«Οι πολίτες της Ερμιόνης υπήρξαν αποδέκτες της ανιδιοτελούς προσφοράς της, καθώς ήταν παρούσα σε κάθε δυσκολία, πρόθυμη να ευεργετήσει τον τόπο της. Μόνιμος προορισμός και καταφύγιό της, το πατρικό της σπίτι, όπου περνούσε γαλήνια τις ημέρες των διακοπών της». Δανειζόμαστε… τα συγκεκριμένα λόγια από την «Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος» για τον αποχαιρετισμό στην Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, η οποία έφυγε από τη ζωή (1934-2026), έχοντας συνδέσει το όνομά της και με την Ερμιονίδα…

Μια προσωπικότητα που ταύτισε το όνομά της με ιστορικές πρωτιές για το γυναικείο φύλο, η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη υπηρέτησε με σθένος τη Νομική Επιστήμη και τον δημόσιο βίο, όπως ανέφερε το «tovima.gr». Τονίζοντας ότι ήταν μία γυναίκα που έσπασε «άβατα». Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών. Έσπασε «στεγανά», όπως και η αποθανούσα Ελένη Γλυκατζη Αρβελέρ…

«Για όλα αυτά, αγαπημένη μας Πρόεδρε, σε αποχαιρετούμε με σεβασμό. Σε ευχαριστούμε για την ανιδιοτελή προσφορά σου και σου αποδίδουμε την αιώνια ευγνωμοσύνη μας», υπογράμμισε, ακόμα, η Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος.

Θλίψη είχε σκορπίσει στην Ερμιονίδα και ο θάνατος του Λίνου Μπενάκη το 2022, σύζυγος της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, καθώς είχε προσφέρει πολλά στη συγκεκριμένη περιοχή, από την οποία καταγόταν η πρώην πρόεδρος της Βουλής.

Ας διαβάσουμε τον αποχαιρετισμό της Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος για να μάθουμε πράγματα για τη σχέση της με την Ερμιόνη και τον Δήμο Ερμιονίδας:

«Στους ευεργέτες χρωστούμε και αποδίδουμε ευγνωμοσύνη»

Με θλίψη πληροφορηθήκαμε τη δυσάρεστη είδηση της εκδημίας της συμπατριώτισσάς μας Άννας Ψαρούδα – Μπενάκη, της δικής μας Άννας, της Προέδρου, όπως την αποκαλούσαμε, μοναχοκόρης του Υδραίου ναυάρχου Ευάγγελου Ψαρούδα και της Ερμιονίτισσας Αικατερίνης Αντωνίου, της γυναίκας που διακρίθηκε στα πεδία της Επιστήμης, του Πολιτισμού και της Πολιτικής.

Ως Καθηγήτρια Ποινικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ υπηρέτησε με σθένος τη Νομική Επιστήμη. Η λαμπρή ακαδημαϊκή της πορεία επισφραγίστηκε με την εκλογή της στην Ακαδημία Αθηνών, όπου υπήρξε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα της Προέδρου.

Διακρίθηκε στον στίβο της Πολιτικής, εκλεγόμενη επί 28 συναπτά έτη (1981-2009) Βουλευτής Αθηνών. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Δικαιοσύνης, ενώ η πορεία της κορυφώθηκε με την ανάδειξή της ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Η διαδρομή της χαρακτηρίστηκε από ήθος, ανιδιοτέλεια, ειλικρίνεια και ευαισθησία στα προβλήματα των ανθρώπων.

Καθοριστική υπήρξε η προσφορά της στον Πολιτισμό. Ιδιαίτερα στην Ερμιονίδα η παρέμβασή της υπήρξε καταλυτική για την αποκατάσταση του κτηρίου της Γ' Εθνικής Συνέλευσης (ΙΛΜΕ) και την αναστήλωση της Μονής του Αυγού.

Οι πολίτες της Ερμιόνης υπήρξαν αποδέκτες της ανιδιοτελούς προσφοράς της, καθώς ήταν παρούσα σε κάθε δυσκολία, πρόθυμη να ευεργετήσει τον τόπο της. Μόνιμος προορισμός και καταφύγιό της, το πατρικό της σπίτι, όπου περνούσε γαλήνια τις ημέρες των διακοπών της.

Ζούσε αληθινά τις χαρές και τις λύπες της Ερμιόνης τιμώντας τα ήθη και έθιμα του τόπου μας. Μαζί με τον συνοδοιπόρο της στη ζωή, τον αείμνηστο Λίνο Μπενάκη, τον πρώτο Πρόεδρο της Εταιρείας μας, στήριζε έμπρακτα τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας και τις εκδόσεις του περιοδικού μας.

Η καρδιά της χτυπούσε πάντα στην Ερμιόνη και είναι αλήθεια ότι με τη δική της καταλυτική συμβολή υλοποιήθηκαν έργα που διαμορφώνουν τη σημερινή εικόνα και λειτουργία της πόλης μας, αποδεικνύοντας πως η αγάπη της για τη μητρώα γη μετουσιωνόταν πάντα σε έργο και προσφορά.

Για όλα αυτά, αγαπημένη μας Πρόεδρε, σε αποχαιρετούμε με σεβασμό. Σε ευχαριστούμε για την ανιδιοτελή προσφορά σου και σου αποδίδουμε την αιώνια ευγνωμοσύνη μας.

Καλό ταξίδι!

Το ΔΣ της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΕΛΕΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ

Η γυναίκα που έσπασε τα «άβατα»

Θα δανειστούμε και το θέμα που φιλοξένησε το «tovima.gr» για την Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη για την σπουδαία πορεία της:

Εμβληματική μορφή της νομικής επιστήμης και του δημόσιου βίου, η Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη, η οποία έφυγε από την ζωή πλήρης ημερών έχοντας διανύσει μια μακρά καταξιωμένη διαδρομή τόσο στο ακαδημαϊκό πεδίο όσο και στο πολιτικό, καταγράφοντας στο δυναμικό της «πρωτιές» που την καθιστούν διακριτική μορφή: ήταν η πρώτη γυναίκα που κάθισε στην έδρα του Προέδρου της Βουλής καθώς και η πρώτη γυναίκα που έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών σπάζοντας ένα άβατο δεκαετιών (η Ακαδημία Αθηνών ιδρύθηκε το 1926 ως Ακαδημία των Επιστημών, των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών).

Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων αναδείχθηκε το 2004, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για τον τρίτο τη τάξει πολιτειακό θεσμό, έχοντας διανύσει μια σημαντική πορεία στο πεδίο της πολιτικής και της νομικής. Εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 2010 και η επίσημη υποδοχή της έγινε το 2011, ενώ διετέλεσε πρόεδρος της Τάξης Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών και μέλος της Συγκλήτου το 2012.

Ως ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών ανήλθε όλη την πανεπιστημιακή ιεραρχία στη Νομική Σχολή Αθηνών (βοηθός, επιμελήτρια, υφηγήτρια, καθηγήτρια την περίοδο 1962-2001) και δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών (το 1957), έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Ποινικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο της Βόννης (το 1961). Κατά μακρά διαστήματα εργάστηκε ερευνητικά στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ (Max-Planck) Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράιμπουργκ Γερμανίας, του οποίου έγινε συνεργάτρια.

Η πολιτική σταδιοδρομία και οι υπουργικοί θώκοι

Στην πολιτική μπήκε το 1981 επί Γεωργίου Ράλλη και εξελέγη βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ, ενώ επί σειρά ετών εκλεγόταν στην Α΄ Αθηνών και πέρασε από διάφορους υπουργικούς θώκους: αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας (1989), υπουργός Πολιτισμού (1990-92), υπουργός Δικαιοσύνης (1992-93) και κορύφωσε την πολιτική της σταδιοδρομία ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Η θητεία της όμως δεν διήρκεσε πολύ. Εξελέγη το 2004, όταν ανήλθε στην εξουσία το κόμμα της υπό τον Κώστα Καραμανλή, αλλά μετά τις (πρόωρες) εκλογές του 2007 ο τότε πρωθυπουργός της επιφύλαξε μια δυσάρεστη έκπληξη – δεν την πρότεινε εκ νέου, επιλέγοντας τον Δημήτρη Σιούφα.

Δεν ήταν άλλωστε ενθουσιασμένος μαζί της, όπως θυμούνται παλαιότεροι, επικαλούμενοι διάφορα περιστατικά, μεταξύ των οποίων η χορήγηση επί των ημερών της ενός καθόλου ευκαταφρόνητου επιδόματος σε πρώην βουλευτές, κάτι που είχε προκαλέσει πολιτικές αναταράξεις. Μεταξύ εκείνων που είχαν αντιδράσει ήταν και ο Κωστής Στεφανόπουλος.

Η Μπενάκη δεν είχε διστάσει να επιφυλάξει δηλητηριώδη σχόλια για τον επί 10ετία Πρόεδρο της Δημοκρατίας: «Ο κ. Στεφανόπουλος είχε καταδικαστεί σε δεκαετή αφωνία και επειδή δεν εκλεγόταν βουλευτής και επειδή ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μόλις τελείωσε τη θητεία του άρχισε να κάνει παρεμβάσεις. Έπειτα από δέκα χρόνια αφωνίας, στο εξής θα τον ακούμε πολύ συχνά» είχε πει, σημειώνοντας μάλιστα για τον ίδιο ότι «προς το παρόν είναι ένα πρόσωπο απόλυτα σοβαρό…».

Οι κοινοβουλευτικές εντάσεις

Κάποιοι θυμούνται και τη σύγκρουσή της με τον τότε (2006) αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης του ΠαΣοΚ Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος στηλιτεύοντας τη ΝΔ είχε πει από του βήματος της Βουλής: «Για εσάς δεν υπάρχουν Έλληνες, υπάρχουν “εθνικόφρονες” και “μιάσματα”. Εσείς πάντα θέλετε και χωρίζετε τον ελληνικό λαό». Η Πρόεδρος της Βουλής τον είχε διακόψει επισημαίνοντάς του: «Κύριε πρόεδρε, παρακαλώ! Διατυπώσατε μια φράση οξύτατη». Και ο Παπανδρέου ενοχλημένος της είχε πει: «Κυρία Πρόεδρε, δεν είστε εκπρόσωπος της κυβέρνησης – είστε Πρόεδρος της Βουλής. Επιτέλους!».

Μια αινιγματική φράση της έγκριτης καθηγήτριας Δικαίου είχε γίνει αντικείμενο πολιτικών σχολίων, παίρνοντας μάλιστα προεκτάσεις συνωμοσιολογικές. Είχε ειπωθεί από την τότε Πρόεδρο της Βουλής κατά την προσφώνηση του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια το 2005. Με αφορμή τις μεταβολές στο πλαίσιο του Ευρωσυντάγματος είχε προβλέψει ότι με την ευρωπαϊκή ενοποίηση «τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται αλλά και να παραβιάζονται από Αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και, πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης».

Το τέλος μιας μεγάλης θητείας

Χρειάστηκαν οι διευκρινίσεις της ότι δεν εννοούσε πως θα χάναμε τα εθνικά μας σύνορα, αλλά ότι χρειαζόταν η διαφύλαξη ενός μίνιμουμ του εθνικού κράτους. Mε το κύρος της καθηγήτριας Δικαίου και το αυστηρό προφίλ που δεν αντιστοιχούσε πάντα στον χαρακτήρα της, η Μπενάκη ολοκλήρωσε την κοινοβουλευτική της πορεία πριν από τις εκλογές του 2009 ανακοινώνοντας την απόφασή της να μην είναι ξανά υποψήφια ύστερα από 28 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας.

«Αισθάνομαι ότι ήλθε η ώρα να διευκολύνω την ανανέωση της Βουλής και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας» ανέφερε στην επιστολή της προς τον Καραμανλή, ο οποίος την είχε ευχαριστήσει για όσα σημαντικά προσέφερε στον τόπο και στη δημοκρατία, «κυρίως όμως για το παράδειγμα ήθους και αξιοπρέπειας που κατέθεσε στα δημόσια πράγματα».

*Η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, που είχε τη δική της συμβολή στην ολοκλήρωση της πρωτοβουλίας της Ένωσης Γυναικών Θράκης «ΔΟΜΝΑ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗ ΒΙΣΒΙΖΗ» για την τοποθέτηση της προτομής της Θρακιώτισσας Ηρωίδας του 1821, της Καπετάνισσας της "Καλομοίρας", στη Λεωφόρο των Ηρώων στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα. Η πρώτη έγκριση του εγχειρήματος είχε γίνει επί προεδρίας του Απόστολου Κακλαμάνη. Την προτομή φιλοτέχνησε ο διεθνούς αναγνώρισης Εβρίτης γλύπτης, από τα Βρυσικά Διδυμοτείχου, Απόστολος Φανακίδης. Ιούνιος 2005, πριν από 21 χρόνια!

Διαβάστε ακόμα:

«Έφυγε» ο σύζυγος της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη: Το αντίο του Δημάρχου Ερμιονίδας (εικόνα)

Στη χώρα μας θρηνούμε για τον θάνατο ακόμα ενός νέου παιδιού που έχασε τη ζωή του στη Χαλκίδα λόγω της οπαδικής βίας. Για την ελληνική κοινωνία, η βία αποτελεί πολύ μεγάλη «γάγγραινα» και αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία είναι πως τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια αυτά τα τραγικά γεγονότα έχουν αυξηθεί, είναι ακόμα περισσότεροι αυτοί που αντιμετωπίζουν τον θάνατο ενός νέου παιδιού με μαχαίρωμα σαν μέρος της… καθημερινότητας.

Όπως έγραψε η Χριστίνα Αμερικάνου στο προφίλ της στο Facebook: «Ακόμα ένα 23χρονο παιδί δολοφονήθηκε και εμείς απλά συνηθίσαμε το… τέρας».

Ποια είναι η θέση της κοινωνίας, των ομάδων, των πολιτικών, των αστυνομικών, των δικαστών και των πάσης φύσεως θεσμών;

Διαβάστε το άρθρο του Άρη Ασβεστά στο site του «sport-fm.gr» και θα καταλάβετε… πολλά:

Παρατηρήσατε κάτι με το φονικό της Χαλκίδας;

Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως παρατήρησα κάτι. Και μάλιστα έντονα.

Παρατήρησα λιγότερο σοκ. Λιγότερα θέματα στα σάιτ. Λιγότερα άρθρα γνώμης που να στηλιτεύουν την οπαδική βία. Λιγότερα πρωτοσέλιδα. Λιγότερα αφιερώματα και αναλύσεις. Λιγότερα ρεπορτάζ.

Λιγότερα ποστ στα social media. Λιγότερα σχόλια στα λιγοστά ποστ. Λιγότερα στόρις σχετικά με το θέμα. Λιγότερες αντιδράσεις και λιγότερα emoji για να πούμε... «λυπάμαι» ή έστω «έλεος».

Λιγότερη οργή και λιγότερη θλίψη. Λιγότερο σφίξιμο στην καρδιά. Λιγότερος κόμπος στο λαιμό και στο στομάχι. Λιγότερα δάκρυα.

Όλο και λιγότερα. Και προσεχώς... καθόλου!

Το γιατί, είναι εύκολο να απαντηθεί. Είναι προφανές ότι μια δολοφονία με οπαδικά κίνητρα, δεν αποτελεί πλέον είδηση. Δεν κάνει ιδιαίτερη αίσθηση.

Είναι απλώς ακόμα μία. Είναι απλώς μια καθημερινότητα. Κανένα σοκ, καμία έκπληξη.

Ανοίγεις την είδηση, διαβάζεις τίτλο, άντε και πρόλογο, και λες... «κοίτα πάλι τους μαλάκες». Το κλείνεις και πας παρακάτω...

Ήταν ο Άλκης. Ακολούθησε ο Μιχάλης. Ήρθε ο Λυγγερίδης. Και τώρα ο Μάριος.

Ενδιάμεσα... ΔΕΚΑΔΕΣ περιστατικά με μαχαιρώματα. Ότι ανάμεσα στον Άλκη, τον Μιχάλη, τον Λυγγερίδη και τον Μάριο δεν είχαμε άλλους δέκα που να ξεψύχησαν στο έδαφος με τρύπες στο κορμί τους, αλήθεια σας λέω, είναι εντελώς τυχαίο! Είναι μια διαβολική σύμπτωση.

Γεμίσαμε μαχαιροβγάλτες. Η κουλτούρα του μαχαιριού. Κυρίαρχη πλέον. Δεν πας πουθενά χωρίς μαχαίρι. Όλο και κάποιον θα πετύχεις. Να μην του ρίξεις μία; Ή μπορεί και να σε πετύχουν. Να μην έχεις να αμυνθείς;

Η κουλτούρα του μαχαιριού. Δεν υπάρχουν μπουνιές, κλωτσιές, σφαλιάρες. Πάνε αυτά. Μόνο μαχαίρι, για να του αφήσεις ενθύμιο να σε θυμάται. Και αν «σβήσει», ε, τι να κάνουμε τώρα; Έτυχε! «Δεν είχα σκοπό να τον σκοτώσω, μόνο να τον τραυματίσω, αλλά η κακιά στιγμή...». Κλασσικό απόσπασμα από καταθέσεις φονιάδων με κασκόλ...

Εν τω μεταξύ, οι ηλικίες εκμηδενίστηκαν. Δεν παίζουν ρόλο. Η κουλτούρα του μαχαιριού τους παίρνει όλους στην αγκαλιά της: Τον 15χρονο, τον 19χρονο, τον 25χρονο, ακόμα και τον 40άρη, τον παλιό, που έφτιαξε οικογένεια, αλλά στις μανούρες... πρώτος!

Καμία ηθική, καμία αξία, καμία παιδεία, καμία καθοδήγηση από γονείς, δασκάλους και ευρύτερο περιβάλλον, καμία συναίσθηση της πραγματικότητας, κανένας σεβασμός για τη ζωή και πλήρη άγνοια για την αξία της. Φτερά στον άνεμο, θύτες και θύματα. Οι μεν στο χώμα, οι δε στη φυλακή...

«Ας είναι ο τελευταίος»! Μα τι ανέκδοτο κατάντησε αυτή η φράση!

Δεν υπάρχει «τελευταίος», παιδιά. Υπάρχει ΠΑΝΤΑ ο «επόμενος»!

Ποτέ δεν θα τελειώσει αυτό, γιατί έτσι είναι η κοινωνία μας. Γιατί κάποιοι γονείς δεν μίλησαν ποτέ στα παιδιά τους. Δεν τα πήραν ποτέ μια αγκαλιά. Δεν τους εξήγησαν ποτέ τίποτα. Τα άφησαν στην τύχη τους, να βρουν μια άλλη αγκαλιά σε έναν σύνδεσμο, σε μια κωλοπαρέα που ξεχειλίζει οργή και μίσος για τον απέναντι που «δεν είναι σαν εμάς»!

Γιατί κάποιες ΠΑΕ, αυτούς έχουν και αυτούς θέλουν, αφού και εκείνοι, οι παράγοντες, τέτοιοι είναι! Απλά χωρίς μαχαίρια, αλλά με κουμπούρια και μπράβους. Και τους χρηματοδοτούν κιόλας, και τους βάζουν και σε δουλειές, και τους παρέχουν και δικηγόρους!

Και γιατί κάποιοι άλλοι, πολιτικοί, αστυνομικοί, δικαστές, πάσης φύσεως θεσμοί, κάθονται τις περισσότερες φορές και κοιτούν. Κοιτούν τα ματωμένα φορεία να περνούν και τους φονιάδες να σουλατσάρουν απ' άκρη σ' άκρη σ' όλη την Ελλάδα...

Και εμείς, σε λίγο θα βαρέθουμε να γράφουμε έστω μια λέξη. Και εσείς, δεν θα ανοίγετε καν το κείμενο. Μόνο τον τίτλο και τέλος.

«Όπως θα έχετε πληροφορηθεί νέο μεγάλο “όνομα” με… καταγωγή από τη Λευκάδα, θα ανοίξει δικό του super market στην Ερμιονίδα. Όπως με ενημέρωσαν, γίνεται αγώνας δρόμου για να προλάβουν τη νέα τουριστική περίοδο, θέλουν Πρωτομαγιά να μπει κόσμος στο κατάστημα», σας είχαμε γράψει στις 13 Ιανουαρίου 2025!

Σε λίγες εβδομάδες θα λειτουργήσει, λοιπόν, στην Ερμιονίδα super market και από τον… Σκλαβενίτη (έχει καταστήματα σε Άργος, Ναύπλιο, Τροιζηνία)! Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι η επιχείρηση που έλειπε από την περιοχή. Στον κάμπο Κρανιδίου, σχεδόν πάνω στη διασταύρωση με την Κοιλάδα, σε επαφή και με τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Ναύπλιο και στην Αθήνα, συνεργεία εργάζονται μέρα-νύχτα, ώστε να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα.

Το νέο super market θα προσφέρει, μάλιστα, και νέες θέσεις εργασίας. Ήδη πολίτες που θέλουν να εργαστούν, έχουν ξεκινήσει σεμινάρια στο Άργος από ανθρώπους της εταιρείας.

Αξίζει, λοιπόν, να μάθουμε στοιχεία για την οικογένεια Σκλαβενίτη, το πώς ξεκίνησε από το νησί της Λευκάδας και έφτασε να δημιουργήσει… αυτοκρατορία στα super market, παρέχοντας, μάλιστα, και πολύ καλές συνθήκες εργασίας. Σχετικό θέμα είχε δημοσιεύσει το «enimeriko.gr», κάνοντας αναφορά και στη διάσημη Ελληνίδα σύζυγό του αφεντικού της αλυσίδας super market!

Όπως αναφέρεται στο σχετικό θέμα, το σλόγκαν «τόσο φθηνά όσο πουθενά» των super market «Σκλαβενίτης» κλείνει πάνω από 45 χρόνια παρουσίας και δύσκολα θα αλλάξει.

Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1969, στο ισόγειο του κτηρίου επί της λεωφόρου Κηφισού στον αριθμό 80, όπου δημιουργήθηκε το πρώτο super market τη γνωστής αλυσίδας. Σήμερα στο τιμόνι της επιχείρησης βρίσκεται η τρίτη γενιά της οικογένειας. Πρόκειται για τα αδέλφια Μαρία, Γεράσιμο και Στέλιο Σκλαβενίτη.

Τα τρία αδέλφια έχουν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια ένα μπαράζ εξαγορών, αυξάνοντας το μερίδιό τους στην αγορά. Άνοιξαν νέα καταστήματα και προχώρησαν στην εξαγορά καταστημάτων της αλυσίδας super market Παπαγεωργίου, καθώς και 28 καταστημάτων άλλων αλυσίδων: 10 από την «Ατλάντικ», τέσσερα από τη «Δούκας», πέντε από την «Μπαλάσκας» και εννιά από την «Extra Πρώτα και Φθηνά».

Πώς έχτισε την αυτοκρατορία ο Σκλαβενίτης

Η ΤΗΛΕΞΥΠ, η πρώτη εταιρεία παραγγελιών μέσω τηλεφώνου στην Ελλάδα, το 1965. Η επιχείρηση του Σκλαβενίτη χτίστηκε βήμα-βήμα και πλέον αποτελεί τον… γαμπρό και όχι τη νύφη στις εξαγορές. Η εκ Λευκάδος οικογένεια Σκλαβενίτη ξεκινάει από το 1920 με μια εταιρεία εισαγωγών ξυλείας κι εξαγωγών κρασιών.

Το 1936 η οικογένεια καταστρέφεται οικονομικά, μετά από ένα ατύχημα σε μεγάλη παρτίδα εμπορευμάτων που αποστέλλονταν στο εξωτερικό. Οι ατυχίες οδήγησαν τον Γεράσιμο Σκλαβενίτη στην Αθήνα. Η κατοχή, βρίσκει την οικογένεια σε δεινή οικονομική κατάσταση και το 1942 πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια και οι δύο γονείς.

Η ιστορία συνεχίζεται όταν τα παιδιά, ο Γιάννης και ο Σπύρος Σκλαβενίτης θα αρχίσουν τη δραστηριότητά τους στο εμπόριο και στα τέλη της δεκαετίας του ’40 ξεκίνησαν να διαθέτουν κεχρί, κανναβούρι, καθώς και είδη πρώτης ανάγκης στην Κεντρική Αγορά.

Τα δύο αδέλφια Σκλαβενίτη στρέφονται στο εμπόριο ειδών μπακαλικής και μπαχαρικών, ενώ το 1950 γνωρίζονται με τον μικρασιατικής καταγωγής Μιλτιάδη Παπαδόπουλο. Το 1954 οι τρεις φίλοι προχωρούν στη δημιουργία της «Σκλαβενίτης & Σία» με έδρα τα Πετράλωνα κι αντικείμενο τη χονδρική πώληση τροφίμων.

Το 1967 ιδρύουν την πρώτη εταιρεία τηλεφωνικών παραγγελιών στην Ελλάδα, την ΤΗΛΕΞΥΠ – η πρώτη εταιρεία delivery στη χώρα. Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας της και η διάθεση προϊόντων αρίστης ποιότητας σε τιμές χονδρικής συνέβαλαν στην εξάπλωση της φήμης της, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα να δέχεται παραγγελίες σχεδόν από κάθε γωνιά της Αττικής.

Η επιτυχία της ΤΗΛΕΞΥΠ τούς ώθησε το 1969 στη δημιουργία του πρώτου καταστήματος λιανικής και εν συνεχεία, το 1971, στην ίδρυση του πρώτου σούπερ μάρκετ, στο Περιστέρι (Λεωφόρος Κηφισού 80), εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις τους.

Το 1993 έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Σκλαβενίτης και το 2006 ο Σπύρος. Την ίδια χρονιά σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας. Είχε προηγηθεί έναν χρόνο νωρίτερα, όπως λέγεται, πρόταση εξαγοράς από πολυεθνικό όμιλο ύψους 400 εκατ. ευρώ.

Σκλαβενίτης: Ποια διάσημη Ελληνίδα είναι η σύζυγός του αφεντικού της «αλυσίδας» super market

Τότε τα παιδιά του Σπύρου Σκλαβενίτη χρειάστηκαν, μάλιστα, στήριξη με νέα κεφάλαια για να εξαγοράσουν τις μετοχές των εξαδέλφων τους. Αυτή τη βρήκαν από τον Νίκο Μαμιδάκη της «Jet Oil», ο οποίος συμμετέχει στο ΔΣ της εταιρείας.

Σημειώνεται ότι σύζυγος του Γεράσιμου Σκλαβενίτη, είναι η Άννα Μαμιδάκη, κόρη του Νίκου Μαμιδάκη, η οποία δημιούργησε την εταιρεία παιδικού ενδύματος «Look @t me» αξιοποιώντας τις γνώσεις της στον χώρο της μόδας, καθώς πριν από τον γάμο της διηύθυνε μαζί με τη μητέρα της τον οίκο μόδας «Escada».

H Μαρία Σκλαβενίτου έγινε πρόεδρος της «Ι.&Σ. Σκλαβενίτης ΑΕΕ», ενώ ο Στέλιος (έφυγε από τη ζωή ξαφνικά από το 2018) πήρε τη θέση του αναπληρωτή διευθύνοντος σύμβουλου. Ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος του ομίλου και ασχολιόταν κυρίως με το διοικητικό κομμάτι.

Μέχρι και σήμερα η επιχείρηση ξεχωρίζει για τις… οικογενειακές σχέσεις με τους εργαζόμενους. Παρά την οικονομική ύφεση των τελευταίων έξι ετών η επιχείρηση δεν προχώρησε σε μείωση μισθών και μαζικές απολύσεις.

Ταυτόχρονα επέλεξε να μην ανοίγει τις Κυριακές, όπως κάνουν άλλες αλυσίδες super market και σε γενικές γραμμές οι σχέσεις με τους εργαζόμενους είναι σε οικογενειακό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι ταυτίζουν τον εργασιακό τους βίο με την οικογένεια, ενώ πολλά στελέχη αναδείχθηκαν μέσα από την εταιρία και ανέλαβαν.

Ο αιφνίδιος θάνατος του Στέλιου Σκλαβενίτη

Όπως αναφέραμε, ο ξαφνικός θάνατος του Στέλιου Σκλαβενίτη παραμονές του Πάσχα την Πρωταπριλιά του 2018 σκόρπισε πένθος στην οικογένεια και στον επιχειρηματικό κόσμο.

Η ιατρική ανακοίνωση που εξέδωσε το νοσοκομείο «Υγεία» αναφορικά με τον αιφνίδιο θάνατό του ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Ο Στυλιανός Σκλαβενίτης προσήλθε εκτάκτως στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΥΓΕΙΑ στις 31/03/2018 και ώρα 22:00 λόγω οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας. Μεταφέρθηκε άμεσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) όπου διεγνώσθη σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) επί εδάφους λοίμωξης από τον ιό της γρίπης τύπου Β. Παρά τη φαρμακευτική και μηχανική υποστήριξη, ανέπτυξε σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας και κατέληξε λόγω ενδοπνευμονικής αιμορραγίας στις 07:18 π.μ. της επόμενης ημέρας».

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε τη Μ. Τετάρτη στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιά. Ο Στέλιος Σκλαβενίτης, ηλικίας 52 ετών, δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας, ωστόσο από την περασμένη Πέμπτη νοσηλευόταν σε νοσοκομείο εξαιτίας γρίπης με την οποία διαγνώστηκε.

Ο Στέλιος Σκλαβενίτης μαζί με τα αδέλφια του Μαρία και Γεράσιμο βρισκόταν στη διοίκηση του ομίλου και σήκωσαν το βάρος της συγχώνευσης με τον «Μαρινόπουλο». Ο Στέλιος Σκλαβενίτης ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Η low-profile οικογένεια

Η οικογένεια, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα «aixmi.gr», στις αρχές της δεκαετίας του '80, ζούσε στο Πασαλιμάνι, κι εκείνη την εποχή έμενε δίπλα από τον κινηματογράφο ΖΕΑ, στην μεγάλη πολυκατοικία που βρίσκεται πάνω από το σούπερ μάρκετ «Σκλαβενίτης», στη γωνία της Ακτής Μουτσοπούλου με την Χαριλάου Τρικούπη.

Έκανε μεγάλη εντύπωση τότε, οι γιοι ενός ιδιοκτήτη super market που φάνταζε ήδη κολοσσός να παραμένουν τόσο προσιτοί, απλοί και καταδεκτικοί και να συχνάζουν στα στέκια των παιδικών τους χρόνων, ενώ θα μπορούσαν να κάνουν παρέα μόνο με κακομαθημένα πλουσιόπαιδα «της τάξης τους».

Πληροφορίες από: enimerotiko.gr, iefimerida.gr, aixmi.gr

Θλίψη σε όλη την Ορθοδοξία και όχι μόνο σκόρπισε ο θάνατος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου, ο οποίος πρόσφερε πολύτιμο έργο. Πριν από 2,5 χρόνια είχε βρεθεί, μάλιστα, στην Ερμιονίδα και συγκεκριμένα στο Πόρτο Χέλι. Βλέπετε, ερχόταν στο Πόρτο Χέλι για να ξεκουραστεί και να απολαύσει τις ομορφιά της περιοχής.

Όπως είχε ενημερώσει ο «Πολίτης», ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, πραγματοποίησε τον Ιούλιο του 2022 ιδιωτική επίσκεψη στην περιοχή του Πορτο Χελίου. Βρέθηκε, μάλιστα, και στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας παρέμεινε στο Ιερό της Εκκλησίας χωρίς να λειτουργήσει. Λίγο πριν από την ολοκλήρωση του Ιερού Μυστηρίου απεύθυνε πατρικό χαιρετισμό προς τους ενορίτες και επισκέπτες του Ναού.

«Προσωπικά θα τον θυμόμαστε πάντα από τις καλοκαιρινές του επισκέψεις στην Ερμιονίδα και ιδιαίτερα στις επισκέψεις του στην ενορία μας στο Πόρτο Χέλι στην ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το κήρυγμα του, τις ευχές του και τις συμβουλές του στο προαύλιο της εκκλησίας σας με την παρουσία του πατέρα-Πολυχρόνη», ανέφερε, άλλωστε, ο Τάσος Λάμπρου (καθηγητής κοινωνικής εκπαίδευσης, Δημοτικός σύμβουλος), ο οποίος βρέθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών για να τιμήσει τη μνήμη του.

Ο βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Ανδριανός (ΝΔ) ανέφερε στη σελίδα του στο Facebook: «Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας της εποχής μας.

Όσοι είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε κρατάμε ως ιερή παρακαταθήκη το παράδειγμα της ζωής και του σπουδαίου έργου του, τη χριστιανική αγάπη που εξέπεμπε το βλέμμα και ο λόγος του, την αδιάκοπη προσπάθειά του να προσφέρει στον συνάνθρωπο στον οποίο διέκρινε την εικόνα του Θεού στον κόσμο.

Η Ελλάδα, η Αλβανία, η Αφρική, σύμπασα η Ορθοδοξία, κάθε άνθρωπος που συγκινήθηκε από την παρουσία και τη δράση του, θρηνεί σήμερα την απώλεια ενός σπουδαίου ιεράρχη. Ενώνουμε τις προσευχές μας ώστε ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχή του μεταξύ των Αγίων».

Ο δημοσιογράφος Νίκος Μπουρλάκης έγραψε στο Facebook: «Τίμησε όσο λίγοι τον ρόλο του Ιεράρχη, πάλεψε για να βοηθήσει τον απλό κόσμο, επέμενε πάντοτε ότι η παιδεία και η γνώση αποτελούν διέξοδο πολιτισμού κι έτσι ο κόσμος θα γινόταν καλυτερος, ήταν άνθρωπος του Θεού αληθινός και δεν ξεχνά κανείς ότι υπήρξε ο μόνος κληρικός που στάθηκε στους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου το 1973. Αν υπήρχαν άλλοι δέκα σαν τον Αναστάσιο ίσως να είχαμε καλύτερο κόσμο. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη». 

Λόγια που αξίζουν να τα αναφέρουμε.  

Η ανακοίνωση για τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας αναφέρει:

«?? Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρός Αναστάσιος

Η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας με βαθύτατη οδύνη αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου. Ο Μακαριώτατος εκοιμήθη σήμερα, 25 Ιανουαρίου 2025, στις 8:30 π.μ. (ώρα Ελλάδος) σε ηλικία 95 ετών, στο Νοσοκομείο "Ο Ευαγγελισμός" των Αθηνών συνεπεία πολυοργανικής ανεπαρκείας. Είχε προηγηθεί πολυήμερη νοσηλεία στο Νοσοκομείο "Υγεία" των Τιράνων.

Καλούμε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Αλβανίας να προσεύχεται για την ανάπαυση της ψυχής του εκλιπόντος Προκαθημένου.

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Αναστάσιος υπήρξε ο αναστηλωτής και ανακαινιστής της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, την οποία ανέστησε κυριολεκτικώς εκ των ερειπίων μετά την πτώση του αθεϊστικού καθεστώτος. Με το θεόπνευστο όραμα και την ακάματη εργασία του, ανοικοδόμησε εκ βάθρων την εκκλησιαστική ζωή, ανήγειρε εκατοντάδες ναούς, συνέστησε εκπαιδευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα και ανέδειξε νέο κλήρο, προσφέροντας αδιάλειπτη θυσιαστική διακονία επί 33 και πλέον έτη.

Αιωνία αυτού η μνήμη»!

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Ακόμα ένας εργαζόμενος υπηρεσία καθαριότητας έχασε τη ζωή του, αυτή τη φορά στον Δήμο Άργους-Μυκηνών. Τα δυστυχήματα και ατυχήματα στον συγκεκριμένο τομέα είναι πολλά σε όλη τη χώρα και το ερώτημα παραμένει: «Ως πότε οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα θα έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο, θα κάνουν μεροκάματα του τρόμου;».

Πριν από μία εβδομάδα ο Δήμος Άργους-Μυκηνών συγκλονίστηκε από τον θάνατο ενός 55χρονου εργαζόμενου στην υπηρεσία καθαριότητας, ο οποίος έχασε τη ζωή του εν ώρα εργασίας κατά τη διαδικασία αποκομιδής απορριμμάτων. Λίγες ημέρες αργότερα, αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε απορριμματοφόρο στη λεωφόρο Πόρτο Ράφτη με αποτέλεσμα να τραυματιστούν τραυματίες. Σε άλλο Δήμο, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι παρόμοιο ατύχημα υπάλληλος συνεχίζει να δίνει μάχη στα νοσοκομεία, ώστε να αποκαταστήσει τις ζημιές που έπαθε στα πόδια του.

Όλα αυτά τα περιστατικά, με αποκορύφωμα τον θάνατο, έρχονται να αναδείξουν για άλλη μια φορά τα σοβαρά προβλήματα στις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας. Όσο ζω, θυμάμαι υπαλλήλους καθαριότητας να… κρέμονται από ένα σκαλοπάτι στο πίσω μέρος οχημάτων, φορώντας απλά ένα πορτοκαλί φοσφοριζέ γιλέκο για να τους διακρίνουμε. Άλλη λύση δεν μπορεί να βρεθεί για την αποκομιδή των απορριμμάτων;

Τα ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες εργασίας στην υπηρεσία καθαριότητας είναι πολλά, ειδικά όταν μιλάμε για απαιτητικά ωράρια ή ενδεχόμενες παραλείψεις στη λήψη μέτρων ασφαλείας. Άραγε, με βάση τα στοιχεία που συλλέγονται ασχολείται κάποιος με τυχόν παράγοντες που συνέβαλαν σε κάποιο δυστύχημα ή ατύχημα προκειμένου να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον;

Ο θάνατος του εργαζόμενου ήταν ακαριαίος, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα παροχής πρώτων βοηθειών, όπως καταγγέλλει το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας. Πώς και γιατί ο εργαζόμενος γλίστρησε; Γιατί να… ακροβατούν εργαζόμενοι σε κινούμενα οχήματα, εκτεθειμένοι και σε άλλα αυτοκίνητα και όχι μόνο;

Ας ακούσουμε τι λένε οι εργαζόμενοι στον Δήμο Άργους-Μυκηνών (αλλά και σε άλλους Δήμους), καθώς καταγγέλλουν ότι δουλεύουν υπό ασφυκτικές συνθήκες, με διπλοβάρδιες, χωρίς τα προβλεπόμενα ρεπό και άδειες. Η υποστελέχωση και η εντατικοποίηση της εργασίας δημιουργούν καθημερινά κίνδυνο για τη ζωή τους.

Το σωματείο τους επισημαίνει την έλλειψη επαρκούς μόνιμου προσωπικού, ενώ καταγγέλλει τη μεταβίβαση εργασιών σε τρίτους, όπως ιδρύματα, εθελοντές και πολίτες, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση και εξοπλισμό.

Σύμφωνα και με τους εργαζόμενους, το τραγικό περιστατικό εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για την τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας:

• Έγινε καταγραφή των συνθηκών εργασίας από τον τεχνικό ασφαλείας και τον ιατρό εργασίας;
• Τηρούνται τα ωράρια εργασίας και οι κανονισμοί ασφάλειας;
• Υπάρχει επαρκής εξοπλισμός για την προστασία των εργαζομένων;

Το Σωματείο ζητά την άμεση παρέμβαση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό γεγονός.

Με σκληρή γλώσσα, το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας κατηγορεί τη δημοτική αρχή και την κυβέρνηση για τις περικοπές κονδυλίων και την αδιαφορία απέναντι στις ζωές των εργαζομένων.

«Οι εργαζόμενοι στους δήμους μετρούν δεκάδες νεκρούς και τραυματίες λόγω των απαράδεκτων συνθηκών εργασίας. Είναι αδιανόητο να πηγαίνουμε στη δουλειά χωρίς να ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας», αναφέρουν στην ανακοίνωση. Το Σωματείο καλεί τους εργαζόμενους να οργανωθούν και να διεκδικήσουν ασφαλείς συνθήκες εργασίας, ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς μισθούς.

ΥΓ. 1: Μια πράξη αλληλεγγύης και ανθρωπιάς με την μπάλα να κυλάει στο… χόρτο έφερε δυο πλευρές – ξανά – κοντά. Αν κρίνω και από τα λεγόμενα των επικεφαλής. Έτσι, έπρεπε να γίνει, το είχαμε γράψει και από εδώ, καθώς μόνο με ενότητα προοδεύει ένας τόπος. Η ισχύς εν τη ενώσει.

ΥΓ. 2: Γιατί σε πόλεις του νομού μας δεν έχει γίνει ακόμα στολισμός για τις γιορτές; Τηρείται σειρά προτεραιότητας ή μήπως οι αρμόδιοι έχουν πολλά να κάνουν και έχουν… χαθεί;

ΥΓ. 3: Για να έχουν οι αρμόδιοι καλή και πλήρη εικόνα ίσως κινητοποιηθεί και κανένας κινηματογραφικός οργανισμός. Υπερβάλουμε… Πήρε, όμως, το αυτί μας ότι θα καταγράφονται οι αγώνες για να μην υπάρχουν «φωνές» ή για να υπάρχει η εικόνα, σε περίπτωση που κάποιος καταγγέλλει λάθη. Ίδωμεν.

ΥΓ. 4: Υπάρχουν μέρη που είναι εντός σχεδίου πόλης και οι κάτοικοι για να μπουν στα σπίτια τους, τώρα που βρέχει, διανύουν αποσπάσεις μέσα σε λάσπες; Υπάρχουν ακόμα χωματόδρομοι εντός σχεδίου πόλης; Δρόμοι που περιμένουν να έχουν ξανά και φως, μετά την τελευταία κακοκαιρία.

ΥΓ. 5: Πολλά νεύρα με παραιτήσεις, καυστικές ανακοινώσεις, όχι μόνο σε μέλη Δημοτικών Συμβουλίων από διαφορετικές παρατάξεις, αλλά και από τα ίδια «στρατόπεδα». Για απλά και πολύ πιο σύνθετα ζητήματα. Από τη μία έως την άλλη άκρη του νομού, ακόμα και σε διπλανή περιοχή, στην οποία ήταν το «σπίτι» του Θησέα. Οι διαφωνίες είναι μέρος της Δημοκρατίας, πάντα σε πολιτισμένο κλίμα, αλλά να βρίσκονται και λύσεις, είτε με «θυσίες», είτε με όχι. Τα προβλήματα προέχουν και «τρέχουν» και πολλές φορές σας προσπερνούν, δε νοιάζονται για τις μεταξύ σας κόντρες.