Εντός και εκτός των τειχών της πόλης
Δεν είναι και λίγα αυτά που έχει πετύχει ο ΑΟ Ερμιονίδας, με κύρια χαρακτηριστικά τη συνέπεια στο υψηλό επίπεδο και την πίστη στη δουλειά, από τη στιγμή που άφησε τις εθνικές κατηγορίες με αποτέλεσμα φέτος να κερδίσει το δικαίωμα να παίξει ξανά σ’ αυτές. Βλέπετε, η κατάκτηση του πρωταθλήματος Α1 ΕΣΚΑΚ για την αγωνιστική περίοδο 2025-26 προσφέρει στην ομάδα την ευκαιρία να αγωνιστεί τη νέα σεζόν στη National League 2.
Ο ΑΟ Ερμιονίδας, από τη στιγμή που άφησε την πάλαι ποτέ Γ’ Εθνική και νυν National League 2, αποφάσισε να «χτίσει» και να στηριχτεί σε ντόπια παιδιά, πολλά από τα οποία είναι νεαρά, προερχόμενα και από τα «σπλάχνα» του συλλόγου, από τα τμήματα υποδομής.
Το μοντέλο δουλειάς υπήρχε από τα προηγούμενα χρόνια και στηρίχτηκε πιστά με σταθερές σε προπονητικό τιμ και στη διοίκηση. Μοντέλο που βασίστηκε σε συγκεκριμένους ανθρώπους – πάντα με κάποιες αλλαγές – να βοηθούν για τις αγωνιστικές δραστηριότητες του ΑΟΕ, δουλεύοντας και εκτός των παρκέ. Και αυτό που έχει μεγάλη αξία είναι ότι το οικοδόμημα κατέγραψε επιτυχίες σε όλες τις ηλικιακές βαθμίδες.
Απλή «μυρωδιά» να έπαιρνε κάποιος έξω απ’ το δημοτικό κλειστό γυμναστήριο Ερμιόνης «Γεώργιος & Ευαγγελία Μπουρνάκη», μπορούσε να νιώσει τη δουλειά που γινόταν στο παρκέ σε όλα τα τμήματα του συλλόγου. Μπορούσε να «γευτεί» την αγωνία, αλλά και τη δυσκολία που είχε η προσπάθεια, ώστε να παρουσιάζονται οι ομάδες ανταγωνιστικές για σερί σεζόν, με μοναδικό όπλο το «χτίσιμο» σε όλους τους τομείς, έχοντας σίγουρα να μεριμνήσουν οι άνθρωποι του συλλόγου και για πολλά άλλα θέματα γύρω από το αγωνιστικό κομμάτι.
Όποιος αποτέλεσε μέλος του ΑΟΕ τα τελευταία χρόνια, είχε την ευθύνη να δώσει από το πόστο του τον καλύτερο εαυτό, ώστε να υπάρχει εξέλιξη, με κοινό παρανομαστή τον σεβασμό προς όλους. Καθένας που είχε ρόλο στον σύλλογο, ένιωθε ότι εάν δεν ζοριστεί, τότε θα τον αφήσει πίσω η πρόοδος, οπότε… έσφιγγε τα δόντια και ακολουθούσε την ομαδική πορεία, υπηρετώντας την κοινή γραμμή. Ήταν σαν να… άκουγαν όλοι τον κόουτς απ’ τον πάγκο.
Έτσι αποκτήθηκε η «φλόγα» της πίστης για ανοδική πορεία, για εξέλιξη, για βελτίωση. «Φλόγα» που δεν… έσβηνε ποτέ, καθώς η λειτουργία του συλλόγου με βάση τα παραπάνω στοιχεία, την… τροφοδοτούσε με καύσιμη ύλη, δίνοντας «πνοή» και «ζωή» σε όλον τον οργανισμό.
Δεν είναι τυχαίο ότι από τη στιγμή που ο ΑΟΕ βρέθηκε ξανά στην Α1 ΕΣΚΑΚ, τη μία σεζόν έπαιξε στους τελικούς και έχασε τον τίτλο με τη μοναδική ήττα που γνώρισε εντός, μετά από συναρπαστική αγωνιστική περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας έπαιξε στο Final-4 του Κυπέλλου. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο ο ΑΟΕ κατάφερε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ, ενώ έφτασε έως τα ημιτελικά του πρωταθλήματος. Τη σεζόν που ολοκληρώθηκε, έχοντας ξανά πολύ καλή και σταθερή εικόνα στην κανονική διάρκεια, πανηγύρισε την κατάκτηση του τίτλου…
Αυτά για την 1η ομάδα, διότι ο «ιδρώτας» στο παρκέ κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, συνοδεύτηκε από επιτυχίες και στα μικρότερα τμήματα των ακαδημιών σε αγόρια και κορίτσια. Δεν είναι τυχαίο ότι υπήρχε άμεση συνεργασία σε όλα τα επίπεδα (προπονητές, μέλη διοίκησης κ.α.) της 1ης ομάδας με τα τμήματα υποδομής, επιβεβαιώνοντας το ομαδικό και οικογενειακό κλίμα.
Το θετικό γι’ αυτή την ομάδα είναι πως αποτελεί παράδειγμα και για ανθρώπους που δεν τη ζουν από μέσα, σχετικά με τη δουλειά, την πρόοδο και τον προγραμματισμό… Θετικό παράδειγμα για το νέο «αίμα», αλλά και τους μεγαλύτερους, κάνοντας… κτήμα τη φράση «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο».
Σ’ αυτό το κείμενο δεν κάναμε αναφορά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, δεν αναφέραμε ονόματα. Θα μας επιτρέψετε να επαναλάβουμε τα λόγια του κόουτς της αντίπαλης ομάδας (ΑΟ Αργοναύτης Νέας Κίου) μετά τους τελικούς των playoffs του πρωταθλήματος, μιλώντας για τους πρωταθλητές Α1 ΕΣΚΑΚ της αγωνιστικής περιόδου 2025-26. «Διαθέτουν και έναν προπονητή που δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω…», υπογράμμισε! Κάτι που ισχύει για όλους τους τεχνικούς και για όλα τα μέλη του ΑΟΕ, βάσει του οργανογράμματος λειτουργίας του. Διότι εάν δε δώσεις βάση στη λεπτομέρεια, δεν θα κάνεις ποτέ τη διαφορά!
