Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha

Του ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ  

Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στο «λευκό μπαστούνι», με την 15η Οκτωβρίου να έχει θεσπιστεί ως «Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού». Μια ημέρα που δεν θα πρέπει να εξαντλείται σε συμβολικές αναφορές στην οπτική αναπηρία. Αντίθετα, θα άξιζε να αποτελεί μια ουσιαστική αφορμή για να μιλήσουμε για τη συμπερίληψη, την προσβασιμότητα, την εκπαίδευση, την ανεξάρτητη διαβίωση και τις ίσες ευκαιρίες για τους ανθρώπους με απώλεια όρασης.

Για κάποιον που δεν βλέπει, το να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του και να βγει στον δρόμο δεν είναι πάντα μια αυτονόητη πράξη. 

Για τους περισσότερους είναι μια κίνηση που γίνεται σχεδόν μηχανικά. Για κάποιον όμως με ολική απώλεια όρασης, η ίδια διαδρομή μπορεί να σημαίνει προετοιμασία, συγκέντρωση, εξοικείωση και κυρίως εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Αυτό είναι κάτι που γνωρίζω καλά. Όχι μόνο ως δημοσιογράφος που τα τελευταία χρόνια ασχολείται με ζητήματα οπτικής αναπηρίας, αλλά και ως άνθρωπος που βιώνει ο ίδιος την ολική απώλεια όρασης. 

Από την απώλεια της όρασης στη νέα πραγματικότητα

Ήρθα νωρίτερα στο φως της ζωής, λόγω προωρότητας. Γεννήθηκα μόλις στους 5,5 μήνες της κύησης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στη θερμοκοιτίδα, η αυξημένη χορήγηση οξυγόνου προκάλεσε μη αναστρέψιμη βλάβη στο οπτικό νεύρο του αριστερού ματιού, με αποτέλεσμα να χαθεί αμέσως η όραση. 

Στα 29 μου χρόνια, μια αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς στο δεξί μάτι, σε συνδυασμό με τις αλλοιώσεις στον βυθό που προϋπήρχαν, οδήγησε σε πλήρη τύφλωση. Η απώλεια της όρασης άλλαξε ριζικά την καθημερινότητά μου. Χρειάστηκε να προσαρμοστώ σε μια νέα πραγματικότητα, που δεν είχα επιλέξει, χωρίς όμως να σταματήσω να κυνηγώ τα όνειρά μου. 

Η μετάβαση από το φως στο απόλυτο σκοτάδι συνοδεύτηκε από πολλές καθημερινές δυσκολίες. Σταδιακά, όμως, συνειδητοποιείς ότι, όσο κι αν αλλάζει η ζωή σου, χρειάζεται να βρεις τον τρόπο να σταθείς ξανά στα πόδια σου και να προχωρήσεις. 


Ο Κώστας Πελεκάνος

Το «λευκό μπαστούνι» ως εργαλείο ελευθερίας

Το «λευκό μπαστούνι» δεν μου επιτρέπει να «δω». Μου επιτρέπει όμως να αντιληφθώ τον χώρο γύρω μου με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεν χρειάζεται κάποιος άλλος να αποφασίσει για μένα πού θα πάω. Μπορώ να αποφασίσω εγώ. Και αυτό είναι, τελικά, το βαθύτερο νόημα του «λευκού μπαστουνιού». 

Με την κατάλληλη εκπαίδευση, μπορώ να εντοπίσω ένα εμπόδιο, ένα σκαλοπάτι, μια αλλαγή στο έδαφος, να ακολουθήσω μια διαδρομή και να προσανατολιστώ στον χώρο.

Η εκπαίδευση από πιστοποιημένους εκπαιδευτές κινητικότητας είναι απαραίτητη, αλλά αποτελεί μόνο την αρχή. Χρειάζονται εξάσκηση και χρόνος. Πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι ξανά τις αισθήσεις σου. Να ακούς τους ήχους γύρω σου, να αναγνωρίζεις την κατεύθυνση και να αντιλαμβάνεσαι τον χώρο μέσα από την αφή και την ακοή. Και κυρίως, χρειάζεται να αποκτήσεις την αυτοπεποίθηση ότι μπορείς να κάνεις μόνος σου κάτι που μέχρι χθες θεωρούσες αυτονόητο. 

Η προσβασιμότητα είναι δικαίωμα, όχι πολυτέλεια

Η αυτονομία ενός ατόμου με οπτική αναπηρία δεν εξαρτάται μόνο από τα εργαλεία ανεξάρτητης διαβίωσης και την εκπαίδευση. Εξαρτάται και από το περιβάλλον στο οποίο καλείται να κινηθεί.

Ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο πάνω στο πεζοδρόμιο, ένα μηχανάκι που έχει τοποθετηθεί σε σημείο διέλευσης, τραπέζια και καθίσματα που κλείνουν τον χώρο, μια κολώνα, ένα ανοιχτό φρεάτιο, μια προσωρινή κατασκευή ή ένα εμπόδιο που βρίσκεται στη μέση της διαδρομής μπορούν να μετατρέψουν έναν δρόμο σε πραγματική δοκιμασία. Για κάποιον που βλέπει, ένα τέτοιο εμπόδιο μπορεί να είναι απλώς ενοχλητικό. Για κάποιον, όμως, με ολική απώλεια όρασης, μπορεί να καταστήσει επικίνδυνη ακόμη και μια διαδρομή που γνωρίζει καλά. 

Όταν μας βλέπετε στον δρόμο, μη φοβάστε να μας πλησιάσετε. Εμείς δεν σας βλέπουμε για να ζητήσουμε τη βοήθειά σας, εσείς, όμως, μπορείτε να μας την προσφέρετε. Ένα απλό «χρειάζεστε βοήθεια;» είναι αρκετό. Αν όμως η απάντηση είναι «όχι, ευχαριστώ», αυτό θα πρέπει να γίνεται σεβαστό. Γιατί η βοήθεια έχει αξία όταν προσφέρεται εκεί που πραγματικά χρειάζεται και όχι όταν αντικαθιστά την αυτονομία του άλλου. 

Τα smartphones, οι εφαρμογές πλοήγησης, οι υπολογιστές με λογισμικό ανάγνωσης οθόνης, αλλά και πλέον η τεχνητή νοημοσύνη, μπορούν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια σε ανθρώπους με οπτική αναπηρία. Όσο πάντως κι αν εξελίσσεται η τεχνολογία, η ανθρώπινη παρουσία και η ουσιαστική βοήθεια θα παραμένουν αναντικατάστατες. 

Η προσβασιμότητα άλλωστε δεν είναι μόνο μια εφαρμογή στο κινητό ή ένας υπολογιστής που «μιλάει». Είναι το πεζοδρόμιο που πρέπει να παραμένει ελεύθερο, τα μέσα μαζικής μεταφοράς που πρέπει να είναι προσβάσιμα, οι υπηρεσίες που πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όλους, το σχολείο και η εργασία που πρέπει να δίνουν ίσες ευκαιρίες. Και κυρίως, είναι το ίδιο το κράτος που χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την αναπηρία. Ένας άνθρωπος που δεν βλέπει δεν χρειάζεται οίκτο. Χρειάζεται ευκαιρίες. 

Η αναπηρία δεν καταργεί τα όνειρα και τις φιλοδοξίες

Η οπτική αναπηρία δεν καταργεί τις ικανότητες, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, ούτε την ανάγκη για μια ζωή με επιλογές. Μπορεί να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, δεν πρέπει όμως να περιορίζει το δικαίωμά μας να συμμετέχουμε σε αυτόν. Συνειδητοποίησα πλέον πως δεν κρατάω στα χέρια μου ένα σύμβολο της απώλειάς μου, αλλά ένα εργαλείο ελευθερίας. 

Δεν θα πω ότι ήταν εύκολο από την αρχή να το αποδεχτώ. Χρειάστηκε χρόνος για να βγω για πρώτη φορά στον δρόμο κρατώντας στο χέρι μου το «λευκό μπαστούνι». Υπήρξε, όμως, και ο φόβος. Ο φόβος του άγνωστου. Μήπως πέσεις, μήπως χτυπήσεις, μήπως χαθείς, μήπως κάποιος σε κοιτάξει διαφορετικά επειδή κρατάς ένα «λευκό μπαστούνι». Σιγά σιγά, όμως, κατάλαβα ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν ήταν πάντα ο δρόμος. Ήταν ο φόβος που κουβαλούσα μέσα μου. Και κάθε φορά που έκανα ένα ακόμη βήμα, αυτός ο φόβος γινόταν λίγο μικρότερος. 

Σήμερα, όταν κρατάω το «λευκό μπαστούνι», δεν σκέφτομαι όλα όσα έχασα στα 29 μου χρόνια. Σκέφτομαι όλα όσα μπορώ ακόμη να κάνω. Γιατί η απώλεια της όρασης μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο. Δεν μπορεί, όμως, να σου στερήσει το δικαίωμα να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι, να επιλέγεις και να προχωράς μπροστά. 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού (22 Μαρτίου), το «water24.gr» επισημαίνει ότι η επάρκεια του νερού δεν είναι δεδομένη και αναφέρει σε άρθρο του ότι η διαχείρισή του αποτελεί το πιο κρίσιμο στοίχημα του 21ου αιώνα.

Κάτι που μας απασχολεί και εμάς έντονα στην περιοχή μας. Γι’ αυτόν τον λόγο θα δημοσιεύουμε στη στήλη «Κατάθεση Απόψεων», τη θέση του «water 24.gr», με δεδομένο ότι κρίση του νερού δεν είναι μελλοντική απειλή, είναι ήδη εδώ, παρότι φέτος και στα μέρη μας έχουμε πάρει μια μικρή «ανάσα» λόγω των βροχοπτώσεων που προηγήθηκαν.

Μεγάλο θέμα αποτελεί, ωστόσο, και η διαχείριση. Όπως τονίζεται: «Υδροφόροι ορίζοντες υποβαθμίζονται, ποτάμια και λίμνες πιέζονται από υπερεκμετάλλευση και ρύπανση, ενώ η τουριστική ανάπτυξη και η γεωργία ασκούν τεράστια πίεση στα διαθέσιμα αποθέματα».

«Ο πολίτης δεν είναι απλός καταναλωτής, αλλά συμμέτοχος. Από την καθημερινή χρήση μέχρι τη συλλογική πίεση για καλύτερες πολιτικές, η στάση μας καθορίζει το αποτέλεσμα», αναφέρεται ακόμα σχετικά με την αλλαγή νοοτροπίας. Κάτι που πρέπει να συνοδευτεί από αλλαγή στην πολιτική βούληση και στο οικονομικό μοντέλο.

Διαβάστε αναλυτικά:

«Κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου, η ανθρωπότητα σταματά για λίγο να θυμηθεί κάτι που θεωρεί αυτονόητο: το νερό. Ανακοινώσεις, ευχές, εκδηλώσεις και δεσμεύσεις γεμίζουν τον δημόσιο λόγο. Πέρα από τη συμβολική αξία της ημέρας, η πραγματικότητα είναι όμως, σκληρή: το νερό μετατρέπεται σταδιακά σε έναν από τους πιο πολύτιμους και αμφισβητούμενους πόρους στον πλανήτη.

Η κρίση του νερού δεν είναι μελλοντική απειλή. Είναι ήδη εδώ. Εκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, ενώ ακόμη περισσότεροι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγιεινής και ασφάλειας. Η κλιματική αλλαγή αναδιαμορφώνει, παράλληλα, τον υδρολογικό κύκλο: παρατεταμένες ξηρασίες, ακραία καιρικά φαινόμενα και άνιση κατανομή των υδάτινων πόρων γίνονται ο νέος κανόνας.

Στην Ευρώπη – και φυσικά στην Ελλάδα – η εικόνα μπορεί να φαίνεται λιγότερο δραματική, είναι όμως, εξίσου ανησυχητική. Υδροφόροι ορίζοντες υποβαθμίζονται, ποτάμια και λίμνες πιέζονται από υπερεκμετάλλευση και ρύπανση, ενώ η τουριστική ανάπτυξη και η γεωργία ασκούν τεράστια πίεση στα διαθέσιμα αποθέματα. Η χώρα μας, με το έντονο ανάγλυφο και την άνιση γεωγραφική κατανομή των βροχοπτώσεων, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η έλλειψη στρατηγικής μπορεί να οδηγήσει σε αδιέξοδα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι μόνο η ποσότητα του νερού, αλλά η αντίληψή μας γι’ αυτό. Το νερό παραμένει ένα "αόρατο" αγαθό: ανοίγουμε τη βρύση και περιμένουμε να τρέξει. Δεν βλέπουμε το ενεργειακό κόστος άντλησης, μεταφοράς και επεξεργασίας. Δεν αντιλαμβανόμαστε τη σπατάλη, ούτε τις απώλειες από παλιά δίκτυα. Και κυρίως, δεν συνειδητοποιούμε ότι η αφθονία που θεωρούμε δεδομένη είναι εύθραυστη.

Η Παγκόσμια Ημέρα Νερού δεν πρέπει να είναι μια ακόμα επετειακή υπενθύμιση. Πρέπει να λειτουργήσει ως αφετηρία για τρεις βασικές αλλαγές:

Πρώτον, αλλαγή πολιτικής βούλησης. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να επενδύσουν σε σύγχρονες υποδομές, να περιορίσουν τις διαρροές, να ενισχύσουν την ανακύκλωση νερού και να εφαρμόσουν ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης. Το νερό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά.

Δεύτερον, αλλαγή οικονομικού μοντέλου. Η γεωργία – ο μεγαλύτερος καταναλωτής νερού – χρειάζεται εκσυγχρονισμό. Έξυπνες καλλιέργειες, νέες τεχνολογίες άρδευσης και σωστή τιμολόγηση μπορούν να μειώσουν δραστικά τη σπατάλη χωρίς να πλήξουν την παραγωγή.

Τρίτον, αλλαγή νοοτροπίας. Ο πολίτης δεν είναι απλός καταναλωτής, αλλά συμμέτοχος. Από την καθημερινή χρήση μέχρι τη συλλογική πίεση για καλύτερες πολιτικές, η στάση μας καθορίζει το αποτέλεσμα.

Το "water24.gr" πιστεύει ότι η συζήτηση για το νερό δεν πρέπει να περιορίζεται σε μία ημέρα τον χρόνο. Χρειάζεται διαρκής ενημέρωση, επιστημονική τεκμηρίωση και δημόσιος διάλογος. Γιατί το νερό δεν είναι απλώς ένας φυσικός πόρος – είναι προϋπόθεση ζωής, κοινωνικής σταθερότητας και οικονομικής ανάπτυξης.

Η φετινή 22α Μαρτίου δεν είναι μια ευκαιρία για ακόμη μία διακήρυξη καλών προθέσεων. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο χρόνος εξαντλείται. Αν συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε το νερό ως δεδομένο, σύντομα θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την πιο αδυσώπητη έλλειψη: αυτή που δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε.

Το νερό δεν ζητά πολλά. Ζητά σεβασμό. Και αυτός είναι, ίσως, ο πιο δύσκολος στόχος απ' όλους.

WATER24.GR»

Διαβάστε ακόμα:

Συνεχίζει να «καίει» το θέμα του νερού – Πού βρισκόμαστε με την ενίσχυση των αποθεμάτων, μετά τις βροχές; (βίντεο, εικόνες)

Πηγή: water24.gr

Η Νοσηλευτική Μονάδα Άργους του Γενικού Νοσοκομείου Αργολίδας, κατόπιν πρόσκλησης της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδος συμμετείχε την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου (11πμ-2μμ), στην 1η Πανελλήνια Εθελοντική Δράση Δωρεάς Μυελού των Οστών «Οι Νοσηλευτές δίνουν όραμα Ελπίδας».

Όπως είναι ανακοινωθεί, η δράση έγινε στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντή Δότη Μυελού των Οστών, σε συνεργασία με το σύλλογο «Όραμα Ελπίδας» και το Κέντρο Ενημέρωσης και Προσέκλυσης Εθελοντών Δοτών Μυελού των Οστών «Χάρισε ζωή».

Το Γενικό Νοσοκομείο Αργολίδας –ΝΜ Άργους θα συμμετάσχει ενεργά στην 1η Πανελλήνια Εθελοντική Δράση Δωρεάς Μυελού των Οστών «Οι Νοσηλευτές δίνουν όραμα Ελπίδας».

Η δράση θα πραγματοποιηθεί στις 15 Σεπτεμβρίου στο ισόγειο του κτηρίου Διοίκησης του νοσοκομείου Άργους, στο εμβολιαστικό κέντρο, με λήψη δειγμάτων από τις 11πμ – 14μμ. Για περισσότερες πληροφορίες οι πολίτες μπορούν να καλούν στα τηλέφωνα 2751360153 και 2751360135.

Όπως έκανε γνωστό η διοικήτρια του Γενικού Νοσοκομείου Αργολίδας Γεσθημανή Κασνακτσόγλου, προηγήθηκε πρόσκληση της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδος στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντή Δότη Μυελού των Οστών, σε συνεργασία με το Σύλλογο «ΟΡΑΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ» και το Κέντρο Ενημέρωσης και Προσέκλυσης Εθελοντών Δοτών Μυελού των Οστών «ΧΑΡΙΣΕ ΖΩΗ»…

Ad Sidebar
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.