Θα σας το γράψουμε λαϊκά… «Ο “Καποδίστριας” με επίκεντρο το Ναύπλιο και την αύρα ιστορίας που έχει αυτή η πόλη, τους… χαλάει τη… σούπα. Η συγκεκριμένη ταινία πάει κόντρα στο τωρινό προφίλ που θέλουν να περάσουν οι περισσότεροι πολιτικοί και η νυν τάξη πραγμάτων».
Αναλύοντας αυτά τα λόγια, δε θα σταθούμε στην παραγωγή του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, αλλά στα μηνύματα που περνάει στον κόσμο αυτό το «φιλμ». Μηνύματα που πολλοί θέλουν να μην αποτελούν αιτία αφύπνισης των πολιτών και ειδικά των νέων ανθρώπων. Με πιο βασικό ότι οι πολιτικοί και όσοι εκλέγονται σε κάθε μορφή εξουσίες, ανεβαίνουν σε συγκεκριμένες θέσεις για να υπηρετούν τους πολίτες και το δίκαιο, με βοήθεια στους αδύναμους. Δεν βλέπουν την εξουσία, τα Δημαρχεία, τα Μέγαρα και τα Κοινοβούλια σαν… τσιφλίκια τους.
Αναφέρουν πολλοί ότι αυτή η ταινία δέχθηκε και δέχεται «πόλεμο», αλλά δεν είναι τυχαίο ότι σημειώνει μεγάλη επιτυχία, καθώς στους περισσότερους κινηματογράφους που παίζεται, οι αίθουσες είναι γεμάτες, με τον κόσμο να χειροκροτεί, όταν ολοκληρώνεται η προβολή της.
Ο Έλληνας είναι συνδεδεμένος με την ιστορία του και αυτό δύσκολα θα το αλλάξει κάποιος. Βλέποντας την ταινία πολλοί παρομοιάζουν όσους πολέμησαν και τελικά δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια με την τωρινή πολιτική ελίτ στη χώρα μας, βλέπουν όσα διαδραματίζονται με συγκίνηση. Πολλοί υποκλίνονται, μέσω της ταινίας, στα όσα έχουν πετύχει οι πρόγονοί μας, στο μεγαλείο του πολιτικού και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Ενός οραματιστή με δράση και εκτός Ελλάδας, έχοντας γεννηθεί στην Κέρκυρα.
Αναφέρουν ότι μέσω του «Καποδίστρια»… βλέπουν ότι η Ελλάδα ακόμα φοβάται τον ίδιο της τον εαυτό, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τη δολοφονία του. Τονίζουν ότι ο Καποδίστριας δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός, ήταν όραμα, αρχές, αξιοπρέπεια, θυσία. Αυτό επεσήμανε και η «Litsa Manwla» στο προφίλ της στο Facebook, συμπληρώνοντας: «Ήταν ο άνθρωπος που προσπάθησε να βάλει τις ελληνικές αξίες σε τάξη και εκκίνηση, σε έναν λαό ρημαγμένο αλλά ζωντανό. Και γι’ αυτό τον πολέμησαν τότε. Και γι’ αυτό τον φοβούνται ακόμα. Μπράβο, λοιπόν, στον Γιάννη Σμαραγδή που μας χάρισε μια τόσο διδακτική για τη νέα γενιά ταινία»!
Δείτε εδώ τι είπε ο Γιάννης Σμαραγδής για τη γυναίκα του, παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή και της αφιέρωσε την ταινία. Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.
Εμείς θα σας παρουσιάσουμε απόψεις διακεκριμένων πολιτών μας.
Ο Άρης Δαβαράκης (στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός) έγραψε χαρακτηριστικά στο Facebook:
«Στο τέλος του "Καποδίστρια" στο Cinobo Οπερα η sold out αίθουσα ξέσπασε σε χειροκρότημα. Αρέσει η ταινία σ' ένα πολύ μεγάλο κοινό γιατί μας υπενθυμίζει πώς θα είχε προχωρήσει η Ελλάδα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι 25 κοτζαμπάσηδες που μέχρι και σήμερα διαφεντεύουν τον τόπο με τσαμπουκά, μαφιόζικες μεθόδους και μαύρο χρήμα.
Ο κυβερνήτης Καποδίστριας, υπουργός εξωτερικών του Τσάρου της Ρωσίας και δημιουργός της Ελβετίας με τα καντόνια και τη λειτουργική δημοκρατία της, ήταν απόλυτα ταγμένος σε μια Ελλάδα οπού οι πολύ πλούσιοι (οι ολιγάρχες) θα πλήρωναν φόρους και θα χαιρόντουσαν να "προσφέρουν" στους πιο αδύναμους Έλληνες. Ήθελε σχολεία και βιβλία και ισότητα, ήθελε ελληνική ιστορία και σύνδεση με το παρελθόν μας, δημοκρατία, αρχές και φιλότιμο. Οι ολιγαρχίες δεν ήταν και δεν είναι για τέτοια. Θέλουν να ελέγχουν την Ελλάδα που τη θεωρούν τσιφλίκι τους.
Αυτό είναι νομίζω το κεντρικό μήνυμα της ταινίας του Σμαραγδή και είναι ξεκάθαρο. "Κόμης, κόντες και δεν ξέρω τι άλλο θα’ ρθει να μας πει τι θα κάνουμε και θα μας βάλει να πλερώνουμε και φόρους - που ούτε στους Οθωμανούς δεν πληρώναμε; Ρε άντε από κει. Σε χαντάκι θα τον βρούνε" – να’ ναι καλά οι Μαυρομιχαλαίοι και όλοι οι όμοιοι τους διαχρονικά.
Είναι μια ταινία που ίσως δεν μπορεί να διεκδικήσει υψηλές καλλιτεχνικές δάφνες, θα έπρεπε όμως να σκεφτεί το Υπουργείο Παιδείας μήπως πρέπει να παίζεται στα σχολεία. Περιέχει την αλφαβήτα της ιστορίας μας και κάποιες "αρχές" που ακόμα παλεύουν κάποιοι Έλληνες να τις κρατήσουν ζωντανές – με νύχια και με δόντια».
Ο Άρης Δαβαράκης είναι στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 31 Ιουλίου 1953. Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, ακολούθως δε εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σε νεαρή ηλικία, από το 1977 έως το 1981, εργάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι.
Συνεργάστηκε ως στιχουργός με τον Μάνο Χατζιδάκη, την Ευανθία Ρεμπούτσικα, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και άλλους συνθέτες.
Από την πλευρά του Dr Γρηγόρης Βασιλειάδης (ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής) τόνισε στη σελίδα του στο Facebook:
«Πρωτοφανής επιτυχία η ταινία για τον Καποδίστρια (όπως και η σειρά του Αγίου Παΐσιου, όταν πριν από λίγο καιρό παίχτηκε στην τηλεόραση).
Μεγάλη επιτυχία γιατί έσπασε τα ταμεία από τις εισπράξεις.
Γιατί έσπασε τα νεύρα του νεοταξικού "προοδευταριού".
Των συστημικών νεοφασιστών, χλεχλέδων που χέζονται πάνω τους μπρος σε κάθε απόπειρα ιεροποίησης του όντως σημαντικού (και των αληθινά σημαντικών της Ιστορίας) και σπεύδουν να εμέσουν τη χολή τους, αφού οι προθέσεις τους και το ποιον τους ελέγχεται ανυπόφορα από ιδεώδη που θέλουν να σβήσουν με το στανιό, στις ψυχές τους και στις ψυχές των απλών ανθρώπων.
Μεγάλη επιτυχία, επειδή δεν "έτυχε" (γι’ αυτό πέτυχε). Ο σκοπός της ήταν να αναδείξει, όχι μονάχα την ιστορική, αλλά κυρίως μια υπερχρονική Αλήθεια: Το γεγονός πως όποιος βάζει τον εαυτό του δεύτερο – ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να κοιτάξει τα στενά ατομικά ή πολιτικά του συμφέροντα –, μένει διαχρονικά στη συνείδηση των ανθρώπων ως ψυχικό και ηθικό μέγεθος, αξεπέραστο και ζωοποιό.
Μεγάλη επιτυχία, επειδή ο κόσμος μέσα στις αίθουσες σηκώνεται όρθιος και χειροκροτεί. Όχι επειδή ο κύριος Σμαραγδής είναι ο αψεγάδιαστος σκηνοθέτης, ούτε μόνο επειδή αγιοποιείται το πρόσωπο του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη. Αλλά κυρίως επειδή όλοι εμείς που βλέπουμε εδώ και μερικές δεκαετίες την αξιοπρέπεια μας να ευτελίζετε μεθοδικά και συστημικά, αντικρύζουμε στο πανί κάποιους φιλαλήθεις καλλιτέχνες που θέλουν να μας θυμίσουν τα χαμένα αυτονόητα:
Πως, ναι, υπήρξαν άνθρωποι, και δη κυβερνήτες, που έβαλαν το ατομικό τους θέλω πίσω, την περιουσία τους, και την ίδια τους τη ζωή, από αγάπη για ένα έθνος, έναν λαό που αξίζει να φροντιστεί, να ζει καλύτερα και να σκέφτεται ελεύθερα.
Πως, ναι, αν και ο μετανεωτερικός χυλός ζητάει την εδώ και τώρα κατάργηση των υπερατομικών αξίων και ιδεωδών, προσφέροντας ως φτηνά ανταλλάγματα, τις άπειρες ψηφιακές ευκολίες, και τα μπατηροεπιδόματα σε ήδη αξιωμένους από το σύστημα ανθρώπους, ο ελληνικός λαός, ο απλός Έλληνας μέσα στην ψυχή του ακόμα ελπίζει.
Ελπίζει και ποθεί ένα καλύτερο εαυτό από από ‘κείνον που τον έκαναν να πιστεύει πως είναι.
Ελπίζει και ποθεί καλύτερους ηγέτες, θυσιαστικούς κυβερνήτες, πολιτικούς που λειτουργούν ως αγαπητικοί πατεράδες που θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ενηλικιωθούν από αγάπη, καταβάλλοντας προσωπικό κόστος.
Η ταινία σπάζει τα ταμεία επειδή διέρρηξε αρχικά τις καρδίες μας".
Όσους από μας επιμένουν να έχουν καρδιές ανοιχτές, και εύφορα εγκυμονούσες, στην ελπίδα και στο θαύμα.
Η ιστορία της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι παραμύθι, είναι αληθινή.
Η μάλλον, είναι μια ακόμα Αλήθεια που επειδή βαθιά μας παρηγορεί, είναι άκρως παραμυθητική για τις ζωντανές ψυχές που προσβλέπουν στην ανάκαμψη και στην ανάσταση».
Με τα δικά της μηνύματα και η αναφορά του Γιάννη Κωνσταντάτου (Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρουπολης) στο προφίλ του στο Facebook:
«Όταν είδα την πρεμιέρα του Καποδίστρια σας είχα προαναγγείλει πως ο Ελληνικός Λαός που τον αγάπησε τότε και τον αποκαλούσε πατέρα και σήμερα ο ίδιος Λαός θα πάει να τη δεί και θα την σηκώσει στους ώμους του "πλημμυρίζοντας" τις αίθουσες γιατί διψάει για Ελλάδα, αδιαφορώντας αν ήταν ή δεν ήταν αριστούργημα ή οσκαρικού επίπεδου σκηνοθετικά!
Αυτές τις βλακώδεις αναλύσεις τις αφήνουμε στους "ειδικούς" κριτικούς και μας είναι αδιάφορα. Δεν καταλαβαίνουν τον συμβολισμό της ταινίας δυστυχώς και το περιεχόμενο που αποτελεί πυξίδα για τον Ελληνισμό 200 χρονιατώρα!
Ας μην πάρει Όσκαρ ο Σμαραγδής, παίρνει τα εύσημα του έθνους για την προσπάθεια και το πείσμα του να ακουστεί με τα πενιχρά μέσα του η ιστορία και το πρόσωπο του πολιτικού ηγέτη που η χώρα χρειαζόταν ανέκαθεν.
Τα υπόλοιπα θα τα πούμε με τον κύριο Σμαραγδή παρόντα την 1η Φεβρουαρίου στα αποκαλυπτήρια του Ανδριάντα του Καποδίστρια στο Δημαρχείο μας, του πρώτου που θα τοποθετηθεί σε Δήμο της Αττικής»!
Σμαραγδής για «Καποδίστρια»: Δέχθηκα απειλές θανάτου για να μη γυριστεί η ταινία
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η επίσημη πρεμιέρα της νέας ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή με τίτλο «Καποδίστριας». Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης μίλησε δημόσια για πρώτη φορά με τόση ένταση για την απώλεια της συζύγου του Ελένης, στην οποία αφιερώνει το έργο, αλλά και για τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ολοκληρωθεί η παραγωγή, σχετικό θέμα φιλοξένησε στο site της και η εφημερίδα «Αναγνώστης».
Ο Γιάννης Σμαραγδής χαρακτήρισε την ταινία «όνειρο ζωής» της συζύγου του, τονίζοντας ότι εκείνη στάθηκε καθοριστικός παράγοντας σε κάθε στάδιο της δημιουργίας. Όπως ανέφερε, η Ελένη είχε ενεργό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση του σεναρίου όσο και στις τελικές διορθώσεις πριν φύγει από τη ζωή, επισημαίνοντας πως αισθάνεται ότι συνεχίζει να τον «καθοδηγεί» ακόμη και σήμερα.
Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, ο σκηνοθέτης παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή. «Ήταν εκείνη που οργάνωνε τα πάντα και εγώ απλώς ακολουθούσα», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σε κάποια στιγμή σκέφτηκε ακόμη και να μη βάλει το όνομά του στους τίτλους, θεωρώντας ότι απλώς υπηρέτησε το όραμα της ταινίας.
Ο Γιάννης Σμαραγδής αποκάλυψε, παράλληλα, ότι η ολοκλήρωση της ταινίας «Καποδίστριας» μόνο δεδομένη δεν ήταν. Σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση είχε μιλήσει ανοιχτά για οικονομικά αδιέξοδα, διακοπές στα γυρίσματα αλλά και για απειλές που, όπως είπε, δέχθηκε ώστε να μην προβληθεί η ταινία στη μεγάλη οθόνη.
Όπως εξήγησε, τα γυρίσματα ξεκίνησαν χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και βασίστηκαν σε υποσχέσεις, με αποτέλεσμα να διακοπούν προσωρινά. «Όταν καταπιάνεσαι με τον “Καποδίστρια”, δεν περιμένεις ότι θα αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις», σημείωσε, αποκαλύπτοντας ότι υπήρξαν ακόμη και απειλές κατά της ζωής του.
Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.
Η ταινία «Καποδίστριας» αναμένεται να προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον, τόσο για το ιστορικό της περιεχόμενο όσο και για το φορτισμένο προσωπικό υπόβαθρο πίσω από τη δημιουργία της, αποτελώντας μία ακόμη σημαντική στιγμή για τον ελληνικό κινηματογράφο.
Διαβάστε ακόμα:
