Εντός και εκτός των τειχών της πόλης

Είναι πολλές οι φορές που ως πολίτες ερχόμαστε σε επαφή με συνανθρώπους μας, οι οποίοι έχουν αποφασίσει να υπηρετήσουν την κοινωνία μας μέσω των κοινών, μέσω της πολιτική, γενικά μέσω της άσκησης εξουσίας και το συναίσθημα που λαμβάνουμε από αυτούς είναι η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ. 

Θλίψη και απογοήτευση από τον τρόπο με τον οποίο προτείνουν λύσεις, από τα κριτήρια (εδώ πολλές φορές μπορεί κάποιος και να εξοργιστεί) που εξετάζουν για να υλοποιηθεί κάτι, ένα έργο. Πολλές φορές ακόμα και σ’ αυτά τα θέματα το «εγώ» έρχεται στον… αφρό, άσχετα εάν οι αποφάσεις παίρνονται με βάση την πλειοψηφία.

Η κατάσταση που επικρατεί στην πολιτική και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο, έχει κάνει πολλούς από τους πολίτες που έχουν την παιδεία και γενικότερα το υπόβαθρο να προσφέρουν, να κρατούνται… μακριά από το πάρουν την απόφαση να υπηρετήσουν και αυτοί το σύνολο. Ένα άλλο φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, είναι η «χαλαρή» ψήφος σε εκλογές, με αποτέλεσμα θέσεις ευθύνης να πηγαίνουν και σε πρόσωπα, που στην πράξη δείχνουν να μην μπορούν να σηκώσουν το «βάρος» της εκλογής τους. Και είναι πολλοί αυτοί που διαπιστώνουν εκ των υστέρων ότι έκαναν λάθος επιλογή στην κάλπη, όταν έρχεται η ώρα των πράξεων. 

Είναι σημαντικό να ενεργοποιηθούν άνθρωποι που έχουν τις βάσεις για να προσφέρουν πραγματικά στον τόπο τους, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς, με όσα βλέπουν να εξελίσσονται στον τομέα άσκησης εξουσίας και στον τρόπο με τον οποίο προσφέρουν αιρετοί και πολίτες, αποφασίζουν, τελικά, να απέχουν. Για να μην πάμε στην κατηγορία που αποφασίζουν να πάνε... αλλού να ζήσουν, ακόμα και στο εξωτερικό, λόγω της κατάστασης που επικρατεί γενικότερα στη χώρα σε πολλούς βασικούς τομείς που επηρεάζουν τις συνθήκες που βιώνουμε.  

ΥΓ. 1: Είναι θετικό που υπάρχουν αυτοδιοικητικοί, οι οποίοι μιλούν, πλέον, για θέματα που έχει καυτηριάσει ο «Πολίτη Αργολίδας». Ένα βασικό είναι η διχόνοια που επικρατεί – και μεταφέρεται από τους εκλεγμένους – σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Επίσης, βασικό είναι και το θέμα των προτεραιοτήτων σχετικά με τα οικονομικά και την αναθεώρηση του προϋπολογισμού, ανάλογα με τις ανάγκες που έχει κάθε περιοχή…

ΥΓ. 2: Είτε συσκέπτεστε 15, είτε λιγότεροι, ακόμα και… τρεις, να ξέρετε ότι όλα μπορούμε να τα μάθουμε, σχετικά με όσα λέτε και αποφασίζετε, και μιλάμε για θέματα που αφορούν τη ζωή των πολιτών. Τίποτε δε μένει κρυφό, ειδικά για ανθρώπους που σκέφτονται με απόλυτο τρόπο! Και όταν εκλέγεσαι, είναι ακόμα μεγαλύτερη η ευθύνη και στη συμπεριφορά σου, ειδικά στα όσα αναφέρεις και γράφεις. Μακριά από εμάς οι τραμπουκισμοί όλων των ειδών. Και όπου βλέπετε μεγάλους «σταυρούς» δε σημαίνει ότι όλοι είναι... Άγιοι!

ΥΓ. 3: Όπως ενημερωθήκαμε, δήμαρχος που έχει πάρει... πάνω του και τη ΔΕΥΑ κατέθεσε μήνυση στον Εισαγγελέα για κακουργηματική υπεξαίρεση ύψους περίπου 140.000€ από τα ταμεία της επιχείρησης. Η μήνυση στρέφεται κατά δύο υπαλλήλων της ΔΕΥΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη. Εμείς είχαμε μιλήσει από τον Ιανουάριο για «διερεύνηση, διαφάνεια και κάθαρση», αναφέροντας ότι αυτή είναι η μόνη οδός για την ορθή χρήση των οικονομικών στον συγκεκριμένο δήμο, αλλά και γενικότερα στην αυτοδιοίκηση και όχι μόνο.  

ΥΓ. 4: Κυριαρχεί στην ειδησιογραφία και το θέμα της διαφθοράς στην πολεοδομία, βάσει των εξελίξεων, έγιναν και προφυλακίσεις για το σκάνδαλο σε Κηφισιά, Εκάλη και Μαρούσι. Όπως έχει γίνει γνωστό, στο πλαίσιο της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη, εξετάζεται το ενδεχόμενο ύπαρξης διασυνδέσεων και με άλλους Δήμους ή πολεοδομικές υπηρεσίες. Κρατήστε το αυτό… Μιλάμε για μια υπόθεση που ξεκίνησε από μια ομάδα πολιτών, όταν είδαν να παραβιάζονται συγκεκριμένοι όροι δόμησης στις περιοχές τους. 

Τελικά, για πείτε μας… Η διαφθορά στην πολεοδομία εξαπλώνεται και σε άλλες περιοχές; Όπως έχει φανεί από τις έρευνες, πάντα με τους κατηγορούμενους να έχουν το τεκμήριο της αθωότητας, έβγαιναν άδειες δόμησης παράτυπα ή κατά προτεραιότητα, γινόντουσαν τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, υπήρξε μείωση προστίμων, όλα αυτά φέρεται να τα αναλάμβαναν κάποιοι έναντι αμοιβής.

Το κύκλωμα στις πολεοδομίες, φαίνεται να προκαλεί αναταράξεις στο υπουργείο Περιβάλλοντος, στο υπουργείο Πολιτισμού, στην Επιθεώρηση Εργασίας, στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, ακόμα και σε δικαστικούς λειτουργούς.

ΥΓ. 5:  Διαβάσαμε για νέα εικόνα στο παραλιακό μέτωπο, μέσω ενός έργου πολλών χιλιάδων ευρώ. Εμείς οφείλουμε να πούμε ότι πρέπει να υπάρξει περισσότερο πράσινο, ενώ αξία μέσω αυτού του έργου αποκτούν και καταστήματα που είναι στο ίδιο… μήκος με την ακτή και αυτό έχει τη σημασία του, ξεχωριστή για κάποιους.  

ΥΓ. 6: Εάν πέφτει το ρευστό, κάποιους θα σας βάλουνε μέχρι και τα... μουστάκια σας να... ξυρίσετε! Μεταφορικά μιλώντας, διότι δεν έχετε όλοι μουστάκι. Κάτι δικά μας, εννοώ για το συνάφι μας!

ΥΓ. 7: Το είδαμε και αυτό… Με επεισοδιακό τρόπο εξελίχθηκε πριν από μερικές ημέρες η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στον Δήμο Ηλιούπολης, καθώς η ένταση μεταξύ εκπροσώπων της δημοτικής αρχής, συμβούλων και παρευρισκομένων οδήγησε σε αντεγκλήσεις και προσωρινή διακοπή της διαδικασίας.

Η συνεδρίαση μετατράπηκε σε αγώνα του μποξ, κάποιοι πιάστηκαν στα χέρια! Για τη θυελλώδη συνεδρίαση αποτέλεσαν οι εξελίξεις γύρω από την ανάπλαση της περιοχής Χαλικάκι και η πρόταση της ΕΤΑΔ για παραχώρηση της έκτασης στον Δήμο Ηλιούπολης, προκειμένου να προχωρήσει το έργο βιοκλιματικής αναβάθμισης… 

Αυτές οι εικόνες είναι καλό να μη γίνονται… 

«Εμμανουήλ Ρέπουλης – Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου (1917-1920)». Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα πρέπει να βρίσκεται στα γραφεία πολιτικών, στο σπίτι κάθε Έλληνα πολίτη…

Ο σύλλογος των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης» με πρόεδρο τον Δημήτρη Καμιζή και οι εκδόσεις «Κουκκίδα» παρουσίασαν την Τετάρτη (13/05) στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής στην οδό Σταδίου στην Αθήνα) τη συγκεκριμένο βιβλίο. Πρόκειται για μία έκδοση με διαχρονική αξία, όπως φάνηκε μέσα και από τη συγκεκριμένη εκδήλωση πνευματικής «αύρας» και ιστορικού «χρώματος».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» βρέθηκε στην Παλαιά Βουλή, χώρος που δεν επιλέχτηκε τυχαία για την παρουσίαση του συγκεκριμένου βιβλίου, που αφορά το έργο και την προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη, μιας σπουδαίας προσωπικότητας που καταγόταν από το Κρανίδι, την πρωτεύουσα της Ερμιονίδας.

Βλέπετε στον ίδιο χώρο, πριν από χρόνια, αγόρευε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης, οπότε θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η μορφή και ο λόγος του σπουδαίου σπάνιου αυτού Κρανιδιώτη πολιτικού, δημοσιογράφου και διανοητή, συγκίνησαν ξανά στην Παλαιά Βουλή, μέσω των όσων ακούστηκαν για το συγκεκριμένο βιβλίο.

Δείτε όσα ειπώθηκαν στην εκδήλωση από το κανάλι των εκδόσεων «Κουκκίδα» στο youtube:

Ο Δημήτρης Καμιζής (πρόεδρος του συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», γιατρός, πρώην Δήμαρχος Κρανιδίου και Ερμιονίδας) που έγραψε το βιβλίο και κυκλοφόρησε από τις κδόσεις «Κουκκίδα» και εκδότη Δημήτρη Δημόπουλο, θέλει να εξηγήσει στο σήμερα τις εξής έξι λέξεις: «Αφανής εγεννήθη. Ανερχόμενος ηγωνίσθη. Διακεκριμένος απέθανεν»! Είναι οι έξι λέξεις, με τις οποίες ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος συμπύκνωσε αριστοτεχνικά την ουσία του βίου και της πολιτείας του μεγάλου Έλληνα πολιτικού Εμμανουήλ Π. Ρέπουλη (Κρανίδι 1863 – Κρανίδι, 13 Μαΐου 1924), αποχαιρετώντας τον στο πλαίσιο της ΛΘ’ Συνεδρίασης της «Δ’ εν Αθήναις Συντακτικής των Ελλήνων Συνελεύσεως» στις 19 Μαΐου 1924, που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του πολυΐδμονος άνδρα.

Έχοντας συμπληρωθεί 100 χρόνια από τον θάνατό του, μπορεί κάποιος μέσα από το βιβλίο να δει, πώς ο εξέχων Κρανιδιώτης πολιτικός κατάφερε να δώσει νέα πνοή στα δημόσια πράγματα και να συντελέσει στη δημιουργία μίας πιο ισχυρής Ελλάδας στο διεθνές στερέωμα, ως αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως του Ελευθερίου Βενιζέλου, ενώ η χώρα βίωνε και τον εθνικό διχασμό.

Ο Θανάσης Χρήστου (καθηγητής νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) ήταν ένας από τους ομιλητές στην εκδήλωση και με όσα είπε καθήλωσε, αναδεικνύοντας την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Εμμανουήλ Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Γι’ αυτόν τον λόγο αυτή η έκδοση έχει διαχρονική αξία. Λόγω και της διαχρονικότητας των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού, όπως τόνισε και ο Δημήτρης Καμιζής απευθυνόμενος και στους τωρινούς πολιτικούς που βρέθηκαν στην εκδήλωση…

Αφήνοντας μια παρακαταθήκη ελπίδας, μέσα από την ορθή πολιτική κρίση και την οξυδέρκεια που είχε ο Εμμανουήλ Ρέπουλης ως δημοσιογράφος και πολιτικός, όντας εμπνευστής και ευπατρίδης, έχοντας ξεχωριστό τρόπο να πείθει με γνώμονα το συνολικά καλό.

Χαιρετισμούς απεύθυναν ακόμα, ο Ιωάννης Γεωργόπουλος (Δήμαρχος Ερμιονίδας), Ιωάννης Μαργέτας (επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Ερμιονίδας), η Δήμητρα Δέμου-Φωστίνη, (χορηγός της έκδοσης του βιβλίου και της εκδήλωσης, αντιπρόεδρος του Συλλόγου των Απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης»). Στην εκδήλωση μίλησε και η Λενέτα Στράνη (ποιήτρια, συγγραφέας).

Την εκδήλωση τίμησαν, ακόμα, με την παρουσία τους ο βουλευτής Μιχάλης Κατρίνης (ΠΑΣΟΚ), ο Κώστας Σκανδαλίδης (ιστορικό και εμβληματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και με συγγραφικό έργο), ο Δημήτρης Χατζησωκράτης (πολιτικός μηχανικός, οικονομολόγος, ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς με συνδικαλιστική διαδρομή, μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που έχει γεννηθεί στην Ερμιόνη και έχει μικρασιατική καταγωγή), ο Αναστάσιος Γανώσης (εντεταλμένος σύμβουλος της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε θέματα Μεταφορών και Επικοινωνιών), ο Αναστάσιος Λάμπρου (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης), ο Ιωσήφ Γανώσης (Δημοτικός Σύμβουλος Ερμιονίδας).

Χαιρετιστήρια μηνύματα απέστειλαν ο πρόεδρος της Βουλής, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο βουλευτής Αργολίδας, Γιάννης Ανδριανός (ΝΔ), ο ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης (πολιτικός, μηχανικός και καθηγητής πανεπιστημίου με καταγωγή από την Αργολίδα), καθώς δεν μπόρεσαν να βρεθούν στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ήταν την ίδια ώρα στο Ναύπλιο στην απονομή των βραβείων του Επιμελητηρίου Αργολίδας στο Ναύπλιο.

Την παρουσίαση και τον συντονισμό πραγματοποίησε ο Γιάννης Σπετσιώτης (εκπαιδευτικός, επίτιμος σχολικός σύμβουλος ΕΑ).

Στα έδρανα της Παλαιάς Βουλής βρέθηκαν, ακόμα, μέλη της πανεπιστημιακής και ακαδημαϊκής κοινότητας, επιστήμονες από πολλούς κλάδους, μέλη του συλλόγου των απανταχού Κρανιδιωτών «Εμμανουήλ Ρέπουλης», κάτοικοι της Ερμιονίδας κ.α. Εκεί ήταν και η οικογένεια του Δημήτρη Καμιζή! 

Θα σας παρουσιάσουμε και όσα έγραψε η Τζένη Ντεστάκου (συγγραφέας, εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ερευνήτρια, που ασχολείται και την ιστορία της Ερμιονίδας) για την εκδήλωση, καθώς με το κείμενο της «φωτίζει» αυτή την «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε, δηλαδή την Παλαιά Βουλή:

Μια Βραδιά Ιστορικής Μνήμης στην Παλαιά Βουλή

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη από τον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ»

Η παρουσίαση του βιβλίου για τον Εμμανουήλ Ρέπουλη στην κατάμεστη αίθουσα της Παλαιάς Βουλής εξελίχθηκε σε μια κορυφαία πνευματική και ιστορική στιγμή. Μέσα από τον μεστό λόγο του εκπαιδευτικού και μελετητή της Τοπικής Ιστορίας κ. Γιάννη Σπετσιώτη, ο οποίος είχε τον άψογο συντονισμό, η «αύρα» του μεγάλου πολιτικού πλημμύρισε τον χώρο όπου κάποτε αγόρευε. Η σύμπτωση δε των επετείων θανάτου του Εμμανουήλ Ρέπουλη και του Ελευθερίου Βενιζέλου έδωσε μια ιδιαίτερη ιστορική βαρύτητα στην εκδήλωση.

Η έναρξη με το σπάνιο ηχητικό από τηλεοπτικό αφιέρωμα της ΕΡΤ (1983), λειτούργησε ως μια «μηχανή του χρόνου» αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μηνυμάτων του μεγάλου πολιτικού.

Η εκδήλωση φωτίστηκε από τη σπουδαία προσφορά της κας Δήμητρας Φωστίνη – Δέμου (Αντιπροέδρου του Συλλόγου). Η ευγενική χορηγία για την έκδοση στη μνήμη των γονέων και του συζύγου της, Σταύρου Δέμου, ιδρυτή της φαρμακοβιομηχανίας DEMO, αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα σύγχρονης ευεργεσίας με βαθιά ανθρώπινο πρόσωπο. Η αναφορά στα κοινά μαθητικά χρόνια της χορηγού με τον συντονιστή στο Γυμνάσιο Κρανιδίου πρόσθεσε μια νότα γνήσιας τοπικής συγκίνησης…

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η παρουσία της συγγραφέως και ποιήτριας κας Λενέτας Στράνη, η οποία είχε την ευθύνη της έκδοσης μαζί με τον κ. Πάνο Αστίθα. Η κυρία Στράνη δεν περιορίστηκε σε μια στεγνή ακαδημαϊκή παρουσίαση. Με έναν καθηλωτικό, θεατρικό και βαθιά αφηγηματικό τρόπο ομιλίας, κατάφερε να μαγνητίσει το κοινό και να «ταξιδέψει» τους παρευρισκόμενους στην εποχή του Ρέπουλη. Η λυρικότητα της φωνής της και η θεατρική της πλαστικότητα στο βήμα «ζωντάνεψαν» τους καρπούς της πολυετούς έρευνάς της. Φώτισε άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου πολιτικού, αποδεικνύοντας στην πράξη πως όταν η ιστορική γνώση μεταδίδεται με πάθος και καλλιτεχνική ευαισθησία, νικά οριστικά τη λήθη και την αφάνεια.

Η παρουσία του κ. Δημήτρη Καμιζή (γιατρού, πρώην Δημάρχου Κρανιδίου και Ερμιονίδας) έδειξε πώς η ιατρική και η πολιτική δράση μπορούν να συνδυαστούν με το πάθος για την Τοπική Ιστορία. Η προσπάθειά του να φέρει την ιστορική μνήμη σε κάθε σπίτι συγκίνησε το κοινό. Ως εμπνευστής αυτής της προσπάθειας, ανέλυσε τον εσωτερικό κόσμο του Ρέπουλη και το ηθικό του ανάστημα στη σκιά του Εθνικού Διχασμού. Η πιο συγκλονιστική στιγμή της ομιλίας του κ. Καμιζή ήταν η ανάγνωση της διαθήκης του Εμμανουήλ Ρέπουλη, ένα ντοκουμέντο που αποκάλυψε το μέγεθος της αφιλοχρηματίας και της απόλυτης εντιμότητάς του.

Ένας άνθρωπος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας ως Υπουργός και Αντιπρόεδρος Κυβερνήσεως, πέθανε χωρίς κανένα περιουσιακό στοιχείο, αφήνοντας πίσω του μονάχα ένα μικρό κτήμα και τα καθημερινά οικιακά του σκεύη!

Αυτή η υποδειγματική πολιτική ηθική, δεν γλίτωσε, ωστόσο, τον Ρέπουλη από τα πολιτικά πάθη της εποχής του. Όπως αποκαλύφθηκε, η μαρμάρινη προτομή του, αν και είχε κατασκευαστεί έγκαιρα, άργησε να στηθεί στο Κρανίδι εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων και των εμποδίων που έθετε η τότε τοπική πολιτική αρχή. Μια ιστορική αδικία που φωτίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι πιο ακέραιοι ηγέτες απέναντι στον φανατισμό...

Την επιστημονική σφραγίδα στη βραδιά έβαλε ο καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Αθανάσιος Χρήστου, που υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης. Με την καθηλωτική του ομιλία, ανέδειξε την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ρέπουλη ως πολιτικού με σπάνιο ήθος, οξυδερκούς δημοσιογράφου, χαρισματικού ρήτορα και φωτισμένου διανοητή.

Στον επίλογο της βραδιάς, ο συντονιστής κ. Σπετσιώτης προχώρησε σε τρεις εξαιρετικά σημαντικές και σημειολογικές επισημάνσεις που φωτίζουν τη διαδρομή αλλά και τη μεταθανάτια μοίρα του μεγάλου πολιτικού: Αναλύθηκε η ρίζα και η προέλευση του ονόματος «Ρέπουλης ή Λέπουρης», (λεπούρ=λαγός) προσφέροντας ένα σπάνιο γλωσσολογικό και ιστορικό στοιχείο, από τη μελέτη για την προέλευση των κρανιδιώτικων επωνύμων της ιστορικού κ. Μαρίνας Τσιρτσίκου.

Έγινε ειδική αναφορά στο Σχολαρχείο Ναυπλίου, από το οποίο αποφοίτησε ο Κρανιδιώτης πολιτικός. Υπογραμμίστηκε με πικρία ότι: Παρά το τεράστιο εθνικό του έργο, δεν υπάρχει, σήμερα, κεντρική οδός «Εμμανουήλ Ρέπουλη» στην πρωτεύουσα ή σε μεγάλους δήμους, παρά μόνο ένας μικρός, σχεδόν άγνωστος δρόμος στην περιοχή του Κερατσινίου. Μια επισήμανση που αναδεικνύει την ανάγκη να αποκατασταθεί η μνήμη του και στον δημόσιο χώρο...

Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς επιφυλάχθηκε για το τέλος. Η απαγγελία από τον κ. Σπετσιώτη των στίχων του αείμνηστου καθηγητή του Γυμνασίου Κρανιδίου Γεωργίου Κομίνη για τον «Αθάνατο Νεκρό» Ρέπουλη, τον άνδρα που «δεν σεμνύνεται από τον τόπο, αλλά σεμνύνει τον τόπο», προκάλεσε ρίγη δέους στην αίθουσα. Η εικόνα με τα πουλιά που παίρνουν τη γνώμη του Ρέπουλη για να τη φέρουν στη Βουλή συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν και τον ανέδειξε σε πολιτικό πρότυπο – μια πολύτιμη πυξίδα για τις μέρες μας!

Φύγαμε από την Παλαιά Βουλή έχοντας στο μυαλό μας το ρητό του Ευριπίδη που ακούστηκε από τον κ. Σπετσιώτη ως τελική παρακαταθήκη: «Όλβιος όστις της Ιστορίης έσχεν μάθησιν» (Ευτυχισμένος είναι εκείνος που κατέκτησε τη γνώση της Ιστορίας). Παράλληλα, η εκδήλωση μάς υπενθύμισε τη σπουδαιότητα της Τοπικής Ιστορίας. Όπως τονίστηκε στην έναρξη, «η καταγραφή της πορείας ενός τόπου ενισχύει την αγάπη για την πατρίδα και οφείλει να αποτελεί προτεραιότητα στα σχολεία μας».

Θερμά συγχαρητήρια στον Σύλλογο των Απανταχού Κρανιδιωτών «ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΕΠΟΥΛΗΣ» και στις εκδόσεις «ΚΟΥΚΙΔΑ». Ήταν μια βραδιά – πηγή ιστορικής μνήμης, που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όσων είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε.

 

Θα σας το γράψουμε λαϊκά… «Ο “Καποδίστριας” με επίκεντρο το Ναύπλιο και την αύρα ιστορίας που έχει αυτή η πόλη, τους… χαλάει τη… σούπα. Η συγκεκριμένη ταινία πάει κόντρα στο τωρινό προφίλ που θέλουν να περάσουν οι περισσότεροι πολιτικοί και η νυν τάξη πραγμάτων».

Αναλύοντας αυτά τα λόγια, δε θα σταθούμε στην παραγωγή του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή, αλλά στα μηνύματα που περνάει στον κόσμο αυτό το «φιλμ». Μηνύματα που πολλοί θέλουν να μην αποτελούν αιτία αφύπνισης των πολιτών και ειδικά των νέων ανθρώπων. Με πιο βασικό ότι οι πολιτικοί και όσοι εκλέγονται σε κάθε μορφή εξουσίες, ανεβαίνουν σε συγκεκριμένες θέσεις για να υπηρετούν τους πολίτες και το δίκαιο, με βοήθεια στους αδύναμους. Δεν βλέπουν την εξουσία, τα Δημαρχεία, τα Μέγαρα και τα Κοινοβούλια σαν… τσιφλίκια τους.

Αναφέρουν πολλοί ότι αυτή η ταινία δέχθηκε και δέχεται «πόλεμο», αλλά δεν είναι τυχαίο ότι σημειώνει μεγάλη επιτυχία, καθώς στους περισσότερους κινηματογράφους που παίζεται, οι αίθουσες είναι γεμάτες, με τον κόσμο να χειροκροτεί, όταν ολοκληρώνεται η προβολή της.

Ο Έλληνας είναι συνδεδεμένος με την ιστορία του και αυτό δύσκολα θα το αλλάξει κάποιος. Βλέποντας την ταινία πολλοί παρομοιάζουν όσους πολέμησαν και τελικά δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια με την τωρινή πολιτική ελίτ στη χώρα μας, βλέπουν όσα διαδραματίζονται με συγκίνηση. Πολλοί υποκλίνονται, μέσω της ταινίας, στα όσα έχουν πετύχει οι πρόγονοί μας, στο μεγαλείο του πολιτικού και του ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια. Ενός οραματιστή με δράση και εκτός Ελλάδας, έχοντας γεννηθεί στην Κέρκυρα.

Αναφέρουν ότι μέσω του «Καποδίστρια»… βλέπουν ότι η Ελλάδα ακόμα φοβάται τον ίδιο της τον εαυτό, αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τη δολοφονία του. Τονίζουν ότι ο Καποδίστριας δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός, ήταν όραμα, αρχές, αξιοπρέπεια, θυσία. Αυτό επεσήμανε και η «Litsa Manwla» στο προφίλ της στο Facebook, συμπληρώνοντας: «Ήταν ο άνθρωπος που προσπάθησε να βάλει τις ελληνικές αξίες σε τάξη και εκκίνηση, σε έναν λαό ρημαγμένο αλλά ζωντανό. Και γι’ αυτό τον πολέμησαν τότε. Και γι’ αυτό τον φοβούνται ακόμα. Μπράβο, λοιπόν, στον Γιάννη Σμαραγδή που μας χάρισε μια τόσο διδακτική για τη νέα γενιά ταινία»!

Δείτε εδώ τι είπε ο Γιάννης Σμαραγδής για τη γυναίκα του, παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή και της αφιέρωσε την ταινία. Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.

Εμείς θα σας παρουσιάσουμε απόψεις διακεκριμένων πολιτών μας.

Ο Άρης Δαβαράκης (στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός) έγραψε χαρακτηριστικά στο Facebook:

«Στο τέλος του "Καποδίστρια" στο Cinobo Οπερα η sold out αίθουσα ξέσπασε σε χειροκρότημα. Αρέσει η ταινία σ' ένα πολύ μεγάλο κοινό γιατί μας υπενθυμίζει πώς θα είχε προχωρήσει η Ελλάδα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι 25 κοτζαμπάσηδες που μέχρι και σήμερα διαφεντεύουν τον τόπο με τσαμπουκά, μαφιόζικες μεθόδους και μαύρο χρήμα.

Ο κυβερνήτης Καποδίστριας, υπουργός εξωτερικών του Τσάρου της Ρωσίας και δημιουργός της Ελβετίας με τα καντόνια και τη λειτουργική δημοκρατία της, ήταν απόλυτα ταγμένος σε μια Ελλάδα οπού οι πολύ πλούσιοι (οι ολιγάρχες) θα πλήρωναν φόρους και θα χαιρόντουσαν να "προσφέρουν" στους πιο αδύναμους Έλληνες. Ήθελε σχολεία και βιβλία και ισότητα, ήθελε ελληνική ιστορία και σύνδεση με το παρελθόν μας, δημοκρατία, αρχές και φιλότιμο. Οι ολιγαρχίες δεν ήταν και δεν είναι για τέτοια. Θέλουν να ελέγχουν την Ελλάδα που τη θεωρούν τσιφλίκι τους.

Αυτό είναι νομίζω το κεντρικό μήνυμα της ταινίας του Σμαραγδή και είναι ξεκάθαρο. "Κόμης, κόντες και δεν ξέρω τι άλλο θα’ ρθει να μας πει τι θα κάνουμε και θα μας βάλει να πλερώνουμε και φόρους - που ούτε στους Οθωμανούς δεν πληρώναμε; Ρε άντε από κει. Σε χαντάκι θα τον βρούνε" – να’ ναι καλά οι Μαυρομιχαλαίοι και όλοι οι όμοιοι τους διαχρονικά.

Είναι μια ταινία που ίσως δεν μπορεί να διεκδικήσει υψηλές καλλιτεχνικές δάφνες, θα έπρεπε όμως να σκεφτεί το Υπουργείο Παιδείας μήπως πρέπει να παίζεται στα σχολεία. Περιέχει την αλφαβήτα της ιστορίας μας και κάποιες "αρχές" που ακόμα παλεύουν κάποιοι Έλληνες να τις κρατήσουν ζωντανές – με νύχια και με δόντια».

Ο Άρης Δαβαράκης είναι στιχουργός, δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 31 Ιουλίου 1953. Έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, ακολούθως δε εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σε νεαρή ηλικία, από το 1977 έως το 1981, εργάστηκε στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι.

Συνεργάστηκε ως στιχουργός με τον Μάνο Χατζιδάκη, την Ευανθία Ρεμπούτσικα, τον Χρήστο Νικολόπουλο, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και άλλους συνθέτες.

Από την πλευρά του Dr Γρηγόρης Βασιλειάδης (ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής) τόνισε στη σελίδα του στο Facebook:

«Πρωτοφανής επιτυχία η ταινία για τον Καποδίστρια (όπως και η σειρά του Αγίου Παΐσιου, όταν πριν από λίγο καιρό παίχτηκε στην τηλεόραση).

Μεγάλη επιτυχία γιατί έσπασε τα ταμεία από τις εισπράξεις.

Γιατί έσπασε τα νεύρα του νεοταξικού "προοδευταριού".

Των συστημικών νεοφασιστών, χλεχλέδων που χέζονται πάνω τους μπρος σε κάθε απόπειρα ιεροποίησης του όντως σημαντικού (και των αληθινά σημαντικών της Ιστορίας) και σπεύδουν να εμέσουν τη χολή τους, αφού οι προθέσεις τους και το ποιον τους ελέγχεται ανυπόφορα από ιδεώδη που θέλουν να σβήσουν με το στανιό, στις ψυχές τους και στις ψυχές των απλών ανθρώπων.

Μεγάλη επιτυχία, επειδή δεν "έτυχε" (γι’ αυτό πέτυχε). Ο σκοπός της ήταν να αναδείξει, όχι μονάχα την ιστορική, αλλά κυρίως μια υπερχρονική Αλήθεια: Το γεγονός πως όποιος βάζει τον εαυτό του δεύτερο – ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να κοιτάξει τα στενά ατομικά ή πολιτικά του συμφέροντα –, μένει διαχρονικά στη συνείδηση των ανθρώπων ως ψυχικό και ηθικό μέγεθος, αξεπέραστο και ζωοποιό.

Μεγάλη επιτυχία, επειδή ο κόσμος μέσα στις αίθουσες σηκώνεται όρθιος και χειροκροτεί. Όχι επειδή ο κύριος Σμαραγδής είναι ο αψεγάδιαστος σκηνοθέτης, ούτε μόνο επειδή αγιοποιείται το πρόσωπο του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη. Αλλά κυρίως επειδή όλοι εμείς που βλέπουμε εδώ και μερικές δεκαετίες την αξιοπρέπεια μας να ευτελίζετε μεθοδικά και συστημικά, αντικρύζουμε στο πανί κάποιους φιλαλήθεις καλλιτέχνες που θέλουν να μας θυμίσουν τα χαμένα αυτονόητα:

Πως, ναι, υπήρξαν άνθρωποι, και δη κυβερνήτες, που έβαλαν το ατομικό τους θέλω πίσω, την περιουσία τους, και την ίδια τους τη ζωή, από αγάπη για ένα έθνος, έναν λαό που αξίζει να φροντιστεί, να ζει καλύτερα και να σκέφτεται ελεύθερα.

Πως, ναι, αν και ο μετανεωτερικός χυλός ζητάει την εδώ και τώρα κατάργηση των υπερατομικών αξίων και ιδεωδών, προσφέροντας ως φτηνά ανταλλάγματα, τις άπειρες ψηφιακές ευκολίες, και τα μπατηροεπιδόματα σε ήδη αξιωμένους από το σύστημα ανθρώπους, ο ελληνικός λαός, ο απλός Έλληνας μέσα στην ψυχή του ακόμα ελπίζει.

Ελπίζει και ποθεί ένα καλύτερο εαυτό από από ‘κείνον που τον έκαναν να πιστεύει πως είναι.

Ελπίζει και ποθεί καλύτερους ηγέτες, θυσιαστικούς κυβερνήτες, πολιτικούς που λειτουργούν ως αγαπητικοί πατεράδες που θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ενηλικιωθούν από αγάπη, καταβάλλοντας προσωπικό κόστος.

Η ταινία σπάζει τα ταμεία επειδή διέρρηξε αρχικά τις καρδίες μας".

Όσους από μας επιμένουν να έχουν καρδιές ανοιχτές, και εύφορα εγκυμονούσες, στην ελπίδα και στο θαύμα.

Η ιστορία της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια δεν είναι παραμύθι, είναι αληθινή.

Η μάλλον, είναι μια ακόμα Αλήθεια που επειδή βαθιά μας παρηγορεί, είναι άκρως παραμυθητική για τις ζωντανές ψυχές που προσβλέπουν στην ανάκαμψη και στην ανάσταση».

Με τα δικά της μηνύματα και η αναφορά του Γιάννη Κωνσταντάτου (Δήμαρχος Ελληνικού-Αργυρουπολης) στο προφίλ του στο Facebook:

«Όταν είδα την πρεμιέρα του Καποδίστρια σας είχα προαναγγείλει πως ο Ελληνικός Λαός που τον αγάπησε τότε και τον αποκαλούσε πατέρα και σήμερα ο ίδιος Λαός θα πάει να τη δεί και θα την σηκώσει στους ώμους του "πλημμυρίζοντας" τις αίθουσες γιατί διψάει για Ελλάδα, αδιαφορώντας αν ήταν ή δεν ήταν αριστούργημα ή οσκαρικού επίπεδου σκηνοθετικά!

Αυτές τις βλακώδεις αναλύσεις τις αφήνουμε στους "ειδικούς" κριτικούς και μας είναι αδιάφορα. Δεν καταλαβαίνουν τον συμβολισμό της ταινίας δυστυχώς και το περιεχόμενο που αποτελεί πυξίδα για τον Ελληνισμό 200 χρονιατώρα!

Ας μην πάρει Όσκαρ ο Σμαραγδής, παίρνει τα εύσημα του έθνους για την προσπάθεια και το πείσμα του να ακουστεί με τα πενιχρά μέσα του η ιστορία και το πρόσωπο του πολιτικού ηγέτη που η χώρα χρειαζόταν ανέκαθεν.

Τα υπόλοιπα θα τα πούμε με τον κύριο Σμαραγδή παρόντα την 1η Φεβρουαρίου στα αποκαλυπτήρια του Ανδριάντα του Καποδίστρια στο Δημαρχείο μας, του πρώτου που θα τοποθετηθεί σε Δήμο της Αττικής»!

Σμαραγδής για «Καποδίστρια»: Δέχθηκα απειλές θανάτου για να μη γυριστεί η ταινία

Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η επίσημη πρεμιέρα της νέας ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή με τίτλο «Καποδίστριας». Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης μίλησε δημόσια για πρώτη φορά με τόση ένταση για την απώλεια της συζύγου του Ελένης, στην οποία αφιερώνει το έργο, αλλά και για τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ολοκληρωθεί η παραγωγή, σχετικό θέμα φιλοξένησε στο site της και η εφημερίδα «Αναγνώστης».

Ο Γιάννης Σμαραγδής χαρακτήρισε την ταινία «όνειρο ζωής» της συζύγου του, τονίζοντας ότι εκείνη στάθηκε καθοριστικός παράγοντας σε κάθε στάδιο της δημιουργίας. Όπως ανέφερε, η Ελένη είχε ενεργό ρόλο τόσο στη διαμόρφωση του σεναρίου όσο και στις τελικές διορθώσεις πριν φύγει από τη ζωή, επισημαίνοντας πως αισθάνεται ότι συνεχίζει να τον «καθοδηγεί» ακόμη και σήμερα.

Με λόγια βαθιάς συγκίνησης, ο σκηνοθέτης παραδέχθηκε ότι η απώλειά της παραμένει ανοιχτή πληγή. «Ήταν εκείνη που οργάνωνε τα πάντα και εγώ απλώς ακολουθούσα», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως σε κάποια στιγμή σκέφτηκε ακόμη και να μη βάλει το όνομά του στους τίτλους, θεωρώντας ότι απλώς υπηρέτησε το όραμα της ταινίας.

Ο Γιάννης Σμαραγδής αποκάλυψε, παράλληλα, ότι η ολοκλήρωση της ταινίας «Καποδίστριας» μόνο δεδομένη δεν ήταν. Σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση είχε μιλήσει ανοιχτά για οικονομικά αδιέξοδα, διακοπές στα γυρίσματα αλλά και για απειλές που, όπως είπε, δέχθηκε ώστε να μην προβληθεί η ταινία στη μεγάλη οθόνη.

Όπως εξήγησε, τα γυρίσματα ξεκίνησαν χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και βασίστηκαν σε υποσχέσεις, με αποτέλεσμα να διακοπούν προσωρινά. «Όταν καταπιάνεσαι με τον “Καποδίστρια”, δεν περιμένεις ότι θα αντιμετωπίσεις τέτοιες καταστάσεις», σημείωσε, αποκαλύπτοντας ότι υπήρξαν ακόμη και απειλές κατά της ζωής του.

Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ολοκλήρωση της ταινίας «θαύμα», ενώ τόνισε πως η σύζυγός του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, πίστευε ακράδαντα ότι πρόκειται για το καλύτερο έργο τους. «Μου είπε ότι αυτή θα είναι η πιο σημαντική μας ταινία», ανέφερε συγκινημένος.

Η ταινία «Καποδίστριας» αναμένεται να προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον, τόσο για το ιστορικό της περιεχόμενο όσο και για το φορτισμένο προσωπικό υπόβαθρο πίσω από τη δημιουργία της, αποτελώντας μία ακόμη σημαντική στιγμή για τον ελληνικό κινηματογράφο.

Διαβάστε ακόμα:

Κοντογιαννίδης: «Μέγα εξουσιαστικό-κυβερνητικό-lobby η Επίδαυρος» – Η τραγωδία και τα μπιφτέκια του «Λεωνίδα»! (εικόνες)

Ο «Πολίτης Αργολίδας» είχε γράψει ξεκάθαρα τι θέλει ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους για την τραγωδία και το έγκλημα των Τεμπών και όπως φαίνεται μόνο η Λάουρα Κοβέσι έχει πιάσει τον… παλμό των πολιτών. Κύριοι της πολιτικής, της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας, η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει εξαιρέσεις!

Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ήρθε στη χώρα μας και μίλησε για αλλαγές στον θεσμό της δικαιοσύνης και έδειξε ενδιαφέρον για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος (περί ευθύνης υπουργών).

Εμείς σας είχαμε αναφέρει, μετά και τις συγκεντρώσεις στην Αργολίδα, τον περασμένο Φεβρουάριο, ανήμερα της επετείου της «μαύρης» επετείου, τότε που ο κόσμος είχε «πλημμυρίσει» για ακόμα μία φορά τις πλατείες και τους δρόμους όλης της χώρας.

Σας είχαμε τονίσει:

«Κατέβηκε κόσμος που δεν είχε καμία «ταμπέλα». Πολίτες όλων των ηλικιών. Παιδιά, μαθητές, μαθήτριες έδωσαν τον παλμό, εκεί ήταν ενήλικες, ηλικιωμένοι, εργαζόμενοι, επιχειρηματίες, παπάδες…

Ο τρόπος λειτουργίας του κράτους, του κράτους-δικαίου, η κανονικότητα, η ασφάλεια, αφορά όλους μας και γι’ αυτό δημιουργήθηκε ένα… ποτάμι κόσμου και στο Κρανίδι. Οι πολίτες με μια φωνή ζήτησαν, επίσης, δικαιοσύνη, ζήτησαν να αποδοθούν οι ευθύνες είτε σε πολιτικά, είτε σε φυσικά πρόσωπα.

Ζήτησαν τη διάκριση των εξουσιών, εάν θέλουμε να λέμε ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα.

Ζήτησαν να καταργηθεί ο νόμος που προσφέρει ασυλία στους βουλευτές, να καταργηθεί ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών για να μπορεί η δικαιοσύνη να ενεργεί όπως με κάθε πολίτη.

Ζήτησαν οι ανώτατοι δικαστικοί να μην ορίζονται από την πολιτική ηγεσία. η Δημοκρατία βρίσκει «οξυγόνο» για να συνεχίσει. Εκφράστηκε η λαϊκή βούληση προς το πολιτικό σύστημα για αλήθεια και δικαιοσύνη, για οξυγόνο. Οξυγόνο που θα δώσει ακόμα μεγαλύτερο ύψος στη «φλόγα» του κόσμου για ένα μέλλον, όπως αρμόζει σε όλους μας, με αρχές, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και τους θεσμούς πυλώνες του κράτους-δικαίου...».

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, ξεκαθάρισε πως ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη ανακοινώσει την αναθεώρησή του άρθρου 86 του Συντάγματος.

Και ρωτάμε τους πολιτικούς που ήταν στην εξουσία όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τι κάνατε όλη αυτήν την περίοδο; Περιμένατε να βγει ο κόσμος στους δρόμους και να αναλάβει δράση η Ευρωπαία Εισαγγελέας;

Εάν θυμάστε, το καλοκαίρι ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μετά την ψηφοφορία στη Βουλή για το εάν θα υπάρξει Προανακριτική για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με το Κοινοβούλιο να λέει «όχι» και στη συνέχεια να αποφασίζετε να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή, είχε πει ανοιχτά ότι εμείς έχουμε την πλειοψηφία και έτσι μπορούσε βάσει Συντάγματος εάν θα αποδοθούν ποινικές ή πολιτικές ευθύνες και για ποιους θα γίνει αυτό. Μια υπόθεση που έστειλε στη Βουλή η Λάουρα Κοβέσι, καθώς δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, όταν οι ευθύνες έφτασαν σε Υπουργούς…

Το θετικό είναι, πάντως, ότι όλο και περισσότεροι βουλευτές, ειδικότερα και της ΝΔ, λένε ότι να βγαίνουν όλα στο «φως», να αποδίδονται ευθύνες, με αλλαγές στα όσα ισχύουν με τους πολιτικούς και ειδικά με τους Υπουργούς.

Η Λάουρα Κοβέσι έβαλε στο τραπέζι το άρθρο περί ευθύνης υπουργών

Ας δούμε το ρεπορτάζ από το «ieidiseis.gr» για την επίσκεψη της Λάουρα Κοβέσι:

«Την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι υποδέχθηκαν νωρίτερα σήμερα Τετάρτη (1/10) ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης και ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Ιωάννης Μπούγας.

Η συνάντηση διήρκεσε περίπου 30 λεπτά, κατά τη διάρκεια της οποίας η κ. Κοβέσι ζήτησε ενίσχυση του ελληνικού τμήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προκειμένου να ανταποκρίνεται επαρκώς στις αυξανόμενες απαιτήσεις των ερευνών για υποθέσεις που σχετίζονται με ευρωπαϊκά κονδύλια και διασυνοριακή οικονομική εγκληματικότητα.

Συγκεκριμένα, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ζήτησε την ενίσχυση του ελληνικού τμήματος με 3 ακόμη εισαγγελείς (απασχολούνται σήμερα 10), την πρόσληψη 6 διοικητικών υπαλλήλων, την αύξηση των απολαβών όσων απασχολούνται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Ελλάδα, αλλά και τη βελτίωση των κτιριακών υποδομών και του χώρου όπου εργάζονται.

Παράλληλα, ο Έλληνας Ευρωπαίος εισαγγελέας Νίκος Πασχάλης δήλωσε πολύ ικανοποιημένος από τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με τις ελληνικές αρχές.

Από την πλευρά της, η κ. Κοβέσι έδειξε ενδιαφέρον για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος (περί ευθύνης υπουργών), με τον κ. Φλωρίδη να ξεκαθαρίζει πως ο πρωθυπουργός έχει ήδη ανακοινώσει την αναθεώρησή του.

Η κ. Κοβέσι δήλωσε ιδιαίτερα ικανοποιημένη και από τη συνάντησή της με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη.

Συνάντηση της Λάουρα Κοβέσι και με τον εισαγγελέα Κ. Τζαβέλλα

Στη συνέχεια, η Λάουρα Κοβέσι συναντήθηκε με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα.

Κατά τη συνάντηση, η οποία διήρκησε περίπου 15 λεπτά, η κ. Κοβέσι ζήτησε την αύξηση των οργανικών θέσεων των Ελλήνων εντεταλμένων εισαγγελέων, αίτημα το οποίο είχε υποβάλει προηγούμενα και στον υπουργό Δικαιοσύνης.

Ακόμη, ζήτησε και να της δοθεί η δυνατότητα να ανανεώνει η ίδια την απόσπαση ορισμένων Ελλήνων ευρωεισαγγελέων που λήγει η θητεία τους και όχι κατόπιν απόφασης του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου (ΑΔΣ), όπως προβλέπει η ελληνική νομοθεσία.

Ο «Πολίτης Αργολίδας» στο podcast του, αναλύει τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα και στα μέρη μας, στέκεται στις αλλαγές που έρχονται, στα μηνύματα προς τους πολιτικούς και εξηγεί την αξία της πραγματικής δημοσιογραφίας.

Μέσω της παρουσία και του «Πολίτη»...

Θυμηθείτε τι σας έχουμε γράψει και ακούστε: