Εντός και εκτός των τειχών της πόλης  

Ο Γιώργος Λεονταρίτης, πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, μετά τον αγώνα Κυπέλλου Betsson απέναντι στη Μαρκό για τον β’ προκριματικό γύρο, και τον αποκλεισμό στα πέναλτι, τόνισε:

«Σας είχαμε υποσχεθεί ότι και φέτος η ομάδα μας θα είναι πανίσχυρη και θα μας δίνει χαρές. Ως διοίκηση κάναμε το καθήκον και χθες το διαπιστώσατε. Απέναντι σε ομάδα που διεκδικεί άνοδο στη SUPERLEAGUE 1 , αποδείξαμε την αξία μας. Η ΕΛΛΑΣ ΣΥΡΟΥ η ομάδαρα μας ήρθε για να μείνει!!! Φίλαθλοι, η διοίκηση συνεχίζει να ενισχύει αγωνιστικά την ομάδα. Χρειαζόμαστε, όμως, μεγαλύτερη στηρίξει από όλους.

Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες.

Συνεχίζουμε... Όλοι μαζί. Υπερήφανοι για το νησί μας. Υπερήφανοι για την ομάδα μας».

Θα σταθώ στις παραπάνω δηλώσεις για να σας μιλήσω σχετικά με τον αθλητισμό (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κ.α.) και την ανάπτυξή του, με βάση και την αντίληψη που έχουν πολλοί στα μέρη μας, θέλοντας να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και… «τα δικά μας παιδιά», όπως έχουμε διαβάσει και ακούσει.

Για να φτάσει ο αθλητισμός να έχει οφέλη σε συλλόγους, σε μια ολόκληρη κοινωνία, χρειάζεται σχέδιο και πρόγραμμα. Θα σας πω δυο συγκεκριμένες φράσεις που έχουν πολύ… ζουμί. «Μόνο με τα… πανηγύρια δεν χτίζεις ομάδες με όραμα», «Σ’ ένα σοβαρό κράτος υπάρχει και σοβαρός αθλητισμός». Και για την τελευταία δράση θα μιλήσουμε, ακόμα, για τη… Νορβηγία και την πρόοδο που έχει δείξει στο ποδόσφαιρο η συγκεκριμένη χώρα της Σκανδιναβίας.

Χωρίς να θέλω να μειώσω προσπάθειες που έχουν γίνει από υπεύθυνους που ασκούν εξουσία και όχι μόνο, όπως και στα μέρη μας, θα σημειώσω ότι έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε, κυρίως να αλλάξουμε νοοτροπία σε πολλά θέματα. Ακούω από πολλούς ότι «είναι καλύτερα να παίζουμε στο… τοπικό, να κοιτάξουμε να είμαστε 1οι στο… χωριό για να αγωνίζονται τα δικά μας παιδιά. Εάν ανέβουμε σε μεγαλύτερη κατηγορία, οι απαιτήσεις είναι περισσότερες και θα έρθουν, επίσης, καλοί παίκτες από άλλες περιοχές». Έχει μια λογική βάση αυτό…

Απ’ την άλλη, γιατί να μη θέλετε τα… δικά μας παιδιά να δοκιμαστούν στον ανταγωνισμό; Δεν είναι καλύτερο αυτό και για την εξέλιξή τους; Εάν ένα παιδί είναι καλό αγωνιστικά και έχει ταλέντο, νομίζετε ότι δεν θα βρει τη θέση του στον αγωνιστικό χώρο; Δηλαδή να μένουμε… στάσιμοι για να παίζουν όλα τα δικά μας παιδιά; Πώς μπορεί να παιδί να... δει που μπορεί να φτάσεις, εάν πρώτα δεν ανταγωνιστεί άλλους καλούς παίκτες; Για σκεφτείτε το.

Υπάρχει, βέβαια, και το οικονομικό κομμάτι σε μια δύσκολη εποχή. Διαβάσατε τι έγραψε ο πρόεδρος της Ελλάδας Σύρου, Γιώργος Λεονταρίτης; «Η συμμετοχή της ομάδας στη SUPERLEAGUE 2, έχει μεγάλα οικονομικά οφέλη για το νησί. Η διαφήμιση της ΣΥΡΟΥ είναι τεράστια. Σχεδόν 2.400.000 επισκέπτες είχε το Instagram της Hellas Syrou FC / ΠΑΕ Ελλάς Σύρου, σε 60 ημέρες», ανέφερε… Το οφέλη από τη συμμετοχή σε υψηλό επίπεδο είναι πολλαπλά, αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι, που θα καταφέρουν να... επιστρέψουν θετικά πράγματα στον σύλλογο από αυτό το γεγονός, αναφέρομαι και στον οικονομικό τομέα!

Τι σημαίνει αυτό; Ότι με προγραμματισμό και σ’ αυτόν τον τομέα, μπορούν να μπουν βάσεις για να είναι λειτουργικό ένα σωματείο και στα οικονομικά, ειδικά μέσω χορηγιών. Πρέπει όμως να υπάρχει στελέχωση και φυσικά ανταμοιβή αυτών που θα τρέχουν. Απ' την άλλη, οφείλουν οι άνθρωποι του σωματείου να πείσουν ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός για μια περιοχή και να αποδείξουν σε όσους είναι υποστηρικτές και συνεργάτες του ότι τα χρήματά τους πιάνουν... τόπο με διαφάνεια.  

Πάγια θέση μου είναι, άλλωστε, ότι για να γίνει αυτό, χρειάζεται και σύγκλιση δυνάμεων, χρειάζεται συνεργασία και όχι συναγωνισμός για το ποιος θα είναι… 1ος στο χωριό! Χρειάζεται μεράκι και φυσικά στήριξη και από τους υπεύθυνους, όπως και αυτούς που έχουν θέσεις εξουσίας, χωρίς να χωρίζουμε το… πεδίο δράσης σε δικά μας… παιδιά και αυτά που ανήκουν... αλλού!

Εδώ τι κάνουν οι περισσότεροι; Μπαίνουν οργανωτές ή συνδιοργανωτές σ’ ένα πανηγύρι, σε μια εκδήλωση, μαζεύεται ένα ποσό χρημάτων για να ξεκινήσει η σεζόν και αυτό ήταν… Μετά όσο αντέξει η «βενζίνη» και με άλλες προσπάθειες, ώστε να φτάσουμε στον επόμενο Αύγουστο και στον επόμενο Σεπτέμβριο!

Όταν είχε έρθει η Ελλάς Σύρου να παίξει στο Κρανίδι με την ΑΕ Ερμιονίδας για τη Γ’ Εθνική κατηγορία, μπορούσε κάποιος να διακρίνει ότι αυτή η ομάδα… δούλευε σε άλλο επίπεδο, όχι μόνο αγωνιστικά, έχτιζε… για να βρεθεί ψηλότερα, με αποτέλεσμα να έχει βάλεις δυνατές βάσεις και τελικά να έχει πρόοδο σε όλους τους τομείς. 

Νορβηγία: Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου με θετικά αποτελέσματα, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία

Η Νορβηγία έχει τα τελευταία χρόνια επιτυχίες στο ποδόσφαιρο σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, διότι υπήρξε αυτό ακριβώς που σας ανέφερα, όραμα και πρόγραμμα, με εθνική σχολή, που εφαρμόζεται από την Ομοσπονδία και την κεντρική εξουσία από το 2013, χωρίς να αντικαθιστά τα σωματεία. Αποφασίστηκε άπαντες να ακολουθήσουν ένα κοινό σύστημα εντοπισμού, καθοδήγησης και ανάπτυξης ταλέντων από μικρές ηλικίες σε ολόκληρη τη χώρα, δίνοντας βάρος στην τεχνική και στη γρήγορη λήψη αποφάσεων…

Ακολουθείται κεντρικός σχεδιασμός, επενδύσεις από όλους (ομοσπονδία, συλλόγους) για το καλό της νεολαίας σε όλους τους τομείς, όπως και οι εγκαταστάσεις, «χτίσιμο», με την πλειοψηφία των παικτών να ασχολούνται με τον αθλητισμό, χωρίς να υπάρχει «πόλεμος» και διακρίσεις… Χωρίς να περιμένουν τα πανηγύρια για έσοδα.

Έτσι, η Εθνική τους ομάδα, που είχε χρόνια να πρωταγωνιστήσει, προκρίθηκε μετά από 28 χρόνια σε Μουντιάλ, και έφτασε στα προημιτελικά της διοργάνωσης, αποκλείοντας τη Βραζιλία, έτσι στη League Phase του Champions League θα αγωνιστούν η πρωταθλήτρια Βίκινγκ και η Μπόντο Γκλιμτ (είναι συνεχόμενα σε υψηλό επίπεδο), έτσι η Μπραν απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στο Conference League, ενώ συνεχίζει και η Λίλεστρομ στη League Phase του Europa League.

Όπως αναφέραμε, το κλειδί είναι ότι η «Landslagsskolen» δεν αντικαθιστά τα σωματεία, αλλά τα συνδέει με τις εθνικές ομάδες, ενώ οι ακαδημίες συλλόγων ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο.

Ας δούμε τι είναι η «Landslagsskolen» με στοιχεία και από την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ):

Η Εθνική Σχολή Ποδοσφαίρου («Landslagsskolen») είναι το κεντρικό πρόγραμμα ανάπτυξης ταλέντων της Νορβηγικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (NFF) για παίκτες 12-16 ετών και αποτελεί τον «κορμό» της πρόσφατης επιτυχίας της χώρας, με την εθνική ανδρών να επιστρέφει στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2026 μετά από 28 χρόνια απουσίας.

Η «Landslagsskolen» («Εθνική Σχολή») δεν είναι κεντρική ακαδημία, αλλά ένα εθνικό δίκτυο που συνδέει τα τοπικά σωματεία, τις περιφερειακές ενώσεις και την ομοσπονδία με κοινή μεθοδολογία προπόνησης και ανίχνευσης ταλέντων. Ξεκινά επίσημη επιλογή από τα 12 έτη (περίπου το 10% κάθε ηλικιακής ομάδας μπαίνει στο πρώτο επίπεδο), ενώ τα παιδιά παραμένουν στα σωματεία τους και δεν υπάρχουν τυπικές επιλογές πριν τα 12.

Λειτουργεί ως πυραμίδα: 1.800 σωματεία → 18 ποδοσφαιρικές περιφέρειες → περιφερειακά ταλέντα → εθνικές ομάδες νέων. Απασχολεί περίπου 20 μόνιμους και 700 μερικής απασχόλησης προπονητές/ανιχνευτές που εφαρμόζουν ενιαίο πλάνο ανάπτυξης. Στόχος: να εντοπιστούν και να προετοιμαστούν οι κατάλληλοι παίκτες για τις εθνικές νέων, διατηρώντας παράλληλα υγιή καθημερινότητα στα τοπικά κλαμπ.

Πώς συνδέεται με την επιτυχία της εθνικής

Η πλειοψηφία της «χρυσής γενιάς» (Χάαλαντ, Έντεγκορ κ.ά.) πέρασε από το μονοπάτι της Landslagsskolen, και η νορβηγική αποστολή στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από παίκτες που εκπαιδεύτηκαν εκεί. Σε χαρακτηριστικό παράδειγμα, από τους 15 παίκτες που αγωνίστηκαν σε σημαντική νίκη επί της Βραζιλίας, 14 είχαν εκπροσωπήσει τη Νορβηγία σε επίπεδο νέων και 11 από αυτούς είχαν περάσει από τη Landslagsskolen από U15/U16.

Αυτό το μοντέλο έδωσε:

• Κοινή «ποδοσφαιρική παιδεία» και στυλ παιχνιδιού σε όλη τη χώρα.

• Συστηματική μετάβαση από τα σωματεία στις εθνικές νέων και μετά στο ανδρικό επίπεδο.

• Μεγαλύτερη δεξαμενή ταλέντων χωρίς να χάνεται η κοινωνική/τοπική βάση (παραμονή στα κλαμπ).

• Σχέση με συλλογικές επιτυχίες (Μπόντο/Γκλιμτ, Βίκινγκ κ.ά.)

Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές διακρίσεις νορβηγικών συλλόγων δεν οφείλονται άμεσα στη «Landslagsskolen», αλλά τροφοδοτούνται από το ίδιο ευρύτερο τρόπο λειτουργίας σε όλη τη χώρα:

- Η «Landslagsskolen» εστιάζει στις ηλικίες 12-16 και στις εθνικές νέων, από τα 15 έτη οι παίκτες συνήθως περνούν σε κορυφαίες ακαδημίες συλλόγων ή σε επαγγελματικά περιβάλλοντα.

- Σύλλογοι όπως η Μπόντο Γκλιμτ έχουν επενδύσει πολύ στις ακαδημίες τους (με σταθερά υψηλές αξιολογήσεις από την NFF) και στην ανάπτυξη παικτών αντί για ακριβές μεταγραφές, κάτι που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του νορβηγικού μοντέλου.

- Το αποτέλεσμα είναι μια «διπλή τροφοδοσία»: η ομοσπονδία χτίζει τη βάση (ταυτοποίηση, κοινή μεθοδολογία, πρώιμη προετοιμασία για εθνικές) και τα κορυφαία κλαμπ ολοκληρώνουν την ανάπτυξη σε επαγγελματικό επίπεδο, παράγοντας παίκτες ικανούς να διαπρέψουν και στο εξωτερικό και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα νορβηγικά ΜΜΕ και αναλυτές συνδέουν συστηματικά την επιτυχία του Έρλινγκ Χάαλαντ και του Μάρτιν Έντεγκααρντ με το «μονοπάτι» της Εθνικής Σχολής, καθώς και οι δύο πέρασαν από τις εθνικές νέων της NFF σε ηλικίες U15-U19. Σε πρόσφατη δήλωσή του, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου), ο άσος της Μάντσεστερ Σίτι είπε: «Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι περισσότερο. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το να προπονείσαι στα σωστά πράγματα».

Αυτή η φράση ερμηνεύεται συχνά ως επιβεβαίωση της νορβηγικής φιλοσοφίας: όχι απλώς όγκος προπόνησης, αλλά στοχευμένη, έξυπνη ανάπτυξη δεξιοτήτων (θέση, αποφάσεις υπό πίεση, τελείωμα, «ποδοσφαιρική νοημοσύνη»). Ο πρώτος προπονητής του στη Μπρίνε, Άλφ-Ίνγκε Μπέρντσεν, έχει περιγράψει λεπτομερώς πώς από τα 12 ετών φαινόταν κάτι ξεχωριστό, και πώς έπαιζε συχνά με μεγαλύτερα αγόρια για να αναπτύξει έξυπνη κίνηση στην περιοχή-πρακτική που ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της «Landslagsskolen».

ΥΓ. 1: Τελικά, αυτό τον Αύγουστο… βγήκε ο πρωταθλητής; Βλέπετε, όποιος σύλλογος έκανε μέσω… συνεργασίας ή όχι με την αυτοδιοίκηση το καλύτερο πανηγύρι, κατακτούσε και την… pole position στη μάχη για διάκριση.

ΥΓ. 2: Είδατε τι έκανε και η Σαμπάχ από το Αζερμπαϊτζάν; Μέσα σε εννιά χρόνια ζωής κατάφερε, βήμα, βήμα, «χτίζοντας» με σχέδιο και πρόγραμμα, με βάση όσα αναφέραμε, να βρεθεί στη League Phase του Champions League! Δεν είναι απίστευτο; Πρώτα κατέκτησε Κύπελλο και πρωτάθλημα στη χώρα της.

ΥΓ. 3: Κάποιοι έχετε πολύ… πλάκα! Όπως μαθαίνω, υπάρχουν και εστίες κόντρας, επειδή υπάρχουν ορισμένοι που κάνουν «παιχνίδια» με τα δελτία παικτών, τώρα που έχουν… ρευστό στην άκρη. Για όλους ο καιρός έχει… γυρίσματα!

ΥΓ. 4: Όπως μας έλεγαν στη σχολή πριν από χρόνια: «Άλλο οι πανηγυρισμοί και άλλο τα πανηγύρια, όταν περιγράφεις μια επιτυχία και τη γιορτή αυτών που διακρίθηκαν. Οι παίκτες δεν μετέχουν σε πανηγύρια, αλλά σε πανηγυρισμούς!». Να πούμε κάτι και για το... συνάφι μας, διότι πολλές φορές μπλέκουμε τους πανηγυρισμούς με τα... πανηγύρια!

Το συγκεκριμένο απόγευμα το Δημοτικό γήπεδο στην Ερμιόνη ήταν τόσο γεμάτο που οι φίλαθλοι κρεμόντουσαν σαν τσαμπιά στις κερκίδες και γύρω από την περίφραξη… 

Εκείνη την εποχή το να βρίσκεται μια ομάδα του τόπου μας σε μια ανώτερη κατηγορία ήταν κάτι το εξαιρετικό για όλους. Αυτό το παιχνίδι ανάμεσα στον Ερμή Ερμιόνης και την Εράνη Φιλιατρών για την τότε Δ’ Εθνική κατηγορία (5ος όμιλος) μνημονεύτηκε και στη συνέντευξη που έδωσε ο Νίκος Λυμπερόπουλος στην εκπομπή «Πολλά Κιλά Μπάλα» (Novibet).

Με τον πρώην σπουδαίο άσο να συγκινεί για όσα αποκάλυψε, δακρύζοντας, μιλώντας για την αρχή της καριέρας του και για τον αείμνηστο πατέρα του, καθώς θυμήθηκε το πώς τον βοήθησε υπέρμετρα στην καριέρα του. Αποκάλυψε και για άγνωστη προσωπική ιστορία με ξεχωριστή σημασία. Θέματα που θα τα αναδείξουμε, καθώς έχουν ειδικό βάρος για τα νέα παιδιά.  

Παιδιά ήμασταν και εμείς τότε, αρχές της δεκαετίας του 1990. Μαζευτήκαμε τόσο από την Ερμιόνη, όσο από τις υπόλοιπες περιοχές στα μέρη μας, καθώς μας περίμενε ένα ντέρμπι… κορυφής! Ήταν η εποχή που «ζωγραφίζονταν» στο… μυαλό μας οι ποδοσφαιρικοί ήρωες που θέλαμε να ακολουθήσουμε. Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Νίκο Λυμπερόπουλο, η Εράνη Φιλιατρών πήρε θετικό αποτέλεσμα και στη συνέχεια πανηγύρισε τον τίτλο, που της έδωσε την άνοδο στη Γ’ Εθνική κατηγορία.

Όλοι φύγαμε απ’ το γήπεδο με την εικόνα ενός παίκτη που σε λίγα χρόνια θα άνοιγε τα «φτερά» του για ψηλά. Με άμμο ήταν τότε ο αγωνιστικός χώρος, αυτό που λέγανε «ξερό γήπεδο», και ο Λυμπερόπουλος ξεχώριζε, αν και έμοιαζε με… πούπουλο. Ο τρόπος που υποδεχόταν την μπάλα, που πάσαρε, που έκανε προσποιήσεις, που εκτελούσε, σε… καθήλωνε, αν και ήταν παιδί ακόμα! 

Ήταν η εποχή που ο Ερμής Ερμιόνης είχε σπουδαία ομάδα, τη συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο (1992-93), όπως και την επόμενη (1993-94) τερμάτισε στον 5ο όμιλο της Δ’ Εθνικής κατηγορίας στην 1η τριάδα με Εράνη Φιλιατρών, Ολυμπιακό Λουτρακίου τη μία σεζόν και ΑΟ Σπάρτης, Απόλλων Καλαμάτας την άλλη. 

Σ’ αυτό το παιχνίδι αναφέρθηκε, λοιπόν, και ο Νίκος Λυμπερόπουλος, στα όσα ενδιαφέροντα είπε στον Νίκο Ράπτη στην εκπομπή «Πολλά Κιλά Μπάλα» (Novibet) στο youtube, αναφέροντας ότι ο Ερμής Ερμιόνης είχε καλή ομάδα, ενώ θυμήθηκε τη δύναμη και το πάθος που είχαν εκείνη την εποχή τα ματς, σε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα…  

Τη σεζόν 1993-94 και συγκεκριμένα στις 25 Μαΐου του 1994 ο Ερμής Ερμιόνης είχε αγωνιστεί, άλλωστε, και στον τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας στο παλιό στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», επιβεβαιώνοντας την πολύ καλή ομάδα που είχε εκείνα τα χρόνια, κυρίως με ντόπιους παίκτες από την Ερμιόνη, αλλά και τις γειτονικές Κοινότητες. Αντιμετώπισε τους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού (έτσι λέγονταν εκείνη την εποχή οι νεαροί παίκτες των ΠΑΕ, που είχαν στόχο να γίνουν επαγγελματίες), το «τριφύλλι» νίκησε με 2-0.  

Το αναφέρουμε αυτό διότι στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού σ’ αυτό το ματς έπαιξαν παίκτες όπως οι Κώστας Χαλκιάς, Άγγελος Μπασινάς, Γιώργος Καραγκούνης, Γιάννης Γκούμας (δείτε το φύλλο αγώνα), που προέχονταν από τις ακαδημίες των «πράσινων». Όπως είπε, άλλωστε, και ο Νίκος Λυμπερόπουλος είναι κάποιοι από τους τότε παίκτες των «πράσινων» που… κόλλησε μαζί τους (λόγω ηλικίας, αλλά και κοινής πορείας και στις εθνικές ομάδες), όταν ο ίδιος, κοντά στα 20, φόρεσε το «τριφύλλι», προερχόμενος από την Καλαμάτα. Με αυτούς τους παίκτες ήρθε αντιμέτωπος και ο Ερμής Ερμιόνης, κάτι περισσότερο από έναν χρόνο μετά, αφότου είχε παίξει κόντρα στην Εράνη Φιλιατρών και απέναντι στον Νίκο Λυμπερόπουλο για τη Δ' Εθνική… Πώς τα φέρνει η ζωή;

Ο πρώην διεθνής άσος του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ αναφέρθηκε και σε άλλα πρόσωπα που έχουν συνδέσει το όνομά τους με τα μέρη μας. Μίλησε για τη συμβολή που είχε στην εξέλιξή του ο Χρήστος Γερολυμάτος, ο οποίος έχει «φάει» τη ζωή του με το… κουτάλι στα γήπεδα ως ποδοσφαιριστής και ως προπονητής. Τον είχε τεχνικό στην Εράνη Φιλιατρών, πρόκειται για πρώην κόουτς που άφησε το στίγμα του και στον πάγκο του Ερμή Ερμιόνης. Μίλησε και για την εμπειρία που είχε με τον Θανάση Κολιτσιδάκη (όπως ανέφερε «τράβαγε και κανά… καντήλι) ως συμπαίκτες στον Παναθηναϊκό, ο πρώην αμυντικός ως προπονητής έχει βρεθεί στο παρελθόν στον πάγκο της ΑΕ Ερμιονίδας.   

Αξίζει να ακούσει κάποιος και όσα ανέφερε ο Νίκος Λυμπερόπουλος για τις εμπειρίες που είχε ως παιδί, τότε τη δεκαετία του 1980, όταν έκανε το «μπαμ» και το μπάσκετ με το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1987 στο ΣΕΦ. Ξεχωριστά και όσα είπε για τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε τυχαία, μετά από δοκιμαστικά, να παίζει ποδόσφαιρο σε επίπεδο γ’ τοπικού πρωταθλήματος στην ΕΠΣ Μεσσηνίας, στην ομάδα Νίκη Πλάτης, στα 13 του, για το πώς βρέθηκε στην Εράνη Φιλιατρών, για το πώς αναδείχθηκε στους αγωνιστικούς χώρους, με αποτέλεσμα να πάρει μεταγραφή στην Καλαμάτα (Β’ Εθνική), όταν είχε αναλάβει ο Σταύρος Παπαδόπουλος.

Χωρίς να ξεχάσει εκείνη την εποχή τη συμβολή του αείμνηστου πατέρα του, μιλώντας δακρυσμένος γι’ αυτό, για όσα του πρόσφερε και του έδωσε να καταλάβει ειδικά τη διετία που ήταν 16 με 18 ετών. Πριν παίξει μπάλα ως παιδί ο «Λύμπε» μάζευε και καρπούζια για το μεροκάματο, με τους ελαιώνες και τις χωματουργικές εργασίες να βρίσκονταν ως επιλογές του για το μέλλον, μέχρι που βρέθηκε το ταλέντο που είχε στο ποδόσφαιρο. 

Ακούστε όσα είπε ο Νίκος Λυμπερόπουλος και για μια άγνωστη ιστορία, όταν κατά τη διάρκεια της καριέρας του είχε αγοραφοβία. «Έκλεινα τις κουρτίνες και ήθελα να μείνω μόνος. Όταν όμως μίλησα, όλα άρχισαν να αλλάζουν», τόνισε. Αναφέρθηκε στο πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι τότε μίλησε – εξήγησε και το πώς έγινε αυτό – στη σύντροφό του (μετέπειτα σύζυγό του) Χριστίνα. Δείχνοντας το πόσο σπουδαίο είναι για όλους να μάθουμε να μιλάμε στους δικούς μας ανθρώπους ή σε ειδικούς, να ζητάμε με θάρρος βοήθεια… Εκείνη την περίοδο ο κάθε παίκτης ήταν απροστάτευτος από τη ζωή την ίδια, την πίεση, το άγχος, την κατάθλιψη. Σήμερα δεν νοείται επαγγελματική ομάδα χωρίς ψυχολόγο, ειδικούς, και στήριξη προς τους παίκτες.

«Μην του κόψεις τα φτερά»

Ο παλαίμαχος άσος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του όταν θυμήθηκε τα λόγια του πατέρα του προς τους ανθρώπους της Εράνης Φιλιατρών. Όπως αποκάλυψε, ο πατέρας του είχε ζητήσει μόνο ένα πράγμα: να μην του στερήσουν την ευκαιρία να εξελιχθεί, αν αποδεικνυόταν ότι είχε τις δυνατότητες να προχωρήσει στο ποδόσφαιρο.

Στη συνέχεια, εμφανώς συγκινημένος, εξήγησε πως από τα 16 έως τα 18 του χρόνια ο πατέρας του δεν παρενέβη ποτέ στην προσπάθειά του, δεν τον πήρε ποτέ για άλλη δουλειά, αφήνοντάς τον να χαράξει μόνος του την πορεία του. Μια στάση ζωής που, όπως παραδέχθηκε, τον βοήθησε να ωριμάσει και να κυνηγήσει με όλες του τις δυνάμεις το όνειρό του. Ο πατέρας του ήταν σαν να του είπε τότε: «Τώρα είναι η ευκαιρία σου να κάνεις κάτι σημαντικό, από τα 16 σου έως τα 18 σου, ώστε να αναδειχθείς. Δώσε τα όλα σ’ αυτό που σου αρέσει. Διαφορετικά θα βρεθείς στις δουλειές που έχουμε ως οικογένεια. Αυτό με γέμισε με ευθύνη, κάτι που αργότερα το κατάλαβα, για να κυνηγήσω το όνειρό μου, με έκανε να νιώσω υπεύθυνος των πράξεων μου». 

**** Ο Νίκος Λυμπερόπουλος υπογράμμισε ότι κατά τη διάρκεια της πορείας του στο ποδόσφαιρο ένιωσε πως ήταν ευλογημένος και τυχερός. Παραδέχθηκε ότι έκανε και λάθη. Σημαντικό είναι ότι δεν ξέχασε τη συμβολή του Ντράγκαν Κοκότοβιτς στην Καλαμάτα στη βελτίωσή του αμυντικά ως παίκτης, παρότι με τον συγκεκριμένο κόουτς δεν τα πήγαινε… καλά. Κάτι που τον πείσμωσε, με αποτέλεσμα να προπονείται περισσότερο για να του δείξει ότι αξίζει κάτι καλύτερο, όπως και έγινε, μαζί με το… θράσος (με την καλή έννοια) που είχε ο «Λύμπε» μικρός. Είπαμε, όμως, έκανε και λάθη και το παραδέχθηκε, υπέρ του είναι και αυτό. 

**** Ο Ερμής Ερμιόνης ήταν μία από τις ομάδες που συνενώθηκαν, μαζί με την ΑΕ Κρανιδίου και δημιουργήθηκε το 2011 η ΑΕ Ερμιονίδας, που έφτασε έως τη Football League (πρώην Β’ Εθνική, νυν Super League 2), ενώ είχε πολυετή παρουσία στη Γ’ Εθνική και γενικότερα στα εθνικά πρωταθλήματα. Εκείνα τα χρόνια στα οποία αναφέρθηκε ο Νίκος Λυμπερόπουλος, όπως και μετέπειτα, υπήρξαν και άλλοι σύλλογοι από την Ερμιονίδα, αλλά γενικότερα και από την Αργολίδα που έπαιξαν στη Δ’ Εθνική, όπως και στη Γ’ Εθνική, εξαιρουμένων του Παναργειακού και του Πανναυπλιακού.

Σημειώνεται ότι η ΑΕ Ερμιονίδας στις 15 Σεπτεμβρίου 2024 αγωνίστηκε στη γ’ φάση του Κυπέλλου Ελλάδος Betsson απέναντι στον ΠΑΣ Γιάννινα, πριν αναβιώσει ξανά η διοργάνωση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών.

****Ο Χρήστος Γερολυμάτος, που κατάγεται από την Πάτρα, δεν έχει ξεχάσει τις στιγμές που πέρασε στην Ερμιόνη και γενικότερα στην Ερμιονίδα, όταν ήταν προπονητής στον Ερμή. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η ΑΕ Ερμιονίδας αγωνίστηκε στην αχαϊκή πρωτεύουσα κόντρα στον ΑΠΣ Πάτραι για τον 4ο όμιλο της Γ’ Εθνικής κατηγορίας (1-2) στις 7 Ιανουαρίου 2023, στο ντεμπούτο του Θοδωρή Γιακαλή στον πάγκο, ο πρώην προπονητής βρέθηκε στο γήπεδο και παρακολούθησε το ματς. Μετά τον αγώνα κατέβηκε στα αποδυτήρια, θέλοντας να τα πει από κοντά και με ανθρώπους της ΑΕ Ερμιονίδας.    

****Οι παλιές φωτογραφίες και τα ντοκουμέντα από τελικό του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδας ανάμεσα στους ερασιτέχνες του Παναθηναϊκού και τον Ερμή Ερμιόνης προέρχονται από το προφίλ του Σταύρου Κούστα στο Facebook (https://www.facebook.com/stavroskoustas). Ο τελευταίος είχε διατελέσει και πρόεδρος στον Ερμή Ερμιόνης. Παλιές φωτογραφίες του Ερμή Ερμιόνης μας πρόσφερε και ο Στρατής Δεστές (πρώην παίκτης και νυν προπονητής). Κάποιοι σπουδαίοι παίκτες από εκείνες τις ομάδες δεν βρίσκονται κοντά μας, καθώς έχουν φύγει από τη ζωή.

Ακόμα πιο παλιές φωτογραφίες του Ερμή Ερμιόνης από το προφίλ του Σταύρου Κούστα στο Facebook:

Πριν στεγνώσει με μελάνι...

Η τοξικότητα στην κοινωνία έχει αυξηθεί κατά πολύ και αυτό το διαπιστώνει κάποιος από πολλές εκφάνσεις δραστηριοτήτων μέσα σ’ αυτήν. Όταν φτάνει σε «αρρωστημένα» όρια που έχει και αρνητικές αποχρώσεις, ειδικά από ενήλικες, θα πρέπει να «καυτηριάζεται», πόσω μάλλον, όταν αυτό γίνεται για ένα αθλητικό γεγονός που θα πρέπει να προάγει άλλα πράγματα! Θα πρέπει να «καυτηριάζεται», διότι αποτελεί αρνητικό γεγονός για πολλά παιδιά, τα οποία αποτελούν το μέλλον του τόπου.   

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σ’ αυτό,,, βοηθούν και τα social media. Είναι ένα από τα θετικά στοιχεία των social media, ώστε να αποκαλύπτονται κάποιοι σχετικά με την προσωπικότητά τους. Αφορά αυτό και τον κλάδο μας, για να είμαστε δίκαιοι… 

Για τον συγκεκριμένο λόγο, θα «κλέψουμε» ένα κείμενο του Argirios Pagartanis από το προφίλ του στο Facebook. Όπως αναφέρει, «πέφτουν κάποιες μάσκες και ξέρεις πια απολύτως με ποιον (ή με τι) έχεις να κάνεις». 

Αναλυτικά: 

«Έχει και τη χρησιμότητά της αυτή η αρρωστημένη τοξικότητα στους τελικούς της Basket League.

Μαθαίνεις πολλά από τις αναρτήσεις φίλων, "φίλων" και γνωστών. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό. Φαίνεται:

1. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ.

2. Ποιος είναι ολωσδιόλου άσχετος από μπάσκετ, αν και είναι (ή μάλλον δηλώνει) προπονητής μπάσκετ!

3. Ποιος είναι σχετικά σχετικός από μπάσκετ, αλλά εν γνώσει του υποστηρίζει βολικά αφηγήματα για ευνόητους (σ' αυτόν) λόγους.

4. Ποιος παρασύρεται πιο εύκολα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και ποιος πιο δύσκολα.

5. Ποιος χρησιμοποιεί το προφίλ του με "επαγγελματικό" τρόπο και υποστηρίζει αυτό που "πρέπει", άσχετα με το τι πιστεύει ο ίδιος.

6. Ποιος ψάχνει φταίχτες όλη την ώρα για να δικαιολογήσει στο μυαλό του αυτό που βλέπει.

7. Ποιος είναι ανυπόμονος να καταγράψει τη γνώμη του, πιθανόν για να τον αναγνωρίσει πιο πριν ο αλγόριθμος του FB και να μαζέψει likes, με κίνδυνο ξεβρακώματος σε λίγη ώρα.

8. Ποιος τυφλώνεται τόσο πολύ από τον οπαδισμό του, που ολισθαίνει σε κρίσεις και σχόλια, τα οποία τελικά τον απαξιώνουν σε ανθρώπους που τον είχαν σε εκτίμηση, λόγω άλλης του ιδιότητας.

9. Ποιος όταν τελειώνει την ανάρτησή του και πατάει το μπλε κουμπάκι την κάνει κι ένα copy/paste ως καλός "συνεργάτης" για να καταγραφεί η "δουλειά" και να διεκδικήσει τη συγκεκριμένη "αμοιβή".

10. Ποιος προσπαθεί να παρακολουθήσει τους αγώνες μένοντας έξω απ' όλα αυτά.

Ακριβά το πληρώνουμε το ξεκαθάρισμα αυτό, δε νομίζετε; Αλλά τουλάχιστον πέφτουν κάποιες μάσκες και ξέρεις πια απολύτως με ποιον (ή με τι) έχεις να κάνεις».

Όπως διαπιστώθηκε, υπάρχουν πολίτες που κατέχουν σημαντικές θέσεις, όπως στον τομέα άσκησης εξουσίας, και εκφράζονται με κείμενα και ήχους… πεζοδρομίου, το ελάχιστο που μπορούμε να γράψουμε με όσα διαβάζουμε. Υπάρχουν πολίτες που παρουσιάζονται ως σοβαροί επιχειρηματίες, πολίτες που έχουν για παράδειγμα θέσεις σε ΔΣ συλλόγων και οργανισμών, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, γονείς που μεγαλώνουν παιδιά, και τοποθετούνται με λέξεις που έχουν το «χρώμα» της βίας, θα λέγαμε για κάποιους και του ρατσισμού…  

Όλοι με τα γραπτά τους, τις αναρτήσεις τους και τα σχόλια τους «αποκαλύπτονται»!!!

Φυσικά, ίδια είναι η θέση μας και ακόμα πιο καυστική, για όσους πράττουν τα ίδια σε πολλές άλλες εκφάνσεις της κοινωνίας μας, όχι απλά μέσα από τα social media. 

Σ’ αυτό το Μέσο στηρίζουμε τον σεβασμό προς όλους, την αλληλεγγύη και τον διάλογο. Είμαστε απέναντι σε κάθε μορφή βίας, σε όλες τις εκφάνσεις της. Είτε σωματική, είτε λεκτική, είτε ψυχολογική. Πόσω μάλλον απέναντι στη χειροδικία. Και όπως έχουμε αποδείξει σε πολλά θέματα που έχουμε θίξει, ειδικά υπό μορφή σχολίου, πάντα με στοιχεία από ρεπορτάζ, δεν έχουμε την… ανάγκη να ανήκουμε κάπου, να μας ακολουθεί ένα «χρώμα» για να γράψουμε κάτι και δεν θα τα κάναμε αυτό με σκοπό το όφελος.  

Όσοι παρασύρεστε και γράφετε, έχοντας ως βάση της λογικής σας το «ξύλο», τις φράσεις «καλέ του έκανε», «να ποιος το ξεκίνησε», «μα φταίει γιατί τον προκάλεσε» (για παράδειγμα με το… ντύσιμο μια κοπέλας), «να… αγιάσει το χέρι σου», «σίχαμα» κ.α., ή εκφράζεστε με άκρως ρατσιστικές λέξεις, όπως τον όρο «πηθικόφατσα» για αθλητές, τότε θα μας βρίσκεστε μπροστά σας.      

Άλλο η αγάπη και σε υπερβολικό βαθμό για κάτι, και άλλο η έκφραση μίσους και χυδαιότητας προς τον… απέναντι, προς αυτόν που έχει διαφορετική άποψη για κάτι. Εάν κάποιοι φτάνουν, μάλιστα, στο σημείο, σε τέτοια φαινόμενα να ξεφεύγουν εκτός των ορίων της έκφρασης και να πηγαίνουμε στο στάδιο της πράξης, τότε θα πρέπει να επεμβαίνουν άμεσα οι αρμόδιες αρχές.     

ΥΓ. 1: Θέλει να έχει κάποιος μεγάλη δύναμη και ξεχωριστό χαρακτήρα για να παραδεχτεί… «ναι, έκανα λάθος και δεν με τιμάει αυτό. Ζητώ συγγνώμη». Και από αυτούς μπορείς να περιμένεις να έχουν αυτοκριτική, με στόχο να είναι πάνω απ’ όλα στο μέλλον, καλύτεροι άνθρωποι. Αυτό έχει τη μεγαλύτερη αξία και σημασία… Να μοχθείτε ώστε να είστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Να ξεχωρίζετε για τις ηθικές αξίες και την ικανότητα για μάχεστε για πολιτισμό, μεταφέροντας αυτά τα στοιχεία και στα νέα παιδιά. 

ΥΓ. 2: Παιδιά, το να κάνετε κάποιοι καμιά συνεδρία με ψυχολόγο δεν είναι κακό, πολλές φορές ίσως να σας αποφέρει και τη λύτρωση, δείχνοντας σας τον σωστό δρόμο.

ΥΓ. 3: Όταν κάτι αποτελεί ντροπή, θα το αναδεικνύουμε και θα το «καυτηριάζουμε». Το να κάθεται κάποιος να δέχεται προσβολές και να μην αντιδρά, μόνο χειρότερα αποτελέσματα μπορεί να έχει για την κοινωνία μας.

Οι συνθήκες παραμένουν δύσκολες στον οικονομικό τομέα και αυτό το γεγονός αποτελεί τροχοπέδη για συλλόγους που κάνουν τα σχέδια τους για την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο (2026-27). Σε πολλούς οργανισμούς πραγματοποιούνται επαφές και ζυμώσεις με στόχο να βρεθούν χρήματα αλλά και ισχυρές βάσεις που θα στηριχτούν τα αγωνιστικά τμήματα. 

Ένας δήμος έχει δυο «καράβια» που αναμένεται να… σαλπάρουν σε πιο «βαθιές θάλασσες» σε σχέση με τους υπόλοιπους. Τα «κεντρικά» στο… λιμάνι ψάχνουν για συμπαίκτες, βλέπετε οι υποχρεώσεις φέτος είναι περισσότερες και σε άλλο επίπεδο. Στην πρωτεύουσα του ίδιου δήμου όλοι κρέμονται από τα… χείλη της κεφαλής που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, φτάνοντας, μετά από δεκαετίες, τον οργανισμό και σε επαγγελματικό επίπεδο! 

Πιο χαμηλά και στα «σαλόνια» του νομού, αυτή την περίοδο βγαίνουν και τα πρώτα σχήματα. Σας είχαμε αναφέρει πριν από μερικές εβδομάδες ότι υπήρξαν κάποιες επαφές για συνεργασίες, τονίσαμε, ακόμα, ότι δεν θα αποτελέσει έκπληξη το ενδεχόμενο κάποιο νέο όνομα με «βάρος» να μείνει, τελικά, στα… πιτς ή εάν τελικά βρει λύση, να κατέβει ξανά με «κινητήρα» που θα μπορέσει να αποδώσει από τη «μάνα» του λίγα «άλογα», αλλά στη συνέχεια μέσω… και της ένωσης, να ποντάρει σε ταχύτητα και καλή απόδοση μέσα απ’ τη δουλειά. Πριν από μερικές εβδομάδες μέλος έκανε επαφές για να επιστρέψουν συγκεκριμένοι πρώην, αλλά με... ταβάνι στα οικονομικά!  

Κάποιοι συνεχίζουν να μην ακολουθούν μοντέλο σύζευξης δυνάμεων. Προτιμούν να είναι 1οι στο «χωριό» και να λένε ότι «έχει ο… Θεός». Ζουν σ’ έναν «μικρόκοσμο», που φτάνει στο να προσπαθήσουν να είναι 1οι στα… δικά μας «βουνά» και όχι να υπάρξει κάτι συλλογικό και πιο δυνατό που να φτάσει σε πιο ψηλά «όρη» της χώρας, έχοντας αγωνιστική εμβέλεια σε εθνικό επίπεδο, πάντα με το βλέμμα και στα «δικά» μας παιδιά, στα τμήματα υποδομής. 

Αποτελεί, πάντως, αρνητικό γεγονός για τα μέρη μας να μην μπορεί αγωνιστικά, αλλά κατ' επέκταση και σε επίπεδο οικονομικών να στηριχτεί η προσπάθεια ενός συνόλου και ενός οργανισμού σε πιο υψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συνέχεια σε ό,τι θετικό «χτίστηκε» τα τελευταία χρόνια στην «αρένα», τουλάχιστον προς το παρόν, σε πιο υψηλά «πατώματα». Οπότε, αυτός ο οργανισμός δεν θα… μεταβεί, προς το παρόν και με τις παρούσες συνθήκες, σε «σαλόνια». Φυσικά και έχει τη δυναμική να συνεχίσει με έργο σε όλους τους τομείς, αλλά γενικότερα η απουσία εκπροσώπου από τα ανώτερα επίπεδα, δείχνει ότι οι εποχές έχουν δυσκολέψει, και δεν μπορείς εύκολα, σε ερασιτεχνικό επίπεδο, να σταθείς - μόνος - με αξιώσεις σε μεγαλύτερα «ύψη»...     

Και τώρα που αναφέραμε το ρήμα «χτίζω», να τονίσουμε ότι για να γίνει πράξη αυτό και να ανέβουν τα «καράβια» μας επίπεδο, χρειάζονται πρόγραμμα, όραμα, οικονομική εξυγίανση, δημιουργία και βελτίωση αθλητικών εγκαταστάσεων-γηπέδων, στελέχωση συλλόγων με κατάλληλους ανθρώπους σε όλες τις θέσεις, άνοιγμα στους φιλάθλους και στους πολίτες, κάτι που στα μέρη μας προϋποθέτει σύζευξη δυνάμεων. Με συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές που ασκούν διοίκηση και υλοποιούν προγράμματα.  

Διαφορετικά, κάποιοι που έχουν την «τρέλα» να ασχολούνται, θα προσπαθούν μόνοι τους (πραγματοποιώντας και λάθη), άντε κάποια στιγμή να είναι… 1οι στο «χωριό» και μέχρι εκεί, με τις εξαιρέσεις απλά να αποτελούν ένα «αστέρι» που θα… πέφτει!    

Να σταθούμε και σ' έναν ακόμα τομέα. Θετικό αντίκτυπο έχει για τα μέρη μας το γεγονός πως υπήρξαν… προαγωγές, αλλά και παραμονές εκπροσώπων μας στη διαιτησία στις σχετικές βαθμίδες, εκμεταλλευόμενοι το έργο που γίνεται, αλλά και τις συνθήκες που επικρατούν στον τομέα της διοίκησης στα «κεντρικά» του αθλήματος. 

Εδώ θα σας αποκαλύψουμε κάτι. Στόχος των… δικών μας «κεντρικών» είναι να μπορέσουν τα μέρη μας να έχουν εκπρόσωπο και σε επίπεδο… μεσαίου στα «σαλόνια» της χώρας. Κάτι που έχει να συμβεί από τον… Βαγγέλη, ο οποίος «έπεσε», όταν ήρθαν οι νυν που είναι στα πράγματα, με τους τελευταίους να λένε ότι «έφαγε»… μόνος του το κεφάλι του. 

ΥΓ. 1: Ήρθε στα μέρη μας πέρυσι ένας νεαρός προπονητής με πολλή όρεξη για δουλειά. Απ’ την αρχή της σεζόν δούλεψε περισσότερο με νεαρά παιδιά, είχε και κάποιους πιο έμπειρους μαζί τους μέσα στην «αρένα». Η δουλειά απέδωσε «καρπούς» περισσότερο από τα μέσα και μετά. 

Τελικά, μας… άφησε πριν από την ολοκλήρωση της σεζόν, και αυτό συνέβη με το που χάθηκε και ο τελευταίος στόχος, αν και όπως λεγόταν, ενδιέφερε κάποιους περισσότερο το «χτίσιμο», το οποίο έμεινε, τελικά, στη… μέση! 

Ο συγκεκριμένος, που έγγραψε και βιβλίο, αυτές τις ημέρες είναι στην Κίνα, εκπροσωπώντας τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σε πρόγραμμα των «κόκκινων διαβόλων» για παιδιά και ακαδημίες! Ναι, καλά διαβάσατε… Για το πρόγραμμα και το όραμα που λέγαμε παραπάνω!

ΥΓ. 2: Ευτυχώς που συνεχίζονται τα πανηγύρια και κάποιοι θα μπορέσουν, τουλάχιστον, να κάνουν «τράπεζα» για την αρχή. Το πού θα φτάσουν, τελικά, μέσα στον… χρόνο είναι άγνωστο! Για το πρόγραμμα και το όραμα που λέγαμε παραπάνω!

ΥΓ. 3: Άντε να βρούμε πάλι χρήματα και στελέχη για να τρέξουν. Αυτά συμβαίνουν όταν δεν πορεύεσαι με πρόγραμμα που να βλέπει σε βάθος χρόνου. Για το όραμα και το πρόγραμμα που λέγαμε παραπάνω!

Μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις του περσινού πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας της ΕΠΣ Αργολίδας ήταν το νεανικό σύνολο που παρουσίασε η ΑΕ Ερμιονίδας, ειδικά με την ανταγωνιστική εικόνα που είχε μέσα στο 2026, μέσω και της δουλειάς που έκανε ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ, προπονητής που απέδειξε την αγάπη του για τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο μέσω και της συγγραφικής οδού!

Ο νεαρός τεχνικός από τη Βόρεια Μακεδονία, που έχει για βάσεις στην προποπονητική και στη ζωή, τη δουλειά, την εξέλιξη, τη βελτίωση, τον σεβασμό, άφησε τα μέρη μας πριν από την ολοκλήρωση της σεζόν 2025-26, και πριν από μερικές εβδομάδες πραγματοποίησε τα αποκαλυπτήρια ενός νέου έργου του.

Μιλάμε για το… «Το Παιχνίδι μέσα στο παιχνίδι», ένα βιβλίο που μπορεί να αποτελέσει σημαντικό «εφόδιο» για παίκτες, προπονητές και άλλους ανθρώπους του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού.

Μέσα από αυτό το έργο, ο 32χρονος προπονητής παρουσιάζει μια διαφορετική και βαθύτερη προσέγγιση στο ποδόσφαιρο, ανοίγοντας θέματα που θεωρούνται ολοένα και πιο κρίσιμα για την ανάπτυξη των σύγχρονων αθλητών και επαγγελματιών.

Ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ, που γνωρίσαμε τη σεζόν 2025-26 και στα γήπεδα της ΕΠΣ Αργολίδας, μιλώντας στο «Sports Network», ανέφερε: «Αυτό το βιβλίο αποτελεί ένα δημιούργημα της πολυετούς εμπειρίας σε διαφορετικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα, πολιτισμούς και συστήματα εργασίας, μέσα του παιχνιδιού σε Αυστρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ιταλία και Βόρεια Μακεδονία, καθώς και της προπονητικής εμπειρίας στην Ελλάδα».

Μεγάλη επιρροή στη δημιουργία αυτού του έργου πρόσφεραν εκτός από καταστάσεις μέσα στα γήπεδα, πολλές συζητήσεις, αναλύσεις, και μάθησης από ανθρώπους που εργάζονται και ζουν το ποδόσφαιρο σε υψηλό επαγγελματικό επίπεδο, βλέποντας πως λειτουργούν η ψυχολογία, η ηγεσία και η προσωπική ανάπτυξη.

«Όλες αυτές οι εμπειρίες βοήθησαν στην οικοδόμηση μιας ευρύτερης προοπτικής για το τι πραγματικά σημαίνει να αναπτύσσεσαι ως σύγχρονος ποδοσφαιριστής – όχι μόνο τεχνικά και τακτικά, αλλά και ψυχικά, επαγγελματικά και ανθρώπινα», υπογράμμισε ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ και συμπλήρωσε: «Ο στόχος του βιβλίου είναι να βοηθήσει νέους παίκτες, προπονητές και φιλόδοξους ανθρώπους να αποκτήσουν μια ρεαλιστική εικόνα της πορείας προς την επιτυχία και να κατανοήσουν ότι τα πιο σημαντικά πράγματα συμβαίνουν συχνά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην πειθαρχία, τον χαρακτήρα, τις καθημερινές συνήθειες και τη νοοτροπία».

Από αυτό το όραμα προέκυψε το βιβλίο το «Παιχνίδι πίσω από το παιχνίδι», ένα εγχειρίδιο πολύ σημαντικό για προπονητές και ποδοσφαιριστές, βασισμένος σε πραγματικές εμπειρίες, σε ιστορίες, σε αρχές που διέπουν το ποδόσφαιρο, στην ψυχολογία και στη νοοτροπία που υπάρχει πίσω από το-επαγγελματικό-ποδόσφαιρο.

Δεν πρόκειται για ένα κλασικό ποδοσφαιρικό βιβλίο, αλλά για ένα εγχειρίδιο νοοτροπίας, σχεδιασμένο για ποδοσφαιριστές, προπονητές, γονείς και νεαρούς παίκτες, για όλους όσοι θέλουν να «χτίσουν» τη σωστή νοοτροπία, πειθαρχία και χαρακτήρα που απαιτούνται για την επιτυχία, πρώτα στη ζωή και μετά στο ποδόσφαιρο.

Το βιβλίο αναδεικνύει θέματα, που σπάνια διδάσκονται στις ακαδημίες, αλλά είναι καθοριστικά για την εξέλιξη ενός παίκτη:

– νοοτροπία νικητή
– πειθαρχία και συνήθειες εργασίας
– πίεση και αυτοπεποίθηση
– σχέση γονέων και παιδιών στον αθλητισμό
– ανάπτυξη ηγεσίας και χαρακτήρα
– τι πραγματικά ξεχωρίζει το ταλέντο από μια επιτυχημένη καριέρα

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε PDF σε τρεις γλώσσες, ενώ η έντυπη έκδοση κυκλοφορεί τον Ιούνιο. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα, και ο σύνδεσμος, αν κάποιος θέλει να το αγοράσει online.

Ο Αλεξάνταρ Μαξίμοφ γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1993 στο Κότσανι της Βόρειας Μακεδονίας, είναι κάτοχος διπλώματος UEFA A’. Πέρυσι ήταν ο προπονητής της ΑΕ Ερμιονίδας (Α1 κατηγορία ΕΠΣ Αργολίδας). Την προηγούμενη σεζόν ξεκίνησε ως συνεργάτης του Αναστάσιου Αναστασιάδη στον Ερμή Αμυνταίου (Γ’ Εθνική κατηγορία) και τον Φεβρουάριο ανέλαβε πρώτος προπονητής του συλλόγου της Φλώρινας έως το τέλος της περιόδου.

Ως ποδοσφαιριστής, εκτός από ομάδες της χώρας του, έχει παίξει και σε συλλόγους του εξωτερικού (Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία/Ερζεγοβίνη). Ο 32χρονος τεχνικός από το 2021-22 έχει δουλέψει, ακόμα, ως προπονητής στη χώρα του στους Νέους της Μπρεγκάλνιτσα (δυο φορές), τη Μπελάσιτσα, τη Λοκομοτίβα Σκοπίων και στους Νέους της Ραμποτνίτσκι.