Τύπος και υπογραμμός

Όταν τα πανηγύρια τελειώνουν, τι μένει; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος ύπαρξης πολιτιστικών συλλόγων; Σας απασχολούν αυτά τα ερωτήματα, τώρα που το καλοκαίρι ολοκληρώνεται και μαζί του φτάνουν στο τέλος και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, χοροί και πανηγύρια για να γιορτάσουμε μαζί με συλλόγους και ομάδες, για να τιμήσουμε Αγίους της Εκκλησίας, αλλά και διάφορα προϊόντα; 

Κάθε καλοκαίρι (όπως και κάποιες ημερομηνίες σε άλλες εποχές) επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Οι Δήμοι και γενικά η τοπική αυτοδιοίκηση ανακοινώνουν τα προγράμματα των πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα χωριά ετοιμάζονται. Οι πλατείες καθαρίζονται, οι εξέδρες στήνονται, τα τραπέζια γεμίζουν, η μουσική, τα όργανα και οι τραγουδοποιοί αρχίζουν.

Τα έχουμε συνδυάσει όλα με τον χορό, με το κλαρίνο, το βιολί και το ντάμπα-ντούμπα! Εδώ φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν συγκρίσεις για το ποιος κάνει το… μεγαλύτερο πανηγύρι. 

Για μία ή δύο βραδιές, ο τόπος μοιάζει να ξαναζωντανεύει. Αυτό δεν είναι αρνητικό. Επιστρέφουν, άλλωστε, και πολλοί απόδημοι στον τόπο τους, ενώ οικογένειες ανταμώνουν. Οι επισκέπτες συμμετέχουν. Τα social media γεμίζουν φωτογραφίες από γεμάτες πλατείες, από… πίστες που κάποιοι… λιώνουν στον χορό, από χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι πολλοί αυτοί που λένε: «Το χωριό μας ζωντάνεψε!». Και θα συμφωνήσω μαζί τους. Τελικά τι μένει; Μήπως μιλάμε απλά για μια καλοκαιρινή ανάσα;

Δείτε όλη την εκπομπή με προσοχή, εξηγεί πώς το πανηγύρι αποτελεί σημείο συνάντησης και τόπος ψυχαγωγίας, και αναζητά τους λόγους, για τους οποίους η επανατοποθέτησή των νέων απέναντι στην παράδοση γίνεται επίκαιρη και μάλιστα χωρίς τη σκόνη του φολκλόρ:

Το πανηγύρι δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις σε ότι θα διαβάσετε. Κανείς δεν έχει πρόβλημα με τα πανηγύρια και τις γιορτές. Ίσα ίσα… Είναι θετικό η διεξαγωγή τους, είναι πολλά τα οφέλη, αλλού είναι οι ενστάσεις. Ειδικά όταν σ’ ένα μέρος τα προβλήματα είναι πολλά.  

Τα πανηγύρια, αποτελούν, άλλωστε, κομμάτι της ελληνικής κοινωνικής ζωής και της παράδοσής μας. Αποτελούν συνάντηση, διασκέδαση, μνήμη, ανταλλαγή εμπειριών. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός εκφράζουν, άλλωστε, κομμάτι από αυτό που λέμε «πολιτισμός»! Τον δικό τους ρόλο σ’ αυτό παίζουν οι μυρωδιές και οι γεύσεις του τόπου, τα τραγούδια που ακούστηκαν από τους παππούδες μας, οι άνθρωποι που ξαναβρίσκονται μετά από μήνες ή χρόνια.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν «βαφτίζονται πολιτισμός το πανηγύρι και μια βραδιά που έχουν μόνο μουσική και διασκέδαση και όλο αυτό αποκτάει… χρώμα πολιτιστικής πολιτικής». Και υποστηρίζεται, πολλές φορές, μόνο για την οικονομική στήριξη – συγκεκριμένων – πολιτιστικών συλλόγων και ομάδων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, στο σκεπτικό κάποιων που έχουν το «καρπούζι» και το «μαχαίρι» στη στήριξη, είναι να μη βάζουν… πλάτη σε εκδηλώσεις από μη… δικά τους παιδιά ή δεν τις υποστηρίζουν με τόσο μεγάλο πάθος, όπως για παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο… χορεύουν κάποιοι στα… δικά τους πανηγύρια! Με το… αζημίωτο βεβαίως, βεβαίως, διότι μετά θα απαιτηθεί και η στήριξη απ' την ανάποδη, μιλάμε για μια σχέση αμφίδρομη. Σου δίνω, μου δίνεις, διαφορετικά θα βάλουμε… άλλους στις θέσεις, πάντα με εκλογές, αλλά εμείς έχουμε τον τρόπο!    

Κακά τα ψέματα, ο πολιτισμός είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου. Είναι η διατήρηση της μνήμης. Είναι η ανάδειξη της παραγωγής του. Είναι η δημιουργία. Είναι η εκπαίδευση. Είναι η συμμετοχή των νέων. Και κυρίως, είναι μια διαδικασία που πρέπει να συνεχίζεται «όλο τον χρόνο». Όχι μόνο τον Αύγουστο, τον Ιούλιο και λίγο τον… Ιούνιο! Και εφόσον λύνονται σημαντικότερα θέματα για μια περιοχή, στην οποία μπορεί κάθε… σπίτι της να πραγματοποιεί και από ένα πανηγύρι, αλλά την ίδια ώρα απουσιάζουν «βάσεις» στήριξης σ’ αυτό.  

Γίνονται προσπάθειες, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα, αλλά απέχουμε πολύ από την πραγματική έννοια μια τέτοιας εκδήλωσης, για όσους έχουμε ζήσει και εκδηλώσεις πίσω στο παρελθόν.  

Αν γιορτάζουμε το σταφύλι, ας μιλήσουμε για το σταφύλι

Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα. Και να μιλήσουμε για μια γιορτή τρύγου, για μια γιορτή κρασιού και σταφυλιού.

Μουσική, χορός, φαγητό και κρασί ασφαλώς έχουν τη θέση τους στο… μενού. Βγάζουμε και έναν λόγο για να μιλήσουμε για την παράδοση και φυσικά να ευχαριστήσουμε όλους όσοι μας στήριξαν, λες και δεν είναι στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους αυτό. Και μετά… βουρ για χορό. Και φυσικά με φαγητό και κρασί. Μπορεί και με κανένα φαγητό που να εμπεριέχει και το κρασί, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα που είναι ξακουστά στα μέρη μας, για να τιμήσουμε και το προϊόν. Κάποτε μια περιοχή με αμπέλια σε περίοδο τρύγου ζωντάνευε κυριολεκτικά, ζούσε ξεχωριστές ημέρες, όλη η διαδικασία ήταν ένα τελετουργικό. Και τώρα έμειναν το πολύ δυο παραγωγοί, που έχουν πολλές δυσκολίες, αμπέλια ξεράθηκαν, οι περισσότεροι κάτοικοι που έβγαζαν κρασί για το σπίτι, εξαφανίστηκαν…  

Γιατί να τελειώνει η γιορτή στο φαγητό και στον χορό; Δεν θα μπορούσε να γίνει ένα φεστιβάλ, ένα σεμινάριο; Γιατί να μην υπάρχει μια συζήτηση με τους παραγωγούς; Ένα σεμινάριο για την καλλιέργεια του αμπελιού; Μια παρουσίαση για τις ποικιλίες της περιοχής; Μια συζήτηση για το πώς άλλαξε η παραγωγή τα τελευταία χρόνια και γιατί μειώθηκαν οι παραγωγοί; Μια ενημέρωση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγρότης; Μια έκθεση παλιών φωτογραφιών; Ένα εργαστήριο για παιδιά; Μια μικρή γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων; Για να είμαστε σωστοί, υπάρχουν προϊόντα στις γιορτές των οποίων γίνονται πολλά από αυτά. Τότε η γιορτή αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αυτές οι εκδηλώσεις, δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι ένα φεστιβάλ πολιτισμού και τοπικής παραγωγής. Και αυτό μπορεί να γίνει με το κρασί, την ελιά και το ελαιόλαδο, το ρόδι, το μέλι, το σύκο, το ψάρι, τα τυροκομικά, την κτηνοτροφία, τη γεωργία. Γιατί πίσω από κάθε τοπικό προϊόν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχει ιστορία. Υπάρχει κόπος. Υπάρχει οικονομία. Υπάρχει ένας ολόκληρος τρόπος ζωής.

Είπαμε, ότι σε κάποιες περιπτώσεις αυτό γίνεται σε παρόμοιες εκδηλώσεις σε πολλά μέρη, αλλά όχι στον βαθμό που πρέπει… 

Οι σύλλογοι και οι ομάδες δεν είναι «μηχανές πανηγυριών»

Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη ευθύνη των πολιτιστικών συλλόγων, αλλά και των αθλητικών ομάδων, όταν πραγματοποιούν ως συνδιοργανωτές μια εκδήλωση. 

Ο ρόλος τους δεν μπορεί να εξαντλείται στη διοργάνωση μιας μεγάλης καλοκαιρινής βραδιάς με στόχο να γεμίσουν τα ταμεία τους. Φυσικά, θα ήταν πολύ θετικό να λειτουργούσαν με οικονομική ανεξαρτησία, και χωρίς να είναι «αγκιστρωμένοι» σε παρατάξεις…   

Ένας σύλλογος πρέπει να είναι ζωντανός όλον τον χρόνο. Να οργανώνει θεατρικές ομάδες, εκθέσεις, πεζοπορίες, ιστορικές διαδρομές, παρουσιάσεις βιβλίων, εργαστήρια μουσικής, δράσεις για παιδιά, προβολές, συζητήσεις. Να καταγράφει την ιστορία του τόπου. Να φέρνει τους νέους κοντά και να τους παρακινεί σε δράσεις. Να διασώζει φωτογραφίες, αφηγήσεις και μαρτυρίες των παλαιότερων. Γιατί αν ένας σύλλογος θυμάται το χωριό του μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κάθε χρόνο στάνταρ ημέρες, τότε δεν έχει πολιτιστική δράση.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τα αθλητικά σωματεία. Μια ποδοσφαιρική ή μπασκετική ομάδα δεν είναι απλώς μια φανέλα, ένα γήπεδο και ένας αγώνας μέσα στο γήπεδο. Είναι παιδιά, οικογένειες, προπονητές, εθελοντές. Είναι ένας χώρος κοινωνικοποίησης. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας μιας τοπικής κοινωνίας.

Γι' αυτό και οι αθλητικοί σύλλογοι μπορούν και πρέπει να συμμετέχουν στις πολιτιστικές δράσεις ενός τόπου. Να οργανώνουν ημερίδες για τον αθλητισμό και τη νεολαία. Δράσεις για την υγεία και τη σωστή διατροφή. Εκδηλώσεις για την ιστορία της τοπικής ομάδας. Αφιερώματα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτήν. Δράσεις κοινωνικής προσφοράς.

Η ομάδα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας και όχι απλώς ένα σύνολο που αγωνίζεται για μερικούς μήνες μέσα στον χρόνο, αφού έχει εξασφαλίσει ότι θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων της από το… πανηγύρι. Όπως σας αναλύσαμε σε άλλο άρθρο μας, χρειάζεται σχέδιο, όραμα, οργάνωση, δουλειά και ανταγωνισμό για να χτίσει ένα σωματείο λαμπρό μέλλον, φυσικά με ενότητα και σύγκλιση δυνάμεων, όχι με διαχωρισμό ανάμεσα σε... δικά μας παιδιά και στους υπόλοιπους. Δεν φτάνουν μόνο τα... πανηγύρια!

Η στήριξη της αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να γίνεται εξάρτηση

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά που δεν συζητιέται εύκολα από πολλούς. Βλέπετε, επικρατεί ο νόμος της σιωπής και της μυστικότητας, κάτι σαν ομερτά!

Οι πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι χρειάζονται οικονομική στήριξη. Πάγια θέση μου είναι ότι μπορούν αποκλειστικά με δικές τους ενέργειες να την έχουν, αρκεί να υπάρχει πρόγραμμα και σωστή δουλειά, φέρνοντας τον κόσμο κοντά, δείχνοντας ότι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και με αποδείξεις ότι τα χρήματα που προσφέρουν κάποιοι πιάνουν... τόπο. Όταν αυτό δεν υπάρχει, είναι λογικό να ζητούν οικονομική στήριξη και από την τοπική αυτοδιοίκηση. Μόνο που αυτή η στήριξη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εξάρτηση.

Και η εξάρτηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πολιτικό έλεγχο. Πείτε μου αλήθεια. Γίνεται αυτό ή όχι; Για παράδειγμα, ένας Δήμος είναι υγιές να αντιμετωπίζει έναν πολιτιστικό ή αθλητικό σύλλογο ως «δικό του» επειδή τον στηρίζει; Ή το αντίθετο να μην τον στηρίζει, επειδή δεν λειτουργεί με δικά του «παιδιά»; Ούτε είναι θεσμικά σωστό να θεωρεί ότι η οικονομική ενίσχυση δημιουργεί δικαίωμα παρέμβασης στις διοικήσεις των συλλόγων. Διότι έχουν υπάρξει προσπάθειες για έλεγχο διοικήσεων, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, μέσω εκλογής των… δικών μας «παιδιών»!  

Τα Διοικητικά Συμβούλια των σωματείων και των συλλόγων  πρέπει πάντα να λειτουργούν και να αποφασίζουν μόνα τους. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να στηρίζει όλους τους συλλόγους, επειδή αυτοί προσφέρουν στην κοινωνία, όχι μόνο λόγων πολιτικών παιχνιδιών. Και οι σύλλογοι, από την πλευρά τους, πρέπει να μπορούν να λένε «ναι» όταν χρειάζεται και «όχι» όταν απαιτείται. Όλα αυτά χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς ανταλλάγματα. Κάποιοι το κάνουν, όπως και όλοι οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης δεν είναι το ίδιο. Αλλά αυτό το… παιχνίδι εξάρτησης υπάρχει.  

Τι κάνουμε ώστε η ζωή να παραμείνει και τους υπόλοιπους μήνες;

Το καλοκαίρι και κυρίως τον Αύγουστο οι πλατείες γεμίζουν, όσο αυτό μπορεί να είναι εφικτό από πολλούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να πάνε διακοπές και στα χωριά τους. Στο διάστημα που ακολουθεί τι κάνουμε; Και καλά να ζει κάποιος σε μια περιοχή που έχει δραστηριότητες όλον τον χρόνο, λόγω της τοποθεσίας, του κλίματος, της οικονομικής κατάστασης. Σε άλλα μέρη τι γίνεται; 

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα. Γιατί μετά το καλοκαίρι τι γίνεται; Τα σχολεία ανοίγουν. Οι νέοι φεύγουν. Οι περισσότεροι τουρίστες αποχωρούν. Οι απόδημοι επιστρέφουν στις πόλεις και στο εξωτερικό. Οι πλατείες αδειάζουν. Οι μικρές επιχειρήσεις δυσκολεύονται. 

Οι παραγωγοί συνεχίζουν να παλεύουν. Και πολλές περιοχές επιστρέφουν στην πραγματικότητα της υπόλοιπης χρονιάς. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Τι κάνουμε ώστε η πλατεία να έχει κόσμο και τους υπόλοιπους μήνες;». Γι' αυτό δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε επειδή μία πλατεία γέμισε για μία νύχτα.

Τι κάνουμε ώστε οι νέοι μιας περιοχής να μη χρειάζεται να μπουν στο αυτοκίνητο και να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα για να βρουν μια δραστηριότητα; Τι κάνουμε, ώστε να υπάρχουν λόγοι να μείνουν στον τόπο τους; Τι κάνουμε ώστε να δημιουργηθούν δουλειές; Τι κάνουμε για την παραγωγή; Τι κάνουμε για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές; Γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική πολιτική για την ύπαιθρο.

Θα επαναλάβουμε ξανά ότι προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά αρκούν αυτές; Όπως για παράδειγμα να υπάρχουν διάφορες μορφές τουρισμού σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Σ’ αυτά τα ερωτήματα, οφείλει να δώσει απαντήσεις και η κεντρική εξουσία, βάση των προγραμμάτων που ακολουθούνται…  

Η παράδοση δεν είναι μόνο μουσειακό έκθεμα και… χορός

Κρατάμε τις παραδόσεις μας επειδή μας θυμίζουν ποιοι είμαστε. Αλλά η παράδοση δεν είναι να επαναλαμβάνουμε μηχανικά ό,τι έκαναν οι προηγούμενοι ή ότι πράξαμε τα προηγούμενα χρόνια. Είναι να καταλαβαίνουμε τι μας παρέδωσαν και να το μεταφέρουμε δημιουργικά στις επόμενες γενιές και με άλλα «χρώματα», με άλλες εκφάνσεις. Δεν είναι παράδοση μόνο το… πανηγύρι, το κλαρίνο και ο χορός. Ακόμα και εάν για κάποιους είναι ο μόνος τρόπος για να διασκεδάσουν μέσα στη χρονιά. 

Φυσικά, όλα αυτά πρέπει να περάσουν στα παιδιά. Γεύσεις, τραγούδια, χοροί, ιστορίες, αξίες, έθιμα, μνήμες. Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν όχι απλά στον… χορό. Οφείλουν να δημιουργήσουν, να μάθουν, να ρωτήσουν, να νιώσουν ενεργά.  Να προσθέσουν τη δική τους «πινελιά» και τη δική τους εποχή πάνω στην παράδοση του τόπου.

Όπως έγραψε κάποιος, «εχθρός της παράδοσης δεν είναι το καινούργιο. Εχθρός της είναι η αδιαφορία». Κάτι που μπορεί να γίνει, όταν κάποιοι θεωρούν ότι είναι μόνο δικό τους… προνόμιο η συμμετοχή στις ετοιμασίες μιας εκδήλωσης. 

Κρατήστε και αυτή τη φράση: «Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα πανηγύρια. Χρειαζόμαστε περισσότερο πολιτισμό». Ίσως τελικά αυτό να είναι το ζητούμενο. Καλά είναι τα πανηγύρια, προσφέρουν και οι συναυλίες, να γεμίζουν οι πλατείες, αλλά οφείλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Να κάνουμε τις γιορτές μας αφορμή για γνώση, δημιουργία, προβολή του τόπου και συμμετοχή.

Να αξιοποιήσουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους με σωστό τρόπο. Να δώσουμε ουσιαστικό ρόλο στα αθλητικά σωματεία, χωρίς να κοιτάμε ποιοι είναι ενεργά μέλη σ’ αυτά. Να δώσουμε χώρο στους νέους. Να στηρίξουμε τους παραγωγούς. Να αφήσουμε την αυτοδιοίκηση και την κεντρική εξουσία να στηρίζουν χωρίς να ελέγχουν.

Είναι σημαντικό κάποιοι να σταματήσουν να νομίζουν ότι ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα τραπέζια γέμισαν μια βραδιά! Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι να έχουμε κάθε χρόνο καλύτερα πανηγύρια. Ο πολιτισμός μετριέται από το πόσα παιδιά έμαθαν κάτι. Από το πόσοι νέοι συμμετείχαν. Από το πόσοι άνθρωποι γνώρισαν την ιστορία του τόπου τους. Από το αν ένας παραγωγός βρήκε χώρο να μιλήσει. Από το αν ένας επισκέπτης έφυγε γνωρίζοντας κάτι περισσότερο από το όνομα της πλατείας. Από το αν ο κάτοικος αισθάνθηκε ότι ο τόπος του έχει ζωή όλον τον χρόνο και από το αν δημιουργήθηκαν πιο σωστές προϋποθέσεις για να υπάρχει «αύριο».

Μια πραγματικά ζωντανή περιοχή δεν χρειάζεται εξέδρα και πολλά τραπέζια για να αποδείξει ότι υπάρχει. Χρειάζεται ανθρώπους, παιδιά, δουλειές, αθλητισμό, πολιτισμό, παραγωγή, συμμετοχή, ενδιαφέρον από την εξουσία, χωρίς «ταμπέλες» με… δικούς μας και με «αντιπάλους». Χωρίς να είναι πρώτο κριτήριο η οικονομική ενίσχυση ομάδων, συλλόγων και σωματείων. 

Η οικονομική στήριξη γίνεται για να μπορούν να παράγουν το έργο τους, όχι για άλλους σκοπούς. Ίσως εάν αλλάξουν πολλά στο μέλλον να υπάρχει καλύτερο «αύριο». Γίνονται σε κάποιους τομείς προσπάθειες, αλλά απέχουμε πολύ, ώστε να αξιοποιηθούν πολλά από τα προτερήματά μας, χωρίς να βλέπουμε και «εχθρούς». Μέσα από τις διαφορές, προέχει ο διάλογος και η συνεργασία, και να βρεθούν σημεία σύγκλισης…  

Ρίξτε μια ματιά και στις παρακάτω θέσεις:

ΥΓ. 1: Κάποτε επικεφαλής σε Δημοτική Επιχείρηση εξέφρασε την προτίμηση προς το πρόσωπο συνεργάτη του για να μπει… μπροστά σε εκλογές σωματείου, ώστε να αναδειχθεί πρόεδρος. Του πρότεινε να ασχοληθεί, κατά κάποιο τρόπο με… ξένα αμπέλια, καθώς έτσι θα έκαναν… δικό τους και αυτό το σωματείο, εκλέγοντας τη διοίκηση της αρεσκείας τους. Τελικά, ο 2ος έκανε… πίσω, εξηγώντας τους λόγους που δεν βγήκε… μπροστά, όπως τον είχε προτρέψει ο συνεργάτης του και… ανώτερός του. Έτσι το «νερό» δεν μπήκε στο… αυλάκι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Καταλάβατε το σκεπτικό στη συγκεκριμένη περίπτωση;   

ΥΓ. 2: Θέλω να πιστεύω και δεν έχω κανέναν λόγο για το αντίθετο, ότι τηρούνται όλα όπως πρέπει και στα… οικονομικά, με τον καθένα να παίρνει αυτό που του αναλογεί!

Η χορευτική ομάδα Ερμιόνης πρόσφερε τον περασμένο Ιούνιο μοναδικές και μαγικές στιγμές στο 4ο Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών «Συριανοπατώ», που ολοκλήρωσε μία 4ημερη συνάντηση αφιερωμένη στην παράδοση και τον πολιτισμό στη «βασίλισσα» των Κυκλάδων, Σύρο και η οργανωτική επιτροπή έδωσε στη δημοσιότητα ένα υπέροχο βίντεο...

«Είμαστε πολύ περήφανοι για αυτήν την εμφάνιση μας, πράγμα που αποτελεί τη δημοσιοποίηση του εν λόγω βίντεο, μονόδρομο! Ευχόμαστε να το χαρείτε κι εσείς!», αναφέρεται από τη χορευτική ομάδα Ερμιόνης.

Κατάμεστη ήταν η αίθουσα «Royal Pantazis» στη Δαλαμανάρα, στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ΕΠΣΑ Αργολίδας με τον χορό να σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Ο Βασίλης Σιδέρης είπε προς όλους το δικό του «ευχαριστώ» για την παρουσία τους στη σπουδαία μουσική βραδιά…

«Η μαζική παρουσίαση σας, μας γεμίζει με αισιοδοξία για να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την ανάπτυξη του Αργολικού ποδοσφαίρου σε όλα τα επίπεδα. Εσείς είστε η δύναμη μας», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.

Τον κόσμο διασκέδασαν οι Μανώλης Κονταρός, Τζένη Κατσίγιαννη, Γιάννης Κατσίγιαννης Νεκτάριος Κοκκώνης και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες.

Σιδέρης: Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς για τη στήριξή σας

Ο Βασίλης Σιδέρης αναφέρει σε δήλωσή του:

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στον κόσμο που πλημμύρισε την αίθουσα του Royal Pantazis, όπου πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αργολίδας.

Η μαζική παρουσίαση σας, μας γεμίζει με αισιοδοξία για να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την ανάπτυξη του Αργολικού ποδοσφαίρου σε όλα τα επίπεδα. Εσείς είστε η δύναμη μας!

Το κέφι, ο χορός, η διασκέδαση συνεχίστηκαν μέχρι τις πρωινές ώρες σε μια εκδήλωση που τείνει να γίνει θεσμός.

Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους χορηγούς της εκδήλωσης, καθώς χωρίς την πολύτιμη βοήθεια τους δεν θα είχαμε καταφέρει αυτό το άρτιο αποτέλεσμα».

Με πλήθος κόσμου να κατακλύζει το λιμάνι της Ερμιόνης κορυφώθηκαν την Κυριακή (30/10) οι εκδηλώσεις για την «11η Γιορτή Ροδιού» στην περιοχή, για έναν προϊόν που αποτελεί «χρυσό» για την Ερμιονίδα, προσφέροντας σημαντικά οφέλη τόσο διατροφικά όσο και γενικότερα στην τοπική κοινωνία, όπως περαιτέρω ανάπτυξη του τουρισμού…

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους πολιτικοί, όπως οι τρεις βουλευτές της Αργολίδας, εκπρόσωποι της Περιφέρειας Πελοποννήσου, ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Γιάννης Γεωργόπουλος και άλλοι τοπικοί παράγοντες. Όλοι εξύμνησαν την αξιέπαινη προσπάθεια που καταβάλλουν οι τοπικοί παραγωγοί για την καλλιέργεια και την προώθηση του φημισμένου ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) «Ρόδι ποικιλίας Ερμιόνης», ένα προϊόν εξαιρετικής ποιότητας με ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία.

Στις ομιλίες απασχόλησε και το… μείγμα προβλημάτων που ταλαιπωρούν τον αγροτικό τομέα της χώρα, όπως και τους ντόπιους παραγωγούς. Το θετικό είναι πως οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν, μετά το κυνήγι του χαμένου θησαυρού το πρωί της Κυριακής (30/10) και τη σπουδαία συναυλία με τη Ρένα Μόρφη το βράδυ του Σαββάτου (29/10), με επιτυχία τόσο από τουριστικής όσο και από εμπορικής πλευράς… Με απώτερο σκοπό, την ανάδειξη του τοπικού προϊόντος. Η παρουσία των επισκεπτών ήταν μεγάλη, ενώ ρόδι γεύτηκαν και πολλοί τουρίστες.

Στο λιμάνι της Ερμιόνης έστησαν τα περίπτερά τους παραγωγοί της περιοχής, με τους επισκέπτες να γεύονται το ρόδι σε πολλές μορφές (χυμός, ζελέ, λικέρ, κέικ, γλυκά κ.α.). Ξεχωριστό χρώμα έδωσαν και σύλλογοι της περιοχής, ενώ μοναδικές ήταν οι δημιουργίες του ΚΔΑΠ, της Καλλιτεχνικής ομάδας Ερμιονίδας, σχολείων της περιοχής και όχι μόνο…

Το πρόγραμμα είχε και παραδοσιακούς χορούς από τη χορευτική ομάδα Ερμιόνης, ενώ σε όλη τη διάρκεια των εκδηλώσεων, και περισσότερο κατά τη διάρκεια της περιήγησης στην έκθεση, ακουγόταν ζωντανή μουσική από ορχήστρα με ντόπιους καλλιτέχνες.

Την εκδήλωση παρουσίασαν οι δημοσιογράφοι Μπάγια Αντωνοπούλου και Γιώργος Σαρρής, που κατάγονται από την Ερμιονίδα και αναφέρθηκαν ιδιαιτέρως στη διατροφική αξία και στην φαρμακευτική επίδραση που έχει το ρόδι στη υγεία. Ειδικά η ποικιλία από της Ερμιόνης, που είναι μοναδική λόγω του κλίματος και του εδάφους που υπάρχει στην περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι τη γιορτή συνδιοργάνωσαν ο Δήμος Ερμιονίδας, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, η κοινότητα Ερμιόνης, οι ροδοπαραγωγοί και οι σύλλογοι της περιοχής.

Ο Δήμαρχος Ερμιονίδας Γιάννης Γεωργόπουλος, αφού πρώτα καλωσόρισε άπαντες στην όμορφη Ερμιόνη και στη φιλόξενη Ερμιονίδα, ανέλυσε και αυτός τη διατροφική και φαρμακευτική αξία του ροδιού. Ειδικά του ροδιού της Ερμιόνης, λόγω της ποιότητάς του. Ο Γιάννης Γεωργόπουλος έκανε και αυτός αναφορά στο γεγονός πως το ρόδι είναι ένα προϊόν που μνημονεύεται από την αρχαιότητα. Στάθηκε στο πόσο σημαντικό είναι για την περιοχή της Ερμιονίδας το γεγονός πως η παραγωγή προϊόντων όπως το ρόδι και το ελαιόλαδο έχουν βοηθήσει μέσω και των εκδηλώσεων που γίνονται στη αναβάθμιση και της τουριστικής εικόνας.

Έδωσε πολλά «μπράβο» στους παραγωγούς για όσα έχουν πράξει μέσω πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν και ανέφερε ότι η Δημοτική Αρχή σε θέματα που την αφορούν θα προσφέρει βοήθεια. Ο Γιάννης Γεωργόπουλος μίλησε για το πρόβλημα του νερού στην περιοχή λόγω της κλιματικής αλλαγής, αλλά και της ενεργειακής κρίσης, που πλήττει τους παραγωγούς. Για το θέμα του νερού έκανε αναφορά στις ενέργειες που γίνονται στο θέμα του Ανάβαλου, αλλά και με τις μελέτες με τον καθηγητή Ευθύμιο Λέκκα, ώστε να αποθηκεύεται το νερό σε περιοχές της Ερμιονίδας που μπορεί να γίνει αυτό, όταν υπάρχουν βροχοπτώσεις.

Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο πρόεδρος της Κοινότητας Ερμιόνης Ιωσήφ Γανώσης, ο οποίος τόνισε με τη σειρά του το πόσο σημαντικό είναι για μία περιοχή να υπάρχει – και να στηρίζεται – η αγροτική παραγωγή με τα οφέλη που έχει σε πολλούς τομείς της ζωής όλων, πρώτα διατροφικά και στη συνέχεια στην ανάπτυξή της. Αναφέρθηκε στους εκπροσώπους του Κοινοβουλίου αναφέροντας ότι είναι σημαντικό πως μάχονται στη Βουλή για θέματα της Αργολίδας. Έκανε, πάντως, εντύπωση το γεγονός πως δεν ο Ιωσήφ Γανώσης καθόταν μαζί με τους υπόλοιπους επίσημους, αλλά έφτασε στην ειδική εξέδρα που είχε φτιαχτεί από το πίσω μέρος της, αποχωρώντας στη συνέχεια από το ίδιο σημείο, μετά τα όσα είπε.

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιάννης Ανδριανός στάθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί και οι αγρότες και υπογράμμισε ότι όλοι πρέπει να είναι δίπλα στην πρωτογενή παραγωγή, ενώ αποκάλυψε ότι με τον Ανάβαλο θα υπάρξουν σύντονα εξελίξεις με τη δημοπράτηση του έργου: «Με την ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής έχει μέλλον μια κοινωνία. Είμαστε όλοι εδώ για να στηρίξουμε την πρωτογενή παραγωγή, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, όπως η ενεργειακή κρίση. Για το θέμα του νερού να αναφέρω ότι άμεσα θα έχουμε εξελίξεις σχετικά με τη δημοπράτηση του έργου. Είμαστε σε συνεργασία με τον κ. Παπαγιαννίδη – Γενικός Γραμματέας Ενωσιακών Πόρων & Υποδομών, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων – ώστε να αντιμετωπιστούν και θέματα που αφορούν την κλιματική αλλαγή. Αυτά τα έργα είναι εθνικά και δεν έχουν χρώματα. Το ρόδι μαζί με το ελαιόλαδο είναι δυο προϊόντα της περιοχής που προσφέρουν πολλά. Οφείλουμε όλοι μας στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή με υπευθυνότητα, με βάση τα δημοσιονομικά περιθώρια που υπάρχουν…».

Ο Γιάννης Γκιόλας, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στην Αργολίδα, αναφέρθηκε αρχικά στο θετικό αντίκτυπο που έχουν στην κοινωνία παρόμοιες γιορτές, ενώ μίλησε για τη στήριξη που πρέπει να υπάρχει στους παραγωγούς μέσω από έργα.

«Τέτοιες γιορτές έχουν θετική αύρα γενικότερα σε μια κοινωνία, αφού φέρνουν χαρά, σου δημιουργούν όμορφη διάθεση, ενώ μαγνητίζουν και επισκέπτες. Το πόσο σημαντικό προϊόν είναι το ρόδι, ειδικά της Ερμιόνης που έχει αποκτήσει Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), το αποδεικνύουν η βιολογική και φαρμακευτική αξία που έχει. Έτσι, μέσω και ιδιωτικών ενεργειών, έχει φτάσει σε όλη την Ελλάδα. Οι προσπάθειες για να λυθεί το θέμα με το νερό πρέπει να είναι έντονες και περισσότερες, είτε ακόμα με μεταφορά και με φράγματα. Το ρόδι, το ελαιόλαδο, αλλά και άλλα κτηνοτροφικά και γεωργικά προϊόντα βοηθούν την οικονομία της χώρας, έχουν ως αποτέλεσμα και την ανάπτυξη του τουρισμού. Σχετικά με το νερό και τον Ανάβαλο, έργο που εμείς προχωρήσαμε σε μεγάλο βαθμό, δεν πρέπει να μείνουμε μόνο σ’ αυτό. Είμαστε όλοι απαραίτητοι για να γίνονται πράξη έργα που μελετώνται. Όλα τα παραγωγικά προϊόντα είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη μιας χώρας σαν τη δική μας, σε σχέση με τη θέση που έχουμε στην Ευρώπη. Η πρωτογενή παραγωγή είναι πολύ σημαντική πρώτα από όλα για τη διατροφική επάρκεια της χώρας και στη συνέχεια για να επανέλθουμε δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο», υπογράμμισε... 

Ο Ανδρέας Πουλάς, που είναι και ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, στάθηκε και άλλα προβλήματα που έχουν οι παραγωγοί, όπως τα εργατικά χέρια, αλλά και οι τιμές πώλησης των προϊόντων τους.

«Το ρόδι αποτελεί σήμα κατατεθέν της Ερμιόνης. Είμαι όλοι εδώ για να τιμήσουμε τους παραγωγούς αυτού του πολύτιμου προϊόντος. Τα προβλήματά τους είναι πολλά και εάν σταματήσουν να παράγουν τότε το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Έχουν πολλά προβλήματα και οφείλουμε να σταθούμε αρωγοί στην προσπάθειά τους. Είναι μικροί παραγωγοί, που προσπαθούν να ενώσουν δυνάμεις και θέλουν τη στήριξη μας. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα με πλούσια παραγωγική ποικιλομορφία αγροτικών προϊόντων, η ανάπτυξη του αγροδιατροφικού τομέα έχει κομβική σημασία και αποτελεί πολύ βασικό πυλώνα για την ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας», είπε ο βουλευτής Αργολίδας, συμπληρώνοντας: «Θα σταθώ σε και σε άλλα προβλήματά τους, όπως η έλλειψη εργατικών χεριών, για να μαζευτεί αυτή την περίοδο η παραγωγή τους. Το θέμα με τη ενέργεια και το κόστος παραγωγής είναι μεγάλο, πρέπει να μειωθεί. Για το θέμα του νερού γίνονται προσπάθειες, αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερες. Είναι σημαντικό θέμα που έχει ως αποτέλεσμα την ερημοποίηση. Τέλος το κράτος θα πρέπει ελέγχει και τις τιμές που πωλούνται προϊόντα σε σχέση με αυτές που δίνει τα προϊόντα ο παραγωγός». Ο Ανδρέας Πουλάς δεν παρέλειψε να συγχαρεί τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες τοπικούς παραγωγούς για την για άλλη μία χρονιά άψογη διοργάνωση της εκδήλωσης.

Ο Δημήτρης Σχοινοχωρίτης, αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας εκπροσώπησε την Περιφέρεια Πελοποννήσου στις εκδηλώσεις και ανέφερε στην ομιλία του: «Μεταφέρω τους χαιρετισμούς αλλά και την αγωνία του Περιφερειάρχη κ. Νίκα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί. Για το θέμα του νερού, από πλευράς Περιφέρειας, μπορώ να πω ότι γίνονται ενέργειες με τον κ. Παπαγιαννίδη για τον Ανάβαλο, αλλά και με τον καθηγητή Λέκκα για τη συγκομιδή νερό από πόρους. Η Περιφέρεια έχει κάνει έργα σε άλλες περιοχές της Αργολίδας θα γίνει αυτό και με την Ερμιονίδα. Παραδοσιακά ο τόπος σας είναι ευλογημένος και παράγει μοναδικά προϊόντα. Αυτό συμβαίνει και με το ρόδι. Να είναι πάντα γεμάτα τα… αμπάρια σας».

Βήμα δόθηκε και στον Περιφερειακό Σύμβουλο Αναστάσιο Γανώση, ο οποίος κατάγεται από την Ερμιονίδα. Αναφέρθηκε στην αξία που έχει το ρόδι για την περιοχή, ενώ εξύμνησε τους παραγωγούς για όσα έχουν κάνει παρότι έχουν πολλά «εμπόδια». «Το ρόδι είναι μοναδικό προϊόν, μνημονεύεται από την αρχαιότητα, είναι έργο τέχνης, είναι ένα σύμβολο για τη χαρά, την ευημερία, τη γονιμότητα, της καλοτυχίας. Είναι ένα προϊόν που έχει δώσει αξία στην περιοχή μας. Το σημαντικό είναι ότι οι παραγωγοί μας, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, αυτό το προϊόν το εξέλιξαν γαστρονομικά, και μπορεί κάποιος να το απολαύσει σε πολλές μορφές… Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τους παραγωγούς, είστε σπουδαίοι παραγωγοί με όσα έχετε πετύχει. Αναγνωρίζω ότι τα προβλήματά σας είναι πολλά και πρέπει όλοι να προσπαθούμε για την επίλυσή τους», υπογράμμισε ο Αναστάσιος Γανώσης και συμπλήρωσε: «Ακόμα και το οδικό δίκτυο είναι πρόβλημα στο να δοθεί μεγαλύτερη δυναμική στην παραγωγή. Το νερό και η έλλειψή του είναι σημαντικό πρόβλημα. Θα πρέπει να βρεθούν και άλλες λύσεις, εκτός από τον Ανάβαλο, είτε με δεξαμενές, είτε με αφαλάτωση, είτε με μεταφορά νερού με υδροφόρες. Για να έχει η Ερμιόνη και το Κρανίδι κατάλληλο νερό. Είναι μεγάλη επιτυχία που μέσω προϊόντων όπως το ρόδι έχει επιμηκυνθεί και η τουριστική περίοδος. Θέλω να αναφέρω ότι το ρόδι της Ερμιόνης αποτελεί σημαντικό "όπλο" και για την τουριστική καμπάνια της Περιφέρειες Πελοποννήσου, ενώ σ’ αυτό το κομμάτι συνεισφέρουν το Υπουργείο Τουρισμού και ο ΕΟΤ».

Ο Δημήτρης Κόντος εκπροσώπησε τους παραγωγούς και ήταν ιδιαίτερα «καυστικός» με πολιτικούς και πολιτειακούς άρχοντες της περιοχής, ζητώντας άμεσα λύσεις στα προβλήματα, καθώς αυτό είναι θέμα που «καίει»…

«Φέτος η γιορτή μας είναι όντως πολύ καλύτερη από πολλές πλευρές, αλλά δεν πρέπει να μείνουμε μόνο σ’ αυτή την καλή εικόνα που έχουμε μπροστά μας. Διότι δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο, σχετικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς στις καλλιέργειές μας. Διότι κάθε ημέρα χάνονται περιβόλια στην περιοχή μας και όχι μόνο. Να μη μείνουμε μόνο στο πόσο "όμορφα είναι όλα εδώ στη γιορτή". Θέλουμε πράξεις και έργα, τα περιβόλια μας ξεραίνονται. Να βρεθούν λύσεις για τον πρωτογενή τομέα. Όπου η βροχή είναι περισσότερη και υπάρχει ευφορία, η ανάπτυξη είναι μεγαλύτερη. Τώρα ζητάει νερό από τον Ανάβαλο και η Κεντρική Πελοπόννησος, δεν αντέχουμε άλλο αυτή την κατάσταση. Θέλουμε του χρόνου που θα βρεθούμε ξανά εδώ να έχουν γίνει έργα», υπογράμμισε ο Δημήτρης Κόντος, κάνοντας και έναν παραλληλισμό της κατάστασης που βιώνουν οι παραγωγοί με θεατρική παράσταση που είχε παίξει μικρός με θέμα τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους στο Μεσολόγγι».

Μετά τις ομιλίες η Χορευτική ομάδα Ερμιόνης με χοροδιδάσκαλο τον Κώστα Σκούρτη πρόσφεραν στους παρευρισκόμενους παραδοσιακούς χορούς. Ακολούθησε η περιήγηση στην έκθεση με δοκιμή όλων των προϊόντων που είχαν ως βάση το ρόδι.

Εκτός των άλλων, στις εκδηλώσεις έδωσαν το «παρών» ο Παναγιώτης Ψυχογυιός (μέλος της Κνετρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ), ο τ. Αντιπεριφερειάρχης Αργολίδας Τάσσος Χειβιδόπουλος, ο Περιφερειακός Σύμβουλος και πρόεδρος της ΕΠΣ Αργολίδας Βασίλης Σιδέρης, ο δικηγόρος και πολιτευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργος Γαβρήλος, η Ελένη Παναγιωτοπούλου καρδιολόγος και πολιτεύτρια με τη ΝΔ) εκπρόσωποι της ΕΛΑΣ, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΕΡ, Αριστείδης Μπίμπας, οι αντιδήμαρχοι Ερμιονίδας Δαμιανός Κουτούβαλης, Γιώργος Πιτσάς, ο Γιάννης Μαργέτας (υποψήφιος Δήμαρχος Ερμιονίδας), αλλά και άλλοι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Αναστάσιος Λάμπρου, Αναστάσιος Τόκας, κ.α.), πρόεδροι Δημοτικών Ενοτήτων Ερμιονίδας.

Ξεκίνησε στην Ερμιόνη η «11η Γιορτή Ροδιού» το Σάββατο (29/10), ημέρα κατά την οποία το βράδυ θα πραγματοποιηθεί συναυλία με τη Ρένα Μόρφη, ενώ η κορύφωση των εκδηλώσεων θα γίνει την Κυριακή (30/10) στο κεντρικό λιμάνι της περιοχής, όπου θα υπάρξει έκθεση τοπικών προϊόντων και παραγωγών.

Η Ερμιονίδα, όπως και πέρυσι μετά και τον κορονοϊό, έχει βάλει τα… καλά της, με τον Δήμο να κάνει λόγο για ένα νέο «δυνατό» φεστιβάλ… γεύσεων με πρωταγωνιστή ένα προϊόν που έχει πάρει Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ). Το προηγούμενο διάστημα η προετοιμασία έγινε σε φουλ ρυθμούς και όλοι περιμένουν ένα αποτέλεσμα δυναμικό και για τους επισκέπτες της περιοχής. 

Αναλυτικά το πρόγραμμα των εκδηλώσεων έχει ως εξής:

Σάββατο (29/10)
15:00 Ποδηλατάδα για μικρούς και μεγάλους (από το λιμάνι της Ερμιόνης, ξενάγηση στα ροδοπερίβολα και επιστροφή). Συνοδεία της ΛΕΜΟΕΡ
17:30 Κέρασμα για τους μικρούς μας ποδηλάτες
20:30 Συναυλία με τη Ρένα Μόρφη και το συγκρότημά της

Κυριακή (30/10)
09:30 Κυνήγι χαμένου θησαυρού
11:30 Έναρξη εκδήλωσης – Ομιλίες
12:00 Παραδοσιακοί χοροί από τη χορευτική ομάδα Ερμιόνης
12:30 Περιήγηση στην έκθεση-ζωντανή μουσική από ορχήστρα με ντόπιους καλλιτέχνες

Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν οι Μπάγια Αντωνοπούλου και ο Γιώργος Σαρρής

Τη γιορτή συνδιοργανώνουν ο Δήμος Ερμιονίδας, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, η κοινότητα Ερμιόνης, οι ροδοπαραγωγοί και οι σύλλογοι της περιοχής.

Υπενθυμίζεται ότι το 2020 αναγνωρίστηκε η Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) για το ρόδι της Ερμιόνης.

Η γιορτή ροδιού ξεκίνησε το 2011 από τον Δήμο Ερμιονίδας στην προσπάθεια προώθησης και προβολής των τοπικών παραδοσιακών προϊόντων με τη συνεργασία των παραγωγών των επαγγελματιών της περιοχής.

Βασικός στόχος της γιορτής είναι οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της περιοχής να γευτούν το «Ρόδι Ερμιόνης» με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, όπου είναι η γλυκιά του γεύση και οι μαλακοί και αφράτοι σπόροι.

Ακόμα έχει στόχο την προβολή του νόστιμου αυτού προϊόντος, διαφημίζοντας παράλληλα και την κομώπολη της Ερμιόνης.

Η γιορτή πραγματοποιείται το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου. Εκτός από τις γεύσεις ροδιού που μπορεί να δοκιμάσει ο επισκέπτης μέσα από τα γλυκίσματα, φαγητά και ποτά που έχουν ετοιμάσει οι επαγγελματίες και οι νοικοκυρές της Ερμιόνης, έχει τη δυνατότητα να απολαύσει μουσική και χορό από ντόπια και ξένα συγκροτήματα.

Επίσης μικροί και μεγάλοι μπορούν να συμμετέχουν στην ποδηλατάδα, η οποία περνάει μέσα από τα περιβόλια με τα κατακόκκινα ρόδια και καταλήγει στο πανέμορφο φαράγγι Καταφύκι. Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων υπάρχουν και πολλά χάπενινγκ.

Δείτε εδώ τι έγινε στη «10η Γιορτή Ροδιού», όταν τραγούδησε στην Ερμιόνη ο Χρήστος Δάντης…