Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
Reload Captcha

Είναι και κάποια θέματα, θα λέγαμε περισσότερες ορισμένες συμπεριφορές, που θα πρέπει να αλλάξουν μέσα από την παιδεία και από τις μικρές ηλικίες.

Διότι μπορεί να έχουν γίνει προσπάθειες και να συνεχίζεται αυτό, ώστε να βελτιωθούν συνθήκες και εικόνα σε αγωνιστικούς χώρους και κερκίδες, σε όλους τους τομείς, αλλά υπάρχουν ακόμα θέματα που επιζητούν λύσεις για καλύτερες ημέρες. Με κοινό παρανομαστή τη λέξη «σεβασμός»… Στο κάτω, κάτω για αθλητισμό και πολλοί έχουμε ξεχάσει βασικές αρχές του

Γυρνάμε και εμείς αγωνιστικούς χώρους τόσο στα μέρη μας όσο και σε άλλες περιοχές της χώρας, βλέπουμε και καταγράφουμε…

Και ρωτάμε:

Υπάρχουν καταγγελίες από ομάδες και της περιοχής μας, που αφορούν τις συνθήκες αγώνων, αλλά και την συμπεριφορά άλλων μελών ομάδων ή και διαιτητών;

«Σήμερα η ομάδα μας έπρεπε να χάσει και έχασε. Γίναμε μάρτυρες μιας διαιτητικής “σφαγής”». Ποιος σύλλογος ανέφερε τα παραπάνω;

Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία έχει συμβεί σύρραξη μεταξύ ποδοσφαιριστών, αλλά και άλλων μελών από τους πάγκους ομάδων;

Δέχονται ομάδες αλλά και διαιτητές προπηλακισμούς, ειδικά από παράγοντες; Το να συμβεί αυτό σε λεκτικό επίπεδο είναι το πιο… light.

Έχει συμβεί ακόμα και σε σχολικούς αγώνες η κατάσταση να ξεφύγει; Με γονείς αντί να ηρεμήσουν τα πνεύματα να πρωτοστατούν στην ένταση…

Σε σχετικό δημοσίευμα στη «Δίκη» τον περασμένο Ιανουάριο διαβάσαεμ: «Κουίζ: Σε ποια ΕΠΣ του νότου ανέλαβαν ορκωτοί ελεγκτές να εντοπίσουν ατασθαλίες;». Ποια είναι αυτή;

Έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα με υβριστική αλλά και ρατσιστική συμπεριφοράς από φιλάθλους στις κερκίδες; Είδατε τι συνέβη σε… ανώτερο επίπεδο με Λεσόρ (μπάσκετ) και Σεμπά (ποδόσφαιρο);

Υπήρξε καταγγελία σε αγώνα ότι ρίχτηκε κροτίδα δυναμίτη στις εξέδρες, με την ομάδα να δηλώνει ότι κινδύνεψαν άνθρωποι στο γήπεδο;

Διαβάζουμε στο «documentonews.gr» (εμείς θα βάλουμε ομάδα Α και ομάδα Β για να μπείτε να το διαβάσετε, αν και οι… μυημένοι ξέρουν για ποιες γίνεται αναφορά, αν και δεν έχει αυτό σημασία, αλλά η νοοτροπία αντιμετώπισης φαινομένων), σε ρεπορτάζ του Σάββα Λιβάνιου:

Κάθε σεζόν οι ομάδες χρηματοδοτούνται από τη φορολόγηση των τυχερών παικτών του στοιχήματος μέσω του υπουργείου Αθλητισμού. Για τo 2025 από τη χρηματοδότηση των ΠΑΕ της Σούπερ Λίγκας 2 προκύπτει ότι θα λάβουν έστω και μειωμένο το ποσό που τους αναλογεί δύο ομάδες, η Α και Β, οι οποίες τιμωρήθηκαν από την Επιτροπή Δεοντολογίας και την Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ σε δεύτερο βαθμό για στημένο αγώνα!

Συγκεκριμένα, το μεταξύ τους παιχνίδι που διεξήχθη στις 2 Φεβρουαρίου 2025 κρίθηκε χειραγωγημένο (1-1) και τους επιβλήθηκε πρόστιμο 50.000 ευρώ! Πρόκειται για ποινή-χάδι, ωστόσο είναι… ποινή για στημένο ματς, σύμφωνα με τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΠΟ.

Από τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση που υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης προκύπτει ότι μειώθηκαν οι κυρώσεις στις ομάδες που έχουν καταδικαστεί για χειραγώγηση αγώνα από ποδοσφαιρικό πειθαρχικό όργανο! Στην αντίστοιχη περσινή ΚΥΑ προβλεπόταν ότι οι ομάδες που θα καταδικαστούν για χειραγώγηση αγώνα επιστρέφουν όλο το ποσό που εισέπραξαν στο πλαίσιο της χρηματοδότησης από το στοίχημα. Με τη φετινή ΚΥΑ το υπουργείο Αθλητισμού εναρμονίστηκε με τον Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΠΟ υιοθετώντας τις κλιμακωτές ποινές.

Έτσι, με βάση την ΚΥΑ για το 2025, αντί οι ομάδες που καταδικάστηκαν για στήσιμο αγώνα να επιστρέφουν όλο το ποσό ή να μη χρηματοδοτούνται καθόλου, προβλέπονται τα εξής: 1) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε χρηματική ποινή επιστρέφεται ποσοστό 25% της παρούσας χρηματοδότησης, 2) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε ποινή αφαίρεσης βαθμών επιστρέφεται ποσοστό 50% της παρούσας χρηματοδότησης, 3) στην περίπτωση που από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο επιβλήθηκε ποινή υποβιβασμού επιστρέφεται το πλήρες ποσό (100%) της παρούσας χρηματοδότησης και 4) σε περίπτωση που επιβληθούν σωρευτικά δύο ποινές από το αρμόδιο πειθαρχικό όργανο για την ίδια παράβαση επιστρέφεται το ποσοστό που αντιστοιχεί στη βαρύτερη ποινή.

Σύμφωνα με την ΚΥΑ, η ομάδα Α και η ομάδα Β που τιμωρήθηκαν για χειραγώγηση αγώνα, αντί να στερηθούν την κρατική χρηματοδότηση, θα εισπράξουν από το στοίχημα 164.775,89 ευρώ η καθεμία. Η κύρωση για την ενοχή τους σε χειραγώγηση αγώνα είναι να τους γίνει παρακράτηση 25% (54.925,29 ευρώ) λόγω της τιμωρίας που τους επιβλήθηκε και όχι του 100%, όπως προβλεπόταν μέχρι και πέρυσι.

Για τέτοιου είδους ακραίες παραβάσεις οι ποινές πρέπει να αυστηροποιούνται για να είναι αποτρεπτικές σε όσους χειραγωγούν αγώνες. Όταν υπάρχει ελάφρυνση ποινών το φαινόμενο του στησίματος αγώνων όχι μόνο δεν θα σταματήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά σύντομα θα φουντώσει εκ νέου.

ΥΓ. 1: Φυσικά, βασική προϋπόθεση για ανάπτυξη, βελτίωση, ώστε να έρθουν καλύτερες ημέρες αποτελεί και η βελτίωση (ή η δημιουργία νέων) εγκαταστάσεων. Οι εγκαταστάσεις και οι υποδομές ανήκουν στις βάσεις για λαμπρό μέλλον. Όπως πράττει η πολιτεία και με την Καλαμάτα, λόγω της ανόδου της τοπικής ομάδας στη Super League.

ΥΓ. 2: Όπως μας πληροφόρησαν, δεν μπορούσε, μετά το τέλος του αγώνα, να… χωνέψει επικεφαλής ομάδας, το γεγονός πως ο σύλλογός του δεν μπόρεσε ξανά να επικρατήσει στο τοπικό ντέρμπι, αν και ο αντίπαλος, που έχει το «όνομα», αυτή την περίοδο «χτίζει»… Πλέον και η ομάδα του είναι σε μεταβατική περίοδο, τα τελευταία χρόνια πέφτουν… κεφάλαια, αλλά τα αποτελέσματα δεν έρχονται! Μια συμβουλή από εμάς: Πρώτα ξεκινάς από βασικές αρχές του αθλητισμού και πάνω απ’ όλα να υπάρχουν «στεγανά» στον οργανισμό… «Στεγανά» και όσους είναι εκτός των γραμμών!

Διαβάστε ακόμα:

Και τι δεν είδαμε στα γήπεδά μας με την… ανατολή του 2026! (βίντεο)

Έπιασε… ιστορικό χαμηλό το ποδόσφαιρό μας

Πριν στεγνώσει το μελάνι...

Εμείς σ’ αυτή τη… γωνιά, δεν είμαστε εδώ για να «χαϊδεύουμε»… αυτιά, όσοι μας εμπιστεύεστε και μας διαβάζετε, το έχετε καταλάβει αυτό, αναφέροντας ότι υπάρχουν εκπρόσωποι της εξουσίας πολλές φορές μιλώντας και για βουλευτές, ευρισκόμενοι… σε μια δική τους «γυάλα», χωρίς να έχουν επαφή με το πως τα βγάζουν πέρα πολλοί από τους πολίτες.

Εάν ρωτήσετε κόσμο, είναι πολλοί που αναφέρουν ότι υπάρχουν κάποιοι εκλεγμένοι που θεωρούν την έδρα σαν «τίτλο αφεντικού» και όχι σαν υποχρέωση να εργάζονται για τους πολίτες. Και αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει το πολιτικό μας σύστημα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τον τρόπο με τον οποίο ειπώθηκε από τη βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Χριστίνα Αλεξοπούλου, το «τζάμπα πέθανε» σε τηλεοπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Talk» με τον Τάκη Χατζή στο «One Channel». Μπορεί στη συνέχεια να προσπάθησε η κυβέρνηση και η ίδια η βουλευτής να το μαζέψει, αλλά μόνο και το γεγονός ότι ειπώθηκε, δείχνει νοοτροπία… Κάποιοι εκείνη την εποχή είχαν πει ότι «αυτή είναι η αλήθεια που βαθύτατα πιστεύει η εν λόγω βουλευτής».

Και προκύπτουν κάποια ερωτήματα: «Μπορεί βουλευτές να αποκρύπτουν τα “πιστεύω” και τις πραγματικές τους απόψεις για να μην προκαλέσουν;» «Πώς σκέφτονται την κοινοβουλευτική τους δράση και την ψήφο που έχουν εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος πολιτών;», «Ποια είναι η θέση της κ. Αλεξοπούλου και της κάθε κ. Αλεξοπούλου στο Κοινοβούλιο για εκπαιδευτικούς και για άλλες πληθυσμιακές ομάδες που έχουν θέμα επιβίωσης;».

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται αλλά δεν λέγονται», είχε πει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ιδρυτής της ΝΔ.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις αντιδράσεις και τις σοβαρές αιχμές για «φωτογραφική» – για την Όλγα Κεφαλογιάννη – διάταξη που προκάλεσε η τροπολογία την οποία έφερε η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δίνει τη δυνατότητα σε γονέα που διαφωνεί με απόφαση Πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα να μην περιμένει την εκδίκαση στο Εφετείο, αλλά να καταθέτει νέα αγωγή προκειμένου να κριθεί εκ νέου σε πρώτο βαθμό η υπόθεση. Κάτι που προκάλεσε απαντήσεις από κυβερνητικής πλευράς.

Η υπουργός Τουρισμού χαρακτήρισε τη νομοθετική ρύθμιση «σωστή και δίκαιη», ενώ πρόσθεσε πως αντιμετωπίζει «μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα» με τα παιδιά της, ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, που κατέθεσε την επίμαχη τροπολογία, κάλυψε την Όλγα Κεφαλογιάννη, λέγοντας ότι πρόκειται για ρύθμιση «υπέρ των πολιτών».

Εμείς απλά θα αναφέρουμε ότι την ίδια περίοδο ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), Ανδρέας Κουτσολάμπρος έκανε παρέμβαση για τη συγκεκριμένη υπόθεση και την τροπολογία που πέρασε σε μια… νύχτα, όπως τόνισαν πολλοί, για να εξυπηρετήσει προσωπική της υπόθεση. Συγκεκριμένα, με ανάρτησή του κάνει λόγο για «κακή νομοθέτηση» και τάσσεται υπέρ της κατάργησης της τροπολογίας.

Την ίδια περίοδο διαβάσαμε σε ρεπορτάζ του «ieidiseis.gr»: «"Δίνουμε μια εικόνα καθεστωτική, που δεν μας αρμόζει" σχολίαζε το πρωί στο τηλέφωνο στους συνομιλητές του κυβερνητικό στέλεχος. Δηλαδή ότι "όταν δεν μας βολεύει μια δικαστική απόφαση, αλλάζουμε τον νόμο"».

Τότε γινόταν σαφές, ότι μια απόφαση «εξόδου» θεωρείτο δύσκολη, καθώς την ευθύνη για την κατάθεση τροπολογιών στα νομοσχέδια της έχει η Γραμματεία της Κυβέρνησης, ενώ την ψήφισε στην Ολομέλεια της Βουλής το σύνολο της ΚΟ της ΝΔ, καθώς είχε γραφτεί ότι υπήρχαν εισηγήσεις στον Πρωθυπουργό ακόμα και έξοδο της υπουργού Τουρισμού, προκειμένου να μην μπαίνει ολόκληρη η κυβέρνηση στο «κάδρο» των ευθυνών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του «Manos Lambrakis» στο προφίλ του Facebook:

«Δεν πρόκειται για σκάνδαλο. Πρόκειται για εγχειρίδιο χρήσης της εξουσίας για προσωπική κατανάλωση. Μια υπουργός, η Όλγα Κεφαλογιάννη, χάνει στο δικαστήριο, δεν της αρέσει το αποτέλεσμα, και το κράτος πρόθυμο, δουλικό και γονατισμένο, αλλάζει τον νόμο για να της δώσει ρεβάνς.

Όχι αύριο. Όχι γενικά. Τώρα. Επείγον. Φωτογραφικά. Με την υπογραφή της ίδιας και με τον Γιώργου Φλωρίδη στον ρόλο του θεσμικού εκτελεστή, που μετατρέπει τη Δικαιοσύνη σε πρόχειρο excel: σβήνεις γραμμή, ξαναγράφεις από την αρχή, μέχρι να σου βγει το αποτέλεσμα που θέλεις.

Η πρωτόδικη απόφαση δεν καταργήθηκε επειδή ήταν άδικη. Καταργήθηκε επειδή τόλμησε να μην υπακούσει.

Και η νέα διάταξη δεν θεσπίστηκε για τα παιδιά, ούτε για τους γονείς, ούτε για την κοινωνία.

Θεσπίστηκε για μία συγκεκριμένη ενόχληση. Μάλιστα με προτεραιότητα στα δικαστήρια, γιατί η υπουργική δυσαρέσκεια δεν μπορεί να περιμένει στη σειρά μαζί με τους κοινούς θνητούς. Αυτοί έχουν νόμους.

Εκείνη έχει νομοθέτηση κατ’ απαίτηση.

Και το αποκορύφωμα; Όλα αυτά βαφτίζονται θεσμικότητα, δημοκρατία, ευρωπαϊκός πολιτισμός. Μια κυβέρνηση που διδάσκει ότι ο νόμος είναι μαλακός σαν πλαστελίνη όταν τον ζυμώνει η εξουσία, ζητά ταυτόχρονα σεβασμό στους θεσμούς. Όχι, δεν πρόκειται για ύβρη απέναντι στη Δικαιοσύνη. Είναι κατάληψή της.
Σε μια στοιχειώδη δημοκρατία, μετά από κάτι τέτοιο δεν γράφονται ανακοινώσεις, δεν δίνονται συνεντεύξεις, δεν γίνονται συμψηφισμοί.

Παραδίδεται το χαρτοφυλάκιο και τελειώνει η ιστορία.

Όλα τα άλλα είναι απλώς το θράσος να επιμένεις ότι αυτό που είδαμε δεν ήταν αυτό που ήταν».

«Ορθή» η διάταξη για τη συνεπιμέλεια

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε, πάντως, «ορθή» τη διάταξη για τη συνεπιμέλεια, χωρίς να αναφερθεί στη χρήση αυτής: «Είναι προσωπικό ζήτημα, υπάρχουν παιδιά στη μέση, θα μείνω στην ορθότητα της διάταξης αυτής». Είπε πάντως με κάποια δόση αιχμής ότι «όταν κατέχουμε δημόσιο αξίωμα, είναι απαραίτητο να προσέχουμε και τις εντυπώσεις». Ερωτηθείς εάν θα υπάρξουν συνέπειες για την Όλγα Κεφαλογιάννη, απάντησε αρνητικά. Σας αναφέραμε το γιατί... 

ΥΓ. 1: Το φαινόμενο να «βαπτίζονται» με χαρακτηρισμούς που εμπεριέχουν χρώματα ή σημεία του ορίζοντα όσοι ασκούν κριτική και θέτουν ερωτήματα σε κυβερνώντες σε όλες τις βαθμίδες άσκησης εξουσίας έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο… Και μόνο αρνητικές εντυπώσεις έχει για όσους κουβαλούν μαζί τους «πινέλα» και «βούρτσες» στον λόγο τους και στην άσκηση εξουσίας.

Δηλαδή για εσάς δεν μπορούν να υπάρχουν στη χώρα και στον πλανήτη ελεύθεροι σκεπτόμενοι πολίτες; Και μην ξεχνάτε ότι όταν είστε στην εξουσία εκπροσωπείτε όλους τους πολίτες και όλους τους Έλληνες. Εμείς τις μόνες ταμπέλες που ξέρουμε είναι αυτές του ΚΟΚ και όσες έχουν τα καταστήματα, δεν χρειάζεται να βάζετε και σε όσους διαφωνούν μαζί σας.

ΥΓ. 2: Το να επικαλείστε και τη «δικαιοσύνη», σαν να πρόκειται για δική σας… υπηρεσία σε όσους βγαίνουν με επιχειρήματα να ρωτήσουν ή να τοποθετηθούν (και μέσα από ρεπορτάζ, όταν πρόκειται για δημοσιογράφους), ξεπερνάει κάθε… όριο! Κανονικά θα έπρεπε να είχε ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος που δεν έχει την ταμπέλα «στρατιώτες»!

ΥΓ. 3: Υπάρχουν περιπτώσεις που οι όποιοι ευθύνες για μια υπόθεση, ειδικά με αρνητικό «χρώμα», πάνε σε πρόσωπα, μάλλον λόγω της… ατομικής ευθύνης που λανσάρεται εδώ και καιρό. Τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο του πλανήτη υπάρχουν ή όχι κάποιοι που έχουν «τιμόνι» στα χέρια τους και ευθύνονται για κάποιο «τρακάρισμα»; Εκτός εάν εδώ ασκούν εξουσία μεμονωμένες μονάδες.

ΥΓ. 4: «Τέλος στις σχολικές επιτροπές. Διαφάνεια και έλεγχος στη διαχείριση των πόρων των σχολείων», είπε σε συνέντευξή του ο Υπουργός Εσωτερικός Θεόδωρος Λιβάνιος. Με τη λέξη «διαφάνεια» έχουν, πάντως, κάποιοι «μαλώσει», και έχουν σημασία οι έλεγχοι. Πού να ασχοληθεί κάποιος με πόρους από προγράμματα ευρωπαϊκά, από (απευθείας) αναθέσεις, κανδήλια κ.α. Εσείς πιστεύετε ότι όλα είναι «καθαρά»;

ΥΓ. 5: Γενικά, το ποιοι είναι οι ελεγχόμενοι και το ποιοι κάνουν τους ελέγχους, ούτε που ξέρουμε σ’ αυτή τη χώρα. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που με τις... κουμπαριές λύνονται πολλές από τις δυσκολίες, και δεν... πιάνεσαι από κανέναν!

ΥΓ. 6: Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις που ακούει κάποιος κυβερνητικούς, θα πω γενικότερα πολιτικούς, και με όσα λένε «γελάνε και οι πέτρες»... Ειδικά για κάτι θέματα σαν τις… υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη. Μα καλά, δεν ξέρουν ότι ο κόσμος έχει, πλέον, ενημέρωση από όλα τα… σημεία του ορίζοντα. Νομίζετε ότι όλοι λειτουργούν σαν τους «πελάτες» σας, κρατώντας «ταμπέλες»;

ΥΓ. 7: Και υπάρχουν θύματα των υποκλοπών που κάνουν τις «κότες», και δεν τους ενδιαφέρει να καταφύγουν στη δικαιοσύνη; Μήπως επειδή ήξεραν ποιοι τους παρακολουθούσαν; Άλλοι λένε ότι ως δημόσια πρόσωπα δεν έχουν κάτι να κρύψουν! Τι μας λέτε μωρέ; Είναι το ίδιο ένα δημόσιο πρόσωπο με τη γενική έννοια του όρου, μ’ έναν Υπουργό, που ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία, αλλά μπορεί να χειριστεί υψηλού κινδύνου υποθέσεις για τη χώρα; Δηλαδή οι υποκλοπές και οι παρακολουθήσεις είναι ένα φυσιολογικό γεγονός;

ΥΓ. 8: Σας ακούμε να μιλάτε για διαχρονικά, αλλά και για διακομματικά προβλήματα στη διοίκηση του κράτους και υπάρχουν λαμόγια που ευημερούν, ενώ έχουμε περάσει και περνάμε δύσκολες καταστάσεις από το την εποχή των μνημονίων. Ρε… παληκαριά της πολιτικής, πότε περιμένετε να φτιάξετε τα πράγματα και τη δημόσια διοίκηση, ώστε, πρωταρχικά, να παίρνουν αυτά που πρέπει όσοι πραγματικά το αξίζουν σε όλα τα επίπεδα (δεν μιλάμε μόνο οικονομικά); Βαρέθηκε ο κόσμος να ακούει ότι φταίνε οι προηγούμενοι, ότι φταίμε όλοι μαζί! Θα αναλάβει κάποιος την ευθύνη και να πει «ναι, φταίω – και – εγώ. Πρέπει να κάνουμε αυτά και αυτά». Πώς να… σπάσετε, όμως, «αυγά», όταν εσείς οι ίδιοι κάνετε τις «κότες» μπροστά στις ευθύνες, αλλά και μπροστά στην δικαιοσύνη;

ΥΓ. 9: Θυμάστε τη δήλωση του Μάρκου Λέγγα, ο οποίος ήταν μέσα στο πρώτο γκρουπ αγροτών που συναντήθηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μπλόκα στο Μέγαρο Μαξίμου;. Ήταν το γκρουπ αγροτών, που έχουν περισσότερο… γαλάζιο χρώμα, λες και δεν ξέραμε οι υπόλοιποι για ποιον λόγο έκαναν αυτή την κίνηση. «Όταν δεν συμμετέχεις σε ένα τραπέζι κινδυνεύεις να είσαι στο μενού», είχε πει. Στη συνέχεια ακολούθησε, πάντως, νέα συνάντηση με το 2ο γκρουπ αγροτών, με τους πιο «σκληρούς» και κεντροαριστερούς κατά το Μέγαρο Μαξίμου, και όπως φάνηκε… κάτι κέρδισε ο κλάδος τους. Εμείς θα συμπληρώσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που μπορείς να συμμετέχεις σ’ ένα τραπέζι και να… φαγωθείς, χωρίς να το ξέρεις.

ΥΓ. 10: Υπάρχουν πολιτικοί που δεν διανοούνται να αφήσουν την «καρέκλα» τους, ακόμα και εάν… βυθίσουν το «πλοίο»! Καλά, δεν μιλάμε καν για ανάληψη ευθυνών. Κάποιοι έχουν την… τιμή να κουβαλούν μαζί τους και πολιτικό «τζάκι». Λέτε να μην έχουν ενσυναίσθηση της ανικανότητας τους; Το κακό είναι πως πολλές φορές παίζουν με τα νεύρα και τη νοημοσύνη μας.

ΥΓ. 11: Ξέρετε τι μάχες γίνονται παρασκηνιακά για το κόψιμο μιας κορδέλας, που θα συνοδεύεται και από μια καλή φωτογραφία; Μπορούν, πάντως, να αφήσουν κάποιοι να κόβουν τις κορδέλες, είτε εκπρόσωποι της Εκκλησίας, είτε απλοί πολίτες! Όποιοι το πράξουν αυτό, θα έχουν περισσότερα θετικά αποτελέσματα από το κρατήσουν αυτοί το ψαλίδι!

ΥΓ. 12: Νομίζουμε ότι ησυχάσαμε, πλέον, και με το κόψιμο βασιλοπιτών για τη χρονιά που διανύουμε. Ε, κάπου ώπα δηλαδή, Πάσχα έρχεται!

ΥΓ. 13: Όπως είχε γίνει γνωστό, η εταιρεία ορκωτών λογιστών Leverage (Leverage Ορκωτοί Ελεγκτές Λογιστές ΑΕ) παραιτήθηκε από τον έλεγχο των οικονομικών και λογιστικών στοιχείων του ΟΠΕΚΕΠΕ για τη χρήση 2024, καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα που εμπόδιζαν το έργο της, γεγονός που προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις τον Ιανουάριο του 2026.

Τι θέλουμε και εμείς και πιάνουμε στο… στόμα μας ορκωτούς λογιστές! Εδώ στα μέρη μας ήρθαν, αλλά δεν μπήκαν καν μέσα σε επιχείρηση, ούτε για… νερό δεν κόπιασαν, παρότι έδειχναν κουρασμένοι. Βρήκαν κανένα εμπόδιο;

ΥΓ. 14: Να προσέχετε τα λουλούδια… Κάποιοι ψάχνουν και τις «ρίζες» τους, βλέπετε δεν μυρίζουν όλα το ίδιο και δεν αφήνουν ευχάριστο άρωμα!

ΥΓ. 15: Είναι πολλές οι κοινές παρουσίες προέδρου «γαλάζιας» απόχρωσης με μάνατζερ και στην πρωτεύουσα το νομού. Τους ενώνει το… καλό του κόμματος. Εάν το κόμμα συνεχίσει σε πρωταγωνιστικό ρόλο, όλοι θα βρουν άκρες με τις δουλειές τους!

ΥΓ. 16: Είδατε που μια νεκροφόρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε… γάμο; Με αυτόν τον… πρωτότυπο τρόπο γαμπρός επέλεξε να εμφανιστεί τον Ιανουάριο στην εκκλησία στο Ηράκλειο. Υπάρχει λόγος που ασχολούμαστε με… νεκροφόρες, όπως βλέπετε, κάνουν και άλλες δουλειές…

Ο «Πολίτης Αργολίδας» ασχολήθηκε με το θέμα των εργασιακών συνθηκών, την ασφάλεια σε χώρους εργασίας, και τους ελέγχους σ' αυτούς, μετά το δυστύχημα (έχασαν τις ζωές τους πέντε γυναίκες) στη «Βιολάντα», όπου παρατηρήθηκαν πολλές ελλείψεις με αποτέλεσμα την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη των εργοστασίων, μετά την απολογία του στον ανακριτή. Σε βάρος του, καθώς και σε βάρος του τεχνικού ασφαλείας και του υπεύθυνου βάρδιας, έχει ασκηθεί δίωξη για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο.

Σχετικά θέμα φιλοξένησε και το site «parallaximag.gr», με την υπογραφή του Θωμά Καλέση, μέσω του οποίου αναδεικνύεται η υποστελέχωση της επιθεώρηση εργασίας, φυσικά, και με... αποτύπωμα από τα μνημόνια. Τονίζεται, μάλιστα, ότι για παράδειγμα τα Επτάνησα δεν έχουν πουθενά σχετικό τμήμα τμήμα, το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς νομούς της Πελοποννήσου. Αυτά για τα οποία «φωνάζουμε», επιβεβαιώνονται...

Διαβάστε αναλυτικά:

Σε μια περίοδο όπου η εντατικοποίηση της εργασίας βαθαίνει και οι απαιτήσεις παραγωγικότητας αυξάνονται, ενώ το ύψος των μισθών παραμένει στα ίδια επίπεδα εδώ και χρόνια, το ζήτημα της ουσιαστικής προστασίας των εργαζομένων επανέρχεται επιτακτικά στον δημόσιο διάλογο.

Η υποστελέχωση της Επιθεώρησης Εργασίας αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα που επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Και είναι αυτή η πραγματικότητα που διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια που δείχνει έναν ελεγκτικό μηχανισμό που λειτουργεί υπό πίεση, με περιορισμένους ανθρώπινους πόρους και αυξημένες αρμοδιότητες. Ακόμη και τις απλές γραφειοκρατικές εργασίες καθώς διοικητικό προσωπικό δεν υπάρχει, παρά καλύπτεται από τ0υς ίδιους τους ελεγκτές (!).

Με λίγα λόγια η Επιθεώρηση Εργασίας καλείται να εποπτεύσει μια ολόκληρη αγορά εργασίας, την ίδια ώρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της κάνουν λόγο για ελλείψεις, υπερφόρτωση και αδυναμία ουσιαστικής πρόληψης. Και όπως γίνεται κατανοητό όταν ο ελεγκτικός μηχανισμός λειτουργεί στο «όριο», η πρόληψη σε εκ των υστέρων διαχείριση τραγικών περιστατικών, όπως αυτό που συνέβη πρόσφατα στο εργοστάσιο Βιολάντα που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στελέχη και συνδικαλιστές του κλάδου τοποθετούνται δημόσια, καταρρίπτουν μύθους που δημιουργούνται από κυβερνητικά αφηγήματα και αναδεικνύουν τις πραγματικές διαστάσεις της υποστελέχωσης και τις συνέπειές της στην καθημερινότητα των εργαζομένων.

Τι είναι η Επιθεώρηση Εργασίας και τι προβλήματα δημιουργεί η υποστελέχωση

Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι η αρμόδια ανεξάρτητη αρχή που:

  • Ελέγχει την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας
  • Επιβλέπει την υγεία και ασφάλεια στους χώρους εργασίας
  • Διερευνά εργατικά ατυχήματα
  • Επιβάλλει διοικητικά πρόστιμα
  • Παρεμβαίνει σε περιπτώσεις αδήλωτης εργασίας και παραβιάσεων ωραρίων

Τα προβλήματα που δημιουργούνται με βάση την υποστελέχωση που δηλώνουν πως υπάρχει τα ίδια τα στελέχη της ανεξάρτητης αρχής είναι τα εξής:

  • Μειωμένοι έλεγχοι σε επιχειρήσεις
  • Καθυστέρηση διερεύνησης εργατικών ατυχημάτων
  • Περιορισμένη πρόληψη παραβάσεων
  • Δυσκολία ελέγχου σε απομακρυσμένες περιοχές
  • Αυξημένος φόρτος εργασίας για κάθε επιθεωρητή

Και όλα αυτά τη στιγμή που μιλάμε για μια χώρα με χιλιάδες επιχειρήσεις και εργοτάξια, που ουσιαστικά μένουν χωρίς έλεγχο καθώς οι αριθμοί εργαζομένων και επιχειρήσεων δεν επαρκούν για να καλυφθούν ούτε στο ελάχιστο οι ανάγκες των ουσιαστικών προληπτικών ελέγχων, έτσι ώστε να μη φτάνουμε σε παρόμοια περιστατικά με αυτά των Τρικάλων.

«Αναλογεί ένας Επιθεωρητής για 1.509 επιχειρήσεις»

Το στέλεχος που περιέγραψε την άκρως ανησυχητική εικόνα που επικρατεί μέχρι σήμερα στον κλάδο της Επιθεώρησης Εργασίας είναι η ίδια η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφαλείας και Υγείας, Παναγιώτα Ρόζου, η οποία μεταξύ άλλων παραθέτει αριθμούς και συσχετισμούς που πραγματικά σοκάρουν.

«Κοιτάξτε, αυτοί οι αριθμοί που ακούστηκαν πρόσφατα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο δεν έχουν καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Είπε για παράδειγμα ότι στον νομό Τρικάλων υπάρχουν 57 επιθεωρητές. Μιλάμε για αδιανόητο στοιχείο καθώς στην πραγματικότητα στη συγκεκριμένη περιοχή έχει μόνο 4. Και αυτά είναι στοιχεία στα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση κάθε πολίτης. Υπάρχουν 4 επιθεωρητές σε ολόκληρο το νομό Τρικάλων, οι οποίοι μάλιστα εξυπηρετούν και τον νομό Καρδίτσας. Τώρα γιατί υπάρχει αυτή η αναλογία;

Και επειδή το τεύχος του Εργάνη για το 2025 έχει βγει μπορώ να σας πω ότι ο αριθμός των επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας σε ολόκληρη την Ελλάδα παραμένει ίδιος, δηλαδή 233 ενώ οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι έχουν αυξηθεί κι έχουν ξεπεράσει τις 351.552 του 2024. Με μια απλή διαίρεση διαπιστώνουμε ότι ένας επιθεωρητής καλείται να ελέγξει 1.509 επιχειρήσεις. Βάλτε εσείς με το νου σας τώρα πως και πότε μπορεί ένας και μόνο άνθρωπος να ελέγξει επί τόπου 1.509 επιχειρήσεις με τα παραρτήματά και τα υποκαταστήματά τους. Διότι για την ασφάλεια και για την υγεία ο έλεγχος δεν μπορεί να μην είναι επιτόπιος», αναφέρει αρχικά η κα. Ρόζου.

Και προσθέτει: «Δεν πρόκειται για μια υπηρεσία που μπορεί να ελεγχθεί από το γραφείο. Πρέπει να πάει εκεί ο επιθεωρητής να δει, τα μηχανήματα αν είναι ασφαλή, το περιβάλλον το εργασιακό, εάν υπάρχουν επικίνδυνοι παράγοντες ή όχι, αν υπάρχουν σκόνες, καπνοί, αέρια, να ελέγξει το κτίριο εάν είναι ασφαλές, τα δάπεδα του, εάν υπάρχουν υπερυψωμένα σημεία στα οποία οι εργαζόμενοι έχουν πρόσβαση κ.ο.κ. Βγαίνουν κάποιοι από την κυβέρνηση και λένε ότι οι έλεγχοι μπορούν να γίνονται και από απόσταση. Αυτά δεν γίνονται. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο ο κλάδος των επιθεωρητών εργασιακών σχέσεων που ελέγχει την ψηφιακή κάρτα από το γραφείο. Εμείς είμαστε άλλη υπηρεσία. Δεν έχουμε σχέση ούτε και διοικητικά με τους επιθεωρητές εργασιακών σχέσεων».

Σε κάθε ελεγκτή αντιστοιχούν 10.000 εργαζόμενοι

Συνεχίζοντας να αναλύει αριθμούς η πρόεδρος του Συλλόγου Επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας, συμπληρώνει πως «οι εργαζόμενοι που αντιστοιχούν σε αυτές τις 351.552 επιχειρήσεις είναι 2.500.000. Εάν κάνουμε πάλι την διαίρεση θα διαπιστώσουμε ότι προκύπτουν 10.000 εργαζόμενοι για κάθε επιθεωρητή. Σ’ αυτούς δεν συμπεριλαμβάνεται ο Δημόσιος τομέας αν και εμείς ελέγχουμε και αυτόν, καθώς επίσης και τα τεχνικά έργα. Αυτές οι επιχειρήσεις που αναφέρουμε είναι όσες διαθέτουν πίνακα προσωπικού. Τα τεχνικά έργα δεν έχουν πίνακα. Άρα δηλαδή εδώ προστίθενται αυτά τα νούμερα που συζητάμε, δηλαδή 1.509 επιχειρήσεις και 10.000 εργαζόμενοι για κάθε επιθεωρητή, συν τα τεχνικά έργα, συν τον Δημόσιο τομέα, ο οποίος απαριθμεί περισσότερους από 500.000 εργαζόμενους.

Υπάρχουν, επίσης, υπηρεσίες που ελέγχονται συστηματικά, όπως οι Δήμοι. Οι τελευταίοι μάλιστα έχουν ένα πολύ σοβαρό ποσοστό ατυχημάτων και σοβαρών ατυχημάτων. Όταν λοιπόν λέμε Δημόσιο, μη σκεφτούμε ένα γραφείο του Δημοσίου».

Οι 233 εκτελούν και διοικητικές εργασίες

Καταδεικνύοντας με ακόμη με πιο μελανά χρώματα την υποστελέχωση του Σώματος, η κα. Ρόζου συμπληρώνει με νόημα: «Θέλετε να σας το κάνω ακόμα πιο αναλυτικό; Οι 233 είναι αυτοί που έχουν την ιδιότητα του επιθεωρητή ασφάλειας και υγείας, όμως, δεν κάνουν όλοι ελέγχους. Γιατί; Γιατί η Επιθεώρηση Εργασίας έχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία και αποτελείται μόνο από επιθεωρητές. Δεν διαθέτει διοικητικό προσωπικό, παρά ελάχιστο μόνο. Οπότε τις διοικητικές υπηρεσίες τις λειτουργούν οι ίδιοι οι επιθεωρητές. Δηλαδή έχουμε πρόγραμμα για να μπορούμε να κάνουμε και εσωτερικές υπηρεσίες, γιατί αλλιώς τα γραφεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Οπότε βρισκόμαστε εκεί και σηκώνουμε τα τηλέφωνα ή ολοκληρώνουμε γραφειοκρατικά ζητήματα.

Αυτά συμβαίνουν, βέβαια, γιατί κάθε χρόνο αποχωρεί κόσμος και δεν κάνουν καθόλου προσλήψεις. Από το 2000 κι έπειτα δεν έχει έρθει πολύς κόσμος στην υπηρεσία. Επιπλέον στη διάρκεια των μνημονίων το 2011, ενώ η Επιθεώρηση μπορούσε να εξαιρεθεί ώς ένας πολύ σημαντικός τομέας, εν τούτοις κατάργησαν 330 οργανικές θέσεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μπορεί να λέει ότι η Επιθεώρηση Εργασίας έχει πληρωμένες το 90% των θέσεων. Και αυτό είναι αλήθεια που λέει. Αλλά είναι η μισή αλήθεια. Γιατί; Γιατί υπάρχουν περίπου 993 οργανικές θέσεις στην Υπηρεσία κι έχω πληρωμένες τις 800 θέσεις. Σου λέει “ποια υπηρεσία είναι γεμάτη στο 90%”.

Τι γίνεται όμως με αυτές. Πρώτον: Με τα μνημόνια έχουν καταργηθεί όπως προείπαμε 330 θέσεις. Δεύτερον: Αυτές οι θέσεις είναι όλες οργανικές ή υπάρχουν αποσπασμένοι και δεσμευμένοι σε άλλες υπηρεσίες; Υπάρχουν και τέτοιοι. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση πάει με τη λογική ότι δεν υπάρχουν κενές θέσεις. Κενές ποιες είναι; Αυτές που είναι ελεύθερες, οι οποίες είναι περίπου 100. Οπότε αυτές οι αλήθειες, είναι οι φτιαχτές που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Αυτή τη στιγμή ακόμη και 500 να γίνουμε δεν θα αλλάξουν πολλά πράγματα. Ούτε και οι συσχετισμοί. Δεν θα πλημμυρίσουμε τους χώρους εργασίας προφανώς, αλλά θα μπορούμε τουλάχιστον να έχουμε μεγαλύτερη παρουσία στους εργασιακούς χώρους και πιο εντατικούς ελέγχους. Θα έχεις μεγαλύτερη ευχέρεια να εμβαθύνεις ακόμη περισσότερο».

Ποιες περιοχές δεν έχουν τμήματα

Αναφερόμενη στις περιοχές που δεν μπορούν να καλυφθούν από την Επιθεώρηση Εργασίας τονίζει, επίσης, πως «όταν υπάρχουν περιοχές που δεν διαθέτουν ακόμη υπηρεσία, δύσκολα θα κάνει ο άλλος 300 χλμ. για να ελέγξει μια εταιρεία. Γίνονται ασφαλώς, αλλά δεν μπορούν να γίνονται συχνά. Για παράδειγμα τα Επτάνησα δεν έχουν πουθενά τμήμα. Πάρα πολλοί νομοί της Πελοποννήσου επίσης. Η Πέλλα δεν έχει τμήμα, το ίδιο και το Κιλκίς. Δεν συζητάω για Φλώρινα και Γρεβενά. Δεν υπάρχουν τμήματα. Η Ροδόπη επίσης, όπως και η Ξάνθη. Μέχρι πρόσφατα δεν είχε ούτε η Χαλκιδική. Ούτε και η Ρόδος. Έχουμε σχεδόν εξαφανιστεί.

Και επειδή οι τελευταίες προσλήψεις έγιναν το 2000 αν κάνετε μία αναγωγή θα διαπιστώσετε ότι είμαστε όλοι άνω των 55 ετών. Πρέπει να γίνουν μαζικές προσλήψεις. Να έρθει κόσμος να εκπαιδευτεί. Είναι δύσκολη δουλειά. Είναι ένα αντικείμενο πολυεπιστημονικό, διότι ένας επιθεωρητής θα πρέπει να έχει γνώσεις ηλεκτρολόγου, μηχανολόγου, πολιτικού μηχανικού, χημικού, να μελετά θέματα οργάνωσης της εργασίας, βιολογικούς παράγοντες για θέματα Υγείας. Με λίγα λόγια θα πρέπει να γνωρίζει σχεδόν τα πάντα».

Η σύγχυση σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα

Σε μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσει το τοπίο αναφορικά με τα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα, ο Γιώργος Μουμουζιάς, προϊστάμενος στην Επιθεώρηση και μέλος της Ομοσπονδίας των Επιθεωρητών, μιλώντας στην «parallaxi» υπογράμμισε πως «δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ένας μονοσήμαντος αριθμός εργατικών ατυχημάτων, κι αυτό διότι άλλον αριθμό δέχεται ως εργατικό ατύχημα η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, άλλον το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία (ΕΛΙΝΥΑΕ), άλλον ο στατιστικός φορέας και ο e-ΕΦΚΑ και άλλον η νομολογία την οποία ασπάζεται και η Επιθεώρηση Εργασίας.

Επιπλέον βασικός παράγοντας για την προσμέτρηση ενός ατυχήματος ως εργατικού, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να συνδέεται ο παθών με σχέση εξαρτημένης εργασίας με κάποιον εργοδότη. Δηλαδή εάν αυτός που πάθει κάτι είναι αυτοαπασχολούμενος, δεν θεωρείται εργατικό ατύχημα γιατί δεν υπάρχει καταρχάς κάποιος από τον οποίο να ζητήσει την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας. Γι' αυτό υπεύθυνος είναι ο εργοδότης. Εάν είναι αυτοαπασχολούμενος σημαίνει ότι ο ίδιος έχει την ευθύνη τήρησης των διατάξεων.

Η Επιθεώρηση Εργασίας καταγράφει, επίσης, συγκεκριμένο αριθμό ατυχημάτων, αλλά υπάρχουν και κλάδοι εργασίας τους οποίους η εν λόγω υπηρεσία δεν έχει καμία αρμοδιότητα ελέγχου και κατά συνέπεια δεν προχωρά σε καταγραφή των ατυχημάτων. Σ’ αυτή την κατηγορία για παράδειγμα υπόκεινται οι εργασίες σε λατομεία και ορυχεία, οι εργασίες σε ναυτηλιακές εταιρείες, σε αεροπλάνα εν πτήση, σε τρένο εν κινήσει. Όλα αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο για την Επιθεώρηση, επομένως δεν καταγράφονται και τα ατυχήματα. Και αυτό είναι κάτι που συνέβαινε ανέκαθεν».

Εν κατακλείδι αξίζει να αναφέρουμε πως εργατικό ατύχημα θεωρείται κάθε βίαιο και αιφνίδιο συμβάν που:

  • Συμβαίνει κατά την εκτέλεση της εργασίας ή
  • Με αφορμή την εργασία
  • Προκαλεί σωματική ή ψυχική βλάβη ή ανικανότητα

Περιλαμβάνονται δε:

  • Ατυχήματα μέσα στον χώρο εργασίας
  • Ατυχήματα κατά τη μετακίνηση για υπηρεσιακό σκοπό
  • Ατυχήματα κατά την μετάβαση ή αποχώρηση από την εργασία.

Πηγή: parallaximag.gr

Διαβάστε ακόμα:

Εργασιακές συνθήκες: Εγκληματικές παραλείψεις και αδιαφορίας, παντελής απουσία κρατικών ελέγχων

Χρέος όλων (και στα μέρη μας) η προτεραιότητα στην ασφάλεια των εργαζόμενων (βίντεο)

Τύπος και υπογραμμός

Μέσα στον Φεβρουάριο ακόμα μια υπόθεση με «οσμή» σκανδάλου (χρησιμοποιούμε αυτόν τον χαρακτηρισμό, περιμένοντας τη διερεύνηση) απασχόλησε την κοινή γνώμη και την πολιτική ζωή και αναφερόμαστε στην υπόθεση Παναγόπουλου Δεν θα σταθούμε σε «χρώματα»… κομμάτων, καθώς και αυτή η υπόθεση έφερε και πολιτική κόντρα, λόγω του «πράσινου» φόντου του Παναγόπουλου, απλά θα επαναλάβουμε ότι σε οτιδήποτε γίνεται στη χώρα, ειδικά στην απορροή χρημάτων και κονδυλίων, η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στα μέλη της κυβέρνησης.

Θέλουμε να σταθούμε, ωστόσο, και σε ακόμα μία παράμετρο που επιτρέπει σε κάποιους, να έχουν, πολλές φορές, συμπεριφορές μη νόμιμες. Σε καίριες θέσεις άσκησης εξουσίας, οργανισμών, θα λέγαμε και Ομοσπονδιών, ακόμα και εάν οι επιλογές γίνονται με εκλογές και αφορά όσους ψηφίζουν, δεν θα πρέπει να είναι πολλά χρόνια συγκεκριμένα πρόσωπα. Νομίζω καταλαβαίνετε όλοι το γιατί.

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στο site «kathimerinh.gr»: «Ο Γιάννης Παναγόπουλος πήρε στα χέρια του το τιμόνι της ΓΣΕΕ το 2006. Άντεξε ακόμη και στα χρόνια των μνημονίων. Δεν αποκλείεται να διεκδικούσε την επανεκλογή του, παρόλο που έχει κλείσει τα 71 του χρόνια, αλλά μετά τις τελευταίες εξελίξεις φαίνεται ότι η συνδικαλιστική διαδρομή του φτάνει στο τέρμα». Αυτό και τίποτε άλλο…

Όσον αφορά Υπουργούς έχουμε πει πολλά από εδώ και για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο άρθρο 86 για την απόδοση δικαιοσύνης και σ’ αυτά τα πρόσωπα. Φυσικά και θα πρέπει να είναι υποχρεωτικό και δημοσιευμένο το Πόθεν Έσχες όλων όσων πρέπει να ελέγχονται, ανάμεσά τους και μέλη των διοικήσεων πολυμελών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Για εμάς δεν θα πρέπει, επίσης, εκλογές σε Οργανισμούς, στον συνδικαλισμό, στα πανεπιστήμια κ.α. να έχουν σχέση με τα κόμματα. Όπως είπαν, άλλωστε, παλιές… καραβάνες στο ΠΑΣΟΚ, η υπόθεση Παναγόπουλου έφερε ξανά στο φως ένα παράδειγμα κυριαρχίας του ΠΑΣΟΚ στον συνδικαλισμό, που θυμίζει «ωραία χρόνια» με την κακή έννοια.

Η υπόθεση Παναγόπουλου αφορά δικαστική έρευνα για φερόμενη υπεξαίρεση ύψους 2,1 εκατ. ευρώ από κονδύλια της ΓΣΕΕ και της ΕΕ μέσω εταιρειών-«οχημάτων». Εμπλέκονται έξι άτομα και ελέγχονται οι τραπεζικές κινήσεις τους για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, αρνείται τις κατηγορίες.

Την ίδια ώρα, την παραίτησή της από την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου για την αγορά υπέβαλε η διορισμένη ως υποδιοικήτρια, Άννα Στρατινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύζυγος της φέρεται να εμπλέκεται στην υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου.

Όπως ανέφερε σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Ανάπτυξης, «η κυρία Άννα Στρατινάκη δεν θα τοποθετηθεί στη θέση του υποδιοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς στο πεδίο του Συνηγόρου του Καταναλωτή, καθώς υπέβαλε την παραίτησή της για οικογενειακούς λόγους υγείας, όπως η ίδια αναφέρει στην επιστολή της». Αξίζει να σημειωθεί ότι, για την περίπτωση της κυρίας Στρατινάκη, ενώ είχε εγκριθεί ο διορισμός της, δεν είχε εκδοθεί το σχετικό ΦΕΚ. Στο παρελθόν είχε διατελέσει σύμβουλος σε υπουργεία (π.χ. επί Λούκας Κατσέλη) και θεωρείται στέλεχος με μακρά εμπειρία στον κρατικό μηχανισμό… Βέβαια, από το 2019 στο τιμόνι της χώρας είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την ίδια ώρα, για την υπόθεση Παναγόπουλου, ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Γιώργος Κακούσης (έδωσε τη δική του ερμηνεία), σε συνεννόηση με τη διοίκηση, τέθηκε σε διαθεσιμότητα και απέχει από τα καθήκοντά του μέχρι τη διαλεύκανση της υπόθεσης.

ΥΓ. 1: Ως πολίτες έχετε νιώσει ποτέ να σας πιάνουν και να λέτε ότι κάποιοι… κονομάνε και εσείς απλά επιβιώνετε; Αυτό που έχει σημασία είναι πως και η ψυχή δεν έχει τιμή. Έχει αξία. Και η αξιοπρέπεια επίσης.

Υπάρχουν πράγματα και καταστάσεις που συμβαίνουν στη χώρα που κάνουν πολλούς να διερωτώνται: «Θα τα ανεχόταν κανένας άλλος Ευρωπαίος πολίτης που πληρώνει φόρους στο κράτος του;». Νομίζουμε κανένας. Εμείς τα ανεχόμαστε;

Τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι πολλά, οι λύσεις είτε απουσιάζουν, είτε αργούν πάρα πολύ, κάτι που το παραδέχονται στα μούτρα μας κυβερνώντες, πολλές φορές οι ευθύνες «κρύβονται» και καλύπτονται, αλλά το χειροκρότημα από πολλούς είναι συνεχόμενο και υποτακτικό προς τα πρόσωπά τους. Πώς το δέχεστε πολλοί; Να νιώθετε ότι έχετε την ανάγκη άλλων…

ΥΓ. 2: Με πολλές τραγικές καταστάσεις που έχει ζήσει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, είτε στην ενδοχώρα, είτε στην παραμεθόριο και ειδικά στη θάλασσα και με βάση συμπεριφορές, είναι πολύ αρνητικό να γίνει συνήθεια ο θάνατος… Διαβάζει κάποιος σχόλια από ανθρώπους που γράφουν σαν να μην υπάρχει ίχνος ενσυναίσθησης, ανθρωπιάς και σεβασμού. Κάτι που γίνεται, πλέον, οργανωμένα και επιθετικά. Υπήρχε αυτό και στο παρελθόν, αλλά τώρα νομίζουμε έχει χαθεί κάθε μέτρο. Σαν να έχει κανονικοποιηθεί η σκληρότητα.

Μα καλά, τόσο άνιωθοι είστε κάποιοι; Βλέπεις, κύματα… μίσους και για πολλούς αυτό είναι κανονικότητα και «φυσιολογική» αντίδραση. Βασικό πράγμα για τις ζωές μας είναι να μη χάσουμε την ανθρωπιά μας. Διαφορετικά θα γίνουμε σαν τα ζώα. Και το καλύτερο μέρος για να ζήσουν τα… ζώα είναι η «ζούγκλα», με ό,τι σημαίνει αυτό… Σκεφτείτε, απλά, ότι μπορεί οποιοσδήποτε από εμάς να είναι στη θέση θυμάτων, με οποιαδήποτε σημασία έχει ο όρος «θύμα».

ΥΓ. 3: Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να γράψει, ακόμα, για το έγκλημα των Τεμπών. Όσα έχουν συμβεί με τα πειστήρια από αυτό το τραγικό δυστύχημα, θα έπρεπε κάποιους να νιώθουν ντροπή για το γεγονός πως συνεχίσουν να έχουν λόγο στα δρώμενα της χώρας, κουνώντας κάποιοι και το… δάχτυλο. Τελικά, υπήρξαν ή όχι παραβάσεις;

Ιδιαίτερη τιμή αποτελεί για τον Πόρο το γεγονός πως ο κυβερνήτης της φρεγάτας «Κίμων», που βρίσκεται εδώ και μέρες στην ανατολική Μεσόγειο, παρέχοντας ασφάλεια στην Κύπρο, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, κατάγεται από οικογένεια που έχει γράψει ξεχωριστή ιστορία στο νησί του Αργοσαρωνικού.

Πρόκειται για τον αντιπλοίαρχο Ιωάννη Κιζάνη, ο οποίος έχει γεννηθεί στην Αθήνα, αλλά οι ρίζες του κρατάνε από την παλιά, ιστορική και ευυπόληπτη ποριώτικη οικογένεια Κιζάνη, η οποία έχει μακρά διαδρομή προσφοράς στην πατρίδα. Με υπερηφάνεια και συγκίνηση είχε αναφερθεί στο πρόσωπο του Ιωάννη Κιζάνη και ο Δήμος Πόρου τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ περίμενε η χώρα την άφιξη της 1ης φρεγάτας «Belharra» του Πολεμικού Ναυτικού, της «Κίμων» (F 601), μετά την παράδοσή της από τη Γαλλία. Ο κυβερνήτης της φρεγάτας «Κίμων» θα αποτελέσει και πρόσωπο της εβδομάδας για τον «Πολίτη Αργολίδας».

Υπενθυμίζεται ότι ο «Κίμων» έφτασε στην Κύπρο την Τετάρτη (04/03), μαζί με τη φρεγάτα «Ψαρά». Η αποστολή εντάσσεται στο πλαίσιο ενίσχυσης των αμυντικών δυνατοτήτων της Μεγαλονήσου, καθώς οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή απαιτούν αυξημένη ετοιμότητα.

Διαβάζουμε σε σχετικό θέμα που φιλοξένησε το «saronicmagazine.gr»:

«Ο κυβερνήτης Ιωάννης Κιζάνης αναλαμβάνει έναν ρόλο κομβικής σημασίας, γεμάτο προκλήσεις και ευθύνες, καθώς η "Κίμων" αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και σύμβολο της νέας εποχής για τον Στόλο.

Η πορεία ενός ποριώτη αξιωματικού

Ο Ιωάννης Κιζάνης αποφοίτησε από τη Σχολή Δοκίμων το 2000 ως αρχηγός της τάξεώς του. Παρά το γεγονός ότι είναι εξ Αθηνών καταγόμενος, η καταγωγή του από την ιστορική οικογένεια Κιζάνη του Πόρου τον συνδέει με μια παράδοση που έχει χαράξει το όνομά της σε κρίσιμες στιγμές του έθνους – από την Επανάσταση του 1821 μέχρι σήμερα, με αγωνιστές, πολιτικούς και σημαίνοντα πρόσωπα.

Η καριέρα του στο Πολεμικό Ναυτικό είναι εντυπωσιακή. Τα πρώτα χρόνια υπηρέτησε σε μεγάλα πλοία επιφανείας. Στη συνέχεια ανέλαβε κυβερνήτης σε Ταχέα Περιπολικά, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στη θάλασσα.

Ο ρόλος στην υπερσύγχρονη φρεγάτα "Belharra"

Ως κυβερνήτης της FDI HN "Κίμων", ο αντιπλοίαρχος Κιζάνης βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας εποχής για την ελληνική ναυτική δύναμη. Το πλοίο κυριαρχεί ήδη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλάζοντας ριζικά τα δεδομένα της περιοχής και σηματοδοτώντας τη μετεξέλιξη του Στόλου από καθαρά αμυντική δύναμη σε ισχυρό μέσο στρατηγικής αποτροπής και βασικό πυλώνα της εθνικής αεράμυνας σε μεγάλες αποστάσεις.

Ο ίδιος φέρει βαρύ φορτίο ευθύνης, όπως και τα 127 μέλη του πληρώματος, τα οποία εκπαιδεύτηκαν επί μήνες στο νέο απόκτημα του Πολεμικού Ναυτικού, αποδεικνύοντας την ικανότητα και την ετοιμότητά τους.

Η προσεκτική προετοιμασία και η πολυετής εμπειρία του κυβερνήτη Ιωάννη Κιζάνη – ενός γνήσιου τέκνου του Πόρου – διασφαλίζουν την επιτυχή εκτέλεση της αποστολής και την ενίσχυση της παρουσίας του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή».

Τον Δεκέμβριο το «saronicmagazine.gr» ανέφερε, μεταξύ άλλων, φιλοξενώντας και τη σχετική ανακοίνωση του Δήμου Πόρου:

«Με ιδιαίτερη υπερηφάνεια και συγκίνηση ο Δήμος Πόρου αναγράφει στην "χρυσή του βίβλο" ένα ακόμη όνομα: αυτό του Αντιπλοιάρχου Γιάννη Κιζάνη, που ανέλαβε Κυβερνήτης της νεότευκτης υπερσύγχρονης φρεγάτας "ΚΙΜΩΝ". Η ανακοίνωση του Δήμου αποτυπώνει όχι μόνο μια προσωπική διάκριση, αλλά και τη συνεχή σύνδεση ενός νησιού με την ιστορία του Ελληνικού Ναυτικού.

Ο κυβερνήτης Κιζάνης, όπως επισημαίνεται, "κατάγεται από την παλιά, ιστορική και ευυπόληπτη Ποριώτικη οικογένεια Κιζάνη", η οποία έχει χαράξει το όνομά της σε κρίσιμες στιγμές του έθνους, από την Επανάσταση του 1821 μέχρι σήμερα, προσφέροντας αγωνιστές, πολιτικούς και σημαίνοντα πρόσωπα.

Η πορεία του Αντιπλοιάρχου Κιζάνη στο Πολεμικό Ναυτικό είναι ήδη ένα μονοπάτι διακρίσεων. Ως Αρχηγός Τάξεως στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, με διακρίσεις σε σπουδές Οπλικών Συστημάτων και Υποθέσεων Εθνικής Ασφαλείας στο πανεπιστήμιο "Monterey" των ΗΠΑ, και με θητεία σε επίλεκτα σκάφη και επιτελικές θέσεις, προετοιμάστηκε για μία από τις πιο ευθύνες αποστολές.

Αυτή η αποστολή δεν είναι άλλη από την ηγεσία της πρώτης ελληνικής φρεγάτας τύπου "BELHARRA", που φέρει το όνομα του Κίμωνα, του Αρχαίου Έλληνα ναυάρχου και απελευθερωτή της Κύπρου. Το "ΚΙΜΩΝ" δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη πολεμικό πλοίο, αλλά την «αιχμή του δόρατος» της ελληνικής ναυτικής ισχύος. Πλοίο νέας εποχής, που ενσωματώνει τεχνολογίες αιχμής και αναμένεται να μεταβάλλει ριζικά το επιχειρησιακό δόγμα του Πολεμικού Ναυτικού.

Συμβολική και ιστορική είναι και η επιλογή της ανάδρομης πλώρης του πλοίου, ένα ναυπηγικό στοιχείο που ενώνει οπτικά τη νέα φρεγάτα με την αιώνια ναυτική παράδοση της Ελλάδας, από την αρχαία αθηναϊκή τριήρη μέχρι το θρυλικό θωρηκτό "Αβέρωφ".

Στην ανακοίνωσή του, ο Δήμος Πόρου στέλνει την πιο θερμή συγχαρητήρια και τις ευχές του στον αγαπητό συντοπίτη του: "Ας είναι καλοτάξιδη και καλότυχη η νέα μας φρεγάτα με το καταξιωμένο και επίλεκτο πλήρωμά της, καλορίζικος και καλότυχος και ο κυβερνήτης της".

Έτσι, από τις όχθες του Πόρου, ένας απόγονος ιστορικής οικογένειας αναλαμβάνει το πηδάλιο ενός σύγχρονου "δαίμολα της θάλασσας", γεφυρώνοντας με τον πιο επιβλητικό τρόπο την πλούσια ναυτική κληρονομιά του νησιού με το μέλλον της αμυντικής δύναμης της χώρας».

Το πώς θα διαμορφωθούν οι ισορροπίες στον προοδευτικό χώρο στη χώρα επηρεάζουν και την Αργολίδα, εν όψει και των εθνικών εκλογών. Στον νομό μας πραγματοποιήθηκε, άλλωστε, την Τετάρτη (04/03) ακόμα μία πολιτική εκδήλωση εν όψει και του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ (27-29 Μαρτίου), παρουσία στελεχών του κόμματος. Την ίδια ώρα, ο Γιώργος Γαβρήλος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στην Αργολίδα, φέρεται να καλεί την Κουμουνδούρου να συζητήσει με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο «Πολίτης Αργολίδας» σας είχε ενημερώσει στο παρελθόν, με αναφορά και στις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα και όπως φαίνεται, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποφασίζει στο Συνέδριό του πως «θα κατεβεί αυτόνομα στις εκλογές», κάτι που θα παίξει ρόλο και στην Αργολίδα. Βέβαια, όπως σας έχουμε μεταφέρει, πολίτες που κλίνουν προς το ΠΑΣΟΚ, θέτουν και το ερώτημα, εάν τελικά, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα συνεργαστεί με τη ΝΔ, μετά τις εκλογές. Κάτι που θα συζητηθεί και στο Συνέδριο, κάτι που θα εξαρτηθεί κατά μεγάλο ποσοστό από τα αποτελέσματα και τα ποσοστά. Με τον νομό μας να εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο από δυο βουλευτές (στους τρεις συνολικά) που ανήκουν περισσότερο στον κέντρο και στον προοδευτικό, με λίγο… χρώμα από τα αριστερά.

Θα… δανειστούμε και θα σας μεταφέρουμε σχετικό ρεπορτάζ από τη στήλη «Παιχνίδια Εξουσίας» με την υπογραφή του Βασίλη Σκουρή στο «dnews.gr», μιλώντας για το τέλος της «συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων»:

«Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ (27-29 Μαρτίου) θέτει τέλος στο στόχο ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς για τη "συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων".

Από τη στιγμή που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποφασίζει στο Συνέδριό του πως "θα κατεβεί αυτόνομα στις εκλογές" είναι σαφές πως τα κόμματα που έως τώρα έχουν ως στόχο τη δημιουργία "εκλογικού μετώπου" των κομμάτων της κεντροαριστεράς βρίσκονται ενώπιον της εγκατάλειψης της στρατηγικής αυτής.

Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, επιλέγοντας την "αυτόνομη πορεία", βρίσκεται ενώπιον ιστορικών ευθυνών καθώς, αν και λέει πως στόχος του είναι η πρώτη θέση στις εκλογές, συμβιβάζεται με το στόχο (προσοχή, στόχο, όχι σιγουριά) της δεύτερης θέσης.

Στοχεύει δηλαδή στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την ηγεμονία στο χώρο της κεντροαριστεράς και όχι στην αλλαγή διακυβέρνησης της χώρας, αναλαμβάνοντας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για μια ενδεχόμενη νέα πρωθυπουργική θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ παράλληλα διευκολύνει την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή.

ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά βρίσκονται όμως πλέον ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων για την αναθεώρηση της στρατηγικής της "συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων" που έχουν σήμερα.

Το τέλος Μαρτίου θα πρέπει να βρει τα κόμματα του Σωκράτη Φάμελλου και Αλέξη Χαρίτση με νέα στρατηγική ή τουλάχιστον με την τελική διαμόρφωση της στρατηγικής αυτής. Πολύ περισσότερο που το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, ακόμα και πριν το καλοκαίρι και πολύ περισσότερο από τις αρχές φθινοπώρου δεν μπορεί να αποκλειστεί δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Στην εξίσωση μπαίνει πλέον και το νέο κόμμα, το οποίο όπως φάνηκε και από την τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην τελική ευθεία της εξαγγελίας του.

Σε κάθε περίπτωση το προεκλογικό πολιτικό τοπίο μόλις αρχίζει να διαμορφώνεται».

Γαβρήλος: «Ο χρόνος του ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει»

«Ο χρόνος για τον ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει», παραδέχεται ο βουλευτής Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Γαβρήλoς και καλεί την Κουμουνδούρου να συνομιλήσει με τον Αλέξη Τσίπρα, σύμφωνα με παρασκήνιο του Βασίλη Σκουρή στη στήλη «Ο Πληροφοριοδότης» στο «dnews.gr».

Το πρόβλημα είναι ότι το ίδιο με τον Γιώργο Γαβρήλο σκέφτονται και άλλοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, πιθανότατα η πλειοψηφία τους.

Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας παράγοντας στην εξίσωση που θα πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους το επόμενο διάστημα τόσο η ηγεσία της Κουμουνδούρου όσο και ο Αλέξης Τσίπρας...

Την ίδια ώρα, η ΝΟΕΣ Αργολίδας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, σε συνεργασία με την Τοπική Οργάνωση Ναυπλιέων , διοργάνωσαν πολιτική εκδήλωση την Τετάρτη (04/02) στο Εργατικό Κέντρο Ναυπλίου. Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν ο Κώστας Τσουκαλάς, μέλος της Οργανωτικής Γραμματείας ΚΟΕΣ και εκπρόσωπος Τύπου, ο Νίκος Μήλης, επίσης μέλος της Οργανωτικής Γραμματείας ΚΟΕΣ, καθώς και ο βουλευτής Αργολίδας Ανδρέας Πουλάς.

Να αναφέρουμε, όπως είχαμε τονίσει και στην τελευταία μας αναφορά με τίτλο… «Οι κινήσεις των στελεχών των κομμάτων και τα ερείσματά τους – Τι θα πράξει ο κόσμος που δεν έχει εκδηλωθεί;», και από τη συγκεκριμένη πολιτική εκδήλωση, απουσίαζε το νεανικό στοιχείο, ενώ και η παρουσία του κόσμου θα ήταν μεγάλη. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα κερδίσει τους πολίτες που ανήκουν στην «γκρίζα ζώνη», σ’ έναν νομό που το κυβερνών κόμμα έχει πολλά ερείσματα και στην τοπική αυτοδιοίκηση, λόγω και των επτά χρόνων που είναι στην εξουσία.

Θα συσπειρωθεί σ’ έναν χώρο οι πολίτες που ανήκουν στον προοδευτικό χώρο και στο κέντρο, πολλοί εκ των οποίων είχαν ψηφίσει και ΝΔ στις τελευταίες πολιτικές αναμετρήσεις, αλλά τώρα γυρνάνε την «πλάτη» (μαζί με δυσαρεστημένους παραδοσιακούς δεξιούς) στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στον αλαζονικό τρόπο κυβερνητικών στελεχών;

Όπως ανακοινώθηκε, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου του κόμματος, ενόψει του Συνεδρίου που θα διεξαχθεί στις 27 έως 29 Μαρτίου, με στόχο την ανταλλαγή απόψεων, την κατάθεση προτάσεων και τη συμμετοχή των μελών και των φίλων του κινήματος στη διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και προτεραιοτήτων της επόμενης περιόδου. Η συμμετοχή των μελών ήταν για άλλη μια φορά μαζική.

Συζητήθηκε και αναλύθηκε εκτενώς όλη η πολιτική επικαιρότητα και καθορίστηκαν οι στόχοι και η στρατηγική ενόψει του συνεδρίου μας που θα πραγματοποιηθεί 27-29 Μαρτίου.

ΥΓ. 1: Για να είμαστε δίκαιοι με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης που παρευρίσκονται σε κομματικές εκδηλώσεις, κάποιους εκ των οποίων τους έχουμε ασκήσεις κριτική, κατέχοντας τις θέσεις Δημάρχων και στηρίζουν με πάθος το «γαλάζιο» χρώμα, ακόμα και σε θέματα που η πλειοψηφία της κοινωνίας αντιδράει, να αναφέρουμε ότι και στην εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ στο Ναύπλιο, έδωσαν το «παρών» μέλη και επικεφαλής από Δημοτικά Συμβούλια.

Εμείς, όπως έχουμε τονίσει, δεν είναι κακό να δίνει το «παρών», για παράδειγμα, ένας Δήμαρχος σε μια εκδήλωση που αφορά το χαρτοφυλάκιο ενός Υπουργού, διεκδικώντας και πράγματα για την περιοχή του. Έχουμε εκφράσει, όμως, διαφωνίες με την παθιασμένη παρουσία εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης σε κομματικές εκδηλώσεις, ειδικά εάν η παράταξή τους έχει εκλεγεί χωρίς στήριξη και «χρώματα» και από ψηφοφόρους άλλων χώρων. Πόσω μάλλον όταν υπάρχει και άσκηση εξουσίας εις βάρος πολιτών και θεσμών, που διασφαλίζουν την ισονομία και τη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα.

Δεν είναι κακό να ανήκεις κάπου ιδεολογικά, εφόσον ασχολείσαι και με τα κοινά, αλλά θέλουμε σκεπτόμενους πολίτες και πολιτικούς σε όλα τα επίπεδα, ειδικά στην τοπική αυτοδιοίκηση, εκεί όπου είναι απαραίτητες οι συνεργασίες. Μακριά από εμάς τα «βαμμένα» μυαλά και το φαινόμενο των «κομματικών στρατών»…

Διαβάστε ακόμα:

Αργολίδα: Οι κινήσεις των στελεχών των κομμάτων και τα ερείσματά τους – Τι θα πράξει ο κόσμος που δεν έχει εκδηλωθεί; (εικόνες)

Τσίπρας: «Απετάξω τῇ Αριστερά;», «Απεταξάμην» – «Συνετάξω τῇ - νέα - κεντροαριστερά;», «Συνεταξάμην»!

Το κέντρο και τα «βαρίδια» του παρελθόντος – Οι κινήσεις Τσίπρα και όσα ανέφερε ο «Πολίτης Αργολίδας»

Η στάση Γαβρήλου επιβεβαιώνει ότι διαμορφώνεται ο… χάρτης στον προοδευτικό χώρο (βίντεο)

Ο προοδευτικός χώρος ψάχνει τον «χάρτη» του και στην Αργολίδα (βίντεο)

Το θέμα του «νερού» (ποσότητα και ποιότητα) σε όλες τις εκφάνσεις του θα συνεχίζει να απασχολεί όλους μας, πόσω μάλλον την περιοχή μας που είναι μέσα σ’ αυτές που αυτό το στοιχείο της φύσης αποτελεί πολύτιμο αγαθό, είτε για ύδρευση, είτε για άρδευση. Από αυτή τη… γωνιά μάθατε το ενδεχόμενο της εισόδου στο… παιχνίδι διαχείρισης του νερού και ιδιωτικής επιχείρησης και… τσoυπ, το 9,7% της ΕΥΔΑΠ πέρασε στον όμιλο «ΓΕΚ Τέρνα», θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε στη συνέχεια.

Αυτό τον χειμώνα έβρεξε με το… τουλούμι, γέμισαν οι πηγές, ποτάμια κυλούν για πολλές εβδομάδες, και τα ερωτήματα παραμένουν: «Με τη λειψυδρία τί γίνεται; Τι απαντούν οι ειδικοί;

Η αυτοδιοίκηση έχει βάλει μπροστά έργα, το θέμα είναι να μην υπάρχει περεταίρω καθυστέρηση, όπως έχει αναφέρει και ο «Πολίτης Αργολίδας, «είναι ανάγκη ο επαναπροσδιορισμός του σχεδιασμού για το νερό», δήλωσε ο Βασίλης Ζόραπας (Γεωλόγος M.sc. και Προϊστάμενος του Τμήματος Υδρογεωλογίας & Υδρολογίας στη Διεύθυνση Υδατικών Πόρων και Γεωθερμίας της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών, πρώην ΙΓΜΕ). «Η ικανοποιητική βροχόπτωση δεν πρέπει να οδηγήσει σε απάθεια και υπερκατανάλωση», προειδοποιεί η υδρολόγος Ελισσάβετ Φελώνη.

«Στρατηγική προτεραιότητα για την ΠΕ Αργολίδας ο τεχνητός εμπλουτισμός. Ο πρωτογενής τομέας είναι η δύναμή μας! Κοιτάζουμε τον αγρότη στα μάτια, με πράξεις και λύσεις. Είμαστε η Περιφέρεια των έργων», υπογράμμισε ο αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας, Βασίλης Γ. Σιδέρης.

Ζόραπας: «Είναι ανάγκη ο επαναπροσδιορισμός του σχεδιασμού για το νερό»

Ο Βασίλειος Ζόραπας μίλησε στην «Αργολική Ανάπτυξη» και στον δημοσιογράφο Γιώργο Αργυρίου. Αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρξει επαναπροσδιορισμός του σχεδιασμού για το νερό.

Αναλυτικά, η εφημερίδα αναφέρει:

Οι πολλές βροχές του χειμώνα είναι σαφές ότι έδωσαν μία προσωρινή λύση στο πρόβλημα του νερού, με την Αργολίδα να πρωτοπορεί και σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου να προχωρά σε εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα, ώστε να μειωθεί η αυξημένη αλατότητα για να υπάρξουν στην συνέχεια καλύτερες αποδόσεις.

Ο Βασίλειος Ζόραπας, Γεωλόγος M.sc. και Προϊστάμενος του Τμήματος Υδρογεωλογίας & Υδρολογίας στη Διεύθυνση Υδατικών Πόρων και Γεωθερμίας της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (πρώην ΙΓΜΕ), αναφερόμενος στην πορεία του προβλήματος που υπάρχει, σε ό,τι έχει σχέση με την διαχείριση των υδάτινων πόρων, επισημαίνει: «Ο εμπλουτισμός έχει ξεκινήσει στην Αργολίδα από τη δεκαετία του ‘90 και κατά συνέπεια βρίσκεται σε θετική κατεύθυνση, αφού βοηθά στην ενίσχυση των αποθεμάτων και κυρίως στη βελτίωση της ποιότητας του υπόγειου νερού».

Για τις δυνατότητες εκμετάλλευσης των βροχοπτώσεων μέσω λιμνοδεξαμενών ή μικρών φραγμάτων, ο Βασίλης Ζόραπας, τονίζει: «Η δημιουργία λιμνοδεξαμενών στην Αργολίδα είναι δύσκολη λόγω μορφολογίας του εδάφους, αλλά η δημιουργία μικρών χαμηλών φραγμάτων σε επιλεγμένες περιοχές θα καθυστερούσαν την πορεία του νερού στη θάλασσα και θα είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση του φυσικού εμπλουτισμού των υπόγειων υδάτων».

Σε ό,τι αφορά την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της στρατηγικής για τη διαχείριση του νερού υποστηρίζει τα εξής: «Η εκτίμησή μου είναι ότι πρέπει να γίνουν κάποιες σημαντικές αλλαγές τελικά ακόμα και στις καλλιέργειες με την επιλογή καλλιεργειών που θα είναι λιγότερο υδροβόρες, καθώς και στα συστήματα άρδευσης όπως και τη χρήση των κλειστών αρδευτικών αγωγών αντί των ανοικτών που χρησιμοποιεί η Αργολίδα και τα οποία αυξάνουν το ενεργειακό κόστος».

Σχετικά με την Πελοπόννησο γενικότερα και τις αναγκαίες αλλαγές δήλωσε: «Η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, η αντικατάσταση των συστημάτων άρδευσης και δικτύων μεταφοράς, θα πρέπει να αποτελούν τα πρώτα βήματα σε έναν νέο σχεδιασμό από την στιγμή που οι ποσότητες των υδάτων είναι περιορισμένες και μελλοντικά πιθανά θα φθίνουν».

Αναφερόμενος στα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ), θα αποκαλύψει ότι είναι ζήτημα να έχει υλοποιηθεί το 1% των προτεινόμενων μέτρων που αφορούν έργα.

Κλείνοντας, ο Βασίλης Ζόραπας εξέφρασε την αμφιβολία του για το κατά πόσο θα μπορέσουν να λειτουργήσουν οι σχεδιασμοί με τους Οργανισμούς Διαχείρισης Ύδατος που ετοιμάζουν στην Πελοπόννησο, μετά την Κρήτη και τη Θεσσαλία.

zorapas nero argolikianaptiksi mesa05032026

Έβρεξε με το... τουλούμι, αλλά με τη λειψυδρία τί γίνεται; Τι απαντούν οι ειδικοί

Η έκφραση «υδατικά αποθέματα στην Αττική» επανήλθε, για τα καλά, μετά από σχεδόν 35 χρόνια, ξανά στην καθημερινότητά μας, απόρροια της κλιματικής κρίσης και του φαινομένου της λειψυδρίας που μαστίζει όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.

Μαζί μ’ αυτή την έκφραση, ειδικά τον εφετινό χειμώνα επανήλθαν – κάποιες φορές μάλιστα – και σε υπερβολή τα πλημμυρικά φαινόμενα… Εύλογη λοιπόν η απορία πως γίνεται να συζητούμε για λειψυδρία με τις εικόνες που έχουμε συναντήσει εφέτος; Την απάντηση έρχεται να δώσει με όσα δηλώνει η υδρολόγος Ελισσάβετ Φελώνη, Δ. ΕΜΠ – Διδάσκουσα Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Ακολουθεί η συνέντευξή της, στο «ΑΠΕ-ΜΠΕ», που φιλοξένησε και το «water24.gr»:

Ερ: Τι δείχνουν τα μέχρι στιγμής στοιχεία για τα υδατικά αποθέματα στους ταμιευτήρες της ΕΥΔΑΠ; Κατά τη γνώμη σας ξεπεράστηκε ο κίνδυνος λειψυδρίας για φέτος το καλοκαίρι;

Απ: Τα αποθέματα της Παρασκευής 20 Φεβρουαρίου στους τέσσερις κύριους ταμιευτήρες της Αττικής (Μόρνος, Εύηνος, Υλίκη, Μαραθώνας) ανέρχονται σε περίπου 683,5 εκατ. κυβικά μέτρα. Η εικόνα είναι ελαφρώς βελτιωμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο και αυτό οφείλεται στην πορεία των φετινών βροχοπτώσεων. Οι ιδιαίτερα αυξημένες βροχοπτώσεις στη Δυτική Στερεά Ελλάδα, ήδη από το φθινόπωρο, έδωσαν μια σημαντική «ανάσα», συμβάλλοντας στον ταχύτερο ρυθμό αναπλήρωσης των αποθεμάτων.

Ενδεικτικά, στις περιοχές που τροφοδοτούν τους ταμιευτήρες Μόρνου-Ευήνου, τον Ιανουάριο σημειώθηκαν κατά τόπους ύψη βροχής υπερτριπλάσια του Ιανουαρίου 2025, ενώ για τον Φεβρουάριο οι καταγραφές δείχνουν ήδη ύψη ακόμα και πενταπλάσια από τα περσινά. Αυτό σημαίνει ότι για το επερχόμενο καλοκαίρι δεν αναμένεται άμεσος κίνδυνος για την υδατική μας επάρκεια.

Αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει, όμως, να μας οδηγεί σε εφησυχασμό. Να το εξηγήσω: Υδρολογικά, αυτό που αποκαλούμε «φαινόμενο της εμμονής» ή «φαινόμενο Hurst» περιγράφει το γεγονός ότι οι ακραίες τιμές – όπως οι ξηρασίες – έχουν την τάση να ομαδοποιούνται χρονικά. Στην παρατεταμένη ξηρασία του 1988-1994, είχαμε ενδιάμεσα μια «καλή» υδρολογική χρονιά (1990-91), η οποία όμως δεν απέτρεψε την επάνοδο του φαινομένου για άλλα δύο έτη.

Η ολοκληρωμένη διαχείριση απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και προσομοίωση βάσει σεναρίων σε ορίζοντα π.χ. δεκαετίας. Σήμερα πράγματι δεν βρισκόμαστε σε οριακή κατάσταση, όμως η ικανοποιητική βροχόπτωση δεν πρέπει να οδηγήσει σε απάθεια και υπερκατανάλωση. Είναι απαραίτητο, ήδη από τα μέσα της άνοιξης, να υπάρχει μια στρατηγική ενημέρωσης του κοινού για τον περιορισμό της κατανάλωσης, ανεξάρτητα από τη στιγμιαία πλήρωση των ταμιευτήρων.

Ερ: Πώς αποτιμάτε τα αποτελέσματα των βροχοπτώσεων στην υπόλοιπη Ελλάδα; Εκτός από την Ήπειρο και την Πελοπόννησο όπου είχαμε πολλές βροχοπτώσεις, στην υπόλοιπη χώρα ήταν ικανοποιητικές; Στα νησιά που είχαμε τα πιο σοβαρά προβλήματα λειψυδρίας τι γίνεται;

Απ: Η χωρική κατανομή της βροχόπτωσης στην Ελλάδα είναι παραδοσιακά άνιση. Η Δυτική Ελλάδα δέχεται σημαντικά μεγαλύτερα ύψη βροχής λόγω της οροσειράς της Πίνδου, η οποία λειτουργεί ως φυσικό εμπόδιο στα βροχοφόρα συστήματα που κινούνται προς ανατολικά. Φέτος, συνολικά διανύουμε μια καλή υδρολογική χρονιά στην ηπειρωτική χώρα. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, έχουμε και φαινόμενα υπερχείλισης λόγω της μεγάλης αύξησης στα αποθέματα των ταμιευτήρων και στις στάθμες των ποταμών.

Στα περισσότερα νησιά μας όμως, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Μπορεί να βλέπουμε κατά καιρούς έντονα καιρικά φαινόμενα και ισχυρές βροχοπτώσεις, όμως σε επίπεδο μήνα, το συνολικό ύψος βροχής παραμένει υποτετραπλάσιο ή και ακόμα μικρότερο σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα. Εκεί, η υδρολογική ξηρασία εκδηλώνεται πολύ πιο έντονα. Αυτό συμβαίνει λόγω των μικρών λεκανών απορροής και της περιορισμένης δυνατότητας αποθήκευσης στους υπόγειους υδροφορείς, οι οποίοι συχνά υποφέρουν από υπεράντληση που με τη σειρά της εντείνει το φαινόμενο της υφαλμύρισης.

Η γεωμορφολογία των νησιών, με τις μικρές λεκάνες και την άμεση γειτνίαση με την ακτογραμμή, καθιστά το βρόχινο νερό έναν συμπληρωματικό μόνο πόρο. Γι’ αυτό, παρατηρούμε πλέον μια τάση απεξάρτησης μέσω των μονάδων αφαλάτωσης. Αυτές όμως, πρέπει να εντάσσονται σε ένα ορθολογικό σχέδιο που λαμβάνει υπόψη το ενεργειακό κόστος και το περιβάλλον, και να μην αποτελούν απλώς αποσπασματικές λύσεις «έκτακτης ανάγκης», με ό,τι αυτό συνεπάγεται αναφορικά με την τήρηση των προβλεπόμενων διαδικασιών και την επιλογή των βέλτιστων έργων.

Ερ: Ποιες είναι οι βασικές κινήσεις που πρέπει να κάνει άμεσα η πολιτεία για να μην αγωνιούμε τα επόμενα χρόνια; Τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί πιστεύετε ότι θα υλοποιηθούν στα χρονοδιαγράμματά τους ή θα ατονήσουν επειδή ο χειμώνας ήταν σχετικά καλός;

Απ: Η πολιτεία οφείλει πλέον να μετακινηθεί οριστικά από τη «διαχείριση κρίσης» στη «διαχείριση κινδύνου». Το κύριο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι οι περίοδοι ξηρασίας χρησιμοποιούνται συχνά ως επικοινωνιακό παράθυρο ευκαιρίας για την επιτάχυνση αναθέσεων, οι οποίες όμως πολλές φορές στερούνται μακροχρόνιου σχεδιασμού. Οι βασικές κινήσεις πρέπει να ξεκινούν από τη θεσμική θωράκιση και την ανάπτυξη συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων.

Ένα τέτοιο σύστημα αναπτύσσουμε σήμερα στο πλαίσιο ερευνητικού έργου που συντονίζεται από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης σε συνεργασία με άλλους τέσσερις εταίρους, και έχω την τιμή να συμμετέχω στην ομάδα υλοποίησης. Παράλληλα, απαιτείται αυστηρός έλεγχος της ζήτησης, μείωση των απωλειών στα δίκτυα και, ειδικά για την ελληνική περιφέρεια, προστασία των υπόγειων υδάτων, όπου οι ήπιοι χειμώνες σε συνδυασμό με την υπεράντληση οδηγούν σε μόνιμη υποβάθμιση.

Αναφορικά με το αν υπάρχει κίνδυνος τα μέτρα να «ατονήσουν» λόγω της φετινής καλής χρονιάς, θα έλεγα ότι ένας τέτοιος κίνδυνος είναι πάντα υπαρκτός. Ωστόσο, η «ανάσα» που μας δίνουν οι φετινές βροχοπτώσεις πρέπει να εκληφθεί ως μια σπάνια ευκαιρία για λελογισμένη θωράκιση και όχι για εφησυχασμό.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Η πολιτεία οφείλει να υλοποιήσει το συνολικό σχέδιο με υποδειγματική διαφάνεια και επιστημονική τεκμηρίωση. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι πόροι δεν θα σπαταληθούν σε εντυπωσιακές παρεμβάσεις που, ελλείψει επαρκών στοιχείων και μελετών, αποτελούν λύσεις αμφίβολης αποτελεσματικότητας, αλλά σε λύσεις που, με όραμα, σταδιακά θα αυξήσουν την πραγματική ανθεκτικότητα της χώρας στο μέλλον.

Ερ: Κυρία Φελώνη, χιόνια πολλά δεν είδαμε ούτε φέτος. Τι έχει αλλάξει; Πόσο απειλεί τη Μεσόγειο η κλιματική αλλαγή και τι μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις;

Απ: Η περιορισμένη χιονοκάλυψη είναι πράγματι μια ανησυχητική παράμετρος που συχνά υποτιμάται στον δημόσιο διάλογο. Το χιόνι λειτουργεί ως μια «φυσική αποθήκη» που αποδεσμεύει το νερό σταδιακά την άνοιξη. Αυτή η αργή τροφοδοσία είναι κρίσιμη, καθώς διασφαλίζει την υδροφορία των ποταμών κατά την θερινή περίοδο που η εξάτμιση στους ταμιευτήρες μας, όπως και η κατανάλωση, είναι αυξημένες.

Η απουσία του χιονιού, σε συνδυασμό με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις για έναν θερμότερο Μάρτιο, επηρεάζει μη γραμμικά τη μετατροπή της βροχόπτωσης σε απορροή. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν βρέχει, τελικά φτάνει λιγότερο νερό στους ταμιευτήρες μας από αυτό που θα περιμέναμε.

Η Μεσόγειος χαρακτηρίζεται πλέον διεθνώς ως ένα «hotspot» της κλιματικής αλλαγής. Η αύξηση της θερμοκρασίας εντείνει την εξατμοδιαπνοή, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμα και αν οι βροχοπτώσεις παρέμεναν σταθερές, το διαθέσιμο γλυκό νερό θα μειωνόταν. Η κλιματική κρίση ουσιαστικά αυξάνει την ένταση και τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται τα φαινόμενα παρατεταμένης ξηρασίας.

Τι μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις; Δεν πρέπει να καταφεύγουν σε βεβιασμένες κινήσεις εντυπωσιασμού, ακόμα και αν χάθηκε πολύτιμος χρόνος στο παρελθόν. Απαιτείται προγραμματισμός έργων υποδομής που στηρίζονται σε πραγματικά υδρολογικά δεδομένα και επικαιροποιημένα κλιματικά σενάρια. Πάνω από όλα όμως, απαιτείται η ενίσχυση της υδατικής παιδείας στην κοινωνία, ώστε να αντιληφθούμε όλοι ότι η αφθονία του νερού δεν είναι πλέον δεδομένη.

«Ευλογία να αναβλύζουν ξανά οι πηγές του Κεφαλαρίου άφθονο νερό»

Ο Δήμαρχος Άργους – Μυκηνών Γιάννης Μαλτέζος φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Περίμετρος» της «ΕΡΤ 3», μπροστά από τις πηγές του Κεφαλαρίου που αναβλύζουν και πάλι, μετά από χρόνια, άφθονο νερό.

«Όλοι οι κάτοικοι του Δήμου μας αντιμετωπίζουμε ως ευλογία το ότι και πάλι οι πηγές του Κεφαλαρίου αναβλύζουν άφθονο νερό. Τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή έχει κάνει αισθητή την παρουσία της και εδώ, αφήνοντας το μέρος άνυδρο και ξερό. Είμαστε αισιόδοξοι, γιατί τα νερά σημαίνουν αύξηση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα και ταυτόχρονα αντιστροφή της διαδικασίας της διάβρωσης», δήλωσε στη δημοσιογράφο Πέγκυ Μπρούσαλη, μίλησε μπροστά από τον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, που βρίσκεται στον βράχο πάνω από τις πηγές, σε ένα σημαντικό τοπόσημο για όλη την Αργολίδα.

ΥΓ. 1: Στις 10 Αυγούστου 2025 σας γράφαμε: «Με βάση τα όσα ανακοίνωσε η κυβέρνηση για το εθνικό σχέδιο, με τη συνένωση των ΔΕΥΑ (Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης), κάτι που δεν είναι η 1η φορά που κατατίθεται στο τραπέζι, είναι πολύ πιθανή η είσοδος στο… παιχνίδι διαχείρισης και ιδιωτικής επιχείρησης, ώστε να επιτευχθεί και η οικονομική εξυγίανση. Βλέπετε, είναι πάρα πολλές οι ΔΕΥΑ, οι οποίες ως… παρακλάδια Δήμων, έχουν τεράστια χρέη. Καταλαβαίνετε ότι οι αυξήσεις είναι αναπόφευκτες και με βάση τα όσα σχεδιάζονται ο ιδιώτης που θα αναλάβει και την όλη δημιουργία και συντήρηση των μηχανημάτων και των δικτύων, ότι έργο θα ετοιμάζει, οικονομικά θα… περνάει στα τιμολόγιά μας για να υλοποιηθεί»!

Και όπως διαβάσαμε στο «water24.gr» τη Δευτέρα (03/03): «Δύο πακέτα για συνολικά 10,34 εκατομμύρια μετοχές πέρασαν στο τέλος της σημερινής συνεδρίασης στη μετοχή της ΕΥΔΑΠ. Αντιστοιχούν στο 9,7% του μετοχικού κεφαλαίου, ποσοστό που παραπέμπει με τη συμμετοχή του John Paulson στην εισηγμένη, η οποία με βάση τα στοιχεία του χρηματιστηρίου είναι στο 9,9%.

Τα πακέτα συνολικής αξίας 103,4 εκατ. ευρώ αντιπροσωπεύουν αντίτιμο 10 ευρώ ανά μετοχή, τη στιγμή που ο τίτλος έκλεισε στα 7,31 ευρώ με πτώση 6,88%. Σύμφωνα με πληροφορίες τα πακέτα πέρασαν στον έλεγχο του ομίλου της ΓΕΚ Τέρνα του Γιώργου Περιστέρη».

Ελπίζουμε να μη φτάσουμε στο σημείο να μετατραπεί και η προσφορά του νερού με τη μορφή… χρηματιστηρίου, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και με την ενέργεια. Θα… χαθούμε στα «χρώματα», ουράνιο… τόξο θα θυμίζουν παντού οι πληρωμές μας. Κάποτε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε πει ότι το νερό είναι θα παραμείνει δημόσιο αγαθό.

Η επίσημη ανακοίνωση της ΓΕΚ Τέρνα αναφέρει:

Ο Όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ανακοινώνει ότι την 03/03/2026 η 100% θυγατρική του URBAN SERVICES ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε., απέκτησε μέσω χρηματιστηριακής συναλλαγής από ιδιώτη μέτοχο ποσοστό 9,71% στην ΕΥΔΑΠ έναντι ποσού 103,4 εκατ. ευρώ.

Η ΕΥΔAΠ ΑΕ είναι η μεγαλύτερη Εταιρεία στην Ελλάδα που δραστηριοποιείται στη διανομή και διαχείριση ύδατος, καθώς και στην παροχή υπηρεσιών αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων. Η Εταιρεία, μέσω ενός ρυθμιζόμενου πλαισίου, εξυπηρετεί πάνω από το 40% του πληθυσμού της χώρας.

Η συναλλαγή εντάσσεται στον στρατηγικό σχεδιασμό του Ομίλου για επενδύσεις σε κλάδους κρίσιμών υποδομών που προσφέρουν μακροπρόθεσμα και επαναλαμβανόμενα έσοδα. Επιπλέον, ο τομέας της διαχείρισης των υδάτινων πόρων και των σχετικών υποδομών αναμένεται να παρουσιάσει σημαντικό επενδυτικό ενδιαφέρον τις επόμενες περιόδους, δεδομένων των προκλήσεων της κλιματικής αλλαγής και της ανάγκης προσαρμογής σε αυτό το περιβάλλον.

ΥΓ. 2: Πριν από μερικές εβδομάδες διαβάσαμε ότι μέσα από το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΑΠΔΕ) 2026, προχωράει η ολοκλήρωση του αποχετευτικού δικτύου Κρανιδίου – Πορτοχελίου (β’ Φάση), συνολικού προϋπολογισμού 3.546.665,85 €. Όπως τονίστηκε είναι ένα έργο με ουσιαστικό περιβαλλοντικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα, που ενισχύει την ποιότητα ζωής των κατοίκων και θωρακίζει την περιοχή για το μέλλον. Συμφωνούμε και επαυξάνουμε. Εμείς από αυτή τη… γωνιά σας είχαμε αναφέρει ότι δεν νοείται να υπάρχουν περιοχές, Δήμοι, Κοινότητες χωρίς αποχέτευση, το θέμα έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και χρόνια. Και προς το παρόν είμαστε στο… αναπτυξιακό πρόγραμμα!

ΥΓ. 3: Ορκωτοί Ελεγκτές Λογιστές, πριν από πολλές εβδομάδες, ανέβηκαν μια… ανηφόρα, αντίκρισαν μια επιχείρηση που ανήκει, μέχρι τώρα, στον λαό, αλλά… αποχώρησαν και δεν πέρασαν την πόρτα. Εάν υπάρξει νέο επεισόδιο θα επανέλθουμε!

Διαβάστε ακόμα:

Πλημμύρες και «πληγές»: Έχει ευθύνη και… «ο κακός μας ο καιρός» – Αντιπλημμυρική θωράκιση και άμεσα (βίντεο, εικόνες)

Δεν είναι οι… τρελοί του «χωριού» όσοι λένε ότι τα μέρη μας χρειάζονται έργα

Όταν το νερό και η δημόσια υγεία γίνονται... πεδίο μικροπολιτικής κάτι πάει… στραβά

Περί νερού το... ανάγνωσμα: «Ζήσε Μάη μου να… φας τριφύλλι» για τον Ανάβαλο – Στερεύουν βρύσες στην Ερμιονίδα (εικόνες)

Αναπόφευκτη η αφαλάτωση: Τεχνολογία που έχει εξελιχθεί, αλλά έχει πολλές επιπτώσεις

Υπόθεση νερού: Κουνηθείτε… οι αρμόδιοι, ολοκληρώστε τα έργα που είναι σε σχέδια και προχωρήστε με νέα

Κρίση νερού στην Αργολίδα και στην Ελλάδα: Πολλαπλά τα προβλήματα, μεγάλη πρόκληση για την ΕΕ (βίντεο)

Ανάβαλος: Τι σημαίνει για την Αργολίδα και την Ερμιονίδα η μεταφορά νερού για άρδευση; Υπεγράφη η σύμβαση υλοποίησης του έργου (εικόνες)

Hydra Rock: Το στοίχημα του Βαρδινογιάννη με την πεντάστερη επένδυση στην Ερμιονίδα (εικόνες)

Το ταμείο είναι τελικά μείον; Εκσυγχρονισμός και έργα μόνο μέσω χρηματοδοτήσεων

Για να μην πούμε το νερό... νεράκι – Δεν περισσεύει κανείς στη μάχη με τη λειψυδρία (βίντεο, εικόνες)

Το νερό κάνει… κύκλο και μας «εκδικείται» - Το πρόβλημα με τα νιτρικά άλατα στην Αργολίδα έχει πολλές «πηγές» (βίντεο, εικόνες)

Αναζητούνται διαφάνεια και «καθαρές» κουβέντες, διαφορετικά κλείστε... το «μαγαζί» (βίντεο, εικόνες)

Ερωτήματα που έθεσε πρόσφατα και ο «Πολίτης Αργολίδας», ακούστηκαν από τον Γρηγόρη Κωνσταντέλο στις εργασίες του Θεματικού Συνεδρίου που διοργάνωσε η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) με θέμα «Κλιματική Κρίση και Πολιτική Προστασία – Ενδυναμώνοντας τους Δήμους με εκπαίδευση και νέες τεχνολογίες» στις 27 και 28 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο της έκθεσης «Verde.Tec» στο εκθεσιακό κέντρο «MEC» στην Παιανία…

Ερωτήματα σημαντικά που αφορούν τη χρηματοδότηση της Αυτοδιοίκησης από την κεντρική εξουσία, ειδικά όταν υπάρχουν έκτακτες ανάγκες, αλλά και το πώς τελικά λειτουργεί η Πολιτική Προστασία σε σχέση με την κλιματική αλλαγή στη χώρα μας.

Ο Γρηγόρης Κωνσταντέλος, που είναι δήμαρχος του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης από τις 25 Μαΐου του 2014, ανέφερε ως τελικό συμπέρασμα: «Το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα. Το ζήτημα είναι ποιος αποφασίζει πού θα κατευθυνθούν».

Ο «Πολίτης Αργολίδας» πρόσφατα φιλοξένησε ξανά θέμα για τους δρόμους με τίτλο: «”Καίει” η κατάσταση του οδικού δικτύου και κάποιοι “τρέχουν” – Πώς θα διασφαλιστεί ότι θα έχουμε αποτελέσματα;». Στο συνέδριο της ΚΕΔΕ υπήρχαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της επιστημονικής κοινότητας και εξειδικευμένων στελεχών. Και ο Δήμαρχος Δήμου Βάρης, Βούλας Βουλιαγμένης, των τριών «Β» που έχει διατελέσει κυβερνήτης Πολιτικής Αεροπορίας, έθεσε συγκεκριμένα και σημαντικά ερωτήματα… Ερωτήματα που «καίνε» και δικούς μας Δήμους!

Μεταξύ άλλων, στο τελευταίο θέμα για τα έργα και τους δρόμους ο «Πολίτης Αργολίδας», σας είχε γράψει:

ΥΓ. 3: Όταν μια περιοχή κηρύσσεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μετά από μια μεγάλη καταστροφή, για παράδειγμα από ακραίες καιρικές συνθήκες, ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται σχετικά με την αποκατάσταση ζημιών, και τις αποζημιώσεις; Μπαίνει ένα χρονικό πλαίσιο; Ρωτάμε, διότι περνάμε χρόνια και ακούμε ότι τα χρήματα… έρχονται! Ξέρουμε ότι υπάρχει μια διαδικασία, αυτό γίνεται γενικότερα στην υλοποίηση έργων, όπως έχουμε τονίσει και από το site, αλλά δεν πρέπει κάποιοι να παρουσιάζουν την πορεία όσων ακολουθούνται και υλοποιούνται…

Ας δούμε τις τοποθετήσεις του Γρηγόρη Κωνσταντέλου, μαζί με πρόσφατη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του «ΣΚΑΪ»:

Τελικά λεφτά υπάρχουν για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Στο διοικητικό συμβούλιο της ΚΕΔΕ ανέδειξα ένα δεδομένο που αλλάζει τους όρους της συζήτησης για τη χρηματοδότηση της Αυτοδιοίκησης.

Στην Τράπεζα της Ελλάδος λειτουργεί ο λογαριασμός του νόμου 128/1975, που επιβάλλει εισφορά 0,6% σε όλες τις δανειακές συμβάσεις, όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο 3152/2003 και ενεργοποιήθηκε εκ νέου με τον νόμο 4706/2020 για την ενίσχυση πληγέντων από φυσικές καταστροφές και έκτακτα γεγονότα.

Το ύψος του λογαριασμού αυτού ανέρχεται σήμερα σε 7,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάθε χρόνο αυξάνεται κατά περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ. Και όμως, από τα 7,6 δισ., εκταμιεύονται ετησίως μόλις 12 έως 14 εκατομμύρια ευρώ και καταλήγουν, όχι σε δήμους, αλλά σε φορείς που εμείς δεν γνωρίζουμε.

Την ίδια ώρα, ακούμε επισήμως ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης ούτε το 2026, ούτε το 2027, ούτε το 2028. Ότι δεν μπορεί να δημιουργηθεί νέο αναπτυξιακό πρόγραμμα αντίστοιχο του «Αντώνης Τρίτσης».

Η αντίφαση είναι προφανής. Από τη μία, ένας θεσμοθετημένος λογαριασμός με δισεκατομμύρια που αυξάνονται διαρκώς. Από την άλλη, δήμοι που διαχειρίζονται φυσικές καταστροφές, ενεργειακή κρίση, κοινωνικές δομές και ημιτελή έργα χωρίς πρόσθετους πόρους.

Και ρωτώ: Εφόσον τα χρήματα υπάρχουν, γιατί δεν αξιοποιούνται ώστε να αποκατασταθούν οι πόροι της Αυτοδιοίκησης και να δημιουργηθεί ένα νέο, σύγχρονο επενδυτικό εργαλείο; Το ίδιο ισχύει και για τις περίφημες «γέφυρες» μεταφοράς έργων στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που ανακοινώθηκαν αλλά δεν υλοποιήθηκαν, αφήνοντας έργα ακόμη και ημιτελή.

Τελικά, το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν χρήματα. Το ζήτημα είναι ποιος αποφασίζει πού θα κατευθυνθούν.

Η Πολιτική Προστασία δεν είναι μια τυπική διοικητική αρμοδιότητα. Είναι η έμπρακτη ευθύνη μας απέναντι στον πολίτη, στην ανθρώπινη ζωή, στην περιουσία και στην πόλη που μας εμπιστεύτηκε.

Στην ημερίδα για την Πολιτική Προστασία που διοργάνωσε η ΚΕΔΕ στο πλαίσιο της έκθεσης VERDE.Tec τόνισα ότι η κλιματική κρίση δεν είναι ένα μελλοντικό σενάριο. Είναι η νέα κανονικότητα. Ξηρασίες, ακραία καιρικά φαινόμενα, πλημμύρες και πυρκαγιές δοκιμάζουν τις αντοχές των πόλεών μας. Και η ανθεκτικότητα δεν χτίζεται την ώρα της κρίσης. Χτίζεται με σχέδιο, πρόληψη και σοβαρές δημόσιες πολιτικές.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε τις πραγματικές ανάγκες κάθε γειτονιάς. Γι’ αυτό και η ΚΕΔΕ οφείλει να λειτουργεί ως θεσμικός συνομιλητής με την Πολιτεία, διεκδικώντας χρηματοδοτήσεις, και εργαλεία δουλειάς . Χωρίς ενδιάμεσους «σωτήρες» και χωρίς μεσάζοντες. Οι Δήμοι έχουν και θεσμική επάρκεια και επιχειρησιακή γνώση.

Επισήμανα επίσης ότι η Πολιτική Προστασία δεν είναι πεδίο εντυπωσιασμού. Δεν είναι ψηφιακές οθόνες και «λαμπερές» παρουσιάσεις. Είναι οργάνωση, καθαροί ρόλοι, εκπαιδευμένο προσωπικό και σωστή αξιοποίηση των πόρων. Δεν αγοράζεις Ferrari για αγροτική δουλειά όταν χρειάζεσαι τρακτέρ. Κάθε ευρώ δημόσιου χρήματος πρέπει να μεταφράζεται σε πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα.

Στον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης έχουμε επενδύσει πάνω από 54 εκατ. ευρώ σε αντιπλημμυρικά και μεγάλα έργα υποδομής, ενώ διαθέτουμε ετησίως άνω του 1,2 εκατ. ευρώ για την Πολιτική Προστασία. Στελεχώσαμε το Αυτοτελές Τμήμα με μόνιμο προσωπικό και δημιουργήσαμε το πρώτο πλήρως αδειοδοτημένο 24ωρο επιχειρησιακό κέντρο εναέριας επιτήρησης με drones, όχι ως επίδειξη καινοτομίας, αλλά ως εργαλείο μετρήσιμης αποτελεσματικότητας.

Ο στόχος μας δεν είναι η προβολή αλλά η πρόληψη και η άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση κρίσεων και καταστροφών στην πόλη μας.

Στον ραδιοθάλαμο του ΣΚΑΪ, με τους δημοσιογράφους Βασίλη Χιώτη και Νότη Παπαδόπουλο, ως Α’ Αντιπρόεδρος της ΚΕΔΕ, συζητήσαμε ανοιχτά για τα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Ξεκαθάρισα ότι οι δήμοι αγαπάμε τις ευθύνες. Τις αναλαμβάνουμε. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μας δίνονται τα μέσα για να τις ασκήσουμε.

Φέτος στον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, όπως τα τελευταία 6 χρόνια, δαπανούμε περίπου 1,2 εκατ. ευρώ τον χρόνο για Πολιτική Προστασία, ενώ η κρατική ενίσχυση ανέρχεται μόλις σε 110.000 ευρώ.

Το υπόλοιπο 90% το καλύπτουμε από ίδιους πόρους, στερώντας από έργα υποδομής την πόλη μας. Υπενθύμισα ότι η χρηματοδότηση στους δήμους από 4,1 δισ. το 2009 έπεσε στα 1,78 δισ. το 2019. Σήμερα, παρά την αύξηση των φορολογικών εσόδων του κράτους κατά 50%, οι πόροι που αποδίδονται στην Αυτοδιοίκηση υπολείπονται κατά 37% των αντίστοιχων πόρων προ κρίσης, το 2009.

Αναφέρθηκα στο διπλάσιο κόστος ενέργειας που πληρώνουν οι δήμοι σε σύγκριση με μεγάλους καταναλωτές (super market, ξενοδοχεία κ.τ.λ.), στο τέλος ταφής που μετακυλίεται στους δημότες χωρίς να έχει προηγηθεί σοβαρός εθνικός σχεδιασμός, αλλά και στο λάθος της αφαίρεσης των πολεοδομιών από την Αυτοδιοίκηση. Οι δήμαρχοι οφείλουμε να έχουμε εργαλεία, ώστε να μπορούμε να προστατεύουμε τις πόλεις μας από την ανεξέλεγκτη τσιμεντοποίηση.

Για την επένδυση στο Ελληνικό τόνισα ότι χωρίς νέες κυκλοφοριακές και συγκοινωνιακές υποδομές, τα νότια προάστια κινδυνεύουν να καταστούν απροσπέλαστα.

Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα της ΔΥΠΑ για τις ηλικίες 55–67, υπογράμμισα ότι δεν πρόκειται μόνο για κοινωνική πολιτική. Είναι λειτουργική αναγκαιότητα, καθώς οι άνθρωποι αυτοί κρατούν τις υπηρεσίες των δήμων όρθιες. Η Αυτοδιοίκηση στάθηκε όρθια μέσα σε οικονομική, υγειονομική και ενεργειακή κρίση. Δεν ζητά προνόμια. Ζητά ξεκάθαρες αρμοδιότητες, δίκαιη χρηματοδότηση και σεβασμό στον θεσμικό της ρόλο.

Διαβάστε ακόμα:

«Καίει» η κατάσταση του οδικού δικτύου και κάποιοι «τρέχουν» – Πώς θα διασφαλιστεί ότι θα έχουμε αποτελέσματα;

Η κατασκευή των δρόμων έχει τη δική της μεγάλη… ιστορία (εικόνα)

Τα έργα υποδομής να γίνονται με μελέτες και όσα προβλέπουν οι σχετικοί όροι – «Όχι» στο ξεπούλημα και στην καταστροφή τοπίων

Πλημμύρες και «πληγές»: Έχει ευθύνη και… «ο κακός μας ο καιρός» – Αντιπλημμυρική θωράκιση και άμεσα (βίντεο, εικόνες)

Κομβικές παραλείψεις που «κάλυψαν» με… καθυστέρηση το σημείο συνένωσης (βίντεο)

Στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου εδώ και καιρό έχει έρθει – και στα μέρη μας – το ζήτημα της εγκατάστασης ανεμογεννητριών σε βουνά τόσο της Αργολίδας όσο και της υπόλοιπης Πελοποννήσου.

Στον Πάρνωνα και στον Κοσμά Αρκαδίας είναι έτοιμοι για «πόλεμο» και οι ανεμογεννήτριες που προορίζονται για τις συγκεκριμένες περιοχές βρίσκονται εδώ και μήνες στο λιμάνι του Ναυπλίου! Συγκεκριμένα, έχουν στοιβαχτεί στο μέρος από το πάρκινγκ του λιμανιού στην πρωτεύουσα της Αργολίδας, γεγονός για το οποίο υπάρχουν και αντιδράσεις…

Υπάρχουν οργανώσεις και πολίτες που αντιδρούν για την περαιτέρω εξάπλωση ανεμογεννητριών σε βουνά της χώρας και έχουν συγκεκριμένα επιχειρήματα. Όπως είχε γίνει γνωστό, εγκρίθηκε η τοποθέτηση νέων μονάδων και στην Ερμιονίδα, ενώ τόσο στη συγκεκριμένη περιοχή όσο και στην υπόλοιπη Αργολίδα, σχεδόν όλα τα βουνά έχουν… γεμίσει με ανεμογεννήτριες.

Η «πράσινη μετάβαση» θεωρήθηκε απαραίτητη. Τα βήματα που γίνονται, πραγματοποιούνται, όμως, με όλες τις απαραίτητες μελέτες ή υπάρχει καταπάτηση κανόνων της φύσης; Βάζουν κάποιοι τα εργολαβικά συμφέροντα πάνω απ’ όλα ή δεν ισχύει αυτό, με βάση συγκεκριμένες συμφωνίες που έχουν γίνει και με τους… συμμάχους μας στην ενέργεια;

Ακούει κανείς αυτούς που είναι αντίθετοι, αφουγκράζεται κάποιος από τους υπεύθυνους όσα υποστηρίζουν οι συγκεκριμένοι; Για παράδειγμα γνωρίζετε ότι στην οροσειρά των Αδέρων έχουν εξαφανιστεί είδη από την πανίδα, λόγω και του θορύβου που παράγουν οι ανεμογεννήτριες;

Διαβάζουμε χαρακτηριστικά: «Ένας από τους σημαντικότερους και πιο ευαίσθητους ορεινούς όγκους της Πελοποννήσου παραδίδεται σε εργολαβικά συμφέροντα, με βαριές κατασκευές, διάνοιξη δρόμων, εκβραχισμούς και βίαιη αλλοίωση του φυσικού τοπίου. Αυτό που βαφτίζεται “πράσινη μετάβαση” δεν είναι τίποτα άλλο από πράσινο ξέπλυμα και περιβαλλοντική λεηλασία».

Πριν από μερικές εβδομάδες πραγματοποιήθηκε στο «Artiki» (Κρανίδι) εκδήλωση από τη Φυσιολατρική Ορειβατική Ομάδα Αργολίδας, την Κίνηση Πολιτών «Ελεύθερα Αργολικά Βουνά» και τον Περιβαλλοντικό Πολιτιστικό Σύλλογο Ερμιονίδας (ΠΕΡΠΟΣΕ), με στόχο την ενημέρωση και τον ανοιχτό διάλογο γύρω από τις επιπτώσεις της εκτεταμένης ανάπτυξης βιομηχανικών αιολικών πάρκων στην περιοχή της Ερμιονίδας.

Όπως ανέφεραν…. «από την οροσειρά του Αυγού μέχρι την Βρομοσυκιά πάνω από τον Πόρο και την Τροιζήνα στην οροσειρά Αδέρες, ένα πυκνό πλέγμα βιομηχανικού πάρκου ανεμογεννητριών ιδιοκτησίας ξένων πολυεθνικών, ορίζει τα σύνορα της Ερμιονίδας με τους γειτονικούς Δήμους. Όπως μαθαίνουμε εγκρίθηκε η τοποθέτηση νέων μονάδων στην Καλυβίτσα και σχεδιάζονται και νέες ανεμογεννήτριες ακόμα ψηλότερες και ογκωδέστερες στην ορεινή πανέμορφη Ερμιονίδα.

Η τοπική κοινωνία ζητά εύλογα να μάθει περισσότερα για την παραγωγή ενέργειας από επιδοτούμενες βιομηχανικού τύπου ανεμογεννήτριες τη στιγμή που η χώρα μας έχει το ακριβότερο ρεύμα στην Ευρώπη και μέρος του παραγόμενου ρεύματος σήμερα απορρίπτεται γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα να αποθηκευτεί.

Ακόμα περισσότερο επιφυλακτικούς μας κάνει η εκδοχή της αποθήκευσης της ενέργειας σε γιγάντιες μπαταρίες λιθίου μιας και υπάρχουν πληροφορίες για κίνδυνους από τη χρήση τους».

Τα έχουμε πει πολλάκις από αυτή τη… γωνιά ενημέρωσης για τη σχέση των δημοσιογράφων με την εξουσία, επανερχόμαστε, μετά από γεγονότα που είχαμε τις τελευταίες εβδομάδες τόσο στη κεντρική… σκηνή όσο και στα μέρη μας!

Θα σας μεταφέρουμε και θέσεις που μας εκφράζουν από άλλα Μέσα και συναδέλφους, με ρεπορτάζ και απόψεις που έχουν ειδικό βάρος. Θα σας μεταφέρουμε το πώς… παίζεται το «παιχνίδι» με την άσκηση πιέσεων ειδικά στην Περιφέρεια. Εκεί όπου έχουμε δει δημοσιογράφους και εκδότες να σύρονται ακόμα και στα αστυνομικά τμήματα. Εσείς τι πιστεύετε; Υπάρχουν κάποιοι που θέλουν να λειτουργεί ένας μηχανισμός «φίμωσης»;

Εμείς δεν έχουμε «χρώματα» σε όσα μεταφέρουμε είτε ως είδηση, είτε ως σχόλιο πάντα μέσα από ρεπορτάζ και το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο: «Ο δημοσιογράφος παρουσιάζει στοιχεία χωρίς να μεροληπτεί, ρωτάει επίμονα, ελέγχει και η εξουσία απαντάει, όχι με απειλές. Εάν κάποιος νομίζει ότι θίγεται, έχουν προβλεφθεί οι αρμόδιοι δρόμοι που πρέπει να ακολουθήσει. Όποιοι ασκούν κριτική δεν είναι αντιπολίτευση, αυτή η διαδικασία είναι μέρος της Δημοκρατίας»…

Εμείς δεν είμαστε με τη δημοσιογραφία που δεν στριμώχνει για να μη θεωρηθεί αγενής, που δεν επιμένει για να μη χαθεί η πρόσβαση, που δεν ενοχλεί για να μη χαλάσει η επόμενη πρόσκληση! Κάποιοι μας έβγαλαν, άλλωστε, και από τη λίστα ενημέρωσης των δελτίων Τύπου, αλλά εμείς μόνο ως τίτλο «τιμής» το λαμβάνουμε αυτό!

Και προσέξτε κάτι. Όπως ανέφερε το «dnews.gr», σε σχετικό θέμα, στην 1η έκθεση των «Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα» για την Ελευθερία του Τύπου το 2002, τον δείκτη που αξιολογεί 180 χώρες, η Ελλάδα είχε βρεθεί στην 28η θέση. Μετά από 10 χρόνια από την 1η έκθεση το 2012, η δίνη της οικονομικής κρίσης επηρέασε καίρια την Ελευθερία του Τύπου και η χώρα μας βυθίστηκε στην 84η θέση. Ακόμα πιο κάτω βρεθήκαμε με το πέρας ακόμα 10 ετών, το 2022, με τη χώρα εκτός μνημονίων, ο Τύπος παραμένει ασθενής, η Ελλάδα «κατέκτησε» την 108η θέση και βρίσκεται σταθερά – και το 2025 – στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιο χαμηλά από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία.

Το αποτέλεσμα του περιορισμού της Ελευθερίας του Τύπου, είναι ενδεχομένως ορατό σε μεγάλη μερίδα των τηλεθεατών, ακροατών ή αναγνωστών. Αυτό που έχει σημασία να αποτυπωθεί είναι η λειτουργία ενός μηχανισμού άσκησης πιέσεων, ο οποίος γίνεται ευκολότερα κατανοητός στα Μέσα που δραστηριοποιούνται στην Περιφέρεια.

«Δεν είμαστε το γραφείο Τύπου κανενός»

Ας αναφέρουμε μερικά βασικά μαθήματα δημοσιογραφίας γιατί μερικοί φαίνεται ότι έχουν ασθενή μνήμη, όπως τα έγραψε και ο «Dimitris Soultas» στο Facebook, μετά και από συνέβησαν στη Χίο με το Λιμενικό Σώμα και τους μετανάστες που έχασαν τις ζωές τους, χωρίς να είμαστε σε περίοδο πολέμου:

Δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να μοιράζουν συγχαρητήρια στις Αρχές, αλλά να τις ελέγχουν. Η ανακοίνωση μίας Αρχής για ένα συμβάν, πόσο μάλλον για ένα στο οποίο χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, δεν είναι η αλήθεια, είναι η εκδοχή της Αρχής. Στη Χίο το Λιμενικό εμπλέκεται σε μία υπόθεση όπου έχουμε νεκρούς. Το επιχείρημα «το Λιμενικό φυλάει τα σύνορα» δεν είναι επιχείρημα δημοσιογράφου. Με αυτή την έννοια καμία Αρχή και κανένα Σώμα δεν έχει ποτέ ευθύνη για τίποτα, γιατί φυλάει τα σύνορα, μας προστατεύει, διακινδυνεύει κλπ κλπ.

Δεν έχει καμία σημασία ποια είναι θεωρητικά η αποστολή ενός Σώματος. Σημασία έχουν μόνο τα πραγματικά γεγονότα και αυτά διερευνά ένας δημοσιογράφος. Δεν είμαστε το γραφείο Τύπου κανενός. Οι ειδήσεις βγαίνουν από το ρεπορτάζ, από τις μαρτυρίες, από έγγραφα, από βίντεο ή ηχητικά αν υπάρχουν, όχι από μία Αρχή, μέλη της οποίας εμπλέκονται σε ένα περιστατικό το οποίο ερευνάται.

Το «χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ» γράφτηκε για παιδιά προσχολικής ηλικίας, όχι για δημοσιογράφους.

Δεν είμαστε τυχαία στον… πάτο της Ευρώπης

Ας δούμε τι αναφέρει το σχετικό θέμα που φιλοξένησε το «dnews.gr» σχετικά με την ελευθερία του Τύπου και την κατάσταση στην Ελλάδα και ειδικότερα στην Περιφέρεια, με χαρακτηριστικά παραδείγματα από διάφορες περιοχές της επαρχίας:

Ο παγκόσμιος δείκτης Ελευθερίας του Τύπου, διαμορφώνεται με βάση ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα, αξιολογώντας πέντε παράγοντες:

Το πολιτικό πλαίσιο, την υποστήριξη ή την πίεση που ασκείται από πολιτικούς φορείς. Το νομικό πλαίσιο, το νομικό οπλοστάσιο για την προστασία της Ελευθερίας του Τύπου. Το Οικονομικό πλαίσιο, τις πιέσεις από οικονομικούς παράγοντες (διαφήμιση και ιδιοκτησία). Το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο, τη στάση της κοινωνίας απέναντι στο φαινόμενο και την Ασφάλεια των δημοσιογράφων, την δυνατότητα να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς να απειλούνται.

Η συγκεκριμένη αξιολόγηση έχει αμφισβητηθεί από την κυβέρνηση και κάποιους δημοσιογράφους οι οποίοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει θέμα Ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα, γιατί ακούγονται όλες οι απόψεις. Αν και δεν ακούγονται όλες οι απόψεις και με την ίδια ένταση, αυτό το επιχείρημα δεν σχετίζεται με τους περιορισμούς στην Ελευθερία του Τύπου και χρησιμοποιείται περισσότερο για να θολώσει την εικόνα.

«Ελευθερία του Τύπου δεν είναι να υπάρχουν Μέσα και δημοσιογράφοι με διαφορετική αντίληψη», επισημαίνει μιλώντας στο «Dnews», ο Γιώργος Πλειός, καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και συνεχίζει: «Ελευθερία του Τύπου είναι να μπορούν οι δημοσιογράφοι να κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους. Να μπορούν να ελέγχουν σοβαρές ή λιγότερο σοβαρές υποθέσεις χωρίς να παρεμποδίζονται, χωρίς να πατρονάρονται, χωρίς φόβο».

Η Ελευθερία του Τύπου αξιολογείται και από τον Ευρωπαϊκό μηχανισμό, «Mapping Media Freedom», ο οποίος εντοπίζει πραγματικά περιστατικά στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις υποψήφιες προς ένταξη.

Ο οργανισμός καταγράφει περιστατικά που σχετίζονται με μορφές παραβίασης της Ελευθερίας του Τύπου όπως: δολοφονίες δημοσιογράφων, συλλήψεις και προσαγωγές, ανάκριση, εκφοβισμός, απειλητικά τηλεφωνήματα, αγωγές και μηνύσεις, καταστροφή περιουσιακών στοιχείων, δυσφήμιση, απολύσεις, παρεμπόδιση πρόσβασης στα γεγονότα. Εστιάζει στον αποκλεισμό των δημοσιογράφων από την ενημέρωση, τη δυνατότητά τους να θέτουν ερωτήσεις, αλλά και την ατιμωρησία ή την στοχοποίηση, μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος και την αυτολογοκρισία.

Όλες οι παραπάνω παραβιάσεις απαντώνται στη χώρα μας και όχι μόνο μία φορά, τονίζει ο κ. Πλειός. «Οι επιθέσεις και οι μηνύσεις κατά δημοσιογράφων, η απόκρυψη πληροφοριών, είναι μια εκτεταμένη πρακτική στην Ελλάδα. Υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο όμως καταστρατηγείται», επισημαίνει ο καθηγητής. Το αποτέλεσμα του περιορισμού της Ελευθερίας του Τύπου, είναι ενδεχομένως ορατό σε μεγάλη μερίδα των τηλεθεατών, ακροατών ή αναγνωστών. Αυτό που έχει σημασία να αποτυπωθεί είναι η λειτουργία ενός μηχανισμού άσκησης πιέσεων, ο οποίος γίνεται ευκολότερα κατανοητός στα Μέσα που δραστηριοποιούνται στην Περιφέρεια.

Οι δημοσιογράφοι στην ελληνική περιφέρεια – που σε αρκετές περιπτώσεις ταυτίζονται με τη μικρή ιδιοκτησία – βιώνουν έντονα τακτικές οικονομικού στραγγαλισμού. Η συντακτική και πολιτική ανεξαρτησία είναι πιο ευάλωτη, καθώς η πρόσβαση σε οικονομική στήριξη πολλές φορές εξαρτάται από το βαθμό ενσωμάτωσης στους παραδοσιακούς μηχανισμούς εξουσίας.

Η κατανομή της κρατικής διαφήμισης, ιδίως τα τελευταία χρόνια, σπάνια βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια. Σύμφωνα με γνώστες των διαδικασιών, «κάτω από τα ραντάρ» κινείται και η κατανομή κονδυλίων μέσω δράσεων προβολής ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Δήμοι, Περιφέρειες, Πανεπιστήμια και άλλοι φορείς διαχειρίζονται σημαντικά ποσά για επικοινωνιακές δράσεις – αυξημένα μάλιστα σε διασυνοριακές περιοχές – τα οποία συχνά καταλήγουν σε ελάχιστα ΜΜΕ ή και σε κανένα, υπό ένα εξαιρετικά αδιαφανές καθεστώς συναλλαγής και αμφίβολων παραδοτέων.

Οι πιέσεις μέσω SLAPPs είναι περισσότερο επώδυνες στην επαρχία. Οι αυτουργοί οχυρώνονται πίσω από τη δυνατότητα ευάριθμων νομικών ομάδων – συχνά χρηματοδοτούμενων με δημόσιους πόρους – που στοχοποιούν και εξαντλούν μικρές ανεξάρτητες φωνές με προδήλως αβάσιμες, υπερβολικές και επαναλαμβανόμενες ποινικές και αστικές αξιώσεις.

Εκφοβισμός και χρήση φυσικής βίας

Το βράδυ της 22ας Ιανουαρίου, ο Δημήτρης Καρεκλίδης, δημοσιογράφος και εκδότης της Εφημερίδας «Μαγνησία» στον Βόλο, δέχθηκε επίθεση από δύο άτομα την ώρα που πλησίαζε στο σπίτι του. Οι δράστες με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, τον αιφνιδίασαν, τον έριξαν στο οδόστρωμα και τον χτύπησαν στο πρόσωπο.

Όπως τονίζει ο Δημήτρης Καρεκλίδης, «θα περίμενε κανείς ότι η πληθώρα των Μέσων Ενημέρωσης θα εξασφάλιζε ένα ικανοποιητικό επίπεδο πλουραλισμού. Ωστόσο, τα συστήματα εξουσίας, όταν ενοχλούνται από την κριτική ενός δημοσιογράφου ή ενός Μέσου, είναι διατεθειμένα να χρησιμοποιήσουν κάθε εργαλείο και μέθοδο για να τα χειραγωγήσουν».

Τα τελευταία δέκα χρόνια, όπως συμπληρώνει ο Δημήτρης Καρεκλίδης, η καθημερινότητά του διαμορφώνεται με βάση τις παραστάσεις σε ποινικά και αστικά δικαστήρια. «Τόσο για να διεκδικήσω αυτά που δικαιούμαι ηθικά και οικονομικά, όσο και για να αντικρούσω καταχρηστικές και αβάσιμες μηνύσεις και αγωγές από ένα σύστημα με ισχυρούς οικονομικούς πόρους και επιρροή σε πολλαπλά επίπεδα. Αυτό που έγινε ευρέως γνωστό ως μέθοδος για τη φίμωση των ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα (SLAPP), το βιώνω από το 2014, οπότε και εκλέχθηκε στη θέση του Δημάρχου Βόλου ο Αχιλλέας Μπέος. Η άσκηση αναρίθμητων αγωγών και μηνύσεων σε βάρος μου από τη δημοτική αρχή, ήταν η βασική μέθοδος για την επιβολή σιωπητηρίου, χωρίς ωστόσο να αποδώσει τα αναμενόμενα. Η προσπάθεια εκφοβισμού και φίμωσης δεν εξαντλείται στις μηνύσεις. Ο αποκλεισμός της εφημερίδας «Μαγνησία» από τις υποχρεωτικές κρατικές δημοσιεύσεις του Δήμου Βόλου, για διάστημα δύο περίπου ετών, αποτέλεσε μέσο οικονομικού εκβιασμού, προκειμένου η ιδιοκτησία της εφημερίδας να υποταχθεί στις επιθυμίες της Δημοτικής Αρχής», τονίζει ο Δημήτρης Καρεκλίδης.

Αν και η εφημερίδα κέρδισε τη δικαστική διαμάχη για την δημοσίευση των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων, παραμένει αποκλεισμένη από όλες τις άλλες, επισημαίνει ο Δημήτρης Καρεκλίδης. «Με αυτό τον τρόπο δίνεται και το κατάλληλο μήνυμα στα υπόλοιπα ΜΜΕ, ότι οποιαδήποτε παρέκκλιση από τη "γραμμή" που επιβάλλει η Δημοτική Αρχή, αποτελεί λόγο εξαίρεσης από τα διαφημιστικά κονδύλια», προσθέτει και τονίζει ότι οι πιέσεις στρέφονται και προς τις επιχειρήσεις, προκειμένου να μην διαφημίζονται στην εφημερίδα, εντείνοντας τον οικονομικό στραγγαλισμό.

Οι μηνύσεις στελεχών δημοτικών αρχών, πολλές φορές ξεπερνάει τα όρια της λογικής. Ο Πέτρος Σμιξιώτης, ιδιοκτήτης της ιστοσελίδας, «oladeka.gr» στην Καστοριά, δέχθηκε μήνυση από αντιδήμαρχο, επειδή περιέγραψε ένα επεισοδιακό δημοτικό συμβούλιο. Δέχθηκε δεύτερη μήνυση γιατί φιλοξένησε δηλώσεις προσώπου που δεν άρεσαν σε δήμαρχο. Όπως τονίζει ο ίδιος και στις δύο περιπτώσεις συνελήφθη, με ότι επίδραση μπορεί να έχει μία τέτοια διαδικασία στην καθημερινότητά του, αλλά και στη δυνατότητά του λειτουργεί απρόσκοπτα την ιστοσελίδα.

Η πλήρης ανάπτυξη της μεθοδολογίας – Η περίπτωση της Μυτιλήνης

Ο Κυριάκος Κορτέσης, πρόεδρος Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου Νήσων, μιλώντας στο «Dnews» τονίζει ότι «υπάρχουν φαινόμενα παρεμπόδισης και σε κάποιες περιπτώσεις είναι έντονα, όπως στην περίπτωση της Μυτιλήνης, όπου συνάδελφοί μας έχουν δεχθεί κάθε είδους επιθέσεις, ακόμη και σωματικές». Ο κ. Κορτέσης επισημαίνει ότι σοβαρά προβλήματα με μηνύσεις από πρώην υπουργό παρατηρήθηκαν σε μέσο της Κρήτης και τονίζει ότι «όπου εμφανίζονται παρόμοια περιστατικά η Ένωση προστρέχει με βασική κατευθυντήρια γραμμή ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να εκφοβίζει δημοσιογράφους».

Η περίπτωση της Μυτιλήνης, της ηλεκτρονικής εφημερίδας «stonisi.gr», ενός δημοσιογραφικού συνεταιρισμού επαγγελματιών δημοσιογράφων, όντως αποτελεί ίσως το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η ηλεκτρονική εφημερίδα ιδρύθηκε το 2019 και όπως επισημαίνει ο Θράσος Αβραάμ, δημοσιογράφος και από τα ιδρυτικά μέλη, «από την πρώτη στιγμή της λειτουργίας του, το μέσο βρέθηκε αντιμέτωπο με αλλεπάλληλες προσπάθειες φίμωσης».

Οι συντάκτες της ιστοσελίδας, σε αντίθεση με την κυρίαρχη λογική, δημοσίευαν αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για το προσφυγικό, τη δράση ακροδεξιών ομάδων, τη ρητορική μίσους, τις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις τους στο νησί, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν. Η δουλειά και η καθημερινότητά τους έγινε δύσκολη και χωρίς να το επιθυμούν έγιναν το παράδειγμα για τον τρόπο λειτουργίας ενός ευρύτερου συστήματος άσκησης πιέσεων και περιορισμού της Ελευθερίας του Τύπου.

Όπως περιγράφει ο Θράσος Αβραάμ, δέχθηκαν μηνύσεις από ακροδεξιούς και ο ίδιος συνελήφθη στα γραφεία της έκδοσης, προκειμένου όπως τονίζει να ανακοπεί η δημοσιογραφική έρευνα. Οι επιθέσεις κλιμακώθηκαν και πήραν πιο ωμή μορφή. Οι δημοσιογράφοι έγιναν στόχος προπηλακισμών και φυσικών επιθέσεων, την ώρα που κάλυπταν γεγονότα. Είναι χαρακτηριστική η επίθεση που δέχτηκε η Ανθή Παζιάνου, από ακροδεξιούς, όταν επιχείρησε να προσεγγίσει τον χώρο του καταυλισμού της Μόριας για δημοσιογραφική έρευνα.

Οι επιθέσεις στο διαδίκτυο με ύβρεις και απειλές ενισχύθηκαν αλλά όπως τονίζει ο Θράσος Αβραάμ, «παράλληλα με τις εξωθεσμικές πιέσεις, εμφανίστηκαν και θεσμικές μορφές πίεσης». Οι δημοσιογράφοι άρχισαν να λαμβάνουν εξώδικα για τα «ενοχλητικά» ρεπορτάζ και αποκλείστηκαν από την ενημέρωση με αποκορύφωμα την απομάκρυνση ρεπόρτερ από συνέντευξη Τύπου επειδή, «τα ρεπορτάζ του μέσου δεν ήταν αρεστά στον Δήμαρχο».

Ο αποκλεισμός είναι συνηθισμένη πρακτική των διοικήσεων, κάτι που όπως συμπληρώνει ο Θράσος Αβραάμ, συνεχίζεται απρόσκοπτα και σήμερα με το Δήμο Δυτικής Λέσβου. Στελέχη της διοίκησης ακόμη και αντιδήμαρχοι προχωρούν σε «δημόσιες επιθέσεις και απαξιωτικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε μία χαρακτηριστική περίπτωση, μέλος της δημοτικής αρχής έφτασε στο σημείο να ζητήσει «κρεμάλες για τους δημοσιογράφους», προσθέτει ο Θράσος Αβραάμ.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ο αποκλεισμός από την κρατική και θεσμική διαφήμιση, τη διαφημιστική προβολή ακόμη και των Πολιτιστικών εκδηλώσεων του Δήμου Μυτιλήνης όπως συνέβη την περίοδο 2019-2023, θεωρείται αυτονόητος. «Την ίδια στιγμή, άλλα τοπικά μέσα απολάμβαναν συστηματική προβολή και χρηματοδότηση, ακόμη και για έργα ή υποδομές εκτός περιοχής όπως π.χ. διαφήμιση για το Μετρό του Πειραιά!», προσθέτει ο Θράσος Αβραάμ.

Οι πιέσεις που ασκούνται στην ηλεκτρονική εφημερίδα, αποτυπώνουν ένα σταθερό μοτίβο και αποκαλύπτουν έναν μηχανισμό περιορισμού της Ελευθεροτυπίας. Πρώτα έρχεται ο αποκλεισμός από την πληροφορία, μετά η οικονομική πίεση, ακολουθούν οι μηνύσεις και τα εξώδικα, οι απειλές και η διαδικτυακή στοχοποίηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις η φυσική βία.

Η περίπτωση του stonisi.gr δείχνει ότι η ελευθερία του Τύπου δεν απειλείται μόνο από θεσμικές απαγορεύσεις, αλλά και από ένα σύνολο πρακτικών που επιχειρούν να κάνουν την ανεξάρτητη ενημέρωση οικονομικά, νομικά και ψυχολογικά ασύμφορη. Και τελικά, η υπεράσπισή της δεν αφορά μόνο τους δημοσιογράφους. Αφορά το δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει, να κρίνει και να συμμετέχει με ενημέρωση και όχι με φόβο, τονίζει ο Θράσος Αβραάμ.

«Η Δημοκρατία είναι μισή…»

Η Ελευθερία του Τύπου, δεν αφορά μόνο κάποιους δημοσιογράφους ή ΜΜΕ. Αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας και, στη χώρα μας, όπως τονίζει ο Γιώργος Πλειός, «η Δημοκρατία είναι μισή». «Στην Ελλάδα το κόμμα που κερδίζει 151 έδρες γίνεται το κόμμα του "πάρτα όλα". Παίρνει στα χέρια του τον έλεγχο της Δικαιοσύνης, μπορεί να περάσει όποιο νομοσχέδιο θέλει, εκλέγει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ελέγχει το ΕΣΡ, την ηγεσία του Στρατού, της Αστυνομίας κλπ. αυτό δεν είναι δημοκρατία, είναι μισή δημοκρατία», τονίζει ο κ. Πλειός.

Η αντίληψη ότι η δημοκρατία είναι υγιής επειδή γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια εκλογές είναι επίσης παραπλανητική. «Φυσικά οι εκλογές έχουν σημασία, δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς συμμετοχή, όμως δεν είναι οι εκλογές που καθορίζουν την ποιότητα της δημοκρατίας, είναι ο σεβασμός των Δικαιωμάτων, ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών» αναφέρει ο κ. Πλειός και προσθέτει ότι «ο έλεγχος των ΜΜΕ και κυρίως η απουσία αντιμετώπισης των παραβιάσεων του Τύπου, είναι ένα βασικό όργανο με το οποίο συντηρείται ο πολιτικός έλεγχος του κοινωνικού συστήματος»...

Όταν η εξουσία φοβάται τις ερωτήσεις, απειλεί τη Δημοκρατία

Στις 9 Φεβρουαρίου 2026 ο «Παρατηρητής» στις Σέρρες είχε γράψει με την υπογραφή του «Παρατηρητικού» ότι «Όταν η εξουσία φοβάται τις ερωτήσεις, απειλεί τη Δημοκρατία»:

«Σε μια ώριμη και λειτουργική Δημοκρατία, η σχέση εξουσίας και δημοσιογραφίας είναι σαφής: οι δημοσιογράφοι ρωτούν και η εξουσία απαντά. Όταν όμως η εξουσία επιλέγει να απαντά με απειλές, τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό. Γίνεται βαθιά θεσμικό.

Η δημόσια απειλή μήνυσης προς τον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, επειδή τόλμησε να θέσει ερωτήματα για το δυστύχημα στη Χίο, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως ένα στιγμιαίο ολίσθημα. Αποκαλύπτει μια πολιτική κουλτούρα που αντιλαμβάνεται τον έλεγχο ως εχθρική πράξη και τη δημοσιογραφική διερεύνηση ως απειλή προς την εξουσία.

Και όμως, ο δημοσιογραφικός έλεγχος δεν είναι πράξη αντιπολίτευσης. Είναι πράξη Δημοκρατίας.

Η εικόνα που καταγράφεται διεθνώς δεν αφήνει περιθώρια αυταπατών. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 89η θέση παγκοσμίως στην ελευθερία του Τύπου, σύμφωνα με τους Reporters Without Borders. Πρόκειται για μια κατάταξη που δεν αποτελεί συγκυριακό στατιστικό στοιχείο, αλλά αντανάκλαση μιας διαρκούς υποχώρησης θεσμικών εγγυήσεων και δημοκρατικών αντανακλαστικών.

Στον πυρήνα αυτής της υποχώρησης βρίσκονται οι αγωγές SLAPP ,οι στρατηγικές αγωγές εκφοβισμού που δεν στοχεύουν στη δικαστική δικαίωση, αλλά στη φίμωση. Πρόκειται για πρακτικές που επιδιώκουν να εξαντλήσουν οικονομικά και επαγγελματικά τους δημοσιογράφους, να τους φθείρουν ψυχολογικά και, τελικά, να τους αποτρέψουν από το να ασκούν το λειτούργημά τους.

Η δημόσια απειλή δικαστικής δίωξης σε ζωντανή μετάδοση δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική υπερβολή. Αποτελεί επικίνδυνο μήνυμα προς ολόκληρο τον δημοσιογραφικό κόσμο: «ρωτήστε λιγότερο, ερευνήστε λιγότερο, σιωπήστε περισσότερο».

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι η βαθιά θεσμική αντίφαση που αναδύεται. Το ίδιο κυβερνητικό πρόσωπο που υιοθετεί τη ρητορική του εκφοβισμού καλείται να παρουσιάσει το προσεχές διάστημα το νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των SLAPP στην Ελλάδα.

Η αντίφαση δεν είναι απλώς πολιτική. Είναι ηθική και θεσμική. Διότι δεν μπορεί να οικοδομηθεί κουλτούρα προστασίας της δημοσιογραφίας από εκείνους που επιλέγουν να τη στοχοποιούν.

Η Δημοκρατία δεν αποδυναμώνεται μόνο από μεγάλες θεσμικές εκτροπές. Διαβρώνεται καθημερινά, όταν η εξουσία συνηθίζει να μην λογοδοτεί και η κοινωνία συνηθίζει να μην απαιτεί απαντήσεις. Όταν η ενημέρωση μετατρέπεται σε διαχειριζόμενο προϊόν και η δημοσιογραφία περιορίζεται στον ρόλο του παθητικού αναμεταδότη.

Η ελευθερία του Τύπου δεν αποτελεί επαγγελματικό προνόμιο των δημοσιογράφων. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Είναι η εγγύηση ότι η εξουσία θα ελέγχεται, ότι η αλήθεια θα αναζητείται και ότι η κοινωνία θα γνωρίζει.

Γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πως όταν φιμώνεται η ενημέρωση, φιμώνεται σταδιακά και η ίδια η κοινωνία.

Και η εξίσωση παραμένει αμείλικτη:

Χωρίς ελεύθερη ενημέρωση δεν υπάρχει λογοδοσία. Χωρίς λογοδοσία δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Και χωρίς δικαιοσύνη, η Δημοκρατία μετατρέπεται σε θεσμικό περίβλημα χωρίς ουσία».

Η συνέντευξη που δεν πόνεσε κανέναν (ούτε την εξουσία)

Κάποιοι ονειρεύεστε τον ρόλο της δημοσιογραφίας με το παρακάτω… προσωπείο.

Όπως σχολίασε ο «Παρατηρητής» την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη τον περασμένο Ιανουάριο στον «ALPHA TV». Με τον Νίκο Μάνεση δεν έχουμε κάτι, απλά… δανειζόμαστε αυτό το τόσο παραστατικό σχόλιο, για να σας παρουσιάσουμε το πώς νομίζουν κάποιοι – μαζί και οι οπαδοί τους – ότι είναι η… κανονικότητα:

Η σημερινή συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Νίκο Μάνεση ήταν ένα μικρό διαμάντι σύγχρονης τηλεοπτικής δημοσιογραφίας. Όχι γιατί έβγαλε είδηση. Αλλά γιατί απέδειξε, για ακόμη μία φορά, πώς μπορείς να φιλοξενείς την εξουσία χωρίς να της χαλάς το πρωινό.

Το σκηνικό γνώριμο: άνετος καναπές, χαλαρό ύφος, κλίμα «να τα πούμε σαν άνθρωποι». Και πράγματι, τα είπαν. Για όλα όσα δεν ενοχλούν. Για όσα δεν πιέζουν. Για όσα δεν απαιτούν απαντήσεις με ρήματα και υποκείμενα.

Η συνέντευξη κύλησε όπως ένα καλοσερβιρισμένο brunch. Τίποτα βαρύ, τίποτα που να κάθεται στο στομάχι. Αν υπήρχε θερμόμετρο δημοσιογραφικής πίεσης, θα έγραφε «χλιαρό, κατάλληλο για όλες τις ηλικίες».

Κάποια στιγμή, μάλιστα, τέθηκε και η κρίσιμη ερώτηση. Όχι για ακρίβεια, όχι για θεσμούς, όχι για σκάνδαλα. Αλλά για… οπαδικά. Γιατί, ως γνωστόν, εκεί κρίνονται οι ηγέτες. Εκεί δοκιμάζεται η αντοχή της εξουσίας. Στο αν είναι Παναθηναϊκός.

Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν παρακολουθείς συνέντευξη, αλλά τελετουργικό κανονικότητας. Ο πρωθυπουργός περνάει, χαμογελάει, απαντάει, φεύγει. Ο δημοσιογράφος κρατάει τον ρυθμό, το κοινό ενημερώνεται χωρίς να ανησυχήσει και το σύστημα συνεχίζει απρόσκοπτα.

Δεν πρόκειται για κακή στιγμή. Είναι γραμμή.
Η δημοσιογραφία που δεν στριμώχνει για να μη θεωρηθεί αγενής.
Που δεν επιμένει για να μη χαθεί η πρόσβαση.
Που δεν ενοχλεί για να μη χαλάσει η επόμενη πρόσκληση.

Στον «Alpha TV» σήμερα δεν είδαμε έλεγχο της εξουσίας. Είδαμε μια άσκηση ήπιας συνεύρεσης. Μια συνέντευξη χωρίς αιχμές, χωρίς ρίσκο, χωρίς τον παραμικρό φόβο ότι κάτι μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο.

Όλοι κέρδισαν.
Η εξουσία πέρασε αλώβητη.
Η εκπομπή κύλησε ομαλά.
Το κοινό δεν ταράχτηκε.

Μόνο η δημοσιογραφία έλειπε από το πλάνο.

Αλλά μην ανησυχείτε. Δεν ήταν καλεσμένη.

«Η ενημέρωση δεν είναι στρατόπεδο, η εξουσία δεν είναι αρμόδια για τον έλεγχό της»

Όπως ανέφερε ο «Μιντιάρχης» στη σελίδα του στο Facebook: «Η δημοσιογραφική δεοντολογία απαιτεί να φωτίζεις όλες τις πλευρές μιας υπόθεσης, ακόμη κι εκείνες που δεν σε βολεύουν ή δεν επιβεβαιώνουν το αρχικό σου αφήγημα. Να δίνεις βήμα σε όσους εμπλέκονται, να διασταυρώνεις στοιχεία, να ξεχωρίζεις το γεγονός από την άποψη. Η ενημέρωση δεν είναι στρατόπεδο. Είναι ευθύνη απέναντι στην αλήθεια και στον πολίτη. Και με δύο, πρόσφατα, παραδείγματα».

Όπως τόνισε ο Minas Konstantinou στο προφίλ του στο Facebook: «Ο έλεγχος της εξουσίας δεν υπόκειται και δεν πρέπει να υπόκειται στην έγκριση της εξουσίας για να είναι αξιόπιστος, δεν είναι η εξουσία η αρμόδια για να αποφασίσει για την ποιότητα, ούτε ακόμα για τις επιδιώξεις ενός δημοσιογράφου. Αυτά συμβαίνουν σε άλλα καθεστώτα, το οποίο τελευταία φορά που κοιτάξαμε δεν ισχύουν στη χώρα μας».

ΥΓ. 1: «Θα κάνουμε και ένα συνέδριο για την παραπληροφόρηση εδώ, στην Αθήνα, παρουσία και του Πρωθυπουργού», ανέφερε ο Παύλος Μαρινάκης στον «ΑΝΤ1», μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στην ενημέρωση των συντακτών με τον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη. Εμπεριέχει και… χρώμα «τραγικής ειρωνείας» αυτή η τοποθέτηση; Εσείς τι λέτε; «Μεγαλύτερη απειλή για τη δημοσιογραφία δεν έχει ειπωθεί ξανά», διάβασα κάπου…

ΥΓ. 2: Να σας κάνω μία ερώτηση; Στέλνονται σε δημοσιογράφους «non paper» με οδηγίες-γραμμή για θέματα ή τι να γραφεί ή πως να τονισθεί κάτι, υπάρχουν ανακοινώσεις-απαντήσεις που να έχουν όλη την αλήθεια και τα στοιχεία για ένα θέμα κα; Αυτά οφείλει να τα ψάχνει ένας δημοσιογράφος.

Θα σας αναφέρουμε ένα περιστατικό που συνέβη πριν από χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Στη «νύφη» του Θερμαϊκού είχε βρεθεί ένας συνάδελφος για να περιγράψει ένα γεγονός. Μετά την ολοκλήρωσή του, βρέθηκε στο ίδιο βαν, με το οποίο πήγαιναν οι υπόλοιπη ρεπόρτερ στο αεροδρόμιο. Ο ίδιος δεν κάλυπτε το ρεπορτάζ του συγκεκριμένου οργανισμού. Και ξαφνικά μπαίνει στέλεχος του οργανισμού και λέει σε προστακτική: «Λοιπόν, γράφουμε όλοι αυτό και αυτό. Δίνουμε έμφαση σ’ αυτό, το άλλο το… θάβουμε».

Προσέξτε, δεν είπε ο συγκεκριμένος ποια είναι η θέση του… οργανισμού του, αλλά έδινε εντολές το πώς θα γράψει ο κάθε ρεπόρτερ στο Μέσο του το «non paper» που τους… μοίρασε! Με αποτέλεσμα ο… ανεξάρτητος συνάδελφος, που δεν σηκώνει και… πολλά, να μείνει «κάγκελο»! Φυσικά, παρόμοια γεγονότα έχουν συμβεί και αλλού και θα συνεχίζουν να γίνονται Το θέμα είναι το κατά πόσο κάποιος σέβεται τη δουλειά του και όσους ενημερώνονται από αυτόν. Φιλικά πάντα…

ΥΓ. 3: Η δημοσιογραφία δεν είναι γραφείο Τύπου κανενός. Η εξουσία οφείλει να μάθει να ζει με την κριτική και τον έλεγχο, όπως και με την παρουσίαση των θετικών ενεργειών της, αλλά το… λιβανιστήρι είναι στις εκκλησίες και όχι στα δημοσιογραφικά γραφεία. Δεν αρμόζει στη δημοκρατία η εξουσία να κάνει υποδείξεις και να απειλεί, επειδή για παράδειγμα δεν χαϊδεύουν τα αυτιά υπουργού στη δημόσια τηλεόραση, την οποία κάθε κυβέρνηση έχει… μαζί της!

ΥΓ. 4: «Σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική». Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Τζορτζ Όργουελ. Πάντα επίκαιρος…

ΥΓ. 5: Όπως διαβάσαμε, και στα μέρη μας δημοσιογράφοι έχουν… συρθεί σε αστυνομικά τμήματα. Όταν αυτό γίνεται για να ασκηθεί πίεση ή για εκφοβισμό, επειδή κάποιος αποκαλύπτει και ασκεί κριτική, είναι κάτι παραπάνω από κατακριτέο. Θα σας επαναλάβουμε, εάν κάποιος θίγεται, μπορεί να απαντήσει ή μπορεί να ακολουθήσει οδούς που του παρέχει η νομοθεσία και το Σύνταγμα.

ΥΓ. 6: Γίνεται στη χώρα μας, και όχι μόνο, συστημική «δολοφονία» χαρακτήρα προσώπων αλλά και συγκεκριμένων ΜΜΕ, ακόμα και από συγκεκριμένα ΜΜΕ; Ειδικά στα μέρη μας, υπάρχουν και δημοσιογράφοι που η κριτική τους διαφέρει, ενώ μπορεί να έχει πέσει στο… γραφείο τους το ίδιο θέμα, ανάλογα των προτιμήσεων τους και των… συμπάθειών τους.

ΥΓ. 7: Τελικά, η κυβέρνηση θα κάνει… briefing μετά την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης των εμπλεκομένων για τις Υποκλοπές; Σε άλλη χώρα θα είχε γυρίσει ο κόσμος ανάποδα για ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως φυσικά και για το δυστύχημα των Τεμπών; «Τσιμουδιά» διαπιστώσαμε και για το κλείσιμο της ελληνικής υπηρεσίας της «Deutsche Welle»… Γενικά για ότι δεν μας βολεύει, η τακτική είναι να βάζουμε αυτό το θέμα στο… ντουλάπι! Αρκεί να μην υπάρχουν ενοχλητικοί δημοσιογράφοι και ανοίγουν... ντουλάπια!

Διαβάστε ακόμα:

Η Δημοσιογραφία είναι – βασικός – πυλώνας της Δημοκρατίας

Η δημοσιογραφία δεν είναι εργαλείο για να χρωματίζεται η πραγματικότητα

Ποιοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το πώς δουλεύουν οι δημοσιογράφοι; – Κάποτε ήταν μεγάλη ευθύνη να έχεις μικρόφωνο

Άλλο η δημοσιογραφία και άλλο να θέλουμε… «Όπου υπάρχει Ελλάδα» σαν το «Happy Traveler»!

Δουλειά των ΜΜΕ είναι η έρευνα και η ανάδειξη θεμάτων και όχι οι… δημόσιες σχέσεις

Ad Sidebar
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας
Σεβόμαστε την ιδιωτικότητά σας

Χρησιμοποιούμε cookies για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, για την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, μοιραζόμαστε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του ιστότοπού μας από τους εταίρους των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, των διαφημίσεων και των αναλυτικών στοιχείων που μπορούν να τα συνδυάσουν με άλλες πληροφορίες που τους έχετε παράσχει ή που έχουν συλλέξει από τη χρήση των υπηρεσιών τους. Συμφωνείτε με τα cookies μας εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπό μας.