
Λευτέρης Δαγρές
«Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας αποτελεί παράδειγμα και σημείο αναφοράς, καθώς ξεκίνησε από πολύ χαμηλά, από τα τοπικά, πήρε μια ομάδα που από αυτές τις κατηγορίας, την έφτασε στη Super League 2, φτιάχνοντας ένα σύνολο που είχε τρομερή ταυτότητα αγωνιστικά και έτσι του ήρθε πρόταση για να βρεθεί ακόμα πιο ψηλά. Και όταν αυτή η πρόταση έρχεται από σύλλογο που προέρχεται από τον τόπο καταγωγής σου, θεωρώ πως είναι ευλογία».
Αυτά είναι κάποια από τα τιμητικά λόγια που είπε ο Αλέξης Μαντζούνης για τον νέο προπονητή της Καλαμάτας, μετά τη βράβευση του τελευταίου για την πορεία του στο χώρο του ποδοσφαίρου από τον σύλλογο του Παλληνιακού, στο Δημοτικό στάδιο Παλλήνης, στο περιθώριο του αγώνα με τον Παλλαυρεωτικό (1-2), στο πλαίσιο της 30ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Α’ κατηγορίας ΕΠΣΑΝΑ, την Κυριακή (03/05).

Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας, ο οποίος έδειξε ότι η πρόοδος έρχεται με τη δουλειά, με ήθος, με ταπεινότητα και αρχές, παρουσιάζεται έτοιμος να αρπάξει την ευκαιρία που έχει μπροστά του, κοουτσάροντας στα «σαλόνια» της Super League την Καλαμάτα, ομάδα του νομού που γεννήθηκε, χωρίς να ξεχνάει την πορεία που έχει διαγράψει, αλλά και από που ξεκίνησε… Και υπάρχουν λόγοι που αποτελεί παράδειγμα και για τη νέα γενιά.
Στην Παλλήνη βρέθηκε ο «Πολίτης Αργολίδας» και όσα είπε ο νυν τεχνικός του Παλληνιακού και πρώην της ΑΕ Ερμιονίδας φανερώνουν αυτά που πρεσβεύει ο 41χρονος προπονητής, ο οποίος έκανε το «μπαμ» στην καριέρα του στους πάγκους με τον ΑΠΟ Ελλάς Σύρου.

Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας, που ανακοινώθηκε την Τετάρτη (06/05) από την Καλαμάτα, μας μίλησε για το μέλλον του, ξέροντας πόσο μεγάλη είναι η πρόκληση που έχει μπροστά του, τόνισε πόσο βαθιά έχει στην καρδιά του τον σύλλογο της Σύρου, ενώ αναφέρθηκε και στο αργολικό ποδόσφαιρο, έχει, άλλωστε, αντιμετωπίσει στην καριέρα του συλλόγους από τον νομό μας, όπως τον Παναργειακό (Super League 2) και την ΑΕ Ερμιονίδας (Γ’ Εθνική) πρόσφατα…
«Η παρουσία μου στην Καλαμάτα, η οποία βρέθηκε ξανά στη Super League, είναι μια τεράστια ευκαιρία για εμένα και έχω τη διάθεση να δουλέψω πολύ σκληρά για να συνοδευτεί με επιτυχία. Δεν θέλω να πω πολλά λόγια. Τα περισσότερα θα τα πούμε μέσα στο γήπεδο, μέσα από τη δουλειά, ώστε εκεί να "μιλήσουνε" οι παίκτες», είπε ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας για την επόμενη ημέρα, δείχνοντας να ξέρει πού έχει βρεθεί…
Για την ομάδα της Σύρου έσταζε… μέλι και αναφέρθηκε στο οικογενειακό κλίμα που υπήρχε στον σύλλογο, αλλά και για τη στήριξη στο πλάνο που είχε καταρτιστεί.
Ανέλαβε την Ελλάς Σύρου το 2023 και την οδήγησε σε δύο ανόδους (σ.σ. σε Γ’ Εθνική και Super League 2). Φέτος κράτησε τον σύλλογο στη Super League 2 αν και συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της σε επαγγελματική κατηγορία. Από τη σεζόν που έπαιξε στη Γ’ Εθνική κόντρα στην ΑΕ Ερμιονίδας είχε παρουσιάσει μια ομάδα με οργάνωση – αγωνιστικά – σε όλους τους τομείς, έναν σύλλογο με αρχές εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Όσο για το ποδόσφαιρο στον νομό μας, ο 41χρονος τεχνικός τόνισε ότι υπάρχει πολύ ταλέντο και υπογράμμισε πως πρέπει ο κόσμος να στηρίξει τις ομάδες και κάθε προσπάθειά τους.
Δείτε όσα είπε ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας στην κάμερα του «Πολίτη Αργολίδας»:
Δείτε και τι είπαν Παναγιώτης Χριστοφιλέας και Αλέξης Μαντζούνης (κατάγονται αμφότεροι από τη Μεσσηνία) και για τις μεταξύ τους σχέσεις:
Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας, που γεννήθηκε στη Μάνη, στο χωριό Καστάνια, στις 18 Μαρτίου του 1981, έχει υπηρετήσει στο παρελθόν την Καλαμάτα και τον Παλληνιακό τόσο ως παίκτης (τερματοφύλακας) όσο και από θέσεις σε τεχνικά επιτελεία και σε τμήματα υποδομής. Αγαπάει αυτούς τους δυο συλλόγους, μικρός συνδέθηκε έντονα με τη «μαύρη θύελλα», ζώντας σημαντικές στιγμές της…
Σε ηλικία 16 ετών εντάχθηκε στο έμψυχο δυναμικό της Καλαμάτας και στις 25 Μαΐου του 2005 έκανε ντεμπούτο σε επίσημο παιχνίδι, απέναντι στον Απόλλωνα Σμύρνης για την τότε Β’ Εθνική, με τη «μαύρη θύελλα» να θριαμβεύσει με 7-3. Τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα του στον Παληνιακό, σύλλογος που ξεκίνησε και την προπονητική.
Στην πορεία του χρόνου επέστρεψε στην Καλαμάτα (τεχνικός διευθυντής των ακαδημιών, μέλος του τεχνικού επιτελείου της α’ ομάδας). Όταν έφυγε από τη «Μαύρη Θύελλα» συνέχισε ξανά στον Παλληνιακό, αλλά και σε άλλες ομάδες, πριν ρίξει… άγκυρα στη Σύρο. Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας βρέθηκε και στην Εθνική Ενόπλων, καθώς είχε περάσει στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, ήταν στον πάγκο της ομάδας, όταν το 2019 συμμετείχε στο τότε Παγκόσμιο της Κίνας!
Με τον Παλληνιακό είχε συνεργασία όσο ήταν στον ΑΠΟ Ελλάς Σύρου σε επίπεδο έμψυχου δυναμικού σε παίκτες και προπονητικό τιμ και όχι μόνο. Βλέπετε, οι νησιώτες έκαναν, άλλωστε, προπονήσεις και στο Δημοτικό γήπεδο Παλλήνης κατά την διάρκεια της σεζόν 2025-26, εκεί ο 41χρονος προπονητής είχε και δικό του γραφείο, το οποίο είχε κάνει… 2ο σπίτι του, εκεί βρέθηκε ο φακός του «Πολίτη Αργολίδας». Εκεί, όπου είχε προγράμματα από τις προπονήσεις του ΑΠΟ Ελλάς Σύρου, αλλά και λάβαρα συλλόγων που αντιμετώπισε φέτος, όπως του Ολυμπιακού (Κύπελλο Betsson) και του Παναργειακού (Super League 2)…

Οι άνθρωποι του Παλληνιακού δώρισαν, λοιπόν, στον νέο προπονητή της Καλαμάτας, κατά τη βράβευσή του, με μία εμφάνιση της ομάδας, σε κάδρο, με το όνομα του Παναγιώτη Χριστοφιλέα, μία μπάλα με τις υπογραφές όλων των μελών του συλλόγου, αλλά και ένα κασκόλ του κλαμπ. Ο πρόεδρος του Παλληνιακού Λευτέρης Θεοχάρης παρέδωσε στον Παναγιώτη Χριστοφιλέα το κάδρο και το κασκόλ, ενώ ο Γιώργος Κυριόπουλος, τον οποίο είχε και ο 41χρονος τεχνικός ως παίκτη, έδωσε την μπάλα με τις υπογραφές… Γι’ αυτόν τον λόγο φορούσε κασκόλ του Παλληνιακού, όταν έκανε δηλώσεις!
Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας αποτελεί παράδειγμα προς όλους, διότι ξεκινώντας από τα πολύ χαμηλά, κατάφερε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα. Πορεύτηκε και συνεχίζει με πίστη, αρχές, ταπεινότητα, χαμηλούς τόνους, αλλά πάνω απ’ όλα με δουλειά. Δίνοντας δύναμη και σε όσους ασχολούνται με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, καθώς έδειξε ότι τα όνειρα δεν έχουν όρια. Ο 41χρονος προπονητής δοκιμάστηκε σε πολλά πόστα, πάντα κυνηγούσε το κάτι παραπάνω, πιστός στις αρχές του και με τις ομάδες του να παίζουν όμορφο ποδόσφαιρο.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι με την πρόσληψή του από την Καλαμάτα, ήρθε η δικαίωσή του. Και μόνο θετικό είναι το γεγονός ότι μια ΠΑΕ, που επέστρεψε μετά από πολλά χρόνια στα «σαλόνια», προτίμησε να δώσει βασικό ρόλο στο «χτίσιμο» σ’ έναν νέο τεχνικό, σ’ ένα… δικό της παιδί, που έχει πολλή όρεξη για δουλειά, που μελετάει και εξελίσσεται και θέλει να παρουσιάσει πράγματα. Αποτελώντας, έτσι, ο 41χρονος προπονητής παράδειγμα και για τη νέα γενιά.
Όπως λέμε για νεαρούς παίκτες, ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας έδειξε ότι έχει το ταλέντο, τόσο κάνοντας το «αγροτικό» του, όσο σε πιο υψηλό επίπεδο και έτσι βρέθηκε στην κορυφή της… πυραμίδας. Με στόχο να λειτουργήσει και η Καλαμάτα στη συνέχεια ως οικογένεια, και να πείσει ότι αξίζει και σ’ αυτή τη νέα διαδρομή, που έχει περισσότερες προκλήσεις, τη στήριξη του πλάνου του.

Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε και η ΕΠΣΑΝΑ, που αναφέρει, αποδεικνύοντας και τις σχέσεις που «έχτισε» ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας και με την Ανατολική Αττική:
«Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Αττικής εκφράζει τα θερμά της συγχαρητήρια στον Panagiotis Christofileas για την ανοδική του πορεία και τις σημαντικές επιτυχίες στην προπονητική του διαδρομή.
Ο Παναγιώτης Χριστοφιλέας ξεκίνησε από τα σωματεία της Ένωσής μας, ενώ υπηρέτησε με συνέπεια και επιτυχία τις προεθνικές ομάδες της ΕΠΣΑΝΑ, τόσο ως προπονητής όσο και ως τεχνικός διευθυντής. Παράλληλα, η παρουσία του στην Εθνική Ενόπλων ανέδειξε το ήθος, τη γνώση και τη μεθοδικότητά του.
Οι πρόσφατες επιτυχίες του με την Ελλάς Σύρου, με την κατάκτηση του Κυπέλλου και την άνοδο στη Β’ Εθνική, καθώς και η αξιόλογη πορεία στη Super League 2, επιβεβαιώνουν την εξέλιξη και την υψηλή του κατάρτιση.
Η Ένωσή μας αισθάνεται ιδιαίτερη υπερηφάνεια για ανθρώπους που προέρχονται από τα "σπλάχνα" της και διακρίνονται σε υψηλό επίπεδο, αποτελώντας παράδειγμα για τη νέα γενιά. Του ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο βήμα της καριέρας του, με τη φετινή σεζόν να τον βρίσκει προπονητή στην Καλαμάτα».
*Ο προπονητής της Καλαμάτας μίλησε και στο «abola.gr», εξυμνώντας, μεταξύ άλλων, και τον Παναλληνιακό, αναφέροντας ότι είναι ένας σύλλογος με πρόγραμμα που ξέρει να τιμάει πρόσωπα που έχουν προσφέρει…






























Όσοι ζούμε το ποδόσφαιρο από κοντά, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι αυτή η ανάρτηση της σελίδας «Pippo soccer stories» στο Facebook, λέει αλήθειες, που για κάποιους είναι «πικρές»…
Ναι, ναι ξέρουμε, έχουν γίνει βήματα προόδου στη χώρα μας, δεν το αναιρούμε, αυτό λένε όσοι είναι σε θέσεις με «τιμόνι», στο 2026 είμαστε, αλλά εάν δεν βλέπουμε και δεν κατανοούμε τα προβλήματα που υπάρχουν, ειδικά πίσω από τη «βιτρίνα», τότε χάνουμε τις βάσεις για «εξέλιξη», μπορεί και το οικοδόμημα να «καταρρεύσει»…
Διαβάστε και πείτε μας. Πόσοι από εσάς τους πρωταγωνιστές θα δείτε το πρόσωπό μας, εφόσον το παρακάτω κείμενο είχε και… κάτοπτρο απεικόνισης καταστάσεων και προσώπων; Ειδικά από τη μεριά που βρίσκονται ποδοσφαιριστές και προπονητές! Ειδικά όταν η σεζόν φτάνει προς το τέλος. Εκεί που μπορεί να «στερέψει» και συγκεκριμένη «κάνουλα», όταν δεν «καίγεσαι» και είσαι… άνετος!
Εμείς, όταν μιλάμε με προπονητές και παίκτες, αυτά είναι μερικά από τα βασικά θέματα που θα θίγουν, μαζί με την έλλειψη προγραμματισμού για τα επόμενα χρόνια. «Πάμε και όπου βγει», είναι η κατάσταση που επικρατεί. Με αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής πρωταθλημάτων και αναδιαρθρώσεις, λες και αυτό είναι που μας «καίει». Ανακατεύουμε τη... σούπα με μια «κουτάλα» και όλα καλά! Για να μην πάμε στους παράγοντες, ειδικά σε κάποιους που νομίζουν ότι είναι «μοναδικοί»... Άλλο λυπηρό κομμάτι αυτό!
Διαβάστε, αναλυτικά, ελπίζουμε να τα ξέρουν και οι αρμόδιοι, ώστε να μοχθήσουν για να βελτιωθούν οι συνθήκες μελλοντικά:
«Η κανονική διάρκεια της Super League Greece ολοκληρώνεται με έναν τρόπο που είχαμε χρόνια να δούμε.
Τρεις ομάδες στην κορυφή. Ανταγωνισμός. Ένταση μέχρι το τέλος. Οι ελληνικές ομάδες επιστρέφουν στην Ευρώπη με αξιοπρέπεια, το ενδιαφέρον έχει αναζωπυρωθεί και το προϊόν δείχνει να αναβαθμίζεται. Ο Λεβαδειακός και άλλοι σύλλογοι αποδεικνύουν ότι το πρωτάθλημα αποκτά βάθος.
Και όμως… Ένα όμορφο σπίτι… που δεν αντέχει να σταθεί. Αυτό που βλέπουμε μοιάζει με ένα υπέροχο σπίτι. Με καινούργια πατώματα, φωτισμό, προσεγμένη εικόνα. Μια βιτρίνα που σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα λειτουργούν σωστά.
Αλλά αν κατέβεις τα σκαλιά προς το υπόγειο… Στο πρώτο βήμα θα βουλιάξεις. Γιατί εκεί δεν υπάρχει δάπεδο. Υπάρχει βούρκος. Και αυτός ο βούρκος είναι:
Οι αθλητές που ζουν σε μια πραγματικότητα που δεν φαίνεται. Πίσω από τα φώτα της κορυφής, υπάρχουν ποδοσφαιριστές που ζουν μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα.
Στη Β’ κατηγορία:
Παίκτες που προπονούνται κανονικά, αγωνίζονται κανονικά, αλλά δεν πληρώνονται. Μήνες. Παίκτες που τελειώνουν την προπόνηση και δεν ξέρουν αν θα έχουν να φάνε το βράδυ. Που περιμένουν να "βγει η σειρά" για να τους κεράσει ένα πιάτο φαγητό ένα μαγαζί της περιοχής.
Γήπεδα που δεν προστατεύουν τον αθλητή. Αντίθετα, τον εκθέτουν. Αυτό δεν είναι επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Είναι επιβίωση.
Στη Γ’ κατηγορία, το όνειρο γίνεται παγίδα Πιο κάτω, η κατάσταση γίνεται πιο σκληρή.
Οι ποδοσφαιριστές καλούνται να ακολουθήσουν ρυθμούς επαγγελματικού πρωταθλήματος:
Αλλά χωρίς τα βασικά:
Δεν μπορούν να δουλέψουν, γιατί το ποδόσφαιρο τους το απαγορεύει στην πράξη. Αλλά δεν πληρώνονται κιόλας.
Και όταν μια ομάδα "τελειώσει" αγωνιστικά και μείνει εκτός στόχων;
Σταματούν όλα. Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ευθύνη.
Οι παίκτες μένουν χωρίς εισόδημα, χωρίς προοπτική, χωρίς προστασία. Στα τοπικά, παίζεις με το ρίσκο της ζωής σου. Και φτάνουμε στη βάση. Εκεί που ξεκινούν όλα.
Στα τοπικά πρωταθλήματα. Εκεί όπου νέοι άνθρωποι κυνηγούν το όνειρο του ποδοσφαίρου, χωρίς καμία ουσιαστική κάλυψη.
Αν τραυματιστεί ένας ποδοσφαιριστής:
Η απάντηση είναι σκληρή: Κανείς.
Και μετά ζητάμε “προδιαγραφές”
Και έρχεται η στιγμή που μια ομάδα ανεβαίνει κατηγορία. Και τότε ξαφνικά… Το γήπεδο δεν κάνει. Οι εγκαταστάσεις δεν κάνουν. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και σωστά.
Αλλά γιατί τότε; Γιατί όχι πριν; Γιατί να παίζεις σε επικίνδυνες συνθήκες στη Β’ και να ζητάς τελειότητα στην Α’;
Αν δεν φτιάξεις τα θεμέλια, το σπίτι θα πέσει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν κοιτάξει κάτω.
Από εκεί ξεκινούν όλα. Από το τοπικό. Από τη Γ’. Από τη Β’. Με κανόνες. Με ασφάλεια. Με υποδομές. Με σεβασμό στον ποδοσφαιριστή. Η πραγματική ερώτηση. Δεν είναι αν το πρωτάθλημα στην κορυφή είναι καλό. Είναι.
Η ερώτηση είναι άλλη:
???? Πόσο μπορεί να αντέξει κάτι που στηρίζεται πάνω σε σαθρό έδαφος;
???? Επίλογος
Το ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα δείχνει ότι μπορεί να εξελιχθεί.
Αλλά αν συνεχίσει να αγνοεί αυτούς που το στηρίζουν από κάτω…
τότε το πρόβλημα δεν θα είναι αν θα προχωρήσει.
Θα είναι πότε θα καταρρεύσει».
Διαφωνεί κάποιος; Οι αρμόδιοι, όλων των βαθμίδων, έχουν να πουν κάτι;
Πηγή άρθρου: Pippo soccer stories (Facebook)
Ο προπονητής Γιάννης Πετράκης είναι πάνω απ’ όλα άνθρωπος, που πορεύεται με σεβασμό προς όλους και αυτά τα στοιχεία τα δείχνει προς πάσα κατεύθυνση και σε κάθε περίσταση. Θα σας διηγηθούμε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στη Λειβαδιά πριν από περίπου έναν μήνα.
Η ΑΕ Ερμιονίδας αγωνιζόταν στη Δεσφίνα με τον τοπικό Ησαΐα, στο πλαίσιο των αγώνων μπαράζ πρωταθλητών ΕΠΣ για την άνοδο στη Γ’ Εθνική κατηγορία. Οι πρωταθλητές Αργολίδας διέμειναν την παραμονή του αγώνα σε ξενοδοχείο στην πρωτεύουσα της Βοιωτίας. Στο ίδιο ξενοδοχείο έμεινε και η αποστολή του Παναιτωλικού, καθώς ο σύλλογος της Αγρινίου είχε την επομένη ματς, εκτός έδρας, κόντρα στον Λεβαδειακό για τα play out της Super League.
Παναιτωλικός και ΑΕ Ερμιονίδας αφίχθηκαν, μάλιστα, στο ξενοδοχείο την ίδια ώρα, το απόγευμα της παραμονής των αγώνων σε Βοιωτία και Φωκίδα και οι αποστολές των δυο συλλόγων είχαν μια πρώτη ευκαιρία να τα πουν για μερικά λεπτά, πριν βρεθούν ξανά σε ίδιους χώρους.
Εκεί, μίλησαν, μεταξύ άλλων, τα προπονητικά τιμ, μέλη της διοίκησης των δυο ομάδων και ο Γιάννης Πετράκης τράβηξε τα βλέμματα πάνω του μόνο με θετικό τρόπο. Ο έμπειρος προπονητής του Παναιτωλικού χαιρέτησε, μάλιστα, και όλους τους παίκτες της ΑΕ Ερμιονίδας δια χειραψίας… Τους περίμενε όλους, δίπλα από τη ρεσεψιόν. Αυτό και μόνο αυτό, δείχνει την αξία του τεχνικού της ομάδας του Αγιρνίου τόσο ως προπονητής όσο και ως άνθρωπος. Άλλος στη θέση του θα μπορούσε να είχε ενεργήσει διαφορετικά. Αμφιβάλλετε;
Ο Γιάννης Πετράκης γνωρίζει την αξία και του ερασιτεχνικού αθλητισμού, έδωσε σε όλους συγχαρητήρια για την προσπάθειά τους και την παρουσία τους ως ομάδα, ευχήθηκε σε όλη την αποστολή τα καλύτερα, πριν πει περισσότερα με τον Αλέξη Μαντζούνη, που ήταν στον πάγκο της ΑΕ Ερμιονίδας, καθώς αμφότεροι γνωρίζονται πολύ καλά.
Γιάννης Πετράκης, προπονητής «κόσμημα» για το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό. Ο ίδιος γνωρίζει το πόσο σημαντικό είναι να παράγει έργο δίπλα σε νεαρά παιδιά, αλλά πάνω απ' όλα να τα έχει καλά με τον εαυτό του και ας μη βρεθεί ποτέ σε πάγκο μιας εκ των λεγόμενων μεγάλων ομάδων.
ΥΓ. 1: Ωραίος και ο ρομαντικός τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο και σε περιοχές όπως η Δεσφίνα. Αφήνει μόνο θετικές εντυπώσεις. Οι άνθρωποι στη συγκεκριμένη περιοχή ξέρουν το πού μπορούν να φτάσουν, προσπαθούν για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, πορεύονται με βάση τις καλές εγκαταστάσεις τους, ρίχνοντας βάρος και στις ακαδημίες τους, με τον τοπικό Ησαΐα να τους ενώνει όλους.
ΥΓ. 2: Είχαμε... μαλώσει τον πατέρα του Ταϊρις Χάλιμπερτον, Τζον, για τη συμπεριφορά του απέναντι στον Γιάννη Αντετοκούνμπο στον α’ γύρο των playoffs στην Ανατολή του NBA και σας αναφέραμε ότι «σ’ έναν κόσμο "βουτηγμένο" στην ασέβεια να είσαι… σαν τον "Greek Freak"». Βέβαια, ο… μικρός Χάλιμπερτον, όπως και η ομάδα του (Ιντιάνα Πέισερς) έβαλαν… στη θέση τον πατέρα του σπουδαίου άσου, με τον Τζον, να ζητάει συγγνώμη απ’ όλους, όπως και από τον Έλληνα παίκτη των Μιλγουόκι Μπακς.
Θυμηθήκαμε αυτό το θέμα, για να σας πούμε ότι στη ζωή σας οφείλετε να είστε και σαν τον Ταϊρις Χάλιμπερτον! Βάσει της πορείας που έχει διαγράψει ο άσος των Ιντιάνα Πέισερς, αλλά κρίνοντας και το νικητήριο καλάθι που πέτυχε στο τελευταίο δευτερόλεπτο στον 1ο τελικό του NBA στην Οκλαχόμα, ανάμεσα στους Θάντερ και την ομάδα του. Με μπροστάρη τον Ταϊρίς, όλη η ομάδα του πίστεψε στην ανατροπή. Με σουτ του Ταϊρις Χάλιμπερτον στο τελευταίο δευτερόλεπτο οι Ιντιάνα Πέισερς πέρασαν για 1η φορά μπροστά στο σκορ και έφτασαν στη νίκη. Πίστη και μάχη έως το τελευταίο δευτερόλεπτο. Στον 2ο τελικό, οι Οκλαχόμα Θάντερ δεν είχαν περιθώρια και κατάφεραν να ισοφαρίσουν (1-1) τη σειρά.
Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.