Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν ο υπογράφων είχε επισκεφτεί σχολείο στην Ολλανδία ως μαθητής Λυκείου, γεμάτος αισθήματα θαυμασμού για όσα έζησε μέσα σε 15 ημέρα στη χώρα των τουλιπών, μέχρι και το… 2025, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: «Πότε το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα θα λειτουργεί παρέχοντας τα βασικά στους μαθητές;».

Από εκείνη την… εποχή στην Ολλανδία δεν υπήρχαν κενά εκπαιδευτικών από την 1η ημέρα λειτουργίας των σχολείων, οι συνθήκες για καθηγητές και μαθητές ήταν πραγματικά εξαιρετικές. Σε… γέμιζαν με «ζεστασιά» για μάθηση και παιδεία, με όλα τα θετικά που έχει αυτό το γεγονός στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού.

Θα σας μιλήσουμε και παρακάτω για τις συνθήκες που είχα συναντήσει πριν από… 30 χρόνια στην Ολλανδία, ενώ εδώ ακόμα, γίνεται ο αγιασμός και τα παιδιά βρίσκονταν για πολλές εβδομάδες – και συνεχίζουν σ’ αυτές τις συνθήκες – απέναντι σε άδειες έδρες. Την ίδια ώρα, που το Υπουργείο Παιδείας ζητά «λίγη υπομονή ακόμα», ενώ έχει περάσει παραπάνω από ένας μήνας μετά την έναρξη των μαθημάτων, οι εκπαιδευτικοί γίνονται «λάστιχο» για να τα βγάλουν πέρα και οι γονείς βρίσκονται συχνά σε απόγνωση, όταν εργάζονται και δεν λειτουργεί για παράδειγμα το ολοήμερο πρόγραμμα. Φυσικά για το Υπουργείο και την κυβέρνηση όλα λειτουργούν καλά και όσοι διαμαρτύρονται και… καυτηριάζουν το θέμα είναι εγκάθετοι και γκρινιάρηδες... 

Ασχολούμαστε με το συγκεκριμένο θέμα, διότι απασχολεί μαθητές, μαθήτριες και οικογένειες και στις περιοχές μας. Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, αλλά πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά… Διαφωνείτε; Έχει να πει κάτι η Πολιτεία και η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη; Και κάποιοι ρωτούν σε… δεύτερο χρόνο: «Μέσω αυτών των κενών θέσεων εξοικονομούνται χρήματα για τα δημόσια ταμεία;».

Σχετικό θέμα φιλοξένησε πριν από μερικές ημέρες και το «dnews.gr», έχοντας και απόψεις ειδικών, μιλώντας και διακρίσεις.

Αναλυτικά, αναφέρεται:

Μάθημα πρώτο: διακρίσεις. Μάθημα δεύτερο: επισφάλεια. Μάθημα τρίτο: Αν η κοινωνία είναι ένα απέραντο σχολείο για όλους μας, τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία θα ήταν ένα μάθημα για το τι σημαίνει διάκριση ως προς τους μαθητές, αλλά και επισφάλεια ως προς τους εργαζόμενους. Και θα υπήρχε κι ένα τρίτο μάθημα, φαίνεται όμως πως ακόμα δεν το έχουμε εμπεδώσει ώστε συλλογικά να αντιδράσουμε. Το δημόσιο σχολείο και οι λειτουργοί του δέχονται σφοδρά πλήγματα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να πλήττονται και τα ίδια τα παιδιά.

Από τότε που εμείς ήμασταν παιδιά και τώρα το αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας το φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. «Ένα μήνα μετά την έναρξη των μαθημάτων παραμένουν σχεδόν 15.000 κενά εκπαιδευτικών, με αποτέλεσμα να χάνονται 300.000 διδακτικές ώρες κάθε βδομάδα», μας λέει η Στέλλα Μανουσογιωργάκη, καθηγήτρια οικονομικών στου Ρέντη και αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ και συνεχίζει: «Η κυβέρνηση έχει αυξήσει την ύλη των μαθημάτων, τις εξεταστικές διαδικασίες (τράπεζα θεμάτων) και τα θεσμικά εμπόδια για την εισαγωγή σε ΑΕΙ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) και ταυτόχρονα αφήνει χιλιάδες παιδιά χωρίς εκπαιδευτικούς». Τι σημαίνει για τα ίδια τα παιδιά αυτή η κενή έδρα, αυτή η ώρα που μένει αδειανή;

Ο Θοδωρής Μαυρίδης διδάσκει στην πέμπτη δημοτικού. Μετά από χρόνια περιπλανήσεων ως αναπληρωτής, τώρα βρίσκεται στην Αθήνα. Ξέρει δηλαδή πολύ καλά ως εργαζόμενος τι σημαίνει να είσαι επιλέξιμος, υπό χρονικό περιορισμό, επισφαλής κι, εντέλει, αναλώσιμος. Το τι σημαίνει αυτό για τους μαθητές είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς. Ακόμα χειρότερα ωστόσο από το να έχουν έναν εκπαιδευτικό που εργάζεται σε τέτοιες συνθήκες, τι γίνεται όταν αντιμετωπίζουν το κενό;

«Θα πρέπει να φανταστούμε το σχολείο σαν ζωντανό οργανισμό που δεν μπορεί να λειτουργήσει κανονικά αν του λείπουν σημαντικά κομμάτια», λέει ο δάσκαλος και μας εξηγεί με παραδείγματα: «Ένα σχολείο μπορεί να ανοίγει τις πόρτες του και να πηγαίνουν οι μαθητές και να σχολάνε στην ώρα τους, αλλά η λειτουργία του είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένη αφού και στην ουσία παρέχεται μειωμένη εκπαίδευση. Χωρίς εικαστικό το μάθημα των εικαστικών δεν γίνεται ή υποχρεώνονται να το κάνουν οι εκπαιδευτικοί των τάξεων που δεν παρέχουν το ίδιο έργο με έναν εκπαιδευτικό της ειδικότητας. Χωρίς παράλληλη στήριξη ούτε ο μαθητής με αναπηρία παίρνει αυτό που χρειάζεται ούτε τα υπόλοιπα παιδιά. Ένα σχολείο όταν του λείπουν εργαζόμενοι υπολειτουργεί ολόκληρο. Μέχρι να έρθει η κάθε ειδικότητα το πρόγραμμα αλλάζει ξανά και ξανά, αναδιαμορφώνεται και δεν μπορεί να λειτουργήσει με σταθερό ρυθμό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί μετά από αρκετούς μήνες να αλλάξουν ακόμα και οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν κάποια μαθήματα στο σχολείο».

Η Δήμητρα είναι επίσης δασκάλα σε ένα δημοτικό του Ταύρου κι ο γιος της ο Θοδωρής πηγαίνει στην Α' Λυκείου. Στο σχολείο της Δήμητρας τα κενά φέτος είναι αμελητέα, αυτή τη στιγμή λείπει μονάχα ένας δάσκαλος αγγλικών. Στο σχολείο του Θοδωρή η κατάσταση είναι σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με πέρυσι – αυτό σημαίνει πως μόλις αυτήν την εβδομάδα, στα μέσα του Οκτώβρη, σχεδόν όλοι οι διδάσκοντες είναι στις θέσεις τους. Μέχρι πριν λίγες μέρες ολόκληρα τμήματα έκαναν μονάχα 4 ώρες μάθημα. Παρόλο που η γωνία θέασης αλλάζει και παρόλο που το συναίσθημα απέναντι στα κενά διαφοροποιείται, είναι εντυπωσιακό το πόσο κοντά βρίσκονται μητέρα και γιος όταν μιλάμε για το κενό ανάμεσα στο δέον και στο είναι, ανάμεσα στο σχολείο όπως θα έπρεπε να λειτουργεί και σε όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα.

Έτσι, προφανώς κι ο 16χρονος, όπως κάθε κανονικό παιδί, μάλλον βλέπει τα κενά στο ωρολόγιο πρόγραμμα σαν ευκαιρία για ξεγνοιασιά και παιχνίδι «παρόλο που μετά πρέπει οι καθηγητές να μας τρέχουν για να βγει η ύλη». Και, προφανέστερα η μητέρα του κι εκπαιδευτικός η ίδια εντοπίζει τις πολιτικές επιλογές που οδηγούν στην υποστελέχωση, την υπολειτουργία και, εντέλει, τα ελλείματα του σχολείου – με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα παιδιά. Μοιάζει, ωστόσο, σαν να μοιράζονται την ίδια αίσθηση παραίτησης απέναντι σε αυτήν την αναπόδραστη πια πραγματικότητα. Ο μικρός με την άγνοια που έχουν τα παιδιά για οποιαδήποτε άλλη πραγματικότητα – για το πως ας πούμε λειτουργούν τα σχολεία σε άλλες χώρες -. Κι η μητέρα του με την πικρή γνώση 15 χρόνων αλλεπάλληλων κρίσεων και οικονομικής δυσπραγίας για την δημόσια εκπαίδευση.

Πολυπληθή τμήματα (που συγχωνεύονται για να «εξαφανιστούν» κενά), συχνή εναλλαγή προσωπικού, καθυστερήσεις στις προσλήψεις εκπαιδευτικών, σχολική ύλη που «βγαίνει» ασθμαίνοντας – αυτές είναι οι πρώτες όψεις όταν κοιτάξει κανείς τα κενά κατάματα. Η Στέλλα Μανουσογιωργάκη ωστόσο πάει τη σκέψη μας ένα βήμα παραπέρα. Η ίδια διδάσκει οικονομικά σε λύκειο στην περιοχή του Ρέντη κι είναι αντιπρόεδρος της ΟΛΜΕ.

«Η υποστελέχωση των σχολείων έχει βαθιές ψυχοπαιδαγωγικές συνέπειες, που επηρεάζουν όχι μόνο τη μαθησιακή πορεία, αλλά και τη σχέση των παιδιών με το σχολείο, το κράτος και τους θεσμούς», λέει η Μανουσογιωργάκη. «Η δημιουργία ενός ασφαλούς δεσμού παιδαγωγού-μαθητών/τριών, απαραίτητου για την ψυχική ασφάλεια και τη συμμετοχή στη μάθηση δυσχεραίνεται. Χωρίς αυτή τη σταθερή και υποστηρικτική σχέση τα παιδιά -ιδιαίτερα όσα ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες- βιώνουν συναισθήματα αορατότητας, αδικίας και εγκατάλειψης. Έτσι, μειώνονται οι μαθησιακές τους επιδόσεις, επέρχεται ψυχολογική απόσταση που συχνά εκφράζεται μέσω αντικοινωνικών συμπεριφορών και περιστατικών βίας και ταυτόχρονα περιορίζεται η παιδαγωγική δυνατότητα των εκπαιδευτικών να εντοπίσουν και να στηρίξουν παιδιά που προέρχονται από κακοποιητικά ή άλλα δυσμενή περιβάλλοντα».

«Το τελευταίο διάστημα γίνεται αρκετός λόγος για το bullying, την βία στα νέα παιδιά, ρατσιστικές συμπεριφορές κλπ. Το κράτος πάντα ρίχνει το μπαλάκι των ευθυνών στους εκπαιδευτικούς φυσικά», λέει ο Μαυρίδης. «Ας δούμε τι θα πρέπει να κάνει ένα σχολείο για να προλάβει τέτοιες καταστάσεις. Ένα σημαντικό στοιχείο για να μιλήσεις στα παιδιά για το bullying, τον ρατσισμό, την διαφορετικότητα, είναι να τους καλλιεργήσεις την ενσυναίσθηση, φέρνοντάς τα πρωταρχικά σε επαφή με τα συναισθήματά τους. Αυτό το πετυχαίνει καλύτερα κανείς μέσα από ζωγραφιές, από τη μουσική αλλά κυρίως από το θεατρικό παιχνίδι.

Όταν λοιπόν αυτά τα πολύ σημαντικά μαθήματα υποβαθμίζονται τόσο πολύ αφού έχουν περικοπεί οι ώρες τους στο ελάχιστο και είναι τα πρώτα μαθήματα στα οποία θα υπάρχει κενό σε ένα σχολείο, μετά είναι χυδαίο να μιλάει το Υπουργείο για καταπολέμηση του σχολικού εκφοβισμού ή του bullying».

Όπως είναι προφανές, ό,τι δεν προσφέρει δωρεάν η δημόσια παιδεία, την οποία θα έπρεπε να στηρίζουν οι φόροι μας που αγοράζουν ωστόσο μετά μανίας εξοπλισμούς, οι γονείς είναι αναγκασμένοι να το πληρώνουν από την τσέπη τους. Με άλλα λόγια, να στέλνουν τα παιδιά τους στα φροντιστήρια, σε ιδιαίτερα και σε ένα πλήθος εξωσχολικών δραστηριοτήτων. «Η πολιτική αυτή επιλογή της κυβέρνησης θέτει ακόμα περισσότερα εμπόδια στα παιδιά φτωχών οικογενειών να εισαχθούν στα πανεπιστήμια και να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον», τονίζει η Μανουσογιωργάκη.

«Οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι το κράτος αδιαφορεί για αυτούς, γεγονός που μειώνει την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς και τελικά στη δημοκρατία. Όταν το ίδιο το σχολείο αποτυγχάνει να λειτουργήσει με δικαιοσύνη και ισότητα, «διδάσκει» στα παιδιά ότι η πολιτεία είναι αναξιόπιστη. Έτσι, η υποστελέχωση δεν αποτελεί μόνο μαθησιακό, παιδαγωγικό ή διοικητικό ζήτημα, αλλά πλήγμα στη δημοκρατική συνοχή, τη σχολική ειρήνη και την πίστη των νέων σε μία δίκαιη και συμπεριληπτική κοινωνία».

Προσοχή στο κενό ανάμεσα στην επιτυχία των αριθμών και την ευημερία των ανθρώπων. Θα μπορούσε να είναι ένα χαριτωμένο λογοπαίγνιο για να κλείσει κανείς μια ιστορία για τα κενά, που ωστόσο δεν γράφεται διόλου εν κενώ. Αντιθέτως, αν λιγάκι κανείς κοιτάξει πίσω από τα στοιχεία που οι φορείς παραθέτουν, πίσω από τους οικονομικούς δείκτες που η κυβέρνηση επικαλείται, θα δει μια κοινωνία που δυσλειτουργεί κι ένα σχολείο που, τρομακτικά πια, της μοιάζει.

ΥΓ. 1: Όσο για την Ολλανδία, όπως πιστεύουμε και με τις πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, να σας αναφέρουμε ότι από τη δεκαετία του 1990 οι συγκρίσεις μας κάνουν απλά να μελαγχολούν. Από που να το πιάσει κάποιος και που να το αφήσει… Στην Ολλανδία, δεν υπήρχαν καν οι… σκέψεις για κενά σε ώρες. Εκεί όπου οι κτηριακές εγκαταστάσεις σε όλα τα επίπεδα και για όλα τα μαθήματα «λάμπουν»… Ακόμα και για το μπάσκετ, άθλημα στο οποίο η συγκεκριμένη χώρα δε έχει σπουδαίες διακρίσεις, τα σχολεία είχαν κλειστά γήπεδα.

Φυσικά για το ποδόσφαιρο και για άλλα αθλήματα, τα παιδιά χαίρονταν και συνεχίζουν να χαίρονται. Όπως γίνεται και σε όλα τα μαθήματα. Εκεί όπου όλοι οι καθηγητές από την 1η ημέρα λειτουργίας κάθε σχολής χρονιάς, έχουν τις δικές τους αίθουσες, ανάλογα με τα μαθήματά τους και περιμένουν τα παιδιά κάθε τάξης για να γίνεται παραγωγικής διαδικασία μαθήματος. Εκεί όπου το σχολείο λειτουργεί μέχρι αργά το απόγευμα, με τους μαθητές να χαίρονται τη μάθηση και με διάβασμα, χωρίς να χρειάζονται το απόγευμα φροντιστήρια (!!!), καθώς τις υπόλοιπες ώρες της ημέρες υπάρχουν η ξεκούραση και η ενασχόληση με άλλες δραστηριότητες…

ΥΓ. 2: Μεγάλο θέμα αποτελεί η παραβατικότητα στις μικρές ηλικίες, κάτι που έχουμε θίξει στον «Πολίτη Αργολίδας», καθώς τα φαινόμενα έχουν αυξηθεί πολύ. Είχαμε αναφερθεί και ρόλο των γονέων, σας είχαμε πει ότι χρειάζονται ειδικοί χειρισμοί, πέρα από την αυστηροποίηση ποινών, όπως είχε ανακοινώσει η Πολιτεία. Υπάρχουν παιδιά που πλακώνονται στους δρόμους και στα πεζοδρόμια, αυτό συμβαίνει και στα μέρη μας.

Είναι μία γενιά παιδιών που μεγάλωσαν τα χρόνια της κρίσης και του κορωνοϊού, διάστημα που πολλές οικογένειες αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα, με αποτέλεσμα, τα βιώματα αυτών των παιδιών, σε μια «τρυφερή» ηλικία, να μην είναι όσα χρειάζονταν για να διαμορφώσουν έναν σωστό χαρακτήρα.

«Η πολιτεία θα πρέπει να προσέξει περισσότερο τον εκπαιδευτικό κόσμο, καθώς καμία κυβέρνηση δεν έχει επιδείξει την αναλογούσα υποστήριξη προς τον κόσμο αυτόν – από τον οποίον εξαρτάται το μέλλον των παιδιών της πατρίδας μας».

Αυτά τα λόγια είπε, μεταξύ άλλων, ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας, στον χαιρετισμό του – το μεσημέρι της Παρασκευή (04/11), στο Άργος – του 37ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Μαθηματικής Παιδείας, που

Το συνέδριο διοργανώνει το παράρτημα Αργολίδας της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (ΕΜΕ) στο Άργος και το Ναύπλιο, από τις 4 έως τις 6 του μήνα.

Μιλώντας ο περιφερειάρχης στην εν λόγω διοργάνωση – την οποία στηρίζει η Περιφέρεια Πελοποννήσου και οι Δήμοι Ναυπλιέων, Άργους-Μυκηνών καθώς και το Επιμελητήριο Αργολίδας – σημείωσε ακόμα, ότι «τα μαθηματικά αποτελούν τη βάση όλων των επιστημών και της φιλοσοφίας», προσθέτοντας ότι ως Έλληνες «θα πρέπει να αισθανόμαστε υπερήφανοι που καλλιεργήθηκαν με τέτοια ένταση στην αρχαία Ελλάδα», αναφερόμενος σε μνημεία και τεχνουργήματα των αρχαίων Ελλήνων «τα οποία προκαλούν θαυμασμό για την εξαιρετική εφαρμογή μαθηματικών κανόνων – μεταξύ των οποίων ο Παρθενώνας στην Ακρόπολη των Αθηνών ή το Ευπαλίνειο όρυγμα στη Σάμο».

Ο Παναγιώτης Νίκας, συνεχίζοντας, αναφέρθηκε στη «φοβία των παιδιών προς τα μαθηματικά, η οποία δεν απαντάται μόνο στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα», για να τονίσει ακολούθως ότι «χρειάζεται οπωσδήποτε βελτίωση η παιδαγωγική και η ψυχολογική κατάρτιση των μαθηματικών εκπαιδευτικών καθώς υπάρχουν πολλά παιδιά με αντικειμενικές δυσκολίες – οικογενειακά ή ψυχολογικά προβλήματα-, που καθιστούν δύσκολο να παρακολουθήσουν αλλά και να αναλύσουν».

Καταλήγοντας, τόνισε ότι από την πλευρά της, η Περιφέρεια Πελοποννήσου «είναι προφανές ότι συνδράμει την εκπαιδευτική διαδικασία, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, με τη διάθεση εξοπλισμού προς τα σχολεία».

(πληροφορίες, φωτογραφίες από ppel.gov.gr) 

Οι μαθητές και οι μαθήτριες των σχολείων στην Αργολίδα τίμησαν τους ήρωες του 1940 τόσο παραμονή, στις γιορτές σε σχολεία, όσο και ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου με τις παρελάσεις και τις καταθέσεις στεφάνων. Αυτό συνέβη και στους τέσσερις δήμους του νομού σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια. Μαζί με την απονομή των επαίνων και των βραβείων σε μαθητές που ξεχώρισαν πέρυσι με τις επιδόσεις τους.

Οι μαθητές των σχολείων του Ναυπλίου τίμησαν τους ήρωες του ‘40

Με καταθέσεις στεφάνων τίμησαν τους ήρωες του έπους του 1940 οι μαθητές των σχολείων του Ναυπλίου.

Τμήματα από σχολεία της πόλης μαζί με τους δασκάλους και τους καθηγητές τους, κατέθεσαν στεφάνια στον Ανδριάντα του πρώτου κυβερνήτη της νεότερης Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, ενώ έγιναν και απαγγελίες ποιημάτων.

Την επετειακή εκδήλωση τιμής παρακολουθήσαν ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας Βασίλειος Πολύδωρος, η Πρόεδρος των Σχολικών Επιτροπών του Δήμου Ναυπλιέων Μαρία Ράλλη, ο Αντιδήμαρχος Κωνσταντίνος Ρούτουλας και οι διευθυντές των σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που έλαβαν μέρος.

Καταθέσεις στεφάνων από τους μαθητές των σχολείων του Άργους για την Εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Καταθέσεις στεφάνων από μαθητές σχολείων για την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκαν και στο Άργος.

Η Εθνική Εορτή, τιμήθηκε με την επιβαλλόμενη επισημότητα από τα σχολεία και τους μαθητές της πόλης.

Το πρωί έγινε έπαρση σημαίας στο Ηρώο Πεσόντων, παρουσία των Αρχών. Στην συνέχεια έγινε τελετή στέψης της Αναθηματικής Στήλης από μαθητές Δημόσιων & Ιδιωτικών Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων, Λυκείων, από Συλλόγους και φορείς του Δήμου Άργους Μυκηνών.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν, ο Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών Δημήτρης Καμπόσος, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστας Μπέγκος, αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, εκπαιδευτικοί και γονείς των μαθητών.

Το 1ο Λύκειο Άργους τίμησε με σεβασμό και περηφάνια την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Η εθνική εορτή της 28ης Οκτωβρίου τιμήθηκε με σεβασμό και περηφάνια από τη σχολική κοινότητα του 1ου Λυκείου Άργους.

Την Πέμπτη (27/10) πραγματοποιήθηκε η γιορτή και η απονομή των βραβείων, των αριστείων και των επαίνων ενώ την Παρασκευή 28-10-22, τα παιδιά μας παρέλασαν με λεβεντιά και χάρη καταχειροκροτούμενοι από πλήθος κόσμου.

«Συγχαρητήρια στους μαθητές μας και στους εκπαιδευτικούς που επιμελήθηκαν τις εορταστικές εκδηλώσεις, κα Πατούρα Κ., κα Πούλου Σ και Κο Γρηγορίου Γρ. Χρόνια πολλά Έλληνες!!!», ανέφερε η Διευθύντρια του 1ου Λυκείου Άργους, Λένα Παπαθανασίου…

Το Εσπερινό Λύκειο Ναυπλίου τίμησε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου

Το Εσπερινό Λυκειο Ναυπλίου τίμησε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, με κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο της ηρωϊδας Μπουμπουλίνας μαζί με το 2ο Γυμνάσιο Ναυπλίου, αποδίδοντας φόρο τιμής στους ένδοξους νεκρούς μας.

«Το απόγευμα κάναμε τη Γιορτή της Σημαίας με προβολή σχετικών ιστορικών βίντεο και απαγγελία ποιημάτων και τραγουδιών από τους μαθητές μας. Ακολούθησε η απονομή αριστείων, βραβείων και επαίνων στους πρωτεύσαντες μαθητές.

Την Παρασκευή συμμετείχαμε με μεγάλη χαρά, ενθουσιασμό και εθνική υπερηφάνεια στη μεγάλη μαθητική παρέλαση στο Ναύπλιο και δεχτήκαμε τα συγχαρητήρια όλων! Να ζει πάντα και να ευημερεί η αγαπημένη μας Ελλάδα χάρη στα άξια τέκνα της!», ανέφερε η Σοφία Σαρρή, Δ-ντρια του σχολείου…

Διαβάστε ακόμα:

Ο Δήμος Ναυπλιέων γιόρτασε με υπερηφάνεια την Εθνική Επέτειο και τον Άγιο Δημήτριο (εικόνες)

Οι εκδηλώσεις για το «ΟΧΙ» σε Άργος και κοινότητες του Δήμου – Μίλησε για ενότητα ο Καμπόσος (βίντεο, εικόνες)

Ναύπλιο: Με λαμπρότητα η παρέλαση στρατιωτικών και μαθητικών τμημάτων – Το μήνυμα Κωστούρου για την 28η Οκτωβρίου (βίντεο, εικόνες)

Η Ερμιονίδα γιόρτασε την εθνική επέτειο, εικόνες από Κρανίδι, Ερμιόνη και Ηλιόκαστρο – Γεωργόπουλος: Αγώνας για το Δίκαιο και την Ελευθερία (βίντεο)

Ξεχωριστές εμπειρίες έζησαν μαθητές από Λύκεια του Ναυπλίου και του Άργους μέσω του προγράμματος «Erasmus» με τα παιδιά και εκπαιδευτικούς από διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες. Το ίδιο συνέβη και μέσω διεθνούς εκπαιδευτικού προγράμματος «Agòn» του μη κερδοσκοπικού συλλόγου «European Festival of Ancient Greece».

Ειδικότερα, την εβδομάδα 16-23 Οκτωβρίου το 1ο Λύκειο Ναυπλίου είχε τη χαρά να υποδεχτεί μαθητές και μαθήτριες από τα πέντε ευρωπαϊκά σχολεία-εταίρους στο πρόγραμμα Εrasmus+ «Αρχαίοι Δρόμοι – Οδοί του Μέλλοντος» μαζί με τους συνοδούς καθηγητές τους. Τα παιδιά φιλοξενήθηκαν από τις οικογένειες μαθητών/τριών του σχολείου μας που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Στη διάρκεια της εβδομάδας οι φιλοξενούμενοί μας επισκέφθηκαν το σχολείο, παρακολούθησαν μαθήματα και αντάλλαξαν πληροφορίες για τα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών τους, γνώρισαν την πόλη μας μέσα από εκπαιδευτικά παιχνίδια και περιηγήσεις, περπάτησαν σε μυκηναϊκά μονοπάτια, όπως αυτό του Αγαμέμνονα, και επισκέφθηκαν τους σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής μας, αλλά και την Ακρόπολη της Αθήνας.

Την Παρασκευή (21/10) το 1ο Λύκειο Ναυπλίου οργάνωσε γιορτή αποχαιρετισμού με παραδοσιακούς και λαϊκούς χορούς αλλά και ένα μικρό πάρτυ που τελείωσε με μπουφέ με ελληνικές λιχουδιές που ετοίμασαν οι γονείς των παιδιών και οι καθηγητές/τριες του σχολείου.

«Ο αποχαιρετισμός ήταν για όλους μας συγκινητικός και οι φιλοξενούμενοί μας έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Το σχολείο μας ευχαριστεί θερμά όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, που συνέβαλε με ενθουσιασμό στην επιτυχία αυτής της γεμάτης δράσεις εβδομάδας: τις οικογένειες των μαθητών/τριών, τους εκπαιδευτικούς και το βοηθητικό προσωπικό του σχολείου», ανέφερε το 1ο Γενικό Λύκειο Ναυπλίου…

«Με χαρά δέχτηκα την πρόσκληση και παραβρέθηκα σήμερα στο 1ο Λύκειο Ναυπλίου που υποδέχτηκε, μέσω του προγράμματος Erasmus, τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς πέντε διαφορετικών χωρών.

Συγκινητική και άξια συγχαρητηρίων η εκδήλωση υποδοχής, που είχε ετοιμαστεί από την ακούραστη Διευθύντρια Σοφία Πανταζή, τους αρμόδιους καθηγητές και φυσικά τους μαθητές, που όντως διέπρεψαν και με τις χορευτικές τους ικανότητες....!

Τα οφέλη από το συγκεκριμένο πρόγραμμα πολλαπλά και εμείς ως θεσμικοί του Δήμου Ναυπλιέων το στηρίζουμε με κάθε τρόπο σε κάθε σχολείο μας ,που έχει ενταχθεί… Συγχαρητήρια σε όλους και εις άλλα με υγεία…», υπογράμμισε η πρόεδρος του ΔΟΠΠΑΤ, Μαρία Ραλλή.

Την ίδια ώρα, μαθητές της Β’ τάξης του 2ου ΓΕΛ Άργους καλωσόρισαν και ξενάγησαν στο Αρχαίο Θέατρο Άργους τους 150 επισκέπτες μαθητές από σχολεία της Γαλλίας και της Ιταλίας στα πλαίσια του διεθνούς εκπαιδευτικού προγράμματος «Agòn» του μη κερδοσκοπικού συλλόγου European Festival of Ancient Greece».

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε Ευρωπαίους μαθητές γυμνασίου (14-19 ετών) με γλωσσικό, κλασικό, επιστημονικό, ανθρωπιστικό, καλλιτεχνικό, μουσικό, χορευτικό, αθλητικό και τουριστικό προσανατολισμό.

Σε συνεργασία με την υπεύθυνη της Νεανικής Βιβλιοθήκης Άργους, κα. Καχριμάνη Πένυ, οι μαθητές μας Πούλος Αλέξανδρος, Πούλος Ιωάννης, Τσεμπερά Σοφία, Πατούρα Αθήνα, Τσάλτα Σοφία, Μάλλιου Γεωργία και Μποζιονέλου Γεωργία, παρουσίασαν συνοπτικά στην αγγλική γλώσσα τα σημαντικότερα σημεία του αρχαιολογικού χώρου του Άργους και επικοινώνησαν με τους αλλοδαπούς συνομηλίκους τους μέσα στο υποβλητικό περιβάλλον του Αρχαίου Θεάτρου.

Σε μια πολύ όμορφη βραδιά τιμήθηκαν την Πέμπτη (20/10) στο Βουλευτικό Ναυπλίου οι αφυπηρετήσαντες εκπαιδευτικοί των τελευταίων χρόνων στην Αργολίδα… Με συγκίνηση, ευχές, συναντήσεις, όμορφη μουσική από τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου δόθηκαν αναμνηστικά σε όλους τους εκπαιδευτικούς.

Με όλους τους παρευρισκόμενους να στέκονται στο έργο τους και στην προσφορά τους στην κοινωνία, ενώ οι εκπαιδευτικοί ευχαρίστησαν τους οργανωτές για την τιμή που μας έκαναν και τα λόγια που άκουσαν.

Την εκδήλωση διοργάνωσαν η Περιφέρεια Πελοποννήσου/ΠΕ Αργολίδας, ο Οργανισμός Πολιτισμού, Περιβάλλοντος, Αθλητισμού, Τουρισμού (ΔΟΠΠΑΤ) του Δήμου Ναυπλιέων και οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της ΠΕ Αργολίδας.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεκτάριος, ο βουλευτής Αργολίδας με τη Νέα Δημοκρατία Γιάννης Ανδριανός, ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου Παναγιώτης Νίκας, ο πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Γιάννης Μαλτέζος, ο Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Δημήτρης Σχοινοχωρίτης, η Αντιδήμαρχος Δήμου Ναυπλιέων & Πρόεδρος ΔΟΠΠΑΤ, Μαρία Ραλλή, ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βασίλης Πολύδωρας, ο Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δημήτρης Σιδέρης.

Ανδριανός: Όλοι γνωρίζουμε το έργο σας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίσατε

Στην εκδήλωση προς τιμήν των εκπαιδευτικών που αφυπηρέτησαν στην Αργολίδα βρέθηκε και ο Γιάννης Ανδριανός, με τον βουλευτή Αργολίδας να στέκεται στο έργο των εκπαιδευτικών και στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν κατά τη διάρκεια της θητείας τους…

Αναλυτικά ανέφερε:

«Είχα χθες την ευκαιρία να συμμετάσχω στην ωραία εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Βουλευτικό για την τιμητική βράβευση των αφυπηρετήσαντων εκπαιδευτικών στην Αργολίδα. Στον σύντομο χαιρετισμό μου μεταξύ άλλων επεσήμανα τα εξής:

"Θέλω πρώτα απ’ όλα να συγχαρώ τους διοργανωτές αυτής της ωραίας εκδήλωσης – την Περιφερειακή Ενότητα Πελοποννήσου, τον Δήμο Ναυπλιέων και τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας.

Και βεβαίως, να συγχαρώ και να ευχαριστήσω από βάθους καρδιάς τους τιμώμενους σήμερα εκπαιδευτικούς.
Είναι πραγματικά δύσκολο να υπερβάλει κανείς ως προς τη σημασία που έχει ο δάσκαλος στη ζωή του μετέπειτα ενήλικα ανθρώπου και πολίτη.

Θα προσπαθήσω γι’ αυτό να αποφύγω κοινοτοπίες και κλισέ μολονότι τις περισσότερες φορές αυτά αποδίδουν με τρόπο εξαιρετικά ακριβή και εύστοχο το τεράστιο χρέος μας τόσο ως άτομα, όσο και συλλογικά ως κοινωνία στους εκπαιδευτικούς.

Γνωρίζετε άλλωστε πολύ καλά, και από τη θητεία σας στην άλλη πλευρά των θρανίων, ότι τους καλούς μας δασκάλους τους κρατάμε στη μνήμη, στη συνείδηση και την καρδιά μας για ολόκληρη τη ζωή μας, και τα διδάγματα της γνώσης και του ήθους που κάποτε μας προσέφεραν είναι σταθεροί και άσβεστοι φάροι προσανατολισμού τόσο για την καθημερινότητα όσο και για τις δύσκολες αποφάσεις της ζωής μας.
Θέλω επίσης να σας διαβεβαιώσω, γιατί το αισθάνομαι ως χρέος, ότι όλοι μας γνωρίζουμε καλά τις δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες συχνά κληθήκατε να επιτελέσετε το εκπαιδευτικό έργο. Γνωρίζουμε καλά τις υλικές ελλείψεις, τη συχνή έλλειψη ηθικής υποστήριξης, τα γραφειοκρατικά και άλλα εμπόδια στη δημιουργικότητα και την πρωτοβουλία.

Γνωρίζουμε καλά ότι συχνά χρειάστηκε να υπερβείτε κατά πολύ τα καθορισμένα σας καθήκοντα, να υπερβάλλετε εαυτόν, να καλύψετε μεγάλα και δύσκολα κενά.

Γνωρίζουμε το βάρος της ευθύνης να διαχειριστείτε ένα δύσκολο παιδί που συχνά έχει κι αυτό να διαχειριστεί ασύμμετρα οικογενειακά προβλήματα, το βάρος της ευθύνης να ενθαρρύνετε ένα παιδί με μεγάλες δυνατότητες και ταλέντα, το βάρος της ευθύνης να βοηθήσετε κάθε παιδί να βρει το δρόμο που του αρμόζει και να κυνηγήσει τα όνειρά του με αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση, ανθρωπιά και αξιοπρέπεια.

Παρά λοιπόν την πραγματικότητα ότι συχνά το κράτος και η κοινωνία δεν στάθηκαν αρωγοί σ’ αυτόν τον καθημερινό σας αγώνα όσο θα θέλατε και όσο έπρεπε, να είστε βέβαιοι ότι και γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε με βαθιά ευγνωμοσύνη το έργο σας, όπως επίσης γνωρίζουμε και το χρέος μας να προσπαθούμε ακατάπαυστα για τη διαρκή αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας, για την επίλυση των υπαρκτών προβλημάτων, για την εξασφάλιση των θεσμικών, υλικών και ηθικών προϋποθέσεων ώστε το εκπαιδευτικό έργο να επιτελείται ακώλυτα, με κέφι και μεράκι από ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Επιτρέψτε μου τέλος να σας ζητήσω την πολύτιμη πείρα και τις γνώσεις σας να μην σταματήσετε να τη μεταλαμπαδεύετε στις επόμενες γενιές των παιδιών και των εκπαιδευτικών, καθώς και στην ευρύτερη κοινωνία μας.
Γνωρίζω καλά ότι μεταξύ σας βρίσκονται συγγραφείς και ποιητές, λαογράφοι και καλλιτέχνες, άνθρωποι αποδεδειγμένα πολύτιμοι για κάθε συλλογική προσπάθεια ενίσχυσης της πολιτιστικής ζωής του τόπου μας, Νέστορες και μέντορες.

Στην κατεύθυνση αυτή, χαίρομαι ιδιαίτερα για τη σημερινή βράβευση του Θέμη Μακαντάση με τον οποίο, εκείνος από τη θέση του πρώην σχολικού συμβούλου κι εγώ από άλλο πόστο, πριν ακόμη γίνω βουλευτής, βάλαμε μαζί το πετραδάκι για την ίδρυση του Μουσικού Σχολείου στην Αργολίδα, μια προσπάθεια που δικαιώνεται από το αποτέλεσμα όταν βλέπουμε και σ’ αυτή την εκδήλωση ευτυχισμένα παιδιά με τους δασκάλους τους να καλλιεργούν το ταλέντο τους και να κάνουν αυτό που τους αρέσει.

Δεν σταματάμε λοιπόν να σας έχουμε ανάγκη. Και είμαι σίγουρος ότι με τη γνώση και την εμπειρία σας θα επιλέξετε σωστά το πεδίο εκείνο όπου η προσφορά σας θα συνεχίζει να μπολιάζει θετικά την τοπική μας κοινωνία.

Με βαθιά αισθήματα ευγνωμοσύνης λοιπόν, εύχομαι σε όλες και όλους σας υγεία, δημιουργικότητα και δύναμη στα επόμενα βήματά σας. Έχετε τις ευχές και την αγάπη όλων μας, και προπαντός των παιδιών στα οποία προσφέρατε απλόχερα το ανεκτίμητο δώρο της γνώσης και του ήθους"».