Ο «Πολίτης Αργολίδας» ασχολήθηκε με το θέμα των εργασιακών συνθηκών, την ασφάλεια σε χώρους εργασίας, και τους ελέγχους σ' αυτούς, μετά το δυστύχημα (έχασαν τις ζωές τους πέντε γυναίκες) στη «Βιολάντα», όπου παρατηρήθηκαν πολλές ελλείψεις με αποτέλεσμα την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη των εργοστασίων, μετά την απολογία του στον ανακριτή. Σε βάρος του, καθώς και σε βάρος του τεχνικού ασφαλείας και του υπεύθυνου βάρδιας, έχει ασκηθεί δίωξη για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο.

Σχετικά θέμα φιλοξένησε και το site «parallaximag.gr», με την υπογραφή του Θωμά Καλέση, μέσω του οποίου αναδεικνύεται η υποστελέχωση της επιθεώρηση εργασίας, φυσικά, και με... αποτύπωμα από τα μνημόνια. Τονίζεται, μάλιστα, ότι για παράδειγμα τα Επτάνησα δεν έχουν πουθενά σχετικό τμήμα τμήμα, το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς νομούς της Πελοποννήσου. Αυτά για τα οποία «φωνάζουμε», επιβεβαιώνονται...

Διαβάστε αναλυτικά:

Σε μια περίοδο όπου η εντατικοποίηση της εργασίας βαθαίνει και οι απαιτήσεις παραγωγικότητας αυξάνονται, ενώ το ύψος των μισθών παραμένει στα ίδια επίπεδα εδώ και χρόνια, το ζήτημα της ουσιαστικής προστασίας των εργαζομένων επανέρχεται επιτακτικά στον δημόσιο διάλογο.

Η υποστελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα που επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Και είναι αυτή η πραγματικότητα που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια που δείχνει έναν ελεγκτικό μηχανισμό που λειτουργεί υπό πίεση, με περιορισμένους ανθρώπινους πόρους και αυξημένες αρμοδιότητες. Ακόμη και τις απλές γραφειοκρατικές εργασίες καθώς διοικητικό προσωπικό δεν υπάρχει, παρά καλύπτεται από τ0υς ίδιους τους ελεγκτές (!).

Με λίγα λόγια η Επιθεώρηση Εργασίας καλείται να εποπτεύσει μια ολόκληρη αγορά εργασίας, την ίδια ώρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της κάνουν λόγο για ελλείψεις, υπερφόρτωση και αδυναμία ουσιαστικής πρόληψης. Και όπως γίνεται κατανοητό όταν ο ελεγκτικός μηχανισμός λειτουργεί στο «όριο», η πρόληψη σε εκ των υστέρων διαχείριση τραγικών περιστατικών, όπως αυτό που συνέβη πρόσφατα στο εργοστάσιο Βιολάντα που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στελέχη και συνδικαλιστές του κλάδου τοποθετούνται δημόσια, καταρρίπτουν μύθους που δημιουργούνται από κυβερνητικά αφηγήματα και αναδεικνύουν τις πραγματικές διαστάσεις της υποστελέχωσης και τις συνέπειές της στην καθημερινότητα των εργαζομένων.

Τι είναι η Επιθεώρηση Εργασίας και τι προβλήματα δημιουργεί η υποστελέχωση

Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι η αρμόδια ανεξάρτητη αρχή που:

• Ελέγχει την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας
• Επιβλέπει την υγεία και ασφάλεια στους χώρους εργασίας
• Διερευνά εργατικά ατυχήματα
• Επιβάλλει διοικητικά πρόστιμα
• Παρεμβαίνει σε περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας και παραβιάσεων ωραρίων

Τα προβλήματα που δημιουργούνται με βάση την υποστελέχωση που δηλώνουν πως υπάρχει τα ίδια τα στελέχη της ανεξάρτητης αρχής είναι τα εξής:

• Μειωμένοι έλεγχοι σε επιχειρήσεις
• Καθυστέρηση διερεύνησης εργατικών ατυχημάτων
• Περιορισμένη πρόληψη παραβάσεων
• Δυσκολία ελέγχου σε απομακρυσμένες περιοχές
• Αυξημένος φόρτος εργασίας για κάθε επιθεωρητή

Και όλα αυτά τη στιγμή που μιλάμε για μια χώρα με χιλιάδες επιχειρήσεις και εργοτάξια, που ουσιαστικά μένουν χωρίς έλεγχο καθώς οι αριθμοί εργαζομένων και επιχειρήσεων δεν επαρκούν για να καλυφθούν ούτε στο ελάχιστο οι ανάγκες των ουσιαστικών προληπτικών ελέγχων, έτσι ώστε να μη φτάνουμε σε παρόμοια περιστατικά με αυτά των Τρικάλων.

«Αναλογεί ένας Επιθεωρητής για 1.509 επιχειρήσεις»

Το στέλεχος που περιέγραψε την άκρως ανησυχητική εικόνα που επικρατεί μέχρι σήμερα στον κλάδο της Επιθεώρησης Εργασίας είναι η ίδια η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφαλείας και Υγείας, Παναγιώτα Ρόζου, η οποία μεταξύ άλλων παραθέτει αριθμούς και συσχετισμούς που πραγματικά σοκάρουν.

«Κοιτάξτε, αυτοί οι αριθμοί που ακούστηκαν πρόσφατα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Είπε για παράδειγμα ότι στον νομό Τρικάλων υπάρχουν 57 επιθεωρητές. Μιλάμε για αδιανόητο στοιχείο καθώς στην πραγματικότητα στη συγκεκριμένη περιοχή έχει μόνο 4. Και αυτά είναι στοιχεία στα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση κάθε πολίτης. Υπάρχουν 4 επιθεωρητές σε ολόκληρο το νομό Τρικάλων, οι οποίοι μάλιστα εξυπηρετούν και τον νομό Καρδίτσας. Τώρα γιατί υπάρχει αυτή η αναλογία;

Και επειδή το τεύχος του Εργάνη για το 2025 έχει βγει μπορώ να σας πω ότι ο αριθμός των επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας σε ολόκληρη την Ελλάδα παραμένει ίδιος, δηλαδή 233 ενώ οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι έχουν αυξηθεί κι έχουν ξεπεράσει τις 351.552 του 2024. Με μια απλή διαίρεση διαπιστώνουμε ότι ένας επιθεωρητής καλείται να ελέγξει 1.509 επιχειρήσεις. Βάλτε εσείς με το νου σας τώρα πως και πότε μπορεί ένας και μόνο άνθρωπος να ελέγξει επί τόπου 1.509 επιχειρήσεις με τα παραρτήματά και τα υποκαταστήματά τους. Διότι για την ασφάλεια και για την υγεία ο έλεγχος δεν μπορεί να μην είναι επιτόπιος», αναφέρει αρχικά η κα. Ρόζου.

Και προσθέτει: «Δεν πρόκειται για μια υπηρεσία που μπορεί να ελεγχθεί από το γραφείο. Πρέπει να πάει εκεί ο επιθεωρητής να δει, τα μηχανήματα αν είναι ασφαλή, το περιβάλλον το εργασιακό, εάν υπάρχουν επικίνδυνοι παράγοντες ή όχι, αν υπάρχουν σκόνες, καπνοί, αέρια, να ελέγξει το κτίριο εάν είναι ασφαλές, τα δάπεδα του, εάν υπάρχουν υπερυψωμένα σημεία στα οποία οι εργαζόμενοι έχουν πρόσβαση κ.ο.κ. Βγαίνουν κάποιοι από την κυβέρνηση και λένε ότι οι έλεγχοι μπορούν να γίνονται και από απόσταση. Αυτά δεν γίνονται. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο ο κλάδος των επιθεωρητών εργασιακών σχέσεων που ελέγχει την ψηφιακή κάρτα από το γραφείο. Εμείς είμαστε άλλη υπηρεσία. Δεν έχουμε σχέση ούτε και διοικητικά με τους επιθεωρητές εργασιακών σχέσεων».

Σε κάθε ελεγκτή αντιστοιχούν 10.000 εργαζόμενοι

Συνεχίζοντας να αναλύει αριθμούς η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας, συμπληρώνει πως «οι εργαζόμενοι που αντιστοιχούν σε αυτές τις 351.552 επιχειρήσεις είναι 2.500.000. Εάν κάνουμε πάλι την διαίρεση θα διαπιστώσουμε ότι προκύπτουν 10.000 εργαζόμενοι για κάθε επιθεωρητή. Σ’ αυτούς δεν συμπεριλαμβάνεται ο Δημόσιος τομέας αν και εμείς ελέγχουμε και αυτόν, καθώς επίσης και τα τεχνικά έργα. Αυτές οι επιχειρήσεις που αναφέρουμε είναι όσες διαθέτουν πίνακα προσωπικού. Τα τεχνικά έργα δεν έχουν πίνακα. Άρα δηλαδή εδώ προστίθενται αυτά τα νούμερα που συζητάμε, δηλαδή 1.509 επιχειρήσεις και 10.000 εργαζόμενοι για κάθε επιθεωρητή, συν τα τεχνικά έργα, συν τον Δημόσιο τομέα, ο οποίος απαριθμεί περισσότερους από 500.000 εργαζόμενους.

Υπάρχουν, επίσης, υπηρεσίες που ελέγχονται συστηματικά, όπως οι Δήμοι. Οι τελευταίοι μάλιστα έχουν ένα πολύ σοβαρό ποσοστό ατυχημάτων και σοβαρών ατυχημάτων. Όταν λοιπόν λέμε Δημόσιο, μη σκεφτούμε ένα γραφείο του Δημοσίου».

Οι 233 εκτελούν και διοικητικές εργασίες

Καταδεικνύοντας με ακόμη με πιο μελανά χρώματα την υποστελέχωση του Σώματος, η κα. Ρόζου συμπληρώνει με νόημα: «Θέλετε να σας το κάνω ακόμα πιο αναλυτικό; Οι 233 είναι αυτοί που έχουν την ιδιότητα του επιθεωρητή ασφάλειας και υγείας, όμως, δεν κάνουν όλοι ελέγχους. Γιατί; Γιατί η Επιθεώρηση Εργασίας έχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία και αποτελείται μόνο από επιθεωρητές. Δεν διαθέτει διοικητικό προσωπικό, παρά ελάχιστο μόνο. Οπότε τις διοικητικές υπηρεσίες τις λειτουργούν οι ίδιοι οι επιθεωρητές. Δηλαδή έχουμε πρόγραμμα για να μπορούμε να κάνουμε και εσωτερικές υπηρεσίες, γιατί αλλιώς τα γραφεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Οπότε βρισκόμαστε εκεί και σηκώνουμε τα τηλέφωνα ή ολοκληρώνουμε γραφειοκρατικά ζητήματα.

Αυτά συμβαίνουν, βέβαια, γιατί κάθε χρόνο αποχωρεί κόσμος και δεν κάνουν καθόλου προσλήψεις. Από το 2000 κι έπειτα δεν έχει έρθει πολύς κόσμος στην υπηρεσία. Επιπλέον στη διάρκεια των μνημονίων το 2011, ενώ η Επιθεώρηση μπορούσε να εξαιρεθεί ώς ένας πολύ σημαντικός τομέας, εν τούτοις κατάργησαν 330 οργανικές θέσεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μπορεί να λέει ότι η Επιθεώρηση Εργασίας έχει πληρωμένες το 90% των θέσεων. Και αυτό είναι αλήθεια που λέει. Αλλά είναι η μισή αλήθεια. Γιατί; Γιατί υπάρχουν περίπου 993 οργανικές θέσεις στην Υπηρεσία κι έχω πληρωμένες τις 800 θέσεις. Σου λέει “ποια υπηρεσία είναι γεμάτη στο 90%”.

Τι γίνεται όμως με αυτές. Πρώτον: Με τα μνημόνια έχουν καταργηθεί όπως προείπαμε 330 θέσεις. Δεύτερον: Αυτές οι θέσεις είναι όλες οργανικές ή υπάρχουν αποσπασμένοι και δεσμευμένοι σε άλλες υπηρεσίες; Υπάρχουν και τέτοιοι. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση πάει με τη λογική ότι δεν υπάρχουν κενές θέσεις. Κενές ποιες είναι; Αυτές που είναι ελεύθερες, οι οποίες είναι περίπου 100. Οπότε αυτές οι αλήθειες, είναι οι φτιαχτές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Αυτή τη στιγμή ακόμη και 500 να γίνουμε δεν θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Ούτε και οι συσχετισμοί. Δεν θα πλημμυρίσουμε τους χώρους εργασίας προφανώς, αλλά θα μπορούμε τουλάχιστον να έχουμε μεγαλύτερη παρουσία στους εργασιακούς χώρους και πιο εντατικούς ελέγχους. Θα έχεις μεγαλύτερη ευχέρεια να εμβαθύνεις ακόμη περισσότερο».

Ποιες περιοχές δεν έχουν τμήματα

Αναφερόμενη στις περιοχές που δεν μπορούν να καλυφθούν από την Επιθεώρηση Εργασίας τονίζει, επίσης, πως «όταν υπάρχουν περιοχές που δεν διαθέτουν ακόμη υπηρεσία, δύσκολα θα κάνει ο άλλος 300 χλμ. για να ελέγξει μια εταιρεία. Γίνονται ασφαλώς, αλλά δεν μπορούν να γίνονται συχνά. Για παράδειγμα τα Επτάνησα δεν έχουν πουθενά τμήμα. Πάρα πολλοί νομοί της Πελοποννήσου επίσης. Η Πέλλα δεν έχει τμήμα, το ίδιο και το Κιλκίς. Δεν συζητάω για Φλώρινα και Γρεβενά. Δεν υπάρχουν τμήματα. Η Ροδόπη επίσης, όπως και η Ξάνθη. Μέχρι πρόσφατα δεν είχε ούτε η Χαλκιδική. Ούτε και η Ρόδος. Έχουμε σχεδόν εξαφανιστεί.

Και επειδή οι τελευταίες προσλήψεις έγιναν το 2000 αν κάνετε μία αναγωγή θα διαπιστώσετε ότι είμαστε όλοι άνω των 55 ετών. Πρέπει να γίνουν μαζικές προσλήψεις. Να έρθει κόσμος να εκπαιδευτεί. Είναι δύσκολη δουλειά. Είναι ένα αντικείμενο πολυεπιστημονικό, διότι ένας επιθεωρητής θα πρέπει να έχει γνώσεις ηλεκτρολόγου, μηχανολόγου, πολιτικού μηχανικού, χημικού, να μελετά θέματα οργάνωσης της εργασίας, βιολογικούς παράγοντες για θέματα Υγείας. Με λίγα λόγια θα πρέπει να γνωρίζει σχεδόν τα πάντα».

Η σύγχυση σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα

Σε μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσει το τοπίο αναφορικά με τα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα, ο Γιώργος Μουμουζιάς, προϊστάμενος στην Επιθεώρηση και μέλος της Ομοσπονδίας των Επιθεωρητών, μιλώντας στην «parallaxi» υπογράμμισε πως «δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένας μονοσήμαντος αριθμός εργατικών ατυχημάτων, κι αυτό διότι άλλον αριθμό δέχεται ως εργατικό ατύχημα η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, άλλον το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία (ΕΛΙΝΥΑΕ), άλλον ο στατιστικός φορέας και ο e-ΕΦΚΑ και άλλον η νομολογία την οποία ασπάζεται και η Επιθεώρηση Εργασίας.

Επιπλέον βασικός παράγοντας για την προσμέτρηση ενός ατυχήματος ως εργατικού, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συνδέεται ο παθών με σχέση εξαρτημένης εργασίας με κάποιον εργοδότη. Δηλαδή εάν αυτός που πάθει κάτι είναι αυτοαπασχολούμενος, δεν θεωρείται εργατικό ατύχημα γιατί δεν υπάρχει καταρχάς κάποιος από τον οποίο να ζητήσει την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας. Γι' αυτό υπεύθυνος είναι ο εργοδότης. Εάν είναι αυτοαπασχολούμενος σημαίνει ότι ο ίδιος έχει την ευθύνη τήρησης των διατάξεων.

Η Επιθεώρηση Εργασίας καταγράφει, επίσης, συγκεκριμένο αριθμό ατυχημάτων, αλλά υπάρχουν και κλάδοι εργασίας τους οποίους η εν λόγω υπηρεσία δεν έχει καμία αρμοδιότητα ελέγχου και κατά συνέπεια δεν προχωρά σε καταγραφή των ατυχημάτων. Σ’ αυτή την κατηγορία για παράδειγμα υπόκεινται οι εργασίες σε λατομεία και ορυχεία, οι εργασίες σε ναυτηλιακές εταιρείες, σε αεροπλάνα εν πτήση, σε τρένο εν κινήσει. Όλα αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο για την Επιθεώρηση, επομένως δεν καταγράφονται και τα ατυχήματα. Και αυτό είναι κάτι που συνέβαινε ανέκαθεν».

Εν κατακλείδι αξίζει να αναφέρουμε πως εργατικό ατύχημα θεωρείται κάθε βίαιο και αιφνίδιο συμβάν που:

• Συμβαίνει κατά την εκτέλεση της εργασίας ή
• Με αφορμή την εργασία
• Προκαλεί σωματική ή ψυχική βλάβη ή ανικανότητα

Περιλαμβάνονται δε:

• Ατυχήματα μέσα στον χώρο εργασίας
• Ατυχήματα κατά τη μετακίνηση για υπηρεσιακό σκοπό
• Ατυχήματα κατά την μετάβαση ή αποχώρηση από την εργασία.

Πηγή: parallaximag.gr

Διαβάστε ακόμα:

Εργασιακές συνθήκες: Εγκληματικές παραλείψεις και αδιαφορίας, παντελής απουσία κρατικών ελέγχων

Χρέος όλων (και στα μέρη μας) η προτεραιότητα στην ασφάλεια των εργαζόμενων (βίντεο)

«Χρέος όλων (και στα μέρη μας) η προτεραιότητα στην ασφάλεια των εργαζόμενων», σας αναφέραμε στις 8 Φλεβάρη 2026, με βάση τα όσα είχαν γίνει γνωστά για το δυστύχημα στη «Βιολάντα», γνωρίζοντας, επίσης, ότι μεγάλες επιχειρήσεις λειτουργούν στην Αργολίδα και γενικότερα στην Περιφέρεια Πελοποννήσου…

Εμείς απ’ εδώ δίνουμε βάρος και στις εργασιακές συνθήκες και σχέσεις που βιώνουν πολλοί πολίτες μας… Διότι υπάρχουν πολίτες που υπομένουν καταστάσεις εκτός εργασιακής νομοθεσίας, μόνο και μόνο για να μη χάσουν το μεροκάματο. Απ' την άλλη, όλα τα παραπάνω επηρεάζονται από τις όποιες σχέσεις μπορεί να έχει ο κάθε εργοδότης με εκπροσώπους της εξουσίας;   

Θα σας μεταφέρουμε και το κείμενο που έγραψε ο «Yannis Almpanis» στο Facebook. Εξηγεί το πώς η αναβάθμιση σε κακούργημα του κατηγορητηρίου για τη φονική έκρηξη στη «Βιολάντα», εκεί όπου χάθηκαν πέντε γυναίκες, αναδεικνύει ένα πλέγμα εγκληματικών παραλείψεων και αδιαφορίας της εργοδοσίας για τις συνθήκες ασφάλειας στο εργοστάσιο.

Συνεχίζει ο Yannis Almpanis:

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, από τη δικογραφία προκύπτει ότι:

1. Υπήρχε οσμή αερίου από τον Ιούνιο, αλλά ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα. Μάλιστα, φαίνεται ότι οι επισκευές δεν ολοκληρώθηκαν λόγω οικονομικών διαφορών του ιδιοκτήτη με τον τεχνικό.

2. Τόσο οι σωληνώσεις όσο και οι δεξαμενές είχαν τοποθετηθεί κατά παράβαση της νομοθεσίας. Μάλιστα, ο υδραυλικός κατέθεσε ότι έχει επισημάνει στον ιδιοκτήτη την παραβίαση των προδιαγραφών στις σωληνώσεις, αλλά εκείνος τον αγνόησε.

3. Συστήματα ασφαλείας που είχαν τοποθετηθεί στο εργοστάσιο δεν λειτουργούσαν. Ήταν εικονικά δηλαδή.

4. Στα σχέδια που είχε καταθέσει η επιχείρηση στην Πυροσβεστικά και την Περιφέρεια είχαν αποκρυβεί οι δύο υπέργειες δεξαμενές που είχαν τοποθετηθεί κατά παράβαση των κανονισμών.

Με δυο λόγια, η έκρηξη που στοίχισε τη ζωή των πέντε εργατριών μοιάζει με χρονικό προαναγγελθέντων θανάτων.

Πέρα από τις προφανείς ευθύνες της ιδιοκτησίας, η υπόθεση της Βιολάντα αναδεικνύει την παντελή απουσία κρατικών ελέγχων για τις συνθήκες ασφαλείας στους χώρους δουλειάς. Στη Βιολάντα σημειώνονταν επί χρόνια πολύ σοβαρές παραβιάσεις των κανονισμών ασφαλείας, αλλά καμιά αρμόδια υπηρεσία δεν είχε παρέμβει να προστατεύσει τις ζωές των εργαζομένων. Αντιθέτως, οι κυβερνητικοί παρουσίαζαν τη Βιολάντα ως πρότυπο δυναμικής κι εξωστρεφούς επιχείρησης. Γι’ αυτήν την τρομακτική απουσία ελέγχων η κυβέρνηση είναι υπόλογη πολιτικά.

Δικαιοσύνη για τη Βιολάντα δεν σημαίνει μόνο να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για την έκρηξη, αλλά να υπάρξουν επιτέλους έλεγχοι για τις συνθήκες ασφαλείας στους χώρους δουλειάς.

Διαβάστε ακόμα:

Χρέος όλων (και στα μέρη μας) η προτεραιότητα στην ασφάλεια των εργαζόμενων (βίντεο)

Το τραγικό συμβάν στο εργοστάσιο «Βιολάντα» και ο θάνατος πέντε γυναικών θα πρέπει να μας απασχολεί όλους, όπως και στα μέρη μας, σχετικά με τις συνθήκες ασφαλείας και το πώς αυτοί διασφαλίζονται σε χώρους στους οποίους εργαζόμενοι περνούν πολλές ώρες της ημέρας.

Επιχειρήσεις που απασχολούν πολλούς εργαζόμενους και εργαζόμενες υπάρχουν σε όλη τη χώρα, υπάρχουν στον νομό μας και στην Περιφέρειά μας.

Με βάση τα όσα έχουν γίνει γνωστά για την έκρηξη στη «Βιολάντα» είναι πολλά τα ερωτήματα, που πρέπει να απασχολούν όλους μας, όπως επίσης τις αρχές και το κράτος. Και αφορούν τόσο κανόνες ασφαλείας, όσο και τις εργασιακές σχέσεις, μέσω των οποίων διαμορφώνεται το περιβάλλον στο οποίο δουλεύει κάποιος.

Στην τραγική υπόθεση της «Βιολάντα», βάσει των ρεπορτάζ, γίνεται αντιληπτό ότι σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν εγκληματικά κενά ασφαλείας στο τρίγωνο Δήμων, Περιφερειών και Υπηρεσιών, όπως για παράδειγμα στην προκειμένη περίπτωση η Πυροσβεστική!

Για παράδειγμα, μελετώντας την υπόθεση στο συγκεκριμένο εργοστάσιο τα Τρίκαλα, μπορεί κάποιος να διερωτηθεί: «Είναι δυνατόν η Πυροσβεστική εκδίδει πιστοποιητικά ενώ οι έλεγχοι μπορεί να γίνουν και σε τρία χρόνια;»

Πώς εκδίδονται τα πιστοποιητικά ασφαλείας; Τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας; Αυτοί που κάνουν τους ελέγχους, ελέγχονται από κάποιους άλλους για τα αποτελέσματά τους; Τι πράττουν οι πολιτικοί και διοικητικοί προϊστάμενοι; Είναι δυνατόν να δίνονται άδειες με... πίστωση χρόνου, ειδικά όταν υπάρχουν θέματα ασφαλείας;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ρωτήθηκε στην πρόσφατη συνέντευξή στον «ΣΚΑΪ» και στον Αλέξη Παπαχελά για το τραγικό συμβάν στη «Βιολάντα» και απάντησε:

«Είδατε ότι η έρευνα μετά την τραγική έκρηξη που έγινε στη βιομηχανία στα Τρίκαλα, νομίζω ότι ήταν άψογη ως προς το να βρούμε ακριβώς τι έγινε. Μετά η Δικαιοσύνη θα αναλάβει να αποδώσει τις ευθύνες».

Είχε αναφερθεί στο εργατικό δυστύχημα στα Τρίκαλα και σε ανάρτησή του στο Facebook και ο Πρωθυπουργός έγραψε: «Όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές, η δημόσια συζήτηση αλλάζει τόνο και προτεραιότητες. Δεν είναι εύκολο να μιλά κανείς για πολιτικές πρωτοβουλίες και κυβερνητικό έργο, όταν η σκέψη όλων βρίσκεται σε οικογένειες που πενθούν και σε ανθρώπους που δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους.

Με αφορμή τη νέα προσπάθεια εργαλειοποίησης του πόνου των οικογενειών που έχασαν τους ανθρώπους τους Τρίκαλα, θέλω να επισημάνω καταρχάς ότι καμία κυβέρνηση δεν θα ήθελε να υπάρχει έστω και ένα εργατικό δυστύχημα, αλλά είναι απολύτως ψευδές ότι η χώρα μας είναι δήθεν μια δυστοπία σε αυτό το πεδίο.

Με βάση τα επίσημα ευρωπαϊκά και εθνικά δεδομένα, η Ελλάδα παραμένει σταθερά μεταξύ των 3 ευρωπαϊκών χωρών με τα λιγότερα εργατικά δυστυχήματα στην ΕΕ. Και το 2024 και το 2025.

Με συνεχείς θεσμικές παρεμβάσεις, τα τελευταία χρόνια ενισχύουμε διαρκώς τα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, αυξάνοντας σημαντικά τους ελέγχους που διενεργεί και τις κυρώσεις που επιβάλλει η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας».

Είναι εμφανής η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποποιηθεί των ευθυνών της κυβέρνησης για το εργατικό δυστύχημα στη «Βιολάντα», εξαπολύοντας επίθεση στην αντιπολίτευση. Το ίδιο έπραξαν και άλλα κυβερνητικά στελέχη, αυτό έκανε και η Υπουργός Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, που τόνισε ότι οι έλεγχοι γίνονται από διάφορες υπηρεσίες και δεν μπορεί να αλλάξει αυτό, ανάλογα το αντικείμενο. Για την υποστελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας δεν ειπώθηκε κάτι, με… προσπέραση στο φαινόμενο της υποκαταγραφής των εργατικών ατυχημάτων-δυστυχημάτων στη χώρα μας.

Με όλα τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτή η ανεπάρκεια των κρατικών ελέγχων για τις συνθήκες ασφαλείας στους χώρους εργασίας. Στη «Βιολάντα», όπως ανέφερε και ο «Yannis Almpanis» στο προφίλ του στο Facebook, φάνηκε ότι το σύστημα είναι διάτρητο τόσο στο επίπεδο των εκδόσεων των αδειών λειτουργίας όσο και στην επιτήρηση της τήρησης των μέτρων ασφαλείας. Και για αυτό το διάτρητο σύστημα την πολιτική ευθύνη την έχει κυβέρνηση.

Όπως αναφέρει ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος… «Κατά τον Μητσοτάκη, το γεγονός ότι βγήκε εγκαίρως σοβαρό πόρισμα για την έκρηξη δείχνει ότι η κυβέρνηση βελτιώνεται. Καταρχάς, το να βγάζει η Πυροσβεστική πόρισμα για μια έκρηξη αποτελεί αυτονόητη υπηρεσιακή λειτουργία της και όχι κυβερνητικό επίτευγμα. Αλλά, πραγματικά είναι να απορεί κανείς πώς από όσα σχετίζονται με την τραγωδία της "Βιολάντα", ο Μητσοτάκης επέλεξε να αναφερθεί στην ταχεία έκδοση του πορίσματος. Πόσω μάλλον που σε αυτήν την υπόθεση έχει αναδειχτεί εγκληματικές παραλείψεις».

Τελικά, ποιους απασχολεί ιδιαίτερα το ζήτημα της ασφάλειας στους χώρους εργασίας. Ποιος ασχολείται με τραγικές ελλείψεις στα μέτρα ασφάλειας και την απουσία των αναγκαίων ελέγχων της Πολιτείας. Ποια μέτρα προτίθεται να πάρει η κυβέρνηση για να αλλάξει το σύστημα ελέγχων που αποδείχτηκε πλήρως ανεπαρκές, κάτι που είχε τελικά ολέθρια αποτελέσματα;

Και ρωτάμε διότι είναι πολλές οι επιχειρήσεις και στα μέρη μας. Γιατί για τόσο σημαντικά θέματα να αποσιωπά και ένας Πρωθυπουργός; Χρέος όλων μας είναι να δίνουμε προτεραιότητα στο θέμα της ασφάλειας παντού και για όλους.

Τι έχετε να πείτε σ’ αυτούς που αναφέρουν ότι τις τελευταίες 10ετίες παρατηρούμε την κατάρρευση του κράτους πρόνοιας, την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, την απονομιμοποίηση του συνδικαλισμού, την πλήρη επικράτηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας σε βαθμό… κακουργήματος;

Άλλος σημαντικός τομέας είναι και οι συνθήκες εργασίες, υπάρχουν περιπτώσεις που εάν οι εργαζόμενοι ανοίξουν τα στόματά τους κάποιοι θα τρέχουν να… κρυφτούν, σχετικά με το εάν τηρείται η νομοθεσία. Άραγε υπάρχουν εργασιακές σχέσεις που μπορεί να φτάσουν και σε επίπεδο… μπούλινγκ; Αναφερόμαστε και στα μέρη μας, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Μη νομίζετε κάποιοι ότι δεν ξέρουμε πολλές φορές σε τι συνθήκες καλούνται εργαζόμενοι να κάνουν τη δουλειά τους…

Και εάν κάποιος εργαζόμενος θέλει να καταγγείλει κάτι, να μη φοβάται. Μπορεί να το πράξει και στον «Πολίτη Αργολίδας» και εμείς θα αναδείξουμε το θέμα. Νικήστε τον φόβο, κανείς δεν μπορεί να παίζει με τη δουλειά σας. Μη διστάσετε, είδατε ότι στη «Βιολάντα» αυτό αποδείχθηκε μοιραίο.

ΥΓ. 1: Ρε πάτε καλά; Μετράτε τους νεκρούς σε εργατικά δυστυχήματα ανάλογα με το ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση; Όταν γίνεται αυτή η σύγκριση από κυβερνητικά στελέχη, δεν πιστεύει κάποιος τι ακούνε τα αυτιά του.

ΥΓ. 2: Σημειώστε ότι ανέχεται στα €17.954 ευρώ ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα. Η χώρα μας είναι στην προτελευταία θέση, τελευταία είναι η Βουλγαρία. Στην κορυφή βρίσκεται το Λουξεμβούργο με 83.000€, ακολουθούν η Δανία 71.600€ και η Ιρλανδία 61.100€. Ο μέσος ετήσιος μισθός στην ΕΕ είναι στα 39.800€. Ήταν 1η η Ελλάδα στα λουκέτα επιχειρήσεων με αύξηση 47,8% το τρίτο τρίμηνο του 2025. Όλα αυτά με πηγή τη «Eurostat». Αυτά σχετικά και με τις αποδοχές…

ΥΓ. 3: Είναι πολύ αρνητικό σε μια κοινωνία να γίνει… συνήθεια ο θάνατος, τελευταία στη χώρα μας θρηνούμε θύματα από αμέλειες όλων των ειδών και σε όλους τους τομείς, αλλά το πιο τραγικό είναι πως υπάρχει η αίσθηση ότι λέμε πολύ εύκολα «πάμε στην επόμενη ημέρα»… Προέχει η δικαιοσύνη και η απόδοση ευθυνών και για να φτάσουμε σ’ αυτό τον τρόπο αντιμετώπισης, θα πρέπει όλοι να ήταν ενωμένοι σ’ αυτό. Φτάνει πια με τα «κενά» και τις «αμέλειες», για να τρώνε κάποιοι με «χρυσά κουτάλια», πόσο ακόμα δεν θα εκτελούνται όλα τα προβλεπόμενα και πολλά έργα, και δεν θα τρέχει τίποτα; Κανείς δεν μπορεί να παίζει με τις ζωές ανθρώπων και η ασφάλεια είναι μέγα θέμα. Δεν τον χωράει ανθρώπινο νους να χώνονται ζωές επειδή κάποιοι που δεν έχουν την υπευθυνότητα για να κάνουν καλά τη δουλειά τους.

ΥΓ. 4: Σημαντικό κομμάτι σε όλα τα παραπάνω, παίζει να είναι διαφανείς και οι σχέσεις πολλών (μεγαλο)εργοδοτών με πρόσωπα της πολιτικής σε όλα τα επίπεδα. Και να ελέγχονται για όλα! Δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος προσφέρει θέσεις εργασίες, μπορεί να έχει ελαστικότητα σε θέματα που αφορούν συνθήκες εργασίες και γενικές τη νομιμότητα.

ΥΓ. 5: Θα σας αναφέρουμε κάτι που είχε συμβεί στον υπογράφοντα πριν από πολλά χρόνια, τότε που κάναμε τις φορολογικές δηλώσεις χειρόγραφες και χρειαζόταν για τα ποσά που γράφαμε να καταθέτουμε και μπόλικη χαρτούρα. Τότε, ένας καταστηματάρχης προσπαθούσε με τον λογιστή του να συμπληρώσει τη δήλωσή του.

Ένας φίλος του που ζούσε στο εξωτερικό, ανέφερε ότι στη χώρα του δεν τους πειράζει εάν στο τέλος της χρονιάς πληρώνουν υψηλό φόρο, καθώς αυτό έχει ανταποδοτικότητα. «Τόσο καλά είναι τα πράγματα στο εξωτερικό;», τον ρώτησε ο καταστηματάρχης και ο φίλος του το κρατούσε το καλό για τη συνέχεια: «Εάν ήθελες να ανοίξεις αυτό το εστιατόριο που έχεις εδώ στη χώρα που μένω, δεν θα είχες ανοίξει. Χρειάζονται κάποια δικαιολογητικά στο εξωτερικό, εάν τα έχεις και πληροίς συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι άδειες βγάνουν σε ώρες. Μία από τις βασικές προϋποθέσεις για εστιατόριο είναι να έχεις πάρκινγκ, ανάλογο με τον αριθμό των καθημένων σου». Αυτά… από παλιά!

Πολλές φορές έχει δημιουργηθεί θέμα σε έργα υποδομής με το κατά πόσο τηρούνται οι όροι (περιβαλλοντικοί και άλλοι) και οι μελέτες που έχουν προηγηθεί, ώστε κατά τη διάρκεια της εκτέλεσής τους, αλλά και με την περάτωση τους να μη δημιουργούνται προβλήματα και αρνητικές επιπτώσεις ειδικά για πολίτες και γενικότερα για τον δημόσιο βίο. Και πάνω απ' όλα να υπάρχει διαφάνεια στη διαχείριση των έργων υποδομής.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι υλοποίησης έργων, προκειμένου να μη δημιουργούνται προβλήματα, χωρίς να υπάρχουν πιέσεις από επενδυτές, που κοιτούν πρωτίστως το κέρδος, ιδιωτικοποιούν χωρίς πολλές φορές να σκέφτονται ότι σχέδια τους μπορεί για παράδειγμα να έχουν καταστροφικές συνέπειες για ένα τοπίο. Και αυτό το βιώνουμε σε μεγάλο βαθμό και στην Αργολίδα με έργα που υλοποιούνται. Το θέμα είναι κατά πόσο υπάρχει ο απαιτούμενος έλεγχος από τις δημόσιες υπηρεσίες και από την αυτοδιοίκηση, και εκεί που χρειάζεται να ακούγεται και το «όχι», όταν δεν τηρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Θα ακολουθήσουν και σχετικά δημοσιεύματα σχετικά με το θέμα που θίγουμε.

Κακά τα ψέματα, στην κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα τα τελευταία 15 χρόνια, ο ιδιωτικός τομέας παίζει… μπάλα σε επενδύσεις, έχοντας μπει και στο δημόσιο, λόγω της πτώχευσης και της οικονομικής σωτηρίας! Το θέμα είναι να μην κατεβάζουμε τα… σώβρακα, και ότι έργο επιτελείται με στόχο την ανάπτυξη να μην είναι βάρος με πολλές αρνητικές συνέπειες τόσο για εμάς όσο και για τις γενιές που θα ακολουθήσουν…

Κατά κοινή παραδοχή, τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας δεν υπάρχει σοβαρή περιβαλλοντική πολιτική και συνείδηση. Μπροστά σε έργα και σχέδια, κυρίως ιδιωτών, δεν αποτελεί προτεραιότητα το περιβάλλον και πολλοί… ξεχνάνε την αξία που έχει το ελληνικό τοπίο. Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι σε μελέτες επιπτώσεων στο Περιβάλλον δεν γράφονται αλήθειες, υπάρχει ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτές και στις όποια οφέλη μπορεί να δώσει ο ιδιώτης. Πολλοί μιλούν για μελέτες που συντάσσονται, διότι αυτό απαιτείται και ζητείται για τυπικούς και όχι ουσιαστικούς λόγους…

Όπως τονίσαμε, πάνω από όλα είναι σημαντικό να υπάρχει διαφάνεια στη διαχείριση των έργων υποδομής. Σημαντικό είναι, βλέπετε, και το οικονομικό κομμάτι, το εάν τηρούνται οι όροι που έχουν προβλεφθεί με… φως, για τα χρήματα που είναι να δοθούν, ειδικά από το δημόσιο.

Με προστασία, κατά την εκτέλεση των έργων, στους εργαζόμενους, οι οποίοι οφείλουν να εργάζονται βάσει των όσων προβλέπονται από τη νομοθεσία και όχι, πολλές φορές, υπό την πίεση ιδιωτών, αλλά και του δημοσίου, να αποτελούν «θύματα» αυτοί που είναι στο «πεδίο μάχης» που αναφέρεται στον κατασκευαστικό τομέα.

Στη Δικαιοσύνη το Λιμάνι Ναυπλίου – Καταγγελία Γκούμα για αποκλίσεις στο έργο εκβάθυνσης

Πριν από μερικές ημέρες η εφημερίδα «Αναγνώστης» στην ηλεκτρονική της έκδοση είχε ρεπορτάζ για όσα συνέβησαν στο Ναύπλιο με καταγγελίες του προέδρου του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Χρήστου Γκούμα, για αποκλίσεις στο έργο εκβάθυνσης στο πλαίσιο της κατασκευής της μαρίνας στην πόλης.

Διαβάζουμε αναλυτικά:

«Με βαρύ φάκελο εγγράφων στο χέρι, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Ναυπλίου Χρήστος Γκούμας, παρουσίασε στο Συμβούλιο την εισήγησή του. «Οι αποκλίσεις στο έργο εκβάθυνσης είναι σημαντικές. Δεν μπορούμε να τις αγνοήσουμε. Ζητώ την έγκριση των ενεργειών που έχω πραγματοποιήσει και την εντολή να συνεχίσω», δήλωσε.

Σύμφωνα με την εισήγηση, η εταιρεία που ανέλαβε το έργο:

• Παρέδωσε εκβάθυνση με απόκλιση έως 0,70 μ..
  
• Δεν υλοποίησε το έργο υποστήριξης των κρηπιδωμάτων.
  

Αποτέλεσμα, όπως τόνισε ο Πρόεδρος: «Η πλειονότητα των πλοίων δεν μπορεί να προσεγγίσει την ανατολική προβλήτα».

Στη Δικαιοσύνη και την Εθνική Αρχή Διαφάνειας

Ο κ. Γκούμας παρουσίασε τις ενέργειές του:

• 1 Απριλίου 2024: Κατάθεση εγγράφου στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ναυπλίου.
  
• 23 Ιουλίου 2024: Αποστολή φακέλου στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
  

«Συγκέντρωσα όλα τα αποδεικτικά στοιχεία – σύμβαση, πρωτόκολλα, βυθομετρικό διάγραμμα – και τα παρέδωσα στις αρμόδιες αρχές», υπογράμμισε.

Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν έντονη:

– Ο Λιμενάρχης Παπακωνσταντίνου αντέτεινε: «Τα 70 εκατοστά δεν είναι καθοριστική απόκλιση. Οι λόγοι που δεν μπαίνουν τα πλοία είναι άλλοι. Δεν θεωρώ σωστό να στραφούμε κατά του πρώην Δ.Σ. ή υπαλλήλων».

– Ο πρώην Λιμενάρχης κος Κοντός συντάχθηκε μαζί του, διαφωνώντας επί της ουσίας με την εισήγηση του κ. Προέδρου.

– Η κα Αργυροπούλου εξέφρασε ενστάσεις: «Με προβληματίζει ο χρόνος που φτάνει η ενημέρωση. Ψηφίζω παρών».

– Οι κ.κ. Δαμάλας και Ξηνταροπούλου ψήφισαν επίσης «παρών».

– Ο κ. Δελής επέλεξε «λευκό»: «Το έργο έχει παραληφθεί. Δεν υπάρχει λόγος να επιστρέφουμε πίσω».

– Αντίθετα, η κα Καραγιάννη και ο κ. Γαβρήλος δήλωσαν: «Η διαφάνεια και η διερεύνηση είναι μονόδρομος».

Η οριακή απόφαση

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν οριακό:

– Υπέρ: 3 (συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου)

– Κατά: 2

– Παρών: 3

– Λευκό: 1

Κατά πλειοψηφία αποφασίστηκε:

1. Η έγκριση των ενεργειών του Προέδρου.

2. Η εξουσιοδότησή του να συνεχίσει την παρακολούθηση της υπόθεσης.

Γιατί έχει σημασία για το Ναύπλιο

Το έργο εκβάθυνσης δεν είναι μια τυπική τεχνική υπόθεση. Αφορά το μέλλον του λιμανιού ως πύλη εισόδου κρουαζιεροπλοίων και το στοίχημα του Ναυπλίου να ενισχύσει τη θέση του στον τουριστικό χάρτη.

Η υπόθεση αγγίζει δύο κρίσιμα ζητήματα:

– Τη διαφάνεια στη διαχείριση των έργων υποδομής.

– Την ανάπτυξη της πόλης, που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον θαλάσσιο τουρισμό.

Η συνέχεια θα δοθεί πλέον στις δικαστικές αίθουσες και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, που καλούνται να απαντήσουν στα ερωτήματα που άνοιξε η εισήγηση Γκούμα».

Μέσα στον Ιούλιο, ο Χρήστος Παπαγεωργάκης, που είχε αποχωρήσει πριν από μήνες από την παράταξη «Ανάπλι Εμπρός», αφήνοντας σαφείς αιχμές για τη σημερινή δημοτική αρχή και τη συνεργασία με το «Όραμα Δημιουργίας», αναδημοσίευσε ρεπορτάζ του Γιώργου Λαμπίρη από τα «Παραπολιτικά».

Αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Χαράς ευαγγέλια.

Κύριε Δήμαρχε, ποιος θα σας πιάνει όταν τον Ιούνιο του 2026, θα κόβετε μαζί με τους Υπουργούς Τουρισμού και Ναυτιλίας, τον Περιφερειάρχη, τον Λιμενάρχη και τον Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου την κορδέλα των εγκαινίων.

"Με ρυθμούς ταχύτερους του αρχικά προγραμματισμένου εξελίσσονται αυτή τη στιγμή οι εργασίες κατασκευής της Μαρίνας Ναυπλίου από την ΤΕΚΑΛ. Όπως αναφέρουν πηγές κοντά στην κατασκευαστική εταιρεία, επί του παρόντος εκτελούνται τα λιμενικά έργα που αφορούν στην παραχώρηση που έχει αναλάβει η ίδια (η οποία, εξάλλου, αποτελεί και τον επενδυτή που θα έχει την εκμετάλλευση της Μαρίνας).

Τα έργα ξεκίνησαν από τις αρχές Φεβρουαρίου, ενώ αυτή τη στιγμή αναμένεται η έκδοση της οικοδομικής άδειας για το χερσαίο τμήμα. Από πλευράς χρονικού προγραμματισμού, τα έργα που εκτελούνται στο λιμενικό τμήμα της Μαρίνας «τρέχουν» κατά περίπου έναν μήνα ταχύτερα σε σχέση με το χρονοδιάγραμμα που είχε καταθέσει η ΤΕΚΑΛ στην Περιφέρεια Πελοποννήσου και το Λιμενικό Ταμείο Ναυπλίου.

Επί του παρόντος, εκτελούνται καθαιρέσεις του προσήνεμου μόλου της Μαρίνας, η εκβάθυνση της λιμενολεκάνης, η κατασκευή του κρηπιδώματος 200 μέτρων, ενώ υφίσταται και άδεια απόρριψης βυθοκορημάτων τα οποία προέρχονται από τη λιμενολεκάνη. Σε περίπου έναν μήνα από σήμερα, αναμένεται η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την έναρξη των εργασιών στο χερσαίο τμήμα της Μαρίνας Ναυπλίου (σ.σ. απαιτείται η έγκριση από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Τουρισμού και κατόπιν πρόκειται να παραπεμφθεί στην ΥΔΟΜ Ναυπλίου).

Στόχος, είναι η Μαρίνα να λειτουργήσει τον Ιούνιο του 2026, δεδομένου ότι η ΤΕΚΑΛ δεσμεύεται και από τον χρονικό περιορισμό για την κρατική επιδότηση που έχει λάβει για το συγκεκριμένο έργο που ολοκληρώνεται την ίδια περίοδο.

Σημειώνεται, πως παρότι αρχικά η ενίσχυση του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης με ποσό 9,5 εκατ. ευρώ είχε απορριφθεί με απόφαση της Υπουργού Τουρισμού, Όλγας Κεφαλογιάννη, τον Ιούλιο του 2024, εν τέλει το έργο θα χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ο εγκεκριμένος συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται στα 9.990.000 ευρώ, εκ των οποίων 9.586.548,34 ευρώ αφορούν σε δημόσια δαπάνη και 403.451,66 ευρώ σε ιδιωτική δαπάνη. Ο ΦΠΑ δεν περιλαμβάνεται στον ανωτέρω προϋπολογισμό.

Αυτή τη στιγμή, βρίσκονται σε εξέλιξη διαβουλεύσεις τόσο για την αξιοποίηση του λιμενικού τμήματος, όπου ο επενδυτής συζητά με μεγάλα γραφεία, προκειμένου να δημιουργήσει συμβόλαια «home port», με στόχο να υφίσταται πληρότητα σε όλη τη διάρκεια του έτους με σταθερά συμβόλαια από 1 έως και 10 έτη.

Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται συζητήσεις και με μία από τις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ για τη μίσθωση χώρου περί τα 500 τετραγωνικά μέτρα, ο οποίος θα δημιουργηθεί εντός της Μαρίνας. Επιπλέον θα υφίστανται υπόγειοι χώροι για αποθήκες, αντλιοστάσια και υποσταθμός. Η Μαρίνα, στον υπόγειο χώρο της, θα διαθέτει 60 θέσεις στάθμευσης και περίπου 190 θέσεις υπαίθριας στάθμευσης.

συνολική δομημένη επιφάνεια θα είναι 3.014 τ.μ. και ο υπαίθριος χώρος θα είναι 42 στρέμματα. Σύμφωνα με την υπογεγραμμένη σύμβαση, η ΤΕΚΑΛ έχει το δικαίωμα εκμετάλλευσης της Μαρίνας για 40+3 έτη.
Γιώργος Λαμπίρης
"Παραπολιτικά"
????
ΥΓ: - Έχουν άδεια απόρριψης βυθοκορημάτων,
- Παρότι η Υπουργός Τουρισμού απέρριψε το αίτημα, τελικά το Ταμείο ανάκαμψης ενέκρινε εννιαμισυ εκατομμύρια.
- Το Ταμείο είναι κι αυτό πιθανό για έλεγχο από την ΕΕ.
- Η Οικοδομική άδεια θα βγει μετά από έγκριση του Υπουργείου Τουρισμού».

Ο ίδιος κοινοποίησε και την ανάρτηση της Εύης Σμυρνιωτάκη, η οποία καυτηρίασε άλλο σημαντικό θέμα, πριν από έναν μήνα, κατά τη διάρκεια του καύσωνα:

«Σε όλη την Επικράτεια (πλην κάποιων ορεινών περιοχών)ισχύει η έκτακτη υποχρεωτική παύση εργασιών για υπαίθριες δραστηριότητες , δηλαδή σε χειρωνακτικές εργασίες που εκτελούνται σε εξωτερικό χώρο όπως εργασίες ...σε τεχνικά και οικοδομικά έργα, ΕΡΓΟΤΑΞΙΑ... κλπ . Η απαγόρευση εργασίας σε εξωτερικούς χώρους, ισχύει σήμερα Τετάρτη 23-7-25, ημέρα καύσωνα. Μόνο στην εταιρεία που κατασκευάζει τη μαρίνα στο Ναύπλιο, δεν ισχύουν οι ίδιοι νόμοι, όπως σε όλη την Ελλάδα, πλην κάποιων ορεινών περιοχών.

Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που στο ΣτΕ, ισχυρίζεται ότι αν σταματήσει το έργο (θα κινδυνέψει η ανθρώπινη ζωή(!) λόγω προβλημάτων στις θαλάσσιες μεταφορές (!) και στη ναυσιπλοΐα! (αυτός ήταν ο ισχυρισμός τους στην αίτηση διακοπής εργασιών που έκαναν κάποιοι "ενοχλητικοί", προσφεύγοντας στη δικαιοσύνη, λόγω έλλειψης των νόμιμων Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που θα εξασφάλιζαν ότι το έργο γίνεται όπως πρέπει να γίνεται ένα έργο, με βάση τον νόμο).

Η ζωή των συγκεκριμένων εργαζομένων στο έργο αυτό, δεν έχει την ίδια αξία, με αυτήν της ανυπόστατης πιθανότητας κινδύνου, για άλλους, γενικώς, ίσως και αν σταματήσει το έργο; Μήπως ήταν λάθος και η οδηγία που απαγόρευσε σήμερα από τις 11 το πρωί ως 6 το απόγευμα τις υπαίθριες εργασίες; Μήπως μας κοροϊδεύουν στα μούτρα με θράσος; Κατά τα άλλα ας ξαπλώσουμε άνετα στους καναπέδες μας, όσο κάποιοι κύριοι και κυρίες, κάνουν τις δουλίτσες τους...".
????
ΥΓ.: 96% επιδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης. Τουτέστιν 9,6 μύρια από τα 10. Ακούγεται ότι η Κοβεσι θα τσεκάρει και το Ταμείο Ανάκαμψης και ιδιαίτερα τους διαγωνισμούς με έναν συμμετέχοντα».

ΥΓ. 1 : Όπως διαβάσαμε στο «insidestory.gr», θερμαίνεται… το μέτωπο κατά της αιολικής ενέργειας στα Κύθηρα, καθώς υποβλήθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τρεις νέους σταθμούς, με τις περισσότερες ανεμογεννήτριες να σχεδιάζονται σε περιοχές Natura κρίσιμες για τα πουλιά.

Διαβάστε ακόμα:

Κομβικές παραλείψεις που «κάλυψαν» με… καθυστέρηση το σημείο συνένωσης (βίντεο)

Περί… μαρίνων ο λόγος: Το πριγκιπάτο, οι αντιδράσεις και το «stop» από το ΣτΕ (βίντεο, εικόνες)

«Αλλάζει το τουριστικό μοντέλο», τόνισε ο «Πολίτης Αργολίδας» σε σχετικό θέμα, θέλοντας να σταθεί στη μεγάλη «πίεση» εσόδων που υπάρχει το φετινό καλοκαίρι στην εστίαση και στα ξενοδοχεία και ένας τομέας που έχει οφείλουμε να σταθούμε είναι η κάρτα εργασίας! Εστίαση και ξενοδοχεία είναι, άλλωστε, δυο κλάδοι στους οποίους έχει εφαρμοστεί η κάρτα εργασίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλά καταστήματα εστίασης αυτό το καλοκαίρι κλείνουν νωρίτερα, δεν κρατάνε εργαζόμενους για ώρα μετά τα μεσάνυχτα και ένας από τους λόγους είναι η κάρτα εργασίας.

Θέμα για το τι έχει αλλάξει στην εστίαση και στον τουρισμό με την ψηφιακή κάρτα εργασίας φιλοξένησε η «Καθημερινή», στοιχεία παρουσίασε και το «moneyreview.gr», δίνοντας έμφαση και στην πλευρά των εργαζόμενων, όπως η καταγραφή του πραγματικού χρόνου απασχόλησης. Πλέον, οι καταγεγραμμένες υπερωρίες σε όλους τους κλάδους εφαρμογής της εκτινάχθηκαν!

Διαβάστε αναλυτικά:

Την ισορροπία μεταξύ της απαιτούμενης ευελιξίας και της αναγκαίας προστασίας των εργαζομένων αναζητούν οι χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό και τον επισιτισμό, καθώς η ψηφιακή κάρτα εργασίας αποκάλυψε αφενός ότι οι περισσότερες ήταν ανέτοιμες να εφαρμόσουν ένα κομβικής σημασίας εργαλείο, αφετέρου δε, ότι σε συνδυασμό με το εξαιρετικής σημασίας πρόβλημα έλλειψης προσωπικού, δημιουργείται το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Είναι χαρακτηριστικό, όπως αναφέρεται σε ρεπορτάζ της «Καθημερινής», ότι πληθαίνουν οι περιπτώσεις κυρίως μικρών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον επισιτισμό, που είτε προχωρούν σε μείωση των ωρών λειτουργίας είτε περιορίζουν τις ημέρες που παραμένουν ανοικτές.

Στα ξενοδοχεία, κάποια δεν άνοιξαν καθόλου, ενώ υπάρχουν και οι μεγαλύτερες ξενοδοχειακές μονάδες που επέλεξαν να μη λειτουργήσουν φέτος κάποια δομή, όπως για παράδειγμα μπαρ ή εστιατόριο. Κι όλα αυτά, την ίδια στιγμή που τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» δείχνουν το τεράστιο περιθώριο.

Αυξάνονται οι μικρές, κυρίως, επιχειρήσεις στον επισιτισμό που είτε μειώνουν τις ώρες λειτουργίας τους είτε περιορίζουν τις ημέρες που είναι ανοικτές. που υπάρχει ακόμη, στην προσπάθεια καταγραφής του πραγματικού χρόνου εργασίας, καθώς τόσο ο επισιτισμός όσο και ο τουρισμός συγκαταλέγονται στους κλάδους που με την ένταξή τους στη διαδικασία χρήσης της ψηφιακής κάρτας εργασίας οδηγούνται στη δήλωση υπερπολλαπλάσιων υπερωριών στο σύστημα, από αυτές που δήλωναν όταν δεν χρησιμοποιούσαν το μέτρο.

Είναι χαρακτηριστικό, και ενδεικτικό του μεγέθους της παραβατικότητας που υπάρχει σε όλους τους κλάδους της εγχώριας επιχειρηματικότητας, ότι με τη χρήση της ψηφιακής κάρτας και τον ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζει στην καταγραφή του πραγματικού χρόνου απασχόλησης, οι καταγεγραμμένες υπερωρίες σε όλους τους κλάδους εφαρμογής της εκτινάχθηκαν.

Σωρευτικά, το 6μηνο Ιανουαρίου – Ιουνίου οι δηλωμένες υπερωρίες αυξήθηκαν κατά 81% σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2024, ενώ ειδικά τον Ιούνιο η αύξηση ήταν της τάξης του 110% (σε σχέση με τον περυσινό Ιούνιο). Ρεκόρ αύξησης καταγράφεται στον τουριστικό κλάδο με +855% (+800% μόνο τον Ιούνιο), ενώ αξιοσημείωτες αυξήσεις σημειώθηκαν στην εστίαση με +115% το εξάμηνο και +226% τον Ιούνιο, στο λιανεμπόριο με +111% το εξάμηνο και +146% τον Ιούνιο και τη βιομηχανία με αύξηση των δηλωμένων υπερωριών κατά 77% το πρώτο εξάμηνο του έτους και κατά 68% μόνο τον Ιούνιο.

Τον αμέσως προηγούμενο μήνα, Μάιο, ο κλάδος του τουρισμού κατέγραψε τη θεαματικότερη αύξηση στις δηλωμένες υπερωρίες, +1.105%. Αναφερόμενη μάλιστα στα συγκεκριμένα στοιχεία, η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως δήλωσε πως η ψηφιακή κάρτα δεν είναι απλώς ένα τεχνολογικό εργαλείο, είναι ασπίδα για τον εργαζόμενο και μοχλός διαφάνειας στην αγορά εργασίας.

Παράλληλα, και τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας (ΑΑΕΕ) δείχνουν ότι παρά την εμφάνιση αυξημένων υπερωριών, άρα και τη σημαντική συμμόρφωση των επιχειρήσεων, οι παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας σε σχέση με τη χρήση της ψηφιακής κάρτας βρίσκονται πλέον στην πρώτη θέση. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκαν 1.079 παραβάσεις για την ψηφιακή κάρτα εργασίας (επιβλήθηκαν πρόστιμα 3.868.800 ευρώ), 299 παραβάσεις για τα χρονικά όρια εργασίας, την εβδομαδιαία ανάπαυση και τις αργίες (πρόστιμα 628.350 ευρώ) και 170 παραβάσεις για υπέρβαση του χρόνου εργασίας (πρόστιμα 298.000 ευρώ).

Στην πράξη, σχεδόν 6 στις 10 παραβάσεις σχετίζονται με το ωράριο απασχόλησης και την καταγραφή των ωρών άφιξης και αποχώρησης από τους χώρους εργασίας.

Ο περιορισμός της «μαύρης» ή υποδηλωμένης εργασίας έχει ως συνέπεια και τη σημαντική αύξηση τόσο των εσόδων του ΕΦΚΑ, όσο και των εισοδημάτων των εργαζομένων, οι οποίοι πλέον βλέπουν σε μεγάλο βαθμό μισθούς που τουλάχιστον αντιστοιχούν στις πραγματικές ώρες εργασίας. Η ψηφιακή κάρτα καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την προσέλευση και αποχώρηση του εργαζομένου και αυτό, όταν το χτύπημα δεν γίνεται από τον εργοδότη ή τον προϊστάμενο, δυσκολεύει την καταστρατήγηση του ωραρίου, τη μη δήλωση υπερωριών ή ακόμα και τη μη δήλωση του εργαζομένου. Ετσι, ενισχύεται η διαφάνεια στην ελληνική αγορά εργασίας και βελτιώνεται η ασφάλεια των εργαζομένων.

Αυτό είναι και το επιχείρημα του υπουργείου Εργασίας, το οποίο εντός του φθινοπώρου αναμένεται να προωθήσει προς ψήφιση από τη Βουλή σχέδιο νόμου μέσω του οποίου θα επιτραπεί η απασχόληση σε έναν εργοδότη, ως και 13 ώρες την ημέρα, θα θεσμοθετηθεί η υπερωρία σε περιπτώσεις εκ περιτροπής απασχόλησης και θα γίνει πιο ευέλικτο το πλαίσιο διευθέτησης του χρόνου εργασίας, ακόμη και σε εβδομαδιαία βάση.

Οι διατάξεις αυτές αποκτούν, άλλωστε, ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο που η έλλειψη εργατικού δυναμικού, ειδικά σε κλάδους όπως η εστίαση, ο τουρισμός, η μεταποίηση και το εμπόριο, εξελίσσεται σε σοβαρό δομικό πρόβλημα για την αγορά εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό, οι επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα – πάντα με τη συναίνεση του εργαζομένου και την τήρηση των νομικών προϋποθέσεων – να εφαρμόζουν προγράμματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους, χωρίς να παραβιάζουν βασικά εργασιακά δικαιώματα.

Έτσι, για παράδειγμα, σε καταστήματα μαζικής εστίασης, ειδικότητες όπως μάγειρες, λάντζες, βοηθητικό προσωπικό κλπ. θα μπορούν να υπαχθούν σε εκ περιτροπής εργασία και να επωφεληθούν από υπερωριακή απασχόληση, ακόμη και 13 ώρες, 3 ημέρες την εβδομάδα, με 40% προσαύξηση για τις υπερωρίες, εφόσον το επιθυμούν.

«Βλέπουν» περισσότερες κενές θέσεις το 2026

Ειδικά στον τουρισμό και επισιτισμό, όπου σε περιόδους αιχμής (καλοκαίρι, γιορτές) είναι συχνό φαινόμενο η υπερεργασία, η ψηφιακή κάρτα λειτούργησε ως «φρένο» σε ακραίες περιπτώσεις καταστρατήγησης εργασιακών δικαιωμάτων. Κάποιοι βέβαια προτίμησαν να μη λειτουργήσουν, παρά να ανοίξουν και να πληρώσουν πολύ υψηλότερες αμοιβές προκειμένου να προσελκύσουν τους κατάλληλους εργαζομένους και να τηρήσουν τη νομιμότητα. Επιχειρήσεις που τηρούσαν, άλλωστε, και στο παρελθόν τη νομιμότητα και… μειονεκτούσαν έναντι εκείνων που λειτουργούσαν παρατύπως, πλέον, μέσω της γενικευμένης χρήσης της ψηφιακής κάρτας βλέπουν την αγορά να εξορθολογίζεται.

Καθώς βέβαια η συμμόρφωση με το νέο σύστημα απαιτεί τεχνικό εξοπλισμό, εκπαίδευση και λογιστική υποστήριξη, υπάρχει από πλευράς των μικρών και εποχικών επιχειρήσεων, το επιχείρημα ότι δεν είναι ακόμη έτοιμες για τη χρήση της ψηφιακής κάρτας, όπως και ότι το κόστος είναι πολύ σημαντικό και τα έξοδά τους ήδη πολύ αυξημένα.

Αντιδράσεις προκαλούνται κυρίως από τις επιχειρήσεις του τουρισμού και του επισιτισμού σε τουριστικές περιοχές, που κατά κόρον βασίζονται σε ευέλικτα ωράρια και ταχείες προσλήψεις, υποστηρίζοντας ότι η εφαρμογή της κάρτας έχει φέρει πρόσθετα γραφειοκρατικά ή τεχνικά εμπόδια στην άμεση κάλυψη αναγκών προσωπικού. Επισημαίνουν μάλιστα πως σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά σε οικογενειακές επιχειρήσεις ή σε νησιά, η ευελιξία στο ωράριο είναι «αμοιβαία συμφωνημένη» και η χρήση της ψηφιακής καταγραφής «δεσμεύει υπερβολικά» τόσο τους εργαζομένους όσο και τους εργοδότες.

«Οφείλουν οι εργοδότες να συμμορφωθούν», δηλώνει κατηγορηματικά στην «Κ» ο πρόεδρος των εργαζομένων σε τουρισμό και επισιτισμό Γιώργος Χότζογλου, ξεκαθαρίζοντας ότι θα πρέπει όλες ανεξαιρέτως οι επιχειρήσεις να αποκτήσουν κουλτούρα επιχειρείν, γιατί σε διαφορετική περίπτωση οι σημερινές εκατοντάδες χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας θα πολλαπλασιαστούν, με αποτέλεσμα να λειτουργήσουν ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, αφού ξεκαθαρίζει ότι η χρήση και η επέκταση της ψηφιακής κάρτας εργασίας βρίσκεται στον σωστό δρόμο, καθώς προστατεύει τα δικαιώματα των εργαζομένων από καταχρηστικές πρακτικές, όπως είναι η καταστρατήγηση των ωραρίων, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να δουλεύουν 15 ή και παραπάνω ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα για το σύνολο των καλοκαιρινών μηνών, επισημαίνει πως οδηγεί και αρκετές επιχειρήσεις σε δραστική μείωση της λειτουργίας τους.

Επιβεβαιώνοντας το ρεπορτάζ της «Καθημερινής», ο κ. Χατζηθεοδοσίου τονίζει ότι πολλές επιχειρήσεις, κυρίως του επισιτισμού, κλείνουν αρκετές ώρες νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως, αναγκάζοντας πολλές φορές τους πελάτες να φύγουν νωρίτερα από την ώρα που σχεδίαζαν, ή δεν ανοίγουν κάποιες ημέρες της εβδομάδας, που παραδοσιακά η κατανάλωση είναι μικρότερη. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΕΕΑ, το πρόβλημα οφείλεται κατά κύριο λόγο στα τεράστια κενά που υπάρχουν στην αγορά εργασίας και όχι τόσο στη χρήση της ψηφιακής κάρτας, εκτιμώντας ότι του χρόνου, όταν και οι έλεγχοι από την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας εντατικοποιηθούν και γίνουν λιγότερο ελαστικοί καθώς η χρήση της κάρτας θα ωριμάζει, τότε το πρόβλημα θα γιγαντωθεί.

Η έλλειψη τουλάχιστον 30.000 εργαζομένων μόνο στον τομέα του επισιτισμού είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργο Καββαθά, η κύρια αιτία για τον περιορισμό των ωρών ή ημερών λειτουργίας των επιχειρήσεων, φέτος το καλοκαίρι. Η αύξηση του κόστους που επιφέρει η χρήση της ψηφιακής κάρτας είναι, βεβαίως, μια ακόμη αιτία, όπως άλλωστε και η πτώση του τζίρου των καταστημάτων που δραστηριοποιούνται στην εστίαση, με τον κ. Καββαθά να εκτιμά, από τα πρώτα στοιχεία που έχει η συνομοσπονδία στη διάθεσή της, πως ανάλογα με την περιοχή, η μείωση του τζίρου κυμαίνεται από 10% έως και 30%.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως σε οικογενειακές επιχειρήσεις ή σε νησιά, η ευελιξία στο ωράριο είναι «αμοιβαία συμφωνημένη» για να λειτουργήσουν.

Διαβάστε επίσης:

Αλλάζει το τουριστικό μοντέλο: Αργολίδα με μεγάλη «πίεση» εσόδων στην εστίαση και στα ξενοδοχεία (εικόνες)

Ψηφιακή κάρτα εργασίας: 2,1 εκατ. δηλωμένες υπερωρίες το πρώτο πεντάμηνο του 2025

Επιθεώρηση Εργασίας: Νέα ψηφιακά εργαλεία για τον εντοπισμό παραβατικότητας

Υπερωρίες στα ξενοδοχεία: Τα πραγματικά νούμερα, σύμφωνα με την ΠΟΞ

Πηγές: moneyreview.gr, εφημερίδα Καθημερινή