«Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας», σας είχε αναφέρει ο «Πολίτης Αργολίδας» πριν από περίπου έναν μήνα, μαζεύοντας πληροφορίες από αγώνες και πολλές ομάδες και από τότε έχουν συμβεί… πολλά, άλλες φορές και «κωμικοτραγικά»!

Τον Νοέμβριο ήμασταν το μόνο Μέσο που σταθήκαμε με βίντεο και εικόνα σε επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ στα μέρη μας, και πριν από μερικές ημέρες μπήκε «φωτιά» ξανά σε… παρκέ, ακολούθησαν συλλήψεις και τιμωρίες, ευτυχώς που δεν είχαμε τραυματισμούς με όσα συνέβησαν.

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με χλοοτάπητα, μετά από τις «κουτουλιές» κοντά σε… λιμάνι ενώ το ματς είχε λήξει και ο ήλιος... έδυε, γεγονός που επέφερε και τιμωρία. Παρακολουθήσαμε ομάδες να «φωνάζουν» για τη διαιτησία και με επίσημες ανακοινώσεις, τιμωρία έδρας, βλέπετε είναι βασικός κανόνας η καλή συμπεριφορά σε διαιτητές και από… οπαδούς.

Εδώ φτάσαμε στο σημείο αποστολή συλλόγου να θέλει να φύγει από τον αγωνιστικό χώρο, λόγω διαιτητικών αποφάσεων, τελικά οι απειλές δεν έγιναν πράξη, μόνο το νούμερο «1»… άφησε αντίπαλό του να σκοράρει με τέτοιο τρόπο, που θύμιζε… σερβιτόρο, ο οποίος έβαζε… πελάτες σε τραπέζι. Κάποτε ανακοίνωση ΠΑΕ έκανε λόγο για «… πλήρη γελοιοποίηση των κανόνων του αθλήματος και κατ’ επέκταση του προϊόντος που λέγεται ποδόσφαιρο», και μου ήρθε στο μυαλό. Και φανταστείτε ότι οι ομάδες που μάχονται για κάτι ουσιαστικό είναι μόλις δυο, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι υπάρχουν, ακόμα, η «φανέλα», η «τιμή» και η «ιστορία». Τι θα γινόταν εάν είχαμε πραγματικό ενδιαφέρον από περισσότερους;

Χαρακτηριστική η παρακάτω αναφορά στο Facebook, κατά τη διάρκεια του τελικού του Κόπα Άφρικα και όσα συνέβησαν και στη συγκεκριμένη αναμέτρηση:

«???? Έγινε και αυτό στην εποχή του... VAR στο ποδόσφαιρο! Και μιλάμε για τελικό! Η Ραμπάτ και το Μαρόκο θύμισαν κάτι από... Αργολίδα μέσα σε λίγες ώρες! Της αποχωρήσεως το... ανάγνωσμα!

????⚽️ Τι να μας πουν οι... δικοί μας! Εδώ πάει για... εμφύλιο η Αφρική για ένα πέναλτι και ένα ακυρωθέν γκολ! Φανταστείτε να είχαν και οι... δικοί μας VAR! Βαράτε... με και ας... κλαίω θα ήταν η κατάσταση, κάπου κοντά εκεί στην οθόνη! Χαχαχαχαχαχα...».

Θα σας αποκαλύψουμε και κάτι για να είστε μέσα στα πράγματα… Μία από τις τελευταίες ανακοινώσεις είχε… ειδικό βάρος, οι «ρουκέτες» είχαν παραπάνω αποδέκτες από όσους αναφέρθηκαν. Διαβάζοντάς την με προσοχή, μπορούσε κάποιος να καταλάβει ότι είχε γραφτεί και με μεγάλη προσοχή, θα λέγαμε ότι μπορεί να την είχε συντάξει κάποιος «διαβασμένος»! Κάποιοι… δουλεύουν ήδη για την «επόμενη» ημέρα, τα «λιμάνια» είναι τουλάχιστον δυο, ακόμα οι δυο «βασιλιάδες» σε τοπικό και συνολικό επίπεδο είναι «δυνατοί». Για το μέλλον δεν μπορούμε να πούμε κάτι ακόμα…

Υπάρχει παρασκήνιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο; Τι λέτε εσείς; Θα σας αναφέρουμε, πάντως, ότι πριν από κάθε… στροφή, υπάρχουν τόσες «γραμμές» επικοινωνίας, που σε κάποιους έχουν «καεί» και τα «αυτιά» τους.

Το θετικό των καταστάσεων που ζούμε είναι η «ψήφος» εμπιστοσύνης που δείχνουν σύλλογοι σε νεαρά παιδιά, φτάνοντας και σε θετικά αποτελέσματα. Με στόχο να… δημιουργηθεί μια «μαγιά για τα επόμενα χρόνια. Ένα από τα αρνητικά είναι πως… στερεύουν και οι διαιτητές, ενώ κάποιοι «εξαφανίζονται». Έτσι, κάποιοι κάνουν, πλέον, και «διπλοβάρδιες»! Ένας… καπετάνιος, που βρέθηκε στο επίκεντρο, χάθηκε εδώ και κάποιες εβδομάδες από τα μεγάλα «λιμάνια»!

Όπως σας αναφέραμε, πήραν «φωτιά» ξανά και τα παρκέ τις προηγούμενες ημέρες. Σύμφωνα με το Φύλλο Αγώνα και την έκθεση του Β’ διαιτητή, «περίπου 40 φίλαθλοι των γηπεδούχων παραβίασαν τα προστατευτικά κιγκλιδώματα, τα ξήλωσαν και τα εκσφενδόνισαν εντός του αγωνιστικού χώρου.

Ακολούθησε εισβολή στο παρκέ και απειλητική κίνηση προς τον πάγκο του φιλοξενούμενου σωματείου, γεγονός που οδήγησε σε γενική αναστάτωση και στην οριστική διακοπή της αναμέτρησης εις βάρος του Αργοναύτη».

Το θετικό είναι πως μετά από τα συγκεκριμένα γεγονότα στο παρκέ, οι υπεύθυνοι και οι αρμόδιοι δεν… μάσησαν τα λόγια τους, δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά με όσα συνέβησαν, και τόνισαν ότι είναι αποφασισμένοι να «σπάσουν»… αβγά για να μην συμβούν ξανά παρόμοιες εικόνες και καταστάσεις.

Χαρακτηριστική και η συγκεκριμένη ανάρτηση στο Facebook για γεγονότα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ στα μέρη μας:

«✍ ✔ Είμαστε μια… ωραία ατμόσφαιρα και στον αθλητισμό στα μέρη μας! Με την έναρξη του 2026 γίνονται "ομορφιές" στους αγωνιστικούς χώρους, ανοιχτούς και κλειστούς, είτε το πρόγραμμα περιλαμβάνει "παραστάσεις" με τα πόδια σε χλοοτάπητες, είτε με τα χέρια σε παρκέ! Τα "θέατρα" πήραν κυριολεκτικά φωτιά (αυτό είναι το πιο ανησυχητικό), σε άλλες περιπτώσεις η "γελοιοποίηση" έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.

???? Τελευταία ενημέρωση και το θέμα είναι σοβαρό: Η καλαθοσφαίριση στα… κάγκελα! Μπροστά σε παιδιά και μητέρες που έτρεχαν για να σωθούν!

???? Χαϊδέψτε... οι αρμόδιοι και άλλο "αυτιά", συνεχίστε να κρατάτε ισορροπίες για να μην είναι κανείς δυσαρεστημένος και σε λίγο καιρό θα μιλάμε πραγματικά για "κωμωδία-ες". Ελπίζουμε να μη συμβεί καμιά πραγματική τραγωδία και κάποιοι θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε...».

Σκέφτεστε οι παρακάτω φάσεις και αποφάσεις σε Ιταλία και Τουρκία να είχαν συμβεί στα μέρη μας; Τότε σίγουρα, θα είναι… αποχωρήσει οι μισοί από τους συμμετέχοντες…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Antenna Sud (@antenna_sud)

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας και με την… ανατολή του 2026! Θα κλείσουμε ξανά με τον ίδιο τρόπο, όπως στην τελευταία μας αναφορά, με την ελπίδα μέσα στο 2026 να βελτιωθεί η κατάσταση και να μπουν βάσεις για κάτι καλύτερο τόσο στον νομό όσο και γενικότερα. Μη μένουμε μόνο στο… περιτύλιγμα, να δούμε και την ουσία, ώστε να μπορούμε να «γευτούμε» καλύτερες ημέρες, με οφέλη και για τα νέα παιδιά. Καλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει από τους αρμόδιους, αλλά χρειάζονται πολλά να γίνουν ακόμα. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι;

Καλά είναι τα αναπτυξιακά φεστιβάλ ποδοσφαίρου, όπως αυτό που έγινε στο Ναύπλιο (Hello Football Frend), και τα αναπτυξιακά προγράμματα της ΕΠΟ, μέσω των οποίων προωθείται το προϊόν, αλλά υπάρχουν πραγματικά προβλήματα, που οφείλουμε να τα αναγνωρίζουμε και να τα αντιμετωπίζουμε, ώστε να βρεθούν λύσεις.

Διαβάστε ακόμα:

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

«Εξαφάνιση» διαιτητή από τα γήπεδα – Αγνοείται… μέχρι στιγμής και η επίσημη ενημέρωση

Μεγάλη ένταση, σύρραξη και επεισόδια σε αγώνα μπάσκετ της ΕΣΚΑΚ – Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο» (βίντεο, εικόνες)

«Δεν έχει τύχει να δω τέτοιο… μακελειό, στα μικρά οι αγώνες είναι πιο ήρεμοι», έλεγε μια γυναίκα έξω απ’ το γήπεδο, όταν οι παλμοί είχαν πέσει, έχοντας κοντά της συμπολίτης της που ασχολείται με τα κοινά στην περιοχή. «Έπρεπε και από τις δυο πλευρές να το σταματήσουμε… Όλα καλά τώρα. Πού να έβλεπες πέρυσι τι έγινε, όταν το Λουτράκι ήρθε με μια διμοιρία ΜΑΤ», αποκρίθηκε ο τελευταίος, που έδειχνε να καταλαβαίνει ότι ο αθλητισμός δεν είναι «πόλεμος», έχοντας και την οικογένειά του δίπλα…

Τα παραπάνω λόγια, που ειπώθηκαν ώρα μετά τη «μάχη», καταδεικνύουν τη μεγάλη ένταση, κάτω από την οποία έγινε το παιχνίδι ανάμεσα στον ΑΟ Κορωνίς Λυγουριού και τον ΑΟ Ερμιονίδας για την 3η αγωνιστική του πρωταθλήματος Α1 Ανδρών ΕΣΚΑΚ. Παιχνίδι στο οποίο είχαμε σύρραξη – ευτυχώς για λίγα λεπτά – στο παρκέ, επεισόδια, αλλά και τραυματισμό παίκτη μετά από αντιαθλητικό μαρκάρισμα αντιπάλου του.

Όταν ο αθλητισμός χάνει τις αξίες του και θυμίζει «πόλεμο», κάτι δεν πάει καλά στη χώρα. Όπως βλέπετε το φαινόμενο είναι, άλλωστε, γενικό στους αγωνιστικούς χώρους, αυτά είναι τα αποτελέσματα από την έλλειψη παιδείας και σεβασμού, και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε ματς με «μάτια» μέσα στα «χαρακώματα», εάν όλοι δεν παραδεχθούν ότι αυτές οι συνθήκες αποτελούν «μόνο ντροπή» και δεν αποφασίσουν να παρθούν μέτρα με οποιοδήποτε κόστος.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι διεξήχθη με πολλή ένταση, αγωνιστικά το πάθος ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους δεν είναι κατακριτέο, ίσα, ίσα, αυτό το στοιχείο προσφέρει και ωραία ματς, αλλά όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον κοινό παρανομαστή του όρου «σεβασμός», όταν ένα παιχνίδι κυριεύεται από συνθήκες… πολέμου, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Και οι φράσεις αξιωματούχου του παιχνιδιού ότι «αυτά γίνονται συχνά», «στα περισσότερα γήπεδα έχουμε αυτές τις εικόνες, αυτό το χαμηλό επίπεδο», δεν αρμόζουν στον όρο «αθλητισμός», έτσι δεν θα βρεθούν λύσεις και τέτοια φαινόμενα θα «παγιωθούν». Αυτά τα λόγια καταδεικνύουν το πρόβλημα. Και τα προβλήματα, που σε φέρνουν σε… χαμηλό επίπεδο, δεν τα βάζεις κάτω απ’ το… χαλί, διότι κάποια στιγμή μπορεί να μην υπάρχει… επιστροφή.

Η μεγάλη ένταση κορυφώθηκε, όταν παίκτης έφτασε στο σημείο να προβεί σε αντιαθλητικό χτύπημα σε αντίπαλό του, ο οποίος… προσγειώθηκε εκτός αγωνιστικού χώρου, έχοντας τραυματιστεί. Τότε, για μερικά λεπτά είχαμε αψιμαχίες στο παρκεί, σημειώθηκε σύρραξη, κάποιοι αποφάσισαν από τις κερκίδες (δεν υπάρχουν στο γήπεδο διαχωριστικά κάγκελα) να μπουν στο παρκέ. Από αυτούς, οι περισσότεροι το έκαναν, βέβαια, για να ηρεμήσουν την κατάσταση, αυτό προσπάθησαν και τα μέλη των ομάδων, ωστόσο η είσοδος δεν επιτρέπεται σε άτομα που δεν έχουν δουλειά στο παρκέ, παρότι κάποιοι βλέπουν αυτά τα ματς πιο χαλαρά.

Ο παίκτης που τραυματίστηκε δεν μπόρεσε να προσφέρει ξανά στην ομάδα του, δέχτηκε τη φροντίδα από τον γιατρό (του έδεσε με επίδεσμο το πόδι), ενώ κοντά του βρέθηκαν και μέλη της γηπεδούχου, όπως ο πρόεδρος. Υπήρξαν από τους διαιτητές δυο αποβολές, μία για κάθε σύλλογο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο παίκτης που τραυμάτισε τον αντίπαλό του, μετά την αποβολή του, αποχώρησε για τα αποδυτήρια, με πολλούς από την κερκίδα να τον αποθεώνουν, ενώ και ο ίδιος χειροκροτούσε.

Αυτοί που ενέργησαν μ’ αυτόν τον τρόπο, έδιναν την εντύπωση ότι απέναντί μας έχουμε έναν «εχθρό», οπότε του αποφέραμε καίριο… χτύπημα. Το ματς ολοκληρώθηκε τελικά μέσα σε ηλεκτρισμένο κλίμα, αλλά χωρίς άλλα «παρατράγουδα», και το αναφέρουμε αυτό διότι βρέθηκαν φίλαθλοι και των δυο ομάδων στις κερκίδες, ανάμεσά τους γονείς και πολλά μικρά παιδιά, ευτυχώς υπάρχουν πάντα και οι ψυχραιμότεροι που βλέπουν τα πράγματα ήρεμα, βάσει των όσων επιτάσσει ο αθλητισμός.

Πάμε να δούμε κάποιους προβληματισμούς με βάση και αυτά τα γεγονότα. Δεν αφορούν όλους και όλες που μπορούν να βρεθούν σ’ ένα γήπεδο με οποιαδήποτε ιδιότητα. Όπως είπαμε, υπάρχουν και αυτοί που σέβονται. Γιατί να φτάνουμε, όμως, στο σημείο αθλητές να ξεφεύγουν μέσα στο γήπεδο, με αποτέλεσμα αντιαθλητικά χτυπήματα; Ένα δυνατό μαρκάρισμα είναι μέσα στους όρους ενός παιχνιδιού, αλλά μέχρι εκεί…

Γιατί παιχνίδια να πραγματοποιούνται σε συνθήκες που κατεβάζουν πολύ το επίπεδο, συνθήκες «ζούγκλας», όπου για κάποιους επικρατεί η λογική ότι «θα επικρατήσω με κάθε τρόπο», με βρισιές σε βαθμό χυδαιότητας και χειρονομίες τόσο από πρωταγωνιστές στο παρκέ όσο και από πολλούς θεατές; Ξέρουμε ότι το «γήπεδο δεν είναι εκκλησία», όπως λένε πολλοί, αλλά όλα έχουν ένα… όριο, ώστε να μη φτάσεις να τρέχεις να «σβήσεις» τη «φωτιά» που δημιουργεί μια σύρραξη.

Δεν γνωρίζει αξιωματούχος του αγώνα ότι δεν πρέπει να έχει συμπεριφορά που θυμίζει εικόνα οπαδού σε στιγμές ενός ματς; Δεν γνωρίζει ότι είναι άλλος ο ρόλος του σ’ αυτή την περίπτωση και δεν έχει σχέση με τη θέση του που μπορεί να έχει σε άλλα παιχνίδια στην κερκίδα; Ακόμα και εάν αγωνίζεται συγγενικό του πρόσωπο. Μετά αναπόφευκτα θα… τρέχει να απομακρύνει 15χρονα και 16χρονα παιδιά που επιτέθηκαν φραστικά σε μέλη των φιλοξενούμενων κατά την αποχώρησή τους. Πώς θα βρεθεί η... γιατρειά για τέτοια φαινόμενα;

Όπως σας είχε επισημάνει ο «Πολίτης Αργολίδας» για συμπεριφορά συγκεκριμένων ατόμων σε γήπεδα, το κακό σ’ αυτή τη χώρα, είναι ότι βλέπεις σε αρνητικές εικόνες να «μπλέκουν» κάποιοι που φοράνε το «κοστούμι» – που μπορεί να αποδειχτεί και «μανδύας» – του καλού πολίτη. Οι ίδιοι μπορεί την επόμενη ημέρα να μιλάνε για το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει καλή συμπεριφορά στους αγωνιστικούς χώρους και σεβασμός προς όλους, αλλά λίγες ώρες πριν τους... παρέσυρε το πάθος!

Ξεχωριστό κομμάτι αποτελούν οι διαιτητές, οι οποίοι πολλές φορές έρχονται σε δύσκολη θέση σε ματς με «πολεμικό κλίμα», εμείς είμαστε οι τελευταίοι που θα πούμε κάτι αρνητικό, εφόσον η απόδοσή τους κάνει και τους ίδιους να αποχωρούν από το γήπεδο με το σκεπτικό ότι «έπαιξα καλά». Οφείλουν, όμως, και αυτοί να ξέρουν ότι η θέση τους είναι πολύ σημαντική, σε όλες τις φάσεις ενός αγώνα, πέρα από το πόσο γνωστοί είναι με τους πρωταγωνιστές, δεν αναφερόμαστε μόνο στο διαιτητικό κομμάτι.

Αυτό έχει ως προϋπόθεση ότι οφείλουν να βλέπουν τα λάθη τους και να βελτιώνονται. Υπάρχουν διαιτητές που φαίνονται… λίγοι για συγκεκριμένα ματς, δεν μπορούν να μπουν στο «πνεύμα του αγώνα», δεν είναι μόνο ο τρόπος που «σφυρίζουν» και η εφαρμογή των κανονισμών. Άραγε σας προβλημάτισε το γεγονός ότι μετά τη λήξη του συγκεκριμένου αγώνα, ήρθε κοντά σας παίκτης των νικητών, και σας είπε «να σου πω, τώρα που έπεσαν οι παλμοί, εγώ παραδέχομαι ότι έριξα αγκωνιά στον αντίπαλο, αλλά φταίτε εσείς γι’ αυτό, διότι επιτρέψατε να φτάσει το παιχνίδι… εκεί»; Εκτός από τις αποβολές ποιες ήταν οι ενέργειές τους τόσο κατά τη διάρκεια του αγώνα όσο και στη συνέχεια, όταν είδαν σύρραξη και είσοδο φιλάθλων στο γήπεδο; Υπάρχουν όργανα για να τους κρίνουν…

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες υπήρχαν και κάποιοι, που δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους για όσα συνέβησαν και είδαν, και σκεφτόντουσαν εάν πραγματικά αυτός είναι ο αθλητισμός. Υπήρξε πρωταγωνιστής που έφυγε αηδιασμένος απ’ το γήπεδο!

Δεν είναι η 1η φορά που βλέπουμε επεισόδια σε γήπεδο και αγωνιστικούς χώρους στα μέρη μας. Μιας και μιλάμε για το μπάσκετ, θα θυμηθούμε ότι διεκόπη το παιχνίδι Ολύμπια Αργολίδας και τον Λέοντα 2014, τότε όλοι έλεγαν πως έπρεπε να κάτσουν σ’ ένα τραπέζι, ώστε οι αγώνες να αποτελούν γιορτή, «γεννώντας» σωστά πρότυπα για τα παιδιά. Και πέρυσι στον τελικό του Κυπέλλου ΕΣΚΑΚ, ανάμεσα στον ΑΟ Ερμιονίδας και τον Παναργειακό BC πήγε να ανάψει… σπίθα έντασης, αλλά «έσβησε» άμεσα.

Ας αναλογιστούν οι υπεύθυνοι, είτε λέγονται διοργανώτρια αρχή, είτε παράγοντες, είτε γενικά μέλη των συλλόγων, ποιες είναι οι ευθύνες τους. Εμείς, απλά, θα αναφέρουμε ότι δεν πάμε γήπεδο να βγάλουμε τα απωθημένα μας, πάμε να δούμε αγώνα και να χαρούμε! Σεβόμαστε άπαντες, παίκτες, αντιπάλους, διαιτητές, το γήπεδο, τα καθίσματα, όλα, τα πάντα… Εμείς, απλά, εκτός από την καταγραφή αρνητικών γεγονότων θα γράψουμε στο κλείσιμο ξανά δυο λέξεις: «Παιδεία» και «σεβασμός».

Αρνητικά γεγονότα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες και σε άλλα γήπεδα, εντός και εκτός της χώρας, σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Κάτι πρέπει να πράξουν, όμως, όλοι, για να μειωθούν αυτά τα γεγονότα, παίρνοντας πραγματικά μέτρα όταν συμβαίνουν, ώστε στο μέλλον όλο και περισσότεροι αγώνες να αποτελούν γιορτή…

Esta secuencia de Malachi Flynn en la liga turca ????????????

Con 36 puntos (7/10 triples), anota la canasta ganadora para el Bahcesehir, roba el balón y se lo lanza al público rival.

????️ @NeoRock06 pic.twitter.com/TycpprZkut

— Gigantes del Basket (@GIGANTESbasket) November 1, 2025

Εντός και εκτός των τειχών της... πόλης

Οι εικόνες που διαδραματίστηκαν στο κλειστό γυμναστήριο Ερμιόνης «Γεώργιος & Ευαγγελία Μπουρνάκη» και στον 3ο τελικό των playoffs του πρωταθλήματος Α1 Ανδρών ΕΣΚΑΚ, το Σάββατο (11/5), απέναντι στον ΑΟ Ερμιονίδας και τον ΑΟ Πήγασος Θυρέας, με την ομάδα του Άστρους να κατακτάει τον τίτλο, νομίζω ότι χρίζουν ιδιαίτερης μνείας, σε μια εποχή που πολλοί έχουν… ξεχάσει πώς είναι να πανηγυρίζουν οι φιλοξενούμενοι στην έδρα των αντιπάλων τους την κατάκτηση ενός τροπαίου, με τρελούς πανηγυρισμούς, μαζί με την απονομή της κούπας, μετά από τη διεξαγωγή ενός παιχνιδιού, με αγωνία για τον νικητή έως το τέλος...

Σ’ ένα κατάμεστο γήπεδο με φιλάθλους – όλων των ηλικιών – και από τις δυο ομάδες, ο κόσμος της Ερμιονίδας δίδαξε αθλητικό πολιτισμό, κάτι που είναι καλό να το τονίσουμε, ακόμα και εάν αυτό είναι η κανονικότητα, την οποία φαίνεται πως στην… πόλη μας οι φίλοι του αθλητισμού την έχουν κατανοήσει!

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τόσο στο παρκέ ανάμεσα στους πρωταγωνιστές (παίκτες και προπονητές), όσο και στις κερκίδες, μεταξύ των φίλων των δυο ομάδων, υπήρχε πάθος, ένταση, ανταγωνιστικότητα, μαχητικότητα για την επιτυχία, πάντα σε αθλητικό πλαίσιο και με σεβασμό προς όλους. Μπροστά στα μάτια και πολλών επισήμων!

Ο 3ος τελικός και ο τίτλος κρίθηκαν στο τελευταίο λεπτό, αλλά με το άκουσμα της κόρνας και τη λήξη του ματς, «σκέπασε» το κλειστό της Ερμιόνης ένα… πέπλο – αγωνιστικού – σεβασμού και πολιτισμού. Οι φιλοξενούμενοι πανηγύρισαν σαν τρελοί την επιτυχία τους, όλοι μαζί, ομάδα και κόσμος, λόγω της δυσκολίας που είχε η διάκρισή τους, στην έδρα ενός ισάξιου αντίπαλου, ο οποίος όλη τη σεζόν ήταν 1ος. Με τον κόσμο της Ερμιονίδας να χειροκροτεί τον αγαπημένο του σύλλογο για τη συγκλονιστική του προσπάθεια, αλλά και τους πρωταθλητές!

Ας δούμε τι ανέφεραν, άλλωστε, από την ομάδα του ΑΟ Πήγασος Θυρέας, καθώς τα όσα έγραψαν, αποτυπώνουν τις όμορφες αθλητικές εικόνες που έζησαν όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο:

«Η ομάδα μας κατέκτησε τον τίτλο μετά από έναν συναρπαστικό τελικό με την ισάξια ομάδα της Ερμιονίδας, σε ένα γεμάτο γήπεδο με φίλους και των δυο ομάδων οι οποίοι έδωσαν ένα ξεχωριστό κλίμα, με κόσμια και φίλαθλη συμπεριφορά.

Συγχαρητήρια στην ομάδα, διοίκηση, προπονητές του ισάξιου αντιπάλου του ΑΟ Ερμιονίδας, τους οποίους ευχαριστούμε για τη συμπεριφορά τους και τη φιλοξενίας τους, και τους συγχαίρουμε για την προσπάθειά τους σε αυτές τις αμφίρροπες αναμετρήσεις μας.

Συγχαρητήρια για την απόφαση της διοργανώτριας Αρχής (ΕΣΚΑΚ) για την απονομή του κυπέλλου και των μεταλλίων την ημέρα του τελικού, όπως αρμόζει σε μια τέτοια διοργάνωση. Μια απόφαση που ίσως ξένισε πολλούς αλλά η διοίκηση του Συλλόγου μας υποστηρίζει τέτοιες αποφάσεις, οι οποίες συντελούν στην ανάπτυξη του αθλήματος και θα πρέπει να αποτελέσουν οδηγό για μελλοντικές αποφάσεις και διοργανώσεις στο μέλλον.

Φίλοι της ομάδας ταξίδεψαν από την Κυνουρία στην Ερμιόνη για τη συμπαράσταση στην ομάδα, προκειμένου αυτή να φτάσει στη νίκη-τίτλο. Η ατμόσφαιρα ήταν αυτή που άξιζε σ’ έναν τελικό, χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό έκτροπο».

Και δεν είναι εύκολο, να περάσει κάποιος σε καθολικό βαθμό, αυτό το πνεύμα, το ήθος και την παιδεία. Αυτό αποτελεί την πιο μεγάλη «νίκη» για τα αθλητικά δρώμενα στην… πόλη μας, και νομίζω ότι με τη βοήθεια όλων, θα ζήσουμε και άλλες μεγάλες στιγμές. Η δουλειά σε όλους τους τομείς πάντα σε ανταμείβει…

Είναι σημαντικό να μαθαίνουμε, λοιπόν, στα νέα παιδιά ότι στον αθλητισμό, είτε ως άτομα, είτε ως ομάδες, η βελτίωση και οι κατακτήσεις επιτυχιών έρχονται με κόπο, ιδρώτα, σκληρή δουλειά, σεβασμό σε κανόνες, αλλά να ξέρουν ότι υπάρχει και η ήττα, καθώς παίζουν και αντίπαλοι. Με την ήττα να αποτελεί «μάθημα», ώστε να βελτιώνεσαι και την επόμενη φορά να είσαι ακόμα καλύτερος. Κάθε ήττα οφείλεις να σε κάνει καλύτερο, κοιτώντας πάντα την επόμενη ημέρα. Δεν μπορείς να μείνεις σ’ ένα χαμένο παιχνίδι, σ’ έναν χαμένο τελικό, προχωράς, ειδικά όταν έχεις ως οργανισμός τη «μαγιά» – όπως το έχεις αποδείξει και στο παρελθόν – για να βρεθείς ακόμα ψηλότερα.

Μαθήματα προσφέρουν, άλλωστε, και όλα τα συναισθήματα που νιώθει κάποιος από όποια θέση και εάν υπηρετεί τον αθλητισμό, είτε στη νίκη, είτε στην ήττα. Αυτός είναι ο αθλητισμός και έτσι πρέπει να μάθουμε τα νέα παιδιά, μένοντας μακριά από κακές συνήθειες που έχουν «πληγώσει» τη χώρα μας, στην οποία ακόμα οι αρμόδιοι δεν έχουν βρει άκρη για την παρουσία φιλοξενούμενων φιλάθλων στα γήπεδα, ενώ και φέτος, βάσει της υπάρχουσας νομοθεσίας, ο τελικός του Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο θα πραγματοποιηθεί χωρίς κόσμο! Είχα καιρό να νιώσω την ομορφιά που έχει η παρουσία φίλων και των δυο αντίπαλων ομάδων στον ίδιο χώρο και με ανταλλαγή συναισθημάτων από φάση σε φάση, από καλάθι σε καλάθι!

Αγωνιστικά, οι παίκτες, ο προπονητής Άκης Καλαϊτζάκης και όλα τα μέλη που τρέχουν τον ΑΟ Ερμιονίδας, αξίζουν μόνο «μπράβο» για την προσπάθειά τους και όσα πέτυχαν καθ’ όλη τη διάρκεια όλης της σεζόν, από το περασμένο καλοκαίρι, με τα περισσότερα παιδιά να είναι σε νεαρή ηλικία. Πιστέψτε με, δεν είναι εύκολα, όσα… κατέγραψαν σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ευρισκόμενοι όλη τη σεζόν στην 1η θέση στη λίγκα, έφτασαν στους τελικούς, μετά από απαιτητικά παιχνίδια, ενώ έπαιξαν και στο Final-4 του Κυπέλλου. Σίγουρα είναι πικρό να χάνεις τον τίτλο στο τέλος και στα… σημεία, έχοντας το πλεονέκτημα έδρας και ενώ είσαι στο 2-2 με τον αντίπαλό σου, αλλά, όπως ανέφερα, οφείλεις, βλέποντας την επόμενη ημέρα, να μαθαίνεις από την ήττα για να επανέλθεις καλύτερος και πιο ώριμος…

Οι παίκτες, μέσω της σκληρής δουλειά, με ταπεινότητα, ξεπέρασαν και τα όποια προβλήματα αντιμετώπισαν μέσα σε μια ολόκληρη σεζόν, αυτοί γέννησαν τις φιλοδοξίες, μέρα με την ημέρα, παιχνίδι με το παιχνίδι για να βρεθούν ψηλά, φτάνοντας μέχρι και την «πηγή». Οι ίδιοι με τις εμπειρίες που απέκτησαν, οφείλουν και μπορούν να παρουσιαστούν ακόμα πιο λαμπεροί στο μέλλον, εκπροσωπώντας έναν σύλλογο με μεγάλο ειδικό βάρος και μια περιοχή, η οποία αξίζει να ζει μαγικές στιγμές μπάσκετ και αθλητισμού.