Ο Ανδρέας Πουλάς έκανε γνωστό είναι μέσα στους βουλευτές που συνυπέγραψα την πρόταση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής για την προστασία των δανειοληπτών των δανείων σε ελβετικό φράγκο από τις ακραίες διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας…

Τι αναφέρει η πρόταση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

Όπως είναι γνωστό, τα πιστωτικά ιδρύματα την περίοδο 2006-2009 χορήγησαν σε 85.000 οικογένειες και επιχειρήσεις δάνεια σε ελβετικό φράγκο. Καθώς την περίοδο αυτή τα επιτόκια σε ευρώ ακολουθούσαν μία ανοδική πορεία, οι τράπεζες, προσέλκυσαν τους δανειολήπτες, προσφέροντας στεγαστικά δάνεια με επιτόκια σε ελβετικό φράγκο.

Έτσι, κατά την προώθησή των δανείων σε ελβετικό φράγκο, οι τράπεζες εστίαζαν αποκλειστικά στη σύγκριση του επιτοκίου τους με εκείνο των δανείων σε ευρώ, αποσιωπώντας ή υποβαθμίζοντας συχνά τον συναλλαγματικό κίνδυνο που πιθανότατα θα αντιμετώπιζαν οι δανειολήπτες, οι οποίοι δεν είχαν καμία εμπειρία σε τέτοιου είδους προϊόντα.

Μέσα σε λίγα, όμως, χρόνια ακολούθησε μία δραματική και ραγδαία επιδείνωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας, οδηγώντας τους δανειολήπτες σε τραγικό αδιέξοδο. Οι δανειολήπτες αυτοί αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια, αφού όχι μόνο πληρώνουν τελικά πολύ περισσότερους τόκους, αλλά καλούνται έκτοτε να επιστρέψουν και ένα πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο από αυτό που έλαβαν με το δάνειο.

Οι δε πρόσφατες συναλλαγματικές εξελίξεις επιδεινώνουν ακόμη περαιτέρω τη θέση τους.

To ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αναλαμβάνει μία σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία για την επίλυση του προβλήματος και την προστασία των καταναλωτών που έχουν λάβει δάνεια σε ελβετικό φράγκο και η οποία προβλέπει τα ακόλουθα:

1) Ο δανειολήπτης φέρει μεν αποκλειστικά τον κίνδυνο της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ προς ελβετικό φράγκο μέχρι όμως τη μείωση αυτής σε ποσοστό 10% σε σχέση με την τιμή της συναλλαγματικής ισοτιμίας στην οποία εκταμιεύτηκε το δάνειο σε ελβετικό φράγκο.

2) Σε περίπτωση όμως περαιτέρω επιδείνωσης, όπως συμβαίνει σήμερα, οι τράπεζες αναλαμβάνουν να καλύψουν, εφεξής, κατά τα δύο τρίτα (2/3) τον κίνδυνο της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο θα πληρώνονται από τους δανειολήπτες με βάση την ισοτιμία που υπήρχε κατά το χρόνο εκταμίευσης του δανείου, μειωμένη κατά το ένα τρίτο (1/3) της διαφοράς τιμής που αυτή εμφανίζει σε σχέση με συναλλαγματική ισοτιμία κατά τον χρόνο αποπληρωμής. Έτσι, ένα δάνειο σε ελβετικό φράγκο που εκταμιεύτηκε το 2007 με συναλλαγματική ισοτιμία 1,63 και αποπληρώνεται σήμερα με ισοτιμία στο 0,98, με τις διατάξεις της τροπολογίας θα αποπληρώνεται εφαρμόζοντας συναλλαγματική ισοτιμία 1,41.

3) Προβλέπεται η αναδρομική εφαρμογή της βελτιωμένης για τους δανειολήπτες συναλλαγματικής ισοτιμίας. Έτσι, όσον αφορά τις πληρωμές δόσεων του παρελθόντος αυτές θα υπολογιστούν εκ νέου με εφαρμογή συναλλαγματικής ισοτιμίας που ορίζεται στο ήμισυ της τιμής που προκύπτει ανάμεσα στην ισοτιμία που υπήρχε όταν εκταμιεύτηκε το δάνειο σε ελβετικό φράγκο και στην ισοτιμία που ίσχυε κατά το χρόνο της αντίστοιχης καταβολής.

4) Οι διατάξεις της τροπολογίας εφαρμόζονται και για τους δανειολήπτες, των οποίων οι συμβάσεις έχουν καταγγελθεί ή η οφειλή τους από αυτές μετατράπηκε για οποιαδήποτε αιτία από ελβετικό φράγκο σε ευρώ.

5) Η τροπολογία αφορά τόσο τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο που χορηγήθηκαν την περίοδο 2006-2009 όσο και τα δάνεια σε ευρώ που την ίδια περίοδο μετατράπηκαν σε ελβετικό φράγκο, ενώ ισχύει τόσο έναντι των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και έναντι των εταιρειών, στις οποίες τυχόν μεταβιβάστηκαν οι απαιτήσεις από τα δάνεια αυτά.

6) Δεν θίγονται σε καμία περίπτωση τυχόν αξιώσεις ή δικαιώματα που διατηρούν οι καταναλωτές, είτε αυτές προκύπτουν από τους όρους των συμβάσεων είτε, ασφαλώς, από ευνοϊκές για τους ίδιους δικαστικές αποφάσεις.

Με την εφαρμογή των ρυθμίσεων αυτών το χρέος και οι δόσεις των δανειοληπτών αναμένεται να μειωθούν σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα περί το 40%, προσφέροντας μία τεράστια ανακούφιση στους δανειολήπτες.

Πέντε δράσεις στεγαστικής πολιτικής για νέους νέες και ζευγάρια ηλικίας έως 39 ετών ανακοίνωσε ο Υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης, ως τμήμα του γενικότερου κυβερνητικού προγράμματος στεγαστικής κάλυψης.

Το συνολικό κόστος των προγραμμάτων του υπουργείου Εργασίας φθάνει τα 726 εκατομμύρια ευρώ από τα οποία τα 600 εκ. ευρώ θα επιβαρύνουν το υπουργείου και τα 126 θα είναι τραπεζικά δάνεια. Ωφελημένοι θα είναι 30.000 πολίτες έως 39 ετών, ενώ υπάρχει ειδική πρόβλεψη για την ενίσχυση τρίτεκνων, πολύτεκνων και μονογονεϊκών οικογενειών.

Αναλυτικά:

1. Χαμηλότοκα ή άτοκα δάνεια για νέους

Το πρόγραμμα προβλέπει δάνεια έως 150.000 ευρώ για αγορά πρώτης κατοικίας έως 120 τ.μ., η οποία θα έχει ως έτος κατασκευής έως το 2027. Ωφελούμενοι είναι 10.000 νέοι ή ζευγάρια 25-39 ετών.

Κατώτατο εισοδηματικό κριτήριο ορίστηκαν τα 10.000 ευρώ και ως ανώτερο το αντίστοιχο με το επίδομα θέρμανσης. Ο προϋπολογισμός φτάνει τα 500 εκατ. ευρώ. Η δόση υπολογίζεται σε 275 ευρώ για σπίτι 100.000 ευρώ (με σημερινά τραπεζικά δεδομένα).

Το σχέδιο προβλέπει άτοκο στεγαστικό δάνειο σε τρίτεκνους ή αν ο δικαιούχος αποκτήσει όσο αποπληρώνει τρία ή παραπάνω παιδιά. Το σχέδιο θα ξεκινήσει το πρώτο τρίμηνο του 2023.

2. Πρόγραμμα «Κάλυψη»

Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό 1.000 ακίνητα που διατίθενται σε μετανάστες – σταδιακά – αποδεσμεύονται και στη συνέχεια μετά την ανακαίνισή τους θα διατίθενται σε πολύτεκνες, τρίτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες.

3. Ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους 200 εκατομμυρίων ευρώ για αξιοποίηση κενών ιδιωτικών κατοικιών

Σύμφωνα με το πρόγραμμα θα ανακαινισθούν 4.000 ακίνητα τα οποία θα παραχωρηθούν από ιδιώτες στο κράτος για πέντε και πλέον έτη.

Ακολούθως θα διατεθούν – με χαμηλό ενοίκιο – σε νέα ζευγάρια.

Ωφελούμενοι θα είναι 10.000 νέοι, ενώ οι ιδιοκτήτες θα λαμβάνουν εγγυημένο ενοίκιο και θα έχουν ανακαινίσει το ακίνητό τους.

4. Πιλοτική δράση κοινωνικής κατοικίας

Ανακαίνιση 100 διαμερισμάτων (70 στην Αθήνα και 30 στη Θεσσαλονίκη).

Ωφελημένοι είναι 200 νέα ζευγάρια έως 39 ετών.

5. Κοινωνική αντιπαροχή

Με το πρόγραμμα αυτό αξιοποιούνται ακίνητα του δημοσίου με στόχο την παροχή κατοικίας σε νέους με χαμηλό ενοίκιο.

Πρώτον, αξιοποιούνται 2.500 ακίνητα της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (πρώην ΟΑΕΔ) για την ανέγερση κοινωνικών κατοικιών.

Τα διαμερίσματα θα κατασκευάζουν ιδιώτες, οι οποίοι θα παρακρατούν το 50% των κατοικιών και το υπόλοιπο 50% θα δίδεται στους νέους.

Ωφελημένοι θα είναι 5.000 νέα έως 39 ετών.

Δεύτερον, αξιοποιούνται – με τον ίδιο τρόπο – 40 ακίνητα του υπουργείου

Εργασίας, προερχόμενα κυρίως από ασφαλιστικά ταμεία. Ωφελημένοι 80 νέοι.

Τα προγράμματα του υπουργείου Περιβάλλοντος

Από την πλευρά του ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας ανακοίνωσε δύο προγράμματα, το «Εξοικονομώ – Ανακαινίζω» για νέους ηλικίας 18-29 ετών και το «Ανακαινίζω-Ενοικιάζω» για ανακαίνιση παλιών κενών κατοικιών.

Το πρόγραμμα «Εξοικονομώ – Ανακαινίζω» έχει προϋπολογισμό 350 εκατ. Ευρώ. Αναμένεται να ενταχθούν 20.000 νέοι προκειμένου να χρηματοδοτήσουν παρεμβάσεις αναβάθμισης της κατοικίας τους αλλά και δαπάνες αγοράς οικιακών συσκευών.

Διαρθρώνεται σε δύο πυλώνες:

Ο πυλώνας της εξοικονόμησης ενέργειας προβλέπει επιδοτήσεις 50-90 % με όριο τις 25.000 ευρώ ενώ για τις επενδύσεις ανακαίνισης το όριο δαπάνης είναι 10.000 ευρώ με ενιαίο ποσοστό επιδότησης 30 % για όλους (δηλαδή η επιδότηση φθάνει μέχρι 3.000 ευρώ). Το ποσό που απομένει μπορεί να χρηματοδοτηθεί για το “Εξοικονομώ” με άτοκο δάνειο και για την ανακαίνιση με χαμηλότοκο δάνειο έως 7.000 ευρώ.

Οι προϋποθέσεις συμμετοχής είναι αντίστοιχα οικογενειακό εισόδημα έως 50.000 ευρώ (εξοικονόμηση) και 20.000 ευρώ (ανακαίνιση). Το σπίτι θα πρέπει να είναι ιδιόκτητο και ιδιοκατοικούμενο ή ο νέος να έχει την επικαρπία και να κατατάσσεται σε ενεργειακή κατηγορία Γ΄ ή χαμηλότερη.

Οι επιλέξιμες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν στη διάσταση της εξοικονόμησης, αντικατάσταση κουφωμάτων, εξωτερική θερμομόνωση, συστήματα θέρμανσης – ψύξης, συστήματα παροχής Ζεστού Νερού Χρήσης, συσκευές Smart Home και οικιακές ηλεκτρικές συσκευές.

Οι παρεμβάσεις αναβάθμισης που δεν σχετίζονται με την εξοικονόμηση ενέργειας περιλαμβάνουν:

Ανακαίνιση χωρών μπάνιου και ειδών υγιεινής, ανακαίνιση χωρών κουζίνας. αντικατάσταση πόρτας εισόδου. αντικατάσταση και επισκευές ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων, αντικατάσταση και επισκευές υδραυλικών εγκαταστάσεων, αντικατάσταση επιφανειών πατωμάτων, επιχρίσματα και επισκευές δομικών στοιχείων. Το πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει το Δεκέμβριο.

Το πρόγραμμα «Ανακαινίζω-Ενοικιάζω» επιδοτεί την ανακαίνιση κατοικιών οι οποίες είναι κενές και δεν χρησιμοποιούνται, προκειμένου να διατεθούν σε μισθώσεις διάρκειας τουλάχιστον 3 ετών. Το πρόγραμμα θα έχει προϋπολογισμό 50 εκατ. Ευρώ και το ποσοστό επιδότησης των υλικών και εργασιών ανακαίνισης φθάνει έως 40 %.

Αφορά κατοικίες μέχρι 100 τ.μ. στις οποίες ο ωφελούμενος θα πρέπει να έχει τουλάχιστον 50% της επικαρπίας ή της πλήρους κυριότητας, οικογενειακό φορολογητέο εισόδημα έως 40.000Euro και ακίνητη περιουσία έως 300.000 ευρώ

Οι ωφελούμενοι θα επιλέγονται με βαθμολογία που πριμοδοτεί όσους έχουν μικρότερη ακίνητη περιουσία και ζητούν μικρότερη ενίσχυση από τη μέγιστη (40%).

Το πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει να εφαρμόζεται από το πρώτο τρίμηνο του 2023.

Η αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της ΔΕΘ έγινε την Πέμπτη (15/09) με τη συμμετοχή των αρμόδιων υπουργών (Κωστής Χατζηδάκης, Νίκη Κεραμέως, Άκης Σκέρτσος, Κώστας Σκρέκας, Γιάννης Οικονόμου).

Δείτε την παρουσίαση της νέας στρατηγικής:

(πληροφορίες από ot.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ερώτηση σχετικά με τους δανειολήπτες που έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο και τις λύσεις που πρέπει να δώσει η κυβέρνηση για την οικονομική ελάφρυνσή τους συνυπέγραψε ο βουλευτής Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέας Πουλάς.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς :-τον Yπουργό Οικονομικών κ. Χρήστο Σταϊκούρα

-τον Υπουργό Ανάπτυξης & Επενδύσεων κ. Άδωνη Γεωργιάδη

Θέμα: Σε απόγνωση δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες που έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο σε Ελβετικό φράγκο

Όπως είναι γνωστό, κατά τη διάρκεια κυρίως των ετών 2006 – 2008, οι τράπεζες δημιούργησαν, προώθησαν επικοινωνιακά και διέθεσαν τελικά στους καταναλωτές στεγαστικά δάνεια συνολικής αξίας 7 δισεκ. €, με τον τίτλο «δάνεια σε ελβετικό φράγκο».

Ο λόγος που προωθήθηκαν τα δάνεια αυτά, είχε να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι εκείνη την περίοδο τα επιτόκια σε ευρώ (Euribor, EKT) ανέβαιναν συνεχώς και είχαν φθάσει κοντά στο 5%, ενώ την ίδια εποχή το ελβετικό φράγκο ακολουθούσε καθοδική πορεία. Έτσι, η εισαγωγή των δανείων αυτών εξυπηρετούσε την επιθετική πιστωτική επέκταση στη χώρα μας. Αντί, λόγω της αύξησης των επιτοκίων, να περιοριστεί η επέκταση αυτή, «ρίχτηκαν» στην αγορά για πρώτη φορά τα στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό φράγκο που είχαν χαμηλά επιτόκια.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τα στεγαστικά δάνεια από 11 δις € το 2001, ανήλθαν σε 43 δις € το 2005 και σε 78 δις € το 2008.

Οι τράπεζες, κατά την προώθηση των δανείων αυτών, εστίαζανστη σύγκριση των επιτοκίων ανάμεσα στα δύο είδη δανείων, ενώ την ίδια στιγμή αποσιωπούσαν ή υποβάθμιζαν την επίρριψη τουσυναλλαγματικού κινδύνου αποκλειστικά στους δανειολήπτες, οι οποίοι δεν είχαν καμία εμπειρία σε τέτοιου είδους προϊόντα, δεδομένου ότι μέχρι τότε δεν είχαν χορηγηθεί δάνεια σε συνάλλαγμα (στεγαστικά ή καταναλωτικά) και σε φυσικά πρόσωπα (υπήρχαν μόνο σε επιχειρηματικές πιστώσεις).

Επιπρόσθετα, η χορήγησή τους πραγματοποιήθηκε κατά τρόπο πραγματικά αδιαφανή, αφού η ενημέρωση για τους συναλλαγματικούς κινδύνους και τις δυνατότητες αντιστάθμισής τους, ήταν μάλλον ανύπαρκτη, ενώ εάν τελικά παρεχόταν κάποια αντιστάθμιση, αυτή λειτουργούσε παραπλανητικά αφού ίσχυε για 3 έτη, χωρίς δυνατότητα ανανέωσης στα επίπεδα της αρχικής συναλλαγματικής ισοτιμίας.

Δεν πρέπει, επίσης, να διαφεύγει της προσοχής και το γεγονός οτι στην περίπτωση ουσιώδους και σημαντικής μεταβολής της συναλλαγματικής ισοτιμίας, μεταβαλλόταν και το ίδιο το οφειλόμενο κεφάλαιο.

Αυτό ακριβώς το αρνητικό ενδεχόμενο έγινε πράξη τα αμέσως επόμενα χρόνια, όταν υπήρξε μία ραγδαία επιδείνωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ προς το ελβετικό φράγκο.

Μία ένδειξη για το μέγεθος επιβάρυνσης των δανειοληπτών αποτελεί το γεγονός ότι τα στεγαστικά δάνεια που είχαν συναφθεί σε ελβετικό φράγκο στην Ελληνική αγορά από το 2006 μέχρι και το2009, έγιναν στην συντριπτική τους πλειοψηφία σε ισοτιμία περί το1,60 (1 € = 1,6CHF), ενώ σήμερα η αγορά γίνεταικοντά στο 1 προς 1.

Η κατακρήμνιση αυτή του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου, είχε ως οδυνηρή επίπτωση την αντίστοιχη υπέρμετρη αύξηση της μηνιαίας οφειλόμενης δόσης αποπληρωμής αλλά και την εκτόξευση στα ύψη του ανεξόφλητου ποσού των δανείων.

Για παράδειγμα, για δάνειο 300.000 € με ρήτρα ελβετικού φράγκου (επιτόκιο LIBOR CHF μηνιαίας διάρκειας + περιθώριο 1,50% + εισφορά Ν.128/75 0,12%), με συναλλαγματική ισοτιμία την ημέρα της εκταμίευσης τα 1,6039 CHF/EURO και διάρκεια δανείου 9,5 έτη, ο δανειολήπτης κατέληξε τελικά να αποπληρώσει για κεφάλαιο (εμπρόθεσμα, χωρίς καθυστερήσεις και χωρίς τόκους υπερημερίας), το ποσό των 376.244 €, ενώ εάν το δάνειο ήταν σε ευρώ θα πλήρωνε 300.000 €.

Συνεπώς, η ζημία του μόνο από την αποπληρωμή του κεφαλαίου ανήλθε σε 76.244 ευρώ, ενώ η επιπρόσθετη ζημία από την αποπληρωμή και των τόκων ήταν 3.596 ευρώ. Συνολικά, δηλαδή, από την «ευρωποίηση» των ελβετικών φράγκων υπέστη ζημιά 79.840 €.

Όσοι δε δανειολήπτες είχαν λάβει στεγαστικά δάνεια μεγαλύτερης διάρκειας ή αναγκάσθηκαν, λόγω των δυσχερειών που αντιμετώπιζαν, να προβούν σε επιμήκυνση της αποπληρωμής τους, ενδέχεται ακόμη και σήμερα να οφείλουν τελικά (και παρά τις μεγάλες καταβολές που έχουν πραγματοποιήσει και την πολυετή εξυπηρέτηση των δανείων τους), ποσά που βρίσκονται κοντά στο ύψος του αρχικού κεφαλαίου που έλαβαν για την αγορά της κατοικίας τους.

Οι παραπάνω δυσμενείς εξελίξεις είχαν ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει ένας μεγάλος δικαστικός αγώνας των δανειοληπτών, που όμως δεν δικαιώθηκε.Οι δικαστικές αποφάσεις στην πραγματικότητα δεν έκριναν το ζήτημα της παροχής επαρκούς πληροφόρησης και σωστής καθοδήγησης των πελατών.

Οι αγωγές των καταναλωτών και των ενώσεών τους είχαν, ως επί το πλείστον, εστιάσει στην αδιαφάνεια και καταχρηστικότητα του όρου για τον συναλλαγματικό κίνδυνο, όμως τα δικαστήρια (Αρειος Πάγος) έκριναν, για νομικούς λόγους, ότι ο όρος δεν μπορεί να ελεγχθεί αν είναι καταχρηστικός.

Η συμβιβαστική πρόταση της Ανεξάρτητης Αρχής «Συνήγορος του Καταναλωτή», (ο δανειολήπτης θα πλήρωνε τις δόσεις με σταθερή ισοτιμία 1€ / 1,40 CHF και η διαφορά που θα προέκυπτε από την πραγματική ισοτιμία θα καλυπτόταν από την τράπεζα έως τη λήξη του δανείου), αλλά και το σχέδιο που είχε συντάξει η ΕΔΙΠΚΑ – Ένωση Δικαίου Προστασίας Καταναλωτή – (ισομερής κατανομή του κινδύνου της συναλλαγματικής ισοτιμίας ανάμεσα στους δανειολήπτες και τις τράπεζες, ήτοι της μέσης τιμής που προκύπτει ανάμεσα στην ισοτιμία ανάμεσα σε αυτή που υπήρχε κατά την ανάληψη του δανείου και την τρέχουσα), επίσης δεν έγιναν αποδεκτές.

Δυστυχώς, ήδη πολλά στεγαστικά αυτής της κατηγορίας έχουν γίνει «κόκκινα» και πέρασαν στους servicers, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις όποιες δυνατότητες ρύθμισης.

Προκειμένου λοιπόν να δοθεί μία ανάσα στους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο και να μη βρίσκονται μονίμως απέναντι από τείχος αδιαφορίας, κατάσταση που θα τους οδηγήσει σε απόγνωση και ασφυξία, έστω και σήμερα προβάλλει επείγουσα η ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης,πάντα με οδηγό την απαιτούμενη κοινωνική ευαισθησία, ώστε να βρεθεί μία βιώσιμη πολιτική λύση που θα τους παρέχει κάποιες εναλλακτικές διεξόδους, πέρα από τις όποιες δικαστικές δυνατότητες τους έχουν απομείνει ατομικά.

Ύστερα από τα παραπάνω και δεδομένου ότι:

Οι δανειολήπτες ουδόλως μπορούσαν να προβλέψουν τις δυσμενείς εξελίξεις που τελικά έλαβαν χώρα, δεδομένου ότι ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν συναλλαγές με τράπεζες για τέτοιου είδους προϊόντα.

Η εκτίμηση της διακύμανσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας νομισμάτων δεν είναι αποτέλεσμα αυστηρά θεσπισμένων και εκ των προτέρων γνωστών αριθμητικών υπολογισμών, αλλά εξαρτάται από πολλούς και απροσδιόριστους παράγοντες οι οποίοι είναι αδύνατον να εντοπιστούν και να ληφθούν υπόψη όχι μόνο από το «μέσο» συνετό δανειολήπτη, αλλά ακόμα και από ειδικούς και έμπειρους οικονομολόγους.

Στις υπογεγραμμένες δανειακές συμβάσεις σε πολλές περιπτώσεις δεν υπήρχε αναφορά ή προειδοποίηση για τις τραγικές συνέπειες από ενδεχόμενη μεταβολή στη συναλλαγματική ισοτιμία, έλεγχος καταλληλότητας των δανειοληπτών για τέτοιου είδους προϊόντα και ορθή συμβουλευτική καθοδήγηση, αλλά ούτε και δυνατότητα αντιστάθμισης του κινδύνου. Γενικά και κατά κανόνα, ηενημέρωση και διαφώτιση των καταναλωτών για τους κινδύνους ήταν ελλιπής, αναδεικνύοντας τις μεγάλες ευθύνες των τραπεζών στο ζήτημα αυτό.

Η επιδείνωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας έλαβε απρόβλεπτες και ακραίες διαστάσεις.

Η Ανεξάρτητη Αρχή «Συνήγορος του Καταναλωτή», στοπλαίσιο της συμβιβαστικής επίλυσης υποθέσεων δανείων σε ελβετικό φράγκο, έχει διαπιστώσει παραβίαση της υποχρέωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων για προσήκουσα προσυμβατική ενημέρωση των δανειοληπτών.

Το νομοθετικό πλαίσιο για την προστασία των δανειοληπτών από τους κινδύνους που έχουν τα δάνεια σε συνάλλαγμα δεν ήταν επαρκές, όπως αποδείχθηκε από τις ενωσιακές συστάσεις και οδηγίες, που ακολούθησαν για τέτοιου είδους δάνεια και που πλέον έχουν ενσωματωθεί στις εθνικές νομοθεσίες.

70.000 νοικοκυραίοι συμπολίτες μας, πέρα από το ότι ταλανίζονται και επιβαρύνονται ψυχολογικά, έχουν ζημιωθεί υπερβολικά οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, έχουν πέσει έξω στον οικονομικό προγραμματισμό τους ή ακόμα και έχουν καταστραφεί στην προσπάθεια αποπληρωμής και επιπρόσθετα ζουν με την αγωνία νέων επιβαρύνσεων από την αύξηση του επιτοκίου που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αποφάσισε τον περασμένο μήνα η ελβετική κεντρική τράπεζα, την οποία οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν ακόμη μετακυλήσει στους πελάτες τους.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης η εύρεση λύσης για την άμβλυνση των επιπτώσεων και την ανακούφιση από τα βάρη που σηκώνουν δεκάδες χιλιάδες οικογένειες και περίπου 280.000 άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι συμπολίτες μας στα δάνεια με ρήτρα ελβετικού φράγκου;

2. Σε ποιες ενέργειες θα προβείτε ώστε να απαλλαγούν οι δανειολήπτες από τις υπέρογκες χρεώσεις, που προέκυψαν από την ανατίμηση του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ;

3. Γνωρίζει η κυβέρνηση εάν οι τράπεζες είχαν αντασφαλίσει τις χορηγήσεις τους σε ελβετικό φράγκο, απέναντι στον συναλλαγματικό κίνδυνο;

4.Είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης να υιοθετήσει και θεσμοθετήσει κάποια εκ των συμβιβαστικών προτάσεων που διατυπώθηκαν στο παρελθόν από θεσμικούς φορείς;