Τρία διαφορετικά βίντεο θα φιλοξενήσουμε αυτή τη φορά στην ενότητά μας μ’ έναν κοινό παρανομαστή. Αυτός θα είναι η ανάπτυξη του ποδοσφαίρου και κατ’ επέκταση του αθλητισμού στις μικρές ηλικίες μέσα από τις ακαδημίες.

Στο 1ο βίντεο ο δημοσιογράφος Γιώργος Μανταίος αναφέρεται στον κανονισμό που ίσχυσε από φέτος στη Γ’ Εθνική με την υποχρεωτική συμμετοχής δυο παικτών, ηλικίας κάτω των 19 ετών. Απαριθμεί παίκτες που λόγω αυτού του κανονισμού αναδείχθηκαν.

Στο 2ο βίντεο ο Βασίλης Σιδέρης (μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ, πρόεδρος της Επιτροπής Διοργανώσεων της ΕΠΟ, πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας και αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Αργολίδας) αναφέρεται στο ίδιο θέμα, αλλά και στα σχέδια της Ομοσπονδίας προς την ίδια κατεύθυνση.

Στο 3ο βίντεο ο Κώστας Κατσουράνης από το γήπεδο Ηλιοκάστρου μιλάει για το τουρνουά «Unity4all», που διεξήχθη με επιτυχία για 2η χρονιά σε εγκαταστάσεις της Ερμιονίδας. Ο πρώην διεθνής άσος που βρέθηκε ξανά στα… μέρη μας με παιδιά από την ακαδημία του («Falcons Football Academy») αναφέρεται στα θετικά από τη συμμετοχή των παιδιών με τέτοια εκδηλώσεις, ειδικά σε όσα βιώνουν εκτός γηπέδων, μιας και στις μικρές ηλικίες το αποτέλεσμα και η νίκη έρχονται σε 2η μοίρα.

@gmantaios Οι «μικροί» που άλλαξαν την Γ’ Εθνική Vrakas Giotopoulos Zogas Koutzailias Koutsoudakis Markopoulos Drozd Biotis Firinidis Sevastidis #youthfootball #footballtalent #greekfootball #Football #fy ♬ πρωτότυπος ήχος - Mantaios

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Unity4all (@unity4all\_kids)

Χαρακτήρα «τελικού» είχε το παιχνίδι που διεξήχθη το περασμένο Σάββατο (28/03) ανάμεσα στον Ερμή Κιβερίου και τον Αστέρα Δρεπανιακό για την 24η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας ΕΠΣ Αργολίδας και η γηπεδούχος κατάφερε να φτάσει σε μια πολύ σημαντική νίκη (2-1), μέσω της οποίας πέρασε στην κορυφή και στο +1 από την αντίπαλό της, «αγκαλιάζοντας» το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Γ’ Εθνική κατηγορία…

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι σ’ αυτό το παιχνίδι, που διεξήχθη με πολύ κόσμο στο γήπεδο, σίγησαν… τα «κανόνια» (κάποια έγιναν αλλαγή στο β’ ημίχρονο), ενώ η πλάστιγγα έγειρε προς τη γηπεδούχο στα «σημεία», όπως αυτά που μπορούν να σου δώσουν η δύναμη της έδρας και οι «άσοι», δηλαδή οι τερματοφύλακες.

Τις περισσότερες φορές, όταν θέλεις ένα μόνο αποτέλεσμα για να μείνεις «ζωντανός», τότε έχεις και πιο ξεκάθαρο πλάνο μέσα στον αγωνιστικό χώρο για το πώς θα φτάσεις στην επιτυχία. Αντιθέτως, όταν σε βολεύουν δυο αποτελέσματα, δηλαδή σε ευνοεί και η ισοπαλία, τότε μπορεί αυτό το γεγονός να μην έχει θετικό αντίκτυπο στις αντιδράσεις σου μέσα στο γήπεδο. Οπότε η παραπάνω εξίσωση μπορεί να σου δώσει και άλλα κερδισμένα μέτρα στην προσπάθεια για να πανηγυρίσεις το ποθητό αποτέλεσμα.

Αυτό αποκτά ουσία, όταν έχει προηγηθεί, φυσικά, καλή προετοιμασία, σωστές «πινελιές» από τον πάγκο, αλλά και με την αποστολή σου πιο «γεμάτη», λόγω συγκεκριμένων επιστροφών από τραυματισμούς. Βλέπετε, έχοντας στο μυαλό το γεγονός πως είσαι από… πάνω και με την ισοπαλία, μπορεί έμφυτα αυτό το γεγονός να σου δημιουργεί αίσθημα αυτοσυντήρησης μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Και είναι πολλά τα παραδείγματα που μας έχουν δείξει ότι ομάδα που θέλει ένα αποτέλεσμα, συνήθως το κατακτάει, ειδικά παίζοντας στην έδρα της, καθώς δρα, έχοντας συγκεκριμένο πλάνο πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης.

Μιλώντας με μέλη άλλων ομάδων που είχαν αντιμετωπίσει τους δυο μονομάχους, κυρίως με προπονητές, μας έλεγαν ότι ο Ερμής Κιβερίου έδειχνε πιο ομάδα στη γενική εικόνα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, παρότι όλη τη σεζόν πορεύτηκε με περισσότερες απουσίες από τον Αστέρα. Όταν αναφέρθηκαν στην ομάδα του Δρεπάνου, τόνιζαν ότι διαθέτει «δυνατές» μονάδες, που μπορούν να σε «σκοτώσουν», είτε με ομαδική δουλειά, είτε με ατομικές ενέργειες, είτε με «στατικές» φάσεις…

Αυτό προσπάθησε να αποφύγει αρχικά ο Ερμής Κιβερίου και ο προπονητής του Νίκος Μητροσύλης με τον τρόπο που ζήτησε από τους παίκτες να παραταχθούν, αλλά και να παρουσιαστούν στον αγωνιστικό χώρο. Ο έμπειρος κόουτς γνώριζε ότι εάν ο αντίπαλός τους κατάφερνε να προηγηθεί, θα γινόταν πολύ δύσκολο το έργο της ομάδας του για επιτυχία.

Είπαμε, ο Ερμής… πετούσε στην 1η θέση μόνο με νίκη, όντας στο -2 από τον Αστέρα πριν από τον αγώνα. Έτσι, κατάφερε να περιορίσει σημαντικά επιθετικά «όπλα» της φιλοξενούμενης, κοίταξε να μην αφήσει χώρους στους αντιπάλους του, με μάχες σε όλες τις γραμμές, ειδικά στο κέντρο και στην άμυνα. Η πίεση, όταν η μπάλα ήταν σε αντιπάλους, ειδικά όποτε αυτοί προσπαθούσαν να «χτίσουν» επίθεση από την άμυνα, ήταν μεγαλύτερη από τη γηπεδούχο και το ένιωθαν αυτό οι φιλοξενούμενοι. Είπαμε, ο Ερμής ήθελε μόνο νίκη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τις στιγμές που συγκεκριμένοι παίκτες του Αστέρα βρέθηκαν με την μπάλα στα πόδια τους, από το κέντρο και… κάτω, είχαν πάντα δυο και τρεις αντιπάλους κοντά τους, προσπαθώντας οι γηπεδούχοι να μην τους αφήσουν να… γυρίσουν με μέτωπο στην περιοχή και στην εστία. Ο Ερμής κοίταξε να σταματήσει κάθε ενέργεια των φιλοξενούμενων που θα μπορούσε να δημιουργήσει «ρήγματα» στην περιοχή του, κάτι που θα γινόταν μόνο εάν ο Αστέρα περνούσε την μπάλα κοντά στην εστία. Κάτι που συνέβη, τελικά, πολύ λίγες φορές οργανωμένα, τις περισσότερες έγινε με «στατικές» φάσεις από π πλευράς Δρεπάνου. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά την ποιότητα μονάδων του, ο Αστέρας είχε, στο πρώτο ημίχρονο, μόλις μια κεφαλιά προς την εστία και μια… κάθετη που δεν μετατράπηκε καν σε ευκαιρία. Αντιθέτως, η γηπεδούχος δημιούργησε, όχι πολλές, αλλά πιο… φωτεινές απειλές στο τέρμα των αντιπάλων της. Είπαμε, σ’ αυτό το ματς τα «κανόνια»... σίγησαν.

Οι δυο προπονητές το… δούλεψαν το παιχνίδι και είναι χαρακτηριστικό ότι έκαναν μαζί από τέσσερις αλλαγές στο β’ ημίχρονο, ανάλογα με την εξέλιξη του ματς. Βλέπετε, στο 55’ και στο 79’ σκόραρε ο Ερμής, ενώ ο Αστέρας, για τον οποίο άλλαξαν οι συνθήκες με αυτά τα τέρματα και αναγκάστηκε να… κυνηγάει, μείωσε στο 90’+4. Οι δυο τεχνικοί πραγματοποίησαν και εσωτερικές αλλαγές, προσπαθώντας να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν καλύτερα συγκεκριμένους παίκτες που ήταν στον αγωνιστικό χώρο. Όπως για παράδειγμα, για τη γηπεδούχο η «μετακόμιση» του Γιάννου (που πέτυχε το 2-0) πιο μπροστά στην κορυφή της επίθεσης, όταν βγήκε ο Μπιτζής που έπαιζε στη συγκεκριμένη θέση και μπήκε ο Ζίου στη μεσαία γραμμή. Όπως για τη φιλοξενούμενη η μεταφορά του  Γκουριώτη στα αριστερά από το κέντρο, μετά την αλλαγή του Μαούρη (είχε κίτρινη κάρτα), και την είσοδο του Μπλάτσου στη μεσαία γραμμή , τη στιγμή που Κάπλατζης Π. μεσοεπιθετικά πέρασε όλες τις θέσεις από δεξιά προς τα αριστερά, προκειμένου να αξιοποιήσει το καλό αριστερό του πόδι.

Ο Νίκος Μητροσύλης είχε διαπιστώσει από το α’ ημίχρονο ότι μπορεί να δημιουργήσει η ομάδα του κάποιο «ρήγμα». Κατάφερε, τελικά, να το κάνει πραγματικότητα στο 55’, όταν μετά από μονομαχίες στη μεσαία γραμμή, η μπάλα από δεξιά πέρασε στο κενό χρόνο που «γεννήθηκε» και εκμεταλλεύτηκε ο Θεοδοσιάδης (ίσως ο μοναδικός που μπορούσε να το πράξει αυτό). Εδώ θα σταθούμε στη λάθος εκτίμηση του «1» του Αστέρα, που σας αναφέραμε παραπάνω, καθώς βγήκε από την εστία του και άφησε στον αντίπαλό του πολύ χώρο για να πλασάρει, ενώ ο Θεοδοσιάδης ήταν πλάγια μέσα στην περιοχή και έτρεχαν να τον κλείσουν αμυντικοί. Βέβαια, να αναφέρουμε ότι ο Πιττερός ήταν… εκεί, τις δυο φορές που ο Ερμής σήκωσε τους φιλάθλους του από τις θέσεις τους στο α’ ημίχρονο, κρατώντας το «μηδέν» σ’ αυτό το διάστημα…

Ο χρόνος που απέμενε μετά το 1-0 ήταν πολύς, η γηπεδούχος ήξερε ότι θα βρει στη συνέχεια περισσότερους χώρους, καθώς η φιλοξενούμενη θα αναγκαζόταν να ρισκάρει. Οι αλλαγές του Ερμή έγιναν για να δοθεί «πνοή» στην προσπάθεια να κρατηθεί το 1-0, αλλά και με στόχο να έρθει το 2-0 με υπομονή και με σχέδιο. Την ίδια ώρα, ο σύλλογός του Δρεπάνου προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια του και να δημιουργήσει, έχοντας, πλέον, ακόμα περισσότερη πίεση. Μόνο που ήταν λίγες οι φορές κατά τις οποίες οι παίκτες της φιλοξενούμενης έδειξαν, όσα σας αναφέραμε παραπάνω, για τις αρετές τους ατομικά και ομαδικά, ξεπερνώντας όλες τις «ζώνες» άμυνας. Αυτές τις λίγες φορές που η μπάλα είχε πορεία προς το τέρμα, αντέδρασε ο «1» (Κατσιαούνης) της γηπεδούχου, που σε γενικές γραμμές είχε ένα εύκολο απόγευμα, ενώ όπως ο ίδιος είχε πει πριν από το ματς, αγωνίστηκε με ενοχλήσεις. Αυτό ήταν ένα από σημεία διαφοράς που αναφέραμε παραπάνω, σχετικά με την απόδοση των «1».

Τελικά, το 2-0 για τον Ερμή ήρθε από «στατική» φάση, με τον Γιάννου να σκοράρει όμορφα με τακουνάκι, ύστερα από εκτέλεση φάουλ του Ζίου. Όπως είπαμε, ο 1ος άλλαξε εσωτερικά θέση, ενώ ο 2ος μπήκε στο ματς ως αλλαγή… Ο Αστέρας Δρεπανιακός μείωσε πολύ αργά (90’+4) με τον Γκιόλα, που είχε μπει ως αλλαγή αντί του Τοπάλλι, σε μια φάση που η φιλοξενούμενη μπήκε με την μπάλα στα δίχτυα, με τη γηπεδούχο να μη βρίσκει… αντίδοτο αποσόβησης του τέρματος. Από τις ελάχιστες φορές που συνέβη αυτό, αλλά ήταν πολύ αργά. Λίγα λεπτά πριν ο Ερμής Κιβερίου είχε, μάλιστα, ανεπανάληπτο τετ-α-τετ για το φτάσει σε 3ο γκολ!

Δεν κοιτάξαμε να μιλήσουμε ατομικά γι’ αυτό το ματς, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις, που αφορούσαν τα γκολ και αλλαγές. Θα μας επιτρέψετε, όμως, να σταθούμε σε δυο παιδιά από τον Ερμή Κιβερίου. Ο ένας είναι ο Λυκομήτρος Μ. (Νο 4) που αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός. Είχε καίριες επεμβάσεις είτε με τα πόδια, είτε με το κεφάλι, «έσβησε» επικίνδυνους αντιπάλους του, όποτε άφηνε τη θέση του για να επέμβει πλάγια ή πιο μπροστά στη μεσαία γραμμή, το έκανε επιτυχημένα. Επίσης, όποτε έβρισκε χώρους, δημιουργούσε, με την μπάλα στα πόδια από την άμυνα, ακόμα και με… καταβάσεις και σωστές μεταβιβάσεις πιο κάτω από τη μεσαία γραμμή. Έδωσε «πνοή» και ενέργεια στους συμπαίκτες του, όπως στον Σελλή που αγωνίστηκε δίπλα του. Ο τελευταίος έλεγε, μάλιστα, μετά τον αγώνα στα αποδυτήρια ότι δεν τον… κρατούσαν τα πόδια του από την προσπάθεια που είχε προηγηθεί.

Ο άλλος είναι ο Θεοδοσιάσης (Νο 13), ο οποίος από τα άκρα και μπροστά (έπαιξε περισσότερο από δεξιά ) δεν σταματιόταν με την επιτάχυνσή του, την ταχύτητά του, στοιχεία που συνδυάστηκαν με τη δύναμη, αλλά και την τεχνική. Έτσι πέτυχε και το 1ο τέρμα της ομάδας του, έτσι δημιούργησε και άλλες φάσεις για συμπαίκτες του, έτσι, όποτε χρειάστηκε, κράτησε και μπάλα…

Όποιος κατέγραφε τις επιδόσεις των δυο αντιπάλων πριν από τον τελευταίο αγώνα, θα μπορούσε να… δει ότι το έργο του Αστέρα Δρεπανιακού δεν θα ήταν εύκολο, παρότι μέχρι αυτό το παιχνίδι η φιλοξενούμενη δεν είχε χάσει. Τελικά, ο σύλλογος του Δρεπάνου γνώρισε την 1η ήττα, που φαίνεται να είναι καταδικαστική.

Οι δυο αντίπαλοι, που έχουν περίπου τις ίδιες επιδόσεις τερμάτων (επίθεση-άμυνα), δεν έχουν ηττηθεί στα γήπεδά τους, από μία νίκη έχουν εντός και στα μεταξύ τους (1-0, 2-1). Ο Ερμής Κιβερίου έχει δυο ήττες και καμία ισοπαλία. Ο Αστέρας Δρεπανιακός… πληρώνει τις δυο ισοπαλίες εκτός έδρας με τον Αργοναύτη Νέας Κίου (0-0) και με τον Τροιζηνιακό (1-1).

Ο Ερμής Κιβερίου, που στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν ήταν στη 2η θέση, ακολουθούσε με υπομονή και επιμονή, έχοντας χάσει (2-0) στην Κοιλάδα από την Κορωνίδα. Βρισκόταν σε θέση… βολής και «μίλησε» στον «τελικό»! Έμεινε σε απόσταση… αναπνοής, έχοντας αποκλειστεί στο Κύπελλο ΕΠΣ Αργολίδας, μετά την ήττα (1-0 στο Κρανίδι για τα προημιτελικά από την ΑΕ Ερμιονίδας. Όλες οι απώλειές των δυο ομάδων έχουν σημειωθεί εκτός έδρας. Με τον Αστέρα Δρεπανιακό Αστέρα να έχει περισσότερες στα… σημεία.

Κρατήστε και την άποψη ενός φιλάθλου μετά το παιχνίδι. «Περίμενα την ομάδα του Δρεπάνου πιο απειλητική, με περισσότερο πάθος για να μην πάει… στράφι η προσπάθεια όλης της χρονιάς. Παίκτες του σου έδιναν την… εντύπωση ότι είδαν το ματς σαν “ντίβες”. Από την άλλη, αυτοί του Κιβερίου ήταν πιο παθιασμένοι και δυναμικοί, άξιζαν τη νίκη», ανέφερε σε γνωστούς του. Στάθηκε και αυτός σε κάποια από τα στοιχεία που σας αναφέραμε. Μετά τον αγώνα ο προβληματισμός στους φιλοξενούμενους ήταν μεγάλος, λογικό είναι αυτό, μίλησαν μεταξύ τους οι άνθρωποι του Αστέρα Δρεπανιακού, αυτή τη στιγμή προέχει η συνέχιση της προσπάθειας, υπάρχει και ένας τελικός για το Κύπελλο ΕΠΣ Αργολίδας στις 29 του μήνα.

Το παιχνίδι διαιτήτευσε «άρχοντας» από άλλη Ένωση. Κατά γενική ομολογία ο Στέφανος Ξηρογιάννης από τη Βοιωτία είχε άψογη απόδοση, με βοηθούς τους… δικούς μας Μακρή Ν., Κωστάκη Α., ενώ 4ος ήταν ο Ζώης Μ., που φέτος έβγαλε ως «μεσαίος» τα περισσότερα ντέρμπι στην Ένωση μας! Μεγάλο «όπλο» για τον ρέφερι του «τελικού»αποτέλεσε το γεγονός πως δεν είχε να αποδείξει κάτι σε κανέναν.

Με άνεση, έκανε συγκεκριμένες κινήσεις μέσα στον αγωνιστικό. Συγκεκριμένα, κινήθηκε κυρίως στο ορθογώνιο που μπορεί νοητά να σχηματιστεί ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και τις δυο μεγάλες περιοχές και μεταξύ του κέντρου και των πλάγιων γραμμών του άουτ. Είχε εικόνα και αντίληψη των ενεργειών των παικτών και όλων των μελών μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μέσα από ορθή κρίση έδωσε και τις επτά κίτρινες (η μία για διαμαρτυρία) κάρτες, σε παιχνίδι που είχε δύναμη, πάθος και ένταση. Βοήθησαν και οι συμμετέχοντες σ’ αυτό, καθώς οι περισσότερες προσπάθειές τους ανήκαν στο πλαίσιο του «καθαρού».

ΥΓ. 1: Πολύ θετικό το γεγονός πως το σπουδαίο παιχνίδι στο Κιβέρι διεξήχθη με πολύ κόσμο των δυο ομάδων, αλλά και ουδέτερων, χωρίς να υπάρξει κάτι αρνητικό, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Και όπως τόνισαν όλοι, αυτές τις εικόνες αθλητικής ευπρέπειας και τάξης θέλουμε να βλέπουμε, απ’ όλους όσοι φιλοξενούνται σ’ ένα γήπεδο, αυτές οι συμπεριφορές με κοινό παρανομαστή τον σεβασμό, ακόμα και σε παιχνίδια «τελικούς», αποτελούν τη βάση για το μέλλον, μακάρι σε επόμενα κρίσιμα ματς και χωρίς την παρουσία Αστυνομίας, η οποία στο Κιβέρι είχε σχέδιο, η παρουσία της ήταν, πάντως, «διακοσμητική». Διότι έχουν καταγραφεί όχι πολύ παλιά, και αρνητικές καταστάσεις, που πρέπει να… εξαφανιστούν, να μην παρουσιάζονται ούτε σαν εξαίρεση για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας.

Να δούμε, όμως, και κάποιες καταστάσεις που δεν πήγαν και τόσο καλά και οφείλουμε να τις επισημάνουμε… Δεν αναφερόμαστε σ' αυτό το παιχνίδι, Την προηγούμενη αγωνιστική αυξήθηκαν σε δυο τα παιχνίδια που δεν διεξήχθησαν, έχει συμβεί, βέβαια, ξανά αυτό. Γενικά, όταν η σεζόν φτάνει στο τέλος της, όλο και περισσότεροι… χαλαρώνουν, το αρνητικό είναι πως δεν υπάρχουν δικλίδες… ασφαλείας για συγκεκριμένα πόστα. Οι παράγοντες ενεργούν με το δικό τους τρόπο χωρίς επιπτώσεις, πολλές φορές πάνε… περίπατο τα οράματα και τα προγράμματα! Ποντάρουν κάποιοι στο φιλότιμο και στην… αγάπη!

Κάποτε παρουσιάστηκε, πάντως, ένας «σωτήρας», πάτησε με τα… πόδια του πάνω σε τρία «μαγαζιά» με μεγάλη ιστορία, το ένα δεν… άνοιξε καν φέτος και είναι στον… πάτο, τα άλλα δυο είναι και αυτά μέσα στην τελευταία τετράδα!

Απ’ την άλλη, σε σύνολο 26 αγωνιστικών δεν είναι… τιμητικό να έχουν ενδιαφέρον μόλις δυο παιχνίδια, εννοούμε πάντα βάσει του βαθμολογικού πίνακα. Κατά τα άλλα, σίγουρα έγιναν περισσότερα ανταγωνιστικά ματς, και αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους που διατηρούν «ζωντανές» ομάδες, όπως φυσικά στους προπονητές και στους παίκτες.

ΥΓ. 2: Με ενότητα διεξήχθη, όπως διαβάσαμε, η Τακτική Γενική Συνέλευση της Ένωσης, με τον πήχη να ανεβαίνει ακόμα πιο ψηλά, όπως αναφέρθηκε… Μακάρι να πάνε όλα καλά, όλοι θέλουμε την πρόοδο. Δικοί… μας άνθρωποι που ήταν στον χώρο, αφού πρώτα άναψαν ένα κεράκι δίπλα στην εκκλησία, σημείωσαν… απουσίες. Και ήταν σημαντικές, ειδικά από συλλόγους της «βιτρίνας»!

ΥΓ. 3: Αυτό το σπουδαίο παιχνίδι στο Κιβέρι συγκέντρωσε, όντως, πολλούς φιλάθλους των δυο αντιπάλων, υπήρχαν στις κερκίδες και ουδέτεροι, φίλοι του ποδοσφαίρου, εντός και εκτός Αργολίδας.

Ο πρόεδρος έφτασε λίγο πριν από τη σέντρα, μαζί με μέλη του συμβουλίου, περπάτησε όλη την κεντρική κερκίδα, έπρεπε και να χαιρετήσει κόσμο, βρήκε θέση για να καθίσει από έναν… συνονόματό του, που προτίμησε να μετακομίσει στα πιο… βόρεια έδρανα. Μιλάμε για πρώην άσο με σπουδαία καριέρα στο βιογραφικό του και στο εξωτερικό, για διεθνή που μεγάλωσε στο Αγρίνιο, αλλά στη συνέχεια μετακόμισε στο Ναύπλιο οικογενειακώς! Το επίθετό του παραπέμπει σε… Πυξ Λαξ, τώρα δραστηριοποιείται προπονητικά στα μέρη μας, έχοντας και εγκαταστάσεις με γηπεδάκια. Μετά τον αγώνα ο πρόεδρος πήγε στα αποδυτήρια και έδωσε τα συγχαρητήρια του. Στην κερκίδα κάτι ψέλλισε για τον Στεφάν Λανουά σε συνεργάτη του, «καίει» το θέμα της διαιτησίας και ένα από τα θέματα που απασχολούν είναι να αυξηθεί ο αριθμός των ικανών ρέφερι.

Γέμισαν, λοιπόν, οι κερκίδες, πολλοί φίλαθλοι ήταν και όρθιοι γύρω, γύρω από το γήπεδο, αναπόφευκτα συναντήθηκαν και κάποιοι «εχθροί» στα δρώμενα του νομού μας. Άλλοι ούτε που κοιτάχτηκαν, άλλοι χαιρετήθηκαν, όχι εγκάρδια…

Δυνατή παρουσία στο γήπεδο είχε και ο Τροιζηνιακός! Θα παίξει, άλλωστε, με τον Αστέρα Δρεπανιακό στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣ Αργολίδας, αμφότερες οι ομάδες θα βρεθούν και την αγωνιστική που ακολουθεί για την Α1 κατηγορία. Οπότε ήταν απαραίτητη η κατασκοπία…

ΥΓ. 4: Κάπου το διάβασα και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον! Κάποιοι θα καταλάβουν πολλά: «Τα άρματα και οι αρματοδρομίες, ήταν από τα κυριότερα αγωνίσματα στην αρχαιότητα. Όσοι είναι στο άρμα, τυγχάνουν πάντα ειδικής μεταχείρισης». Υπάρχουν και σήμερα «άρματα»; Για πείτε μας εσείς οι παράγοντες;

ΥΓ. 5: Όταν η βιωσιμότητα ομάδων φτάνει να εξαρτάται από το εάν γίνουν ή όχι πανηγύρια (ειδικά αυτά των καλοκαιριών) τότε είναι πολλά αυτά που πραγματοποιούνται λάθος. Όπως πληροφορηθήκαμε, ακόμα και… διαμάχες έχουμε για το πότε θα πραγματοποιηθούν πανηγύρια αυτό το καλοκαίρι. Άλλοι «παζαρεύουν» το πώς θα έχουν μερίδιο από συγκεκριμένες εκδηλώσεις, αν και το πανηγύρι δεν τους αφορά. Κλαύ' τα Χαράλαμπε…

Με δυο φανταστικά γκολ, η ΑΕΚ κατάφερε να φύγει νικήτρια (2-1) από το Κορωπί στο ντέρμπι απέναντι από τον Παναθηναϊκό, στο πλαίσιο της 21ης αγωνιστικής της Α’ Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών και θα σταθούμε σ’ αυτό το ματς, διότι «έλαμψε», πετυχαίνοντας το 1ο τέρμα στο 55', ένα δικό μας κορίτσι. Μιλάμε για την Μαρία Ελένη Μούγιου, που κατάγεται από την Τροιζηνία και στη συγκεκριμένη αναμέτρηση βγήκε MVP. Γι’ αυτόν τον λόγο στην κατηγορία «video» θα φιλοξενήσουμε τα δυο τέρματα της Ένωσης. Το 2ο... ήρθε από τη Σοφία Κόγγουλη στο 67'. Για τους «πράσινες» μείωσε στο 88' η Γρηγορία Πούλιου. 

Η νεαρή ποδοσφαιρίστρια της ΑΕΚ ανήκει στα κορίτσια, για τα οποία σας είχε αναφέρει ο «Πολίτης Αργολίδας» ότι έκαναν άλματα με δουλειά και θυσίες, άνοιξαν τα «φτερά» τους και κοιτάνε ακόμα πιο ψηλά!

Η Μαρία Ελένη Μούγιου έχει αγωνιστεί, μεταξύ άλλων, στον Τροιζηνιακό και στον Φείδωνα Άργους, έχει φορέσει και το εθνόσημο. Κλήθηκε, μάλιστα, να ενισχύσει το ομοσπονδιακό μας συγκρότημα ενόψει των αγώνων της UEFA WU19 Round 2 στην Πολωνία 7-19/04/26.

Στο παιχνίδι τραυματίστηκε σοβαρά η παίκτρια της ΑΕΚ Ελένη Στεφάτου και μετά τον αγώνα οι συμπαίκτριές της, της ευχήθηκαν περαστικά και ταχεία ανάρρωση.

Διαβάστε ακόμα:

Τα κορίτσια που έκαναν άλματα με δουλειά και θυσίες – Άνοιξαν τα «φτερά» τους και κοιτάνε ακόμα πιο ψηλά (εικόνες)

Όταν μιλάει ένας παίκτης που έχει γράψει ξεχωριστή καριέρα στα ελληνικά (και όχι μόνο) γήπεδα, γνωρίζοντας από… 1ο χέρι πράγματα για το ερασιτεχνικό και επαγγελματικό ποδόσφαιρο, και συνεχίζει να ασχολείται με αυτό μέσα από ακαδημίες, οφείλεις να τον ακούς.

Ο Άρης Γαλανόπουλος, που έχει σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά του την Καλαμάτα, ομάδα που ανδρώθηκε, πόλη που γεννήθηκε, τοποθετήθηκε για καταστάσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο, και θέλησε να εξηγήσει το γιατί η ρευστότητα, τόσο σε επαγγελματικό όσο και ερασιτεχνικό επίπεδο, δεν βοηθάει στο να χτιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης και στρατηγικού πλάνου. Με κοινό παρανομαστή την αβεβαιότητα της επόμενης ημέρας.

Έτσι, δεν μπορεί να υπάρξει ορθολογική προσέγγιση ανθρώπων που επιθυμούν μια σωστή επένδυση, δεν ξεκαθαρίζονται στόχοι, ρόλοι, αξίες, θέσεις και προπάντων τρόπους υλοποίησης…

Ο Άρης Γαλανόπουλος έχει τους λόγους του που αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα θέματα! Πρόκειται για θέματα, για τα οποία σας έχει «μιλήσει» ο «Πολίτης Αργολίδας», καθώς σ' αυτά έχουν σταθεί, ακόμα, πρωταγωνιστές των γηπέδων. Και ζητείται αλλαγή πλεύσης, σχετικά με την αβεβαιότητα.

Ο Άρης Γαλανόπουλος, που έχει αγωνιστεί, ακόμα, με το εθνόσημο στις «μικρές» εθνικές και στην ολυμπιακή ομάδα, εξέφρασε την άποψή του ως ενεργός άνθρωπος του ποδοσφαίρου, γράφοντας χαρακτηριστικά στο προφίλ του στο Facebook, περιμένοντας να αγωνιστεί ξανά η Καλαμάτα στη Super League:

«ΚΑΛΑΜΑΤΑ 22/03/2026

Παρακολουθώ εδώ και αρκετό καιρό, διακριτικά και χωρίς να παρεμβαίνω, τις εξελίξεις στον χώρο του ποδοσφαίρου τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Δύο κόσμοι διαφορετικοί, αλλά ταυτόχρονα με αρκετές κοινές συνιστάμενες! Μια εξ’ αυτών η αβεβαιότητα της επόμενης μέρας!

Πράγμα που δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους… γνώστες ή μη να εκφράζουν την όποια προσωπική τοποθέτηση έχουν (είτε τους ρωτάνε είτε δεν τους ρωτάνε) σύμφωνα με την κρίση τους!!!

Μέχρι εδώ καλά! Σε ελεύθερη εποχή έκφρασης ζούμε και όλοι μπορούμε να εκφέρουμε γνώμη και άποψη.

Το θέμα είναι να είμαστε σε θέση να καταλάβουμε ότι αποφάσεις παίρνουν οι πρωταγωνιστές, οι άμεσα εμπλεκόμενοι, και όχι τα πληκτρολόγια, τα καφενεία και οι… τα ξέρω όλα μόνο εγώ!

Η ρευστότητα των καταστάσεων στο σύγχρονο ελληνικό ποδόσφαιρο (επαγγελματικό και ερασιτεχνικό) δεν βοηθάει στο να χτιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης και στρατηγικού πλάνου. Αυτές οι συνθήκες δεν βοηθούν για να υπάρξει ορθολογική προσέγγιση ανθρώπων που επιθυμούν μια σωστή επένδυση. Δεν ξεκαθαρίζουν στόχους, ρόλους, αξίες, θέσεις και προπάντων τρόπους υλοποίησης!

Εύχομαι όλες οι κινήσεις της επόμενης μέρας, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, να μην μείνουν σε παραιτήσεις, ανακοινώσεις, μανιφέστα, μικροσυμφέροντα ή ακόμα και μεγάλα συμφέροντα.

Το προϊόν (ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ) θέλει υποστήριξη με ανιδιοτέλεια, στοχευμένο όραμα, ξεκάθαρο πλάνο και σταθερότητα σε βάθος χρόνου για μια καλύτερη μέρα.

Η πόλη μας, ο νομός μας, ζουν σε μια φάση που μπορεί να εμφανιστεί ξανά στο προσκήνιο ή να πάει, δυστυχώς, στα άδυτα της αβύσσου για αρκετά χρόνια ξανά.

ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Ξ. ΑΡΗΣ».

Διαβάστε ακόμα:

Το ποδόσφαιρο μας «λάμπει» στην κορυφή, αλλά «σαπίζει» από κάτω – «Πικρές» αλήθειες

Όσοι ζούμε το ποδόσφαιρο από κοντά, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι αυτή η ανάρτηση της σελίδας «Pippo soccer stories» στο Facebook, λέει αλήθειες, που για κάποιους είναι «πικρές»…

Ναι, ναι ξέρουμε, έχουν γίνει βήματα προόδου στη χώρα μας, δεν το αναιρούμε, αυτό λένε όσοι είναι σε θέσεις με «τιμόνι», στο 2026 είμαστε, αλλά εάν δεν βλέπουμε και δεν κατανοούμε τα προβλήματα που υπάρχουν, ειδικά πίσω από τη «βιτρίνα», τότε χάνουμε τις βάσεις για «εξέλιξη», μπορεί και το οικοδόμημα να «καταρρεύσει»…

Διαβάστε και πείτε μας. Πόσοι από εσάς τους πρωταγωνιστές θα δείτε το πρόσωπό μας, εφόσον το παρακάτω κείμενο είχε και… κάτοπτρο απεικόνισης καταστάσεων και προσώπων; Ειδικά από τη μεριά που βρίσκονται ποδοσφαιριστές και προπονητές! Ειδικά όταν η σεζόν φτάνει προς το τέλος. Εκεί που μπορεί να «στερέψει» και συγκεκριμένη «κάνουλα», όταν δεν «καίγεσαι» και είσαι… άνετος!

Εμείς, όταν μιλάμε με προπονητές και παίκτες, αυτά είναι μερικά από τα βασικά θέματα που θα θίγουν, μαζί με την έλλειψη προγραμματισμού για τα επόμενα χρόνια. «Πάμε και όπου βγει», είναι η κατάσταση που επικρατεί. Με αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής πρωταθλημάτων και αναδιαρθρώσεις, λες και αυτό είναι που μας «καίει». Ανακατεύουμε τη... σούπα με μια «κουτάλα» και όλα καλά! Για να μην πάμε στους παράγοντες, ειδικά σε κάποιους που νομίζουν ότι είναι «μοναδικοί»... Άλλο λυπηρό κομμάτι αυτό!

Διαβάστε, αναλυτικά, ελπίζουμε να τα ξέρουν και οι αρμόδιοι, ώστε να μοχθήσουν για να βελτιωθούν οι συνθήκες μελλοντικά:

«Η κανονική διάρκεια της Super League Greece ολοκληρώνεται με έναν τρόπο που είχαμε χρόνια να δούμε.

Τρεις ομάδες στην κορυφή. Ανταγωνισμός. Ένταση μέχρι το τέλος. Οι ελληνικές ομάδες επιστρέφουν στην Ευρώπη με αξιοπρέπεια, το ενδιαφέρον έχει αναζωπυρωθεί και το προϊόν δείχνει να αναβαθμίζεται. Ο Λεβαδειακός και άλλοι σύλλογοι αποδεικνύουν ότι το πρωτάθλημα αποκτά βάθος.

Και όμως… Ένα όμορφο σπίτι… που δεν αντέχει να σταθεί. Αυτό που βλέπουμε μοιάζει με ένα υπέροχο σπίτι. Με καινούργια πατώματα, φωτισμό, προσεγμένη εικόνα. Μια βιτρίνα που σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα λειτουργούν σωστά.

Αλλά αν κατέβεις τα σκαλιά προς το υπόγειο… Στο πρώτο βήμα θα βουλιάξεις. Γιατί εκεί δεν υπάρχει δάπεδο. Υπάρχει βούρκος. Και αυτός ο βούρκος είναι:

• Η Β’ κατηγορία
  
• Η Γ’ κατηγορία
  
• Τα τοπικά πρωταθλήματα

Οι αθλητές που ζουν σε μια πραγματικότητα που δεν φαίνεται. Πίσω από τα φώτα της κορυφής, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ζουν μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα.

Στη Β’ κατηγορία:

Παίκτες που προπονούνται κανονικά, αγωνίζονται κανονικά, αλλά δεν πληρώνονται. Μήνες. Παίκτες που τελειώνουν την προπόνηση και δεν ξέρουν αν θα έχουν να φάνε το βράδυ. Που περιμένουν να "βγει η σειρά" για να τους κεράσει ένα πιάτο φαγητό ένα μαγαζί της περιοχής.

Γήπεδα που δεν προστατεύουν τον αθλητή. Αντίθετα, τον εκθέτουν. Αυτό δεν είναι επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Είναι επιβίωση.

Στη Γ’ κατηγορία, το όνειρο γίνεται παγίδα Πιο κάτω, η κατάσταση γίνεται πιο σκληρή.

Οι ποδοσφαιριστές καλούνται να ακολουθήσουν ρυθμούς επαγγελματικού πρωταθλήματος:

• ταξίδια
  
• προπονήσεις
  
• αγώνες

Αλλά χωρίς τα βασικά:

• χωρίς ασφάλιση
  
• χωρίς συμβόλαια
  
• χωρίς καμία εγγύηση

Δεν μπορούν να δουλέψουν, γιατί το ποδόσφαιρο τους το απαγορεύει στην πράξη. Αλλά δεν πληρώνονται κιόλας.
Και όταν μια ομάδα "τελειώσει" αγωνιστικά και μείνει εκτός στόχων;

Σταματούν όλα. Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ευθύνη.

Οι παίκτες μένουν χωρίς εισόδημα, χωρίς προοπτική, χωρίς προστασία. Στα τοπικά, παίζεις με το ρίσκο της ζωής σου. Και φτάνουμε στη βάση. Εκεί που ξεκινούν όλα.

Στα τοπικά πρωταθλήματα. Εκεί όπου νέοι άνθρωποι κυνηγούν το όνειρο του ποδοσφαίρου, χωρίς καμία ουσιαστική κάλυψη.

Αν τραυματιστεί ένας ποδοσφαιριστής:

• Ποιος θα πληρώσει το χειρουργείο;
  
• Ποιος θα καλύψει την αποθεραπεία;
  
• Ποιος θα του εξασφαλίσει ότι δεν θα χάσει τη δουλειά του;

Η απάντηση είναι σκληρή: Κανείς.

Και μετά ζητάμε “προδιαγραφές”

Και έρχεται η στιγμή που μια ομάδα ανεβαίνει κατηγορία. Και τότε ξαφνικά… Το γήπεδο δεν κάνει. Οι εγκαταστάσεις δεν κάνουν. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και σωστά.

Αλλά γιατί τότε; Γιατί όχι πριν; Γιατί να παίζεις σε επικίνδυνες συνθήκες στη Β’ και να ζητάς τελειότητα στην Α’;

• Χωρίς συνέχεια.
  
• Χωρίς σχέδιο.
• Χωρίς λογική.

Αν δεν φτιάξεις τα θεμέλια, το σπίτι θα πέσει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν κοιτάξει κάτω.

Από εκεί ξεκινούν όλα. Από το τοπικό. Από τη Γ’. Από τη Β’. Με κανόνες. Με ασφάλεια. Με υποδομές. Με σεβασμό στον ποδοσφαιριστή. Η πραγματική ερώτηση. Δεν είναι αν το πρωτάθλημα στην κορυφή είναι καλό. Είναι.

Η ερώτηση είναι άλλη:

???? Πόσο μπορεί να αντέξει κάτι που στηρίζεται πάνω σε σαθρό έδαφος;

???? Επίλογος
Το ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα δείχνει ότι μπορεί να εξελιχθεί.
Αλλά αν συνεχίσει να αγνοεί αυτούς που το στηρίζουν από κάτω…
τότε το πρόβλημα δεν θα είναι αν θα προχωρήσει.
Θα είναι πότε θα καταρρεύσει».

Διαφωνεί κάποιος; Οι αρμόδιοι, όλων των βαθμίδων, έχουν να πουν κάτι;

Πηγή άρθρου: Pippo soccer stories (Facebook)