούς και κλειστούς, είτε το πρόγραμμα περιλαμβάνει "παραστάσεις" με τα πόδια σε χλοοτάπητες, είτε με τα χέρια σε παρκέ! Τα "θέατρα" πήραν κυριολεκτικά φωτιά (αυτό είναι το πιο ανησυχητικό), σε άλλες περιπτώσεις η "γελοιοποίηση" έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.

???? Τελευταία ενημέρωση και το θέμα είναι σοβαρό: Η καλαθοσφαίριση στα… κάγκελα! Μπροστά σε παιδιά και μητέρες που έτρεχαν για να σωθούν!

???? Χαϊδέψτε... οι αρμόδιοι και άλλο "αυτιά", συνεχίστε να κρατάτε ισορροπίες για να μην είναι κανείς δυσαρεστημένος και σε λίγο καιρό θα μιλάμε πραγματικά για "κωμωδία-ες". Ελπίζουμε να μη συμβεί καμιά πραγματική τραγωδία και κάποιοι θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε...».

Σκέφτεστε οι παρακάτω φάσεις και αποφάσεις σε Ιταλία και Τουρκία να είχαν συμβεί στα μέρη μας; Τότε σίγουρα, θα είναι… αποχωρήσει οι μισοί από τους συμμετέχοντες…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Antenna Sud (@antenna_sud)

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας και με την… ανατολή του 2026! Θα κλείσουμε ξανά με τον ίδιο τρόπο, όπως στην τελευταία μας αναφορά, με την ελπίδα μέσα στο 2026 να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα. Μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, να δούμε και την ουσία, ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;

Καλά είναι τα αναπτυξιακά φεστιβάλ ποδοσφαίρου, όπως αυτό που έγινε στο Ναύπλιο (Hello Football Frend), και τα αναπτυξιακά προγράμματα της ΕΠΟ, μέσω των οποίων προωθείται το προϊόν, αλλά υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, που οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα αντιμετωπίζουμε, ώστε να βρεθούν λύσεις.

Διαβάστε ακόμα:

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

«Εξαφάνιση» διαιτητή από τα γήπεδα – Αγνοείται… μέχρι στιγμής και η επίσημη ενημέρωση

Μεγάλη ένταση, σύρραξη και επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ της ΕΣΚΑΚ – Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο» (βίντεο, εικόνες)

Στον «Πολίτη Αργολίδα» έχουμε ασχοληθεί και με τη συμπεριφορά που πρέπει να έχουν οι γονείς σε σχέση με τα παιδιά τους, τον αθλητισμό, τους προπονητές και τους συλλόγους, εφόσον ανήκουν αυτά σε ακαδημία κάποια ομάδας και στο πλαίσιο αυτό αξίζει να αναφερθούμε σε μια σπουδαία πρωτοβουλία του Πανιωνίου.

Η ομάδα της Νέας Σμύρνης, που έχει και παράδοση να παράγει καλούς παίκτες από τα τμήματα υποδομής, δημιούργησε ένα εκπληκτικό βίντεο με πρωταγωνιστή τον γνωστό ηθοποιό και φίλο του συλλόγου Αντώνη Κρόμπα, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα για το πώς δεν πρέπει να συμπεριφέρεται ένας γονιός έξω από τους αγωνιστικούς χώρους.

«Σας θέλουμε δίπλα μας, αλλά με τον σωστό τρόπο», λένε τα παιδιά και αυτό το βίντεο του Πανιωνίου θα πρέπει όλοι οι σύλλογοι να το παρουσιάζουν.

Αν και αυτό το βίντεο είναι περισσότερο σαν... καθρέπτης της πραγματικότητας που είναι καλό να ρίξει μια ματιά ο οποιοσδήποτε, ιδιαίτερα αν είναι γονιός και πηγαίνει το παιδί του σε ακαδημία, όχι μόνο ποδοσφαίρου, αλλά οποιουδήποτε αθλήματος συνολικά, όπως ανέφεραν και τα «Παραπολιτικά».

Μέσα από το συγκεκριμένο βίντεο αποτυπώνεται καρέ-καρέ το τι συμβαίνει μέσα από τα μάτια των παιδιών και μπορεί κάποιος να λάβει ξεκάθαρα μηνύματα για το τι είναι καλό να αποφεύγουν οι γονείς και τι είναι αυτό που επί της ουσίας έχουν ανάγκη τα ίδια τα παιδιά. Το βίντεο του Πανιωνίου αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό την αλήθεια και «μιλάει» στην καρδιά όλων…

Αυτό το εκπληκτικό βίντεο έχει τίτλο «Τα όνειρα ανήκουν στα παιδιά». Όπως αναφέραμε, πρωταγωνιστεί ο γνωστός ηθοποιός και φίλος της ομάδας Αντώνης Κόμπρας, που έχει τον ρόλο του γονιού που κάνει υποδείξεις, διαμαρτύρεται, φωνάζει στους διαιτητές και με τα λόγια του περνά το λάθος μήνυμα στο «παιδί» του.

Επί της ουσίας μέσα σε δυο λεπτά παρουσιάζονται όλα αυτά που δεν πρέπει να κάνει ένας γονιός όταν παρακολουθεί είτε προπόνηση είτε αγώνα του παιδιού του και πάνω απ' όλα να μην τον κρίνει για τις επιλογές του.

«Οι φωνές από την εξέδρα δεν μας βοηθάνε. Όταν οι γονείς γίνονται προπονητές ή διαιτητές, μας αγχώνουν. Μας πιέζουν και δεν μας αφήνουν να χαρούμε το παιχνίδι. Δεν θέλουμε υποδείξεις και διαμαρτυρίες. Θέλουμε χειροκρότημα και ενθάρρυνση. Αφήστε μας να παίξουμε και τους προπονητές να κάνουν τη δουλειά τους. Μην προσπαθείτε να ζήσετε τη ζωή μας. Σας θέλουμε δίπλα μας, αλλά με τον σωστό τρόπο. Ας δώσουμε το παράδειγμα γιατί ο αθλητισμός είναι γιορτή», είναι μερικά από τα μηνύματα των παιδιών με αποδέκτες όλους τους γονείς που έχουν τη τάση να τους φωνάζουν για τις επιλογές τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Δείτε αυτό το μοναδικό βίντεο:

Διαβάστε ακόμα:

Γράμμα… προς τους γονείς: Οι προπονητές είναι για το γήπεδο

«Είστε επικίνδυνοι για τα παιδιά σας πρωτίστως» (βίντεο)