Το συγκεκριμένο απόγευμα το Δημοτικό γήπεδο στην Ερμιόνη ήταν τόσο γεμάτο που οι φίλαθλοι κρεμόντουσαν σαν τσαμπιά στις κερκίδες και γύρω από την περίφραξη… 

Εκείνη την εποχή το να βρίσκεται μια ομάδα του τόπου μας σε μια ανώτερη κατηγορία ήταν κάτι το εξαιρετικό για όλους. Αυτό το παιχνίδι ανάμεσα στον Ερμή Ερμιόνης και την Εράνη Φιλιατρών για την τότε Δ’ Εθνική κατηγορία (5ος όμιλος) μνημονεύτηκε και στη συνέντευξη που έδωσε ο Νίκος Λυμπερόπουλος στην εκπομπή «Πολλά Κιλά Μπάλα» (Novibet).

Με τον πρώην σπουδαίο άσο να συγκινεί για όσα αποκάλυψε, δακρύζοντας, μιλώντας για την αρχή της καριέρας του και για τον αείμνηστο πατέρα του, καθώς θυμήθηκε το πώς τον βοήθησε υπέρμετρα στην καριέρα του. Αποκάλυψε και για άγνωστη προσωπική ιστορία με ξεχωριστή σημασία. Θέματα που θα τα αναδείξουμε, καθώς έχουν ειδικό βάρος για τα νέα παιδιά.  

Παιδιά ήμασταν και εμείς τότε, αρχές της δεκαετίας του 1990. Μαζευτήκαμε τόσο από την Ερμιόνη, όσο από τις υπόλοιπες περιοχές στα μέρη μας, καθώς μας περίμενε ένα ντέρμπι… κορυφής! Ήταν η εποχή που «ζωγραφίζονταν» στο… μυαλό μας οι ποδοσφαιρικοί ήρωες που θέλαμε να ακολουθήσουμε. Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Νίκο Λυμπερόπουλο, η Εράνη Φιλιατρών πήρε θετικό αποτέλεσμα και στη συνέχεια πανηγύρισε τον τίτλο, που της έδωσε την άνοδο στη Γ’ Εθνική κατηγορία.

Δείτε και ακούστε τα σημαντικά σημεία που κόψαμε από τη συνέντευξη του Νίκου Λυμπερόπουλου:

Πηγή:  Novibet | «Πολλά Κιλά Μπάλα»

Όλοι φύγαμε απ’ το γήπεδο με την εικόνα ενός παίκτη που σε λίγα χρόνια θα άνοιγε τα «φτερά» του για ψηλά. Με άμμο ήταν τότε ο αγωνιστικός χώρος, αυτό που λέγανε «ξερό γήπεδο», και ο Λυμπερόπουλος ξεχώριζε, αν και έμοιαζε με… πούπουλο. Ο τρόπος που υποδεχόταν την μπάλα, που πάσαρε, που έκανε προσποιήσεις, που εκτελούσε, σε… καθήλωνε, αν και ήταν παιδί ακόμα! 

Ήταν η εποχή που ο Ερμής Ερμιόνης είχε σπουδαία ομάδα, τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο (1992-93), όπως και την επόμενη (1993-94) τερμάτισε στον 5ο όμιλο της Δ’ Εθνικής κατηγορίας στην 1η τριάδα με Εράνη Φιλιατρών, Ολυμπιακό Λουτρακίου τη μία σεζόν και ΑΟ Σπάρτης, Απόλλων Καλαμάτας την άλλη. 

Σ’ αυτό το παιχνίδι αναφέρθηκε, λοιπόν, και ο Νίκος Λυμπερόπουλος, στα όσα ενδιαφέροντα είπε στον Νίκο Ράπτη στην εκπομπή «Πολλά Κιλά Μπάλα» (Novibet) στο youtube, αναφέροντας ότι ο Ερμής Ερμιόνης είχε καλή ομάδα, ενώ θυμήθηκε τη δύναμη και το πάθος που είχαν εκείνη την εποχή τα ματς, σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα…  

Τη σεζόν 1993-94 και συγκεκριμένα στις 25 Μαΐου του 1994 ο Ερμής Ερμιόνης είχε αγωνιστεί, άλλωστε, και στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας στο παλιό στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», επιβεβαιώνοντας την πολύ καλή ομάδα που είχε εκείνα τα χρόνια, κυρίως με ντόπιους παίκτες από την Ερμιόνη, αλλά και τις γειτονικές Κοινότητες. Αντιμετώπισε τους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού (έτσι λέγονταν εκείνη την εποχή οι νεαροί παίκτες των ΠΑΕ, που είχαν στόχο να γίνουν επαγγελματίες), το «τριφύλλι» νίκησε με 2-0.  

Το αναφέρουμε αυτό διότι στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού σ’ αυτό το ματς έπαιξαν παίκτες όπως οι Κώστας Χαλκιάς, Άγγελος Μπασινάς, Γιώργος Καραγκούνης, Γιάννης Γκούμας (δείτε το φύλλο αγώνα), που προέχονταν από τις ακαδημίες των «πράσινων». Όπως είπε, άλλωστε, και ο Νίκος Λυμπερόπουλος είναι κάποιοι από τους τότε παίκτες των «πράσινων» που… κόλλησε μαζί τους (λόγω ηλικίας, αλλά και κοινής πορείας και στις εθνικές ομάδες), όταν ο ίδιος, κοντά στα 20, φόρεσε το «τριφύλλι», προερχόμενος από την Καλαμάτα. Με αυτούς τους παίκτες ήρθε αντιμέτωπος και ο Ερμής Ερμιόνης, κάτι περισσότερο από έναν χρόνο μετά, αφότου είχε παίξει κόντρα στην Εράνη Φιλιατρών και απέναντι στον Νίκο Λυμπερόπουλο για τη Δ' Εθνική… Πώς τα φέρνει η ζωή;

Ο πρώην διεθνής άσος του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ αναφέρθηκε και σε άλλα πρόσωπα που έχουν συνδέσει το όνομά τους με τα μέρη μας. Μίλησε για τη συμβολή που είχε στην εξέλιξή του ο Χρήστος Γερολυμάτος, ο οποίος έχει «φάει» τη ζωή του με το… κουτάλι στα γήπεδα ως ποδοσφαιριστής και ως προπονητής. Τον είχε τεχνικό στην Εράνη Φιλιατρών, πρόκειται για πρώην κόουτς που άφησε το στίγμα του και στον πάγκο του Ερμή Ερμιόνης. Μίλησε και για την εμπειρία που είχε με τον Θανάση Κολιτσιδάκη (όπως ανέφερε «τράβαγε και κανά… καντήλι) ως συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό, ο πρώην αμυντικός ως προπονητής έχει βρεθεί στο παρελθόν στον πάγκο της ΑΕ Ερμιονίδας.   

Αξίζει να ακούσει κάποιος και όσα ανέφερε ο Νίκος Λυμπερόπουλος για τις εμπειρίες που είχε ως παιδί, τότε τη δεκαετία του 1980, όταν έκανε το «μπαμ» και το μπάσκετ με το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1987 στο ΣΕΦ. Ξεχωριστά και όσα είπε για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε τυχαία, μετά από δοκιμαστικά, να παίζει ποδόσφαιρο σε επίπεδο γ’ τοπικού πρωταθλήματος στην ΕΠΣ Μεσσηνίας, στην ομάδα Νίκη Πλάτης, στα 13 του, για το πώς βρέθηκε στην Εράνη Φιλιατρών, για το πώς αναδείχθηκε στους αγωνιστικούς χώρους, με αποτέλεσμα να πάρει μεταγραφή στην Καλαμάτα (Β’ Εθνική), όταν είχε αναλάβει ο Σταύρος Παπαδόπουλος.

Χωρίς να ξεχάσει εκείνη την εποχή τη συμβολή του αείμνηστου πατέρα του, μιλώντας δακρυσμένος γι’ αυτό, για όσα του πρόσφερε και του έδωσε να καταλάβει ειδικά τη διετία που ήταν 16 με 18 ετών. Πριν παίξει μπάλα ως παιδί ο «Λύμπε» μάζευε και καρπούζια για το μεροκάματο, με τους ελαιώνες και τις χωματουργικές εργασίες να βρίσκονταν ως επιλογές του για το μέλλον, μέχρι που βρέθηκε το ταλέντο που είχε στο ποδόσφαιρο. 

Ακούστε όσα είπε ο Νίκος Λυμπερόπουλος και για μια άγνωστη ιστορία, όταν κατά τη διάρκεια της καριέρας του είχε αγοραφοβία. «Έκλεινα τις κουρτίνες και ήθελα να μείνω μόνος. Όταν όμως μίλησα, όλα άρχισαν να αλλάζουν», τόνισε. Αναφέρθηκε στο πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι τότε μίλησε – εξήγησε και το πώς έγινε αυτό – στη σύντροφό του (μετέπειτα σύζυγό του) Χριστίνα. Δείχνοντας το πόσο σπουδαίο είναι για όλους να μάθουμε να μιλάμε στους δικούς μας ανθρώπους ή σε ειδικούς, να ζητάμε με θάρρος βοήθεια… Εκείνη την περίοδο ο κάθε παίκτης ήταν απροστάτευτος από τη ζωή την ίδια, την πίεση, το άγχος, την κατάθλιψη. Σήμερα δεν νοείται επαγγελματική ομάδα χωρίς ψυχολόγο, ειδικούς, και στήριξη προς τους παίκτες.

«Μην του κόψεις τα φτερά»

Ο παλαίμαχος άσος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του όταν θυμήθηκε τα λόγια του πατέρα του προς τους ανθρώπους της Εράνης Φιλιατρών. Όπως αποκάλυψε, ο πατέρας του είχε ζητήσει μόνο ένα πράγμα: να μην του στερήσουν την ευκαιρία να εξελιχθεί, αν αποδεικνυόταν ότι είχε τις δυνατότητες να προχωρήσει στο ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια, εμφανώς συγκινημένος, εξήγησε πως από τα 16 έως τα 18 του χρόνια ο πατέρας του δεν παρενέβη ποτέ στην προσπάθειά του, δεν τον πήρε ποτέ για άλλη δουλειά, αφήνοντάς τον να χαράξει μόνος του την πορεία του. Μια στάση ζωής που, όπως παραδέχθηκε, τον βοήθησε να ωριμάσει και να κυνηγήσει με όλες του τις δυνάμεις το όνειρό του. Ο πατέρας του ήταν σαν να του είπε τότε: «Τώρα είναι η ευκαιρία σου να κάνεις κάτι σημαντικό, από τα 16 σου έως τα 18 σου, ώστε να αναδειχθείς. Δώσε τα όλα σ’ αυτό που σου αρέσει. Διαφορετικά θα βρεθείς στις δουλειές που έχουμε ως οικογένεια. Αυτό με γέμισε με ευθύνη, κάτι που αργότερα το κατάλαβα, για να κυνηγήσω το όνειρό μου, με έκανε να νιώσω υπεύθυνος των πράξεων μου». 

**** Ο Νίκος Λυμπερόπουλος υπογράμμισε ότι κατά τη διάρκεια της πορείας του στο ποδόσφαιρο ένιωσε πως ήταν ευλογημένος και τυχερός. Παραδέχθηκε ότι έκανε και λάθη. Σημαντικό είναι ότι δεν ξέχασε τη συμβολή του Ντράγκαν Κοκότοβιτς στην Καλαμάτα στη βελτίωσή του αμυντικά ως παίκτης, παρότι με τον συγκεκριμένο κόουτς δεν τα πήγαινε… καλά. Κάτι που τον πείσμωσε, με αποτέλεσμα να προπονείται περισσότερο για να του δείξει ότι αξίζει κάτι καλύτερο, όπως και έγινε, μαζί με το… θράσος (με την καλή έννοια) που είχε ο «Λύμπε» μικρός. Είπαμε, όμως, έκανε και λάθη και το παραδέχθηκε, υπέρ του είναι και αυτό. 

**** Ο Ερμής Ερμιόνης ήταν μία από τις ομάδες που συνενώθηκαν, μαζί με την ΑΕ Κρανιδίου και δημιουργήθηκε το 2011 η ΑΕ Ερμιονίδας, που έφτασε έως τη Football League (πρώην Β’ Εθνική, νυν Super League 2), ενώ είχε πολυετή παρουσία στη Γ’ Εθνική και γενικότερα στα εθνικά πρωταθλήματα. Εκείνα τα χρόνια στα οποία αναφέρθηκε ο Νίκος Λυμπερόπουλος, όπως και μετέπειτα, υπήρξαν και άλλοι σύλλογοι από την Ερμιονίδα, αλλά γενικότερα και από την Αργολίδα που έπαιξαν στη Δ’ Εθνική, όπως και στη Γ’ Εθνική, εξαιρουμένων του Παναργειακού και του Πανναυπλιακού.

Σημειώνεται ότι η ΑΕ Ερμιονίδας στις 15 Σεπτεμβρίου 2024 αγωνίστηκε στη γ’ φάση του Κυπέλλου Ελλάδος Betsson απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα, πριν αναβιώσει ξανά η διοργάνωση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών.

****Ο Χρήστος Γερολυμάτος, που κατάγεται από την Πάτρα, δεν έχει ξεχάσει τις στιγμές που πέρασε στην Ερμιόνη και γενικότερα στην Ερμιονίδα, όταν ήταν προπονητής στον Ερμή. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η ΑΕ Ερμιονίδας αγωνίστηκε στην αχαϊκή πρωτεύουσα κόντρα στον ΑΠΣ Πάτραι για τον 4ο όμιλο της Γ’ Εθνικής κατηγορίας (1-2) στις 7 Ιανουαρίου 2023, στο ντεμπούτο του Θοδωρή Γιακαλή στον πάγκο, ο πρώην προπονητής βρέθηκε στο γήπεδο και παρακολούθησε το ματς. Μετά τον αγώνα κατέβηκε στα αποδυτήρια, θέλοντας να τα πει από κοντά και με ανθρώπους της ΑΕ Ερμιονίδας.    

****Οι παλιές φωτογραφίες και τα ντοκουμέντα από τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας ανάμεσα στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού και τον Ερμή Ερμιόνης προέρχονται από το προφίλ του Σταύρου Κούστα στο Facebook (https://www.facebook.com/stavroskoustas). Ο τελευταίος είχε διατελέσει και πρόεδρος στον Ερμή Ερμιόνης. Παλιές φωτογραφίες του Ερμή Ερμιόνης μας πρόσφερε και ο Στρατής Δεστές (πρώην παίκτης και νυν προπονητής). Κάποιοι σπουδαίοι παίκτες από εκείνες τις ομάδες δεν βρίσκονται κοντά μας, καθώς έχουν φύγει από τη ζωή.

Ακόμα πιο παλιές φωτογραφίες του Ερμή Ερμιόνης από το προφίλ του Σταύρου Κούστα στο Facebook:

Οι συνθήκες παραμένουν δύσκολες στον οικονομικό τομέα και αυτό το γεγονός αποτελεί τροχοπέδη για συλλόγους που κάνουν τα σχέδια τους για την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο (2026-27). Σε πολλούς οργανισμούς πραγματοποιούνται επαφές και ζυμώσεις με στόχο να βρεθούν χρήματα αλλά και ισχυρές βάσεις που θα στηριχτούν τα αγωνιστικά τμήματα. 

Ένας δήμος έχει δυο «καράβια» που αναμένεται να… σαλπάρουν σε πιο «βαθιές θάλασσες» σε σχέση με τους υπόλοιπους. Τα «κεντρικά» στο… λιμάνι ψάχνουν για συμπαίκτες, βλέπετε οι υποχρεώσεις φέτος είναι περισσότερες και σε άλλο επίπεδο. Στην πρωτεύουσα του ίδιου δήμου όλοι κρέμονται από τα… χείλη της κεφαλής που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, φτάνοντας, μετά από δεκαετίες, τον οργανισμό και σε επαγγελματικό επίπεδο! 

Πιο χαμηλά και στα «σαλόνια» του νομού, αυτή την περίοδο βγαίνουν και τα πρώτα σχήματα. Σας είχαμε αναφέρει πριν από μερικές εβδομάδες ότι υπήρξαν κάποιες επαφές για συνεργασίες, τονίσαμε, ακόμα, ότι δεν θα αποτελέσει έκπληξη το ενδεχόμενο κάποιο νέο όνομα με «βάρος» να μείνει, τελικά, στα… πιτς ή εάν τελικά βρει λύση, να κατέβει ξανά με «κινητήρα» που θα μπορέσει να αποδώσει από τη «μάνα» του λίγα «άλογα», αλλά στη συνέχεια μέσω… και της ένωσης, να ποντάρει σε ταχύτητα και καλή απόδοση μέσα απ’ τη δουλειά. Πριν από μερικές εβδομάδες μέλος έκανε επαφές για να επιστρέψουν συγκεκριμένοι πρώην, αλλά με... ταβάνι στα οικονομικά!  

Κάποιοι συνεχίζουν να μην ακολουθούν μοντέλο σύζευξης δυνάμεων. Προτιμούν να είναι 1οι στο «χωριό» και να λένε ότι «έχει ο… Θεός». Ζουν σ’ έναν «μικρόκοσμο», που φτάνει στο να προσπαθήσουν να είναι 1οι στα… δικά μας «βουνά» και όχι να υπάρξει κάτι συλλογικό και πιο δυνατό που να φτάσει σε πιο ψηλά «όρη» της χώρας, έχοντας αγωνιστική εμβέλεια σε εθνικό επίπεδο, πάντα με το βλέμμα και στα «δικά» μας παιδιά, στα τμήματα υποδομής. 

Αποτελεί, πάντως, αρνητικό γεγονός για τα μέρη μας να μην μπορεί αγωνιστικά, αλλά κατ' επέκταση και σε επίπεδο οικονομικών να στηριχτεί η προσπάθεια ενός συνόλου και ενός οργανισμού σε πιο υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συνέχεια σε ό,τι θετικό «χτίστηκε» τα τελευταία χρόνια στην «αρένα», τουλάχιστον προς το παρόν, σε πιο υψηλά «πατώματα». Οπότε, αυτός ο οργανισμός δεν θα… μεταβεί, προς το παρόν και με τις παρούσες συνθήκες, σε «σαλόνια». Φυσικά και έχει τη δυναμική να συνεχίσει με έργο σε όλους τους τομείς, αλλά γενικότερα η απουσία εκπροσώπου από τα ανώτερα επίπεδα, δείχνει ότι οι εποχές έχουν δυσκολέψει, και δεν μπορείς εύκολα, σε ερασιτεχνικό επίπεδο, να σταθείς - μόνος - με αξιώσεις σε μεγαλύτερα «ύψη»...     

Και τώρα που αναφέραμε το ρήμα «χτίζω», να τονίσουμε ότι για να γίνει πράξη αυτό και να ανέβουν τα «καράβια» μας επίπεδο, χρειάζονται πρόγραμμα, όραμα, οικονομική εξυγίανση, δημιουργία και βελτίωση αθλητικών εγκαταστάσεων-γηπέδων, στελέχωση συλλόγων με κατάλληλους ανθρώπους σε όλες τις θέσεις, άνοιγμα στους φιλάθλους και στους πολίτες, κάτι που στα μέρη μας προϋποθέτει σύζευξη δυνάμεων. Με συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές που ασκούν διοίκηση και υλοποιούν προγράμματα.  

Διαφορετικά, κάποιοι που έχουν την «τρέλα» να ασχολούνται, θα προσπαθούν μόνοι τους (πραγματοποιώντας και λάθη), άντε κάποια στιγμή να είναι… 1οι στο «χωριό» και μέχρι εκεί, με τις εξαιρέσεις απλά να αποτελούν ένα «αστέρι» που θα… πέφτει!    

Να σταθούμε και σ' έναν ακόμα τομέα. Θετικό αντίκτυπο έχει για τα μέρη μας το γεγονός πως υπήρξαν… προαγωγές, αλλά και παραμονές εκπροσώπων μας στη διαιτησία στις σχετικές βαθμίδες, εκμεταλλευόμενοι το έργο που γίνεται, αλλά και τις συνθήκες που επικρατούν στον τομέα της διοίκησης στα «κεντρικά» του αθλήματος. 

Εδώ θα σας αποκαλύψουμε κάτι. Στόχος των… δικών μας «κεντρικών» είναι να μπορέσουν τα μέρη μας να έχουν εκπρόσωπο και σε επίπεδο… μεσαίου στα «σαλόνια» της χώρας. Κάτι που έχει να συμβεί από τον… Βαγγέλη, ο οποίος «έπεσε», όταν ήρθαν οι νυν που είναι στα πράγματα, με τους τελευταίους να λένε ότι «έφαγε»… μόνος του το κεφάλι του. 

ΥΓ. 1: Ήρθε στα μέρη μας πέρυσι ένας νεαρός προπονητής με πολλή όρεξη για δουλειά. Απ’ την αρχή της σεζόν δούλεψε περισσότερο με νεαρά παιδιά, είχε και κάποιους πιο έμπειρους μαζί τους μέσα στην «αρένα». Η δουλειά απέδωσε «καρπούς» περισσότερο από τα μέσα και μετά. 

Τελικά, μας… άφησε πριν από την ολοκλήρωση της σεζόν, και αυτό συνέβη με το που χάθηκε και ο τελευταίος στόχος, αν και όπως λεγόταν, ενδιέφερε κάποιους περισσότερο το «χτίσιμο», το οποίο έμεινε, τελικά, στη… μέση! 

Ο συγκεκριμένος, που έγγραψε και βιβλίο, αυτές τις ημέρες είναι στην Κίνα, εκπροσωπώντας τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σε πρόγραμμα των «κόκκινων διαβόλων» για παιδιά και ακαδημίες! Ναι, καλά διαβάσατε… Για το πρόγραμμα και το όραμα που λέγαμε παραπάνω!

ΥΓ. 2: Ευτυχώς που συνεχίζονται τα πανηγύρια και κάποιοι θα μπορέσουν, τουλάχιστον, να κάνουν «τράπεζα» για την αρχή. Το πού θα φτάσουν, τελικά, μέσα στον… χρόνο είναι άγνωστο! Για το πρόγραμμα και το όραμα που λέγαμε παραπάνω!

ΥΓ. 3: Άντε να βρούμε πάλι χρήματα και στελέχη για να τρέξουν. Αυτά συμβαίνουν όταν δεν πορεύεσαι με πρόγραμμα που να βλέπει σε βάθος χρόνου. Για το όραμα και το πρόγραμμα που λέγαμε παραπάνω!

Αυτή τη φορά το βιβλίο «Μουντιάλ Εμπιστευτικό» παρουσιάστηκε στη γενέτειρα του δημοσιογράφου και συγγραφέα Νίκου Μποζιονέλου, στην αρχαιότερη πόλη της Ελλάδας, με την παρουσία σημαντικών προσωπικοτήτων της περιοχής και όχι μόνο, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο παλαίμαχος διεθνής παίκτης, Βασίλης Πλιάτσικας.

Στην πόλη του Άργους, η αίθουσα Τέχνης και Πολιτισμού «Μέγας Αλέξανδρος»… φόρεσε τα γιορτινά της το απόγευμα της Τετάρτης (03/06) και η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, σημείωσε σημαντική επιτυχία. Το θετικό ήταν πως οι ομιλούντες πέρασαν και όμορφα μηνύματα που αφορούν το ποδόσφαιρο, τον αθλητισμό, με όσα ακούστηκαν γι’ αυτή την αξιόλογη έκδοση, που προσφέρει στον αναγνώστη πολλά στοιχεία για όσα έχουν συμβεί πίσω από την… κουρτίνα των Μουντιάλ, που αφορούν την πολιτική, την εξουσία, το χρήμα ακόμα και το γυναικείο φύλο.

Ο Νίκος Μποζιονέλος, που δεν ξεχνάει το Άργος και την Αργολίδα γενικότερα, κάνοντας καριέρα στη δημοσιογραφία στην Αθήνα, αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, πως μπήκε η ιδέα να γράψει αυτό το βιβλίο, διαβάζοντας ένα άλλο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912 (τότε μόλις το 22% του πληθυσμού της πόλης ήταν Έλληνες), κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, γεγονός που συνδέθηκε άμεσα στη συνέχεια με τον Εθνικό Διχασμό. «Λίγο πριν τα 50 μου, αρχίζω να συνειδητοποιώ πως πρέπει να κάνουμε, και να γράφουμε, πράγματα που θα μείνουν στον χρόνο. Ένα βιβλίο ήταν η καλύτερη επιλογή θεωρώ», είπε ο έμπειρος δημοσιογράφος.

Ο συγγραφέας του βιβλίου στάθηκε σε κάποιες από τις ιστορίες, που αφορούσαν κυρίως την ανάμειξη της πολιτικής, κυρίως διδακτορικών καθεστώτων με το ποδόσφαιρο και τα Παγκόσμια Κύπελλα, Μίλησε και για πώς δημιουργήθηκαν οι φήμες που ανέφεραν ότι ο σπουδαίος Γιόχαν Κρόιφ δεν αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας στο Μουντιάλ του 1978 στην Αργεντινή, λόγω της γυναίκας του Ντάνι Κόστερ, μετά από… πάρτι που είχαν τότε οι διεθνείς των «οράνιε», αν και ο ίδιος ο πρώην μεγάλος αστέρας είχε διαψεύσει αυτό το σενάριο! Αναφορά έκανε και για 1η συμμετοχή της Ελλάδας σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 1994 στις ΗΠΑ, τότε που πιάστηκε ντοπέ ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Όταν επικράτησε… σύγχυση και στην αποστολή της «γαλανόλευκης», όταν έγινε γνωστό ότι ντοπέ ήταν το... Νο10, στον αγώνα της Ελλάδας κόντρα στην Αργεντινή του «Ντιεγκίτο», στο τελευταίο του Μουντιάλ! Ακούστηκαν και άλλα ενδιαφέροντα πράγματα, όπως το πώς... ανακαλύφθηκαν η κίτρινη και η κόκκινη κάρτα στο ποδόσφαιρο στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και πώς ουσιαστικά «γεννήθηκε» το πρώην Κύπελλο Πρωταθλητριών και νυν Champions League σε συλλογικό επίπεδο στην Ευρώπη.  

Θα μας επιτρέψετε να σταθούμε πρώτα και σε όλα είπε ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Βασίλης Πλιάτσικας, ο οποίος κατάγεται από το Αγρίνιο, αλλά ήρθε στην Αργολίδα και στο Ναύπλιο με τους γονείς του, όταν ο πατέρας του αποφάσισε να παίξει μπάλα στα μέρη μας, με αποτέλεσμα ο πρώην παίκτης να μεγαλώσει στον νομό μας, όπου τώρα μαθαίνει τα «μυστικά» της μπάλας σε μικρά παιδιά.

Ο Βασίλης Πλιάτσικας, έχοντας στα 38 του «γράψει» μια σπουδαία καριέρα στο ποδόσφαιρο, αφού μίλησε για την αξία του συγκεκριμένου βιβλίου, λόγω των στοιχείων που παρουσιάζει μετά από έρευνα του συγγραφέα, θυμήθηκε το πώς ο ίδιος είχε κληθεί στην Εθνική ομάδα από τον Ότο Ρεχάγκελ. Θυμήθηκε πόσο σημαντικό ήταν για τον ίδιο να αντιμετωπίζει Παγκόσμιους Πρωταθλητές, όπως τους Ιταλούς μετά το 2006.

Ο Βασίλης Πλιάτσικας έφερε στο «μυαλό» του και το σπουδαίο μπαράζ πρόκρισης της Ελλάδας στη ζώνη της Ευρώπης για το Μουντιάλ του 2010 απέναντι στην Ουκρανία (0-1 με γκολ του Σαλπιγγίδη), τότε που ο ίδιος τα έδωσε… όλα, παίζοντας για πολλά λεπτά με σοβαρό τραυματισμό, με αποτέλεσμα ο Αντρέι Σεφτσένκο να δει το Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής το 2014 απ’ το… σπίτι του. Μίλησε, επίσης, για τη συνύπαρξή του με παίκτες που είχαν αναδειχθεί Παγκόσμιοι Πρωταθλητές την εποχή που έπαιζαν μαζί του, είτε αυτό συνέβη αργότερα, όπως ο Ριβάλντο (κάτοχος και της «Χρυσής Μπάλας») στην ΑΕΚ, ο Μάνουελ Νόιερ στη Σάλκε. «Αυτοί οι σπουδαίοι παίκτες ήταν ταπεινοί και απλοί σε όλα τους. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το γνωρίζουν ειδικά τα παιδιά που ξεκινούν τώρα την προσπάθειά τους», υπογράμμισε ο Βασίλης Πλιάτσικας, λόγια που έχουν την αξία τους.

Ο Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Αργολίδας Βασίλης Σιδέρης (πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΠΟ και πρόεδρος της επιτροπής διοργανώσεων της Ομοσπονδίας) τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι με το ποδόσφαιρο συνδυάζεται και η λέξη «ανάπτυξη», βάσει των ενεργειών που γίνονται στη χώρα μας και στον νομό μας προς αυτή την κατεύθυνση. Στάθηκε, επίσης, στους παίκτες που κάνουν σπουδαία καριέρα και προέρχονται από τον νομό μας, ενώ προέτρεψε, μάλιστα, τον Νίκο Μποζιονέλο να γράψει το επόμενο βιβλίο για την Εθνική Ελλάδος…

Ο Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών Γιάννης Μαλτέζος ανέφερε ότι δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του να διαβάζει με τόση θέρμη ένα βιβλίο για το ποδόσφαιρο, συμπληρώνοντας βέβαια ότι η συγκεκριμένη έκδοση αφορά την ιστορία και την πολιτική σε σχέση με τα Παγκόσμια Κύπελλο, εμπεριέχει έρευνα και γι’ αυτόν τον λόγο το «Μουντιάλ Εμπιστευτικό» των 640 σελίδων έχει τεράστια αξία ως έκδοση. Ο Γιάννης Μαλτέζος στάθηκε και αυτός στο κομμάτι της ανάπτυξης και αποκάλυψε, μάλιστα, την εξασφάλιση χρηματοδότησης από τον Δήμο Άργους-Μυκηνών για τη δημιουργία νέου γηπέδου, νέων χώρων άθλησης. 

Ο δημοσιογράφος Γιάννης Γαλανόπουλος, που είναι και αυτός συγγραφέας, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στον κόπο που έχει η συγκεκριμένη προσπάθεια από τον συγγραφέα για τη συλλογή όλων αυτών των στοιχείων, και στη συνέχεια για την παρουσίασή τους στο χαρτί.

Ο αντιδήμαρχος Αθλητισμού του Δήμου Άργους-Μυκηνών, Σωτήρης Δαμάλας, ο οποίος είναι φίλος του Νίκου Μποζιονέλου, υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι το συγκεκριμένο βιβλίο απαντάει πραγματικά με πολλά στοιχεία στο «πώς» και στο «γιατί» για πολλά γεγονότα που αφορούν τα Παγκόσμια Κύπελλα και όσα έχουν συμβεί στο… παρασκήνιο των διοργανώσεων.

Η εκδήλωση ήταν γεμάτη άγνωστες ιστορίες από τα Παγκόσμια Κύπελλα, αποδεικνύοντας ότι το ποδόσφαιρο είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα παιχνίδι.

Μπορεί κάποιος να διαβάσει μια αναδρομή στα Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου από το 1ο το 1930 στην Ουρουγουάη έως και το πρόσφατο το 2022 στο Κατάρ, μέσα από πολιτικό παρασκήνιο, από οικονομικά συμφέροντα και άλλες σκοπιμότητες που διέπουν διαχρονικά τη μεγάλη διοργάνωση. Μπορεί κάποιος να μάθει άγνωστες και σημαντικές λεπτομέρειες απ’ όλες τις διοργανώσεις. Άγνωστες και πολύτιμες ιστορίες που έπαιξαν τον ρόλο τους ακόμα και στην πορεία που έχει γενικότερα το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός μέσα στον χρόνο.

Το «παρών» έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Αργολίδας Ανδρέας Πουλάς (ΠΑΣΟΚ), ο Αναστάσιος Γανώσης (Εντεταλμένος Σύμβουλος της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών), αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, διαιτητές, καθώς και εκπρόσωποι-παράγοντες του αθλητισμού…

*Το θετικό είναι πως στην εκδήλωση βρέθηκαν και πολλά παιδιά, μαζί με τους γονείς τους, δείχνοντας ενδιαφέρον για το βιβλίο και τα όσα μπορεί κάποιος να διαβάσει.

*Ο Νίκος Μποζιονέλος κάποια στιγμή απευθύνθηκε, μάλιστα, στον Ανδρέα Πουλά και του ανέφερε ότι μπορεί στο μέλλον να γράψει κάποιος βιβλίο και για την πορεία του ΠΑΣΟΚ μέσα στον χρόνο, με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να προσπαθεί τώρα να γίνει ξανά παράταξη εξουσίας.

*Από πολλούς συζητήθηκε και το χρώμα (απόχρωση του πράσινου) της γραβάτας που φορούσε στην παρουσίαση του βιβλίου «Μουντιάλ Εμπιστευτικό» ο Γιάννης Μαλτέζος. Ίσως να θέλησε ο Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών να το ταιριάξει με τα χρώματα του βιβλίου (σκούρο πράσινο, μαύρο, άσπρο με το τρόπαιο σε χρυσαφί). Βλέπετε, ο Γιάννης Μαλτέζος, όπως σχολιάστηκε, τις περισσότερες φορές προτιμά να κυριαρχεί στις γραβάτες του το μπλε και το γαλάζιο, ίσως και λόγω των ιδεολογικών προτιμήσεών του, δεν έχει κρύψει, άλλωστε, ότι ανήκει στον χώρο της ΝΔ… Και το πράσινο χρώμα συγκέντρωσε, πάντως, θετικές απόψεις!

Μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις του περσινού πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας της ΕΠΣ Αργολίδας ήταν το νεανικό σύνολο που παρουσίασε η ΑΕ Ερμιονίδας, ειδικά με την ανταγωνιστική εικόνα που είχε μέσα στο 2026, μέσω και της δουλειάς που έκανε ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ, προπονητής που απέδειξε την αγάπη του για τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο μέσω και της συγγραφικής οδού!

Ο νεαρός τεχνικός από τη Βόρεια Μακεδονία, που έχει για βάσεις στην προποπονητική και στη ζωή, τη δουλειά, την εξέλιξη, τη βελτίωση, τον σεβασμό, άφησε τα μέρη μας πριν από την ολοκλήρωση της σεζόν 2025-26, και πριν από μερικές εβδομάδες πραγματοποίησε τα αποκαλυπτήρια ενός νέου έργου του.

Μιλάμε για το… «Το Παιχνίδι μέσα στο παιχνίδι», ένα βιβλίο που μπορεί να αποτελέσει σημαντικό «εφόδιο» για παίκτες, προπονητές και άλλους ανθρώπους του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού.

Μέσα από αυτό το έργο, ο 32χρονος προπονητής παρουσιάζει μια διαφορετική και βαθύτερη προσέγγιση στο ποδόσφαιρο, ανοίγοντας θέματα που θεωρούνται ολοένα και πιο κρίσιμα για την ανάπτυξη των σύγχρονων αθλητών και επαγγελματιών.

Ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ, που γνωρίσαμε τη σεζόν 2025-26 και στα γήπεδα της ΕΠΣ Αργολίδας, μιλώντας στο «Sports Network», ανέφερε: «Αυτό το βιβλίο αποτελεί ένα δημιούργημα της πολυετούς εμπειρίας σε διαφορετικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα, πολιτισμούς και συστήματα εργασίας, μέσα του παιχνιδιού σε Αυστρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ιταλία και Βόρεια Μακεδονία, καθώς και της προπονητικής εμπειρίας στην Ελλάδα».

Μεγάλη επιρροή στη δημιουργία αυτού του έργου πρόσφεραν εκτός από καταστάσεις μέσα στα γήπεδα, πολλές συζητήσεις, αναλύσεις, και μάθησης από ανθρώπους που εργάζονται και ζουν το ποδόσφαιρο σε υψηλό επαγγελματικό επίπεδο, βλέποντας πως λειτουργούν η ψυχολογία, η ηγεσία και η προσωπική ανάπτυξη.

«Όλες αυτές οι εμπειρίες βοήθησαν στην οικοδόμηση μιας ευρύτερης προοπτικής για το τι πραγματικά σημαίνει να αναπτύσσεσαι ως σύγχρονος ποδοσφαιριστής – όχι μόνο τεχνικά και τακτικά, αλλά και ψυχικά, επαγγελματικά και ανθρώπινα», υπογράμμισε ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ και συμπλήρωσε: «Ο στόχος του βιβλίου είναι να βοηθήσει νέους παίκτες, προπονητές και φιλόδοξους ανθρώπους να αποκτήσουν μια ρεαλιστική εικόνα της πορείας προς την επιτυχία και να κατανοήσουν ότι τα πιο σημαντικά πράγματα συμβαίνουν συχνά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην πειθαρχία, τον χαρακτήρα, τις καθημερινές συνήθειες και τη νοοτροπία».

Από αυτό το όραμα προέκυψε το βιβλίο το «Παιχνίδι πίσω από το παιχνίδι», ένα εγχειρίδιο πολύ σημαντικό για προπονητές και ποδοσφαιριστές, βασισμένος σε πραγματικές εμπειρίες, σε ιστορίες, σε αρχές που διέπουν το ποδόσφαιρο, στην ψυχολογία και στη νοοτροπία που υπάρχει πίσω από το-επαγγελματικό-ποδόσφαιρο.

Δεν πρόκειται για ένα κλασικό ποδοσφαιρικό βιβλίο, αλλά για ένα εγχειρίδιο νοοτροπίας, σχεδιασμένο για ποδοσφαιριστές, προπονητές, γονείς και νεαρούς παίκτες, για όλους όσοι θέλουν να «χτίσουν» τη σωστή νοοτροπία, πειθαρχία και χαρακτήρα που απαιτούνται για την επιτυχία, πρώτα στη ζωή και μετά στο ποδόσφαιρο.

Το βιβλίο αναδεικνύει θέματα, που σπάνια διδάσκονται στις ακαδημίες, αλλά είναι καθοριστικά για την εξέλιξη ενός παίκτη:

– νοοτροπία νικητή
– πειθαρχία και συνήθειες εργασίας
– πίεση και αυτοπεποίθηση
– σχέση γονέων και παιδιών στον αθλητισμό
– ανάπτυξη ηγεσίας και χαρακτήρα
– τι πραγματικά ξεχωρίζει το ταλέντο από μια επιτυχημένη καριέρα

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε PDF σε τρεις γλώσσες, ενώ η έντυπη έκδοση κυκλοφορεί τον Ιούνιο. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα, και ο σύνδεσμος, αν κάποιος θέλει να το αγοράσει online.

Ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1993 στο Κότσανι της Βόρειας Μακεδονίας, είναι κάτοχος διπλώματος UEFA A’. Πέρυσι ήταν ο προπονητής της ΑΕ Ερμιονίδας (Α1 κατηγορία ΕΠΣ Αργολίδας). Την προηγούμενη σεζόν ξεκίνησε ως συνεργάτης του Αναστάσιου Αναστασιάδη στον Ερμή Αμυνταίου (Γ’ Εθνική κατηγορία) και τον Φεβρουάριο ανέλαβε πρώτος προπονητής του συλλόγου της Φλώρινας έως το τέλος της περιόδου.

Ως ποδοσφαιριστής, εκτός από ομάδες της χώρας του, έχει παίξει και σε συλλόγους του εξωτερικού (Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία/Ερζεγοβίνη). Ο 32χρονος τεχνικός από το 2021-22 έχει δουλέψει, ακόμα, ως προπονητής στη χώρα του στους Νέους της Μπρεγκάλνιτσα (δυο φορές), τη Μπελάσιτσα, τη Λοκομοτίβα Σκοπίων και στους Νέους της Ραμποτνίτσκι.

Λευτέρης Δαγρές

Η θέα από τα… βράχια της Πετρούπολης φτάνει ως τη θάλασσα του Σαρωνικού κόλπου και κάπου εκεί ψηλά μπορεί να δημιουργηθεί το κατάλληλο σκηνικό, ώστε να «γεννηθούν» πολλές όμορφες ιστορίες, μέσα από έναν σημαντικό ποδοσφαιρικό αγώνα, που τράβηξε το ενδιαφέρον και ενός Πρωταθλητή Ευρώπης, του Γιώργου Καραγκoύνη, ίσως και λόγω της γενέτειράς του, χωρίς να απουσιάσει απ’ αυτό το παιχνίδι «χρώμα» από την Αργολίδα, ειδικότερα και από την Ερμιονίδα!

Χαρακτήρα «τελικού» είχε το ματς του τοπικού Άρη με τον ΠΑΣ Πύργο 1968 στο πλαίσιο της 6ης αγωνιστικής στον β’ όμιλο των μπαράζ ανόδου στη Super League 2 από τη Γ’ Εθνική κατηγορία. Το ματς έληξε 1-2, μετά από συγκλονιστική εξέλιξη με ανατροπή και γκολ στο 90’, οι συνθήκες, από όλες τις πλευρές, στο Β’ Δημοτικό Γήπεδο «Αλκυών» Πετρούπολης ήταν ιδανικές για να «γραφτούν» ξεχωριστές στιγμές αποθέωσης του ποδοσφαίρου.

Εκεί βρέθηκε από πλευράς… Αργολίδας και ο Βασίλης Σιδέρης (πρόεδρος της ΕΠΣ, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της επιτροπής αγώνων της Ομοσπονδίας, αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Αργολίδας) δεν εκτέλεσε, λόγω της εξέλιξης του ματς, εξ’ ολοκλήρου την… αποστολή του, θα πούμε περισσότερα στη συνέχεια, απ’ τον νομό μας ήταν και οι δυο από τους τρεις παρατηρητές του αγώνα. Να παινέψουμε και τα μέρη μας!

Θα μπορούσε να πει κάποιος που βρέθηκε στο γήπεδο ότι και η μπάλα του αγώνα «εξέπεμπε» συναισθήματα αγωνίας και ανυπομονησίας για το πότε θα βρεθεί στο κέντρο, ώστε να πραγματοποιηθεί η σέντρα και να έχουμε δράση στον αγωνιστικό χώρο! Οι κερκίδες ήταν κατάμεστες, γύρω από την «αρένα» βρέθηκαν άνθρωποι κάθε ηλικίας, μ’ έναν μοναδικό τρόπο συνυπήρξαν σε απόσταση μέτρων μάτια, «καρφωμένα» στο «πράσινο» χρώμα όπου είχαμε απίστευτη δράση, από φίλους και των δυο «μονομάχων»… Πολλοί βρέθηκαν να παρακολουθούν τον αγώνα με το βλέμμα να περνάει μέσα από την περίφραξη, που χώριζε τους πρωταγωνιστικές από το κοινό.

Η ατμόσφαιρα ξεχωριστή, σε προδιάθετε για παιχνίδι με θέαμα και αγωνία, είχε φτιαχτεί το κατάλληλο σκηνικό για δράση. Κάποια στιγμή, και ενώ ο κόσμος που έμπαινε στις κερκίδες θύμιζε… ροή ποταμιού, υπήρξε μια «λάμψη» στην είσοδο του γηπέδου, που επέφερε κινητοποίηση.

Και μέσα στο πλήθος ξεπρόβαλε ο «τυπάρας», έχοντας κοντά του δικούς του ανθρώπους. Αυτό το παιχνίδι τράβηξε το ενδιαφέρον και του Γιώργου Καραγκούνη, οποίος έφτασε μαζί με τη δική του παρέα. Η παρουσία του έδωσε ακόμα μεγαλύτερη αίγλη στον αγώνα. Πολλοί συνέδεσαν την παρουσία του λόγω και της καταγωγής του από το χωριό Αμπελώνας, κοντά στον Πύργο Ηλείας. Στον ΑΟ Αμπελώνας και στη συνέχεια στον Πανηλειακό έκανε, άλλωστε, ο Γιώργος Καραγκούνης τα πρώτα του βήματα, όταν ήταν «μωρό» ποδοσφαιρικά, πριν βρεθεί στην Παιανία και στις μικρές ομάδες του Παναθηναϊκού, με τη συμβολή του Χουάν Ραμόν Ρότσα! Έτσι ξεκίνησε η σπουδαία του καριέρα…

Εδώ να θυμίσουμε λόγω… Ερμιονίδας κάτι για τον «τυπάρα»! Ο πρώην διεθνής άσος είχε αγωνιστεί τέτοιες ημέρες τον Μάιο του 1994 με τους ερασιτέχνες του «τριφυλλιού» απέναντι στον τότε Ερμής Ερμιόνης (η μία από τις ομάδες που αποτέλεσε «καρπό» για την ΑΕ Ερμιονίδας) στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών στο παλιό στάδιο Καραϊσκάκη, με τους «πράσινους» να φτάνουν στη νίκη με σκορ 2-0. Τότε, στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού υπήρχαν και άλλοι νεαροί παίκτες που στη συνέχεια ήταν μέλη μια δυνατής εθνικής ομάδας σε επίπεδο Ελπίδων, ενώ το 2004 σήκωσαν το EURO στα γήπεδα της Πορτογαλίας!

Η ξεχωριστή «πινελιά» στον «καμβά» ποδοσφαιρικών ιστοριών σ’ αυτό το σημαντικό παιχνίδι ήρθε με τα «χρώματα» που έδωσαν οι φίλαθλοι, με φόντο τα βράχια και το υπόλοιπο φυσικό τοπίο. Στην κεντρική κερκίδα υπήρχαν κυρίως φίλοι του Άρη Πετρούπολης, επίσημοι, και ουδέτεροι φίλαθλοι, που είχαν έρθει από άλλες περιοχές. Με τα χαρτάκια και τις σημαίες να δίνουν και έναν λατινοαμερικάνικο τόνο. Στη μία… γωνία μπορούσε να διακρίνει κάποιος και «ερυθρόλευκα»… στιγμιότυπα, τα οποία έγιναν πολύ έντονα, αλλά και με δυνατά συνθήματα από ψηλά και συγκεκριμένα από το… βουνό!

Εκεί ψηλά στα… βράχια βρέθηκαν οι περισσότεροι φίλοι του Πύργου, ενώ δεν τους επιτράπηκε η παρουσία τους οργανωμένα στις κερκίδες του γηπέδου. Υπάρχει και παρασκήνιο πίσω από αυτή την κίνηση των φίλων του Πύργου… Παραμονή του αγώνα, οι φίλαθλοι των «ερυθρόλευκων» είχαν επικοινωνήσει με τα μέλη της αγαπημένης τους ομάδας και τους τόνισαν να τα δώσουν όλα στο παιχνίδι, ώστε να εξαντλήσουν αγωνιστικά τις ελπίδες ανόδου, διαβεβαιώνοντας παίκτες και προπονητικό τιμ ότι οι ίδιοι θα βρουν τρόπο για να είναι κοντά τους. Τελικά, έτσι και έγινε…

Από την άλλη πλευρά, βρέθηκε και ένας φίλος του Άρη Πετρούπολης να ανάβει και αυτός σε… βράχια σαν να ήθελε να αποτελέσει μόνος του το αντίπαλο δέος στους φιλοξενούμενους, καθώς ο κύριος όγκος των φιλάθλων της γηπεδούχου ήταν στις κερκίδες και γύρω, γύρω από τον αγωνιστικό χώρο, κολλημένοι… στο σύρμα της περίφραξης.

Στο αγωνιστικό κομμάτι το παιχνίδι είχε μία «άγρια» ομορφιά σε όλη τη διάρκειά του, με πάθος, αγωνιστικότητα και παλμό. Η γηπεδούχος στόχευσε σε δυο αποτελέσματα (νίκη, ισοπαλία), εν όψει δικαστικών εξελίξεων που θα κρίνουν την άνοδο, κατάφερε να προηγηθεί νωρίς, μετά από στατική φάση. Στο τέλος επιβεβαιώθηκε και σ’ αυτόν τον αγώνα ότι η ομάδα που θέλει μόνο ένα αποτέλεσμα, που στοχεύει μόνο στην επιτυχία, έχει πιο ξεκάθαρο πλάνο, με αποτέλεσμα να φτάσει στην ανατροπή (1-2) με γκολ στο δεύτερο ημίχρονο, το νικητήριο στο τέλος του ματς.

Στο πρώτο μέρος ο Άρης κράτησε το υπέρ του 1-0, καθώς δεν επέτρεψε στον Πύργο να βρει «καθαρό»… οπτικό πεδίο προς την εστία του, αν και η φιλοξενούμενη έδειχνε πιο κυριαρχικό πρόσωπο στα 2/3 του αγωνιστικού χώρου. Με τη γηπεδούχο να ψάχνει τη στιγμή της, κυρίως με γρήγορες μεταβάσεις.

Στο δεύτερο μέρος, ο Πύργος είχε λιγότερα χρονικά περιθώρια για να φτάσει στην ανατροπή. Ο προπονητής Νώντας Κουτρουμάνος «δούλεψε» γι’ αυτόν τον στόχο. Αυτό φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο με τις αλλαγές (με νέα πρόσωπα και εσωτερικές) που έκανε, ειδικά στην επίθεση και στη μεσαία γραμμή. Η φιλοξενούμενη ήταν η 1η ομάδα που πραγματοποίησε αλλαγές προσώπων και ακολούθως η γηπεδούχος έδειχνε να χάνει… ανάσες, αλλά και «βήματα» στην «αρένα». Αυτή ήταν και η δική μας διαπίστωση, σ’ αυτό συμφωνήσαμε και με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Λουκάκη, ο οποίος έχει παίξει ποδόσφαιρο, και έκανε περιγραφή για την ΕΡΑ ΣΠΟΡ, όπως παλιά, μέσα απ’ τον αγωνιστικό χώρο!!! Απ’ τις ωραίες εικόνες και αυτή του παιχνιδιού!

Το γεγονός πως ο Πύργος έβγαζε περισσότερο «χρώμα» στα όσα «ζωγράφιζαν» οι παίκτες μέσα στον αγωνιστικό χώρο, το ένιωθαν όλοι στα ερεθίσματα που έφτασαν στα μάτια τους, όπως και οι άνθρωποι της γηπεδούχου που ήταν στον αγωνιστικό χώρο. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η φιλοξενούμενη… κατάφερε να «χτυπήσει» και να ισοφαρίσει (1-1), σε κομβικό σημείο, ενώ είχε προειδοποιήσει με δοκάρι. Βλέπετε, ο Πύργος πρόλαβε στην «σκακιέρα» τον Βαγγέλη Χαντέ (τεχνικός του Άρη), ο οποίος είχε δώσει εντολή για την επόμενη κίνηση, δηλαδή να γίνουν τρεις αλλαγές, ώστε να δώσει «πνοή» στην ομάδα του, με στόχο να κρατήσει το υπέρ της αποτέλεσμα, αλλά ήρθε πρώτα – και σε διάστημα ενός λεπτού – το 1-1, σε φάση που χάθηκε η μπάλα από τον Άρη! Σε μια στιγμή μπορεί να αλλάξουν πολλά!

Στη συνέχεια, το παιχνίδι για έναν ουδέτερο παρατηρητή ήταν το καλύτερο θέαμα, για όσους ενδιαφέρονταν για αποτέλεσμα, εξελίχθηκε ακατάλληλο για τις… καρδιές τους. Με τους προπονητές να κλείνουν τις αλλαγές τους, αποχώρησαν και παίκτες που δεν είχαν ανάσες, κάποιοι και με κράμπες. Η ισοφάριση έδωσε, πάντως, περισσότερη δύναμη στους φιλοξενούμενους, έδειχναν ότι πίστευαν στην ανατροπή. Υπήρχαν μέλη των δυο ομάδων που δεν ήθελαν να γνωρίζουν, μέσα στην αγωνία τους, τον χρόνο που απέμενε για τη λήξη. Την ίδια στιγμή που οι πιο ψύχραιμοι προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν κάθε αδύναμο σημείο των αντιπάλων τους. Ο Πύργος συνέχισε, πάντως, να βγάζει περισσότερη «ζωντάνια», έχοντας κατοχή της μπάλας, κερδίζοντας μάχες, με τον κόσμο του ψηλά από το… βουνό να βγάζει και αυτός δυνατές ιαχές στήριξης.

Και όμως, ο Άρης είχε δυο καλές στιγμές για να πάρει το προβάδισμα, σε μια περίοδο που ο δεξιός οπισθοφύλακας της φιλοξενούμενης είχε θέματα με κράμπες, αλλά η ομάδα του δεν είχε άλλες αλλαγές. Τελικά, ο Πύργος βρήκε γκολ νίκης στο τέλος της κανονικής διάρκειας, ξανά μετά από προσπάθεια του σκόρερ του 1ου τέρματος, απόρροια της πίεσης που ασκούσε, τραγική ειρωνεία για τους γηπεδούχους, αποτελεί το γεγονός ότι η μπάλα βρέθηκε στα δίχτυα από… δικά τους πόδια, με αυτογκόλ παίκτη που είχε μπει ως αλλαγή!

Εικόνες και συναισθήματα που μπορούν να «γραφτούν» σε όμορφες ποδοσφαιρικές ιστορίες! Τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι κοιτούσαν ψηλά και προς τον κόσμο τους, οι γηπεδούχοι κατέρρεαν στον αγωνιστικό χώρο. Αυτή η εικόνα «ζωγραφίστηκε» με πιο έντονα «χρώματα» μετά την ολοκλήρωση του χρόνου των καθυστερήσεων και το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, με το σκορ 1-2 να αποκτάει «μορφή» τελικού αποτελέσματος.

Κάπου εκεί, μέσα στους νικητές που πανηγύριζαν, μπορούσε να δει κάποιος και τον Γιάννη Φερεκίδη, ένα παιδί που έχει περάσει από τα μέρη μας, καθώς φόρεσε στο παρελθόν τη φανέλα της ΑΕ Ερμιονίδας, ομάδα που θα μπορούσε να πει κάποιος… αποτέλεσε το «σκαλοπάτι» για να αγωνιστεί και σε συλλόγους που κάνουν πρωταθλητισμό. Ο ίδιος δεν ξεχνάει, άλλωστε, την περίοδο που ήταν στην ΑΕ Ερμιονίδας, έχοντας παίξει και ως αντίπαλός της. Είναι γιος του παλαίμαχου άσου, Αναστάσιου Φερεκίδη, ο οποίος έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ποδόσφαιρο και σε επίπεδο α’ κατηγορίας, έχοντας φορέσει και τη φανέλα του Πανηλειακού…

Όπως είπε ο Αλέξης Σπυρόπουλος στην εκπομπή «11 αυτοί, 11 εμείς» στο «OPEN TV» «όταν είσαι νικητής οφείλεις να παρουσιάζεσαι ταπεινός και όταν είσαι ηττημένος οφείλεις να είσαι μεγαλόψυχος». Το αναφέρουμε αυτό διότι ο Βαγγέλης Χαντές, όταν έπεσαν οι παλμοί απ’ τον αγώνα, μπήκε ξανά στον αγωνιστικό χώρο και συνεχάρη τον Νώντα Κουτρομάνο και τους παίκτες της φιλοξενούμενης για τη νίκη τους, με τον δεύτερο να του ζητάει συγγνώμη που δεν πήγε ο ίδιος άμεσα κοντά του να του δώσει το χέρι…

Το ίδιο έγινε ανάμεσα στα περισσότερα μέλη των δυο αντιπάλων, σ’ ένα ματς που οφείλουμε να πούμε ότι όλα κύλησαν σε νόμιμο πλαίσιο, είχαν παρθεί, άλλωστε, όλα τα απαραίτητα μέτρα από τις ομάδες, την ΕΠΟ, τη ΔΕΑΒ κ.α. Υποδειγματική συμπεριφορά είχε και ο κόσμος, με φίλους του Πύργου να συγχαίρουν την αποστολή της αγαπημένης τους ομάδας και κατά την αποχώρηση με το πούλμαν.

Εκεί ήταν και ο νομικός εκπρόσωπος του συλλόγου της Ηλείας, εν όψει και της δικαστικής μάχης που θα ακολουθήσει, εμείς αφήνουμε σε δεύτερο πλάνο αυτό το κομμάτι, επικεντρωθήκαμε στις ιστορίες που μπορούν να «γεννηθούν» σ’ έναν ποδοσφαιρικό παιχνίδι, με «χρώμα» και από την Αργολίδα. Με τον Βασίλη Σιδέρη να μην πραγματοποιεί, τελικά, την προγραμματισμένη απονομή στη γηπεδούχο για την κατάκτηση της 1ης θέσης στον όμιλό της στη Γ’ Εθνική, και να αποχωρεί όντας σίγουρα ικανοποιημένος από το πώς κύλησε το παιχνίδι. Βλέπετε, το ματς δεν είχε για τον Άρη την εξέλιξη που όλοι προσδοκούσαν στον σύλλογο, με αποτέλεσμα να μην υπήρχε κέφι για απονομή και φιέστα.

Μέσα από τις αυτές τις ιστορίες ενός σπουδαίο ποδοσφαιρικού αγώνα βγαίνουν και σημαντικά διδάγματα. Μια ήττα σε σημαντικό ματς «πονάει» και «πληγώνει». Όπως και στον Άρη δεν μπορούσε να την ωραιοποιήσεις. Στα αποδυτήρια υπάρχει σιωπή, στα μάτια των παικτών απογοήτευση, ο κόσμος αποχώρησε σιωπηλός και σκεπτικός. Οι ομάδες διαμορφώνονται από το τι κάνουν την «επόμενη» μέρα, ακόμα και εάν χαθεί μια άνοδος. Η ήττα δεν σε καθορίζει. Η αντίδρασή σου σε καθορίζει, με βάση όσα έπραξες όλη τη σεζόν, για να επιστρέψεις περισσότερος «πεινασμένος» και διάθεση για δουλειά…