Μετά το Άργος, αναταραχή είχαμε και στον Δήμο Ναυπλιέων, καθώς αρμόδιος αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κώστας Καράπαυλος υπέβαλε την παραίτησή του, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Βέβαια, στη δήλωση-παραίτησή του σε ανάρτησή του στο Facebook αφήνει πολλά ερωτηματικά που περιμένουν απαντήσεις, πετώντας και πολλά «καρφιά».

Υπογραμμίζεται ότι νωρίτερα οι διοργανωτές του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου έκαναν εγγράφως πολλά παράπονα προς τον Δήμο Ναυπλιέων, αλλά ο ίδιος στα όσα έγραψε δεν έκανε αναφορά στο συγκεκριμένο θέμα, το οποίο μπορεί να αποτέλεσε την αιτία για να... ξεχειλίσει το «ποτήρι».

Θα δανειστώ όσα έγραψε ο «Καταδότης» στην εφημερίδα «Ενημέρωση της Πελοποννήσου», θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα, βάσει των όσων αναφέρει ο Κώστας Καράπαυλος. Γράφει χαρακτηριστικά:

«Kύριε Καράπαυλε, ποιοι σας εξώθησαν σε παραίτηση; Αποκλείεται να ξυπνήσατε χθες με διάθεση διοικητικής σας απεμπλοκής από τον δήμο που τόσο αγαπάτε! Ποιοι επιδιώκουν στο δήμο πολυδάπανες φιέστες; Όπως ευθαρσώς αναφέρετε στην επιστολή παραίτησής σας; Υπάρχουν μονάδες στην παράταξη Ορφανού που δεν σέβονται τα λεφτά και των σκληρά χειμαζόμενων από την πρωτοφανή οικονομική κρίση Ναυπλιέων δημοτών;

Ποιους ζωτικούς του χώρους κινδυνεύει να χάσει ο δήμος Ναυπλιέων; Μήπως υπονοείτε την Καραθώνα; Υπάρχουν και άλλα κρυφά δεδομένα; Να περιμένουν οι Ναυπλιείς και άλλες κατραπακιές;

Ποιοι είναι οι αιρετοί ή οι συνεργάτες της δημοτικής αρχής Ορφανού που δεν περιορίζονται στις διοικητικές τους αρμοδιότητες, όπως χαρακτηριστικά γράψατε και προφανώς μπαίνουν σε "ξένα χωράφια", δημιουργώντας κατά συνέπεια, όπως συμπεραίνουμε, ίντριγκες, διχόνοιες και προβλήματα ορθής λειτουργίας στον δήμο; Μήπως αυτοί σας εξώθησαν σε παραίτηση;

Είναι κι άλλα που μπορούν να αποκωδικοποιηθούν στο χθεσινό σας "μανιφέστο" κύριε Καράπαυλε. Ωστόσο, θα περιμένουμε τις επίσημες τοποθετήσεις σας, μέσω του προαναγγελθέντος απολογισμού σας που πρόκειται να κάνετε τις επόμενες ημέρες…».

Την ίδια ώρα, μπορεί να διαβάσει κάποιος σε αναφορές στον αργολικό Τύπο ότι μέσα σ’ ένα 20ημερο έγιναν και συνεχίζουν να πραγματοποιούνται τρία φεστιβάλ ταινιών στο Ναύπλιο, χωρίς προγραμματισμό και χωρίς καμία λογική (Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αναπλιού 13-17 Νοεμβρίου, 10o Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου 22 Νοεμβρίου έως και τις 1 Δεκεμβρίου, 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ναυπλίου «ΓΕΦΥΡΕΣ» 4-8 Δεκεμβρίου)…

Ο πρώην αντιδήμαρχος Πολιτισμού Κώστας Καράπαυλος αναφέρει στην ανάρτηση του:

«Ήταν τεράστια για εμένα η τιμή που εκπροσώπησα τους πολίτες αυτού του σπουδαίου Δήμου στους σημαντικούς τομείς που μου ανέθεσε ο κ. Δήμαρχος.

Ποτέ δεν ένιωσα ότι βρισκόμουν σε θέση εξουσίας. Θέση ευθύνης είχα και αυτό, πιστέψτε το, αποτελεί ένα πολύ μεγάλο φορτίο. Η διαφορά μεταξύ θέσης εξουσίας και θέση ευθύνης είναι κολοσσιαία.

Έγιναν λάθη. Αλάνθαστοι είναι μόνον οι αδρανείς. Ζητώ συγγνώμη για αυτά που δεν έγιναν ή που δεν έγιναν σωστά. Αν αδίκησα κάποιον, αυτό δεν έγινε ηθελημένα.

Θεωρώ ότι πετύχαμε αρκετά. Οι δημότες θα κρίνουν. Το γραφείο μου ήταν ανοικτό στους πάντες και πήγα παντού από άκρη σε άκρη σε όλο τον Δήμο για δράσεις και συναντήσεις. Κάποιοι άνθρωποι στην πόλη και στα χωριά είναι υπέροχοι. Σε αυτούς πρέπει να βασιζόμαστε. Αυτοί πρέπει να είναι οι πρωταγωνιστές. Μόνον με την κοινωνία συμμέτοχη και ενεργή μπορούμε να πάμε εμπρός!

Έχουμε ανοίξει πάρα πολλά θέματα και θα είμαι δίπλα σε όποιον ή όποια αποφασίσει ο δήμαρχος να αναλάβει τους τομείς που είχα επί ένδεκα μήνες. Αρκεί να μην επιδιώκει την συνέχιση πολυδάπανων φιεστών. Αγωνιστήκαμε για να αλλάξουμε τις παθογένειες και τις σπατάλες του παρελθόντος.

Τις επόμενες μέρες θα πραγματοποιήσω αναλυτικό απολογισμό, όσων έγιναν, όσων δεν μπορέσαμε να υλοποιήσουμε για αντικειμενικές και υποκειμενικές αιτίες και όσων εκκρεμούν. Εκκρεμούν εξαιρετικά για την πόλη και την ενδοχώρα θέματα.

Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για το καλό του Δήμου, στηρίζοντας τον Δημήτρη Ορφανό, βεβαίως πάνω σε ΟΛΕΣ τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις.

Αποτελεί αδήριτη ανάγκη να ξαναδούμε τα θέματα που αντιμετωπίζει η πόλη μας, να αλλάξουμε την όλη οργάνωση, να αγωνιστούμε για να μην χάσει ο Δήμος ζωτικούς χώρους του. Να στηριχτούμε σε ανιδιοτελείς ανθρώπους. Πρέπει να προγραμματίζουμε σωστά και να αντιμετωπίσουμε τις δυσλειτουργίες που, δυστυχώς, γιγαντώθηκαν στην δικιά μας εποχή. Και πρέπει ο καθείς να γνωρίζει τα όρια των αρμοδιοτήτων του.

Ένα από καρδιάς θεόρατο ευχαριστώ σε όσους με βοήθησαν και συμπαραστάθηκαν. Ειδικά σε όσους βοήθησαν παρότι ριζικά διαφωνούσαν με ασκούμενες από τη νυν δημοτική αρχή πολιτικές. Είναι υπέροχο συναίσθημα να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που θέλουν ανιδιοτελώς να προσφέρουν. Ας μην πω ονόματα, διότι σίγουρα θα ξεχάσω κάποιους.

Ευχαριστώ όλους, ακόμα και αυτούς που έκαναν άδικη κριτική. Ευχαριστώ και όλους τους υπαλλήλους που είναι στους τομείς που είχα και με αυτούς που συνεργάστηκα.

Μέχρι να πεθάνω θα αγωνίζομαι για αυτή την πόλη».

Η επιστολή της Διεύθυνσης του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου προς τον Δήμαρχο Ναυπλιέων, Δημήτρη Ορφανό αναφέρει:

«Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,

Με την παρούσα επιστολή, η Διεύθυνση του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της για την έλλειψη συνεργασίας και την αδυναμία τήρησης των συμφωνηθέντων από πλευράς του Δήμου Ναυπλιέων, όσον αφορά τη διοργάνωση του Φεστιβάλ στην πόλη σας.

Όπως γνωρίζετε, το Ναύπλιο εντάχθηκε φέτος στο δίκτυο πόλεων του Φεστιβάλ, μια εξέλιξη που χαιρετίσαμε με ενθουσιασμό.

Ωστόσο, η μέχρι τώρα εμπειρία μας από τη συνεργασία με τον Δήμο σας είναι εξαιρετικά απογοητευτική.

Συγκεκριμένα, από τις 5 Νοεμβρίου, η ομάδα μας έχει αποστείλει στο προσωπικό email του υπεύθυνου από πλευράς του Δήμου σας για την συνεργασία, αντιδήμαρχο Πολιτισμού, Αθλητισμού και Τουρισμού κ. Κωνσταντίνο Καράπαυλο, όλο το απαραίτητο υλικό για την προετοιμασία των προβολών: λινκ ταινιών, φωτογραφίες, Δελτίο Τύπου, αφίσες, γραφικά, χαιρετισμούς σκηνοθετών, κλπ.

Παρά τις επανειλημμένες γραπτές οχλήσεις μας, δεν λάβαμε ποτέ κάποια απόκριση επιβεβαίωσης, ωστόσο κατά την σημερινή μας επικοινωνία με το γραφείο του κυρίου Καράπαυλου, μας επιβεβαίωσαν ότι τα έχουν λάβει όλα κανονικά.

Ωστόσο ουδεμία ενέργεια έγινε από πλευράς σας για την προώθηση του Φεστιβάλ. Ούτε οι ταινίες αποθηκεύτηκαν, ούτε το έντυπο υλικό εκτυπώθηκε, ούτε το Δελτίο Τύπου δημοσιεύτηκε, δεν έγινε ουδεμία επικοινωνία της συνδιοργάνωσης!

Ως αποτέλεσμα αυτής της αδιαφορίας και της παντελούς έλλειψης επαγγελματισμού, φτάσαμε στην ημέρα έναρξης των προβολών στο Ναύπλιο, χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως προετοιμασία. Μάλιστα, λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τη συμφωνία με την καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ, ο Δήμος Ναυπλιέων όφειλε να εξασφαλίσει εξοπλισμό και τεχνικό υπεύθυνο για τις προβολές, πράγμα που μόλις σήμερα μας ενημέρωσαν ότι δεν έχει γίνει, η κατάσταση καθίσταται απαράδεκτη (επισυνάπτεται σχετικό απόσπασμα της επικοινωνίας μεταξύ υπευθύνου και καλλιτεχνικής διεύθυνσης).

Το σημαντικότερο, και αυτό που δημιούργησε το όλο πρόβλημα, είναι ότι δεν υπήρξε καμία επικοινωνία από πλευράς σας, ούτε για να επιβεβαιώσετε την παραλαβή του υλικού, ούτε για να μας ενημερώσετε για τυχόν προβλήματα ή αδυναμία προετοιμασίας ή να μας ενημερώσετε πολύ απλά ότι περιμένετε από την ομάδα της Καλαμάτας να τα κάνει όλα για λογαριασμό σας.

Λόγω αυτής της ολιγωρίας, αναγκαζόμαστε να ματαιώσουμε την πρώτη ημέρα προβολών στο Ναύπλιο, και καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να περισώσουμε το πρόγραμμα της δεύτερης ημέρας.

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η διοργάνωση του Φεστιβάλ έχει επενδύσει σε αυτή τη συνεργασία, διοργανώνοντας Masterclass με την επίσημη προσκεκλημένη του Φεστιβάλ Lia Beltrami για αύριο Παρασκευή 29 Νοεμβρίου, στην φοιτητική κοινότητα του Παν. Πελοποννήσου στο Ναύπλιο, σε συνεργασία με το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών "Δημιουργική γραφή, θέατρο και πολιτιστικές βιομηχανίες".

Κατά τη διάρκεια του masterclass θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ της Beltrami για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τίτλο "Wells of hope". Το masterclass και η συγκεκριμένη προβολή θα λάβει χώρα στην αίθουσα Λήδα Τασοπούλου στα Κεντρικά Διδακτήρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (οδός Βασ. Γεωργίου & Ηρακλέους, Ναύπλιο) στις 12.00 μ.μ. ενώ θα ακολουθήσουν οι άλλες προβολές ντοκιμαντέρ της Lia Beltrami την ίδια μέρα στις 6.00 μ.μ. Στο θέατρο "Τριανόν" στο Ναύπλιο (Πλατεία Συντάγματος), παρουσία της σκηνοθέτιδος.

Επίσης σημαντικό είναι να αναφέρω ότι ήδη στο Ναύπλιο βρίσκεται ο σκηνοθέτης της ταινίας «Μίμησις Πράξεως» Μιχάλης Λυκούδης, με δικά του έξοδα, και περιμένει να παραστεί στην προβολή της ταινίας του, που επρόκειτο να παρουσιαστεί απόψε στις 20:00, ενώ η ταινία "Dear Jackie", που ήταν αποκλειστικά στο πρόγραμμα του Ναυπλίου, δεν θα παρουσιαστεί ποτέ στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ!

Η ολιγωρία αυτή δυσφημεί το Φεστιβάλ μας και πλήττει την εικόνα του Δήμου Ναυπλιέων ως συνδιοργανωτή – πλήττει δε επίσης την ίδια την Περιφέρεια Πελοποννήσου ως συνδιοργανώτρια κι απέναντί της είμαστε υπόλογοι τόσο εσείς όσο κι εμείς.

Η έλλειψη επαγγελματισμού και σεβασμού προς τους συνεργάτες μας και το κοινό του Ναυπλίου κρίνεται ως εκ τούτου απαράδεκτη και αναμένουμε άμεσα την ανταπόκρισή σας και την ανάληψη των ευθυνών σας, για την αποκατάσταση της ζημιάς που έχει προκληθεί. Σε αντίθετη περίπτωση και για να περισώσουμε όποιο κύρος μάς έχει απομείνει, θα υποχρεωθούμε να κοινοποιήσουμε την παρούσα επιστολή τόσο στον Περιφερειάρχη Δημήτρη Πτωχό όσο και στα τοπικά μέσα της περιοχής σας αλλά και πανελλαδικά».

Ο Κώστας Καράπαυλος έκανε, μάλιστα, την επομένη νέα τοποθέτηση και μιλούσε για συγκεκριμένα έργα που εκκρεμούν και πρέπει κάποιοι να… τρέξουν, ώστε να μπουν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Αναφέρει χαρακτηριστικά στο Facebook:

«Από αυτά που εκκρεμούν που ταυτόχρονα είναι εξαιρετικά κατεπείγοντα και συνάμα όμως τρομερά σημαντικά, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Μονοπάτια: Τολό , Αραχναίο, Βιβάρι, Καραθώνα. Μονοπάτι στο φαράγγι του Αραχναιου. Μονοπάτι για το Βενετσιάνικο κάστρο στο Βιβάρι. Τολό-Καραθώνα. Άγιος Κωνσταντίνος-Άγιος Νικόλαος στην Καραθώνα. Είχε υποβάλει η προηγούμενη δημοτική αρχή φάκελο για ένταξη στο Ταμείο Ανάκαμψης για διάνοιξη μονοπατιών στον Δήμο μας. Με απίστευτους προϋπολογισμούς, που ξέφευγαν κάθε λογικής.

Ο φάκελος ήταν όμως ημιτελής. Ο Οργανισμός που χειρίζεται το πρόγραμμα (ΟΦΥΠΕΚΑ), όπως ήταν φυσικό, περιέκοψε τα αιτούμενα ποσά. Τα υποπολλαπλασιασε δηλαδή. Έβαλε κόφτη στα προκλητικά ποσά. Από τις 23 Ιουνίου 2023 υπάρχει έγγραφο για τη σημαντική έλλειψη στον φάκελο του Δήμου Ναυπλιέων. Η προηγούμενη δημοτική αρχή ουδέν πράττει και δεν ενημερώνει, από όσο γνωρίζω, τη σημερινή δημοτική αρχή. 30 Νοεμβρίου 2024 έληγε η προθεσμία και αναλαμβάνω με την εξαιρετική ομάδα γύρω μου, λίγο πριν λήξει η προθεσμία. Τόσο αργά τα πληροφορηθήκαμε. Τηλεφωνήματα, έρευνες, συναντήσεις με αρμόδιους.

Βρήκαμε άκρη, αλλά χρειαζόμαστε ένα μήνα. Και πάλι δεν το βάζουμε κάτω. Υπομνήματα για να δοθεί από τον αρμόδιο υπουργό μια παράταση έστω τριάντα ημερών. Βρίσκω απόλυτη συμπαράσταση από τον Δήμαρχο. Ευχαριστίες και σε αυτούς που πλησίασαν τον Υπουργό για καλό σκοπό.

Δίδεται τελικά παράταση 15 ημερών. Πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα και από τον Γιουσέιν Μπολτ. Θα είναι κρίμα, μεγάλο κρίμα να χαθεί το πρόγραμμα. Εκατό τοις εκατό χρηματοδοτούμενο. Θα είναι κρίμα για κάθε πολίτη που θα μπορεί να περπατήσει σε υπέροχες διαδρομές και για τον τουριστικό τομέα για επιμήκυνση τουριστικής περιόδου και όχι μόνον για το Αραχναίο, το Τολό, το Βιβάρι, το Ναύπλιο.

Διαθέσιμος να τρέξω στον αγώνα σπριντ. Να βοηθήσω. Πρέπει αύριο να γίνουν ενέργειες».

Τα 150 χρόνια συνεχούς λειτουργίας από τα εγκαίνια του καθολικού της Ιεράς Μονής Αγίου Δημητρίου Καρακαλά λίγο έξω από το Ναύπλιο, γιόρτασε την Κυριακή (02/10 η αδελφότητα της Μονής.

Ειδικότερα, σε μία σεμνή τελετή η γυναικεία αδελφότητα του μοναστηριού στον προαύλιο χώρο, μίλησαν ο Ιερομόναχος Γεννάδιος ο Βατοπαιδινός για την ιστορία της μονής και ο ιερομόναχος Μύρων ο Σιμωνοπετρίτης για τα εγκαίνια του καθολικού της Μονής.

Ακολούθησε μουσικό αφιέρωμα από τον π. Χρήστο Κυριακόπουλο και ομιλία από την ηγουμένη της μονής Χρυστονύμφη μοναχή.

Η όλη εκδήλωση ήταν υπό την αιγίδα της Μητροπόλεως Αργολίδας. Προηγήθηκαν χαιρετισμοί από τον Μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο, τον βουλευτή Αργολίδας Γιάννης Ανδριανό (Νέα Δημοκρατία), τον αντιπεριφερειάρχη Αργολίδας Δημήτρης Σχοινοχωρίτη και τον Δήμαρχο Ναυπλιέων Δημήτρη Κωστούρο.

Ακολούθησε προβολή ντοκιμαντέρ για την Ιερά Μονή. Στη θρησκευτική εκδήλωση παραβρέθηκαν ο αντιδήμαρχος Κώστας Ρούτουλας πάρα πολλές μοναχές από τα γύρω μοναστήρια της Αργολίδας και πάρα πολλοί Ιερείς από την Αργολίδα και την Κορινθία.

Πολύ κοντά στο χωριό του Αγίου Αδριανού και στα πρόβουνα του Αραχναίου βρίσκεται η μονή Καρακαλά. Η Μονή είχε και δεύτερο όνομα «Ξηροκαστέλι», αλλά οι ντόπιοι το χρησιμοποιούσαν πολυ σπάνια. Το όνομα Καρακαλά φαίνεται να προέρχεται από το τη μετάφραση στα τουρκικά της λέξης «Ξεροκαστέλι», η οποία είναι το «Κουρουκουλέ». Η παραφθορά της τούρκικης λέξης από τους ντόπιους οδήγησε στη λέξη “Καρακαλά”. Αυτή είναι και η πλέον αληθοφανής από τις πολλές εικασίες που υπάρχουν σχετικά με το όνομα “Καρακαλά”.

Η ακριβής χρονολογία του έτους ίδρυσης της μονής του Αγίου Δημητρίου δεν είναι γνωστή, αλλά υφίσταται μία περιγραφή της μεγάλης της περιουσίας το 1696. Από αυτή συμπεραίνουμε ότι μάλλον θα πρέπει να λειτουργούσε αρκετούς αιώνες.

Πολύ σημαντικός ήταν ο ρόλος της Μονής στην πολιορκία του Ναυπλίου, αλλά και στα χρόνια του Αγώνα, καθώς ήταν οπλοστάσιο των Αγωνιστών. Το 1829 έχει καταγραφεί πως η Μονή Καρακαλά είχε έναν ηγούμενο (Διονύσιος), έξι μοναχούς και δεκαπέντε μισθωτούς.

Στις αρχές του 19ου αιώνα μεγάλο μέρος της καταστράφηκε από πυρκαγιά, ενώ μέρος από τα υλικά που διασώθηκαν λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του οθωμανικού τεμένους στο Ναύπλιο, το σημερινό «Βουλευτικού».

Το 1928 απαλλοτριώθηκε η περιουσία της και μοιράστηκε, κυρίως σε ποιμένες, που βοσκούσαν τα πρόβατά τους στην περιοχή. Το 1934 συγχωνεύεται με τη Μονή Ταλαντίου και το 1936 με τις Μονές Αγνούντος και Ταξιαρχών. Το 1943 δυστυχώς οι Γερμανοί καίνε τη Μονή και ανατινάζουν ένα τμήμα της. Το 1963 η Μονή αλλάζει σε γυναικεία και σηματοδοτείται μια νέα περίοδος άνθισής της.

Από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους γνωρίζουμε ότι ο αρχιτεκτονικός χαρακτήρας της Μονής είναι φρουριακός. Ένα μεγάλο κτιριακό συγκρότημα που μπορούσε να αμυνθεί αν χρειαζόταν. Τα κτίρια της μονής έχουν εσωτερικό προσανατολισμό και είναι διανθισμένα από καμάρες και μεγάλα συνεχόμενα χαγιάτια.

Η Μονή έχει και πέντε εκκλησίες, της Αγίας Παρασκευής, της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου, της Παναγίας της Πορταΐτισας, του Αγίου Νεκταρίου και του Όσιου Εφραίμ του Σύρου. Στο κέντρο του αύλειου χώρου βρίσκεται το Καθολικό της Μονής, το οποίο ξαναχτίστηκε το 1871 και έχει διαστάσεις(19 x 8 μ).

Το καθολικό είναι ναός που χαρακτηρίζεται σε ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική του ως εγγεγραμμένος σταυροειδής με τρούλο. Ένας κεραμικός διάκοσμος ακολουθεί την καμπύλη των τόξων. Στο εσωτερικό του ναού παρατηρούμε την αγιογράφηση που έχει γίνει από Χ. Βούλγαρη. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο αλλά και οι εικόνες του Αγίου Δημητρίου και της Παναγίας (18-19ου αιώνα) τραβούν το βλέμμα του επισκέπτη.

Μοναδικές σκηνές και «δυνατές» εικόνες περιελάβανε στη Νέα Κίο  η παράσταση «Ένα βήμα πίσω-Εγκατάσταση» που ανέβηκε στη Νέα Κίο το Σάββατο (17/09), στο πλαίσιο των – πολλών – εκδηλώσεων μνήμης που έγιναν για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Εκεί ήταν και ο βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Γκιόλας (ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία) που αποθέωσε τους διοργανωτές. Η παράσταση ήταν αφιερωμένη στον Γιάννη Νόνη που έφυγε νωρίς για το φως…

Η Επιτροπή Μνήμης Νέας Κίου, περιοχή που έχει στενές σχέσεις με τη Μικρά Ασία, η ΚΕΔΑΜ και ο δήμος Άργους-Μυκηνών, μαζί με συλλόγους και όχι μόνο, διοργάνωσαν πολλές εκδηλώσεις, σε όλα τα επίπεδα για τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Η ΚΕΔΑΜ στην ανακοίνωση της αναφέρει:

Η ΚΕΔΑΜ με Πρόεδρο τον κ. Παναγιώτη Σκούφη καθώς και η Δημοτική θεατρική σκηνή Ν. Κίου με Καλλιτεχνικό Διευθυντή τον κ. Γιάννη Σαρηγιάννη θέλουν να ευχαριστήσουν την Επιτροπή Μνήμης Ν. Κίου Δήμου Άργους-Μυκηνών που συμπεριέλαβε στις εκδηλώσεις μνήμης των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή όλες τις δράσεις που ετοίμασαν για την επέτειο του 1922-2022.

Ξεκινώντας από το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Ένα βήμα πίσω»(Φιλμ) σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαδόπουλου και της White dog Films, με Καλλιτεχνική επιμέλεια και Διεύθυνση παραγωγής του Γιάννη Σαρηγιάννη, σε επιμέλεια κειμένων Λίνας Νικολακοπούλου και Νίκου Ρουμπάκη, σε μουσική των ΟP3, σε Εκτέλεση Παραγωγής ΚΕΔΑΜ – Δήμος Άργους Μυκηνών με συμμετοχή από τα μέλη και φίλους της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Ν. Κίου καθώς και από μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Ν. Κίου και εθελοντών κατοίκων και της γύρω περιοχής.

Με τη σειρά του στις εκδηλώσεις το «Ένα βήμα πίσω»(Θέατρο) του Νίκου Ρουμπάκη σε σκηνοθεσία Γιάννη Σαρηγιάννη, σκηνογραφία Σπύρου Πούλου, Χορογραφίες Μαριλένας Λιαγκρή, στο κανονάκι ο Μάριος Καραχάλιος και στα κρουστά-φωνή και διδασκαλία χορών η Ράνια Κουτρούλη σε συνεργασία με τη Δημοτική Θεατρική Σκηνή και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ν. Κίου, μια παράσταση που συγκέντρωσε πλήθος κόσμου και που αναγκαστήκαμε να επαναλάβουμε και να κλείσουμε τις παραστάσεις με την παρουσία του έργου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης τον Ιούνιο του 2022 με ένα κοινό να αποθεώνει την ιστορία-μαρτυρία που άγγιξε τις καρδιές όλων και έφερε μνήμες και συναισθήματα στην επιφάνεια.

Στη συνέχεια το «Ένα βήμα μπροστά» μια Περιπατητική Performance σε Δραματουργία-Σκηνοθεσία Αιμιλίας Βάλβη με βοηθό την Ευαγγελίνα Καριοφύλλη και φιλική συμμετοχή Γιάννη Λεοντάρη, σε Καλλιτεχνική Διεύθυνση Γιάννη Σαρηγιάννη, με παραγωγή και εκτέλεση ΚΕΔΑΜ ενώ συμμετείχαν τα μέλη της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Ν. Κίου και φίλοι σε έναν «περίπατο» στις γειτονιές της Ν. Κίου, σε αυλές, σχολεία, σπίτια με τους κατοίκους να υποδέχονται το κοινό και να πρωταγωνιστούν με τις ιστορίες τους, τις συνταγές και τους χορούς τους καθώς και με ήθη έθιμα μνήμες παιδικές και συνήθειες καθημερινότητας που αποτυπώνουν την ιδιαιτερότητα αυτού του προσφυγικού μέρους, της Ν. Κίου.

Σειρά μετά πήρε «Η Κραυγή της Σιωπής» ένα ιστορικό μυθιστόρημα του Σπύρου Τζόκα με τη μορφή θεατρικού/μουσικο-χορευτικού αναλογίου με την σκηνοθετική ματιά σε δραματοποιημένα αποσπάσματα του βιβλίου από την Αγγελική Κασόλα με μέλη της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Ν. Κίου και φίλων στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου που συγκίνησαν το κοινό και άγγιξαν «τραύματα» πολέμου αλλά και αναμνήσεων με νοσταλγία.

Τέλος η μουσικοθεατρική «Εγκατάσταση στο Σινέ Πλαζ» που παρουσιάστηκε στο παλιό σινεμά (Λεωφόρος Ν. Κίου-Άργους), σε κείμενα Νίκου Ρουμπάκη, Δραματουργία-Καλλιτεχνική Επιμέλεια -Σκηνοθεσία Γιάννη Σαρηγιάννη, Σκηνογραφία-Εγκατάσταση Σπύρου Πούλου, Κατασκευές Αχιλλέα Μπαντανά, Χορογραφίες Μαριλένας Λιαγκρή με βοηθό την Ιωάννα Κουγιά, ενώ στη μουσική έφτιαξαν την ατμόσφαιρα ο Αδριανός Νόνης με φωνή-κιθάρα, η Ελένη Νόνη -Φωνή, ο Βασίλης Ντρουμπογιάννης-πιάνο, Ο Αργύρης Ντίνας-μπουζούκι και ο Χρήστος Πετεβής-βιολί.

Ένα καλλιτεχνικό συναπάντημα ιστορίας του τόπου, του χώρου και της αρχιτεκτονικής ηθογραφίας του(λόγω του γεγονότος ότι υπήρξε το Πρώτο Μεταξουργείο του Κοινοτάρχη Δελή και της μετατροπής του αργότερα από τον βομβαρδισμό των Γερμανών σε Σινέ Πλαζ) έδωσε την ευκαιρία σε συντελεστές και κοινό να νιώσουμε με τη σειρά μας όλη την συγκίνηση με δανεισμένα εργαλεία συνύπαρξης Τεχνών όπως χορό, ποίηση, ιστορία, εγκατάσταση, μουσική, λόγο, «θέατρο εν θεάτρω», εικόνες και φιλμ σε μια Performance-Θεατρική Εγκατάσταση που γέμισε το παλιό σινεμά συναισθήματα μνήμες και ζωή από αναμνήσεις πότε πικρές πότε γλυκές όπως άλλωστε είναι και η διττή πλευρά της ζωής και της ανθρώπινης φύσης μας!

Η παράσταση ήταν αφιερωμένη στον Γιάννη Νόνη που έφυγε νωρίς για το φως…

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ΟΛΕΣ και ΟΛΟΥΣ τους συντελεστές ΟΛΩΝ αυτών των ΔΡΑΣΕΩΝ και να εκφράσουμε βαθιά ευγνωμοσύνη για την εμπιστοσύνη, τον χρόνο τη διαθεσιμότητα και την ενέργεια της συμμετοχής σας σε αυτή την ιστορική στιγμή για τον ΤΟΠΟ και την ανάκληση της μνήμης που απαιτούσε τον δικό σας ΤΡΟΠΟ!!!

Ευχαριστούμε την Κα Μαρία Μπακοπούλου για την Δραματουργική της ανάλυση για το «Ένα βήμα πίσω-εγκατάσταση Σινέ Πλάζ» και σας την παραθέτουμε πιο κάτω .

Με εκτίμηση

Ο Πρόεδρος της ΚΕΔΑΜ
Παναγιώτης Σκούφης

Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής
Γιάννης Σαρηγιάννης

«ΕΝΑ ΒΉΜΑ ΠΊΣΩ-ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΙΝΕ ΠΛΑΖ»

Όταν συναντιώνται μαρτυρίες, βιώματα, γεγονότα, αναμνήσεις, συναισθήματα για την εγκατάσταση των προσφύγων της Κίου Μ.Ασίας στην Κίο της Αργολίδας, (όπου αυτοί εξελίσσονται και μεγαλουργούν μέχρι σήμερα) τότε ο Ν.Ρουμπάκης τα γράφει και ο Γ. Σαρηγιάννης τα σκηνοθετεί με μια θεατρική ομάδα, που παρασύρει τους θεατές στη συλλογική μνήμη και στο πάθος του θεατρικού γίγνεσθαι.

Σάββατο βράδυ 17.9.2022 μια Κιώτικη μουσικοθεατρική παράσταση («ΕΝΑ ΒΉΜΑ ΠΊΣΩ-ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΙΝΕ ΠΛΑΖ») είχε αριστοτεχνικά δέσει λόγο, κίνηση, χορό, χορογραφίες, liveμουσική, performance, installation, film, σε έναν (για πρώτη φορά χρησιμοποιημένο) υπαίθριο χώρο, δίπλα στον Ερασίνο ποταμό (σαν δίπλα στον Ασκάνιο μικρασιατικό ποταμό). Η σκηνογραφία συμπληρωνόταν με το παλιό, ψηλό σηροτροφείο του Δελή (χώρος εργασίας των πρώτων προσφύγων)και μετέπειτα σινεμά του οικισμού.Η εξαιρετική ορχήστρα κυριάρχησε επί σκηνής σε όλη τη διάρκεια του έργου και συνετέλεσε και αυτή στην επιτυχία του έργουσυνταξιδεύοντας τους θεατές “Ένα βήμα πίσω” στο επώδυνο ταξίδι και εγκατάσταση των προσφύγων μέχρι την καινούργια τους πατρίδα…

Δυνατές εικόνες-μοναδικές σκηνές, που θύμιζαν (με τη συνδρομή του φωτισμού) «σκηνοθεσίες της εικόνας» του RobertWilson. Ο ξεριζωμός, η εξαντλητική πορεία ως την Κίο, οι δουλειές έξω και μέσα στο σπίτι για την αναγέννηση,ο αγώνας επιβίωσης,τα γλέντια, η καθημερινότητα στη νέα πατρίδα, οι γάμοι, δραματοποιήθηκαν με έναν ποιητικό ρεαλισμό και μια αισθητική που ξεχείλιζε ομορφιά, απλότητα, αρχοντιά. Η αναβίωση του τότε σινεμά με αυθεντικές φωτογραφίες και βίντεο της πρώτης εγκατάστασης μέσα στην παράσταση χάρισε αμεσότητα, βιωματικότητα στους νέους και νοσταλγία και μνήμες στους παλαιότερους. Τα λευκά φώτα μέσα στα ατομικά μπαγάζια της βασανιστικής προσφυγικής διαδρομής, που κουβάλησαν στο τέλος οι ηθοποιοί ενώθηκαν σε ένα μεγάλο μπαγάζι της αλληλεγγύης και της πολλαπλότητας, που πήγε ψηλά για να μας θυμίσει συμβολικά το «εξ Ανατολών το Φως» της προόδου, του πολιτισμού, της πνευματικής ανάτασης, του φιλοσοφικού στοχασμού, της ανθρωπιάς και της συμπόρευσης σε μια ενσυναίσθηση, που ενώνει σημερινές δυστυχίες προσφύγων μεταναστών στον τόπο μας. Πράγματι, με πολλή μαεστρία ο σκηνοθέτης στο τέλος έβαλε δίπλα στους Κιώτες πρώτους πρόσφυγες, σύγχρονους μετανάστες καταλύοντας τον χωροχρόνο και κάνοντας τους θεατές κοινωνούςστα παγκόσμια σημερινά θέματα της πολυπολιτισμικότητας. «Γιατί, πώς να χωρέσουν τόσοι τόποι σε μια βαλίτσα;» και «Πώς να μιλήσεις για τις αποβάθρες με στοιβαγμένους πρόσφυγες;».

Ως επίλογος αποτέλεσε η πρεμιέρα του ντοκυμαντέρ Ένα βήμα πίσω» με την Δημοτική Θεατρική ομάδα Ν. Κίου και άλλους Κιώτες στα γυρίσματα, άκρως βιωματικό, εικαστικό και κινηματογραφικό στον παραποτάμιο χώρο.

Θερμά συγχαρητήρια και τιμή στους συντελεστές της παράστασης και του ντοκυμαντέρκαθώς και στηνΕπιτροπή Μικρασιατικής ΜνήμηςΝ. Κίου.

(Η παράσταση ήταν αφιερωμένη στον μουσικό Γιάννη Νόνη που έφυγε νωρίς και ξαφνικά. Η Ταυτότητα παράστασης καιντοκυμαντέρβρίσκονται στο internet.)

Μαρία Μπακοπούλου
(Εκπαιδευτικός-Θεατρολόγος)

Ο βουλευτής Γιάννης Γκιόλας υπογράμμισε:

Νέα Κίος Σάββατο βράδυ 17 Σεπτεμβρίου σε ένα χώρο νοσταλγικό βγαλμένο λες από παραμύθι. Το ντεκόρ ο ίδιος ο παλιός κινηματογράφος, το ΣΙΝΕ ΠΛΑΖ της Νέας Κίου.

Ο τίτλος της εκδήλωσης «ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ», σαν να προμήνυε την επανέναρξη του θερινού κινηματογράφου.

Οι άνθρωποι που στελεχώνουν και πλαισιώνουν την Επιτροπή Μνήμης Νέας Κίου, δημιούργησαν και πάλι ένα πρωτογενές καλλιτεχνικό έργο αντάξιο του πολιτισμού τους.

Το είχαν αποκαλέσει μουσικοθεατρική παράσταση και ο κόσμος που κυριολεκτικά κατέκλυσε όσες θέσεις υπήρχαν με πολλούς να μένουν όρθιοι, παρακολούθησε μια εξαιρετική σύνθετη καλλιτεχνική δημιουργία που περιελάμβανε θεατρική παράσταση, μουσικές εκτελέσεις, χορό ακόμη και σινεμά! Και πολλά ακόμη φαντασμαγορικά σόου.

Ήταν η ψυχή, η καρδιά και γενικά ο συναισθηματικός χαρακτήρας όσων συνέλαβαν την ιδέα κι αυτών και άλλων πολλών που την μετουσίωσαν σε δρώμενα και εκτίναξαν την καλλιτεχνική αξία του έργου, ενός πολυθεάματος που θα μείνει αξέχαστο για πολλά χρόνια. Θα καταγραφεί σαν το διαμαντάκι στα ΚΙΑΝΑ έργα.

...Κι όχι μόνο γιατί οι δημιουργοί του θυμούνται, εμπνέονται και συνεχίζουν, όπως οι ίδιοι έθεσαν ως προμετωπίδα στην Επιτροπή Μνήμης των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική καταστροφή. Η ίδια η καλλιτεχνική αξία της πολυσύνθετης πράξης υπήρξε σπουδαία. Σκηνοθεσία εκπληκτική. Μουσική, άριστη και επαγγελματική, χορός τέλειος, κίνηση αρμονική, ευφυείς και φαντασμαγορικές σκηνές. Άγγιξαν το τέλειο.

Αξίζουν όλοι πολλά συγχαρητήρια. Άλλωστε οι θεατές τους ανταπέδωσαν πλουσιοπάροχα με παρατεταμένα και θερμά χειροκροτήματα.

Θα είναι κρίμα όμως η παράσταση αυτή να μην επαναληφθεί σύντομα στον ίδιο χώρο ή έστω και σε κλειστή αίθουσα με τις κατάλληλες τεχνικές αλλαγές.

Θα πρότεινα μάλιστα να μεταφερθεί σε πολλά θέατρα ή μουσικές σκηνές σε όλη την Ελλάδα και κυρίως σε Δήμους που έχουν προσφυγική καταγωγή, όπως για παράδειγμα η Καισαριανή, η Νέα Ιωνία, η Νέα Φιλαδέλφεια στην Αττική αλλά και πολλοί άλλοι σε όλη την Ελλάδα.

Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω ονομαστικά έναν προς έναν και μία προς μία όλους τους συντελεστές της μεγάλης αυτής παραγωγής. Είναι όμως ένας τεράστιος κατάλογος.

Δεν πρέπει όμως να αδικήσω κάποιους συγκεκριμένα που αποτέλεσαν τους πρωταγωνιστές. Τον άξιο και ακούραστο πρόεδρο της Επιτροπής, το Γιώργο Μανινή και όλα τα μέλη της. Τον φανταστικό σκηνοθέτη Γιάννη Σαρηγιάννη που συνεχώς ανεβαίνει ψηλά σε καλλιτεχνική αξία και ο οποίος είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια του έργου. Τα εξαιρετικά μέλη της μουσικής κομπανίας, την Ελένη Νόνη στο τραγούδι, το Βασίλη Ντρουμπογιάννη στο πιάνο, τον Αργύρη Ντίκα στο τραγούδι και τον Ανδριανό Νόνη στο τραγούδι και κιθάρα. Όλα τα παιδιά που έπαιξαν με καρδιά αλλά και ποιότητα στο δρώμενο. Και όλες και όλους που πίσω από τα παρασκήνια βοήθησαν αθόρυβα και συνετέλεσαν σ’ αυτή την έξοχη δημιουργία!

Όλους δηλαδή όσους κοιτούν στην ανατολή, βλέπουν την πόλη, την παληά Κίο, που δεν τους δικάζει, όπως χαρακτηριστικά ακούστηκε επαναλαμβανόμενα σε μια αποστροφή του λόγου κατά τη διάρκεια του έργου.

Από την Παρασκευή (16/09) έως και την Κυριακή (18/09) Σεπτεμβρίου, το «Φουγάρο» στο Ναύπλιο σας προσκαλεί στο «Fougaro Jazz Festival #10», σε μια τριήμερη γιορτή της τζαζ με έξι μπάντες και 20 μουσικούς που εκπροσωπούν τη σύγχρονη jazz σκηνή στην Ελλάδα – από τις πιο πειραματικές έως και τις πιο καθιερωμένες εκδοχές της.

Θα υπάρχουν και παράλληλες εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν εργαστήρια μουσικής και μια μεγάλη έκθεση με vintage posters των πλέον διάσημων τζαζ μουσικών του 20ού αιώνα από την FKP COLLECTION.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. Ώρα έναρξης: 8μμ.

Υπενθυμίζεται ότι υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Χάρη Καββαδία, το φεστιβάλ έχει καθιερωθεί ως ετήσιος θεσμός για την πόλη και είναι πλέον γνωστό σε όλη τη χώρα.

Από το φθινόπωρο του 2013, όταν διοργανώθηκε για πρώτη φορά, έχει δώσει την ευκαιρία σε πάνω από 30.000 φίλους της jazz και όχι μόνο, να απολαύσουν δεκάδες καλλιτέχνες καταξιωμένων και ανερχόμενων μουσικών σχημάτων.

Το πρόγραμμα των συναυλιών

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/09
21:30 LOUKIA PALAIOLOGOU TRIO
Λουκία Παλαιολόγου (jazz and improvisational music vocals, piano, composition, lyric writing), Γρηγόρης Ντάνης (κιθάρα), Λεωνίδας Σαραντόπουλος (Φλάουτο)

23:00 DIMITRIS KALANTZIS QUARTET
Δημήτρης Καλαντζής (πιάνο), Ανδρέας Πολυζογόπουλος (κιθάρα), Γιώργος Πολυχρονάκος (ντραμς), Παναγιώτης Κωστόπουλος (κοντραμπάσο)

ΣΑΒΒΑΤΟ 17/09
21:30 GIANNIS KASSETAS QUARTET
Γιάννης Κασέτας (τενόρο-βαρύτονο σαξόφωνο), Πάνος «Svobotnik» Γιώτης (ηλεκτρική κιθάρα), Δημήτρης Κλώνης (ντραμς), Γρηγόρης Θεοδωρίδης (κοντραμπάσο)

23:00 MARIA MANOUSAKI QUARTET
Μαρία Μανουσάκη (βιολί), Αλέκος Ρούπας (κρουστά), Μιχάλης Ευδαίμον (μπάσο), Δημήτρης Βερδίνογλου (πιάνο)

ΚΥΡΙΑΚΗ 18/09
21:30 STAVROS LANTSIAS «piano trio»
Σταύρος Λάντσιας (πιάνο), Μιχάλης Καλκάνης (κοντραμπάσο), Μιχάλης Καπηλίδης (τύμπανα)

23:00 DRUMS & VOICE JAZZTRONIKA
Ηλίας Δουμάνης (drums, FX, loops | σύνθεση, custom design programming), Αγγελική Τουμπανάκη (voice, FX, loops | στίχοι, σύνθεση)

Σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ στο CAFÉ BISTROT, θα προβάλλονται σε συνεχή ροή, από τις 9πμ μέχρι τις 9μμ, οι παρακάτω εννιά ταινίες – ντοκιμαντέρ:

• Chick Corea & Gary Burton* – Live At Montreux 1997
• Herbie Hancock – The Jazz Channel Presents
• Gary Burton & Makoto Ozone – Live At Montreux 2002
• Pat Metheny Group – The Way Up
• Live Ray Charles – 50 Years In Music
• Louis Armstrong, Dizzy Gillespie, Mahalia Jackson, Jimmy Owens, Bobby Chackett, Wild Bill Davison, Ray Nance, Preservation Hall Jazz Band, Eureka Brass Band Good Evening Ev’rybody
• Willie Nelson And Wynton Marsalis – Live From New York City
• Ray Charles – Live in Brazil 1963
• Various – Jazzin’ the Black Forest

Ας δούμε τι γράφει το «monopoli.gr», κάνοντας μια αναδρομή και στην ιστορία του «Fougaro Jazz Festival»:

Η χρονιά ήταν 2013 και το Ναύπλιο ετοιμαζόταν να υποδεχτεί το «1ο Fougaro Jazz Festival», μία πρωτοβουλία του νεοσύστατου τότε «Fougaro Art Center», το οποίο μέσα σε μερικούς μόλις μήνες είχε καταφέρει να κάνει αισθητή την παρουσία του και μέσα από τις προτάσεις του να αποτελέσει μία καινοτόμα προσθήκη στο εικαστικό τοπίο του Ναυπλίου.

Μία τέτοια πρόταση ήταν και το «Fougaro Jazz Festival», το οποίο στην παρθενική του κιόλας εμφάνιση είχε προσκαλέσει τα κουαρτέτα των Χάρη Λαμπράκη, Τάκη Μπαρμπέρη, Λευτέρη Χριστοφή και Γιώργου Τρανταλίδη, τέσσερα καταξιωμένα ελληνικά σχήματα, που είχαν ήδη αφήσει το στίγμα τους στη τζαζ σκηνή, ενώ το πρόγραμμα συμπληρωνόταν από ενδιαφέρουσες παράλληλες δράσεις -όπως συμβαίνει μέχρι και σήμερα.

Βέβαια, όπως μας αφηγείται ο κ. Χάρης Καββαδίας, καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ από την πρώτη κιόλας ημέρα του, παρά τον φιλόδοξο σχεδιασμό του, οι προσδοκίες δεν ήταν μεγάλες για το ντεμπούτο του FJF. Ο κ. Καββαδίας θυμάται ότι δεν περίμεναν πολύ μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό. Τελικά, η προσέλευση ξεπέρασε κάθε προσδοκία, με 700 ενθουσιώδεις επισκέπτες να καταφτάνουν στο Fougaro, από κάθε πλευρά της Ελλάδας.

«Όταν είχε ξεκινήσει το πρώτο φεστιβάλ το 2013 περίμενα να έρθουν 100-150 άτομα. Θα ξεκινούσαμε στις 20:30 και στις 20:00 είχαν έρθει 10-15 άτομα. Μέχρι τις 9 παρά τέταρτο, όμως, είχε γύρω στα 700 άτομα. Ήταν απίστευτο! Ρωτούσα τον κόσμο και είχαν έρθει από την Καλαμάτα, την Τρίπολη, την Κόρινθο, την Πάτρα και πολλοί από την Αθήνα», θυμάται ο κ. Καββαδίας.

10 χρόνια Fougaro Jazz Festival

Από τότε και κάθε χρόνο, οι επισκέπτες είναι ακόμη περισσότεροι, από πολλά ακόμη μέρη της Ελλάδας -εξάλλου το πανέμορφο Ναύπλιο βρίσκεται μόλις 90 λεπτά οδικώς από την πρωτεύουσα.

«Όλα αυτά τα δέκα χρόνια, μαζί με τη φετινή διοργάνωση, θα έχουν περάσει συνολικά 48 γκρουπ με 192 μουσικούς», αναφέρει ο κ. Καββαδίας και συνεχίζει: «Όλο αυτό το φεστιβάλ γίνεται με δικά μας αποκλειστικά έξοδα -και φυσικά η είσοδος στο φεστιβάλ είναι ελεύθερη. Αυτό ήταν ένα παράτολμο, κατά κάποιον τρόπο, εγχείρημα. Δεν είχε προηγηθεί κάτι τέτοιο ανάλογο χωρίς να υπάρχει εξωτερική υποστήριξη».

Πράγματι, εδώ και μία δεκαετία, το FJF έχει καταφέρει να επιβιώσει, χωρίς χρηματοδότηση/στήριξη από κρατικούς φορείς. Ποιοι το κρατούν ζωντανό; Οι φίλοι του φεστιβάλ και φυσικά η Φλωρίκα Κυριακοπούλου, «η ψυχή του Φουγάρου» χάρη στην οποία «συμβαίνουν όλα», όπως μάς λέει ο κ. Καββαδίας.

«Ο κόσμος ήθελε κάτι σαν αυτό που θέλαμε κι εμείς με την κ. Κυριακοπούλου», αναφέρει ο κ. Καββαδίας, μιλώντας για το πόσο αγκάλιασε ο κόσμος το όραμα του φεστιβάλ. Γιατί το FJF δεν είναι ένα απλό φεστιβάλ. Eίναι ένα μέρος, στο οποίο οι άνθρωποι έρχονται «κοντά».

Ίσως γι’ αυτό έχει καταφέρει να προσελκύσει ακόμη και κόσμο, που δεν είναι τόσο εξοικειωμένος με τη jazz -μικρούς και μεγάλους που αναζητούν ένα όμορφο περιβάλλον για να διασκεδάσουν με την παρέα, την οικογένεια τους. Και ναι, να ανακαλύψουν ότι η jazz είναι ένα παρεξηγημένο είδος, που έχει πολλά να προσφέρει -ειδικά στην γεμάτη αξιόλογα σχήματα εγχώρια σκηνή.

Το Fougaro Jazz Festival σήμερα – με το βλέμμα στο μέλλον

Το όραμα και ο στόχος του φεστιβάλ μοιάζουν να παραμένουν ίδια και στη 10η διοργάνωσή του, η οποία ωστόσο προσπαθεί να ανακάμψει από τα τραύματα της πανδημίας.

Από το 2013, το Ναύπλιο αποχαιρετούσε κάθε καλοκαίρι με το φεστιβάλ – με εξαίρεση τα δύο τελευταία δύσκολα χρόνια της πανδημίας, κατά τα οποία το FJF δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί, όσο και να το ήθελαν οι φίλοι του.

Έτσι, το FJF έχει δύο λόγους για να «γιορτάσει» φέτος. Αφενός, δεν είναι μικρό επίτευγμα για ένα περιφερειακό φεστιβάλ, χωρίς κρατική στήριξη, να κλείνει αισίως δέκα χρόνια παρουσίας -και μάλιστα να γνωρίζει μεγαλύτερη επιτυχία σε κάθε του διοργάνωση. Και σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση να επιβιώνεις μετά από δύο πολύ δύσκολα (για τον πολιτισμό και όχι μόνο) χρόνια -και μάλιστα να επανέρχεσαι δριμύτερος. Με λίγα λόγια το φεστιβάλ φέτος γιορτάζει τόσο τη «γέννηση», όσο και την αναγέννησή του. «Είναι ακριβώς αυτό. Η επιστροφή μας μετά από δύο χρόνια» επιβεβαιώνει ο κ. Καββαδίας με ενθουσιασμό.

Φέτος, το κοινό λαχταρά να διασκεδάσει «όπως παλιά» και περιμένει με την ίδια ανυπομονησία την επιστροφή του φεστιβάλ. Αναλόγως, το φεστιβάλ ετοιμάζεται να υποδεχτεί τους φίλους του με ένα γεμάτο πρόγραμμα και ενδιαφέρουσες παράλληλες δράσεις.

Από την Παρασκευή 16 έως και την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου, το Φουγάρο θα φιλοξενήσει στον υπαίθριο χώρο του 6 μπάντες και 20 μουσικούς της σύγχρονης jazz σκηνής. Την Παρασκευή θα ακούσουμε τα Loukia Palaiologlou Quartet και Dimitris Kalantzis Quartet, το Σάββατο τα Giannis Kassetas Quartet και Maria Manousaki Quartet και την Κυριακή το φεστιβάλ θα ρίξει αυλαία με τα Stavros Lantsias «Piano Trio» και Drums & Voice Jazztronika.

Παράλληλα, στον εσωτερικό χώρο του Fougaro θα πραγματοποιηθούν εργαστήρια μουσικής, μία έκθεση με vintage posters διάσημων τζαζ μουσικών του 20ού αιώνα από την FKPCOLLECTION, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ, στο cafe-bistrot θα προβάλλονται σε συνεχή ροή, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ, που ξεκινά το φεστιβάλ, εννέα ντοκιμαντέρ από τη συλλογή του κ. Καββαδία, που θα αποτίουν φόρο τιμής σε μερικές από τις μεγαλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ σε Ευρώπη και Αμερική.

Όλα αυτά από έναν χώρο πολιτισμού, που δεν αγαπά μόνο τη τζαζ μουσική. «Αυτό είναι ένα μόνο κομμάτι» λέει ο κ. Καββαδίας. Το Fougaro Art Center είναι ένας πολυχώρος, που δίνει «ζωή» σε μία ολόκληρη πόλη, με όχημα τον πολιτισμό. Εδώ και δέκα χρόνια προάγει τις τέχνες (από τα εικαστικά μέχρι τη μουσική) σε μικρούς και μεγάλους, στους κάτοικους του Ναυπλίου, αλλά και σε κάθε επισκέπτη της πόλης.

«Είναι πολλά τα πράγματα που κάνει η Φλωρίκα Κυριακοπούλου, γιατί αυτό ήταν κάτι που πάντα ήθελε. Έτσι έχουμε πορευτεί αυτή τη δεκαετία και ελπίζουμε να υπάρξει και συνέχεια», μάς είπε ο κ. Καββαδίας -κι εμείς ελπίζουμε το ίδιο!

(πληροφορίες από fougaro.gr, monopoli.gr)

Φωτογραφίες: monopoli.gr

Ακόμα μία αξιέπαινη ενέργεια στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων της Μικρασιατικής Καταστροφής από την Επιτροπή Μνήμης Νέας Κίου, του Δήμου Άργους-Μυκηνών, καθώς το Σάββατο (17/09) θα γίνει η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Ένα βήμα πίσω»…

Όπως ανακοινώθηκε και από την ΚΕΔΑΜ:

Η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ» και της μουσικοθεατρικής εγκατάστασης «ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ-ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ» (Σινέ Πλαζ) θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου και ώρα 8.30 μμ στο παλιό σινεμά (πρώην Μεταξουργείο Δελή και αργότερα «ΣΙΝΕ ΠΛΑΖ»), στη λεωφόρο Νέας Κίου-Άργους.

Το ντοκιμαντέρ ή μικρού μήκους ιστορικό δράμα είναι μια βιωματική ανάμνηση απογόνων Μικρασιατών 100 χρόνια μετά με μια ιδιαίτερη κινηματογραφική εικαστική ματιά και ατμόσφαιρα.

Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο του 2021 και ολοκληρώθηκαν την άνοιξη του 2022 με συμμετοχή από τα μέλη της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Νέας Κίου, το χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Κίου, καθώς και φίλων εθελοντών της περιοχής μας.

Τη Σκηνοθεσία – σενάριο και τη Διεύθυνση Φωτογραφίας υπογράφει ο Δημήτρης Παπαδόπουλος και η Whitedog Films, την Καλλιτεχνική επιμέλεια και Διεύθυνση Παραγωγής ο Γιάννης Σαρηγιάννης ενώ τα κείμενα επιμελήθηκαν η Λίνα Νικολακοπούλου και ο Νίκος Ρουμπάκης.

Στην κάμερα ο Γιάννης Πεφάνης, στην έρευνα-οργάνωση υλικού ο Σταύρος Παπαγεωργόπουλος, στη Μουσική οι OP3 και στα γραφιστικά-τίτλους ο Παναγιώτης Γαβρίλης. Παραγωγή ο ΔΗΜΟΣ ΑΡΓΟΥΣ -ΜΥΚΗΝΩΝ με την επίβλεψη της ΚΕΔΑΜ και της Whitedog Films. Στον ίδιο χώρο θα υλοποιηθεί το «ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ-ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΙΝΕΜΑ ΠΛΑΖ» μια εγκατάσταση με θεματική τη ζωή, τις συνθήκες και τον αγώνα επιβίωσης και αναγέννησης των προσφύγων στη Νέα Κίο. Ο χώρος δεν θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος από το Μεταξουργείο του Δελή που αργότερα μετατράπηκε σε ΣΙΝΕ ΠΛΑΖ.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την οικογένεια Δουσεμετζή για την παραχώρηση του κτηρίου καθώς και όλους τους υπαλλήλους του Δήμου για την παρέμβαση τους στον χώρο για την υλοποίηση της εγκατάστασης.

Τα Κείμενα έγραψε ο Νίκος Ρουμπάκης, την Δραματουργία – Καλλιτεχνική επιμέλεια – Σκηνοθεσία ο Γιάννης Σαρηγιάννης, την Σκηνογραφία-Εγκατάσταση ο Σπύρος Πούλος, τις Χορογραφίες η Μαριλένα Λιαγκρή με την Ιωάννα Κουγιά ως βοηθό, την ενδυματολογία ο Τάκης Κοκκινόπουλος, ενώ τους πρόσφυγες ενσαρκώνουν τα μέλη της Δημοτικής Θεατρικής Σκηνής Νέας Κίου και εθελοντές του φιλμ.

Ερμηνεύουν και παίζουν μουσική οι Αδριανός Νόνης Φωνή-Κιθάρα, Ελένη Νόνη- φωνή, Βασίλης Ντρουμπογιάννης-πιάνο, Αργύρης Ντίνας-μπουζούκι, Χρήστος Πετεβής-βιολί. Παραγωγή-Εκτέλεση ΚΕΔΑΜ -ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΗΝΗ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ.

Το ντοκιμαντέρ και η μουσικοθεατρική εγκατάσταση «ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ» παρουσιάζονται στα πλαίσια των εκδηλώσεων με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων της Μικρασιατικής Καταστροφής από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΝΗΜΗΣ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΡΓΟΥΣ-ΜΥΚΗΝΩΝ. Σας ευχαριστούμε για την συνάντηση αυτή και την συμμετοχή σας σε μια τέτοια ιστορική στιγμή για τον τόπο.