Πριν από λίγες ο καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, Γιάννης Λεοντάρης υπέβαλλε την παραίτησή του υπέβαλλε από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με έδρα το Ναύπλιο, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την έντονη διαφωνία του για εφαρμογή του μέτρου των διαγραφών φοιτητών από τα δημόσια πανεπιστήμια.

Με την… αυγή του 2026, λόγω της διαγραφής μη ενεργών φοιτητών, 308.605 βρέθηκαν αυτομάτως εκτός ΑΕΙ.

Στην επιστολή παραίτησής του, ο κ. Λεοντάρης χαρακτηρίζει το μέτρο ως «επιστημονικά ατεκμηρίωτο, παιδαγωγικά απαράδεκτο και κοινωνικά άδικο», τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για μια απλή διοικητική ρύθμιση, αλλά για μια βαθιά πολιτική επιλογή με ταξικό και αντιδημοκρατικό χαρακτήρα. Όπως επισημαίνει, το μέτρο πλήττει κυρίως φοιτητές και φοιτήτριες από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οι οποίοι τιμωρούνται επειδή άσκησαν το δικαίωμά τους στη γνώση. Έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα… «Το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία», είχε δηλώσει από την πλευρά της η Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.

Θα σας μεταφέρουμε και όσα αναφέρει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου), η οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, για τον Γιάννη Λεοντάρη: «Υπογράμμισε συγκεκριμένα πράγματα, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου. Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» θα σας παρουσιάσει όλες τις πλευρές και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Το βασικό είναι να μην την… πληρώνουν φοιτητές που για συγκεκριμένους λόγους έχουν βρεθεί εκτός εκπαίδευσης. Ασχολήθηκε κανείς με τις ενστάσεις του κ. Λεοντάρη; Διότι όσα ανέφερε έχουν «βαρύτητα».

Αναλυτικά η δήλωση του Γιάννη Λεοντάρη:

«Υπέβαλα την παραίτηση μου από τη θέση του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, εκφράζοντας την έντονη διαφωνία μου με την αυταρχική επιβολή του επιστημονικά ατεκμηρίωτου, παιδαγωγικά απαράδεκτου και κοινωνικά άδικου μέτρου των διαγραφών φοιτητών και φοιτητριών από το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Δεν πρόκειται για μία απλή διοικητική ρύθμιση αλλά για μια πολιτική πράξη με ταξικό πρόσημο, βαθιά αντιδημοκρατική, προσβλητική για το δημόσιο πανεπιστήμιο και κατασταλτική για χιλιάδες ανθρώπους που επέλεξαν να σπουδάσουν.

Το μέτρο παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως "εκσυγχρονισμός", αλλά λειτουργεί ως στοχοποίηση νέων ανθρώπων προερχόμενων κυρίως από εργατικές και λαϊκές οικογένειες, οποίοι/ες τιμωρούνται ενώ δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να ασκήσουν το δικαίωμα τους στη γνώση.

Είναι αδιανόητο ότι πρόσφατα ο αρμόδιος υφυπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι με τις διαγραφές "θα καθαρίσουν οι κατάλογοι", λες και οι φοιτητές/τριες είναι στίγματα, λεκέδες που λερώνουν την εικόνα του πανεπιστημίου.

Όταν ένας υφυπουργός μιλάει για "καθαρισμό", δεν περιγράφει απλώς μια διαδικασία. Διατυπώνει ένα αξιακό σύστημα: ότι υπάρχουν φοιτητές/τριες επιθυμητοί/ες και φοιτητές/τριες ανεπιθύμητοι/ες. Ότι οι δεύτεροι/ες αποτελούν στίγμα. Ότι η παρουσία τους είναι πρόβλημα που πρέπει να εξαλειφθεί.

Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές/τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα.

Αποτελεί άραγε "στίγμα" ο φοιτητής/τρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών που επέλεξε να ολοκληρώσει πρώτα τη φοίτησή του/της σε δραματική σχολή και ενδεχομένως να αποφασίσει μετά από λίγα χρόνια να επιστρέψει στο πανεπιστήμιο;

Αυτοί οι φοιτητές/τριες δεν εγκατέλειψαν τις σπουδές τους. Έκαναν μια συνειδητή επιλογή, συναφή με το αντικείμενό του Τμήματος, για να εμπλουτίσουν την πρακτική και καλλιτεχνική τους εμπειρία και στη συνέχεια να ολοκληρώσουν το θεωρητικό σκέλος αποκτώντας πτυχίο στο ΑΕΙ όπου πέτυχαν την εισαγωγή τους.

Και τώρα διαγράφονται. Είναι "στίγμα" οι φοιτήτριες και οι φοιτητές που έκαναν οικογένεια, δούλεψαν, πάλεψαν με την καθημερινότητα και μετά από χρόνια θέλησαν να επιστρέψουν για να πάρουν το πτυχίο τους; Τώρα διαγράφονται.

Είναι "στίγμα" οι φοιτητές/τριες που εργάστηκαν (συχνά ανασφάλιστοι/ες) για να ζήσουν και δεν διαθέτουν τις βεβαιώσεις απασχόλησης που ζητά ο νέος νόμος για να τους εξαιρέσει από τις διαγραφές; Τώρα διαγράφονται.

Αν λοιπόν υπάρχουν "λεκέδες" στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που όχι μόνο δεν τους/τις ενισχύουν όπως οφείλουν, παρέχοντας τους στέγαση, γενναίες επιδοτήσεις ενοικίου, διευκόλυνση στις μετακινήσεις κλπ., αλλά αντίθετα τους/τις στοχοποιούν.

Δεν υπάρχει στατιστικός δείκτης που να δείχνει ότι με τις διαγραφές η αναλογία διδασκόντων / φοιτητών θα βελτιωθεί τόσο ώστε να ανεβάσει την χώρα μας κοντά στον σχετικό ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι αυτό θα συμβεί μόνο με τη γενναία αύξηση των θέσεων του διδακτικού προσωπικού. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι "αιώνιοι" φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο: δεν χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία.

Η μεθόδευση επιβολής των διαγραφών από το υπουργείο, αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικότητας και ακύρωσης του αυτοδιοίκητου του πανεπιστημίου. Ο νόμος δεν επιτρέπει στις συνελεύσεις Τμημάτων, τον κατεξοχήν δημοκρατικό θεσμό της πανεπιστημιακής αυτοδιοίκησης, να αποφασίσει για ένα τόσο κρίσιμο θέμα.

Το υπουργείο ζητά από το διοικητικό προσωπικό, από τους/τις προϊσταμένους των Γραμματειών να εφαρμόσουν τον νόμο μηχανιστικά χωρίς καμία δυνατότητα ακαδημαϊκής παρέμβασης.

Αποκλείει δηλαδή την πανεπιστημιακή κοινότητα από τη λήψη μιας κρίσιμης πολιτικής απόφασης. Ήδη το συνδικαλιστικό όργανο των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ έχει αντιδράσει έντονα και με τεκμηριωμένη δημόσια τοποθέτηση και έχει προχωρήσει σε απεργιακές κινητοποιήσεις αρνούμενο να αναλάβει το βάρος της διαγραφής χιλιάδων φοιτητών/τριών.

Ας αναλογιστούμε επίσης ότι η ίδια διάταξη που ρυθμίζει την διαγραφή, προβλέπει κάτι αδιανόητο: την κατοχύρωση των εκπαιδευτικών πιστωτικών μονάδων που έλαβε κατά το διάστημα της φοίτησης του ο υπό διαγραφή φοιτητής/τρια για το ενδεχόμενο επανεγγραφής του σε κάποιο ιδιωτικό ΑΕΙ.

Δηλαδή, τα ECTS που κρίνει ο νόμος ανεπαρκή για τον φοιτητή/τρια του δημόσιου πανεπιστημίου και τον/την διαγράφει, δίνονται ως "bonus" για την εγγραφή του/της σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο.

Η πρόσβαση στη γνώση είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δημόσιο αγαθό και τα δημόσια αγαθά δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Η πρόσβαση στην εξειδικευμένη γνώση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι δικαίωμα που αποκτήθηκε μετά από εξετάσεις ιδιαίτερα απαιτητικές.

Δεν νομιμοποιείται η πολιτεία να λέει σε έναν/μια επιτυχόντα/ούσα πανελλαδικών εξετάσεων: "έχεις δικαίωμα να σπουδάσεις, αλλά μόνο μέσα σε ένα αυθαίρετο χρονικό πλαίσιο που εμείς καθορίζουμε, κι αν δεν τα καταφέρεις, στο αφαιρούμε".

Τα συνταγματικά δικαιώματα δεν λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Αυτό που επί της ουσίας στοχοποιείται είναι η ίδια η ύπαρξη της δωρεάν, δημόσιας πρόσβασης στη γνώση χωρίς φραγμούς. Είναι η ιδέα ότι κάποιος μπορεί να επιστρέψει μετά από χρόνια να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Ότι το πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ένας χώρος ανοιχτός και υπάρχει για να ανοίγει δρόμους, όχι για να τους κλείνει.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα διορισμένου από το Συμβούλιο Διοίκησης του πανεπιστημίου, με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης.

Καλούμαι στο πλαίσιο των καθηκόντων και των θεσμικών υποχρεώσεων μου – και μάλιστα υπό την απειλή κυρώσεων από την πλευρά του ΥΠΑΙΘ – να επιβλέψω και να διευκολύνω την εφαρμογή ενός μέτρου που αντιστρατεύεται τις βαθύτερες ακαδημαϊκές και κοινωνικές μου πεποιθήσεις και, κυρίως, με φέρνει σε ευθεία αντίθεση με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που θεωρώ ότι οφείλω να υπερασπίζομαι. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ σιωπώντας».

«Γιάννης Λεοντάρης. Μια φωνή ανθρωπισμού στη σιωπή», γράφει η Δέσποινα Παπαγιαννούλη

Η Δέσποινα Παπαγιαννούλη (καθηγήτρια Γαλλικής Γλώσσας, Διδάκτορας Σύγχρονου Θεάτρου) γράφει (όπως φιλοξενεί το «faretra.info») για την παραίτηση του Ακαδημαϊκού και Θεατράνθρωπου Γιάννη Λεοντάρη, ξέροντας πολύ καλά τον τελευταίο:

«Θα ξεκινήσω με το θεατρικό Γιάννη Λεοντάρη, επειδή θεωρώ ότι οι θεατρικές επιλογές του, καθώς και ο τρόπος που σκέφτεται και σκηνοθετεί το θέατρο, δηλαδή τον ίδιο τον Άνθρωπο επί σκηνής, είναι αυτό που ορίζει και προσδιορίζει, ευθέως, και την ακαδημαϊκή του καθαρότητα.

Είναι αυτό που μαρτυρά το γεγονός της σχεδόν «ηρωικής» παραίτησής του από την Κοσμητεία της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Μην ξεχνάμε ότι αυτή η παραίτηση γίνεται σε μία απόλυτα σκοτεινή εποχή για το Δημόσιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, όπου η ακαδημαϊκή κοινότητα, στην πλειοψηφία της, σιωπά.

Ξεκινάω από τον σκηνοθέτη Λεοντάρη, γιατί ως γνωστό, η θεατρική παιδεία είναι μία κατεξοχήν ανθρωπιστική παιδεία που, σε καμία περίπτωση, δε μπορεί να αφήνει αυτόν που την έχει ενστερνιστεί, αδιάφορο, σε όσα απάνθρωπα συμβαίνουν σήμερα στην Ελληνική Εκπαίδευση και όχι μόνο. Και ο Γιάννης Λεοντάρης είναι ένας από αυτούς που το Θέατρο είναι η πατρίδα του, το όραμα ενός κόσμου που υπηρετεί τον Άνθρωπο, την αξιοπρέπεια και την ευτυχία του.

Τον Γιάννη Λεοντάρη το γνώρισα για πρώτη φορά το 2009, μέσα από την εξαιρετική, σκηνοθετική του ματιά, στο έργο του Γάλλου δραματουργού, Ζοέλ Πομμερά, "Οι Έμποροι". Πρόκειται για ένα έργο βαθιά πολιτικό που μιλάει για τον άνθρωπο-εμπόρευμα της εποχής μας. Το έργο ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο "Αμαλία", της συμπρωτεύουσας. Ενθουσιάστηκα τόσο με τη σκηνοθεσία, όσο και με το ίδιο το κείμενο, μόλις το διάβασα.

Στη συνέχεια, ξανασυστήθηκα μαζί του το 2013, μέσα από το εξαιρετικό επίμετρο, στη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου από τις εκδόσεις Ύψιλον/θέατρο, σε δύο θεατρικά του Ζοέλ Πομμερά: "Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου» και «Κύκλοι/Ιστορίες". Το επίμετρο αναφέρεται κυρίως στο δεύτερο έργο που τη σκηνοθεσία του επιμελήθηκε ο Λεοντάρης την ίδια χρονιά, σε συνεργασία με το θίασο Κανιγκούντα.

Πρόκειται για την Ιστορία της Ευρώπης, από τα χρόνια των ιπποτών και του Ευγενούς Aνθρώπου (Homme galant), όπως ο θερβαντικός Δον Κιχώτης, μέχρι τις μέρες μας. Μέσα από το έργο, με τη μορφή ενός "καλειδοσκοπικού τσίρκου δωματίου", αναδύεται το βλέμμα του Πομμερά, στραμμένο στη χαμένη τιμή της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης: τον ανθρωπισμό.

Στο σχετικό επίμετρο, ο Λεοντάρης μιλάει για τη δική του, προσωπική θλίψη, που όμως πόσοι ακόμη τη συμμεριζόμαστε; Αναφέρεται στο χαμένο ανθρωπισμό μιας Ευρώπης που καταρρέει, επιβεβαιώνοντας με μία άρτια σκηνοθετική ματιά, όσα επιδιώκει να μας δείξει το έργο του Πομμερά.

Σχετικά με τη θλίψη που αναδύεται από τις Πρωτοχρονιές της τελευταίας δεκαπενταετίας, μια θλίψη που απλώνεται και φθάνει μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2013, ίσως και πιο πίσω, ο Λεοντάρης γράφει: "Τα τελευταία χρόνια, η πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Βιέννης έχει μετατραπεί μέσα μου σε εμπειρία κατάθλιψης. Τίποτα από αυτό το καλλιτεχνικό συμβάν δε συνομιλεί με τη ζωή των κατοίκων της Ευρώπης. Κάποτε πιστεύαμε ότι το τέρας του καπιταλισμού κυριαρχεί απόλυτα στις ΗΠΑ, ενώ στην Ευρώπη συναντά ισχυρά αντίβαρα μπροστά στις παραδοσιακές αξίες του ανθρωπισμού : κοινωνικό κράτος, έμφαση στην παιδεία και στον πολιτισμό, υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, παραγωγή φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης, ισχυρά αριστερά ρεύματα".

Λίγα χρόνια μετά, είχα την τύχη, αυτές οι δύο εξαιρετικές παρουσίες, συγγραφέας και σκηνοθέτης, να μπουν στη ζωή μου για τα καλά. Ο συγγραφέας, Ζοέλ Πομμερά έγινε ο ένας από τους δύο συγγραφείς που ασχολήθηκα στο διδακτορικό μου και ο σκηνοθέτης, ο Γιάννης Λεοντάρης ήταν στην επιτροπή της διδακτορικής μου διατριβής και με ενθάρρυνε με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο.

Υπάρχουν φορές, που οι νοερές συναντήσεις με πνευματικούς ανθρώπους αξίζουν πολύ περισσότερο από κάποιες ανούσιες συναντήσεις "δια ζώσης". Όταν νοερά δημιουργούνται δίαυλοι επικοινωνίας που ανοίγονται σε κοινούς τόπους σκέψης, σε κοινές στάσεις ζωής και όταν αυτοί οι κοινοί τόποι ανοίγονται όλο και πιο πολύ στην κοινωνία και στο δίκιο των συλλογικοτήτων των ανθρώπων, τότε αυτό λέγεται μία απόλυτα ευτυχής συγκυρία.

Από το εξαιρετικά άρτιο κείμενο παραίτησης του Γιάννη Λεοντάρη, φαίνεται πόσο ευθέως συνομιλούν οι σκέψεις, οι απόψεις και οι πράξεις του, με τα όσα ανέφερα παραπάνω. Η συνολική εικόνα είναι η εικόνα μια εξέχουσας προσωπικότητας, ενός Ακαδημαϊκού, ενός Ανθρώπου, με "Α" κεφαλαίο που κοσμεί τόσο την ακαδημαϊκή κοινότητα του Δημόσιου Πανεπιστημίου της χώρας μας, όσο και το Ελληνικό Θέατρο.

Από το κείμενο παραίτησης σταχυολογώ τα παρακάτω: "Μόνο από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών διεγράφησαν ήδη περισσότεροι/ες από τριακόσιοι φοιτητές /τριες. Πρόκειται για συγκεκριμένες περιπτώσεις ανθρώπων με δυσκολίες, προβλήματα και όνειρα. Αν λοιπόν υπάρχουν “λεκέδες” στο πανεπιστήμιο, δεν είναι οι άνθρωποι που παλεύουν να μορφωθούν. Είναι οι πολιτικές που τους /τις στοχοποιούν. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι οι λεγόμενοι “αιώνιοι” φοιτητές/τριες δεν επιβαρύνουν το πανεπιστήμιο, δε χρησιμοποιούν υποδομές, δεν δεσμεύουν πόρους, δεν εμποδίζουν καμία λειτουργία".

Στο κλείσιμο της επιστολής παραίτησής του ο Γιάννης Λεοντάρης επισημαίνει, μένοντας πάντα συνεπής, απέναντι στους φοιτητές και στις αξίες του αληθινού πανεπιστημιακού δασκάλου: "Τα συνταγματικά δικαιώματα δε λήγουν επειδή κάποιος αποφάσισε ότι οι αριθμοί των ενεργών φοιτητών/τριών πρέπει να μειωθούν ή, ακόμη χειρότερα, να κατευθυνθούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο θεσμικός μου ρόλος ως Κοσμήτορα με φέρνει αντιμέτωπο με ένα σοβαρό ζήτημα συνείδησης. Και αυτό είναι κάτι που αρνούμαι και να πράξω και να αποδεχτώ, σιωπώντας".

Ο Λεοντάρης ανήκει στους ανθρώπους που αντιστέκονται στην πράξη, απέναντι στην κοινωνική αδικία, που δεν προδίδουν τη συνείδηση και τις αξίες τους, που τολμούν και μιλούν, όταν οι άλλοι σιωπούν. Είναι από τις εμβληματικές παρουσίες στην Εκπαίδευση που λειτουργούν υπεύθυνα, με τη δέουσα ευαισθησία του Δασκάλου, του Πολίτη, του Ανθρώπου.

Πιστεύω ότι έχει ένα βαθύ συμβολισμό το γεγονός ότι η αρχή αυτής της επιστροφής στο χαμένο ανθρωπισμό μας, γίνεται μέσα από την Εκπαίδευση, από έναν Δάσκαλο που διαθέτει το πιο σημαντικό εργαλείο στη δουλειά του Δασκάλου , τόσο στην τάξη, όσο και στο θέατρο, την αγάπη για το ακροατήριό του, την αγάπη για τον άλλο!

Άραγε μπορούμε να αναλογιστούμε σε πόσο καλύτερη κοινωνία θα ζούσαμε, πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος μας, αν ακολουθούσαμε το παράδειγμα αλληλεγγύης και υπευθυνότητας του Γιάννη Λεοντάρη, απέναντι στους φοιτητές του, απέναντι στους άλλους;

Πώς αλλιώς μπορούμε να υπάρξουμε, δίχως να φυτοζωούμε, αν δε μπορούμε να διεκδικήσουμε το δίκιο και την αγάπη των άλλων;! Πώς αλλιώς αφού, όπως γράφει στη "Συμφωνία αρ. 1", ο Τάσος Λειβαδίτης, "οι άνθρωποι υπάρχουν απ’ τη στιγμή που βρίσκουνε μια θέση στη ζωή των άλλων"».

Τι αναφέρει η εγκύκλιος, τι απαντά η Υπουργός

Με το τέλος του 2025 ολοκληρώθηκε η 2η φάση εφαρμογής του νόμου που αφορά τη διαγραφή ανενεργών φοιτητών από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, την 31η Δεκεμβρίου διαγράφηκαν αυτομάτως όσοι έχουν ξεπεράσει την ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όπως αναφέρει η εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, σύμφωνα και με το ρεπορτάζ του «in.gr», η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.

Για τους φοιτητές που συμπληρώνουν την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και δεν έχουν καταστεί πτυχιούχοι, επέρχεται αυτοδικαίως η διαγραφή από το Τμήμα ή τη Μονοτμηματική Σχολή του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΑΕΙ) δύο (2) μήνες μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων της επαναληπτικής εξεταστικής του Σεπτεμβρίου.

Ζαχαράκη: «Πλαίσιο που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες»

Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ανέφερε μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι 35.000 φοιτητές αξιοποίησαν τη «δεύτερη ευκαιρία» που δόθηκε με το θεσμικό πλαίσιο που ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, ενώ περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές θα διαγραφούν (τελικά ήταν 308.605).

«Κατανοώ απόλυτα, ότι κάθε αλλαγή σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα γεννά ανησυχίες. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρη: δεν μιλάμε για τιμωρητικές πολιτικές, ούτε για "εκκαθαρίσεις" φοιτητών, αλλά για ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο, που βάζει τάξη χωρίς να στερεί ευκαιρίες», τόνισε.

Ακολούθως πρόσθεσε ότι το καθεστώς που αφορά στους ανενεργούς φοιτητές εδώ και δεκαετίες «αδικούσε τους πάντες: τα Ιδρύματα που δεν μπορούσαν να προγραμματίσουν, τους ενεργούς φοιτητές που κοπίαζαν και κυρίως τους ίδιους τους νέους μας, που έμεναν εγκλωβισμένοι χωρίς ουσιαστική σύνδεση με τις σπουδές τους».

Στη συνέχεια σημείωσε ότι η νομοθετική παρέμβαση που έγινε αποδείχθηκε αναγκαία, ενώ το νέο πλαίσιο δεν είναι άκαμπτο. Όπως είπε, «προβλέπει ρητά εξαιρέσεις και ευελιξία για όσους εργάζονται, για όσους έχουν προβλήματα υγείας ή σοβαρές οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις. Δεν αντιμετωπίζουμε όλους το ίδιο, αλλά τον καθένα δίκαια. Το επόμενο διάστημα θα διαγραφούν περίπου 280.000 ανενεργοί φοιτητές, ενώ για σοβαρούς κοινωνικούς λόγους θα δοθεί η αναγκαία παράταση. Ταυτόχρονα, 35.000 φοιτητές μας αξιοποίησαν τη ‘δεύτερη ευκαιρία’ που θεσπίσαμε, κι αυτό λέει πολλά για το πόσο αναγκαία ήταν αυτή η παρέμβαση».

Η κ. Ζαχαράκη επεσήμανε, δε, ότι η φοιτητική ιδιότητα «δεν ισχύει εφ’ όρου ζωής σε κανένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο» και πρόσθεσε ότι στόχος είναι τα πτυχία να έχουν αξία και «να αντανακλούν προσπάθεια, ικανότητες και μεράκι».

«Στόχος μας είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο σύγχρονο, εξωστρεφές και συμπεριληπτικό. Ένα πανεπιστήμιο που στηρίζει τον φοιτητή, χτίζει το μέλλον του και δεν τον αφήνει επ’ αόριστον στο περιθώριο. Δεν κλείνουμε πόρτες, αλλά ανοίγουμε δρόμους σε σπουδές με προοπτική, αξιοπιστία και θεσμική συνέπεια», κατέληξε η υπουργός.

Το νομοθετικό πλαίσιο και οι αριθμοί

Το νέο θεσμικό πλαίσιο για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης και τις δυνατότητες ολοκλήρωσης σπουδών στα ΑΕΙ, όπως ψηφίστηκε το περασμένο καλοκαίρι, προβλέπει ότι όσοι φοιτητές έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή πιστωτικών μονάδων και έχουν συμμετάσχει σε εξετάσεις τουλάχιστον δύο φορές τα τελευταία δύο χρόνια, είχαν δικαίωμα ολοκλήρωσης σπουδών εντός δύο επιπλέον εξαμήνων, κατόπιν υποβολής αίτησης, εντός 30 ημερών από την έκδοση των βαθμολογίων της εξεταστικής περιόδου του Σεπτεμβρίου κατά την οποία συμπληρώνεται η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης.

Όσοι δεν εκκίνησαν τη διαδικασία παράτασης σπουδών, θα διαγραφούν αυτόματα στο τέλος του ημερολογιακού έτους. Από τη διαγραφή εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρία άνω του 50%, ενώ προβλέπεται κατ’ εξαίρεση υπέρβαση της ανώτατης διάρκειας φοίτησης για σοβαρούς λόγους υγείας.

Σημειώνεται ότι η ρύθμιση δεν επηρεάζει ενεργούς φοιτητές, ούτε όσους βρίσκονται εντός του νόμιμου χρονικού πλαισίου σπουδών (4+2 ή 5+3 έτη).

Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη για μερική φοίτηση αφορά σε γονείς παιδιών έως 8 ετών, εργαζόμενους (άνω των 20 ωρών εργασίας την εβδομάδα αποδεδειγμένα) και πρωταθλητές και αθλητές με εντατικό πρόγραμμα.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ), που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Ιούνιο, το σύνολο των ενεργών φοιτητών των ΑΕΙ κατά την ακαδημαϊκή χρονιά 2023-24 ήταν 352.099. Παράλληλα, οι εγγεγραμμένοι φοιτητές ήταν συνολικά 703.857, κάτι που συνεπάγεται ότι οι μη ενεργοί φοιτητές, κατά την ίδια περίοδο, ανήλθαν στους 351.758.

Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου πραγματοποίησε την Κυριακή (23/10) το μεσημέρι στο Αρχαίο Θέατρο του Άργους πειραματική-ερευνητική παράσταση με τίτλο: «Περί προσωπείου: Μία σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη».

H παράσταση εντασσόταν στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής της υποψήφιας διδάκτορος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και προ-διδακτορικής υποτρόφου ερευνήτριας στις Ελληνικές Σπουδές 2022-23 του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Σοφίας Μπαλτζώη.

Αποτέλεσε «κραυγή κατά της διχόνοιας, ύμνος για την Ειρήνη», ήταν μια ξεχωριστή και μοναδική πανεπιστημιακή θεατρική εμπειρία.

Διαβάζει κάποιος «από το κοίλον»:

Κάθε φορά που ένας τόσο σημαντικός χώρος όπως το Αρχαίο Θέατρο Άργους, φιλοξενεί ακμαίες παρουσιάσεις της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, ο χώρος επιβεβαιώνει τη διαχρονική του σημασία για την κοινότητα και ανανεώνει την πνευματική του λάμψη πέρα από τα στενά όρια της πόλης.

Κι αυτό γιατί πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σε χωρητικότητα θέατρα της αρχαιότητας, από τα πιο ιδιαίτερα σε περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά και κυρίως επίκεντρο μιας ιστορικής διαχρονικότητας μοναδικής: ομφαλός ενός αστικού χώρου που κατοικείται αδιάλειπτα για 6.000 χρόνια περίπου!

Τα ίδια διαχρονικά θα πρέπει να είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι πολίτες που συμμετείχαν και συμμετέχουν σε μια παράσταση καθώς, στην κυριολεξία, βιώνουν ένα μοναδικό γεγονός που συνδυάζει απόκρυφη και φανερή δυναμική η οποία ενεργοποιεί αισθήσεις και πνευματικές αναζητήσεις. Ο χώρος δεν αναγνωρίζεται μόνο από το λαμπερό του παρελθόν αλλά και από τις ευκαιρίες μιας σύγχρονης δυναμικής παρουσίας. Η πρόσφατη παρουσίαση (23-10-2022) της πειραματικής-ερευνητικής παράστασης με τίτλο: Περί προσωπείου: Μια σύνθεση αποσπασμάτων από τις Φοίνισσες και τις Τρωάδες του Ευριπίδη», αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της σύγχρονης δυναμικής παρουσίας με πολλαπλούς προσανατολισμούς. Την επιλογή και τη δημιουργική αλληλουχία των κειμένων ανέλαβε η δραστήρια και έμπειρη διδάσκουσα στο ΤΘΣ, Αντωνία Βασιλάκου.

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου δια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών (Σχολή Καλών Τεχνών, Ναύπλιο) αξιοποιεί το Αρχαίο Θέατρο, ενσωματώνοντας την ιστορική εμπειρία στις μαθησιακές πρακτικές, διαμορφώνοντας έτσι ένα πλούσιο παραγωγικά πλαίσιο όπου Λόγος, Σκέψη και Πράξη αναζητούν και βρίσκουν κλασικούς και σύγχρονους τρόπους έκφρασης επί της ορχήστρας.

Το «Περί Προσωπείου» αποτελεί αντικείμενο έρευνας διδακτορικής διατριβής της κας Σοφίας Μπαλτζώη (αρχαιολόγος) με την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας του ΤΘΣ Μαρίας Μικεδάκη. Η έρευνα για τη σημασία του τραγικού προσωπείου «στις παραστάσεις της αρχαιότητας και στην αναβίωση του αρχαίου δράματος στη νεότερη και σύγχρονη Ελλάδα» (τίτλος διατριβής), αποκτά ιδιαίτερο προσανατολισμό καθώς μετατρέπεται σε αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στην ερευνήτρια και το κοινό με τη διαμεσολάβηση των ηθοποιών, της σκηνοθέτριας, της ενδυματολόγου/προσωποποιού και του μουσικού. Ήδη η σύνθεση των αποσπασμάτων από τις δυο τραγωδίες, παρά τις θεματολογικές συγγένειες, αποτελούν μια εξαιρετική πνευματική άσκηση και ένδειξη επιστημονικής συνθετικής ικανότητας που, με τη σειρά τους, αντικατοπτρίζουν το υψηλό ποιοτικό επιστημονικό επίπεδο του ΤΘΣ.

Το ίδιο σημαντικές στη διαμόρφωση ενός καλού αποτελέσματος, είναι η σκηνοθετική οπτική, η υποκριτική ικανότητα των ηθοποιών και η κατασκευή προσωπείου που αφορά στο ίδιο το θέμα της έρευνας. Η σκηνοθετική οπτική που υιοθετείται είναι ίσως και ο ισχυρότερος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο ερευνητικό πεδίο και το πεδίο πειραματισμού και εφαρμογής.

Μιλώντας αυστηρά και μόνο από την πλευρά του θεατή, θεωρώ πως είναι το εργαλείο δημοσιοποίησης μιας ολόκληρης διεργασίας που έχει προηγηθεί, οι λεπτομέρειες της οποίας κοινοποιούνται στη διάρκεια της εξέλιξης της παράστασης. Από την άποψη αυτή το «στήσιμο» της παράστασης από την διδάσκουσα στο ΤΘΣ κ. Αντωνία Βασιλάκου, ανέδειξε τις αρετές κειμένου και υποκριτικής ικανότητας, χαρίζοντας με την κίνηση και τον φωνητικό χρωματισμό ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

Οι ερμηνείες των φοιτητριών που συμμετείχαν και στις οποίες οφείλεται επίσης το εξαιρετικό αυτό αποτέλεσμα, ανάδειξαν στα μάτια των θεατών τις ψυχικές δυνατότητες των νέων ανθρώπων να αναλαμβάνουν και να υλοποιούν δράσεις στο δημόσιο χώρο. Γαληνού Μαρία, Μαρκουλή Βαρβάρα, Πουλημένου Παναγιώτα-Αθηνά, Στεργιάννη Αλεξάνδρα, Φραγκουλίδου Δέσποινα, και Χατζηπαπαδοπούλου Άννα, είναι οι φοιτήτριες του χορού που επάξια κέρδισε το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού. Τέλος για τη σημαντική συνεισφορά τους, όπως ήδη σημείωσα, στην πετυχημένη αυτή παράσταση σημειώνουμε την κ. Μάρθα Φωκά (ενδυμασία/προσωπεία) και τον κ. Νικηφόρο Χρυσολωρά (μουσική).

(από το κοίλον)

Άκρως εντυπωσιακή ήταν η έναρξη του 1ου Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου με τίτλο «Όλη η πόλη μια σκηνή» στο Ναύπλιο και προκάλεσε ενθουσιασμό στον κόσμο και όχι μόνο…

Ειδικότερα, ο Δήμος Ναυπλιέων και ο ΔΟΠΠΑΤ σε συνεργασία με τη «Helix Action Theatre» διοργανώνουν τη συγκεκριμένη εκδήλωση, που έκλεψε από την πρώτη στιγμή την παράσταση…

Το Φεστιβάλ ξεκίνησε την Παρασκευή (21/10) στην Πλατεία Τριών Ναύαρχων με μια φαντασμαγορική τελετή έναρξης, την οποία παρακολούθησε πλήθος κόσμου, ενώ θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή (23/10).

Η «Helix Action Theatre» αποτελεί πρωτοπόρο και μοναδικό οργανισμό για τα ελληνικά δεδομένα ως μια σύγχρονη και πρωτότυπη μορφή θεατρικής έκφρασης. Πρωταρχικός σκοπός η προώθηση του ευρωπαϊκού και του ελληνικού πολιτισμού μέσω του θεάτρου δρόμου και του θεάματος σε δημόσιο χώρο.

Το Θέατρο Δρόμου χαρακτηρίζεται από πλουραλισμό και πολυμορφία και στοχεύει στην ανάδειξη του δημόσιου χώρου σε χώρο έκφρασης και επικοινωνίας του καλλιτεχνικού έργου με το ευρύ κοινό.

Στο Φεστιβάλ θα συμμετέχουν θεατρικές ομάδες, περφόρμερς και φοιτητές από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ θα περιλαμβάνει δράσεις από όλες τις μορφές τέχνης. Θέατρο Δρόμου, Χοροθέατρο, Παιδικό Θέατρο, Κλόουν, Ζογκλέρ, Ακροβάτες, Happening, μουσικές μπάντες και εικαστικές δράσεις, πάντα με αφετηρία το δημόσιο χώρο.

«Ως Δημοτική Αρχή συνεχίζουμε να στηρίζουμε πρωτότυπες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που αξιοποιούν το δημόσιο χώρο ως τόπο συνάντησης με ένα πολυάριθμο και πολυποίκιλο κοινό επιτυγχάνοντας παράλληλα τη μεταμόρφωση της πόλης του Ναυπλίου σε μια τεράστια θεατρική σκηνή που προβάλει με μοναδικό τρόπο την πολιτιστική κληρονομιά και το φυσικό πλούτο του τόπου μας.

Δίνουμε με πράξεις μια νέα δυναμική στο Δήμο Ναυπλιέων δημιουργώντας ένα νέο δίκτυο δράσεων και ένα σημείο συνάντησης καλλιτεχνών και κοινού τονώνοντας την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης του Ναυπλίου και δημιουργώντας έναν επιπλέον πόλο τουριστικής έλξης», αναφέρεται από τον Δήμο Ναυπλιέων.

Τη διαδικασία εξέλιξης στην υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου καταγγέλλει με επιστολή της προς αρμόδιους φορείς (Υπουργός, Υφυπουργός, Εισαγγελέας, Διοικήτρια) η Ένωση για το Φύλο και την Ισότητα «ΛίΛΑ ΠάΟΥΖΕ», που ασχολείται με τα θέματα έμφυλης βίας, παρενόχλησης ή άλλης κακοποιητικής συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Η υπόθεση αφορά σε καταγγελίες που έγιναν για σεξουαλική παρενόχληση από διδάσκοντα.

Αφορμή για τη νέα καταγγελία αποτέλεσαν περιστατικά που έχουν λάβει χώρα κατά τους τελευταίους μήνες και έχουν προκαλέσει προβληματισμό σε καταγγέλλοντες και μάρτυρες υπεράσπισης της υπόθεσης.

Αναλυτικά υπογραμμίζεται:

Πριν από περίπου οκτώ μήνες μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου είχαν καταγγείλει τα όσα επαίσχυντα είχε διαπράξει καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών και Αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων και φοιτητικής μέριμνας, εντός και εκτός του υποτιθέμενου «ασφαλούς» ακαδημαϊκού περιβάλλοντος.

Σχεδόν αμέσως, σε πανελλαδική κλίμακα, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ανέδειξαν το θέμα με σοβαρότητα και ευαισθησία. Παράλληλα, η εισαγγελία Ναυπλίου, αυτεπαγγέλτως, μας κάλεσε να καταθέσουμε ενόρκως όσα έχουμε καταγγείλει. Έπειτα, ο Πρύτανης κύριος Κατσής, με ηλεκτρονικό μήνυμα της γραμματέως του, μας ζήτησε να του γνωστοποιήσουμε τα ατομικά στοιχεία των καταγγελλουσών.

Η ενέργεια αυτή μας προκάλεσε μεγάλη ανασφάλεια και τον φόβο ότι ο Πρύτανης, ο οποίος είχε στενές φιλικές σχέσεις και άμεση συνεργασία με τον καταγγελλόμενο Αντιπρύτανη, επιχειρούσε να αποσπάσει προσωπικά δεδομένα όχι για καλό σκοπό, γι’ αυτό και αρνηθήκαμε να του χορηγήσουμε οτιδήποτε μέχρι την έναρξη της προβλεπόμενης πειθαρχικής διαδικασίας.

Στη συνέχεια, και έπειτα από μερικές ημέρες, ενημερωθήκαμε για την έναρξη Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης, ενώ προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η ίδια η γραμματέας του Πρύτανη, θα εκτελούσε χρέη γραμματέως. Πλήθος φοιτητριών και καθηγητριών κατέθεσαν στις δύο αυτές νομικές διαδικασίες τόσο ως Μάρτυρες όσο και ως Παθούσες.

Στο μεταξύ ιδρύσαμε την Ένωση για το Φύλο και την Ισότητα «ΛίΛΑ ΠάΟΥΖΕ» με σκοπό να υποστηρίξουμε θύματα περιστατικών έμφυλης βίας, παρενόχλησης ή άλλης κακοποιητικής συμπεριφοράς στο Πανεπιστήμιο, δεδομένου ότι, ακόμα και μετά από τη δημοσιοποίηση των σοβαρότατων καταγγελιών, δεν υπήρξε καμία πρωτοβουλία από την ηγεσία του ιδρύματος για τη δημιουργία ενός πλαισίου προστασίας των θυμάτων και των μαρτύρων. Αντιθέτως, όπως θα αποδείξουμε και παρακάτω, είμαστε ευάλωτ@, εκτεθειμέν@ και συνεχώς επαπειλούμεν@.

Ενώ από τον Φεβρουάριο που έχουν εκκινήσει οι προαναφερθείσες νομικές διαδικασίες μέχρι και σήμερα δεν είχαμε καμία επίσημη ενημέρωση τόσο από το Πανεπιστήμιο όσο και από την Εισαγγελία, μόλις σήμερα, μετά από τόσους μήνες, πληροφορηθήκαμε ότι ο Αντιπρύτανης έχει υποβάλει υπόμνημα προς τη Σύγκλητο, στο οποίο αναφέρεται ονομαστικά σε φοιτήτριες και καθηγήτριες που κατέθεσαν είτε υπέρ είτε κατά αυτού, διαστρεβλώνοντας με αποσπασματικές επιλεκτικές αναφορές την αλήθεια και τα πραγματικά περιστατικά και παραβιάζοντας τα ευαίσθητα προσωπικά τους δεδομένα. Επίσης έχουμε μάθει ότι στο Υπόμνημα φροντίζει επισταμένως να παραλείπει τις πολυάριθμες ένορκες καταθέσεις εναντίον του, επιχειρώντας με ένα έντεχνο κολλάζ να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα των πράξεών του χωρίς ίχνος ντροπής και μεταμέλειας.

Διαρρέεται επίσης ότι αναφέρεται απειλητικά σε μεταπτυχιακό φοιτητή και τον στοχοποιεί συνδέοντας με ανοίκειες εκφράσεις, και αναπόδεικτες αιτιάσεις το όνομά του. Μάλιστα, όπως μας έχει μεταφερθεί, αναφέρεται ονομαστικά σε καθηγήτριά μας που έχει δεχτεί κατ’ επανάληψη παραβιαστική και παρενοχλητική συμπεριφορά εκ μέρους του και τον έχει καταγγείλει, εκθέτοντάς την με απρεπή τρόπο.

Αντί λοιπόν τα θύματα να δικαιώνονται, ενοχοποιούνται. Εάν και εφ’ όσον ισχύουν τα παραπάνω, η συγκεκριμένη εξέλιξη μας προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς αισθανόμαστε ότι απειλούμαστε, όχι γενικώς και αορίστως, αλλά πλέον ονομαστικά.

Ας μην έφταναν όλα αυτά, μία εκ των μαρτύρων καθηγητριών, λόγω της κατάθεσής της εις βάρος του Αντιπρύτανη υπέστη την εκδικητική διάθεση του Πρύτανη εναντίον της. Πιο συγκεκριμένα η καθηγήτριά μας καταγγέλλει με επιστολή της ότι η Πρυτανική αρχή τη διώκει παρανόμως και της ακύρωσε αυτεπαγγέλτως την εκλογή της με στόχο την ακαδημαϊκή και επαγγελματική της εξόντωση και τον εκφοβισμό των άλλων μαρτύρων.

Όλοι γνωρίζουν στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ότι ο εν λόγω Αντιπρύτανης δήλωνε ότι θα την εκδιώξει από το Πανεπιστήμιο και ο κύκλος του το διέδιδε. Αναρωτιόμαστε εάν ο Πρύτανης μοιράζεται τον ίδιο στόχο κάτι που δεν μας εκπλήσσει, αφού ο ίδιος, από την πρώτη στιγμή που δημοσιοποιήσαμε τις καταγγελίες έως σήμερα δεν είπε έστω και μία κουβέντα ενθάρρυνσης και συμπαράστασης για τα θύματα που βρήκαν το κουράγιο, παρά τις ανοιχτές πληγές τους, να καταγγείλουν κάποιον με τέτοια δύναμη και εξουσία.

Ούτε φρόντισε να δημιουργήσει συνθήκες ασφάλειας και προστασίας για εμάς ώστε να μην επαναληφθούν οι ντροπιαστικές αυτές συμπεριφορές. Από την όλη στάση του φοβόμασταν ότι ο Πρύτανης δεν ήταν στο πλευρό μας. Σήμερα, εάν οι φήμες ότι ο Αντιπρύτανης έχει στείλει υπόμνημα υπεράσπισης στη Σύγκλητο και κατηγορεί τα Θύματα και τους Μάρτυρες, αληθεύουν τότε οι φόβοι μας επιβεβαιώνονται.

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί ο Πρύτανης και με βάση ποια νομοθεσία έδωσε το δικαίωμα στον διωκόμενο Αντιπρύτανη να στείλει υπόμνημα προς υπεράσπισή του χωρίς να δώσει το ίδιο δικαίωμα και σε μας, να υποστηρίξουμε τις ένορκες καταθέσεις μας ενώπιον της Συγκλήτου. Πώς να μη σκεφτούμε ότι ο Αντιπρύτανής του έχει προνομιακή μεταχείριση, αφού ο Πρύτανης τον ενημερώνει, ενώ δεν κάνει το ίδιο με μας;

Το έγκλημα το οποίο συμβαίνει έχει ανυπολόγιστες συνέπειες. Φοιτήτριες και καθηγήτριες οι οποίες παρενοχλήθηκαν στο παρελθόν κακοποιούνται για δεύτερη φορά μέσω της προσπάθειας συγκάλυψης και εκφοβισμού. Κινήσεις τρομοκρατίας και εκδικητικού χαρακτήρα δημιουργούν ένα κλίμα ανασφάλειας και φόβου.

Τέλος, η σκέψη ότι ο συγκεκριμένος Αντιπρύτανης ενδέχεται να βρεθεί την φετινή ακαδημαϊκή χρονιά στις αίθουσες διδασκαλίας μας κάνει, εμάς τ@ φοιτητ@, να αισθανόμαστε απειλούμεν@ και απροστάτευτ@ μέσα στον χώρο του Πανεπιστημίου.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ, αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ, αξιότιμη κυρία Εισαγγελέα, αξιότιμη κυρία Διοικήτρια, εκλεκτά μέλη του Πανεπιστημίου, σας καλούμε να πάρετε θέση και να προστατέψετε τόσο το Πανεπιστήμιο όσο και τ@ φοιτητ@ του από το έγκλημα αυτό.

Δεν μπορείτε να ισχυριστείτε ότι δεν γνωρίζατε. Όσα σας γράφουμε είναι γνωστά και μπορούμε να τα αποδείξουμε με έγγραφα και ένορκες καταθέσεις. Μην επιτρέψετε να συνεχίσουν τέτοιες πρακτικές που απειλούν και τρομοκρατούν εμάς και τις καθηγήτριές μας.

Σας καθιστούμε υπεύθυν@! Με αγωνία, φόβο και ντροπή,

Οι Παθούσες και οι Μάρτυρες
Ένωση για την Ισότητα και το Φύλο
ΛίΛΑ ΠάΟΥΖΕ

Πήρε παράταση η ημερομηνία των αιτήσεων, μέχρι την 3η Οκτωβρίου, για το Μεταπτυχιακό ΠΣ «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στον Αγρο-διατροφικό Τομέα – MBA in Agri-food Sector» του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Τόπος διεξαγωγής διαλέξεων

Όπως έγινε γνωστό, οι διαλέξεις θα πραγματοποιούνται στην Τρίπολη, στις αίθουσες του Τμήματος ΔΕΤ. Ένα μεγάλο μέρος των διαλέξεων πραγματοποιούνται και από απόσταση και σε πραγματικό χρόνο. Τα μαθήματα θα ξεκινήσουν αρχές Οκτωβρίου 2022.

Αιτήσεις

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να στείλουν την αίτηση με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά με ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνση This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. μέχρι 03 Οκτωβρίου2022. Η αίτηση και τα απαιτούμενα έντυπα είναι διαθέσιμα στο σύνδεσμο: https://mba.agrifood.uop.gr/

Επικοινωνία

Ε: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

T: 2710230128 (Γραμματεία ΔΕΤ) καθημερινά 10:00 με 13:00

Τ: 2721045106 (Καθηγητής Δημήτρης Πετρόπουλος) καθημερινά 11:00 με 14:00