Παρότι από τις 21 Ιουλίου 2026 μπήκε νέο αυστηρότερο πλαίσιο για τα ηλεκτρικά πατίνια με νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση, τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα συνεχίζονται στη χώρα μας. Και το αρνητικό είναι πως χάνουν τις ζωές τους και τραυματίζονται παιδιά. 

Είναι ένα θέμα που απασχολεί οικογένειες και στα μέρη μας, καθώς πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα παιδιά τους. Οδηγοί αυτοκινήτων έχουν δει ανήλικα ακόμα και σε κεντρικούς, επαρχιακούς δρόμους, χωρίς να φορούν κράνη, όπως συνέβη πρόσφατα και έξω απ’ την Ερμιόνη, κάτι που είναι πολύ επικίνδυνο, ακόμα και εάν λάβουμε υπόψη ότι το όριο ταχύτητας είναι 40χλμ.  

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση, ακριβώς για να αντιμετωπιστεί αυτό το γεγονός, έφερε τέσσερις βασικές παρεμβάσεις, καθώς ήταν μεγάλη η ανησυχία και στους γονείς.  

Η νέα ρύθμιση που εντάχθηκε, τελικώς, αυτόνομα σε νομοσχέδιο του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, χωρίς να προχωρήσουν οι υπόλοιπες αλλαγές του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) που είχαν προαναγγελθεί, προβλέπει, μεταξύ άλλων, απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών για ανηλίκους που δεν έχουν συμπληρώσει τα 17 τους χρόνια, υποχρεωτική ασφάλιση και τσουχτερά πρόστιμα, τα οποία σε ορισμένες περιπτώσεις υπερδεκαπλασιάζονται από τα σημερινά…

Η διάταξη για την απαγόρευση χρήσης των πατινιών επιχειρεί να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη ανησυχία που προκαλούν τα τροχαία ατυχήματα με ελαφρά προσωπικά ηλεκτρικά οχήματα (ΕΠΗΟ), ιδιαίτερα όταν εμπλέκονται ανήλικοι και γι’ αυτό προχωρά κατά προτεραιότητα.

Τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα δεν έχουν, ωστόσο, σταματήσει. 

Ενδεικτικό είναι το ρεπορτάζ που έπαιξε στην εκπομπή «Αταίριαστους» στον «ΣΚΑΪ» την Τρίτη (08/09):

Ηλεκτρικά πατίνια: Αυτές είναι οι νέες ρυθμίσεις

Ειδικότερα με το νέο πλαίσιο προβλέπονται:

• Απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από άτομα κάτω των 17 ετών.
• Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια και τους χρήστες τους.
• Αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις, όπως η κίνηση σε δρόμους όπου το όριο ταχύτητας ξεπερνά τα 50 χλμ./ώρα.
• Απαγόρευση στις εταιρείες να πωλούν, να νοικιάζουν ή να παραχωρούν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών.

Παράλληλα, δημιουργείται ειδικό μητρώο ηλεκτρικών πατινιών στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ώστε να είναι ευκολότερη η ταυτοποίηση τόσο του κατόχου όσο και του χρήστη κάθε οχήματος.

Όπως εξήγησε ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας, οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα και με ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο «ethnos.gr»… όπως επισημαίνεται στα άρθρα 67 και 68 του σχεδίου νόμου, βασικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και αυστηρότερου πλαισίου που θα ρυθμίζει τόσο την κυκλοφορία όσο και τη διάθεση των ηλεκτρικών πατινιών.

Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την ηλικία των οδηγών, καθώς στο εξής θα απαγορεύεται η χρήση ηλεκτρικών πατινιών από άτομα ηλικίας κάτω των 17 ετών, με εξαίρεση ειδικά οχήματα που προορίζονται για άτομα με αναπηρία. Η παράβαση της διάταξης κατατάσσεται στην κατηγορία Ε2-Α του ΚΟΚ, που αντιστοιχεί σε διοικητικό πρόστιμο 150 ευρώ.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, στην πρόληψη τροχαίων ατυχημάτων και κυρίως στην προστασία των ανηλίκων, καθώς το τελευταίο διάστημα έχουν καταγραφεί σοβαρά περιστατικά με ηλεκτρικά πατίνια, αρκετά από τα οποία είχαν ως θύματα παιδιά και εφήβους.

Παράλληλα, εφόσον το πατίνι είναι ιδιωτικής χρήσης, προβλέπεται και υποχρεωτική ακινητοποίηση του οχήματος, το οποίο θα αφαιρείται από τον κάτοχό του για διάστημα είκοσι ημερών.

Αντίστοιχες απαγορεύσεις θα ισχύουν και για τα ενοικιαζόμενα πατίνια καθώς θεσπίζονται υποχρεώσεις και για όσους τα διαθέτουν στην αγορά. Το νέο θεσμικό πλαίσιο απαγορεύει την πώληση, εκμσίθωση και κάθε μορφή διάθεσης πατινιών σε άτομα κάτω των 17 ετών.

Οι επιχειρήσεις θα υποχρεούνται να επαληθεύουν την ηλικία κάθε πελάτη, ζητώντας την επίδειξη έντυπου ή ψηφιακού δημόσιου εγγράφου ταυτοποίησης ή μέσω της σχετικής ψηφιακής υπηρεσίας επαλήθευσης ηλικίας, ενώ εάν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για την ηλικία του ενδιαφερόμενου, η συναλλαγή δεν θα μπορεί να ολοκληρωθεί.

Στην περίπτωση που εντοπιστούν εταιρείες που πωλούν, διαθέτουν ή εκμισθώνουν ηλεκτρικά πατίνια σε ανηλίκους κάτω των 17 ετών, θα τιμωρούνται με διοικητικό πρόστιμο 1.000 ευρώ.

Παράλληλα διατηρούνται οι ήδη ισχύουσες υποχρεώσεις για τις εταιρείες κοινόχρηστων πατινιών, όπως ο γεωεντοπισμός των οχημάτων, ο αυτόματος περιορισμός της ταχύτητας στα 25 χλμ./ώρα και η δυνατότητα αποκλεισμού κυκλοφορίας σε περιοχές που θα ορίζουν οι δήμοι ή οι αρμόδιες αρχές.

Επιπλέον αυστηροποιούνται και οι κυρώσεις για όσους κινούνται με ηλεκτρικό πατίνι σε δρόμους όπου το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας υπερβαίνει τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Μέχρι σήμερα η συγκεκριμένη παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο 30 ευρώ, αλλά με το νέο πλαίσιο, η παράβαση μεταφέρεται στην κατηγορία Ε3-Α και το πρόστιμο αυξάνεται στα 350 ευρώ, δηλαδή υπερδεκαπλασιάζεται. Η εκτόξευση του προστίμου αποσκοπεί στο να αποτραπεί η κυκλοφορία των πατινιών σε οδικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας, όπου ο κίνδυνος σοβαρού τροχαίου είναι ιδιαίτερα αυξημένος.

Υποχρεωτική ασφάλιση για όλα τα ηλεκτρικά πατίνια

Για πρώτη φορά καθιερώνεται υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη αστικής ευθύνης για τα ηλεκτρικά πατίνια. Συγκεκριμένα, οι ιδιοκτήτες ή κάτοχοι των οχημάτων θα πρέπει να διαθέτουν ασφαλιστήριο συμβόλαιο που να καλύπτει σωματικές βλάβες τρίτων, θάνατο, υλικές ζημιές, καθώς και την αστική ευθύνη του οδηγού.

Το ελάχιστο όριο κάλυψης ορίζεται στις 50.000 ευρώ ετησίως, ενώ προβλέπεται επιπλέον κάλυψη προσωπικού ατυχήματος του οδηγού ύψους τουλάχιστον 10.000 ευρώ. Σε περίπτωση κυκλοφορίας χωρίς ασφαλιστήριο προβλέπεται διοικητικό πρόστιμο 250 ευρώ.

Επιπλέον οι οδηγοί ηλεκτρικών πατινιών θα πρέπει πλέον, σε κάθε έλεγχο, να επιδεικνύουν νόμιμο έγγραφο ταυτοποίησης (έντυπο ή ψηφιακό) και το αποδεικτικό ασφαλιστικής κάλυψης.

Απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων 

Για το θέμα και τη νέα νομοθετική ρύθμιση, πριν ψηφιστεί, είχε μιλήσει στον «ΣΚΑΪ», ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Κώτσηρας. Τόνισε ότι αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων.

Ειδικότερα, όπως εξήγησε σε θέμα του φιλοξένησε το «ieidiseis.gr», οι αλλαγές προέκυψαν μετά τη διαπίστωση ότι τα υψηλότερα ποσοστά ατυχημάτων – και ιδιαίτερα σοβαρών ατυχημάτων – καταγράφονται σε χρήστες κάτω των 17 ετών.

«Φέρνουμε μια πρωτοβουλία προκειμένου να προστατεύσουμε κατά κύριο λόγο τους ανήλικους. Προτεραιοποιήσαμε αυτή την ανάγκη, γιατί είχαμε δει βάσει στατιστικών ότι κυρίως στους συμπολίτες μας που είναι κάτω των 17 ετών υπάρχουν αυξημένα ποσοστά και ατυχημάτων και πιο σοβαρών ατυχημάτων», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Γιώργος Κώτσηρας υπογράμμισε ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων, αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα για την κυβέρνηση. «Πλέον έχουμε ένα πληρέστερο νομοθετικό περιβάλλον, ειδικά για τους ανήλικους συμπολίτες μας, προκειμένου να προστατεύσουμε τη σωματική τους ακεραιότητα και να στείλουμε το μήνυμα ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει»

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών τόνισε ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις προωθούνται άμεσα και αυτόνομα, χωρίς να περιμένουν τις υπόλοιπες αλλαγές που σχεδιάζονται στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

«Έχουμε βάλει στο πρόγραμμα και άλλες παρεμβάσεις για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, όμως προτεραιοποιήσαμε τώρα αυτές τις διατάξεις για τα ηλεκτρικά πατίνια, γιατί κρίναμε ότι η προστασία της ανηλικότητας δεν μπορεί να περιμένει άλλο», είπε.

Όπως πρόσθεσε, στόχος είναι το αυστηρότερο πλαίσιο να τεθεί σε ισχύ μέσα στο καλοκαίρι.

Ο αναπληρωτής υπουργός υπενθύμισε ότι εξακολουθούν να ισχύουν οι βασικές υποχρεώσεις για όλους τους χρήστες ηλεκτρικών πατινιών, όπως η χρήση κράνους, η απαγόρευση χρήσης κινητού τηλεφώνου ή ακουστικών κατά την οδήγηση, ενώ πλέον προστίθεται και η υποχρεωτική ασφάλιση.

«Οι προϋποθέσεις θα είναι κοινές για όλους: κράνος, μη χρήση κινητού και ακουστικών, ασφαλιστήριο συμβόλαιο και ηλικιακό όριο, όπου προβλέπεται. Από εκεί και πέρα θα εξαρτάται και το πρόστιμο που θα επιβάλλεται», ανέφερε.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην αυστηροποίηση των κυρώσεων για όσους χρησιμοποιούν ηλεκτρικά πατίνια σε οδούς όπου η κυκλοφορία τους απαγορεύεται, όπως δρόμοι με όριο ταχύτητας άνω των 50 χιλιομέτρων την ώρα.

Τέλος, επισήμανε ότι οι νέες ρυθμίσεις εντάσσονται στο συνολικό σχέδιο της κυβέρνησης για την οδική ασφάλεια, σημειώνοντας πως ο συνδυασμός αυστηρότερων κυρώσεων και εντατικών ελέγχων από την Ελληνική Αστυνομία έχει ήδη συμβάλει στη μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων.

Θα ασχοληθούμε και με το ευαίσθητο θέμα που αφορά την ασφάλεια στους δρόμους, μετά από περιστατικά που βίωσαν αναγνώστες σε δρόμους στην Ερμιονίδα σε διάστημα λιγότερο από έναν μήνα. Στο συγκεκριμένα περιστατικά αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, λόγω της ψυχραιμίας οδηγών που δεν έκαναν κάτι λάθος. 

Με τα μέτρα που έχουν παρθεί και τις ποινές που προβλέπονται τα τελευταία χρόνια με βάση συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις από την Πολιτεία και τα αρμόδια Υπουργεία, έχουν μειωθεί κατά πολύ τα δυστυχήματα και τα ατύχημα στους δρόμους, αλλά συνεχίζουν να συμβαίνουν, κυρίως λόγω της συμπεριφοράς συγκεκριμένων που πιάνουν τιμόνι. Η επιθετική οδήγηση, ο μη σεβασμός στους άλλους και στους δρόμους που περπατάμε, η έλλειψη παιδείας συνεχίζουν να υπάρχουν και να δημιουργούν προβλήματα. Παρά τη σημαντική πρόοδο, ο αριθμός των νεκρών παραμένει υψηλός σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και η κυβέρνηση επισημαίνει ότι η προσπάθεια συνεχίζεται.

Παραθέτουμε όπως μας το έστειλε συμπολίτης μας:

«Μόλις είχε βραδιάσει και… ανέβαινα με το αυτοκίνητο από το Πόρτο Χέλι προς το Κρανίδι. Ξαφνικά, στο ύψος που είναι το σούπερ μάρκετ «My Market». Το ημερολόγιο έγραφε 19 Αυγούστου 2026. Ξαφνικά ένιωσαν είδα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου άλλο ΙΧ να φτάνει σε… μισό μέτρο απόσταση και με επιθετικό τρόπο. Είχε προσπεράσει και άλλο αμάξι, με τον οδηγό του τελευταίου να κάνει άκρη δεξιά και από φόβο. Επιχείρησε να με προσπεράσει, βγήκε στο αντίθετο ρεύμα, ενώ αυτό δεν επιτρεπόταν λόγω διπλής γραμμής, αλλά… μαζεύτηκε, καθώς από την απέναντι πλευρά, πριν φτάσουμε σε στροφή, βγήκε άλλο αμάξι προς το Πόρτο Χέλι. 

Τελικά, κατάφερε με επιθετική οδήγηση να με προσπεράσει λίγα μέτρα πιο… πάνω, πριν από τον κυκλικό κόμβο, δεν κατάφερε να κάνει το ίδιο με αυτοκίνητο που ήταν πιο μπροστά, καθώς ξανά είχε αμάξια το αντίθετο ρεύμα. Ο βιαστικός οδηγός, που είχε και συνοδηγό, ενός αυτοκινήτου πολλών χρόνων, προσπέρασε και το επόμενο αυτοκίνητο, με το που μπήκαμε στον Περιφερειακό του Κρανιδίου, παραβιάζοντας τη διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα κυκλοφορίας και με το όριο ταχύτητας στα 50χλμ, ενώ ακολουθούσε δεξιά στροφή.

Λίγο πιο κάτω με περίμενε ακόμα ένα πιο τρομακτικό περιστατικό. Με το που βγήκα στην κατηφορική ευθεία προς το άγαλμα της μητέρας, έχοντας αυτοκίνητο μπροστά μου και πίσω σου. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων που κατηφορίζαμε, είδαμε στο ρεύμα μας να έρχεται πάνω μας ένας άλλο αυτοκίνητο, που επιχειρούσε προσπέραση σε βαρύ όχημα (βυτιοφόρο), αλλά δεν την είχε ολοκληρώσει, ενώ έφτανε σε στροφή, πάντα με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Όλοι μας στρίψαμε τα αυτοκίνητά μας προς τα δεξιά, ευτυχώς έκοψε ταχύτητα και το βυτιοφόρο και ο παραβάτης οδηγός κατάφερε να μπει ξανά στο ρεύμα του δεξιά, μπροστά από το βαρύ όχημα, χωρίς να πέσει πάνω μας!

Ήταν πρωινό της 5ης  Σεπτεμβρίου 2026 και ένα επαγγελματικό κλειστό όχημα, στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει το Κρανίδι με την Κόρινθο και το Ναύπλιο, επιχείρησε να προσπεράσει όσα οχήματα ήταν μπροστά του, ανάμεσα στα οποία ήταν και το δικό μου, στου ύψος των Διδύμων, σε σημείο με πολλές συνεχόμενες στροφές, μετά από μικρές ευθείες, με διπλή γραμμή ανάμεσα στα δυο ρεύματα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπροστά του στο αντίθετο ρεύμα αυτοκίνητα που πήγαιναν κανονικά στην πορεία τους. Ο παραβάτης οδηγός μπήκε πολύ γρήγορα στα δεξιά, μαζεύτηκε στο ρεύμα του, ευτυχώς που είχε χώρο να το πράξει αυτό, και στο… τσακ δεν είχαμε μετωπική. Να πηγαίνεις πρωί στις δουλειές σου και να κοντεύεις να σκοτωθείς».

Δείτε σχετική φωτογραφία από το 1ο περιστατικό στον Περιφερειακό Κρανιδίου:

Απέχουμε δευτερόλεπτα από την τραγωδία

Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι στον δρόμο δεν είμαστε μόνοι μας. Η επιθετική οδήγηση δεν είναι «μαγκιά». Η βιασύνη δεν είναι δικαίωμα. Η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο δεν είναι απλώς μια κακή συνήθεια. Στον δρόμο, όλα αυτά μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μετατραπούν σε τραγωδία.

Στην Ελλάδα, η οδική συμπεριφορά εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της καθημερινότητάς μας. Οδηγοί που κινούνται επιθετικά, προσπερνούν χωρίς λόγο, παραβιάζουν σηματοδότες και προτεραιότητες, χρησιμοποιούν το κινητό, δεν τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας ή θεωρούν ότι ο δρόμος είναι ένας χώρος όπου «κερδίζει» ο πιο τολμηρός. Και κάπου εκεί χάνεται το αυτονόητο που αναφέρει ότι «ο δρόμος είναι κοινός χώρος και δεν είμαστε μόνοι μας».

Δεν έχει σημασία αν οδηγούμε ένα μικρό αυτοκίνητο, μια μεγάλη μοτοσικλέτα ή ένα επαγγελματικό όχημα. Απέναντί μας μπορεί να βρίσκεται ένας γονιός που πηγαίνει το παιδί του στο σχολείο, ένας ηλικιωμένος, ένας νέος οδηγός, ένας εργαζόμενος που επιστρέφει στο σπίτι του. Ένας άνθρωπος που, όπως κι εμείς, θέλει απλώς να φτάσει με ασφάλεια στον προορισμό του.

Τα τελευταία χρόνια, τα μέτρα της Πολιτείας και η αυστηροποίηση των ποινών έχουν συμβάλει στη μείωση ορισμένων δεικτών τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Είναι ένα θετικό βήμα και αποδεικνύει ότι οι κανόνες, όταν εφαρμόζονται, μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.

Μόνο που οι ποινές από μόνες τους δεν αρκούν. Γιατί κανένα πρόστιμο δεν μπορεί να επαναφέρει μια ανθρώπινη ζωή. Καμία αφαίρεση διπλώματος δεν μπορεί να σβήσει τον πόνο μιας οικογένειας. Και καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει όσα συνέβησαν σε μια στιγμή απερισκεψίας.

Χρειάζεται οδηγική παιδεία 

Η παιδεία από την οικογένεια, από το σχολείο, από την Πολιτεία, από τις σχολές οδηγών, αλλά κυρίως από εμάς τους ίδιους, είναι κάτι πολύ πιο πάνω από την έννοια που έχει η λέξη «απαραίτητη». Οφείλουμε όλοι να μάθουμε να θεωρούμε φυσιολογικό το να αφήνουμε έναν πεζό να περάσει. Να σταματάμε στο κόκκινο. Να φοράμε ζώνη και κράνος. Να μην πιάνουμε το κινητό. Να μην οδηγούμε όταν έχουμε πιει. Να μην πατάμε το γκάζι επειδή «βιαζόμαστε», παραβιάζοντας βασικούς κανόνες, χωρίς να είμαστε προσαρμοσμένοι στους δρόμους που έχουμε. 

Και, πάνω απ' όλα, να σεβόμαστε. Να σεβόμαστε τον άνθρωπο που οδηγεί δίπλα μας, αυτόν που έρχεται από απέναντι, τον πεζό, τον ποδηλάτη, τον μοτοσικλετιστή. Να καταλάβουμε ότι το να φτάσουμε δύο ή πέντε λεπτά νωρίτερα δεν αξίζει περισσότερο από μια ανθρώπινη ζωή.

Οι ελληνικοί δρόμοι έχουν τις δικές τους δυσκολίες. Σε αρκετές περιοχές η κατάσταση του οδικού δικτύου δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Υπάρχουν προβλήματα σε φωτισμό, σήμανση, διαγραμμίσεις και υποδομές. Βήματα έχουμε γίνει και σ’ αυτόν τον τομέα, αλλά και στον καλύτερο δρόμο του κόσμου, ο απρόσεκτος και επιθετικός οδηγός μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο.

Γι' αυτό η πραγματική αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από μέσα μας. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε την κάμερα, την Τροχαία ή το πρόστιμο. Χρειάζεται να φοβόμαστε την πιθανότητα να καταστρέψουμε τη δική μας ζωή ή τη ζωή κάποιου άλλου.

Τα τροχαία δυστυχήματα δεν είναι απλοί αριθμοί σε έναν πίνακα. Πίσω από κάθε θάνατο υπάρχει ένα σπίτι που αδειάζει, μια οικογένεια που αλλάζει για πάντα, άνθρωποι που περιμένουν κάποιον να επιστρέψει και δεν επιστρέφει ποτέ.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε την οδήγηση ως πεδίο επίδειξης, ανταγωνισμού και εκτόνωσης. Ο δρόμος δεν είναι πίστα. Δεν είναι αρένα. Δεν είναι χώρος για εγωισμό. Είναι ο χώρος που μοιραζόμαστε όλοι. Και ο πολιτισμός μας φαίνεται και εκεί, δηλαδή «στο πόσο σεβόμαστε τη ζωή του άλλου όταν κρατάμε το τιμόνι».

Αυτή η φωτογραφια, που εστάλη στα γραφεία μας, είναι από τον νομό μας, με ενήλικα να οδηγεί μηχανάκι σε επαρχιακό δρόμο, να έχει παιδί πίσω του, χωρίς κάποιος να φοράρει κράνος

Βασικά στοιχεία της μείωσης θανατηφόρων τροχαίων

Η Ελλάδα πέτυχε ιστορική μείωση στα θανατηφόρα τροχαία το 2025, με πτώση 22% σε σχέση με το 2024, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ας δούμε βασικά στοιχεία της μείωσης (2025), με τη βοήθεια και της ΤΝ:

• Θάνατοι από τροχαία: 517 το 2025 έναντι 665 το 2024, δηλαδή μείωση 22%.
• Κατάταξη στην ΕΕ: Η Ελλάδα κατέγραψε τη 2η μεγαλύτερη μείωση θανάτων από τροχαία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.
• Ιστορικό χαμηλό: Το 2025 ήταν η χρονιά με τον χαμηλότερο αριθμό θανατηφόρων τροχαίων των τελευταίων δεκαετιών (ρεκόρ 60ετίας).

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, τόνισε ότι η μείωση οφείλεται σε «μια συνολική στρατηγική για την Οδική Ασφάλεια» που υλοποιήθηκε με συνεργασία πολλών υπουργείων.

Σύμφωνα με κυβερνητικές ανακοινώσεις:

• Το 2025 έκλεισε με 522 νεκρούς (εθνικά στοιχεία), μείωση 21,5% σε σχέση με τους 665 του 2024.
• Το πρώτο εξάμηνο του 2026 καταγράφηκαν 11,6% λιγότερα θανατηφόρα τροχαία σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Μέτρα και ποινές που συνέβαλαν

Η κυβέρνηση και η Τροχαία έχουν εφαρμόσει σειρά μέτρων και αυστηροποιήσεων στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), μεταξύ των οποίων:

• Εντατικοί έλεγχοι της ΕΛ.ΑΣ. (αλκοτέστ, ταχύτητα, ζώνες, κράνη, κινητά).
• Αυστηρότερες ποινές για σοβαρές παραβάσεις (π.χ. οδήγηση χωρίς δίπλωμα, παραβάσεις με υψηλό ρίσκο).
• Νέος ΚΟΚ με αυστηρότερες διατάξεις, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από το 2025.
• Ψηφιακά μέσα: Έξυπνες κάμερες, τεχνητή νοημοσύνη και έργα υποδομής για την πρόληψη ατυχημάτων (ειδικά στην Αττική).
• Ρυθμίσεις για ηλεκτρικά πατίνια (όριο ηλικίας, κανόνες χρήσης) ως μέρος του στρατηγικού σχεδίου οδικής ασφάλειας.

Στατιστικά ελέγχων: λιγότεροι μεθυσμένοι οδηγοί

Σε επίπεδο ελέγχων, η «Εφημερίδα των Συντακτών» παρουσίασε στοιχεία που δείχνουν:

• Μείωση 52% στα θετικά αλκοτέστ σε σχέση με παλαιότερες περιόδους, παρά την αύξηση των ελέγχων.
• Αυτό υποδηλώνει αλλαγή συμπεριφοράς των οδηγών, πιθανώς λόγω της αυξημένης παρουσίας της Τροχαίας και των αυστηρότερων κυρώσεων.

Τα στοιχεία και με διάγραμμα:

Το διάγραμμα απεικονίζει την εξέλιξη των νεκρών από οδικά τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα την περίοδο 2015-2025, βάσει των επίσημων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δείτε το με τη βοήθεια της ΤΝ:

Βασικά σημεία

• 2015-2019: Σχετική σταθεροποίηση με μικρές διακυμάνσεις (700-824 νεκροί ετησίως).
• 2020: Απότομη πτώση στους 584 νεκρούς (−15,1%), κυρίως λόγω των περιορισμών κυκλοφορίας για την πανδημία COVID-19.
• 2021-2024: Επιστροφή σε υψηλότερα επίπεδα, με κορύφωση τους 665 νεκρούς το 2024 (ρεκόρ πενταετίας).
• 2025: Ιστορική πτώση στους 517 νεκρούς (−22,3% σε σχέση με το 2024), το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών. 

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ (2015-2024) & Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2025)

Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

«Τα "θολά"… νερά που άφησε η "πλημμύρα" φαίνονται πλέον "καθαρά";», είχε διερωτηθεί ο «Πολίτης Αργολίδας» μέσα στον Ιούλιο για συγκεκριμένη… επιστροφή και μετά από τρεις ημέρες ακολούθησαν νέες παραιτήσεις-ανεξαρτητοποιήσεις Δημοτικών Συμβούλων της πλειοψηφίας.

Σας τονίσαμε ότι ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει για την εύθραυστη κατάσταση στον Δήμο Ναυπλιέων και σας είχε αναφέρει πως το «καράβι»… πήγαινε στα «βράχια», καθώς έμοιαζε ακυβέρνητο, με τις τόσες πολλές ανεξαρτητοποιήσεις συμβούλων από την πλειοψηφία και όφειλε κάποιος να πάρει θέση!

«Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο;», είχαμε αναρωτηθεί και κάποιοι έψαχναν να βρουν ποιοι είναι πίσω από αυτό το site! Δεν θα ασχοληθούμε, πλέον, με συγκεκριμένα πρόσωπα, ή καθαρά με την… επιστροφή, που δικαίως επέφερε «γκρίνια» και νέες εσωτερικές έριδες, όπως και με το εάν μπορεί, βάσει της νομοθεσίας να συγκροτηθούν Δημοτικές Επιτροπές.  

Θα είμαστε, όμως, εδώ για να ελέγχουμε, όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν τον δημόσιο βίο και την άσκηση εξουσίας προς τους πολίτες, πάντα μέσα και από τα γεγονότα που συμβαίνουν, ή μέσα από το ρεπορτάζ.   

Σας τονίσαμε ότι η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις που λαμβάνονται (εδώ παίζει ρόλο και ο τρόπος), αλλά από τη συνέπεια με την οποία αυτές υπηρετούνται, με κοινό παρανομαστή και την ηθική. Και συμπληρώναμε ότι θεωρούμε πως οι συναινέσεις για να υπάρξει διοίκηση, όταν έχει χαθεί η πλειοψηφία, πολλές φορές παράγουν πιο γόνιμες διαδικασίες, που οδηγούν σε σωστές αποφάσεις.

Υπάρχουν και απόψεις, όπως έγραψε και ο Τάσος Ηλιάδης στο Facebook, που αναφέρουν, ωστόσο, ότι «οι διαγραφές και οι ανεξαρτοποιήσεις δημοτικών συμβούλων δεν είναι απλώς εσωτερικά θέματα, είναι η επίσημη ομολογία της αποτυχίας. Ανίκανοι να διοικήσουν, εγκλωβισμένοι σε προσωπικούς ναρκισσισμούς και εσωτερικούς πολέμους, κατάφεραν το αδιανόητο. Κατάφεραν να διαλύσουν τη δική τους πλειοψηφία».

Μπορεί, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Καράπαυλο (μίλησε στο «anagnostis.org»), η λειτουργία του Σώματος να μην είχε στην πράξη ποτέ μια απολύτως σταθερή πλειοψηφία, αφού αρκετές αποφάσεις περνούσαν με τη στήριξη ή την ανοχή συμβούλων της μειοψηφίας, αλλά η κατάσταση που έχει «γεννηθεί» δημιουργεί νέα δεδομένα.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια θετική ανάγνωση. Σε μια αυτοδιοίκηση χωρίς δεδομένες πλειοψηφίες, οι συναινέσεις μπορούν – υπό προϋποθέσεις – να αποδειχθούν πιο γόνιμες. Η ανάγκη να αναζητούνται συγκλίσεις, να ακούγονται διαφορετικές απόψεις και να διαμορφώνονται ευρύτερες συμφωνίες μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις, απαλλαγμένες από τη λογική του «έχουμε την πλειοψηφία, αποφασίζουμε».

Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι ένα: μπορεί αυτή η εύθραυστη ισορροπία να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της θητείας; Γιατί άλλο η συναίνεση που γεννιέται από διάλογο και άλλο η ανοχή που εξασφαλίζει απλώς την αριθμητική επιβίωση μιας διοίκησης.

Ο Δήμος Ναυπλιέων χρειάζεται σταθερότητα, λειτουργικότητα και αποφάσεις με προοπτική. Αν η απώλεια της πλειοψηφίας μετατραπεί σε ευκαιρία για πραγματικές συναινέσεις, μπορεί τελικά να προκύψει κάτι θετικό. Αν όμως οδηγήσει σε διαρκείς ισορροπίες, παρασκηνιακές συμφωνίες και αβεβαιότητα, τότε η επόμενη περίοδος θα είναι δύσκολη. Το στοίχημα, πλέον, δεν είναι ποιος έχει την πλειοψηφία. Είναι αν μπορεί να υπάρξει διοίκηση που να πείθει και χωρίς αυτήν, ενώ απομένουν δύο χρόνια μέχρι την επόμενη κάλπη, έχοντας... χάσει σημαντικά στελέχη!

Προσέξτε ότι οι τρεις Αντιδήμαρχοι της δημοτικής αρχής που υπέβαλαν, μέσα σε λίγες ώρες, τις παραιτήσεις τους στις 17 Ιουλίου 2026, μιλούσαν στις επιστολές τους για έλλειψη θεσμικής λειτουργίας, έλλειψη συλλογικότητας, έλλειψη εμπιστοσύνης, προβλήματα στον τρόπο διοίκησης, ζητήματα αξιοπρέπειας και διαφάνειας. Όταν αυτές οι διαπιστώσεις προέρχονται από ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στη διοίκηση του Δήμου επί δυόμισι χρόνια! Δείχνουν πολλά και αυτά τα στοιχεία... Κάποιοι πρέπει να δώσουν απαντήσεις όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα. Το θέμα είναι εάν μπορούν να το πράξουν.

Ακολουθεί η θέση του Δημάρχου Δημήτρη Ορφανού, όπως είχε δημοσιοποιηθεί στη σελίδα του Δήμου Ναυπλιέων, μιλώντας και για τη... συγγνώμη μέσω της... επιστροφής συγκεκριμένου συμβούλου, που είχε ως αποτέλεσμα νέο «κύμα» παραιτήσεων:

Διαβάστε ακόμα:

Τα «θολά»… νερά που άφησε η «πλημμύρα» φαίνονται πλέον «καθαρά»;

Ποιος διοικεί αυτόν τον Δήμο; Ακόμα μεγαλύτερη η πίεση, μετά και τη «μεταγραφή»… αεροδρομίου

Κάποιος πρέπει να πάρει θέση και αυτός είναι ο Δήμαρχος, πριν... βουλιάξει το «καράβι»!

Ανεξάρτητοι Δημοτικοί Σύμβουλοι: Γι’ αυτό πήραμε αυτή την απόφαση – «Τα χειρότερα για το Ναύπλιο είναι μπροστά…»

Το «Όραμα Δημιουργίας» φαντάζει εγκλωβισμένο σε… αδιέξοδο – Θολή η επόμενη μέρα

Το «καράβι» βρήκε και… ξύνεται στα βράχια – Θα υπάρξει συνεννόηση και ενότητα;

Της… παιδικής χαράς το «ανάγνωσμα» στο Ναύπλιο

Ναύπλιο: «Ακυβέρνητο καράβι» η… πρωτεύουσά μας – «Ναυαγήσαμε» κι οι δυο μέσα απ' τα λάθη μας (βίντεο)

Ναύπλιο: Το… γήπεδο δημιούργησε και άλλο μεγάλο «ρήγμα» – Ο αθλητισμός και ο τρόπος διοίκησης (εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Το ΔΣ δεν θα μείνει… ορφανό από εντάσεις και εσωτερικές διαμάχες (βίντεο, εικόνες)

Αναταραχή, αποχωρήσεις, αιχμές με αποκαλύψεις και πεδίο… μάχης τα οικονομικά

«Κύμα» παραιτήσεων, αναζητούνται… «κυματοθραύστης» και πειστικές απαντήσεις

Ναύπλιο: Τάραξε… τα «νερά» ο πολιτισμός – Η παραίτηση με πολλά ερωτήματα και τα φεστιβάλ ταινιών

Εντός και εκτός των τειχών της πόλης  

Ο Γιώργος Λεονταρίτης, πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, μετά τον αγώνα Κυπέλλου Betsson απέναντι στη Μαρκό για τον β’ προκριματικό γύρο, και τον αποκλεισμό στα πέναλτι, τόνισε:

«Σας είχαμε υποσχεθεί ότι και φέτος η ομάδα μας θα είναι πανίσχυρη και θα μας δίνει χαρές. Ως διοίκηση κάναμε το καθήκον και χθες το διαπιστώσατε. Απέναντι σε ομάδα που διεκδικεί άνοδο στη SUPERLEAGUE 1 , αποδείξαμε την αξία μας. Η ΕΛΛΑΣ ΣΥΡΟΥ η ομάδαρα μας ήρθε για να μείνει!!! Φίλαθλοι, η διοίκηση συνεχίζει να ενισχύει αγωνιστικά την ομάδα. Χρειαζόμαστε, όμως, μεγαλύτερη στηρίξει από όλους.

Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες.

Συνεχίζουμε... Όλοι μαζί. Υπερήφανοι για το νησί μας. Υπερήφανοι για την ομάδα μας».

Θα σταθώ στις παραπάνω δηλώσεις για να σας μιλήσω σχετικά με τον αθλητισμό (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.α.) και την ανάπτυξή του, με βάση και την αντίληψη που έχουν πολλοί στα μέρη μας, θέλοντας να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και… «τα δικά μας παιδιά», όπως έχουμε διαβάσει και ακούσει.

Για να φτάσει ο αθλητισμός να έχει οφέλη σε συλλόγους, σε μια ολόκληρη κοινωνία, χρειάζεται σχέδιο και πρόγραμμα. Θα σας πω δυο συγκεκριμένες φράσεις που έχουν πολύ… ζουμί. «Μόνο με τα… πανηγύρια δεν χτίζεις ομάδες με όραμα», «Σ’ ένα σοβαρό κράτος υπάρχει και σοβαρός αθλητισμός». Και για την τελευταία δράση θα μιλήσουμε, ακόμα, για τη… Νορβηγία και την πρόοδο που έχει δείξει στο ποδόσφαιρο η συγκεκριμένη χώρα της Σκανδιναβίας.

Χωρίς να θέλω να μειώσω προσπάθειες που έχουν γίνει από υπεύθυνους που ασκούν εξουσία και όχι μόνο, όπως και στα μέρη μας, θα σημειώσω ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε, κυρίως να αλλάξουμε νοοτροπία σε πολλά θέματα. Ακούω από πολλούς ότι «είναι καλύτερα να παίζουμε στο… τοπικό, να κοιτάξουμε να είμαστε 1οι στο… χωριό για να αγωνίζονται τα δικά μας παιδιά. Εάν ανέβουμε σε μεγαλύτερη κατηγορία, οι απαιτήσεις είναι περισσότερες και θα έρθουν, επίσης, καλοί παίκτες από άλλες περιοχές». Έχει μια λογική βάση αυτό…

Απ’ την άλλη, γιατί να μη θέλετε τα… δικά μας παιδιά να δοκιμαστούν στον ανταγωνισμό; Δεν είναι καλύτερο αυτό και για την εξέλιξή τους; Εάν ένα παιδί είναι καλό αγωνιστικά και έχει ταλέντο, νομίζετε ότι δεν θα βρει τη θέση του στον αγωνιστικό χώρο; Δηλαδή να μένουμε… στάσιμοι για να παίζουν όλα τα δικά μας παιδιά; Πώς μπορεί να παιδί να... δει που μπορεί να φτάσεις, εάν πρώτα δεν ανταγωνιστεί άλλους καλούς παίκτες; Για σκεφτείτε το.

Υπάρχει, βέβαια, και το οικονομικό κομμάτι σε μια δύσκολη εποχή. Διαβάσατε τι έγραψε ο πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, Γιώργος Λεονταρίτης; «Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες», ανέφερε… Το οφέλη από τη συμμετοχή σε υψηλό επίπεδο είναι πολλαπλά, αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι, που θα καταφέρουν να... επιστρέψουν θετικά πράγματα στον σύλλογο από αυτό το γεγονός, αναφέρομαι και στον οικονομικό τομέα!

Τι σημαίνει αυτό; Ότι με προγραμματισμό και σ’ αυτόν τον τομέα, μπορούν να μπουν βάσεις για να είναι λειτουργικό ένα σωματείο και στα οικονομικά, ειδικά μέσω χορηγιών. Πρέπει όμως να υπάρχει στελέχωση και φυσικά ανταμοιβή αυτών που θα τρέχουν. Απ' την άλλη, οφείλουν οι άνθρωποι του σωματείου να πείσουν ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός για μια περιοχή και να αποδείξουν σε όσους είναι υποστηρικτές και συνεργάτες του ότι τα χρήματά τους πιάνουν... τόπο με διαφάνεια.  

Πάγια θέση μου είναι, άλλωστε, ότι για να γίνει αυτό, χρειάζεται και σύγκλιση δυνάμεων, χρειάζεται συνεργασία και όχι συναγωνισμός για το ποιος θα είναι… 1ος στο χωριό! Χρειάζεται μεράκι και φυσικά στήριξη και από τους υπεύθυνους, όπως και αυτούς που έχουν θέσεις εξουσίας, χωρίς να χωρίζουμε το… πεδίο δράσης σε δικά μας… παιδιά και αυτά που ανήκουν... αλλού!

Εδώ τι κάνουν οι περισσότεροι; Μπαίνουν οργανωτές ή συνδιοργανωτές σ’ ένα πανηγύρι, σε μια εκδήλωση, μαζεύεται ένα ποσό χρημάτων για να ξεκινήσει η σεζόν και αυτό ήταν… Μετά όσο αντέξει η «βενζίνη» και με άλλες προσπάθειες, ώστε να φτάσουμε στον επόμενο Αύγουστο και στον επόμενο Σεπτέμβριο!

Όταν είχε έρθει η Ελλάς Σύρου να παίξει στο Κρανίδι με την ΑΕ Ερμιονίδας για τη Γ’ Εθνική κατηγορία, μπορούσε κάποιος να διακρίνει ότι αυτή η ομάδα… δούλευε σε άλλο επίπεδο, όχι μόνο αγωνιστικά, έχτιζε… για να βρεθεί ψηλότερα, με αποτέλεσμα να έχει βάλεις δυνατές βάσεις και τελικά να έχει πρόοδο σε όλους τους τομείς. 

Νορβηγία: Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου με θετικά αποτελέσματα, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία

Η Νορβηγία έχει τα τελευταία χρόνια επιτυχίες στο ποδόσφαιρο σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, διότι υπήρξε αυτό ακριβώς που σας ανέφερα, όραμα και πρόγραμμα, με εθνική σχολή, που εφαρμόζεται από την Ομοσπονδία και την κεντρική εξουσία από το 2013, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία. Αποφασίστηκε άπαντες να ακολουθήσουν ένα κοινό σύστημα εντοπισμού, καθοδήγησης και ανάπτυξης ταλέντων από μικρές ηλικίες σε ολόκληρη τη χώρα, δίνοντας βάρος στην τεχνική και στη γρήγορη λήψη αποφάσεων…

Ακολουθείται κεντρικός σχεδιασμός, επενδύσεις από όλους (ομοσπονδία, συλλόγους) για το καλό της νεολαίας σε όλους τους τομείς, όπως και οι εγκαταστάσεις, «χτίσιμο», με την πλειοψηφία των παικτών να ασχολούνται με τον αθλητισμό, χωρίς να υπάρχει «πόλεμος» και διακρίσεις… Χωρίς να περιμένουν τα πανηγύρια για έσοδα.

Έτσι, η Εθνική τους ομάδα, που είχε χρόνια να πρωταγωνιστήσει, προκρίθηκε μετά από 28 χρόνια σε Μουντιάλ, και έφτασε στα προημιτελικά της διοργάνωσης, αποκλείοντας τη Βραζιλία, έτσι στη League Phase του Champions League θα αγωνιστούν η πρωταθλήτρια Βίκινγκ και η Μπόντο Γκλιμτ (είναι συνεχόμενα σε υψηλό επίπεδο), έτσι η Μπραν απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στο Conference League, ενώ συνεχίζει και η Λίλεστρομ στη League Phase του Europa League.

Όπως αναφέραμε, το κλειδί είναι ότι η «Landslagsskolen» δεν αντικαθιστά τα σωματεία, αλλά τα συνδέει με τις εθνικές ομάδες, ενώ οι ακαδημίες συλλόγων ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο.

Ας δούμε τι είναι η «Landslagsskolen» με στοιχεία και από την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ):

Η Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου («Landslagsskolen») είναι το κεντρικό πρόγραμμα ανάπτυξης ταλέντων της Νορβηγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NFF) για παίκτες 12-16 ετών και αποτελεί τον «κορμό» της πρόσφατης επιτυχίας της χώρας, με την εθνική ανδρών να επιστρέφει στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2026 μετά από 28 χρόνια απουσίας.

Η «Landslagsskolen» («Εθνική Σχολή») δεν είναι κεντρική ακαδημία, αλλά ένα εθνικό δίκτυο που συνδέει τα τοπικά σωματεία, τις περιφερειακές ενώσεις και την ομοσπονδία με κοινή μεθοδολογία προπόνησης και ανίχνευσης ταλέντων. Ξεκινά επίσημη επιλογή από τα 12 έτη (περίπου το 10% κάθε ηλικιακής ομάδας μπαίνει στο πρώτο επίπεδο), ενώ τα παιδιά παραμένουν στα σωματεία τους και δεν υπάρχουν τυπικές επιλογές πριν τα 12.

Λειτουργεί ως πυραμίδα: 1.800 σωματεία → 18 ποδοσφαιρικές περιφέρειες → περιφερειακά ταλέντα → εθνικές ομάδες νέων. Απασχολεί περίπου 20 μόνιμους και 700 μερικής απασχόλησης προπονητές/ανιχνευτές που εφαρμόζουν ενιαίο πλάνο ανάπτυξης. Στόχος: να εντοπιστούν και να προετοιμαστούν οι κατάλληλοι παίκτες για τις εθνικές νέων, διατηρώντας παράλληλα υγιή καθημερινότητα στα τοπικά κλαμπ.

Πώς συνδέεται με την επιτυχία της εθνικής

Η πλειοψηφία της «χρυσής γενιάς» (Χάαλαντ, Έντεγκορ κ.ά.) πέρασε από το μονοπάτι της Landslagsskolen, και η νορβηγική αποστολή στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από παίκτες που εκπαιδεύτηκαν εκεί. Σε χαρακτηριστικό παράδειγμα, από τους 15 παίκτες που αγωνίστηκαν σε σημαντική νίκη επί της Βραζιλίας, 14 είχαν εκπροσωπήσει τη Νορβηγία σε επίπεδο νέων και 11 από αυτούς είχαν περάσει από τη Landslagsskolen από U15/U16.

Αυτό το μοντέλο έδωσε:

• Κοινή «ποδοσφαιρική παιδεία» και στυλ παιχνιδιού σε όλη τη χώρα.

• Συστηματική μετάβαση από τα σωματεία στις εθνικές νέων και μετά στο ανδρικό επίπεδο.

• Μεγαλύτερη δεξαμενή ταλέντων χωρίς να χάνεται η κοινωνική/τοπική βάση (παραμονή στα κλαμπ).

• Σχέση με συλλογικές επιτυχίες (Μπόντο/Γκλιμτ, Βίκινγκ κ.ά.)

Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές διακρίσεις νορβηγικών συλλόγων δεν οφείλονται άμεσα στη «Landslagsskolen», αλλά τροφοδοτούνται από το ίδιο ευρύτερο τρόπο λειτουργίας σε όλη τη χώρα:

- Η «Landslagsskolen» εστιάζει στις ηλικίες 12-16 και στις εθνικές νέων, από τα 15 έτη οι παίκτες συνήθως περνούν σε κορυφαίες ακαδημίες συλλόγων ή σε επαγγελματικά περιβάλλοντα.

- Σύλλογοι όπως η Μπόντο Γκλιμτ έχουν επενδύσει πολύ στις ακαδημίες τους (με σταθερά υψηλές αξιολογήσεις από την NFF) και στην ανάπτυξη παικτών αντί για ακριβές μεταγραφές, κάτι που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του νορβηγικού μοντέλου.

- Το αποτέλεσμα είναι μια «διπλή τροφοδοσία»: η ομοσπονδία χτίζει τη βάση (ταυτοποίηση, κοινή μεθοδολογία, πρώιμη προετοιμασία για εθνικές) και τα κορυφαία κλαμπ ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο, παράγοντας παίκτες ικανούς να διαπρέψουν και στο εξωτερικό και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα νορβηγικά ΜΜΕ και αναλυτές συνδέουν συστηματικά την επιτυχία του Έρλινγκ Χάαλαντ και του Μάρτιν Έντεγκααρντ με το «μονοπάτι» της Εθνικής Σχολής, καθώς και οι δύο πέρασαν από τις εθνικές νέων της NFF σε ηλικίες U15-U19. Σε πρόσφατη δήλωσή του, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου), ο άσος της Μάντσεστερ Σίτι είπε: «Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι περισσότερο. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι στα σωστά πράγματα».

Αυτή η φράση ερμηνεύεται συχνά ως επιβεβαίωση της νορβηγικής φιλοσοφίας: όχι απλώς όγκος προπόνησης, αλλά στοχευμένη, έξυπνη ανάπτυξη δεξιοτήτων (θέση, αποφάσεις υπό πίεση, τελείωμα, «ποδοσφαιρική νοημοσύνη»). Ο πρώτος προπονητής του στη Μπρίνε, Άλφ-Ίνγκε Μπέρντσεν, έχει περιγράψει λεπτομερώς πώς από τα 12 ετών φαινόταν κάτι ξεχωριστό, και πώς έπαιζε συχνά με μεγαλύτερα αγόρια για να αναπτύξει έξυπνη κίνηση στην περιοχή-πρακτική που ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της «Landslagsskolen».

ΥΓ. 1: Τελικά, αυτό τον Αύγουστο… βγήκε ο πρωταθλητής; Βλέπετε, όποιος σύλλογος έκανε μέσω… συνεργασίας ή όχι με την αυτοδιοίκηση το καλύτερο πανηγύρι, κατακτούσε και την… pole position στη μάχη για διάκριση.

ΥΓ. 2: Είδατε τι έκανε και η Σαμπάχ από το Αζερμπαϊτζάν; Μέσα σε εννιά χρόνια ζωής κατάφερε, βήμα, βήμα, «χτίζοντας» με σχέδιο και πρόγραμμα, με βάση όσα αναφέραμε, να βρεθεί στη League Phase του Champions League! Δεν είναι απίστευτο; Πρώτα κατέκτησε Κύπελλο και πρωτάθλημα στη χώρα της.

ΥΓ. 3: Κάποιοι έχετε πολύ… πλάκα! Όπως μαθαίνω, υπάρχουν και εστίες κόντρας, επειδή υπάρχουν ορισμένοι που κάνουν «παιχνίδια» με τα δελτία παικτών, τώρα που έχουν… ρευστό στην άκρη. Για όλους ο καιρός έχει… γυρίσματα!

ΥΓ. 4: Όπως μας έλεγαν στη σχολή πριν από χρόνια: «Άλλο οι πανηγυρισμοί και άλλο τα πανηγύρια, όταν περιγράφεις μια επιτυχία και τη γιορτή αυτών που διακρίθηκαν. Οι παίκτες δεν μετέχουν σε πανηγύρια, αλλά σε πανηγυρισμούς!». Να πούμε κάτι και για το... συνάφι μας, διότι πολλές φορές μπλέκουμε τους πανηγυρισμούς με τα... πανηγύρια!