Στη χώρα μας θρηνούμε για τον θάνατο ακόμα ενός νέου παιδιού που έχασε τη ζωή του στη Χαλκίδα λόγω της οπαδικής βίας. Για την ελληνική κοινωνία, η βία αποτελεί πολύ μεγάλη «γάγγραινα» και αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία είναι πως τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια αυτά τα τραγικά γεγονότα έχουν αυξηθεί, είναι ακόμα περισσότεροι αυτοί που αντιμετωπίζουν τον θάνατο ενός νέου παιδιού με μαχαίρωμα σαν μέρος της… καθημερινότητας.

Όπως έγραψε η Χριστίνα Αμερικάνου στο προφίλ της στο Facebook: «Ακόμα ένα 23χρονο παιδί δολοφονήθηκε και εμείς απλά συνηθίσαμε το… τέρας».

Ποια είναι η θέση της κοινωνίας, των ομάδων, των πολιτικών, των αστυνομικών, των δικαστών και των πάσης φύσεως θεσμών;

Διαβάστε το άρθρο του Άρη Ασβεστά στο site του «sport-fm.gr» και θα καταλάβετε… πολλά:

Παρατηρήσατε κάτι με το φονικό της Χαλκίδας;

Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως παρατήρησα κάτι. Και μάλιστα έντονα.

Παρατήρησα λιγότερο σοκ. Λιγότερα θέματα στα σάιτ. Λιγότερα άρθρα γνώμης που να στηλιτεύουν την οπαδική βία. Λιγότερα πρωτοσέλιδα. Λιγότερα αφιερώματα και αναλύσεις. Λιγότερα ρεπορτάζ.

Λιγότερα ποστ στα social media. Λιγότερα σχόλια στα λιγοστά ποστ. Λιγότερα στόρις σχετικά με το θέμα. Λιγότερες αντιδράσεις και λιγότερα emoji για να πούμε... «λυπάμαι» ή έστω «έλεος».

Λιγότερη οργή και λιγότερη θλίψη. Λιγότερο σφίξιμο στην καρδιά. Λιγότερος κόμπος στο λαιμό και στο στομάχι. Λιγότερα δάκρυα.

Όλο και λιγότερα. Και προσεχώς... καθόλου!

Το γιατί, είναι εύκολο να απαντηθεί. Είναι προφανές ότι μια δολοφονία με οπαδικά κίνητρα, δεν αποτελεί πλέον είδηση. Δεν κάνει ιδιαίτερη αίσθηση.

Είναι απλώς ακόμα μία. Είναι απλώς μια καθημερινότητα. Κανένα σοκ, καμία έκπληξη.

Ανοίγεις την είδηση, διαβάζεις τίτλο, άντε και πρόλογο, και λες... «κοίτα πάλι τους μαλάκες». Το κλείνεις και πας παρακάτω...

Ήταν ο Άλκης. Ακολούθησε ο Μιχάλης. Ήρθε ο Λυγγερίδης. Και τώρα ο Μάριος.

Ενδιάμεσα... ΔΕΚΑΔΕΣ περιστατικά με μαχαιρώματα. Ότι ανάμεσα στον Άλκη, τον Μιχάλη, τον Λυγγερίδη και τον Μάριο δεν είχαμε άλλους δέκα που να ξεψύχησαν στο έδαφος με τρύπες στο κορμί τους, αλήθεια σας λέω, είναι εντελώς τυχαίο! Είναι μια διαβολική σύμπτωση.

Γεμίσαμε μαχαιροβγάλτες. Η κουλτούρα του μαχαιριού. Κυρίαρχη πλέον. Δεν πας πουθενά χωρίς μαχαίρι. Όλο και κάποιον θα πετύχεις. Να μην του ρίξεις μία; Ή μπορεί και να σε πετύχουν. Να μην έχεις να αμυνθείς;

Η κουλτούρα του μαχαιριού. Δεν υπάρχουν μπουνιές, κλωτσιές, σφαλιάρες. Πάνε αυτά. Μόνο μαχαίρι, για να του αφήσεις ενθύμιο να σε θυμάται. Και αν «σβήσει», ε, τι να κάνουμε τώρα; Έτυχε! «Δεν είχα σκοπό να τον σκοτώσω, μόνο να τον τραυματίσω, αλλά η κακιά στιγμή...». Κλασσικό απόσπασμα από καταθέσεις φονιάδων με κασκόλ...

Εν τω μεταξύ, οι ηλικίες εκμηδενίστηκαν. Δεν παίζουν ρόλο. Η κουλτούρα του μαχαιριού τους παίρνει όλους στην αγκαλιά της: Τον 15χρονο, τον 19χρονο, τον 25χρονο, ακόμα και τον 40άρη, τον παλιό, που έφτιαξε οικογένεια, αλλά στις μανούρες... πρώτος!

Καμία ηθική, καμία αξία, καμία παιδεία, καμία καθοδήγηση από γονείς, δασκάλους και ευρύτερο περιβάλλον, καμία συναίσθηση της πραγματικότητας, κανένας σεβασμός για τη ζωή και πλήρη άγνοια για την αξία της. Φτερά στον άνεμο, θύτες και θύματα. Οι μεν στο χώμα, οι δε στη φυλακή...

«Ας είναι ο τελευταίος»! Μα τι ανέκδοτο κατάντησε αυτή η φράση!

Δεν υπάρχει «τελευταίος», παιδιά. Υπάρχει ΠΑΝΤΑ ο «επόμενος»!

Ποτέ δεν θα τελειώσει αυτό, γιατί έτσι είναι η κοινωνία μας. Γιατί κάποιοι γονείς δεν μίλησαν ποτέ στα παιδιά τους. Δεν τα πήραν ποτέ μια αγκαλιά. Δεν τους εξήγησαν ποτέ τίποτα. Τα άφησαν στην τύχη τους, να βρουν μια άλλη αγκαλιά σε έναν σύνδεσμο, σε μια κωλοπαρέα που ξεχειλίζει οργή και μίσος για τον απέναντι που «δεν είναι σαν εμάς»!

Γιατί κάποιες ΠΑΕ, αυτούς έχουν και αυτούς θέλουν, αφού και εκείνοι, οι παράγοντες, τέτοιοι είναι! Απλά χωρίς μαχαίρια, αλλά με κουμπούρια και μπράβους. Και τους χρηματοδοτούν κιόλας, και τους βάζουν και σε δουλειές, και τους παρέχουν και δικηγόρους!

Και γιατί κάποιοι άλλοι, πολιτικοί, αστυνομικοί, δικαστές, πάσης φύσεως θεσμοί, κάθονται τις περισσότερες φορές και κοιτούν. Κοιτούν τα ματωμένα φορεία να περνούν και τους φονιάδες να σουλατσάρουν απ' άκρη σ' άκρη σ' όλη την Ελλάδα...

Και εμείς, σε λίγο θα βαρέθουμε να γράφουμε έστω μια λέξη. Και εσείς, δεν θα ανοίγετε καν το κείμενο. Μόνο τον τίτλο και τέλος.

«Όπως θα έχετε πληροφορηθεί νέο μεγάλο “όνομα” με… καταγωγή από τη Λευκάδα, θα ανοίξει δικό του super market στην Ερμιονίδα. Όπως με ενημέρωσαν, γίνεται αγώνας δρόμου για να προλάβουν τη νέα τουριστική περίοδο, θέλουν Πρωτομαγιά να μπει κόσμος στο κατάστημα», σας είχαμε γράψει στις 13 Ιανουαρίου 2025!

Σε λίγες εβδομάδες θα λειτουργήσει, λοιπόν, στην Ερμιονίδα super market και από τον… Σκλαβενίτη (έχει καταστήματα σε Άργος, Ναύπλιο, Τροιζηνία)! Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είναι η επιχείρηση που έλειπε από την περιοχή. Στον κάμπο Κρανιδίου, σχεδόν πάνω στη διασταύρωση με την Κοιλάδα, σε επαφή και με τον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο Ναύπλιο και στην Αθήνα, συνεργεία εργάζονται μέρα-νύχτα, ώστε να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα.

Το νέο super market θα προσφέρει, μάλιστα, και νέες θέσεις εργασίας. Ήδη πολίτες που θέλουν να εργαστούν, έχουν ξεκινήσει σεμινάρια στο Άργος από ανθρώπους της εταιρείας.

Αξίζει, λοιπόν, να μάθουμε στοιχεία για την οικογένεια Σκλαβενίτη, το πώς ξεκίνησε από το νησί της Λευκάδας και έφτασε να δημιουργήσει… αυτοκρατορία στα super market, παρέχοντας, μάλιστα, και πολύ καλές συνθήκες εργασίας. Σχετικό θέμα είχε δημοσιεύσει το «enimeriko.gr», κάνοντας αναφορά και στη διάσημη Ελληνίδα σύζυγό του αφεντικού της αλυσίδας super market!

Όπως αναφέρεται στο σχετικό θέμα, το σλόγκαν «τόσο φθηνά όσο πουθενά» των super market «Σκλαβενίτης» κλείνει πάνω από 45 χρόνια παρουσίας και δύσκολα θα αλλάξει.

Γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1969, στο ισόγειο του κτηρίου επί της λεωφόρου Κηφισού στον αριθμό 80, όπου δημιουργήθηκε το πρώτο super market τη γνωστής αλυσίδας. Σήμερα στο τιμόνι της επιχείρησης βρίσκεται η τρίτη γενιά της οικογένειας. Πρόκειται για τα αδέλφια Μαρία, Γεράσιμο και Στέλιο Σκλαβενίτη.

Τα τρία αδέλφια έχουν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια ένα μπαράζ εξαγορών, αυξάνοντας το μερίδιό τους στην αγορά. Άνοιξαν νέα καταστήματα και προχώρησαν στην εξαγορά καταστημάτων της αλυσίδας super market Παπαγεωργίου, καθώς και 28 καταστημάτων άλλων αλυσίδων: 10 από την «Ατλάντικ», τέσσερα από τη «Δούκας», πέντε από την «Μπαλάσκας» και εννιά από την «Extra Πρώτα και Φθηνά».

Πώς έχτισε την αυτοκρατορία ο Σκλαβενίτης

Η ΤΗΛΕΞΥΠ, η πρώτη εταιρεία παραγγελιών μέσω τηλεφώνου στην Ελλάδα, το 1965. Η επιχείρηση του Σκλαβενίτη χτίστηκε βήμα-βήμα και πλέον αποτελεί τον… γαμπρό και όχι τη νύφη στις εξαγορές. Η εκ Λευκάδος οικογένεια Σκλαβενίτη ξεκινάει από το 1920 με μια εταιρεία εισαγωγών ξυλείας κι εξαγωγών κρασιών.

Το 1936 η οικογένεια καταστρέφεται οικονομικά, μετά από ένα ατύχημα σε μεγάλη παρτίδα εμπορευμάτων που αποστέλλονταν στο εξωτερικό. Οι ατυχίες οδήγησαν τον Γεράσιμο Σκλαβενίτη στην Αθήνα. Η κατοχή, βρίσκει την οικογένεια σε δεινή οικονομική κατάσταση και το 1942 πεθαίνουν μέσα στην ανέχεια και οι δύο γονείς.

Η ιστορία συνεχίζεται όταν τα παιδιά, ο Γιάννης και ο Σπύρος Σκλαβενίτης θα αρχίσουν τη δραστηριότητά τους στο εμπόριο και στα τέλη της δεκαετίας του ’40 ξεκίνησαν να διαθέτουν κεχρί, κανναβούρι, καθώς και είδη πρώτης ανάγκης στην Κεντρική Αγορά.

Τα δύο αδέλφια Σκλαβενίτη στρέφονται στο εμπόριο ειδών μπακαλικής και μπαχαρικών, ενώ το 1950 γνωρίζονται με τον μικρασιατικής καταγωγής Μιλτιάδη Παπαδόπουλο. Το 1954 οι τρεις φίλοι προχωρούν στη δημιουργία της «Σκλαβενίτης & Σία» με έδρα τα Πετράλωνα κι αντικείμενο τη χονδρική πώληση τροφίμων.

Το 1967 ιδρύουν την πρώτη εταιρεία τηλεφωνικών παραγγελιών στην Ελλάδα, την ΤΗΛΕΞΥΠ – η πρώτη εταιρεία delivery στη χώρα. Ο πρωτοποριακός χαρακτήρας της και η διάθεση προϊόντων αρίστης ποιότητας σε τιμές χονδρικής συνέβαλαν στην εξάπλωση της φήμης της, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα να δέχεται παραγγελίες σχεδόν από κάθε γωνιά της Αττικής.

Η επιτυχία της ΤΗΛΕΞΥΠ τούς ώθησε το 1969 στη δημιουργία του πρώτου καταστήματος λιανικής και εν συνεχεία, το 1971, στην ίδρυση του πρώτου σούπερ μάρκετ, στο Περιστέρι (Λεωφόρος Κηφισού 80), εκεί όπου σήμερα βρίσκονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις τους.

Το 1993 έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Σκλαβενίτης και το 2006 ο Σπύρος. Την ίδια χρονιά σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας. Είχε προηγηθεί έναν χρόνο νωρίτερα, όπως λέγεται, πρόταση εξαγοράς από πολυεθνικό όμιλο ύψους 400 εκατ. ευρώ.

Σκλαβενίτης: Ποια διάσημη Ελληνίδα είναι η σύζυγός του αφεντικού της «αλυσίδας» super market

Τότε τα παιδιά του Σπύρου Σκλαβενίτη χρειάστηκαν, μάλιστα, στήριξη με νέα κεφάλαια για να εξαγοράσουν τις μετοχές των εξαδέλφων τους. Αυτή τη βρήκαν από τον Νίκο Μαμιδάκη της «Jet Oil», ο οποίος συμμετέχει στο ΔΣ της εταιρείας.

Σημειώνεται ότι σύζυγος του Γεράσιμου Σκλαβενίτη, είναι η Άννα Μαμιδάκη, κόρη του Νίκου Μαμιδάκη, η οποία δημιούργησε την εταιρεία παιδικού ενδύματος «Look @t me» αξιοποιώντας τις γνώσεις της στον χώρο της μόδας, καθώς πριν από τον γάμο της διηύθυνε μαζί με τη μητέρα της τον οίκο μόδας «Escada».

H Μαρία Σκλαβενίτου έγινε πρόεδρος της «Ι.&Σ. Σκλαβενίτης ΑΕΕ», ενώ ο Στέλιος (έφυγε από τη ζωή ξαφνικά από το 2018) πήρε τη θέση του αναπληρωτή διευθύνοντος σύμβουλου. Ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος του ομίλου και ασχολιόταν κυρίως με το διοικητικό κομμάτι.

Μέχρι και σήμερα η επιχείρηση ξεχωρίζει για τις… οικογενειακές σχέσεις με τους εργαζόμενους. Παρά την οικονομική ύφεση των τελευταίων έξι ετών η επιχείρηση δεν προχώρησε σε μείωση μισθών και μαζικές απολύσεις.

Ταυτόχρονα επέλεξε να μην ανοίγει τις Κυριακές, όπως κάνουν άλλες αλυσίδες super market και σε γενικές γραμμές οι σχέσεις με τους εργαζόμενους είναι σε οικογενειακό επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι ταυτίζουν τον εργασιακό τους βίο με την οικογένεια, ενώ πολλά στελέχη αναδείχθηκαν μέσα από την εταιρία και ανέλαβαν.

Ο αιφνίδιος θάνατος του Στέλιου Σκλαβενίτη

Όπως αναφέραμε, ο ξαφνικός θάνατος του Στέλιου Σκλαβενίτη παραμονές του Πάσχα την Πρωταπριλιά του 2018 σκόρπισε πένθος στην οικογένεια και στον επιχειρηματικό κόσμο.

Η ιατρική ανακοίνωση που εξέδωσε το νοσοκομείο «Υγεία» αναφορικά με τον αιφνίδιο θάνατό του ανέφερε, μεταξύ άλλων: «Ο Στυλιανός Σκλαβενίτης προσήλθε εκτάκτως στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΥΓΕΙΑ στις 31/03/2018 και ώρα 22:00 λόγω οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας. Μεταφέρθηκε άμεσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) όπου διεγνώσθη σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) επί εδάφους λοίμωξης από τον ιό της γρίπης τύπου Β. Παρά τη φαρμακευτική και μηχανική υποστήριξη, ανέπτυξε σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας και κατέληξε λόγω ενδοπνευμονικής αιμορραγίας στις 07:18 π.μ. της επόμενης ημέρας».

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε τη Μ. Τετάρτη στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πειραιά. Ο Στέλιος Σκλαβενίτης, ηλικίας 52 ετών, δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας, ωστόσο από την περασμένη Πέμπτη νοσηλευόταν σε νοσοκομείο εξαιτίας γρίπης με την οποία διαγνώστηκε.

Ο Στέλιος Σκλαβενίτης μαζί με τα αδέλφια του Μαρία και Γεράσιμο βρισκόταν στη διοίκηση του ομίλου και σήκωσαν το βάρος της συγχώνευσης με τον «Μαρινόπουλο». Ο Στέλιος Σκλαβενίτης ήταν πατέρας τεσσάρων παιδιών.

Η low-profile οικογένεια

Η οικογένεια, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα «aixmi.gr», στις αρχές της δεκαετίας του '80, ζούσε στο Πασαλιμάνι, κι εκείνη την εποχή έμενε δίπλα από τον κινηματογράφο ΖΕΑ, στην μεγάλη πολυκατοικία που βρίσκεται πάνω από το σούπερ μάρκετ «Σκλαβενίτης», στη γωνία της Ακτής Μουτσοπούλου με την Χαριλάου Τρικούπη.

Έκανε μεγάλη εντύπωση τότε, οι γιοι ενός ιδιοκτήτη super market που φάνταζε ήδη κολοσσός να παραμένουν τόσο προσιτοί, απλοί και καταδεκτικοί και να συχνάζουν στα στέκια των παιδικών τους χρόνων, ενώ θα μπορούσαν να κάνουν παρέα μόνο με κακομαθημένα πλουσιόπαιδα «της τάξης τους».

Πληροφορίες από: enimerotiko.gr, iefimerida.gr, aixmi.gr

Θλίψη σε όλη την Ορθοδοξία και όχι μόνο σκόρπισε ο θάνατος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου, ο οποίος πρόσφερε πολύτιμο έργο. Πριν από 2,5 χρόνια είχε βρεθεί, μάλιστα, στην Ερμιονίδα και συγκεκριμένα στο Πόρτο Χέλι. Βλέπετε, ερχόταν στο Πόρτο Χέλι για να ξεκουραστεί και να απολαύσει τις ομορφιά της περιοχής.

Όπως είχε ενημερώσει ο «Πολίτης», ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, πραγματοποίησε τον Ιούλιο του 2022 ιδιωτική επίσκεψη στην περιοχή του Πορτο Χελίου. Βρέθηκε, μάλιστα, και στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας παρέμεινε στο Ιερό της Εκκλησίας χωρίς να λειτουργήσει. Λίγο πριν από την ολοκλήρωση του Ιερού Μυστηρίου απεύθυνε πατρικό χαιρετισμό προς τους ενορίτες και επισκέπτες του Ναού.

«Προσωπικά θα τον θυμόμαστε πάντα από τις καλοκαιρινές του επισκέψεις στην Ερμιονίδα και ιδιαίτερα στις επισκέψεις του στην ενορία μας στο Πόρτο Χέλι στην ιερό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, το κήρυγμα του, τις ευχές του και τις συμβουλές του στο προαύλιο της εκκλησίας σας με την παρουσία του πατέρα-Πολυχρόνη», ανέφερε, άλλωστε, ο Τάσος Λάμπρου (καθηγητής κοινωνικής εκπαίδευσης, Δημοτικός σύμβουλος), ο οποίος βρέθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών για να τιμήσει τη μνήμη του.

Ο βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Ανδριανός (ΝΔ) ανέφερε στη σελίδα του στο Facebook: «Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας της εποχής μας.

Όσοι είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε κρατάμε ως ιερή παρακαταθήκη το παράδειγμα της ζωής και του σπουδαίου έργου του, τη χριστιανική αγάπη που εξέπεμπε το βλέμμα και ο λόγος του, την αδιάκοπη προσπάθειά του να προσφέρει στον συνάνθρωπο στον οποίο διέκρινε την εικόνα του Θεού στον κόσμο.

Η Ελλάδα, η Αλβανία, η Αφρική, σύμπασα η Ορθοδοξία, κάθε άνθρωπος που συγκινήθηκε από την παρουσία και τη δράση του, θρηνεί σήμερα την απώλεια ενός σπουδαίου ιεράρχη. Ενώνουμε τις προσευχές μας ώστε ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχή του μεταξύ των Αγίων».

Ο δημοσιογράφος Νίκος Μπουρλάκης έγραψε στο Facebook: «Τίμησε όσο λίγοι τον ρόλο του Ιεράρχη, πάλεψε για να βοηθήσει τον απλό κόσμο, επέμενε πάντοτε ότι η παιδεία και η γνώση αποτελούν διέξοδο πολιτισμού κι έτσι ο κόσμος θα γινόταν καλυτερος, ήταν άνθρωπος του Θεού αληθινός και δεν ξεχνά κανείς ότι υπήρξε ο μόνος κληρικός που στάθηκε στους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου το 1973. Αν υπήρχαν άλλοι δέκα σαν τον Αναστάσιο ίσως να είχαμε καλύτερο κόσμο. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη». 

Λόγια που αξίζουν να τα αναφέρουμε.  

Η ανακοίνωση για τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας αναφέρει:

«?? Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρός Αναστάσιος

Η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας με βαθύτατη οδύνη αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου. Ο Μακαριώτατος εκοιμήθη σήμερα, 25 Ιανουαρίου 2025, στις 8:30 π.μ. (ώρα Ελλάδος) σε ηλικία 95 ετών, στο Νοσοκομείο "Ο Ευαγγελισμός" των Αθηνών συνεπεία πολυοργανικής ανεπαρκείας. Είχε προηγηθεί πολυήμερη νοσηλεία στο Νοσοκομείο "Υγεία" των Τιράνων.

Καλούμε το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Αλβανίας να προσεύχεται για την ανάπαυση της ψυχής του εκλιπόντος Προκαθημένου.

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Αναστάσιος υπήρξε ο αναστηλωτής και ανακαινιστής της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, την οποία ανέστησε κυριολεκτικώς εκ των ερειπίων μετά την πτώση του αθεϊστικού καθεστώτος. Με το θεόπνευστο όραμα και την ακάματη εργασία του, ανοικοδόμησε εκ βάθρων την εκκλησιαστική ζωή, ανήγειρε εκατοντάδες ναούς, συνέστησε εκπαιδευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα και ανέδειξε νέο κλήρο, προσφέροντας αδιάλειπτη θυσιαστική διακονία επί 33 και πλέον έτη.

Αιωνία αυτού η μνήμη»!

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Ακόμα ένας εργαζόμενος υπηρεσία καθαριότητας έχασε τη ζωή του, αυτή τη φορά στον Δήμο Άργους-Μυκηνών. Τα δυστυχήματα και ατυχήματα στον συγκεκριμένο τομέα είναι πολλά σε όλη τη χώρα και το ερώτημα παραμένει: «Ως πότε οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα θα έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο, θα κάνουν μεροκάματα του τρόμου;».

Πριν από μία εβδομάδα ο Δήμος Άργους-Μυκηνών συγκλονίστηκε από τον θάνατο ενός 55χρονου εργαζόμενου στην υπηρεσία καθαριότητας, ο οποίος έχασε τη ζωή του εν ώρα εργασίας κατά τη διαδικασία αποκομιδής απορριμμάτων. Λίγες ημέρες αργότερα, αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε απορριμματοφόρο στη λεωφόρο Πόρτο Ράφτη με αποτέλεσμα να τραυματιστούν τραυματίες. Σε άλλο Δήμο, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι παρόμοιο ατύχημα υπάλληλος συνεχίζει να δίνει μάχη στα νοσοκομεία, ώστε να αποκαταστήσει τις ζημιές που έπαθε στα πόδια του.

Όλα αυτά τα περιστατικά, με αποκορύφωμα τον θάνατο, έρχονται να αναδείξουν για άλλη μια φορά τα σοβαρά προβλήματα στις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας. Όσο ζω, θυμάμαι υπαλλήλους καθαριότητας να… κρέμονται από ένα σκαλοπάτι στο πίσω μέρος οχημάτων, φορώντας απλά ένα πορτοκαλί φοσφοριζέ γιλέκο για να τους διακρίνουμε. Άλλη λύση δεν μπορεί να βρεθεί για την αποκομιδή των απορριμμάτων;

Τα ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες εργασίας στην υπηρεσία καθαριότητας είναι πολλά, ειδικά όταν μιλάμε για απαιτητικά ωράρια ή ενδεχόμενες παραλείψεις στη λήψη μέτρων ασφαλείας. Άραγε, με βάση τα στοιχεία που συλλέγονται ασχολείται κάποιος με τυχόν παράγοντες που συνέβαλαν σε κάποιο δυστύχημα ή ατύχημα προκειμένου να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον;

Ο θάνατος του εργαζόμενου ήταν ακαριαίος, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα παροχής πρώτων βοηθειών, όπως καταγγέλλει το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας. Πώς και γιατί ο εργαζόμενος γλίστρησε; Γιατί να… ακροβατούν εργαζόμενοι σε κινούμενα οχήματα, εκτεθειμένοι και σε άλλα αυτοκίνητα και όχι μόνο;

Ας ακούσουμε τι λένε οι εργαζόμενοι στον Δήμο Άργους-Μυκηνών (αλλά και σε άλλους Δήμους), καθώς καταγγέλλουν ότι δουλεύουν υπό ασφυκτικές συνθήκες, με διπλοβάρδιες, χωρίς τα προβλεπόμενα ρεπό και άδειες. Η υποστελέχωση και η εντατικοποίηση της εργασίας δημιουργούν καθημερινά κίνδυνο για τη ζωή τους.

Το σωματείο τους επισημαίνει την έλλειψη επαρκούς μόνιμου προσωπικού, ενώ καταγγέλλει τη μεταβίβαση εργασιών σε τρίτους, όπως ιδρύματα, εθελοντές και πολίτες, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση και εξοπλισμό.

Σύμφωνα και με τους εργαζόμενους, το τραγικό περιστατικό εγείρει κρίσιμα ερωτήματα για την τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας:

• Έγινε καταγραφή των συνθηκών εργασίας από τον τεχνικό ασφαλείας και τον ιατρό εργασίας;
• Τηρούνται τα ωράρια εργασίας και οι κανονισμοί ασφάλειας;
• Υπάρχει επαρκής εξοπλισμός για την προστασία των εργαζομένων;

Το Σωματείο ζητά την άμεση παρέμβαση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, ώστε να διερευνηθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό γεγονός.

Με σκληρή γλώσσα, το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αργολίδας κατηγορεί τη δημοτική αρχή και την κυβέρνηση για τις περικοπές κονδυλίων και την αδιαφορία απέναντι στις ζωές των εργαζομένων.

«Οι εργαζόμενοι στους δήμους μετρούν δεκάδες νεκρούς και τραυματίες λόγω των απαράδεκτων συνθηκών εργασίας. Είναι αδιανόητο να πηγαίνουμε στη δουλειά χωρίς να ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε στα σπίτια μας», αναφέρουν στην ανακοίνωση. Το Σωματείο καλεί τους εργαζόμενους να οργανωθούν και να διεκδικήσουν ασφαλείς συνθήκες εργασίας, ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς μισθούς.

ΥΓ. 1: Μια πράξη αλληλεγγύης και ανθρωπιάς με την μπάλα να κυλάει στο… χόρτο έφερε δυο πλευρές – ξανά – κοντά. Αν κρίνω και από τα λεγόμενα των επικεφαλής. Έτσι, έπρεπε να γίνει, το είχαμε γράψει και από εδώ, καθώς μόνο με ενότητα προοδεύει ένας τόπος. Η ισχύς εν τη ενώσει.

ΥΓ. 2: Γιατί σε πόλεις του νομού μας δεν έχει γίνει ακόμα στολισμός για τις γιορτές; Τηρείται σειρά προτεραιότητας ή μήπως οι αρμόδιοι έχουν πολλά να κάνουν και έχουν… χαθεί;

ΥΓ. 3: Για να έχουν οι αρμόδιοι καλή και πλήρη εικόνα ίσως κινητοποιηθεί και κανένας κινηματογραφικός οργανισμός. Υπερβάλουμε… Πήρε, όμως, το αυτί μας ότι θα καταγράφονται οι αγώνες για να μην υπάρχουν «φωνές» ή για να υπάρχει η εικόνα, σε περίπτωση που κάποιος καταγγέλλει λάθη. Ίδωμεν.

ΥΓ. 4: Υπάρχουν μέρη που είναι εντός σχεδίου πόλης και οι κάτοικοι για να μπουν στα σπίτια τους, τώρα που βρέχει, διανύουν αποσπάσεις μέσα σε λάσπες; Υπάρχουν ακόμα χωματόδρομοι εντός σχεδίου πόλης; Δρόμοι που περιμένουν να έχουν ξανά και φως, μετά την τελευταία κακοκαιρία.

ΥΓ. 5: Πολλά νεύρα με παραιτήσεις, καυστικές ανακοινώσεις, όχι μόνο σε μέλη Δημοτικών Συμβουλίων από διαφορετικές παρατάξεις, αλλά και από τα ίδια «στρατόπεδα». Για απλά και πολύ πιο σύνθετα ζητήματα. Από τη μία έως την άλλη άκρη του νομού, ακόμα και σε διπλανή περιοχή, στην οποία ήταν το «σπίτι» του Θησέα. Οι διαφωνίες είναι μέρος της Δημοκρατίας, πάντα σε πολιτισμένο κλίμα, αλλά να βρίσκονται και λύσεις, είτε με «θυσίες», είτε με όχι. Τα προβλήματα προέχουν και «τρέχουν» και πολλές φορές σας προσπερνούν, δε νοιάζονται για τις μεταξύ σας κόντρες.

Έφυγε απ’ τη ζωή σε ηλικία 91 ετών ο επιχειρηματίας και εφοπλιστής Βαρδής Βαρδινογιάννης, όπως γνωστοποίησε η οικογένειά του με ανακοίνωση που εξέδωσε την Τρίτη (12/11). Αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του ελληνικού επιχειρείν, που πρόσφερε στην Ερμιόνη και γενικότερα στην Ερμιονίδα.

Βλέπετε, η Ερμιόνη ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα της αείμνηστης και αγαπημένης του Μαριάννας Βαρδινογιάννη, πολλές φορές και οι δυο τους είχαν βρεθεί σε εκδηλώσεις στη συγκεκριμένη περιοχή.

Η οικογένεια είχε επενδύσει και συνεχίζει να το κάνει στην Ερμιονίδα, πάντα βοηθούσε την περιοχή. Στην Ερμιόνη αναμένεται να τοποθετηθεί προτομή της Μαριάννας.

Χαρακτηριστικά όσα έγραψε – και αποκαλύπτει για τη γνωριμία Βαρδή και Μαριάννας – η Ειρήνη Νικολοπούλου, η οποία κατάγεται, επίσης, απ’ την Ερμιόνη και είχε βρεθεί μαζί τους στα… μέρη μας σε πολλές εκδηλώσεις:

«Αντίο Βαρδή,

Χαιρετίσματα στη Μαριάννα.

Πήγαινε κοντά της, να ξαναανασάνεις. Χωρίς το κορίτσι σου, δεν άντεξες παραπάνω. Ξεκινήσατε μαζί, εκεί στο σπίτι της μητέρας μου το 1956 όπου γνωριστήκατε.

Κάθε φορά που σε συναντούσα, η κουβέντα ξεκινούσε με τα πολιτικά νέα, αλλά έκλεινε πάντα με τη διήγηση σου για τη γνωριμία σου με τη Μαριάννα, την Ερμιονίτισσα, το ωραίο κοριτσόπουλο σου που πρωταντίκρυσες μαθήτρια σπαθάτη & εντυπωσιακή, στον Προφήτη Ηλία, Μουσών 27.

Ρώτησες την Κατίνα, τη μάνα μου και κηδεμόνα της: "Ποιά είναι αυτή;".

Καμμία, έσπευσε να σου απαντήσει, με προστατευτικό ύφος και αίσθημα ευθύνης απέναντι στη συντοπίτισσα της.

Ήταν τελικά η μία και μοναδική σου αγάπη, σύζυγος, έρωτας, μητέρα των παιδιών σου. Από το πρώτο κλικ και το πρώτο ραντεβού στο τρόλεϊ που σας πήγε στο Πασαλιμάνι έως σήμερα, η άτρωτη αγάπη σας ήταν η δύναμη σου γιά να γίνεις ο σημαντικότερος Έλληνας, ένας παγκόσμιος και ασυναγώνιστος ηγέτης του επιχειρείν.

Ο Βαρδής έγινε ο πλουσιότερος Έλληνας αλλά δεν ξέχναγε ποτέ τον τόπο καταγωγής του, την Κρήτη για τους Κρητικούς η πόρτα ήταν πάντα ανοιχτή όπως τιμούσε και την πατρίδα της γυναίκας του, την Ερμιόνη. 

Λίγοι ίσως γνωρίζουν και είναι ώρα να το μάθουν περισσότεροι ότι η Μαριάννα και ο Βαρδής ήταν μέγιστοι φιλάνθρωποι. Κοντά σε όποιον είχε ανάγκη κοντά στους αρρώστους κοντά στους φίλους τους με πραγματική αγάπη και ουσιαστικές χειρονομίες. Τιμώντας τη φιλαλληλία.

Το Ρέθυμνο σήμερα θρηνεί τον μέγιστο των παιδιών της».

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Γιάννης Γεωργόπουλος αποχαιρέτησε και αυτός με θλίψη τον Βαρδή Βαρδινογιάννη, αναφέροντας:

«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα τον Βαρδή Βαρδινογιάννη, έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην κοινωνία μας.

Υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα με έντονη κοινωνική και φιλανθρωπική δράση. Ένας άνθρωπος που συνδύαζε την επιχειρηματική οξυδέρκεια με το πάθος του για την προσφορά. Αγάπησε τον τόπο μας σαν πατρίδα του χάρη στην σύζυγό του αείμνηστη Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη. Η Ερμιονίδα μας θρηνεί για την απώλεια ενός από τους πιο σημαντικούς συγχρόνους ηγέτες της επιχειρηματικότητας, αλλά και ενός φίλου της κοινωνίας.

Ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και η Μαριάννα Βαρδινογιάννη θα βρίσκονται πάντα στη θύμησή μας με σεβασμό και ευγνωμοσύνη για όσα πρόσφεραν στην κοινωνία μας και στον κόσμο όλο… Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Έτσι είπαν «αντίο» στον Βαρδή οι βρακοφόροι του Ρεθύμνου (Όμιλος Βρακοφόρων Κρήτης). Όπως του αξίζει, με χορό:

Διαβάστε ακόμα:

Η εξορία, η οικογένεια και η επιχειρηματική αυτοκρατορία του Βαρδή Βαρδινογιάννη